장음표시 사용
171쪽
docet , rus perseeti viri S ci ut supra n. I. V. Fateor equidem cum Cointi loco proxime citato. S. Philibertum ut si io Berioprosceret varia adiisse Mon eria: Sed cum in textu ex vitara Philiberii laudato, Ermentarius, qui Ludovico pio Syncronus vixit, ut v lunt Annales, quique sancto Philiberto nec aequalis, nec suppar sed posterioribus vixit temporibus, non dicat S. Benedicta Regulam tempore S. Philiberti in Monasteriis
S. Columbani receptam non fuisse; δί Authores omni exceptione majores, quique Saeculo septimo scripsere, utramque Regulam conjuncta in eodem saeculo dicunt, ut
supra vidimus, omnes consecutiones ex eodem textu contra Benedictinam Regulam aut ejusdem Propagationem illatas a Cointio falsa prorsus' a veritate alienae censenda videntur : Eadem ratione falsa quoque de supposititia dicenda est quinta illa norma quae ex quatuor aliis composita dicitur falsum tandem ex eodem Ermentarii textu constare censemus easdem quatuor Regulas per complexum apud Restacenses, Gemeticcnses servatas, cum neutrum Ermentarius dicat Adde quod tam varia consecutionum diversitas satis clare arguit nullam earum, clare ex eodem textu colligi posse, easque omnes, hominum contrariis opinionibus imbutorum foetus & ad inventiones esses: Quamobrem eumdem textum qui simpliciter pro tenore verborum explicandus est ad instar aliorum similium nulla ambiguitate aut immutatione e borum, sed eorum vulgari popularique sensu exponendum censemus , nihilque aliud importare dicimus nisi quod . Philibertus, Regulas S. Benedicti & aliorum
a Tidue apud Gemeticum legerit, ut suo Monasterio prospiceret. V L an mim Philibertum imitati sunt plures Monata teriorum conditores, aut Benedictini ordinis reformatores qui ejusdem ordinis Coenobia lustrarunt, ut Monaiaticam eorum exercitationem addiscerent de se suosque legitima Regulae praxi possent imbuere. S. Aldegundis S. Philiberto coaetanea eodem ducta servanda Regula desiderio, circunquaque posita Monasteria lustrabat, more ia
172쪽
que Monachorum inspiciebat, nanciscens undequaque sanctitutis sibi usumere normam nec-non Religiose habitationis formam, inquit Monachus Gesseianus apud Bollandum in ipsius sanctae vita, inlisebat servoram Dei haLita la circumquaque postes Adiit itaque egregium virum Hambe
tum qui in ua commanebat vicinia quoniam rumor sanctitatis ejus ad eam pervenerat. S. Bonifacius Germanorum Apostolus, uidenses Monachi circa an s. Sanctum turmionem Fuldensem Abbatem Romam Sc ad caeteras Italiae Tusciaeque partes misere , ut Patrum ibi concordium , inquit Egi d ipse uidensis Abbas vitae S. sistit .a
Sthu mionis coartaneus scriptor, Et conversaIioncmiserenti m ββ rem perficte disceret qu Romam 8 Icelus atque ursia adis. n. i
terra cunetis lustratis Monaseriis se omnium mores ibi Frutrum con entium, traditionesque Monasteriorum adplentim
disiens , integrum annum apud si Monasteria perfuerans, securi anno repletus quibus viderat virtutibus reversis es, Scalibi, Romam prosectus est atque in ilia terra cunctis Monasteriis tauratis, omnium mores ili rutrum consi entium, traditionesque Monasteriorum ad plenam didicis,
ad instar Monaseriorum quorum ibi vitam contemplaIus erat Iuldam instituit. Sanctus Benedictus Indensis codem in Dii s.
