장음표시 사용
301쪽
1lispanias praedicanti Ipsa Jerosolymis degens , super Columis
nam ex iaspide sese conspicuam exhibuit, eumque de Templo ibi in sui honorem erigendo monuit. Hoc miraculum omnes Hispani earum rerum Scriptores reserunt . Haec sunt quae pro adventu & praedicatione S. Jacobi in Hispaniam asterri solent. III. Rationes vero hoc negandi sunt: primo quia S.Jac bus primus omnium Apostolorum Ierosolymis ab Herode occisus suit, antequam Apostoli varias in Provincias dividerentur . Haec enim Apostolorum divisio facta non fuit ante secundam persecutionem ab Herode excitatam , in qua Jacobus o cisus fuit. Nam in prima persecutione, qua lapidibus obrutus
est Stephanus , Apostoli dispersi non sunt, sed soli Discipuli,
ut constat ex Ac . 8. v. i. : Facta es autem in ilia die persecutio ma-gva in Ecclesia , quae erat Perofobmis, omnes dispersi fuνι per Regiones Iudaeae S' Samariae , praeter Apostolor. Confirmatur hoc ex Controversia, quae seculo 13. mota
fuit inter Archiepiscopum Toletanum & Compostellanum de Jure Primatus , quae in Conc. Lateranensi IV. praesente Innocentio lil. agitata fuit. Parere detrectabat Archiepiscopo Toletano Compostellanus, suae Ecclesiae antiquitatem & nobilitatemAS. Jacobo accersens , nimirum quod Compostellana Ecclesia& sanctissimi illius Apostoli Corpus asservet, &. quod idem Apostolus Hispaniam Fide imbuerit. Contra in plena Synodo
Rodericus Ximenius Archiepiscopus Toletanus , petita a Sum mo Pontifice licentia pro causa sua ita locutus fuit: Si ivducat etiam Composelianus Anises Dimiui Verbi praedieationen , σplurimorum conversiouem ad Fidem Christi in Hispania per Pae bum Apostolum factam s qui Diviuam Paginam voveruut, tesimonium perhibeant. Ego tantum legi , tam ei fuisse potestatem praedia candi tu Hispania e sed inierim eum per Iudaeam S' Samariam Dravinam Legem feminaret , sub Herode 'erofol mis truncato capite exhalavit Animam, re Domino reddidit. Gomodo ergo ibi praedicaviit, quo uoudum ingressus es e e t sine praedieat one , quos o secro , eouvertit ad Dominumὶ RIemini benὰ, in primis me aunis a cepisse is quibusdam Iauctis Monialibus oe' religiosis Viduis, paveos admodum ejus praedieatione ad Fidem conversos esse: in qua eism tam exiguos progressus esset videret, tu Patriam reversus, fato functus es. Haec habentur Tom. . Concit. Harduini ad Concit. Lateranen. IV. pag. 81., ubi etiam additur: omnia peregit publi-eὰ Rodericus Ximenius Romae in sui Frimatus causa , quam obtinuiι . Nam Summus Pontifex primatus bonorem eidem coram omnibus detulit. Cum ergo Archiepiscopiis Toletanus adventum Di siligod by '
302쪽
S. Jaeobi in Hispaniam, ejus ibi praedicationem tanquam mulierum vanam narrationem coram Generali Concilio, dc Romano Pontifice traduxerit, & propterea causam vicerit, maximum argumentum est, rationes a Compo stellano allatas,de adventu & praedicatione S. Iacobi in Hispania, a Concilio & Summo Pontifice nihili factas fuisse. IV. Ex his a Ximenio dictis apparet, quomodo exponendus sit S. Hieronymus, qui in Caput 34. Isaiae ait: quod Spiritust Domini cougregaviι eos c Apostolos dederitque eis fortes, a que diviserit, ut alius ad Iudos, alius ad Hispanias, alius ad IIbricam, alius ad Graeciam pergeret s ct unusquis ne is Eviangelii fui atque doctrivae Provincia requiesceret. In primis enim S. Hier nymus non dicit , quis fuerit Apostolus, cui in sortem data fuerit a Spiritu Dei Hispania . Deinde dato, quod ipse Apostolus fuerit S. Jacobus, quia tamen Martyrio praeventus, opus implere non potuit. Ex controversia inter Archiepiscopum Composset Ianum& Toletanum colligitur etiam, inane elle quod de S. Jacobi prosectione in Hispanias jactatur Callixti testimonii im : illud enim ad redarguendum