장음표시 사용
281쪽
nalium auctor. In hujus auctoris donae scilicet vitae S. Columbani scriptoris in lucubrationibus sepe commendatur Regula . Columbant, Regnia ver. S. Fenedicti equid mritas a nominatur. Ergo illis remporibus, ut dictum via, Regu-iab. n. Columbani distinguebatur a Regula S B edicti, nec
β 'φ amb sinia apud Luxovium aut alio quopiam Monasteris observabantur atque inde acta S. Salabergae praecitatu sis
interpretare, M agmina Monarchom per Gallias ex Regula
dumtaxat beatorum Parrum Benedicti o Columbani pulta-luisse credas , quoniam, Glannabinensem Maseriam aliaque Regulam S. Benedicti s Laxoviens aliaque Regulam
S. Columbari sequebantur. Cointiana observationi reponi posset, in Camelariensi puellarum asceterio aetate valberti Regulam sanctorum Benedicti , Columbani, Cesari uno eodemque tempore viguisse , ut videre eli in Annalibus Francorum. Hoca...is. ιι, etiam contigisse in Iussano Monasterio Ionae notissimo, π. . quod ultro latetur Cointius, Zc proinde non recte colligi ex eo quod Jonas nullibi Benedicti nam Regulam nominet, Columbani institutum a Benedictino ita diversum extitisse, ut utrumque in eodem Monasterio iisdem temporibus non fuerit observatum de quibus iterum infra. Sed hic non quaeritur quid Ionas commendaverit, cujusque Regulae non meminerit, sed quid dixerit auctor vitae S. Salabergae me a prioris silentio inquirendum qualiter explicandus sit posterior . sed quaenam fuerit mens prioris a posteriori est inquirendum, cum Anonymus iste Actorum S. Salabergae scripto Jonae lucubrationes legerit, Monasteria de quibus loquebatur viderit, eorumque vivendi genus probe noverit : quapropter haec artificiosa interpretatio penitus ejicienda , qua dividuntur quae conjuncta fuere immo ex ipsa etiam Annalium auctoris mente constare non potest hoc enim ex textu supra citato sequeretur, multa cum Monachorum , tum Montalium Coenobia secundum Regulam S Benedicti per agros, villas, vicosque atque castella , verum etiam per eremi vastitatem de novo aedificata fuisse. At dato quod Lu-xovienses Monachi a Benedictinis diversi suissent, vix
282쪽
unum aut alterum daretur hujuscemodi Monasterium virorum, Monialium nullum, si Annalibus Francorum ecclesiasticis fides habeatur. Duic, inquit, plurima Monasse ad aη σο'. ria Regulam S. Columbani, perpauca Regulam S. Ben dicti siquebantur adeo pauca, ut vi unum aut alterum
Benedictitas adjudicet, quae etiam nonnisi dubitanter ad Benedictinos referenda esse sibi persuasit a uari potes, ad
inquit, utrum regnante Cudoveo secundo Regula Benedicti Mna in insita Barbara fuerit observata Quam quaestionem sic solvitri cum ab adventu S. Mauri in Galliam adprincipatu usique Clodo et ei secundi juxerint anni nonaginta quinque, nihil vetat Mominus censeamus Regulam serueria nam in Monaiserio Barbarensisub Abbate Licinis vigui Gquasi timeret vir sincerus, ne dubium aliquod Monalterium Benedictinis adscriberet. Non aliter se gerit cum de Monasterio Castrensi locquitur refert enim ejus initia aliena manuvi ad marginem in codice descripta fuisse. In codice, inquit, unde ad an σιν. Chronico illud descriptum es , haec alia manu de Rober ' primo Abbate Castrens scripta sunt in margins Anno Domini sexcentesimo quadragesimo septimo Robertus, Velinus es Daniel, tres viri picor nobiles, relicto cingulo miti
scalaris in para Albuens juxta fluvium Agunt sub Regu-
L S. Benedicti Deo militantes aura metati sunt Dixi superius, imum aut alterum eo tempore ab Annalium auctore admitti Benedicti num Monasterium mam ex ipso longe antequam Regula Benedictina conderetur, in insula Earbara claruerunt Monachi. Unicum ergo restat Monasterium quod ex margine Castrensis chronici nobis concedatur quapropter ne secum ipse pugnare videatur , aut ne frustra laboret in designandis Benedictinis Monasteriis quae magno numero constructa fuere, fateatur necesse est Regulam sanctorum Benedicti, Columbani simul propagatam, ab iisdem Monachis observatam muta. Videat interim quantum ipsi debeant cum antiqui, tum recentes auctores , praeter quosum opinionem nulli ex Glannasotiensi, nulli ab exterarum nationum Benedicti-
283쪽
nis Monasteriis per centum quinquaginta annos Monachi prodiere, qui Benedictinum ordinem propagarent, quam bene etiam de toto ordine in eatur, custis Regulam per idem tempus intra unius aut alterius Monasterii limites
