장음표시 사용
291쪽
Non desunt tamen auctores Normannorum irruptioniabus antiquiores quos proferamus i Anonymus scilicet invita . Salabergae , Audoenus in vita . Eligit, ipsemet Eligius, Ni vardus, alii, qui uno consensu aut in Sanctorum actis , aut in Monasteriorum undationibus eadem Monasteria Regula sanctorum Benedicti, Columbani saepius addicunt quibus auctoribus nullatenus Io nas est praeserendus aut opponendus, cum nullibi deneget id quod auctores supra citati ammmant i quin imo, si quid Ionas omisit, id ex aliis supplendum; neque in ejus silentio principia quaerenda, quibus aperta veritas impugnetur, actaque sincera deleantur. Legit Almannus Alti- villarensis Monachus opera Jonae antequam Normanni Remensem Campaniam diriperent legit privilegia suo Monasterio a Remensibus Episcopis data, scriptumque reliquit sanctum Nivardum locellum Berchario deram. a. ann duis , ubi cum Fratribus uis secundum ePlam Patrum μή μ' ορ- genedicti o Columbani imere deberent.' i ά . ,. Hoc ipsum iisdemque terminis Flodoardus litteris mandavit , ut supra vidimus. Ipsius autem auctoritas circa hanc qua de agimus quaestionem quanti sit facienda videant Remens namque dc Alti villarens tabularia vidit , eoque amore eaque Veneratione S. Columbanum, S. Attalum ejus discipulum coluit, ut eorum acta a Jona soluta oratione composita, stricta reddiderit, quod
tanta fidelitate , sinceritate tanta perfecit, ut nulla interpolatione immutaverit Jonae sententiam. Qui vero
fieri potest ut vir tantus, qui toties Jona opera revolvit ut ea versibus exararet, in iis numquam viderit, quod primo intuitu deprehendit Annalium auctor Quis etiam sibi persuadeat tam eruditum vitae S. Columbani scriptorem non solum ignorasse, quibus legibus Columbanus ipsiusque discipuli paruerint; verum etiam adeo aberrasse, ut licet propriis tantummodo vixerint institutis, eos Benedictinae Regulae addictos atq)rmaverit Z quod tam a vero videtur alienum, ut confutatione non indigeat.
292쪽
IISDEM INSTITUTIS ADDICTUM Monasterium Corbet ense.
π I care superioribus capitulis cum ex auctore vitae S. Salabergae, tum ex sanctis Desiderio, Audoeno, Ni vardo M lodoardo cumulate probaverim, omniam nasteria quae aetate Uvalberti Luxoviensis Abbatis originem habuere, inter Benedictina mille numeranda , nullaque proinde quaestio movenda remaneat de Regula quam omnes Monachi ab anno sexcentesimo vigesimo
quinto ad annum sexcentesimum octuagesimum servavere t attamen ad majorem propugnata Veritatis elucidationem de orbe tensis Monasterii fundatione iterum
Tertio Annalium tomo ad annum sexcentesimum sexagesimum secundum Francorum Annalista privilegium
Bertestidi Ambianens Episcopi pro Corbe tensi Monasterio datum miscuit, quo sancitur, ut Corbeienses Monachi sitis e quia S. Benedicti vel S. Columbani conυersaris iυere debeant. Sed clim hac auctoritate omnes ipsius rationes, omnia momenta quibus suam sustentat opini nem penitus ruant, tria valida manu tela in illud immisit atque vibravit , quo facilius illud deleret 8 penitus exscinderet. Tria potioimum tela, inquit vibrari possunt . M. O Laἰ adversus hoc privilegium. . . prima Corbeiensis Monachi dicuntur vimere sub Regula S. Benedicti vel S. Columbani, idque caret omni veri militudine quoniam Teutfridus qui primus Abas Corbet ensis extitit, Luxovi ubisti S. Columbani Regula servabatur, Corbeiam missus est a VULberto seu Gualberto tertio Abbate Luxoviens, ut Eoram temporum s pior in vita S. Bathildis testatur. Primum hocce telum R. P. D. Joannes abillon secundo Benedistino Saeculo viribus ex Parisiensi Concilio sumptis adeo valide in auctorem retorsit, ut nondum ex inflicto vulnere eductum appareat etsi namque R. Pa adan. u.
