Petri Godofredi, Carcasonensis, JC. De amoribus, libri tres

91쪽

toque exemplo pessimus omni upatricida etiam legitur Nero Quale facinus adeo contra naturam videtur,

qui . d. ' utjam tales secundum Alberici nostri 2 fg notata , non praesumantur liberi: coii.a quare etiam ut alieni communi cum aliis poena plectuntur, quod later tuus testatur. Inde etia est Salomonis violentum judicium, &simile Caro Io Magno tributum e ut retulit Puteus noster. Et aliud ab innominator is tibi aut0re tractatus blasphemiae relatu. Et quodCicero memorat proRoscio Amerino, Lucium Caelium quenda

Terracinensem, hominem non obscurum, cum coenatus cubitum in iisdem conclave cuduobus adolescentibus ivisset, inventum esse man&jugulatum cum neque servus quisquam reperiretur , neque liber, ad quem ea suspicio pertineret, ad aetatis autem duo filii propter cubantes ne sensisse quidem se dicerent ipsos de parricidio primum delatos, tandem absolutos esse, quod filii essent occiso patre haud dubie dormientes inventi. San suspiciosum, neutrum non sensisse Mausum quenquam se in id conclare committere, eo potissimum

92쪽

L I p. I. 77fimum tempore, citin ibidem essent duo adolescentes filii, qui sentireri defendere facile possent. Erat autem porro nemo, in que ea suspicio con veniret tamen clim planum judicis bus esset fastum, aperto ostio dormientes eos repertos esse, judicio absoluti, ut dictum estra dolescentes,&lsuspicione omni liberati sunt. nemo eis nim putabat quenquam esse, qui cum omnia divina humana ura scelere nefario polluisset, somnum statim capere potuisset propterea quod quitantum facinus commiserunt , non modo sine cura quiescere, sed ne spirare quidem sine metu possint, ut de siλως . Oreste a Poetis narratum est. Nimi liis auatum Jurea nostris eruditum est e M., neraliter, duobus solis simul reper 'βε-d

iis, altero trucIdato, altero vivo, con Inst.

tra quem n5 est praecedentis vitae ma : Σαl suspicio, eum penitus absolvendu '

Licet alii torquendos dixerunt , pluribus inventis in una domo vivis, uno necato. Quod factum est olim de libertis quidem Aphrani Dextri consulis, incertum sua, an suorum manu, scelere, an obsequio perempti.

Quos Plinius Caecilius post quaestio-

93쪽

: DE AMORI Busnem supplicio liberandos, alius in in illam relegandos, alius morte puniendos arbitrabatur. Qui tandem a

, quitate postulationis Plinii vietus,

omissa sententia sua, accessit releganti, veritus scilicet ne si dividerentur sententiae, quod alioqui fore videbatur, ea, quia bsolve dos esse censebat, numero praevaleret. Etenim

longe plures in ea una, quam in duabus reliquis erant. Tum illi quoque,

qui autoritate ejus trahebatur, trans eunte illo, destituti, reliquerunt sententiam ab ipso aut ore desertam , secutique sunt quasi transfugam, quem ducem sequebantur. Sicque ex t0bus sententiis duae Distae Tenuitque. ex duabus altera, tertia expulsa. Quaecum ambas superare non posset, elegit ab utra vinceretur. Quae etiam ex eo confirnaari posse videtur, quod pater tuus notavit, judicatum hic per Praesidem is confirmatum Tolosae toto adunato Senatu , quod licet damnari nequeat plane aliquis, crimine illi impacto, non probato tamen, si supersint tales in ipsum praesumptiones, quae reddant suspectum de eo crimine, scilicet non levi; nec se