conclusit, contra chartarum fidem, antiquorum historicorum narrationem traditionemque Coenobiorum, aliaque instrumenta publica Carterum ut rem de qua agitur
paucis conficiam , hic specialiter probandum assumo, illa omnia Monachorum examina de quibus auctor Anonymus supra citatus ex Luxoviensi Monasterio tanquam ex generali Galliarum alveo prodiisse , hujusteque rei testem idoneum, oculatum produco. Ipsi quoque S. Eli-igius inquit Audocnus, properabat ad Carnobia, maximeti ais s. Uscdium , erat eooc ore cunctis eminentius atque Ebr. b. t. dishictius i neque enim tum crebra erunt adhuc in Galliis
L. V Moaseria, o sicubi essent, non sub regulari quidem disi
plina , sed erunt prorsus in malitia fermenii veteris feculariari praeter Lussedium ergo, quod solum, ut dictum est, districtionem Regula solerter tenebat, Solemniacens Monasterium in partibus occiduis hujus Religionis extitit caput, ex quo multi demumsumpserunt o initium es exemplum, adeo
ut nunc quoque, propitia Divinitate, innumera per omnem
Franciam se Galliam habeantur sub regulari disciplina alma utriusique sexus Carnobis. Quibus in verbis eadem ipsa deprehenduntur quae supra ex Anonym notanda curaVimus, nempe antequam
Lutadium conderetur pauca fuisse in Galliis Monasteria, tum sub valberto mirii in modum multiplicataci sed ulterius ex iisdem verbis perspicuum fit 3 evidens, Lu-xoviens Monasterium iis omnibus originem dedi e cum praeteri sedium quod erat cunctis eminentius, o quod Flum districtionem Regula solerter tenebat, Solemniacense Monaserium in partibus occiduis hujus Religionis extiterit caput, ex quo multi sumpserunt eν initium se exemplum, adeo ut nunc quoque, propitia Divinitate, innumeruper-nem Franciam es Galbam haseuntur sub regulari disciplina alma utriusique sexus a nobia. Ita ergo innumera alma utriusque sexus Coenobia, quae per omnem Galliam se
284쪽
rant aedificata, quaeque non alia erant quam ipsa eadem Monachorum, sacrarum puellarum examina, quae val. berti tempore passim ubique pullulaverant, ex Luta viens Monasterio in Francia, in occiduis vero partibus ex Solemniacensi initium, exemplum accepisse ex S.
Audoeno novimus. Propterea cum ex anonymo vitae
S. Salabergae Scriptore eadem examina ex Regula sanciorum Patrum Benedicti cxolumbani pullulaverint, dicendum eamdem Regulam sanctorum Benedicti, Columbani in Monasteriis Luxoviens S Solemniacensi ab eorum condit impositam fuisse, aut saltem aetate val-berti in eisdem floruisse. Iis omnibus posset etiam addi ex Audoeno nulla fuisse apud Gallos Monasteria aetate valberti praeter Lusse-dium QSolemniacense, ex quibus prodire potuerint tot
tantique Monasteriorum fundatores cum alia Monasteria, ut supra vidimus, Luxoviensi antiquiora non essent
sub regulari disciplina, Lin malitia fermenti veteris se
Sanctus Nivardus Remorum Episcopus de hac eadem Monasteriorum propagatione valberti tempore facta,
deque Regula eisdem imposita loquitur initio privilegii
ad annum sexcentesimum sexagesimum secundum Alti- villarensibus dati : In nomine Patris, inquit , se Filii O bm a. ais,. Spiritus Sancti, Amen. Ego Niet Nimardus etiamsi mi n. Oa. peccator Epi opus, dum omnes Oscopi Fratres mei, etiam ' 'o de tris Chrsianis, o de bonis hominibus Monuiseria scundum Regulam sanctorum Patrum aedi cure non cessarent,&ci a sequentibus verbis citandis abstineo, quibu ipsemet privilegii scriptor, Regulam sanctorum Patrum, liniam esse sanctorum Benedicti, Columbani Regulam exponit. Nullus enim inficiari potest Regulam ipsam, quam nonymus sanctorum Patrum Benedicti cmo lumbani Regulam dixit, eamdem S. Nivardum simpliciter SS. Patrum Regulam nominasse rac consequenter cum ipse Nivardus eamdem S. Patrum Regulam Altivillarensibus Monachis observandam dederit, nulliis vocare po-
285쪽
