장음표시 사용
181쪽
, chi, neque habitum Religionis aut Regulae Coenobialla, iter intraverat , secreta Columbani procul aberant,
, instituta Benedicti longius distabant. Nec ali abite fPhintii in ista sancti Philiberti. inbus verbis Adve farius noster institutum S. Columbani a Benedictino diversum haberi cupitri Sed huic authoritati nullam fidem habendam iam olim scripsit Dagobertus Rex,& absolute
praedamnasse videtur, cum eumdem sanctum in Episcoriabo . pum elactum, confirmatum declarat his verbis DomDmb.νι civium Abbatumque Cadurcorum hoc omnimodis exposcit ce
'M ..' eum Epis opum habeant, o nostra devotio similiter confiniates'. ν. . . It ab ave dubio credimus Dei nutu id fieri. Cum ergo Abbates Cadurcenses in suum Episcopum sanctum Desiderium poposcerint, certe ex toto fallitur Auctor laudatus i necesse est enim, ut qui eodem tempore, immo ut qui ante eadem tempora in urbe Cadurca Abbates floruisse fatetur, fateatur quoque necesse est, Coenobialem Regulam in urbem Cadurcam intrasse antequam S. Dc- siderius in Episcopum assumeretur jum eadem tempestate Abbates, sine Monachis non essent. Quam consecutionem, si quis negaveritri nihil mirum , quod anfirmare potuerit , qud ante tempora sancti Desiderii, decreta S. Columbani procul aberant instituta vero
S. Benedicti longius distabant, magisque mirandum quhd
Cointius vir oculatus Auctores toties mentientes nobis subministraverit.
XVIII. Quae cum ita sint, .nulla in Cointianis Annalibus toto Saeculo septimo Monasteria Gallicana fuisse legamus quae eo numero fuerint quo Basilianum, aut Macarianum Ordines, aut alios quosvis constituisse probentur aliunde constet per sancti Columbani leges Benedictinis additas eumdem Benedictinorum Ndinem in infinitum dilatatum tuum, cum, denuo certo sciamus sanctum Philibertum, e cu)us actis tota quae jam ventilatur quaestio pendet , Discipulum suisse S. vatiberii Benedic mar simul ε Columbanicae Regula ab anno r . ad 66s. Propagatoris .ab eodem valberto Resbacensi Monasterio per sanctii Au locnum aedita
182쪽
GALLICANA PROPAGATIO. 11sto fuisse praefectum eumdemque sanctum Philibertum e)usdem etiam S. Audoeni beneficio Gemeticense Coenobium sub eadem institutione qua caetera Rothomagensis Dioecesis Monasteria condidisse , circa annum 6 o. illud ipsum Gemeticens Monasterium sancto Alcadro sub Regula Benedictina regendum commisi sies, quis sibi inducat in animum, Ermentarii textum ab Adversariis toties laudatum eo sensu intelligendum fuisse, ut multiplices, florentissimos ordines ipsis sanctorum vata berti, Audoeni, Philiberti temporibus in Galliis toto Saeculo se itimo extituta, aut eorumdem Patrum aetate q1iatuor Regulas per complexum unitas ab eodem sancto Philiberto servatas credamus Quae Omnia , ut pote apertissime falsa ab omnibus cordatis hominibus penitus ei; cienda ,, ad fabulas amandanda videntur.
VARIAE RATIONES REFERUNTUR QUAS
inutiliter ad limitandum Benedicti num ordinem αι-- . Cointius adhibuit.
I. II. Nullam Saeculo septimo lannaselio eductam Coloniam Cointius ponit ut Benedictina Monas
teria pauci lsima fuisse iisdem temporibus fingat.
