장음표시 사용
211쪽
ad elevandam Annalium argumentationem, ut quidem mihi videtur,non indigeant. rud enim jejunius dicere potuit Adversarius noster, c a re qua de agitur magis alienum, quam ex eo quod Abbates se Monachi receperant Regulam S. Eenedicti ad restaurandam norimam Regml iris vitae statim inferre. Pri quam Concilia Germanicumor Liptinens congregarentur, erant Albates o Monachi ui propriam retinebant semabantque Regulam a Benedictina diuinctum. Si enim haec verba, Abbates, Monachi receperunt Regulam sancti BenedicI ad restaurandam nommam Regularis vitae significant , Abbates de Monachos in Conciliis illis congregatos, non fuisse Benedi tinos mon modo dicendum erit aliquos in iisdem Conciliis extitisse Monachos qui propriam retinebant Regulam a Benedictina distinctam, priusquam Concilia Germanicum Sc Liptinens congregarentur Sed dicendum erit nullum prorsus Monachum, nullum Abbatem ante dictarum Synodorum tempora, fuisse Benedictinum: Siquidem omnes Monachi, omnesque corumdem Conciliorum Abbates receperunt Regulam S. Benedicti, eo modo quo omnes Episcopi, Premyter 8c Diaconi receperunt antiquorum Patrum Canones r Ex aequo enim omnibus Episcopis, 3 Abbatibus omnibus imperat a fuit
S. Bonifacio, ut Canonum decreta, normam Regularis vitae respeetive legerent, Sc recuperarent. Neque doctissimus Cointius aliquam mihi allaturum exceptionem existimo, qua inter eos, qui Benedictinam Regulam promiserim , aliqui reperiantur qui ante Concilia fuerint Benedictini , alii vero qui alienam Regulam a Benedictina diversam ante praedictas Synodos promisisse
Accedit huc , quia Synodi Germanica, Liptinens MSuesssionica congregatae fiterint a Carlomanno de Pipino eo fine, ut ex Dei es Christiana eligio reae in diebus
praeteritorum Principum disipata corruerat, recuperaretur. Id est, ni fallor , Concilia Germanicum, Liptinense, de Suessionicum adunata suerunt eo fine, ut Clerici, Cariones a quorum obser vatione longius aberant, diliget
212쪽
tius servarent , Et ut Monachi, ea quae promiserant vota , eamque Regularis vitae normam quam professi fuerant, vita, moribus S ministerio recuperarent Quibus rebus utrique , Clerici scilicetis Monachi fuerunt audiente i idque proprie significant ea verba : Receperunt Canones di vel receperunt Regulam S. Benedicti Nam, ut inquiunt Grammatici, recipere componitur ex re
capere mus iterum capere significat Ut recipere an
mam i animum s anhelisum s Cohortes loco pulueas, inquit
Plinius redire se loc- recipere jussit. Quae verba Gallice reddita significantri reprendi e Ion es rit reprendra ha
Ieineri reprendre te lieu quon avolt lachement abandonne Ut videre est in thesauro linguae Latinae Juxta quam explicationem , Patres dixisse videntur Abbates, Monachos, quorum multi a Benedictina Regula toti defecerant iterum accepisse Benedictinam Regulam, diligentius scilicet observandam. Hanc fuisse Conciliorum mentem , patet ex Epistola sancti Bonifacii supra laudata ubi habet Concilium Germanicum primum, cujus summus moderator extiterat, constituisse, ut norma Regularis vitae in Synodo legeretur se recuperaretur. Quibus verbis denotat ante praedictam Synodum aliquam iuisse communem Regulam, a qua, ut plurimum monachi plerique desecerant : Cujusque leges perruperant isdeo ut ipso illius non usu , eamdem perdidisse viderentur
Eam vero Patres , ut quamprimum Monachi recuperarent, suo decreto ussisse. Quid vero sibi vult recuperare Regulam , institutum, legem , nisi eamdem Regulam, institutum , legem ad praxim iterat reducere .dimissam Regulam iterum accipere e Abbates ergo non novam aliquam Regulam assumpserunt, sed promissam, seu potius amissam i lias non eamdem recuperassent. Sicut qui alienam vestem, pecuniam , dignitatem accepit, dicendus non est sua recuperast e,sed aliena cepisse. Quae vero est illa Regula in nominata a S. Bonifacio, quae legenda mandatur nisi Benedictina, quam solam loquuntur non solum Concilia a Bonifacio celebrata, sed caetera quaque octavo, nonoque Saeculo per Gallias Aa