Toletanum Compostet Ianus Antistesiaon solum non produxit, sed cum Toletanus ejusdem Callixti auctoritate contra ipsum uteretur, nihiI Iegitur respondisse. Sic enim Toletanus ajebat: Si autiquitatem Compost uasae Ecclesiacpro te facere existimas , autiquitas ista centum O uomem spatio a norum continetur : quod sie persuadeo . Dominus Gallixtus ripa ad instantiam Principis, cieri, O' Popularum Hispaniae, Metropoliti- eum jur antiquae o celeberrimae Civitatis Emeriteusis Composellam transtulit , anuo Domini millesimo centesimo vigesimo quarto : tum quia Cimitas Emeritensis erat sub domiuio Sarraeenorum consituta: tum quis peregriuautium devotio ob reverentiam R. Dcobi , erias Corpus ibidem ereditur esse sepultum , tu melilrs semper eresceret . Nam usque ad haec tempora bratorium quoddam adnodism parvum erat locus ille, tu quo nune sita est Compostellama Ecclesia. His er
go,si falsaessent, respondere debuisset Compostellanus Antistes: quod cum non secer l, clarum est, eum nihil ex Callixto II proferre pro se potitisse . . V. Secunda negandi ratio sumitur ex Gregoris VII. L. r. Regesti Epist. ε . data ad Alphonium Sc Sanctium Hispaniarum Reges, quos ita alloquitur : Gm Beatus Apostolus c Paulus JHVpaniam se adiisse situi et, ae poster septem Dis ροι ab Urbe Roma ad instruendos Hispaniae Apulas d Eetrare Paula Apost uiris rector fiasse a qui. desisHE Idololatriss Christiauitaram Discuo
303쪽
viestra diligentia uou ignoret: quantam eoncordiam eam Romana
Urbe Hispania is Religione o ordine vivitii O ii habuerit,fatis patet. Et insta. Unde enim non dubitatis, mos fuscepi e Religionis exordiam, restaι etiam, ut inde recipiatis is Ecclesiastieo Ordine Divituam O ium ι quod Inuoeeviii Papae ad Eugubinum directa Episeopum τοι doeet Epistola s quod Hormisdae ad Hispalensem missa decreta infusanis quod Toletanum σ Bracareu e demonstrant
Coneilia. Porro si a S. Iacobo illata esset Fides Christi in Hispanias, & septem illi Episcopi Discipuli e us fuissenis Gregorius VII. Ecclesiarum Hispaniae fundationem ad Paulum dumtaxat Apostolum, & ad Petri Paulique Discipulos non retulisset ι neque id certissimis antiquitatis monumentis confirmasset. VI. Tandem S. Hieronymus in cap. Amos de S. Paulo haec habet: voeatus d T omino clusus est super faelem cuiverse terra , ut praedicaret ECangelium de jeroslrmis a que ad IIbricum, ct aediscaret uou super alterius fundamentum, ubi jam fuerat prα dicatum s sed usque ad Hispauias teud rei ct Mari Rubro, imo ab Oeeavo usque ad occasum curreret. Si ergo S. Jacobus in Hispania praedicasset: vel ante S. Paulum praedicasset s & sic S. Paulus praedicasse ibi Christum, ubi iam hi erat praedicatus , & super alterius fundamentum aedificasset: vel post s & hoc est impossibile, quia cum S. Paulus Hispaniam adivit, S. Jacobus jam murat Martyrio coronatus . Haec sunt negantium S. Jacobi in Hisspaniam adventum praecipua fundamenta. II. Ad rationes autem pro sententia assirmante respon
dent. Ad primam, quod Liber ille sub nomine S. Isidori de Vita& Morte Sanctorum revera S. Isidori non est, cum in eo plura snt Isidoro indigna, imo & putida mendacia, inter quae hoc est, quod Jacobo fratri Joannis tribuit Epistolam, quae est Jacobi fratris Domini. Praeterea in contrarium stat de hoc silentium omnium Patrum usque ad septimum seculum , quo I sidoriis vi Sit. Ad secundam dicunt, Hymnum illum, qui in ossicio Toletano recitatur , esse hymnum particularis Ecclesiae, nec ab Ecclesia Romana probatum . Imo cum ex dictis Gregorius VII. monuerit Ecclesias Hispaniae ut in Ritibus & Ossiciis Ecclesiae Romanae, a qua per Petrum & Paulum fundatae sunt, se conforment f satis iudicavit, se Hymnum illum oppositum canentem improbare; tanquam in Traditione saltem non probata fundatum iut dicebat Rodericus ximenius Archiepiscopus Toletanus in Conc. Laterau. IV. supra laudatus. Quod vero additur de Anti-