Rursus, ne S. Columbani Monasteria ordini Benedictino conjungat iterum fingit omnia Benedic-
tina Monasteria educta lanna seli fuisse. III. Silentium Jonae quando fame Cointio firmissimi
argumenti loco haberi debet quando mero nocet,
levissimum est e nullum. IV. Vt Monasteria dicantur institutum servase, fatis est quod in Pro
183쪽
I. T I tantisper lectorem moror, ut summam Be-I Inedictinorum Adversarii solertiam attentius
consideret. Hic enim Auctor, ut Ordinem nostrum sexto septimoque Saeculo intra Glanna liensia claustrario sum, aut pene totum concluderet , finxit nullum lan- nasolio Monasticum caelum ad fundanda nova Coenobiae fuisse deductum. Istis vero temporibus, inquit, O quam-
diu ixit B. Maurus, qui post praedicti Pontificis Agidii
Remensis siverstes adhuc sit in vivis annos quatuorde-Ma.....is. cim , M. est usque ad annum sexcentesimum aluartum. n. r. num Monachorum lana soliensium Colonia ex Territorio Andegavens in Campaniam Remensim perhibetur deductu Ergo sanctus aselus Regulam S. Benedicti non es edoctas in Monasmo Virit iaco. Et ad an. 34. n. 76. . Maurus qui Regulam sncti enedicti primus in Galgias intuliI, obiit anno Christi σοι. Eo in vivis superstite nutam lannas Lo legimus edactam Monachorum Colonium. Unde etiam concludit ad annum 66 . n. o. quod in Galliis plurima Monasteria Regulam sancti Columbani, se perpauca Re Iam sancti Benedicri sequehantur. . II. Ux vero eumdem ordinem longius protensum, Regulamque sancti Benedicti eodem Saeculo septimo sto rentissimam coarctaret, novas adinvenit Glanna lienses Colonias quibus plurima implerentur Benedictinorum Asteteria, ne eadem ex taxoviensi Monasterio pullulasse M. .,, . dicerentur Acta sancta Salaberra praecitata, inquit, si imv. 'a terpretare ' agmina Monachorum per Gallias ex eoιla dumtaxat Eratorum Patrum Benedicti se Columbani pullulasse credas, quoniam ut Gannasotiens Monaitirium ali que Regulam S. Benedictici sic Luxoviens aliaque, Regulum S. Columbani sequebantur. Et n. 69. Carnobio Glan- moliensi prodierunt observatores eguia enedictinae Luxiniensi, prodierunt almnni S. Columbant A quibus autem Auctoribus didicerit nullos Glannasolio sexto Saeculo seu quamdiu vixit . Maurus ad insormanda Monasteria emi cesse Monachos, multos vero arculo septimo, adhuc est incompertum, idque fortasse nos docebit in sutu-
184쪽
tIs Annalium tomis, nisi sorte satis esse putet ad utram que stabiliendam opinionem , quod ipse dixerit. Ut ut
sit imon video quomodo inter se-se conveniant, quod Saeculo septimo cum varice custodirentur Regulae perpauca Monasteri Regulam S. Benedicti secuta fuerint, ut ferunt Annales ad an 667. n. o. eodem Saeculo, eademque SS. Philiberti, valberti aetate, per omnes Galliarum Provincias innumera utriusque sexus Monasteria ex Regula S. Benedicti pullulaverint, ut iidem fatentur NN. D. O Annales ad an. 34. Item non video qua ratione Re gula S. Patrum introducta fuerit a Cointi in hiria. cense Monasterium cum nulla ab eo commemoretur SS. Patrum Colonia quae Viri etiacum inhabitaverit i Si enim Viriziacenses Monachi inter Benedicti nos non numeraniatur, quia nulli dantur Auctores qui referant sanctum Maurum in agrum Remensem colonias misisses eadem ratione nunquam Regulam S. Patrum suscepisse dicena di videntur, cum nulli memorentur Monachi, qui eamdem Regulam Viri etiacenses Ascetas docuisse dicantur. III. Jonae silentium contra Benedicti nos laudatum supremae est authoritatis ejus vero senterui quantumlibet clataea apertae, si Cointianis sunt oppositae, nullius sunt ponderis, ut supra vidimus cap. 8 nn. s. 6. Ipsum