213쪽
de Germaniam habita Ut vero Germanici Concilii Ababates, normam Regularis vitae, Benedictinae scilicet, te cuperare voluerunt Ita Liptinenses 3c Suessionenses Moanachi id praestitisse videntur. Is enim omnium Conciliorum scopus unicus fuit, ut ait Carlomannus in Praefat. Synodi Germanicae Pipinus can primo Concilii Suessionensis i ii Dei succusanica eligio, seu Eccle. Huic Reguia recuperaretur. Qu9 numquam fuisset possibile, nisi violatam toties Regulam , iterum servandam
LX. Concilii Vernensis Episcopi ad an Iss laudant. Pipinum Regem, quod universos pene Galliarum Episcopos a gregare scit ad Concilium Verno palatio publico, recaperare aliquanti per cupiens ingitura Canonica. In eo
vero Concilio, innominata etiam Benedictina Regula,1ubent Pontifices can. s. Vt Mona ria tam virorum quam puellarum secundum ordinem regulariter vivant. Quibus verbis, fecundum ordinem vivant, ac scundum Regulammisant, ab invicem nullo modo differunt, meo quidem judicio i iis autem verbis Benedictinam vivendi normam commendari, cum e superioribus, tum ex inferioribus Conciliis sub Carolo magno congregatis licet in
In Conventu Synodali anni 779. edita sunt 14 capitula, quorum tertio Draecipitur ' Monasteria quae Regularia fuerunt, uisecundum Regulam vivant, ore Inter statuta Bonifacii, statuto is jubetur diligenter unu utrique Episcopus in sua Parrochia praevideat, or ubi Monaserium Monachorum fuerit, s Regulariter vivant se Monachice Vbi autem Canonica fuerit, bene es Canonice vivant. E dem iterum praecipiuntur in sexdecim Capittilis quis- manensibus capitularis secundi anni 789. Quae omnia ex Regula S. Benedicti desumpta sunt; quorum undecimum his verbis explicatur. De noviter venientibus ad conve sonem ut scundum Regulam probentur, o non antea recipiantur, nisi sicut Regula Iubet, se nastus cogatur invitus promittere, es de obedientia se de Rubilitate permanendi, scut egula jubet. Quie capitula, ad nullam aliam Regu-
214쪽
lam referri possitnt nisi ad Benedictinam,ex qua Capitularis conditores eadem acceperunta Quaeque Regula sim.pliciter vocatur, quia communi omnium. Ad an tandem 8o2. cap. a. eodem sensu praecipitur 'HAbbates tibi Monachi unt, leniter cum Monachis scunt m ego mmimant Et Capit. 7. Monachi autem, ut firmiter ac fortiter secun um Re Iam vivant, quia displicere Deo novimus quiriquis in sua voluntate tepidus e f. X. Haec omnia mire illustrantur ex Moissiacensi Chronico, ubi habetur, quod mense ι cribri ejusdem anni 8or. Carolus Imperator congregavit universam Inorim in Aquis es ibi ficit pisivis, Presburis, Diaconibus relegi universos Canones, quos sancta Synodus praec pit ese δε- creta Pontificum, o pleniter Iulsit eos trudi coram omnibus Episvis Similiter in ipsa Inodo congregavit univeris Abbates es Monachos, qui ibi aderunt, es ipsi inter se Conventum sciebant, legerunt Regulam S. Patris nostri Benedicti, o eam tradiderunt sapientes, in conspectu Abbatum o Monachoram. Et tunc Ius generaliter super omnes Episcopos o Abbates Et quidquid in Monasteriis, seu in Monachis contra Regulum sancti Benedicti factum figet hoc ipsum juxta ipsam Regulam S. Benedim emendare facerent Ex quibus omnibus , plura eruuntur observatione dignissima. Primo videmus Monasteriorum alia, Monachos habuisse cilia vero Canonicos : Quorum illi Monachice , caeteri ver Canonice vivere tenebantur. Secundo ex Capitulis anni 789 aliisque, certum videtur iisdem temporibus nomine Regulta, simpliciter& sine explicatione positae, Benedictinam intelligi Tertio quis granensem Synodum, ad modum Germanicae, cui sanctus Bonifacius praefuerat, congregatam fuisse, ibique Benedictinam Regulam tanquam generalem vitae monasticae normam, recitatam suisse Legerunt Regulam S. Patris nostri Benedicti. Quarto quod omnem, quam cum Adversariis habemus controversiam, dirimit: Non arguuntur Monachi Sc Abbates , quod quamlibet a Benedictina diversam Regulam transgressi fuissent , sed quod ipsam non rit servassent : Perinde quasi nulli extitis-