census desiderio sub Ludovico pio dedit cor suum ad investigandam S. Benedicti Reylam, eamque ut intelligere f.' posset circamivit Monasterii, peritos quiaque interrogans qui inorabat, omniam sanctorum quassimque invenire potuit Regulas congregavit, normamque utilem o Monuiseriorum salubres consuetudines didicit, sussique eas tradidit
VII. In eumdem igitur finem sancti Philiberius, Stur-mio,, Benedictus per universa Italiae, Tusciae, Burgundiae, Franciae Monasteria peregrinati fuere; S. Benedic tus, ut Regulam Benedictinam inmestigaretri . turmio, quia uidensis Regulum S. Patris Benedicti inhianter observare desiderabant. Quam ob causam idem sanctus extateras nationes peragravit , ut rutrum concordiam se commersationem Regularem perfecte disieret. Neque aliquid aliudexquisivit S. Philiberius cum carpit Coenobia circum-ire,
173쪽
n aliquid emolumenti ex seseptione sanctitatis valeretpem ripere. Utque nullus ausus est dicere aut . turmionem ex illis omnibus Tusciae, Italiae Monasteriis , aut S. Benedictum ex Gallicanis Asteteriis novam aliquam Regulam aut mulias ad invicem unitas a suis Monachis promittendas tulisse , aut tandem eas omnes divisim in diversiis Monasteriis servatas esse , eo saltem tempore quo S. Benedictus Anianensis omnes, quae in Codice Regularum habentur, Regulas invenit, collegit, Win unum Codicem descripsit cita neminem dicturum arbitror S. Philibertum novam condidisse Regulam, aut multas adinvicem conjunxisse, aut singulas in singulis Monasteriis servatas vidisse, cum id nullatenus habeat textus vitae S. Philiberti ex opposito Ardo vitae S. Benedicti scriptor videatur de eodem sancto dicere his verbis omnium sanctorum quascumque invenire potuit Regulas congregavit, normamque iitim or Monasseriorum salubres consuetudines didicit, seisique eas tradidit Monachis obfirmandas. tueverba si ab Ermentario de sancto Philiberto scripta fuissent, quid inde consequens fieri non dicerent viri Doctissimi contra quos ago qui etiam quae dicta non sunt,
VIII. Immo cum S. Philibertus, Italiae, Burgundiae, Galliaeque Monasteria eo fine lustraverit, ut suis traheret exemplis quidquid melioribus sudiis videret florere s eadem omnia Monasteria institutum habuisse commune credendum ex Nulli enim Benedictini , ut exemplis
agam, Capucinorum Domus unquam invisent ut instituta Benedictina melius calleant, .suum Auctorem S. Benedictum persectius imitentur neque id etiam agent nimi, aut Carmelitae discalceati Tanta est enim eorum varietas, tanta dissimilitudo, ut a sui-ipsorum insit tuto, Benedictini, inimi, aut Carmelitae discedere necesse sit, qui Franciscanorum Jesultarum, caeteroriamque
his similium mores velint estingere. Quae illoriim gratia dicta sint,qui tantam fuisse varietatem dixerunt inter Monachos sancti Benedicti, S. Columbani discipulos,quanta intercedit Benedictinos inter&mendicantes. Illa ergo
174쪽
Coenobia . Philibertus invisit, quae sub eodem Legissatore vivebant Coenobia, scilicet S. Columbani, quae ad similitudinem Luxoviensium essermata Benedictinis legibus parebant. IX. Praeterea nullatenus video quibus oculis in textu
laudato videre potuerint ad annum sexcentesimum sexagesimum primum quatuor Regulas fuisse forentissimas: etenim id tantum asserit Ermentarius S. Philibertum, Basili S. Charismati Macharii Regulam i Benedicti δε-
creta, Columbani instituta sanctissima lectione assidue frequentasse. De earum vero praxi apud Monachos, utrum simul aut divisim utrum per complexum aut in novam Regulam compactae servatae fuerint, nihil ommino loquitur. Nos quoque hac tempestate ad an I 68a omnes antiquorum Patrum Regulas in earum Codice ab annis quibusdam editas, novorumque egissatorum leges frequentamus assidue sicci solam Benedictinam servemus Regulam. Cur vero ex quarumdam Regularum lectione earumdem florentissimam praxi arguant ex omnium vero, non idem colligant, pergratum facient viri eruditissimi si nos tantum mysterium docere velint. X. Hoc ipsum dicendum de multitudine Monasteriorum qiue unicuique Regula suerunt addicta Nam si unaquaeque florentissima fuit , eamdem in quam plurimis Monasteriis floruisse necesse est, ordinemque Monasticum longe lateque diffusum constituisse. At si Annalibus Cointianis fides habetur, Solum sancti Gisieni Monas terium , S. Basilii celeberrimum ordinem constituet.
Nullum enim aliud sub sancto Basilio militasse narravit nec sanctus Aredius inter sancti Basilii discipulos potius
numerari debet quam inter aliorum Patriarcharum alumnos Carnobium enim fundamit Aredius ad an so . in quo non modo Cassiani, velum etiam Easti se Reliquorum Abbatum qui Monactrialem Citam instituerunt Reguia celebrantur, ut habet Gregorius Turonensis quo textu abuti non possunt contraria opinionis Assertores, ut dicant
apud Gallos , plures Monachorum Regulas in eodem Monasterio uniti consuevisse. Non enim illam gener
175쪽
tem Regularum unionem S. Gregorius reser tanquam solitam, sed quasi insolitam, quae praeter communem Monachorum morem contigerat. Id enim observare licet in eodem Turonensi Episcopo, ipsum hac sola vice, tota Francoriin historia de cujussibet Abbatis instituto locutum esseri solamque sancti Aredii conversationem
Monasticam memorasses, nempe quia totaliter ab institutione discebat caeterorum Abbatum, quorum una eademque videbatur conversatio toto Gallorum Imperio.