293쪽
te Cointius quarto Annalium tomo Domnum Ioannem Mabillon multis impugnaverit, nec unicum quidem verbum protulit, quo suam de Corbeiensi Monasterio senatentiam firmaretri prudenter proculinubio, quippe qui satius duxit veritatem cognitam silere, quam ipsam ulterius oppugnare. Quid enim opponeret Concilii Patribus ex omnibus Galliarum provinciis coactis, qui Benedictinam Regulam ab initio fundati Corbeiensis Monasterii in eo receptam dixere Sicut comperimus, inquiunt, ipse Sirmen . . tenerabili Bathilde Regina, Clotario sitio si imae-Gail. rante, a Ianctra in Iuniatus Ut, ct sacrae Re ionis nommam, quam primo tempore se pit, inviolatam deinceps, tinuit, in tantum ut eos qui se fundaverant, non tantum aequaverit religione, sed etiam parne superaverit. Ne lectorem novis inductionibus onerem, unicum hic subsicum argumentum. Regula quam servabant Monachi Corbeienses anno salutis octingentesimo quadrages mo sexto, eadem erat quae initio fundati Monasterii ipsis fuerat imposita ex Patribus Concilii , secundum quos su-crae Religionis normam quam primo tempore fusiepit, intiolatum deinceps retinuit atqui Corbeienses Monachi Regulam Benedictinam servabant anno octingentesimo quadragesimo sexto, ut ex eodem Concilio patet. Ergo ex Patribus Concilii Parisiensis anno octingentesimo quadragesimo sexto celebrati Corbeienses Monachi ab initio fundati ipsorum Monasterii Benedictinam Regulam servavere Columbani quoque Regulam ad annum octingentesimum quadragesimum sextum in ipso Corbeiensi Coenobio seruatam ex orderico Vitali didicimus, qui lib.
8. Normannorum histori e narrat sanctorum usta siti, Agili, aronis, c. sequaces ad annum centesimum supra millesimum eas observationes, quas ab iisdem Columbani discipulis acceperant, summa onservantia coluisse. Secundum tertiumque telum ex eo conficiuntur, quod
non omnes qui initio dicti privilegii nominantur, in eodem reperiantur inscripti quod e contrario aliqui subscripserint qui initio nominati non suere. Sed cum nihilominus fateatur datum eodem anno pri vilegium desaliun-
294쪽
de vibrata haec duo tela assertionem meam minime lidant, ab eis rejiciendis ulterius abstineo, alibi forte de iis acturus Patietur tamen lector libentissime, ni fallor, ut de subscriptionibus, quibus examinandis multum, cupantur auctores, aliquid dicam. Namque mihi certissimum videtur, non omnes qui subscripti reperiuntur diversis in chartis, simul eodemque tempore sua nomina dedisse. Cususce rei exemplum videre est in Corbeiensi privilegio. Hi enim omnes quorum nomina initio privilegii posita non fuere, subscripsisse videntur post editum privilegium, cum videlicet dedicata fuit Corbeiensis Ecclesia quod ex Chronico ejusdem Monasterii anno sexcentesimo sexagesimo tertio, post datum scilicet privilegium de quo agimus, contigit. Immo videtur Bertefridum Episcopum aliosque inition minatos Episcopos voluisse , ut omnes absentes Episcopi etiam successive, si fieri posset, datum privilegium suis subscriptionibus stabilirent atque firmarent quam de ni-rronem, inquiunt, consitutionis nostrae, ut nostris o faturis temporibus alitura sit, manus nostrae subfriptionibus
roboravimus, se Coepisopos Domnos o Fratres nostros rogamus, ut ipsum in omnibus confirmare debeant. Hoc ipsum
imitati fuere Parisiensis Concilii Patres, de quibus supra
in Corbeiensium privilegiorum confirmatione Obsecramus etiam , inquiunt, Fratres o Coepiscopos nostrospera mentam Domini nostri Esu-CHRIsTI, es nostrae Congregationis in ipsum essedis eligiosos Abbates qui ad hane
iunctum se beatam Synodum non occurrerunt, in quorummanus hujus priυilegii a nobis editio corroborati paginae se venerit , ut sua auctoritate se subseriptione hoc consirmare non disserant maneat ergo supplendas quidem subscriptiones , quae negligentia quadam videntur omisse, sed
nullas omnino abradendas meque delendas, cum posteriorum temporum Episcopi de Abbates intemerato privilegio eique confirmato subscribere potuerint, quod pluribus aliis contingere potuit. Hac de causa in antiquissimis chartarum monumentis quod etiamnum observare possumus inter subscriptiones testium chartarum conse-
295쪽
ctioni adstantium, inscriptionem anni quo data sunt di. plomata , spatium aliquod scriptura vacuum de industria relictum apparet, in quo videlicet subsequentes Episcopi nullo falsitatis periculo subsignare possent, non ut suam
praesentiam testarentur, sed ut datum confectumque privilegium iterum sua auctoritate firmarent atque corroborarent ι quod ab omnibus Ecclesiae Catholicae Episcopis ubicumque terrari Variisque temporibus praestari
RE LAM S BENEDICTI OB SUI PRAESTANTIAM Regula sanctae nomine censeri.