215쪽
nt in Galliis Astetae praeter Benedictinos. Et qaidquidis Monasteriis , se in Monachis contra Regulam sancti Benedicti factum fuisset, hoc ipsum juxta Re Lm sancti Benedicti emendare facerent sola ergo Benedictinorum, contra Regulam S. Benedicti peccata, per eamdem Regulam emendanda statuuntur. Quinto tandem per eadem Aquin
granensia decreta datur intelligi, quod quoties aliqua adhibetur Regula ad Monachorum transgressiones cohibendas, eamdem ab iisdem Monachis promissam fuisse, opinari debemus: Unde in superiori textu dicitur; abderrata a Monachis in Regulam commissa , per eamdem ReonLim debeant emendari. Neque enim unquam Jesultae Capucini, aliique se per Monasticam sancti Benedicti disciplinam emendari patientur Iureque merito cum discipulis sancti Benedicti Anianensis possent repo- Prasat. in nere aput caeterae meae conferunt σπω quid ad me, ον - βου quas non promis pertim legere 'Quae cum ita sint 8 in Conciliis Germanico, Liptinensi, Suessionico, caeterisque deinceps per solam Benedictinam Regulam Conciliorum
Patres , Monachorum rebus , Vitae peccatis consulere semper tentaverint micendum videtur eosdem Monachos eidem Benedictinae Regulae semper addictos fuisse. Quibus si addideris eumdem Carolum magnum in dubium vocasse mirum praeter Benedictinos alii Monachi in Gallias admitti liceret. Perspicuum fit 3c evidentissimum, solum Benedicti num institutum, Pipini saltem&Caroli magni temporibus, per Gallias viguisse. His omnibus quae praesenti capite disputavimus opponent Adversarii nostri tandevenenses Monachos Benedictinae Regulae Saeculis septimo octavoque penitus expertes , d consequenter eam solam Monachis omnibus Gallis iisdem temporibus impositam non esse clamabunt. Sed huic objectioni in impugnata Dissertatione feci satis, ut puto , multumque miror hoc Monasteritim in ultima Britannici littoris ora positum, lingua , moribus, ritibusque ab omnibus Gallorum Coenobiis diversum ante tempora Ludovici Pii omnibus ignotum Perinde quasi extra totius Orbis terminos positum esset miror, inquam,
216쪽
hujusmodi Coenobium ab aliis omnibus tot modis, totque rationibus disjunctum,ad circumscribendam positio nem meam adduci. Sed ecce ponamus, in Galliis omnibus, quae tam longe lateque patent, unum aut alterum datum esse Religioibrum scelerium quod Benedicti ni institutis caruerit : Quid inde sequeretur, nisi quod eadem Coenobia ab aliorum lege communi, aut Privilegio a superioribus concessest aut eorum saltem erroremincogitantia desecerint quibus modis non abrogantur leges, sed confirmantur.
IN CONCILIIS NON SAECUU BENEDICTINA
Regula eodem modo quo in Germanico legitur imperaturis observanda mandatur.
I. Eadem iterum probantur quae in superiori capite.
II. II Synodus Moguntina anni Sos. Conventus qui granensis anni Sa . ω Concilium Mo-suntinum primum anni SI . referuntur m conferuntur. IV. Nulla Regularum mutatio aut mdinum Monasticorum suppressi per Conventum Aqui ranensem anni Si . facta. V. Non Galli ab Italis , sed Itali a Gallis ad obseretationem Regula remocantur. Ibidem sententia Cointi de reductione Regularum omnium ad Beneiuctinam per Concilium qui granense exponitur jejicitur. VI. Eo modo se habent octoginta capitula ad Benedictinam Regulam quo Charta charitatis Ciste
eiensium ad eamdem Regulam VII. Textus mdonis ex ita S. Benedicti Anianensis a Cointio laudatus, nullam Regularum mutationem; sed no- Aa iij
217쪽
19 ORDINI S. BENEDICTIetas tantum consuetudines in Regulam Benedictinam factas denotat. VIII. Cassinenses Monachi Benedictini easdem Consuetudines aeque ac Galli,
receperunt , suque tenuerunt. IX. Eadem San
gassensibus missae secundum Baluxium x. Idem
dicendum de decretis, ad Augiam missis. I. Capitis hujus L Immo totius operis conclusio.
