장음표시 사용
251쪽
lis, Led in Chorepiscopi Quorum plures,eorum Episcoporum qui Concilium habuerunt, fuere successores. Eodem modo Concilium Carthaginense quintum, cui soli viginti duo Episcopi interfuere, a ducentis decem dc septem Episcopis subsignatum fuit. Hoc orim anno, inquit Baronius ad annum i 9. n. 9. Mens mali habita legitur Synodus Carthagine is, quae ordine Mnta recensetur cui una cum Aurelio, o Apostolica Sedis Legatis , interfuerunt ex Provinciis Africanae Ecclesia electi judices, e leguli, omnes numero viginti duo uod vera habetur in ne subscripsi e eidem Synodo pisopos ducentos decem o Atem, sc mest endum est, quod, qa que ex illis pseu se ripsis, in se Ecclesia eisdem decretis, quibus suos Legatos ab ea Provincia missus Astri Ue siret. Idipsum de his subscriptionibus censere Binius, aliique Quid crgo mirum, quod Privilegia, Gynodalia decreta, a paucis Episcopis confecta, a longe pluribus subscripta diversis temporibus, variisque locis approbata reperiantur, cum id multis Gallicanis Conciliis, metiam Africanis apud Baronium M alios Conciliorum collectores accidisse legamus 3 Quo fit, ut si aliqua suspicionis, aut subterfugii labe aspergenda sit opinio nostra, ea in Berte-fridum Corbeiani Privilegii datorem , caeterosque Patres, qui cum ipso communibus votis illud approbavereri immo in Synodos Parisiensem, Turonicam, Veneticam, Toletanam , Remensem , Pontigonensem, Cabilonensem, mi ducentos illos decem, septem Episcopos Africanos, de quibus Binius, Baronius refundenda erit
Illorum enim Conciliorum Episcopi quidam jussere , ut decreta , privilegiaque ab ipsis condita, ab assentientibus
.subsequentibus eorum Fratribus , aut consacerdotibus firmarentur tali vero, id quod mandatum fuerat, praes
Eorumdem Conciliorum optandi, atque decernendi morem etiam habuere Summi totius Ecclesia Pontifices, qui alias jusserunt, ut Bullis seu Privilegiis Romae editis, extranei Praesules, vel longo terrarum spatio illliti sua
252쪽
jus nominis nonus in gratiam sancti Gerardi Brontensis Abbatis, de quo ita scribit Auctor ipsius vitae apud Surium. Beatus Gerardus in omnibus consulere cupiens Γλύ- . Oct. .as. niensi Monaueris, tam eis jam aetas gravior immineret Non tamen detrectavit Romam proficisci, ut Oratorio quod
ipse fundaverat, Summi posislorum Principis Petri impetraret patrocinium, es a Chriui Vicario Ponti ce, de rebos libertate ejus Monaserit litteras authenticas impetraret, quas cum mira alacritate animi Stephanus Pontifex josissse conscribi, vir Dei eas dicturae, plumbeo Sigilgo moni-ium ei contulit privilegium γα etiam ei potessite, ut ejus consti mandi gratia Ponti cis nomine juberet subfribere pisopos omnes, per quos evertens in Patriam transturus esset Ea litterae summo stadio hactenus in Braniens Monaserio asservantur. Idipsum quoque contigisse Suessionensi sancti Medardi Privilegio a sancto Gregorio Papa concesta, Regum , Praesulumque Francorum Lbscriptio
Arnaldus, qui sui Episcopus Magalonensis , obiitque
anno Domini io 8. litteras obtinuit a summo Pontifice D. Petrus
Joanne vigesimo , quae in haec verba desinunt. Hoc eris
decretum mari volumus ab omnibus Epsopis, quos Ar ios. Eit.