304쪽
phona , quae In Breviario ordinis Praedicatorum recitatur, non iuvat s nam in ea solum dicitur, quod S.Iacobus sit luxeus Hispaniae , quod optime veri ficatur per hoc, quod Hispania decoretur ejus corpore 3 quod ad illud venerandum ex toto orbe peregrinentur Fideles s & quod ejusdem Apostoli speciali gaudeat patrocinio: quae omnia subsistunt , esto vivens illuc
Ad tertiam dicunt , Collectanea illa de Uit. &Gest S S. esse
opus Beda auctore indignum, cum multis scateat nugis ac mendaciis, ut Critici observant. & maxime quod S. Philippus in Gallias Fidem intuleriti cum constet, Apostolorum neminem per se ipsum in Galliis praedicasse. Praeterquam quod non dicit, quod S. Iacobus de facto prosectus sit in Hispaniam , sed quod in divisione Hispania illi contigerit: quod optime salvatur, etsi nunquam illuc prosectus sit, quia Martyrio praeventus. Ad quartam similiter dicunt, Librum illum Turpini, seu
potius Tilpini Episcopi Remensis, supposititium esse & fabulis
έcatentem, cujus nec Flodoardus, nec Hincmarus, nec alii gravissimi Scriptores illius aevi meminerunt, uude nullius auctoritatis est
Ad quintam, ex sit pradictis apparere potest, falsam esse Callixti narrationem . Nam si veram existimasset Compostellanus Antistes, eam intorsisset in Archiepiscopum Toletanum in Concilio Lateranensi , maxime cum iste auctoritate Callixti contra ipsum ad suum Jus probandum uteretur. Ad sextam , ex S.Iuliano Episcopo Toletano , dato, Commentarium illud esse genuinum ejus istum, quod multi negant, A maxime conjicitur , quia Episcopus Compo stellanus rem agens cum Toletano, ut supra, hoc testimonio ad sua praetensa jura tuenda usus non est s dici potest, Iulianum hoc dix ille ex ea, quae tunc spargebatur, Traditione , esto non fundata : sicut etiam dixit, S. Philippum in Galliis praedicasse, cujus tamen
nullum adest fundamentum. Ad septimam, octavam, & nonam respondent, omnes praefatos Auctores vixisse post octavum seculum. Freculphus enim sub Ludovico Imperatore anno 84o., Walfridus vivere desiit anno 849., Notkerus anno se a., Zacharias Chrysopolitanus anno circiter Iros. , quos secuti sunt 'alii sequentium seculorum Scriptores. Cum enim post octavum seculum opinio illa invaluisset, eam indiscussam omnes illi Auctores amplexi sunt. Sed procedente tempore, re funditus perpensa, & comperto , quod Scriptura: non congruit , quod antiqua Mouumenta desunt,
305쪽
quod Romani Pontifices Innocentius I. 8c Gregorius VII. contraritim supponunt, & quod in graviisima super hoc habita in Concilio Lateranensi disputatione, Roderici Ximeuii contrarium a sibi entis sententiam Concilium & Pontifices probaverunt intrusa Traditio de praedicatione S.Iacobi in Hispania, tanquam parum stabili fundamento nixa, Ialiguescere ac nutare coepit. Id vero, quod ultimo additur de Ecclesia Deiparae adhuc viventi, ipsa jubente, a S. Jacobo erecta Caesaraugustae, majorem praesesert dilii cultatem. Quis enim credat. Virginem ii millimam sibi adhuc inter mortales viventi Ecclesiam erigi jusestile ρ Quis hoc licuisse credat sub Ethnicis Imperatoribus ac Principibu , , mediis in persecutionibus et iis in temporibus , quihus Christia iii Templa nulla habebant, sed privatis in domibus& in cryptis coetus suos agere solebant 'VIII. ΙΙ .aec sunt, qirae praedicationem S. Jacobi in Hispania apud multos dissicilem reddunt. Quibus pensatis, haereo anceps . Eam ut certam statuere non praesumo . Sed nec etiam
hanc gloriam Nationi, a qua in Theologicis nutritus sum , cujus amori plurimum debeo, eripere, animum habere possum . .