94쪽

L I. 79'liberet illis potest prohiberi loco, ita quo scandalo est multis. Et tum qui dem, cum tales suspecti sunt, to quendos, non autem si alioquin omnino suspecti no sunt, censuit Con stantinus Scholiastes Constitutio. Ar- s . num novissimarum Principis. Quod si fugianta requirantur, jure deci quirendis is stylo illo trinundin peremptoriae citationis, bonis adno-itatis, exilio damnari possunt juxta x. abs i Vlpiani caput, habent Saepius mo. Iat

nitos per contumaciam absentes re

legari posse, ubi aliquid gravius non

fuisset irrogandu praesentibus. Quod intelligo vel exsene recriminis probati,vel ex cujuscunque criminis probationibus non sufficientibus ad aliud, quam ad relegationem, juxta praedicta. Alioquin sane non esse ab sentes puniendos constat, vel puniri thias oportere secundum quod ipse alibi iione

docuitii. Verum ad rem SI se res laneo

habet, Magnam vim, magnam neces dixstatem , magnam possia et rellilio verbo, nem paternus maternusque languis phoier..

Ex quo si qua macula concepta est, non modb avari non potest , verum usque edi et manat ad animum . . summa.

95쪽

go DB AMORI Bus summa amentia consequatur, laesa videlicet excruciante conscientia.

Quae quidem est,quq punit homines,

cum se malesoperatos fuisse recogitant uti se habet sententia Euripidis atque Tyanei, eandem quoque furias opposuisse Oresti matricidae Nec illa Quintiliano seniori videtur vana quorundana persuasio , qui credunt, non extrinsecus eas furias venire,

quibus agitari eo , qui hujusmodi1celus aliquod perpetrassent, veteres tradiderunt nec ullius deorum impulsu illam mortalibus in ei disse dementiam, sed intra nos conscientiam esse , quae torqueat animum rurat.

Hae sunt impiis assiduae domesticaeq; furiae quae dies noctesque parentum

poenas a consceleratissimis filiis repetant. Haec magnitudo malefieii facit, ut nisi pene manifestum parricidium proferaturi, credibile non sit: nisi turpis adolescentia, nisi omnibus sagitiis vita inquinata, nisi sumptus effusi cum probro atque dedecore, nisi prorupta audacia , nisi tanta temeritas , ut non procul abhorreat ab insania. Accedat huc oportet odium parentis , animadversionis paternae

metus a

96쪽

metus, amici improbi, servi conscii, tempus idoneum , locus opportunε

captus ad eam rem Penedicam respersas manus sanguine paterno iudices viderint oportet, si tantum faccinus, tam immane, tam acerbum

credituri sunt. Quare hoc qud minus est credibile nisi ostendatur , eo magis est si convincitur, inquit Cicero, vindicandum. Ideo, quamvis Solon tale crimen no credens futurum apud Athenienses, nullam illius poenam posuerit Romani tamen, cum se ortos aRomulo meminissent particidio fundante imperium , unde id committi etiam majus posse, vidis .sent, quod, admisit Lucius Ostius post Annibalis bellum, primus patre occidens , supplicium in parricidas

singulare excogitaverunt. Vt, quos natura ipsa retinere in ossicio no posset, magnitudine poenae maleficio submoverentur. Insui voluerunt in culeum vivos , atque ita in flumen dejici. Quam poenam primus memoratur passus P. Malleolus O singularem sapientiam . inquit Tullius . nonne videntur hunc hominem ex rerum

natura sustulisse,&eripuisse, cui re- 1 pente

97쪽

pente caelum, solem, aquam terr m que ademerunt ' ut, qui eum necas, set, unde ipse natus esset, careret iis rebus omnibus , ex quibus omnia arata dicuntur ' Noluerunt feris cor