A P in VII. EX integro iterum probandum suscipio, Benedictina
suisse Monasterii Corbeiensis primordia , etiamsi expuncta maneant quae delendam Pater voluit Abrasum enim aliqua sui parte privilegium 8 ex alia interpolatum, ut videre est in Francorum Annalibus, iterum S. Benedictili appellat ac nominat A Corbeiam a sui ipsius initio Benedictinam Regulam suscepisse notissimum facit in eo namque iterum legitur Bertefridum ipsum
condidisse privilegium , ut quieti is Reeuia μηλ ipsi
Monachi vivere debeant. Quae verba a nullo deleri posse puto, cum Clotharius Rex in ipsius Monasterii fundatione Annalibus inserta Corbeiens Monasterium aedifi- ω . . ad catum dicat, ut Monachisu sancta Regula ibidem Lbrana - - ο=7. . conversari. Ea ergo Regula quae sancta Regula vocatur,
Corbeiensibus Monachis primitus est imposita, eaque sub Theodefrido Abbate servata. Monsertum , inquit Clotharius Rex, ubi praeest enerabi s mi Theod fidus Abbas, pro aeterni numinis intuitu ad cari praecepimus, ut Monachi sis sancta Regula ibidem debeant conversari. Hoc posito ad plenam veritatis quam assero probationern sufficiet, si probavero Columbani Regulam sanct Regulae nomine apud scriptores, qui S Uvalberti aetate florebant Hesgnatam non esse, solamque Benedictinam
296쪽
eam denominationem ab auctoribus meruisse. Quod probatu non est difficile, cum supra ostenderim ex Audoe ho hoc solum fuisse discriminis inter Monasteria Colum bano antiquiora, cisa quae cum ab ipso, tum ab ejus discipulis aedificata fuere, quod haec dissictionem sine ue-guia solerter tenerent caetera vero negligentius eam ser
Sed ut ad hominem loquar, pluribus probat antiquorum ordinum Conditor novus , Fontanellens S. Basoli Coenobia sub alia quam S. Columbani Regula condita fuisse. Quae vero fuerit ea quam S. Vandregistius fuit amplexus, Anonymus plius vitae auctor explicat his
verbis rauaerebat locum, inquit, ubi ei Dominus demons ne a. ι- traret, qualiter sub incta Regula degeret visum. calo /βήβην.
doardus in Annalibus Francorum , immunitatem quo o Z,.. issis Monachis siti Perrone Abbat in Monasterio S. Ba solio si leniibas instituit Ni vardus Remensis Disivo, ' 'ut nulgus ecclesiasicorum judicum inribite in aliquo eos in quietare praesumeret, sed eis quieto ordine sub sancti ego
L ivere, es Deo ervire meret. Dicent his omnibus in locis Regulam sanctam generice sumi pro quacumque Regula ab Ecclesia aut tolerata, aut approbata, quae sane sancta dici potuit Fateor equi dem nullam esse Regulam ex his quae summorum Ponti ficum approbationem quocumque modo meruere, quae
sancta non possit dici aut debeat. Sed locis citatis ali quam specialem significari Regulam nullus negabit. Quis enim Ai gradi verba in vita .ransterii Annalibus m mixta , de alia quam de singulari , specifica 3 proprie dicta Regula interpretari potest Z Pervenit Ambenus ad
Fontanesiam Carnobium situm interritorio Rothom Pnsi, seu tris 3. ηηοῦ per magnum fluvix Sequanae , ubi Sacerdos Domini is ''-ορρ.gius vandrensias Monasterium construxerat, atque commagna Monachorum cohorte sub sanct. Regula jugo laudabilem ducebat itum. Et haec S. Audoeni in vitari Eliagito Tantam sacrae eguia obstruantiam vidi, c. Quaedam ergo fuit Regula, quae absolute sancta' gula vulgo dicebatur, quaeque differebat a Columbani
297쪽
Regula , ipsaque saltem superior erat atque generaliora nulla ver hoc honoris titulo atque charactere decorari potest praeter Benedictinam, quae sub hac denominatione prodiit in lucem, eam namque S. Benedictus sanc-Cn.6sau tam nominat sui prinpositus, inquit, s reperius ferii viiiisus aut elatione deceptus superbia, aut contemptor sandia Reguia fuerit comprobatus, admoneatur usique quater. Nec immerito eam sanctam nuncupat, cum eam esse divinitus dictatam asserat Concilium ad Theodonis-villam. aris,h. Per loca etiam monastica, inquit, susem ordinis praυUorem necesse erit dispoxere, cum e fra auctoritas eos qui vires Christi secundum Regulam divinitus dictatam in Mona
teriis agunt, uduerit ordinare.