Baronio adhaerebo, qui in Notis ad Martyrol. die aς. Iulii. Praed ationem S. Jacobi in Hispania protestatur, se non sic mordicus defendere, ut invitos ei adstipulari cogat, sed potius
ut ostendat, quae de ea dicuntur non este adeo impossibilia, ut pro monstro habenda sint. In primis enim Auctores contrarii opponunt, solum post seculum Octavum hanc opinionem in v luisse . Esto: sed hoc est argumentum mere negativum , quod non convincit: ex hoc enim quod ante octavum sectilum de hoc mentio facta non legatur , non probatur vere non fuisse. Inio cum quotquot post octavum seculum sequentibus seculis scripserunt, hoc idem asseruerint, & in Breviario Romano anserta fuerit, colligitur potius eos praefatam Traditionem fundamento uixam invenisse, ne dicatur eam caeco modo amplexos fuisse.
Nec obstar, quod S. Jacobus primus ante Apostolorum dia visionem martyrio dece fierit . Nam S. Jacobi in Hispaniam prosectio tunc potissimum potuit contigisse, cum post necem Stephani Protomartyris secuta est statim dispersio omnium Discipulorum: S licet dicat S. Lucas in Actis, omnes dispedisos elle praeter Apostolos, hoc potest intelligi ex majori parte, non quod nullus eorum om uino disicelserit. Sicut cum ibidem ait, omnes Discipulos disperilas esse per Regiones Judaea: R Samariae , non tamen tollitur, quin Ananias tunc temporis Damaicum prosectus sit, ibique Evangelium praedicaverit. Imo eo
306쪽
tempore intermedio is nece Stephani usque ad carcerem Herodis , fatentur ipsi Adversarii, S. Petrum fundasse Ecclesiam Antiochiae , & per Pontum , Cappadociam , Asiam , & Bithyniam Evangelium praedicasse. Quidni ergo potuit S. Iacobus hoc
eodem tempore Hispaniam , ad quam fuerat destinatus, adire, ibique semina Evangelii jacere, ac derosolymam ad Martyrium redire cum maxime ab anno I ., quo Stephanus Martyrium sustulit, usque ad 44. quo Jacobus gladio suit peremtus, decem anni emuxerint ρ Sane si Iacobi & Ioannis mater Salome eadem dispersione fugata in Italiam venit, &apud Henricos Itinere satigata in pace quievit, ut produnt vetera Monumenta Ecclesiae Verulanae , ubi ejus corpus asservaturs valde credibile fit, eam Jacobum filium in Hispaniam euntem comitatam , fellam itine-nere ac aetate ibi defecisse . Tandem ut habetur Galat. l. v. I 8.,
cum S. Paulus tertio e sua Conversione anno s Christi 37. Jerosolymam venisset, dicit, quod praeter Petrum alium Apostolorum vidit neminem , nisi Iacobum fratrem Domini. Ubi ergo tunc erant alii e ubi Jacobus frater Ioannis' quo ierat e certe ad praedicandum . At cur non ad Hispaniam pertransire potuit usque ad ann.46. ρIX. Dico tamen cum Baronio citato Ioco, haec de accessu Jacobi in Hispanias non sic accipienda esse, ut illic praedicaverit Evangelium Gentibus f nondum enim decreto Apostolorum fuerat illis ostium ad Fidem apertum sed Judaeis tantum suis Gentilibus Christum annuntiarii s ne sic quidem , ut aliquam ibi fundarit Ecclesiam : Ec in hoc sensu accipienda sunt verba Innocentii I. Papae ad Decentium , neminem Apostolorum praeter S. Petrum Hispaniam Fide imbuiste ψ quibus , sicut ut supra dixi non excludit S. Paulum , ita nec excludit S. Jacobum , modo tamen explicato . Neque obest , quod S. Paulus dicat, se ibi solum praedicatse, ubi annuntiatus non fuerat Christus: unde cum Paulus in Hispaniis praedicaverit , sequatur , quod a nullo alio , nec a Jacobo fuerit ibi Christus annuntiatus. Nam Apostoli verba pollunt accipi non generaliter, sed restricte ad Gentes, quarum specialiter ipse Doctor erat: Jacobus autem annuntiaverat Christum solis Iudaeis, sicut fecerat Petrus, cum primo percurrit Pontum Galatiam Scc., unde primam Epistolam scribit Elaesis advenis dispersonis Potiti, Galatiae Acc., idest Iudaeis dispersis per illas Regiones. Vel possunt accipi regulariter , sed non semper: nam Paulus etiam Romae praedicavit . ubi tamen ante ipsum annuntiatus fuerat Christus, & tanto cum prosectu , ut antequam Romam adiret, Romauis cap. r. v. 8. scribat gratias O o a ageus
307쪽
agens Deo, quod Fides eorum annuntiatur in universo Mando. Quod vero Rodericus Ximenius adventum S. Jacobi in Hispanias inter narrationes Montalium δc Viduarum retulerit , non obest. Nam Ximenii lutererat id , quod poterat suae causa: obeste, deprimere. Sic nec quod Compostellanus nihil opposuerit, argvit, se hac ratione fuisse convicium s sed potius noluisse de hoc contendere, dc ob alias potiores causas cesssisse. Non
desunt tamen qui hanc contentionem apocrypham ceti seant Uaec dixi, ut appareat, adventum S. . Iacobi in Hispaniam non esse merum commentum, ut aliqui jaciant. De hoc videri poseisiit Emmanuel Sousa , qui duobus Tomis Adventum & Gesta S. Jacobii in Hispaniis propugnat, bc Ignatius Catto ira, qui
idem novisitae demonstrati vh ostendere conatur ia
De Fem Translatione Corporis S. Iacob3. I. E S.Jacobo agunt Graeci in Menologio pridie Kalendas
I Aprilis, circa quem diem creditur contigisse ejus Martyrium s nam ex dictis hoc paulo ante Festum Palchae contigit , Pascha a Mem eo anno Christi . in secundam diem Aprilis incidit. Menologium tamen Basilii necem S. Jacobi fratris Sancti Ioanni sal signat dieiis. Novembris. Ibi enim inter caetera
ait: Post Domitis autem Asce lauem , ct Deiparae dornartionem , 'Ioannes quidem obesum abiit, praedicationis inuuere ibi fungenis Iacobus Oer3. ; etiuis 'erosolymis, duodecim Tribus Israel pereur-- reus , Γωπιuam nostrum Iesum Christum ubique avusutiabat . Ω amobrem ab Herode Tetrarcha tu Caesarea Palesiuae Urbe comprebensus, ejusque jussu gladio caesus, tu Caelum aviolavit. In histria sane difficilia reperio. Primum, quod Martyrium Jacobi die I s. Novembris ponit, cum ex Luca habeatur paulo ante Pascha contigisse. Secundam , quod post dormitionem Dei paras dicat, Iacobuni Christum annuntiasse Tribus istaei, cum com munis sententia ferat, Dei param in senectute obdormiisse, M proinde post Jacobi Martyriam ι & ideo non potuisse post ejus donnitionem Christum annuntiare. Tertium, quod Jacobus Martyrium subierit Caesareae , cum ex Actis Apostolicis appareat , eum deroiblymis pastam fuiste o Ut enim habetur Aci .i a. v. ι 8. Herodes non descendit Caesaream, iii si post liberatiouem Petri e carcere: Petrum autem derosolymis fuisse'ab Herode
carceri traditum coustat, quia ibi erat Iacobus frater Domitia Diuitiam by Coo
308쪽
Epistopns Jerosolymorum , & domus Mariae Matris Ioannis
Marci, in quam Petrus e carcere se recepit. Tunc autem cimi Petrus e carcere liberatus fuit , imo & antequam conjiceretur in carcerem , lacobus jam gladio caesus fuerat.