naidus invitaverit, sicut nos fecisse infrias cognostior ', bene malete. Cui decreto hi diversarum Provinciarum Episcopi subscripserunt Aldericus Dei gratia Vercesiensium Episopus, ainaldus Dei gratia Papiensis Di pus, strus, quem dicunt Episopum sinctae Rusinae, rmavit subscribens, Ismundus Archiepsopus Ebredunensis fomit, Oribi sapisopus Aurelianensi casae, Raimundus i
pus de Mende,Deodatus Epsopus Cadurcensis, Stephanus Anconen infirmavit, Ariberius Episcopus Limensis Armavit sec. Quae cum ita sint .videamus summos Pontifices, εc alios inseriores Episcopos, sive solitarie sumptos, sive in Synodum congregatos , optasse , vovisse, jussi si , ut absentes, futurique Praesules, Privilegia, decretaque ab ipsis edita aut concessa, futuris quibusque temporibus firmarent, Cointianam suspicionem levatam aut si velis, depressam is opinionem meam tot Auctoribus,
253쪽
quot fuerunt Antistites, qui Chartas anteriores subscripserunt , aut ab eis subscribi voluerunt, confirmatam suisse certum existimo. Dum praesens opusculum Typis ederetur, A ego ad generalia Burgundiae Provinciae Comitia per Monasterium Flaviniacens progrederer, Chartularium optimae nota mihi legendum dedere Flaviniacenses Asceta commonachi nostri , quo in libro multa scitui lectione dignissima deprehendi ι Et inter caetera, quaedam quae conia titutam modo quaestionem penitus enodarent manipla res unius ejusdemque edis Episcopi successive uni eidemque Chartae subscripsisse leguntur. In Charta enim a. i. p. 69. Wro subscriptiones habentur in hunc,
dum Actam in Synodo Lingonens publice tui um Ῥhae Lin η nsis Eccles Episcopi. v. varini Abbatis. Sirriseri Abbatis. Sit matrici Archidiaconi Sig Arnalia Archidiaconi Sigistberti Archidiaconi Sig. Vrsini De ni Sig. Bernardi Archinavis. Q. Vicarini Presbyteri. Sit Mari uidi Presbyteri Sig. Galemandi Presbyteri Sig. Rotmundi Levite. u. Sirici Levite. u. In uerti Leamite. l. Gota,elini Diac Sir urata Diac Sig. Duramni Diaci Sit Aremboni Subdiac. Q. Vet amerii Subdiac. Sig. Giserii Acoliti. Si Godonis Aciliti Sig Arialdi Aco
EP quoque in Dei nomine Ar imus in Mensium foui relegi es meosigno signavi Signum Grylonis Limgonensii pscopi.
Ego in Dei nomine Saloardus Levita Cancelgarii sun ns ci dictavi anno Incarnationis Dominis DCCC. LXV. Qua in Charta posteriores Episcoporum subscriptiones apposita fuerunt in eo spatio quod consulto vacuum inerat inter Chartae Auctoris appositum nomen, eiusdem Chartae datam seu subscriptionem ultimam. At in Charta 19. ag 89 subscriptiones quae post mortem Uvaltetit Eduensis Episcopi, Chartae praedicta fuerunt appositae, datam ipsius non praecessere; sed eamdem subsequuta fuerunt : Ubi id etiam observandum, quod is ipse valterius, qui Chartam in Flaviniacensium Mona-
254쪽
chorum gratiam fieri jussit, eam nullo manuali ignomunivit : Eorum quae Charta continentur enarratione contentus Ubi quibusdam praelibatis sic loquitur ua propter ego valterius uecta Eduensis Ecclesiae Domino tribuente, Praesul omnibus praesentibus atque futuris, co- enitum fore volo, quia anno Dominicae Incamationis pya. Indictionem Helisicus Abbas Coenobii Flaminiacensis cam Fratribus istic sub norma sancti Benedicti, quod olim incumbente maligni spiritus fraude cessaυerat, nunc Fuppeditante Domini Dominorum gratia, nobis pro posse laborantibus, Viva Regularis Devotionis professione degentibus, Uram humiliter deprecatus a Charitatem, ut Abbatia nostrae Sed decenter adnixa Decimas ex Capelli quarum Beneficium est ex ipsa Abbatia, ad intam susum tum Abbatis quam Monachorum ibi Deo famulantium sopalis auctoritate mitatis concederemus, ut omni tempore praesentis vitae, tam usi qui nunc sepersint, quam omnes Accessores eorum, secundum Dei es sanctorum ejus honori centiam, O istorum voluntatem Sacerdotem inibi ins
Item Charta 16 pag. 6 subsignantium nomina habentur in hunc modum. Signum Achaia Epsopi Milonis Abbatis. Seruidi PP. Go mi Arch. Amata Dec. In lumini. Theudonis Arch. Stephani Presbyteri.