I. ins de Regula S. Basilii diximus, eadem etiam
de Macariana dicere possimus cujus ordo uno, ex Coin-tio, solummodo constabit Monasterio, sancti scilicet Ioannis Reomaensis, ante annum quinquagesimum octavum supra sexcentesimum, nullo vero post eumdςm annum, quo ex annalibus ad an 618. n. in postpositari Macari Regula, ad . Columbani leges accessit. Si vero Benedicti nos audiamus, ex eorum opinione . Gissenum Benedictinum dicamus,4 S. Joannis Reomaensis Monasterium,3am muli ante annum sexcentesimum sexagesimum ad Benedictinum ordinem accessisse cum Benedictinis scriptoribus afferamus, nulli erunt Ordines in Galliis quos sancto Basilio aut sancto Macari Saeculo septimo assignare possimus ... lXII. Caeterim, ut Adversarii nostri Saeculo septimo ad annum sexagesimum supra sexcentesimum aut sub medium Saeculum septimum, Regulas SS. Basilii Macharii, Benedicti, molumbani florentissimas assererentra non solum asserendus erat textus ambiguus unius Authoris noni Saeculi, dubiaeque aut horitatis, sed Coaetanei scriptores citandi, totaque propositio ab enumeratione Monasteriorum, unumquemque ordinem constituentium, probanda videbatur uatis argumenti desectu penitus decidunt omnes illae consecutiones, quas initio praesentis capitis ex instituto recensui Verum cum id fieri non potuerit, cumque nonymus vitae sanctae Salabergae scriptor, omnia aut pene omnia Monasteria quae ab anno decimo quinto ad an sexagesimum quintum supra sexcentesimum fuerunt erecta normam sancti valberti ea
176쪽
Regulam BB. Patrum Benedicti Sc Columbani servasse re serat 'E S. Audoenus in vita . Eligi scribat innumera fuisse Monasteria iisdem temporibus, quae ex Solemniacensi M Luxoviensi steteriis originem aut exemplum acceperant rae S. Ni vardus omnes Episcopo bonosque viros iisdem temporibus ex Regula SS. Patrum Benedicti 3 Columbani Monasteria aedificasse contenda , c in aliis ejusdem instituti condendis perseverasse post annum sexcentesimum sexagesimum: Multum sibi consuluissent viri doctissimi si ab explanando Ermentarii textu tam cepe laudato tamque apud ipsos Adversarios ambiguo, prorsus abstinuissent. XIII. Quantum ad eos qui dicunt S. Philibertum in Gemeticensi aliisque Monasteriis ab ipso aedificatis, scilicet in Pauliacensi . Villarensi, S. Sydonii , crucis . Leu- Dedi oc pluribus aliis Monasteriis, quae per ejus exemplum sunt constructu in Neuoria, quatuor Regulas ex aequo cper complextu unitas, ex iis omnibus quae hactenus dicta suerunt manifestissimi erroris arguuntur iam S. Philibertus iis temporibus ubacensi Monasterio praefuit, de Gemeticum aedificavit, quibus sanctus valbertus regebat Monasterium Luxovienses, de sola Regula Beatorum Benedicti e Columbani ejusdem S. valberti studio vigebat. Praeterea certum etiam videtur ex S. Audoeno invita . Eligit unam eamdemque Regulam aetate S. Vvalberti e Philiberti Monachis omnibus Gallis impositam , eamque ex Luxoviensi Monasterio acceptam fuisse Quae nullatenus dixisset vir sincerae fidei, si eodem tempore in Episcopatu Rothomagensi, quem regendum acceperat, S. Philibertus novum aliquod institutum ab aliis omnibus diversum, multumque per eamdem Dioecesim dilatatum intulisse novisset. Praeterea scimus ex Auctore vitae ejusdem S. Audoeni Monachos omnes Provinciae Rothomagensis,sub iisdem legibus a Beato Audoeno acceptis, vitam Monasticam duxisse. Nunque Diar sis, inquit, in cunctis Galliarum Proτinciis suo tempore Dia ce- othomagensim in devotione Christianae Religionis superare, vel etiam aequare potuit. Tantus enim ibi erui nu-
177쪽
merus Carnobiorum dives sexus, Monachoram filicet Monacharum, qui ad ejus institutionem quasi Divina sationis messis subito enituit ut se numero simul es Religione Caenobia Enptiorum ab Antoni quondam exorsa aequare i-derentor Ati de S Audoeni Monastica insitatione, quam Monachis Dioecesis Rothomagensis imposuit , judicare velimus, eam esse dicemus quam ipse-met apud Resba