Non ergo mirum videri debet, si ipsa etiam Concilia Benedictinam Regulam, absolute sanctam Regulam dixerint, appellaverint Decernimus, inquiunt Patres Conc..... i. QMnx Acm Regula dicit , ut Monasterium ubi fieri possit, per decanos ordinetur, quia illi praepositi sepe inclutionem incidunt: in ultima verba ex mox citato Benedictinae Regulae capite fuere desumpta. Sed ne aliunde explicationes mutuemur, ipsum Concilium iterum audiamus. Abbates censiuimus , inquiunt, ita pleniter vivere,
V. . sicut palam nobis omnibus promiserunt, id eis, secundum
doctrinam sanctae Re Duenedicti. Eodem sensu locuti antea fuerant Patres Concilii Suessionensis anno celebrati, cum jussere, ut ordo Monachorum vel ancidarum Dei secundum Regulam sanctum subitis permane.it. Quid vero intelligendum sit per Regulam sanctam, Concilia Liptinense, Germanicum ex- annis' a plicant, cum Volunt, ut Monachi Mancilia Dei Monaμ-7s riales juxta ReguIam S. Benedim Coenobia vel enodochia sua ordinare, gubernare o vivere studeant. Quapropter cum Theodonis-villae Concilium, Benedictinam abs lute Regulam a S. Spiricii dictatam , Moguntiacum vero M Suessionense, eamdem laetermisso Benedicti nomine, nullaque adhibita explicatione, aut limitatione sanctam Regulam nominent, dicendum eamdem Benedicti Regulam, cum apud antiquiores auctores, tum apud om-
298쪽
nes communi, ut alia dixi, loquendi consuetudine sanacta Regulae nomine notam Vocatamque fuisse, quod non nisi quotidian 6c diuturno loquendi usu fieri potuit Propterea nullo erroris periculo Aigradum supra citatum, eodem sensu quo Concilia fuisse elocutum amrmare possumus, tum vel maxime , cum dixit S. Vandregi silum cum magna Monachorum cohorte sub sanctae Reguli sugo vixisse. Eamdem loquendi formulam adhibuit auctor Vitae S. Richmiri , cum scripsit eumdem Sanctum Monachos δε ιιm. ann. functa Regula congregasse, M ab Episcopo petiisse locum, η βη .ο31. in quo cellulam seu sancta e uia discare posset quem etiam invitum Gilbertus Episcopus Caenomanensis praefecit Monasterio sancti Albini, in quo Sanctimonialis sebRegula pii Patris Benedicti vimenti, posuerat. Eadem est ergora eodem auctore Regula sancta quae S. Benedicti Regula. Eodem quoque sensu scripsere lodoardus, udoenus, Nivardus, ut vidimus supra, de Clotharius Rex cum alibi, tum in fundatione Monasterii insulae Germaniciae, ubi testatur quod in ea Monachi sub sancta Regula vivebant, quibus annumerari potest, ipse Ionas, qui de beato Ber- tuis loquens : Ad venerabilem virum, inquit, Eustasiam In jui Vita
perrexit, quo diu sfectasinctae Regula, religionique gra
ius omnibus mansit. Cum enim isti omnes auctores e dem modo de Regula sancta quo superiores Synodi suerint locuti, e continuata serie Sanctorum Acta posteris mandaverint, necesse est ut pariter de eadem S. Benedicti Regula explicentur, 3 eamdem subintellexisse cen
His auctoribus extranei scriptores mihi conjungendi videntur , qui eodem sensu quo Galli scripsere. Sanctus enim Eleutherius in privilegio dato sancti Adelinii nasterio ad ann 6 3. Praedictorum Abbatum precibus an 2 nuens, inquit, ipse locum tum sbi, quam seccessoribus seis duori,Au. normam sncta Regula silerti demotione sequentibus ultro concedo. At sanctiam delinum Benedictinum suisse quis dubitat
299쪽
tib ο ist. Paulus diaconus loquens de sancto Petronaces: Multo- ram inquit, ilici in Monasterio Cassinensi Monachο-rum nobilium se mediocrium ad se concurremium Pater e6fectus sub sanctae Regula jugo, o beati Benedicti in litutione reparatis habitaculis apre crepit B. Abbas Monasterii apud Fundanam urbem in epistola ad Simplicium Caiasinensem Abbatem, non multo post mortem sancti e- n. necum scripta euam Refulam, inquit, cupientes obse Nise in n. vare snviolabiliter, decrevimus ad sanctitatem vestrum defm . - . tinare religiosos ex eadem Congreditione viros Hug ' notam Fratres nostras juxta praedictim sanctam Regalam observantiam penitus instimendos in Cassinens sancta Congregulione. Ex quibus inferendum relinquo, Benedictinam Regulam a sua ipsius promulgatione sanctae Regulae denominationem accepisse, eamque ad Flodoardi tempora nulli communicatam servasse Licet enim plures Regulae sanctae dici potuerint, cieipsa sanctae denominatae fuerint, nulli tamen id honoris concessum est unquam, ut absolute lancta Regula denominaretur , ut dictum est pluries.