II. Latini vero S. Iacobi Festum celebrant die as. Julii tanquam die , non Martyrii, sed Translationis Corporis ejus ab Jerosolymis ad Hispanias. Sic enim in Martyrologio Romano legitur: S m yaeobi Apostoli fratris Seati γοaunis Evangelisae,
qui prope festum 'fibae ab Herode grippa decollatus est. Mus sacra ossa ab yer obmis ad Hispanias trauslata , o tu ultimis earum fuibus apud Gallaeciam reeoudita celeberrima illarum Geutiumveueratiove , re frequenti Christiasorum coucursu , Religionis G loti causa illuc adeuutium , piὸ eoluutur. De Translatione ossium
S. Jacobi, eorumque in Hispania existentia nullam puto esse controversiam. Rodericus ipse Ximenius cum Compostellano Antistite de primatu contendens , hoc ei concedit, dicens: Si bilitatem etiamfopaliura ivducavi , quod ibi Divus jaceat yaeo-bus, libenter asseutior cum his, qui istud asserunt. De modo Rtempore Translationis dubitatur. Quidam putant, Corpus Sancti Jacobi de Ierusalem triam Hispaniae & Gallaeciae Urbem delatum eodem sui Martyrii anno , forte a Discipulis ejus, & inde
Compostellam. Hoc praefatus Rodericus etiam resert addens: Deet quidam a meut, Corpus ejus Per obmis requievisse : posse. νraptuω ὰ Discipulis delatum esse ρο sepultum apud Composellam iaIta in Concit. Later. IV. Hoc idem eruitur ex Concilio Ovetensi anno 8 a. sub Ioanne VIII. Papa , & Alphonis Gallaeciae Rege, ubi de Consecratione Ecclesiae Compo stellanae puto) sic habetur: In Altari quoque , quod es super Corpus Heati Jacobi a Vpο- soli, quod eouseeratum fuerat is septem Disciρalis ejus, quorum uomitia sunt baec, Calocerus, Sollius, Pius, Cor Movus , Theodo-
aare. Hos tamen septem suille Discipulos, non S. Jacobi, 21SS. Petri & Pauli Roma in Hispaniam mistbs , scribit Gregorius VII. Lib. i. Regesti Epist. . III. Hanc Translationem Corporis S.Jacobi Ierosolymis in
Hispaniam colligit Baronius ad ann. 816. num. 6 a. ex quadam Epistola Leonis III. c qine tamen inter e)us Epistolas non legitur in qua asseritur, eodem anno fieri contigillo quo idem Saucius Apostolus truncatus est capite, tunc ec tu ille sublatum Corispus , quod canibus atque volucribus expositum fuit, navigioque
impositum Itiam Flaviam delatum ad Octavum Kalend. Aucta Di sitiros by Cooste
309쪽
sti, inde vero Compostellam. A quibus sublatum fuerit, non dicit: probabiliter aliqui existimare possunt, quod a Judaeis aliquibus Gallaecis , qui a Jacobo derosolymis Fidem susceperant ,
ac in Patriam redeuntes eam hoc thesauro ditare voluerint. Sed dubitari p rimo potest , an in his extremis Hispaniae partibus Judaei ellent , deinde hoc etiam dato, valde probabile est, primos Christianos moram elegisse iis in locis, in quibus Fides iam stabilita erat, nec remeare voluisse ad loca , in quibus Christus nondum fuerat annuntiatus, si alioquin ad Fidem propagandam destinati non essent. Mortuo autem S. Jacobo, nonnisi post multos annos Fides a Paulo invecta fuit, nisi sentiamus, S. Jacobum Apostolum ante mortem Fidei semina ibi jecisse . IV. Addit Baronius ibidem , factum ruisse , ut urgentibus in Christianos persecutionibus, mortuisque illis, qui tantum
thesaurum detulerunt, locus manserit omnino incognitus , omnisque ejus memoria penitus interierit 3 adeout Venantius Foditu natus, qui praecipuos Hispaniae & cultu celebriores Sanctos recenset, solum Vincentium Martyrem nominat, Joannem vero Ephesi, &Jacobum Jerosolymis sepultos esse, supponat his versibus, carmine de Bod egi silo Duce .