censes Monachos quos instituerat profiteri volebat, Regulam scilicet Beatorum Benedicti e Columbani, quam S. Uvalbertus Luxoviensis Abbas S. Audoeni precibus in Reibacens Monasterium aeque ac in caetera Galliarum Coenobia per Luxovienses Monachos sanctum scilicet Agialum c innumeros alios Luxovienses Monachos, intulerat. Eamdem etiam Regulam docuisse ac promovisse sanctus ille Rothomagensis Pontifex dicendus videtur, quam profitebatur . Uvandregesilus, quem ab initio Pontificatus sacris Ordinibus decoraverat, cuique ad Monasterium construendum locum qui dicitur Fontanesta a Rege Cudovaeo impetraverat , quem etiam Monialibus Fiscanensibus prae fecerat, ut ejusdem acta testantur. At S. vandregesilum Benedicti num supra probavimus : Unde fit consequens Columbani discipulos V valbertum Malios,Benedictinis legibus etiam addictos fuisse, ε S. Audoenum eamdem S. Benedicti Regulam Monachis Rothomagensibus imposuisse. XIV. Sanctum ver Philibertum Monachum c Re Rhacensem Abbatem; ad mortem usque Benedictinum per severasse, nos docet Anonymus vitae S. Aicadri scriptor Monachus Gemeticensis , qui refert quod, cum ipse sanctus dimissa Monachoni Gemeticennum cura ad fundandum Heriens Monasterium proficisceretur , apparuerit in visu sancto Alcadro quem in suum succe rem apud Gemeticenses designaverat, eique dedisse Regulam sancti Benedicti , ut secundum eam stetas Gemeticenses
regeret. Eadem namque nocte per visium apparuerunt eato Abbati, Coinciacensi , icari illi duo ixtincti Fimi, Ansaldus silicet piscopus, o Philibertas Abas egregius; unus ferens illi sub nomine Episopi virgam a raum, αἰ-
178쪽
te vero Regulam B. Benedicti uno ore dicentes illici Surge Frater noHer a Deo electe es accipe hoc munus quod tibi a
Deo per servos suos dirigitur, virgam scilicet ut per eam
errata corragas librum etiam ut ea quae inibi scriptusium Regi lari in litatione custodias, o subiti tibi is in ipsis mentissem experiamur suo omni continuatione pie
instituendo praecipias. Quae Regulis Gemeticensibus Monachis imposita non esset a Philiberto, nec ab eo seo ta, numqtiam sancto Alcadro Divino admonitu suas stet ut ad ejusdem praescriptum, se , suos,i emeticensium
more essingeret quo solo argumento omnes Adversariorum de sancto Philiberto, Ermentarii textu positiones diluuntur. Ex his omnibus quae ex S. Audoeni vita adprobandum verum S. Philiberti institutum protuli manifestissimum evadit , Luxovienses seu sancti Columbani discipulos semper Benedictinis institutis paruisse, communemque omnibus Monachis vivendi normam non solum in Rothomagensi, sed in caeteris Galliarum Provincitis S. Audoeni temporibus viguisse mulsa enim . Audoenus Asteteria Monachorum agnovit quae diversis institutis viverent. Quapropter , cum sancti Vandrege silusi Philibertus praecipui fuerint sub sancto Audoeno vitae Monasticae Propagatores, iique Benedicti ni consequens est Monachos omnes cadem S. Audoeni tempestate ordini Benedictino adscribi debere. X V. Cumque idem sanctus in vitari. Eligit de Monachorum propagatione per Saeculum septimum disserens nullum nominaverit peculiare cujusque sancti institutum, sed tantum dixerit omnia ejusdem saeculi Coenobia sub una eademque Regula vixisse, quam sacram appellavit: Inserendum etiam videtur Benedictinam vivendi normam eodem Saeculo septimo sacrae Regula nomine de si . gnatam : Hoc ipsum confirmat Aigradus in vitari Aniaberti, ubi habet sanctiimimandregestum Fontanesiam aedificasse, atque cum magna Monachorum cohorte u si Iae
Regulae jugo laudabilem duxisse itum. Quo loci sancta
Regula pro Benedictina sumitur, ut patet ex textu vitae
S. vulfranni supra capite nono laudato, eodem sensu
179쪽