EAMDEM CREBRO ANTIΔVITVS SANCTORVM Patrum Regulam vocatam esse.
U I supra diximus non quidem certiora, sed M-men evidentiora fient ex consideratione sequentis sermulta, quae in orbeiensi privilegio continetur. Vt monachi ibi degentes, inquit Beriesridus Episcopus Am-t,ni. s. adbianensis, sub Regula sanctirum Patrum quiete conversari '' siq- o synt, hoc privilegium plena voluntate una cum consensu Fratrum meorum concessi se vel indui e visius sem. Ex quibus verbis Regulam sanctorum Patrum Corbeiensibus Monachis praescriptam discimus quaenam vero sit 3c cui auctori tribuenda S. Patrum Regula videamus. Regula S. Benedicti triplici ratione SS. Patrum Regula dici potest , primo quia S. Benedictus Tegulam, quae spiritualibus
300쪽
spiritualibus hominibus esset accommodata, e Sanctorum i- iis , Spiritu sancto docente se ostendente, condiderat, ut refert sancta Hildegardis in Vita . Disibodi. Hoc ipsum clarius dixit S. Benedictus Antana Abbas Carpi, inquit, Sanctorum Vitas Regula que legere Patrum, qμa om sagaci is pia ,
intentione percurrerem, O eadem pene quae a sancto Bene Concordia
dicto, prolata sunt verba in quibusdam locis, in quibusdam V vero senseum cognserem, occurrit animo ea quae a tepidis, segnibusique Monachis dici assolent a uid caeterae huic conferunt Reguia ' quid ad me quas non promisi pertinet e re ρ Et haec quidem dicunt ignorantes beatum Benedictum suam a caetcris assumpsi se Regulam, o veluti e manipulis unum Denue contraxisse manipulum. 1. Quia Benedictina Regula multum a sanctis Patri bus et commendata, monachis ad recte vivendum tradita, Accipe, inquit ordo Romanus. Regulam a n-ctis Patribus nobis traditam . . . accipe monasticae conυersa E ROLP2
3. Sanctorum Patrum Regula dicitur ex adjuncta sibi sancti Columbani, aut sancti Caesarii, aut utriusque Regula. Vt Monachi, inquit Bertefridus, ibidem degentes sub Regula SS. Patrum quieti conversari possent S. Nivardus, Dum omnes Episcopi Fratres mei . . . Monasteria secundum Regulim sanctorum Patrum aedificare non cessarent. Sed clarius id explicat auctor Vitae S. Praejecti Monasterium , inquit fabricare dorsus Genesius hex tam 3. ann. Regula dumtaxat virorum snctorum, id essncti Benedi si1 m Caesarii atque Columbani. Regulam Columbania Benedictina sejunctam nunquam SS. Patrum Regulam fuisse nominatam contendit Annalium scriptor hinc enim est, qud eamdem Columbani Regulam a S Uvandregi silo servatam non esse dixeritri quia ex Algrado sanctus Lambertus qui regiminis susciperat curam, ad consueta sancti Patris Ansberti in tra- .m. . iactando grege Domini secundum normam snctoren Patram i', fenu cuncta atque irreprehensibiliter gerebat , id est qui in Fontanella Coenobio S. Patrum Regula servabatur, quam a S. Columbani Regula distinguendam esse conce-Mm