test in dubium, sanctum Bercharium prinatu Alti villa. rensem Abbatem, sanctique valberti discipulum, sanctorum Benedicti, Columbani Regulam servasse, aliisque servandam tradidisse. Dicent, ut quidem autumo, Jonam in vita . Colum. bani Benedictinae Regulae non meminisse. Cui difficultati fecero satis, ni fallor, si reposuero nec etiam S. Au- doenum de Regula Columbani locutum esse, licet Lus- sedium miris laudibus extulerit, deque Solemniacensi de S. Aureae Parisiensi Monasteriis pluribus egerit. Narrat equidem Luxoviens Monasterium solum dis, id ommi iras. Eli Reguia olerter tenuisse, mi occiduis partibus in SoLm-ν niacensi tantam scrae Re ia observantia vidisse, ut ejusdem Monachorum vita Angularis videretur prae caeteris Galliae Monus feriis sanctumque Eligium Virginum aedificasse Monasterium, ubi diffractim eguia disciplinam con fi-
I M.' δ' tuens usique ad trecent.etram puellarum numerum ex Het e
M Gentibus tam ex Ancisiis suis, quam ex ligustribus Calliae Matronis congregavit. Sed iis omnibus in locis de Columbani Regula tacet, de de illa tantum loquitur, quam
negligenter destepide pleraque Monasteria Lussedio antiquiora , caetera vero, Lussedium in primis, quam diligentissime servabant, quarque proinde tam depravatis corruptisque Monasteriis quam caeteris communis erat. Hinc tamen nullatenus est inferendum S. Audoenum Jonae esse coni arium, aut Ionam Audoenor etenim ille qui nulla necessitate ad designandam Regulam qua vivebant Monachi tenebatur , usitato loquendi modo ab auctore Regulae, quae tunc unica vigebat, nominando abstinuit tacito namque S. Benedicti nomine toties ipsius Regulae auctorem proprio vocabulo descripsit, quoties eam sacrae Regulae aut Regulae simpliciter expressio
ne notavit, Columbani institutis nullatenus exclusis eo
prorsus modo quo si aliquis Cisterciens aut Cluniacense Monasteria sub sancta Regula, sub Regula sacra, sub Regula simpliciter dicta, fundata diceret, Regulam S. Benedicti specialibus Cluniacensium aut Cisterciensium Re -
286쪽
gulis nullatenus exclusis dicendus esset intellexisse. Sie Audoenus principalem Regulam nominando , speciales uniulcususque Monasterii Regulas sive Columbani, sive alterius cu)uspiam comprehendit, nullam exclusit. Jonas vero nonnisi coactus ac quadam necessitate com-ctus Columbani Regulae meminit, siquidem eam erroris notaverat Agrestius Eustasii discipulus, eamque a Matisconensis Concilii Patribus prohibendam obtulerat, quae licet nec notata nec prohibita fuisset, nullo tamen Ca-none, nulla lege, nulla Concilii sententia fuerat probataci c proinde timendum erat Columbani discipulis, ne
ipsius Regula ipsa non approbatione, absolutione reprobata videretur, sicut reipsa contigit : nam statim ab ipso Concilio S. Amatus Scinomaricus ipsius Regulae jugum excussere. Proh dolor inquit Jonas, execrabili In s. Dasiu ac lethfera ambitione monita sena pessus infiniens maculavit, qui Amatus de Romaricus abjectis institu- iis pristini Regula . Columbanio rudibus conati sunt imbuere plebem doctrinis. Eam ob causam Ionas ut damnatae Regulae suspicionem levaret, nimium sepe ipsius Regulae nomen ingeminaVit Abellinus vero, inquit, ci uia... m. caeteri Galliarum Epiripi post peractum scilicet Conci lium , ad roboranda columbani inctituta adspirant f jam amore Columbanio vus Suia Monasteria construunt, plebes adunant, greges Chri in congregunt , inter quos inlusterrunc vir Eligius Monasterium nobile Solemniacum nomine con uxit. In Bituricensi vero urbe uesiarum Monigerium
ne se mina construxit. Itemque in seburbano Bituricensis tirιis i venerabilis Theodulphus et tomento Eobotinus Monasseria ex Regula Columbani omni religione pollentia construxit s itemque aliud Virginum juxta Nivernensi oppidum sub eadem Regula con uxit. Quae tolles Ionas, luit repetere, ne, ut supra notatum est, Columbani Regula Agresti persuasione aliqua erroris nota a Concilii Patribus inusta videretur, aliter procul-dubio locuturus,
si ab Agrestio Columbani Regula impetita non esset Quidquid sit, quemadmodum onae de Benedictim Re-
287쪽
gula silentium non obstat quominii Jussanum Monasterium quod Flavia S. Donati mater ex amore Columbani construxit, ut Ionae placet, leges Benedictinas cum Columbani institutis a primo suo condit sumpserit; ita nihil prohibet quin etiam hoc ipsum in caeteris contigisse
Praeterea uno verbo responderi posset, quod si a silentio auctorum argumentari liceret, . aliquis jure pos.set asserere ea non extitisse quae a certo quodam historiae scriptore praetermissa fuissent, nihil sere certi in actis
COENORIA SOLEMNIACENS ET ALTIVILLARENSE. n. rnedicti o Columbani legibus parui .