debet accipi Regula sancta, de qua fit mentio in undatione Corbeiensis Monasterii per Clotharium Regem adan. 6s . min privilegio eidem Monasterio dato per Ber- tefridum Ambianensem Episcopum ad an 661 Id aperte colligitur seu potius explicatur per diploma Theodorici Tertii Regis pro confirmatione electionis Eremberti in Corbeiensem Abbatem. In quo Diplomate dato adan. 69i Bertefridi privilegium, Clotharii Diploma laudantur. Sic enim loquitur Theodoricus Rex Ideo nos a Clementia ei aremberto Lindui tu habeatpotestatem de tota Congregitione ipsius Mona fierii, vel de eorum hominisbus se possessionibus mobilibus es immobilibus scut neri
Regula docet. Benedictina sciliceto quae cap. s. vult, Abbatis pendere arbitrio Ordinationem Monasterii sui j Et cap. y jubet ut Cesierarius curum gerat de omnibus jatamen conditione posita, ut sine usione Abbatis nihil sciat Et cap. 32. decernit, uisubstantiae Monasterii in Ie ramentis , ei sibus seu auibusve rebus provideat Ab has Fratres de quorum ita es moribus securus sit. Quae dicta sint in confirmationem capitis septimi impugnatae Dissertationis, quo probatur Regula sanctae nomine generaliter Lindefinite posito, Benedictinam Saeculis septimo octavoque intelligi, mi gratiam eorum qui oppo-
silae sententia hactenus haerent, quorum etiam scindamenta hic iterum unditus vertenus cupio. XVI. Horum primum ex vita . Praejecti sumitur ubi Regula Camelariensis steterii sancta vocaturra ea vero Regula non sancti Benedicti sed sancti Donati Regula dicitur,t ex tribus aliis sanctorum scilicet Benedicti, Caesarii, Columbani compacta est. Argumentum facile solvitur, modo observaveris hanc Regulam a sancto Donato tanquam ejusdem collectore nomen habuisse; sanctam vero dici debuisse , non solum quia omnes Regula sanctae sunt, ut alias dixi, sed vel maxime quia quadraginta septem, eaque praecipua ejusdem Regula capita, quibus Professionis Monasticae forma, caeteraque praescribuntur, quibus stare videtur vita Monastica, de verbo
ad verbum ex eadem S. Benedicti Regula desumpta fue
180쪽
xtin Quamobrem jure merito, eadem Sancti Donati Regula , sanctae denominationem a nobiliori parte mutuari potuit. Quantum ad aliud Adversariorum argumentum quo dicunt Regulam S. Columbani solitarie sumptam , sanctam a Jona vitae ejusdem sancti Scriptore fuisse vocatam. Respondeo, quod cum eodem loci sancti C lumbani Regula improbaretur ab Agrestio tanquam in illis, initibus Romanis contraria , sanctus Eustasiuis eamdem non modo potuit, sed etiam debuit sanctam appellare. Caeterum fassiis sum alias, iterum fateor nullam esse Regulam, ex his quae summorum Pontificum ain probationem quocumque modo meruere, quae sancta dici non possit aut debeatri Et de his assertio mea nullatenus est intelligenda : Sed tota quaestio in eo versatur quia cum aliquis Auctor, Privilegium Diploma, Chartae qua, libet Saeculis septimo, octavo Regulam sanctam limis pliciter nominant, nulla Auctoris mentione facta, nulloque instituto cujusque Legislatoris nominatori tunc, meo quidem sensu, opinari debemus illum Auctorem,
Privilegium Diploma de sola S Benedicti Regula scripsisse, eamque solam eo casu sancta Regulae nomine intelligendam esses Et consequenter dicendum S. Audoenum,
in vitari. Eligit Aigradum in vita sancti Ansberti Clotharium tertium in Diplomate pro Corbeiensi fundatione, aliosque Auctores, aliasque Chartas quae de Monasteriorum institutione loquuntur , c ea sub Regula sancta fundata referunt, eadem sacrae sanctaeque Regulae appellatione, Benedictinam indicare voluisse. XVII. Neque potiori jure ad annum p I. n. 130. Cointius Ermentarii textum , altero ex vita sancti Desiderii deprompto fulciit, meadem , ut putat dicentem nobis opposuit. Sancto Philiberto, inquit, antiquior
extitit ncta Desiderius, ut O urcensem Episcopatum eodem Saeculo primo gubernavis ab anno id licet Christi
sexcentesimo unde-tricesimo in hujus vita Rc it imeri Benedicti ero. Columbani reliquis sic anteponuntur. Nullus quidem eo tempore. Verba sunt Auctoris irae