etiam Ionae silentium, quo solo Cointius probat sanctum Columbanum non fuisse Benedicti num nihil omnino prodest Benedictinis Monachis ad asserendum inter eos sanct imaeobardum, e multos alios, licet silentio Ionae juventurin Chartas proserant quae eos Benedictinis assignent. Coccius, inquit Annalista ad an. 86. n. r. veteres Chartas in quas incidit ma interpretatus Leobardum
finxi sancti Benedicti sipulum Sane Leobardus, ut haec temporum ratio docet, in Monasticis disjunis usus es Magistbo , non quidem sancto Benedicto, qui pridem in Italia decessriit, e sancto Columbano, qui cum sociis in
loco cui nomen Ana rates in Vofugo monte a multis annis degebat. Mira certe ratiora lixa proximitate Monasteriorum de eorum institutis judicandum censent Annales,
licet nullo Ionae silentio aut testimonio juventur ac pin
185쪽
S Leobardus Monasterium Cellense condiderit ex o cio anno Christi si antequam S. Columbanus in Gallias veniret, e quadraginta Ierme annis antequam Re- lam 8 Monasterium Luxoviens conderet Immdex Cointi Coenobium Cellens a S. Leobardo conditum, Regulam S. Columbani antecedit aetate. IV. Caeterum si laud.ua ratio a proximitate locorum
petita sussicit , ut abrasis Chartis antiquis Monasteriae S. Columbani Regulae concedamus : Cur vir doctissimus Vertavens Coenobium a Benedictinis separandum existimat, c separat ab instituto quod sanctus Ebrulfus in Monasterio Uticense Coenobiis assi Martino in inferiori or- mannia conditis , proximum induxit Sed inquit S. Ebrusso nihil commercii fuit chm sancto Martino Abbate Vertavensi Et nusia familiaritas inter Beatos Maurum o Martinum legitur intercesssse, quamvis Glaνη o-Le e Monauerium cui Maurus S. Benedicti quondam sipulus praeerat a Vertamen si quod Martinus Abbas administrabat, bidui tantium itinere di aret. At si locorum approximatio furuit ad discernendam Monasticam Asteteriorum disciplinam mur quaeso S. Martinus Sc sanctus Ebrulsus qui in inferior Normannia Monasteria condiderunt, institutis separantur, Z Vertavens aliam habet Glanna liens Regulam, a quo bidui tantum itinere distabat Si vero haec ratio flocci est habenda, nisi familiaritas inter illos sanctos intercessi e probetur Cur cella sancti Gobardi, sancti Columbani Regulam accepisse dicitur, cum sancto Leobardo nihil commercii suerit cum sancto Columbano Sed forte haec est doctissimi viri disserendi consuetudo, ut iis rationibus rem
suam agat, quae in aliorum gratiam adhiberi non possint. Eadem dicenda sunt de eissenaburgense Clingens e Sancti Germani, aliisque a Dagoberto sundatis Monasteriis, de quibus haec habet Adversarius noster , ad an. 6 r. n. 8 . Primi Aorum Carnobiorum sim Regulam a S. Columbano praefriptam observarunt, licet Cocrius supra
citatus Monasterium lingensi Religionis e Dii Benedicti alumnis a Dagoberio Rege concessam scribat. Certe Luxovii
186쪽
Cenque Leobardinae viciniras nos adegit, ut apud antiquissimos Monasteriorum habitatores, qua Vobentus primus in Diarces Nemetensi co Duxit, Regulam sancti Columbani viguis pronunciemus. Et ad an 673. In illa Monasserio
s Suburgensi vigui primum Regula sancti Columbani, cui
gio-Pontano, cuterano, aliisque vicinis Monasteriis, litis aliter sentiant Recentiores Auctores , qui enedictinum institutum a primo Mona riorum conditu receptum si ibunt.
Item Monasteria Vallis Galile M S. Hidulfi ex albo Benedictiorum erasit , ad an 673. n. q. 8 676. n. 22.