AE pnecedenti capite de generali Benedictinae Regulae, in Galliis omnibus , seu in toto Francorum Imperio observatione disputavimus adeo clara sunt, ob oculos omnium posita, ut ulteriori inquisitione non indigeant, nisi rem actam iterum agere dc disputatione nimia veritati tenebras velimus offundere: Quamobrem hic omissis Turonensi, Remensi Cabilonensi Conciliis, de quibus egimus in ea Disseitatione, quam ex Cointianis reprehensionibus vendicori Et quibus nihil habuit quod opponeret perpetuus Benedictinorum oppugnator Breviter hic duo Moguntiaca, inquis-granens anni I3 8i7., 84 . attingemus , utpote quae Germanico primo simillima videntur quantum ad Regulam S. Benedicti commendandam attinet. D H P. II. In secunda Turma, inquiunt Patres, considerunt Caralii Pra Abbates ac probati Monachi, Regulum sncti Benedicti δε-
sentes, atque tractanter diligenter, qualiter Monachorum 24-
tum in meliorem flatum atque augmentum cum Dei gratia perducere potuissent. Et can. II. Abbates autem censuimus
ira eum Monachis uis pleniter ivere, scut ' si qui in praesenti nodo aderunt patim nobis omnibus promiserunt: Id eis sicundum doctrinam snctae eguia Benedicti, quam tum hum ina permisit fragilitas. De Concilio vero , seu de qui ranensi Conventu ita loquitur maragdus invita sancti Benedicti Anianensis Abbatis. Iusente Impe
ratore , aggregatis Carnobiorum Patribus , una cum quam
plurimis Monachis serplures residit dies. Omnibus ergo simul positis Regulam ab integro di iens , lux tis obscura diluci-
218쪽
dans, dubia patefecit priscos errores abstulit i utiles consuetudines sectasique constimavit. Iudicia igitur Regula, cunctaque dubia ad prascuum deducta essectum, quas minus Regula pandit consuetudines , adsentientibus cunctis protulit, de quibus etiam Capitularem institutum Imperatori con-μmandam praebuit, ut omnibus in Regno suo positis Mona furiis obse are praciperet Ad quem lectorem sire cupientem dirigimus. Qumas verbis, nulla imponitur de novo Regulari sed solummodo quas minus Regula pandit, con-siuetudines , adsentientibus cunctis , proferuntur. Ut per se patet. Patres Concilii Moguntini primi sub abano adan. 847. Eodem modo quo caeteri Patres supra laudatiloquuntur. Convenit inter nos, inquiunt , de notiro communi Collegio Clericorum atque Monachorum duas facere turmas, curior fecimus . . . . . In alia vero tumia, sederunt Abbates o probati Monachi, Regulam sancti Benedicti
legentes, atque tractantes diligenter, qualiter Monachorummitam in meliorem flaram atque augmentum cum Dei gratia perducere possent; or ubicunque per negligentiam atque desidium Rectorum Regularis ordo dilapsius fuisset, unus secundum normam sancta Quia Benedicti ad integram restitueretur Et Can. 3. Providendum necessario eu unicu
que psy qualiter Canonici vivere debeant, necnon Monachi, ut sicundum ordinem Regularem viverestudeant, se, ut ait Apouolus, nussusque in qua vocatione ocuIus
III. His decretis a Rabano aliisque Pontificibus edi
tis, omnes Adversariorum nostrorum in superiora Conciliorum decreta violenti conatus penitus comprimuntur mam iisdem omnino verbis concipiuntur, quibus Canones Concilii Moguntini anni 13. sub Carolomagno i Unde eorumdem una eademque debet esse interpretatio. Quamobrem , cum sub Rabano denotent omnia Galliarum Monasteria fuisse Benedicti nari hoc ipsum dicere debuerunt ad an. 13. sub Carolo magno. Neque antecedens negari potest ab Adversario qui. ad an. 13. ultro satetur omnia Galliarum Coenobia , post actam Aqui ranensem Synodum, Benedictinam Regulam am-
219쪽
plexa fuisse : Neque etiam ejici potest consequens