U p E MI capite illatione quasi generali omnia Monachorum examina, qua Uvalberti tempore pul lulavere , instituta sanctorum Benedicti, Columbani sectata fuisse probavimus hoc vero capitulo a specialium Coenobiorum fundationibus eruemus argumenta, quibus nimis callida Annalium auctoris interpretatio, qua AnOnymi claram apertamque sententiam voluit involvere, falsa dilucide videatur. Quod ut consequar , fundationum scriptores iisdem verbis usos esse ad designandam singulorum Monasteriorum Regulam, quibus auctor vitae S. Salabergae ad indicandam communem, ipsorum verborum comparatione convincam, ut videant eos omnes auctores de eadem singulari Regula aut instituto locutos esse. s e. i. M Cessum esse volo, inquit S. Eligius Monachos alloquens η - - ρρ - in dotatione Solemniacensis asceterii ea tamen con-
'' elitionis snctus:morum virorum Luxoviensis Monasterii: ἡ-ὰ Ucquamini, O Regulam beatissimorum Putrum Benedicti, r. a. ann es Columbani simiter teneatis. Eadem sere narrat Flo- OV attas de Monasterio Altivillarensi : Construxi, S. Ni-
288쪽
vardus inquit, Monasterium quod dicitur Altumτil repetente Berchario Abb.ite, qui ab eo petierat locelum sibi dari, ubi cum Fratribus uis Monachis sub Regula Patrum S. Benedic tho S. Columbani vivere postset S. Bertefridus Amabianensis Antistes, caeterique Galliarum Episcopi in privilegio Corbeiensi Monasterio dato sancivere , ut i L, --. Monachi Cor ienses sub Regula Patram S. Benedicti o μ', ο a. v. S. Columbani conversari se vivere debeant. Plura referri possent ad propositum, sed ista sussiciant, ut videas Anonymum , de quo saepe superius, quasi exscripsisse praedicta privilegia, aliaque plurima quae ex Annalium auctore a Benedictinis citantur, cum in vita . Salabergae narravit, agmina Monachoram, ac sacrarum puellarum examina non solum per agros, villas, vicosiae atque castesia, verum etiam per eremi vastitarem ex Regula dumtaxat beatorum Patrum Benedicti se Columbani pustulare coepisse. Quorum verborum sensus c explicatio a privia legiorum verbis , quae in alienum sensum inflecti non possitiit, desumi debet. Scio adversarium nostrum Benedicti nomen ex praedictis privilegiis abrasisse : sed frustra, quamdiu illud ipsum nomen ex actis . Salaberga non sustulerit. Verum etiam frustra illud ipsum ex iis clem actis auseret, eo enim stylo, eoque atramento eadem licta, libri, diplomata scripta suere, quo charactere semper appareant, α nullo deleri possint, semper enim in dotatione Solemniacensis Monasterii nomen S. Benedicti legetur , etiamsi nimia confidentia ex originali textu illud rejecerit in marginem
quibusdam additis verbis , quibus significet Benedictinos aliter legeres Benedictini, legunt, inquit ' consequimini, o Regulam beatorum Patrum Benedicti γ Coumbunt firmiter teneatis. Ita sane sic legunt Benedictita cum antiquis ejusdem Monasterii Abbatibus, cumque Patribus Concilii Suessionensis ad annum octingentesimum sexagesimum sextum celebrati, nempe cum Carolo Calvo,
Hincnaar Remensi, Remigio Lugdunensi, visado Bituricensi arotario Burdigalens, aliisque ex omnibus Galliae partibus Episcopis, quibus innotuit, inquiunt Patres,
289쪽
regiae dignitati no aeque Modo residenti, qualiter vir --ι. ia. Conte nerabilis atque clarissimus Elidius . . . Carnobium i om siq- dificare fregit Monachosque ibidem constituit . . . eo i-
delicet tenore, quatenus . . . Sc Normam S. Benedicti in-