Simeon Diaconi. Ayrardi. onis. Framerici Archipresbyteri. idonis. Aldfrii. Alectorii. Ego runc scopus precatu Domni Amade Abbatis, Iegi se laudavi Lamberius Praepositus. Ego in Dei nomine Lambertus quamvis indignus Episco-
sui posea subscripsi inardus Archidiaconus. Tunc poae Hugo Episcopus hoc scriptum relegi es consi
Eo Irilencss Levita in unus ad vice Raherii Archi-
255쪽
cancellarii hunc ripturam fripsi se datavi va. Id April.
regnante Lothario Rege ann. I.
Quae omnia, una simul referre placuit, cum ut pateat quoluam Episcopos Monasteriorum rebus ditatos, non suis, sed Monachorum proventibus eorum indigentiam sublevasseri Tum etiam ut videamus, imminutas eorumdem Monachorum facultates , non modo imminutam,
sed penitus perditam disciplinam Monasticam ipsam Benedictinam Regulam oblivione sepultam. Sed ad sub
scriptiones veniamus quae hoc ordine scribuntur. Anuhurius Archidiaconus alterius Abbas s strandus Archidiaconus Vumbaldus Abas cc. quibus multorum nomina duabus columnis comprehensa subjiciuntur. Tum Ego Frater Haverdus Indignus Sacerdos, ripsi ad vicim Ro- 'hi Notarii in mense Martio anno II regnante Rege Roberto. Haecoactoritas miratis post obitum sancia retardationis Vmalterii Praesulis relicta a Domno ue uino Episco-ρ secussore Di gratis confirmata atque conlaudata anx praefati Regis XLVI. Helmuinus Episcopus, Gaufidus Archidiaconus, Atilinus Praepositus, c. ex quibus omnibus subsignandi Formulis compertum habetur ex posterioribus chartarum approbationibus alios quidem post editas Chartas eisdem rubscripsisse addita Nota qua id constaret, ut in Charta 19 ubi haec habentur haec auctoritas mitutis post obitum sanctae recordationis V lterii Praesed is relecta a Domno He uino Psopo successere ejus
grati e eis con sirmata, cc. Et in Charta 16. Ego in Dei nomine Lambertus arunonis succe ro quamet is indi-gημ Di pus posse supi . Alios vero Praesules hac
omissa nota simpliciter subscripsere, ut observare possumus in hac eadem Charta 6 in qua Bruno Alcardi succesta , t Lamberti Praedecessis subscribit Ego runoli pus precatu Domni mari Abbatis retigi o laudami Similiter legitur in Chartacii. Ea omnia, utpote Dissertationi prostitura, eidem subjicienda fuerunt.
256쪽
intra Gallias Propagatione Dissertatio. Auctore Domno PHILIPPO BASTIDE, Congregationis S. Mauri Monacho Benedictino.
INEuN τε anno millesimo sexcentesmo septuagesimo
de sancti Columbani Monachalu dussertationem conscripseram , qua eum Benedictinis annumerandum probarem, doquibusdam auctoribus occurrerem, qui eum propriis tantum legibus vixi e credebant. Sed cum eodem eXeunte anno quartum Annalium tomum . . Carolite Coint legissem , grandiori ac diffusior opere mihi agendum , majorique studio enitendum putavi, cum ut Annalium auctoris in Ordinem Benedicti num posteriores conatus infringerem, tum ut S. Benedicti institutum antiquorum Monasteriorum conjunctione novorumque multiplicatione Saeculo sexto longe lateque per Gallias diffii sum ostenderemo contra quam sentit Annalium conditor, qui ipsius ordinis primordia tenebris involvenda suscepisse videtur. Saepius in prioribus tomis claros 3 illustres viros nulla plerumque ratione nulloque quaesiit colore ex albo Benedictinorum eraserat , utque error in principio crescit in millia , quicquid diversis in locis scripserat in Ordinem, totum fere in hunc quartum Annalium tomum conjecit, crinisoVos denuo delapsus errores, errata priora novis falsisque opinionibus cumulavit. Omnia tamen ad duo potissimum capita reduci possunt, ex quibus tanquam
257쪽
ex claris accuratisque principiis suas omnes opiniones deducit.