Quia non procul sabant Luxovio. Quod argumentum a vicinitate petitum si semel admiserimus, timeo ne tandem etiam Glanna liense Coenobium a Benedictinis institutis ad Columbanicum desecisse videamus. Caeteri: si huic rationi adjunxerimus silentium Ionae de Benedictilina Regula, aliorumque scriptorum reticentiam , qua sempiterna oblivione omnes e Glanna solio eductas Colonias obruerunt mon modo nobis concedendum erit Regulam B. Benedicti in Columbani Monasteria inductam non esse ante annum octuagesimum sopra sexcentesimum Sed nullibi ad nostra tempora per Gallias propagatam esse, cum nullos Monachos e Glannasotiensi Moanasterio ad nova fundanda Monasteria immitas videamus. Quae cum sint ab omni specie veri prorsus aliena; videat quaeso lector, quanti facienda sunt ipsa principia, ex quibus tam falsae positiones eruuntur. Aliis quoque rationibus, sed pariter infirmis Benedi etinum ordinem imminuit Saninam Iunianum exclusit ab Ordine ad an. 39. n. r. Quia sancta Radegundis, quae filia spiritualis ipsius erat, sancti Caesarii Regulam servabat Monasterium Theologiense, seu Tabuleiense, Agaunensium statuta servasse voluit, quia in honorem . Mauricii fundatum erat, ut habet ad an 63I. n. I 3. Eodemque fundamento Bellilocens Coenobium a Benedictinis abstulit, eraso prius nomine sancti Benedicti a membranis antiquissimis, ut videre est ad an 6 r. n. 6s Quibus ratiocinationibus nihil non potuit probare vir doctisse
187쪽
simus. Sed ne videar Cointianis conatibus solus opponi, varios proferam Auctores , quorum authoritate Annalium moles immensa prematur, & opinio mea firmetur.
AUT HORES REFERUNTUR QUI REGULAM
S Columbani Benedictina conjundiam, & Columbanum Benedictinum dixerunt.
I. Sanctus Columbanus se Benedictinum fatetur II. Eum Benedissimum indigitant Patres Concilii Gallicani incerti loci, ad an ses. III. Vnto nem Z uiata Columbani cum Benedi lina diplo mata. privilegia ab anno coo ad annum p . confirmant Et proinde sanctum Columbanum inter Benerictinos collocant Babolinus Bessensis Abbas, sanctus Romaricus Ionas, sanctus Et ius, sanctus sedgesillus, sanctus Emmo , . Amandus S. Bercharius, S. Nivardus , Bertheseidus, Leodebodus, sanctus Drauscio meodatus , emtoendus mTheodoricus Rex IV. Ejusdem opinionis fuerunt Dagobertus ex is sancti Nietardus, udoenus Clotharius , Carolus magnus mali oec. V. Paschasius Radbertus alam Corbeiensem Abbatem ejusdem instituti cum sancto Columbano fuisse asserit, eumdem sanctum Columbanum Benedi linum fatetur. VI VII. Patres Concilii Parisiensis anni S c Regulam Benedictinam apud Luxomium ab initi floruise dixerunt cum scripsere Religionem auam S. Co
188쪽
GALLICANA PROPAGATIO. ici Corbeienses inliolatam ad eadem tempora perseverasse VIIL IX. . Idem praestant Patres Concilii Suessionensis annius cum Chartam seu Pri
milegium sancti Eligi iisdem merbis quibus condi
tum fuerat , innovant XL Fradoardus emen
si historiae fideli simus scriptor hane meritatem ab
omnibus receptam supponit , cum refert fundationem Altiυillarensis Canobi sub utiaque S S. Benedieliis Columbani Regul factam, nulla in oppositum allat ratione qua Privilegium Altitillarense Metardi propugnet XII. Arnufus magnus Flandriae Comes ad an. m . Sanesium Aman dum sty consequenter sanctum Columbanum Benedictinos scribit XIII. Silvester a sanctum Columbanum Patrem suum agnoscit Idem faciunt Mohsemenses Monachi. XIV. Idem positive asserunt Trithemius , alii , sed maxime Genebra sis. XV. Stengelius, contraria opinione dimissa Columbanum inter Benedictinos numerat. XVI. Carolusia Fresne Dominus D Cange , per Regulam sanctam Benedictinam M per Regulam SS. Patrum, sanctorum Benedicti Tolumbani intelligit M utraque ratione sanctum Columbanum Benedictinis adjungit. XVII. Huic opinioni etiam fament serius Armachanus Patricius Flemmingus. XVIII. Vir docti Fimus urimicus Thomas in XIX. Opinio nostra tandem simmatur veneratione , qua Benedictina Monasteria, sive superiori, sive aequalia, sive posteriora Luxoviensi fuerint , festum sancti Columbani coluere. XX. Ex quibus omnibus, Auctores fandis
189쪽
is, ORDINI S. BENEDICTI Columbano aequales , suppares , posteriores, ad
nostra tempora opinionem nostram auxisse es ad
meritatis perspicua rationem duxisse constat. XXI. Totius evitis conclusio formatur.