pus objicere, ne bestiis quoque quia

tantum scelus attigissent, immanioribus uteremur non sic nudos in numen dejicere, ne, cum delati essent in mare, ipsum polluerent, quo caetera quae violata sunt, expiari putatum est. Denique nihil tam utile neque tam uigare est, cujus partem ullam illis reliquerint. Etenim quid a caecommune quam spiritus vivis terram Oris tuis I mare fluctuantibus ' littus ejectis' Ita vivunt dum possunt, ut ducere animam de coelo non queant ita moriuntur , ut eorum ossa terra non tangat ita jactantur fluctibus, ut nunquam abluantur : ita postremo ejiciuntur , ut ne ad saxa quidem mortui requiescant. In hac re quoq; inter suas leges Pilato, canit hoc mo- ε, qui parentem interem erit, si pa-Iens antequam mortem obiret, sponte interfectorem suum a caede liberavit, scut qui tonte caedem commiserunt, purgatus, mundus sit. Sin

vero

98쪽

L p. I. vero non liberavit, multis legibus reus sit. Nam ultimis suppliciis caedis, impietatis, sacrilegii, subjectus erit, qui sacrilegio genitoris animam abstulit. Quare si possibile esset ali-Cuem saepius mori justissimum esset sepius parricidam interfici Cert Eetiam , ut Valerius Maximus inquit, Diligere parentes, prima naturae lex est,i, sicut Apostolus dixit, primum mandatum in promissione. Et commendabilis quidem pietas, quae mauis suetis praestatur parentibus : sed laudabilior, quae horridiori favet parent , quae ad eum diligendum praeter naturalem amorem nullo indulgentia blandimento invitata est. Caeterum, nulla ac ei bitate fortunae, nullis idibus pretium charae pieratis evilescere debet : imo magis emineat oportet , quo magis opus est parentibus. Quibuta etiam mortuis reve rentiam exhibendam leges nostridi

cunt. Idque ad generos nurusq; per ' er

tinet quae, ut Accursius scripsit, cum dedo. viro Sc soceris una persona sunt. Ideo

Raguel monebat Saram filiam suam I e

uxorem junioris Tobiae, ut honora itabisti

99쪽

2 quia quod iturus diligere debent soceros ., c. suos quippe qui, ut Pomponius noster in luit, parentum locum obtinet. Et quidem, Origine teste, pegeneri

vel nurus, filiis synceriores reperiuntur circa soceros vel socrus suas. Tametsi natura, quod ait Pinus, comparatum est, ut socrus nurui, iurus socrui saepe sibi infensae esse consueverint. Praecipue vero socrus nurui videtur infesta Vnde Laches ille Terentianus exclamat: Pro Deum atq;

hominum fidem, quod hoc genus est' qua haec conjurati, ut omnes mulieres aeque studeant, nolintque omnia neque declinatam quicquam ab aliarum ingenio ullam reperias itaq; adeo uno animo omnes socru Soderunt nurus. Viris esse advorsas, aeque studium est , similis pertinacia est in eodem omnes mihi videntur ludo doctae ad malitiam. Ideo Sostratam uxorem accusans malae tractationis Philomelae nurus, ipsam jam alloquens idem Laches etiam inis qui Tuos esse illi mores morbum, magis quam ullam aliam rem arbitror,& merito adeo. Nam vestrarum nulla est, quin gnatum velit ducere

100쪽

L I B. I. suxorem, quae vobis placita eondiatio est, datur. Vbi duxere impulsu vestro easdem exigunt. Sed novercam ob patris reverentiam, amorem , tanquam matrem amari debere, Propertii etiam versiculus nos admonet se habens :Conjugium,pueri audate, oferte

ternum.

A P. VIII. Amandi liberi.

Porro filii diligendi sunt, ipsa etia

m onente natura , ac docentibus

propeq; clamantibus ipsis belluis. nais tura fit, inquit, Cicero, ut liberia parentibus amentur. Neque vero haec inter se congruere possent, ut natura& procreari vellet, diligi pr6crea tos non curaret. Atque etiam in bestiis vis naturae inspici potest: quarum in foetu, in educatione laborem cucernimus, naturae ipsius vocem videmur audire. Hoc enim elephantitiam clamat, a natura ipsis talem benevolentiam datam. Neque enim id, sicut alia quaedam,ab hominibus di dicete. Hi namque cum hominibus