cum caedem voces, a diversis Conciliis ad eamdem rem significandam prolatae, non debeant in oppositos sensus explicari. Quae cum ita sint sincere fatendum est, Abbates, Monachos ad an . is in Concilio Moguntino legisse Benedic inam Regulam , non ut alienam , sed ut sibi peculiarem 6c propriam , ut ea inspecta, errores quibus in cam peccarent, agnoscerer ; Monachorum vitam in meliorem statum c augmentum perducerent. Seu ut loquuti suere qui ranenses Abbates ad annum 8oa tamdem legerunt, ut quidquid in Monacteriis vel in Monachis contra eamdem Regulam factum fuerat i hoc ipsum juxta eamdem Regulam emendarent. Quodque de iisdem Conciliis modo dicimus, desperioribus etiam, Moguntino Sc Liptinensi me iis scilicet quae sub Carlo- manno dc Pipino celebrata fuere, dichrum volumusci Cum
eorumdem omnium Conciliorum eadem sit ratio, d eadem Benedictina mandata praecepta suerint; non ut Ova Monastica iniretur vivendi ratiori Sed ut antiqua, jamque recepta Regula recuperaretur. IV. His Concilioriim claustris , Annalium conditor interclusus, hi quis ranensi Conventu anni i7. Qua perrumperet, aditum, ut sibi videtur , invenit; 'amdiu qiuesitum tempus reperit, quo tandem decantatae sabulae finem imponeret. Id futurum nobis significaverat ad annum sI. n. 32. Suo quoque tempore , inquit, cum is series rerum a nobis id possulabit, ex aliis siriptoribus, ostendemus. Unisormem tandem traditum cunctis Monasteriis , tam viris, quam sanctimonialibus foeminis is vivendi secundum Regulam S. Benedicti incommuta- bilem morem. Nihil enim per antecessum his dictum molumus. Quo loci memoriae lapsu eam sententiam mutavit, secundum quam ad annum 667. n. o. scripserat:
Qu , Lapsu vero temporis, cum utraque sancti Benedictio sancti Columbani Monasteria remisso Religionis fervore torpeserent, o caetera Francia Monasseria in melior gutu non essent me Coenobio Cassinensi, ubi Reguluincti Senedicti vigebat, vocati m Monachi, a Morastica vis disciplinam
220쪽
ciplinam in Gallia collapsam re flaurarent. Eoque modo Regula sancti Bene icti introducta est in varia Mona feria,
quae t stituto incri Coli mbani prius obnoxia erunt. Sed tantum abfuere Monachi Galli a Cassinensibus advocandis, ut ipsi etiam Cassinenses octoginta Capitula quis ra-nensia a Gallis ad Benedictinam Regulam, seu potius ad
et isdem praxim restituendam acceperint, ut infra dicemus. Hic tamen itertim Annalistam ad annum. 89. n. Is3 loquentem audiamus. Sub Meroveadis Regibus orPVino Caroli Magni Patre fleterunt in Galliis multa Benedictina fumiliaemonasteria. Haec, ut cir alia caeterorum Ordinum, quoniam Monastice plurimum remittebantur ad antiquos mores eteremque di plinam revocare conatus ea Carolus, remque, quamvis arduam, non parum promovit rut inferius piaraeque 'nodi docebunt opus a Patre tam saeliciter inchoatum triennio post ejus obitum vix elapsolem fecit Ludoυicus Lus. Hanc variorum ordinum per Ludovicum Pitim ad annum i imperatam suppressionem firmissimis, gravissimis argumentis probasse sibi videntur Annales ad an. 813. n. i. Haec, inquiunt modo laudata , ad annum Christi septingentesimum undenonage mum tomo priore sub Carolo Magno Fripsimus, o quod speciatim per antecessum insinuavimus de Ludovico Pio postea
Praeτalide tomo hoc si timo probavimus ad an Redemptoris octingentesimum decimumseptimum numero 31. Haec omnia meminisse juvat, ut videant aequi lectores qua confidentia Adversarius noster opinionem suam nulla ratione firmatam venditaverit. Nam ad an. 8i7. n. 236 ab Annalista modo laudatum , nullum omnino argumentiam reperies, quo variorum ordinum familiae, ad Benedic nam accessisse videantur, nullum, quo exclusae rejest que fuerint aliorum Legislatorum Regulis, nullum denique quo Monachis imperatum fuisse videamus, ut si iam deinceps Benedictinam Regulam reciperent, rejicerent alias. Sed ne lectoribus videar imponere : Totum Cointianum opus , quo suam opinionem sustentat, hic transscribendum curabo.