I. ANC Tis Columbanus primus omnium occurrit,
qui se-ipsum Benedictinum fateatur. Id asserere
competitur in suae Regulae Praefatione, quam in Bene dictinae supplementum se condidisse commemorat radaque toties testatur, quoties secundum leges Benedictinas. Pueros, modo a sancto Benedicto praescripto recepit Caeteraque praestitit quae supra cap. 6 commemoravimus. II. Patres Concilii Gallicani incerti loci ad an si Sanctum Columbanum inter Benedictinos etiam numeravere, cum ejusdem sancti discipulos, ab esusdem peculiaribus institutis, quibus separatis cellulis vivere licebat, ad Benedictinae Regulae in communi Dormitorio cuban
III. Regulam S Columbani S. Benedicti Regulae, a Luxoviensis Monasterii primordiis additam, probant Coz-
nobi Bessiensis initia, quae ad annum sexcentesimum vivente sancto Columbano , posita censet vir toto orbe clarissimus D. Lucas Dacherius aut saltem ad annum decimum sextum post sexcentesmuni biennio aut triennio S. Columbani morte , ut Adversarius noster opinatur:
Nam Valdalenus primus Bestiensis Abbas , sanin Columbani discipulus, momnium primus qui Monasterium ex ejusdem disciplina condidit , scripsisse sertur parentes suos Besuam aedificasse ut Monachos ibidem secundum
SS. Benedictii Columbani Regulam adunarent, Ut supra diximus cap. 8. n. . Sanctus Romaricus Habendens Monasterium construxit ex Regulari Columbani,
ut Ionas scribit in vita . Eustasti. Ipse vero S. Romaricus habet in ejusdem Monasterii dotatione, sancti Benedicti Regulam ibidem impositam fuisses quae duo pariter veritate niti possumus assirmare at Habendense ad instar Bessiensis sub utraque conditum nul lo erroris
190쪽
periculo dicere possumus, quod pluribus supra cap. io. n. 8.explanavimus Ionas Actorum S. Eustasiit, Atatalae 8 Bertui scriptor, in . Eustasii vita plura Monasteria post Concilium Matisconenses ex Regula sancti
Columbani aedificata posuit, eodem sensu procul dubio loquutus quo valdalenus 8 S. Romaricus : Quam obrem esus lentium rumpere licet, si velis, seu potius interpretari potes actorum sanctae Salabergae subsidio, Maliorum sanctorum , quos continuo recensere debemus Qui omnes eadem constructa post Matisconense Concilium Coenobia S. Benedicti de Columbani Regula addicta dixere Sanctus Eligius in suo testamento ad annum 3I. aut 32 Solemniacens Monasterium ditat ea conditione interposita, ut Regutim eatissimorum Patrum
Benedicti es Columbani miter teneant. Blidegesillus Monasterii Fossatensis conditor anno Christi 6 1. decernit, ut sanctus abolenus primus Fossatensis Abbas, comnes successbres ejus, sub Regula S. Benedicti, ad modum es similitudinem Luxomiensis Mona serit Domino Christo valeant devotissim sumulari. , Monachi sancti Petri vivi
ad annum 38. teste sancto Emmone in Privilegio eidem. Monasterio iisdem temporibus datos Regula sancti Z nedici es modo Luxoυiens devota mente desiderabant con- tire Barisiacens Monasterium anno Christi 661. inchoatum , ut volunt Annales, a S. Amando Privilegium , praediaque multa recepit ut sub Regula Domni Benedicti, seu Domni Columbani conversaretur. Sanctus Bercharius ad an 661 a sancto Nivardo emensi Praesule petiit 3 obtinuit Acesium, ubi tam ipse quam ipsius discipuli, sicundum Regulam Patrum sancti Benedicti, crsancti Columbani vivere deberent. Eodem anno Bertheseidus Ambianensis Antistes, scripto Privilegio Corbetensibus Monachis concedit 'tionachi ibidem degentes,
sub Regula M. Patrum quieti conversari possint Vt quieti sub Regula sancta ipsi Monachi vivere debeant ad ipsium Monasterium desie ientes Istud etiam addipticuit, ut ipsi Monachi sio Regula saneriuenedicti, mel sancti Columbari conversiri se vivere debeant. Hoc ipsum