Primum in eo consistit , qud existimet vir clarissia . . . mus a nullam ex lannasotiensi Monasterio sub S. Mauri anno 3 - regimine ei luctam Monachorum coloniam, nullaque consequenter Benedictina Coenobia in Galliis aedificata, cui tardius eumdem ordinem propagatum esse demonDi, im o retra, S. Maurum ad alannum usque lexcentesimum quarto. a. an. tum vitam duxisse contendit, viginti annortim accessio-φρ' ne liberaliter illi concessa divino oraculo in hoc ipsum rescis , cuius illustratione S. Benedictus ipsum S. Maurum decursis sexaginta annis ab eo tempore, quo Monasticem fuerat professiis, excessii rum esse praedixerat. Cum enim per viginti ut minimum annos Monachum egerit antequam in Gallias fuerit emissiis, anno scilicet quingentesimo quadragesimo tertio, per quadraginta annos in Galliis vixisse, ad annum quingentesimum octuagesimum tertium tantummodo pervenisse dicendus erit. Secundum quo Annalium auctor nititur fundamentum,emm .an ea opinione constat, qua tenetu varia Monachorum insaοο . . . tituta adusque saeculum octavum in Galliis floruisse, eat . h.' ii celeberrima quaeque Coenobia complexa eos Mona- ω's chos sere omnes peperisse, quos in ecclesiasticis fastis adscriptos legimus isdeo ut novo miraculo, si viro Clarisidasa brat simo creditur, S. Benedictus qui secundum d communem in incorruptum Ecclesiae Romanae sensum, Monacho mam tu. disciplinam in Occidente pane cosi sum resiluit ac mirifice propagavit, Vicintra ducentos fere annos a promitigata Regula in utraque Germania , Galliis omnibus, Anglia, Scotia, Hibernia unum aut alterum Coenobium per suos discipulos aedificaverit, minis ullo collapsam Monachorum disciplinam restituerit. Utrum ver erraverint summi Pontifices, aut ipsemet vir Clarissimus falsa pro veris obtriiserit, Lectorum judicio remitto. Nihil tamen aeque mirabile in Auctorii in lucubrationibus inveniri potest, ac novus ille modus quo suas pro nis . . pugn/x Opinionec eas enim ut nullo negotio defendat , ais.=, .nn. Omnia diplomata aliaque scripturarum instrumenta, quae
258쪽
magno numero, ut ipsemet refert, a Benedictinis citan . . Scio.
tur, interpolata censet aut falsa, varios auctores ut 'in
ipsi lubet, corrigiti emendatri alios enim perperam aut i . a. an.
ex opinione a cultoribus S. Benedicti jam receptu scripsisse, si alios Chartus in quas inciderunt male interpretatos est alios P. I tandem membranas nullius dei publicasse diciti soloque t m. --.Jonae vitae S. Columbani scriptoris silentio fretus udi
cio censorio, S. Benedicti nomen ex omnibus auctoribus .chartis , quoties una cum Columbani nomine in eisdem scribitur , eradendum sancivit, imo eadem potestate censoria ne Columbanum inter Benedicti nos numerare cogeretur , a Columbani nomine Benedicti nomen amovit, erasit , penitusque delevitri facili procul dubio ratiocinandi genere, quo etiam doctis aequantur indocti vel praeseruntur, cum ad eradendum multo sint procliviores oujs enim doctorum sententias non facilitis expungat quam confutet A quibus opinionibus ut R. P. te Coin te aliquando deducam, Regulam S. Benedicti antequam . Maurus in Gallias evocaretur, a quibusdam Monachis Gallis ex aliqua sui parte servatam , tum ara Mauro mire dilatatam, i tandem a S. Columbano utpote Benedicti no longius propagatam demonstrare conabor, idque praestabo ordine quodam retrogrado iam quo facilius veritatem affe-quar, eamque demonstrem, pedetentimi gradatim sursum versus ad eam ascendam , a notis scilicet ad miniis nota progrediendo.