ωiolabilem tenerent. Nec ullus aliter nisi in novis Fram corum Annalibus legit, neque alius quispiam aliter legere potuit, tu Cointium exceperis, qui nullo exemplari, nulla visa originali charta, nullo duce, nullo auctore aliter solus legendum Solemniacense diploma exhibuit Quam autem ob causam id egerit, ipsemet dicat : Cum autem, inquit, adeo nobis persuasum sit in Monasteriis quae S. ad .dia . lumbani disciplinis addicta erunt, Regulam S. Benedicti - ρη septimo seculo non susceptam fuisse, varia diplomata, quibus auorores Benedictini suam quoque tueri conantur opinionem, censemus interpolatii cc aliter loquuti sumus cum de illisag ndum nobis fui : indubitanter enim abrasimus nomen S. Benedicti, quoties illud cum nomine S. Columbani convunctum reperimus, ubi quaestio vertebatur de Regula cui subjiciebatur Monasterium a S. Columbano, vel ab ejus discipulis, aut ab eorum successoribus institutum. Nec sicus An tiendum putamus de charta S. Eligi pro Solemniaco, o de charta Iunci mandi pro arisiaco.
Itane, reverende Pater, sunt imminuenda diplomata,
quia tibi persuasum est aliter scribenda fuisse citane
terpolata dicenda sunt, quia tuis persuasionibus contraria citane tandem tam levi conjectura tot Sancti de albo Benedictino auferendi , variique auctores, Monachi erroris, falsitatis arguendi, quasi per Galliam, Germaniam, Italiam eadem mente eodemque crimine chartas omnes, quae de Monasteriis agunt S. Columbani, interpolatione adulteraverint 8 Sed vide ne gladio, quo aliorum nomina cupis expungere, jugulum praebeas, tuoque ut aiunt gladio te conficias. Quid enim responsi daturus es, si quis eadem acta δ Monasteriorum fundationes, quarum adhibes auctoritatem , ut novuSeX tremorum Merovingicae familiae Regum encomiastes appareas, a te aut abrasas magna ex parte , aut saltem interpolatas suspicetur aut fingat e Cum enim Benedicti nomen
290쪽
ex actis pluribus sustuleris, qud id tuo proposito opini nique stabilienda plurimum conduceret quis non facild credat id te tanto magis licenter libereque facturum quanto majoris momenti tua tibi videtur opinio de his Regibus, quibus laudandis totus addictus es 3 It ut sit,
hoc certissimum credo futurum, te tibi tuis abrassionibus fidem 3c annalibus auctoritatem derogasse, Benedicti vero ne nomen quidem laesisse , quod punctionibus a te inflictis firmius haerebit imposterum. Ad rem veniamus. Sed, inquiunt, idem Bernardus Abbas Solimniacensis a da, Rei es Synodo novum tun rivilegiumpo lavit, quoniam . 39. Normannorum crudelitate grassante priora fuerant concremara Lisci Utur non ipsius Bemata judicio qui chartam fundationis, ne manibus non habuit, sed judicio dirimenda e-tustiorum auctorum: caeteros autem antecellit quipotissimum consulendus Ionas in vita . Eoi si , quam siegutimus supra. Existimare videtur Francorum Annalista, Hincmarum,
Remigium Eneam Episcopos omnium Galliarum doctissimos adeo historiae inscios extitisse, ut ignoraverint quanam Regula . Columbanus discipulos imbuerit, adeo socordes, ut nulla veritatis inquistione facta Bernardo integram fidem habuisse dicantur. At quis credat Hincinarum qui Monasticem fuerat professiis, saepiusque Alti villarense Coenobium a deces re suo fundatum inviserat, artim legum notitiam non habuisse, quae Alti villarensibus caeterisque Columbani discipulis fuerant impositae 3 Absit ergo ut tanta Concilii Patribus irrogata injuria, eos ex sola Bernardi relatione fundationem Solemniacensis Monasterii didicisse credamus. Eis namque in Normannorum Aquitanica grassatione perierit originale diploma exemplaria superfuere quibus fides haberi, quaeque Synodo exhiberi potuerunt, cum ad nostra tempora integra restent. Praeterquam quod superiorum temporum extabant adhuc historiae in his saltem provinciis, in quas septemtrionales populi non irruperant, ex quibus modus vivendi Columbani discipulis praescriptus addisci facillime potuit.