Praeeipuum meritis obesus veneranda syoannem
Dirigit, ct Iacobum terra beata suum. Fortunato igitur, qui sexto seculo vivebat, ignotum erat S. Jacobi Corpus in Hispanias fuisse translatum . Seculo tamen octavo, Rege Hispaniarum Alphonso Casto , non sine speciali Dei providentia S. sacobi Reliquiae per aliquot secula absconditae detectae sunt. Ita Baronius ad ann. 8 I s. n. 33. addens, quod ex hoc tempore ille sacer locus totius Orbis concursu fuit frequentatus, insignitus ibi patratis miraculis, Populos θ Regionibus etiam remotis adhuc attrahentibus. Huic nar rationi consentit Natalis Alexander Hist. Eccles. secta l. 8.cap. 8.art. s. dicens : is Regnante Alphonso Casto S. Jacobi Apostoliis Reliquias in Gallaecia inventas memorant, & Episcopalem, , triae Flaviae Sedem , retento nomine , & Bracarensis Metr is politani jure servato , Compostellam a Leone III. translatam is fuisse, honestandi loci causa. is Accedit Mariana L. 7.cap. Io. citans Monumentum Compostellae asservatum, quo Alphonsus Castus testatur, Corpus S. lacobi Apostoli suo tempore repertum fuisse. Quantae tamen auctoritatis , & quibus verbis sit conceptum hoc Monumentum, Mariana non refert.
V. Quare Recentio i es Critici, inter quos Tilmontius Nuta 7. & 8. in S. Jacobum Majorem osteiidere conatur, varia ni
310쪽
mIs & proinde incerta esse documenta de tempore & modo Translationis & Inventionis Corporis Iacobi Majoris. Pater Ioannes de Bosco Coelestinus Bibl. Floriacensis p. a. prodit Ma-uuscriptum exaratum, ut putat, circa annum millesimum ab
ejusdem Abbatiae Monacho , in quo narratur, Corpus S.Jacobi translatum fuisse Jerosolymis in Gallaeciani, non fere statim post Apostoli mortem , sed derosolymis sepultum, postea Jesu Christi nomine per totum Orbem diffuso, inde extractum, fuisse illuc delatum a Ctesiphonte uno ex Episcopis per Apostolos ordinatis ad effundendum Evangelii semen . De facto autem in Martyrol. Rom. die is . Maji inter Viros a Sanctis Apostolis Episcopos ordinatos, Zc in Hispanias Roma milli,s ad praedicalidum ibi Evangelium, recensetur Ctesiphon. Sed cinia i ste dicatur ordinatus, & Roma, non Ierosolymis missus , dissicile creditu videtur , quod ab isto Corpus S. Jacobi fuerit Jerosolymis in Gal-Iaeciam asportatum.
Magis verisimile existimare videtur Ti I montius, quod inter seculi septimi turbationes & rapinas, quibus Sarraceni tunc& postea Palaestinam devastarunt, Corpus S. Jacobi fuerit albqua occasione in Gallaeciam delatum , ibique ignotum ob invasiones Maurorum usque ad seculum octavum mansiise, & sub Alphonso Rege detectum. Quae conjectura, inquit, esto carens
probatione, ex his tamen , quae de hac re varie dicuntur, pro
babilis apparet, ac omnes dissicultates de eadem tollit, L melius ac facilius tuetur, Reliquias, quae Compo stellae asservantur,vqre S. Jacobi Majoris esse. Hoc ego concludam , quod quidquid sit de tempore & modo, quo Corpus S. Jacobi in Hispaniam & Compostellam translatum sit, hoc certo tenendum est, illud ibi vere asservari: non enim permisisset Deus totum Or- hem , & per tot secula in errore versari. An autem verum sit, quod refert Bollanda. 3. Januarii,va