Ut ab immobili, ut ita dicam, principio assumptum opus aggrediar , primiim Ludovici ii temporibus unicam S. Benedicti Regulam per universa orbis Gallici
Monasteria viguisse probabo, tum ex superiorum temporum Conciliis, historiis, Sanctorum actis, Monasteriorum fundationibus dotationibus , privilegiis ad usque Saeculi sexti medium ab omnibus Monachis Gallis obae vatam fuisse succellive monstrabo , neque aliis astis idemciam plerumque, quam iisdem ipsis quae in Annalibus ecclesiasticis Francorum exposita reperi, emendata tanta enim ubertate scripsit Annalista, tantaque copia,
259쪽
tot etiam antiquitatis retulit documenta, ut largiori manu ac liberali ea abunde praebeat, quibus aut infirmentur ejus opiniones , aut corrigantur. Utrum vero id quod polliceor essiciam , Lectori judicandum relinquo. Interea Lectorem monitum velim , me nullo in doctissimum virum odio , nullo contemptu, nullo caritatis detrimento, sed solo oppugnatae veritatis tuenda des lerio calamum sumpsisse ; ejus enim virtutem colo, cruditionem, opera , antiquitatis notitiam plurimi facio,
scioque nullo speciali in Ordinem odio ea scripsisse quae improbanda suscipio, impugnanda , sed ex aliqua quorumdam praeconcepta opinione, qui superiorum temporum Monachos institutis, vivendi modo, Regula a recentioribus sejungere vellent qua de re nihil amplius di
omnes Gallici Imperii Monachi Benedictinae R illa servandae propositum renovant.
NEMiNr hominem reperiri puto ex his omnibus qui rerum ecclesiasticarum monumenta, qui pio copatuum 3 Abbatiarum origines, quique Episcoporum QAbbatum seriem legere aut aliunde novere qui non libenter sincereque fateatur, tota Europa Monachos omnes Benedictinae Regula multis Saeculis fuisse deditos quo vero tempore id primo generatim atque universe contigerit, multi dubitant , quia id scire necessarium, quibusdam gradibus Lectores ad veritatem deducam Eapropter ut X certis, a notis incipiam. Historicis omnibus perspicuum esse videtur, artate saltem Ludovici ii Imperatoris cuncta Galliar, Germaniae M. Italiae Coenobia Benedictitiam jam habuisse, aut saltem tunc suscepisse Regulam. Hoc nobis persuadent illa Aue 'i . septuaginta duo generalia Capitula in conventu Aquissigranensi
260쪽
granenti a Benedictinis, pro Benedictinis edita, qui bus iubetur, ut Monachi omnes qui possunt Remulam memo- , riter a/Dant f ut ocium Iuxta a quoa n Regula S. M-nedicti continentur celebrent, caeteraque praestent quae decent ejusdem Regulta observantes ac studiosos. Quae tantati fecere Cassinenses Monachi, ut apud ipsos eodem studio ac ipsa sancti Benedicti Regula observata suerint, ut refert Leo Ostiensis Vltimo, inquit, υμ Theode ch ba. cassmario anno Ludovicus Imperator quarto anno Im e. o.
perii sui in qui grani Palati cum plurimis totius Francia Abbatibus Monachisique Religiosis conventum faciens, valde utilissima nostri ordinis observationifptuaginta es duo g. neratia Capitula conuituit quae ita fere omnia apud nos, ac beati Benediati Regula observantur. Eadem Religione, ut credere par est , ipsa Capitula a Monachis Gallis observata fueres ut enim ab omnibus pari affectu susciperentur, parique colerentur studio, beatum Benedictum Antana Abbatem, aliosque Monachos ad universa Imperii Gallici Monasteria Ludovicus Imperator emisit, ut habet auctor ipsius Vitae : Constituit Deo i. O
amabilis Imperator, inquit, Benedictum Abbatem es cum Francorieo Monachos strenuae vitae, qui per omnia Monastiria Mona ' chorum euntes redeuntesque, qui uniformem traderent cunctis Mona steriis, tum viris quam Sanctimonialibus feniais misendi secundum Regulum sancti enedicti incommutabi
Doctissimi viri Bollandus Amen schenius cum istis tum aliis actis ex vita sancti Benedicti Anianae Abbatis petitis persuasi, Regulam sanet Benedicti Castinens omnibus tunc temporis impositam fuisse ultro concessere; sed ad haec usque tempora aliorum Patrum Regulas variis in locis observatas suisse dixerunt. Videntur, inquiunt, Iis .m in id tempus variae ex his Regalis quae in concordia Re ment ma-gularum referuntur Din diversis Mona steriis observatae, qui z.n bus abolitis, tunc unica in toto Francico Imperio Monachis
omnibus praeseripta es sancti Benedicti Ca sincnsis egi lar
a quam amplectindam , ut animi omnium magis bene: ire cremur, ripsit ηctus Benedictus Indensis hanc con-