장음표시 사용
331쪽
cuto minthoniensi Epiiscopo edita, opus Christiani Regis nom ne indignum. Sed adversus Petrum, ejusque in Cathedra Sucinces bres clament quantum velint, eique ruinam minitentur Ha
retici , firmum semper stabit Christi promissum : Et tortae Iusserizων praevalesum adversis eam ἀ
Latronem Ioannes convertis o I. D Raetereunda non est celebris Historia , quae de S.Ioanni sx caritate amplum exhibet testimonium. Eam reteri Eis. sebius L. 3. hist. cap. as , ut ex Clementis Alexandrini Libro i Icripto: nam Dimessalutem possu eonsequi qui larte excidit , haustam, quam iisdem Eusebii terminis sis,iciam : Cum pos obitum Iorauni ex lusisIa Fatomo Obesum redi et S anues, ad Arimas quoque Pro Piucias rogatus se coututio , parιim ut Episcopos consitueret , partim ut Ecclesias integras disponeres ac formaret, partim etiam ut homives Hi a Divitio Spirita iudicatos iu O. ruisque indam seu Dxιem Domini seponeret. Cum ergo ad quamdam Urbem vieuissi baud longὸ dissitum a Civitate ubino , cujus etiam uomen d nauuutiis refertur , Pratresque suis sermovibus eonsolatas fuisset, ad extremum vino juveve quodam fructura corporis egregio, Quitu usu iuvenum , T serveυιι ivdoιepradito , couuersus ad eam, quem oνdinarat Episcopum . Huuc , tuquει, coram unioresa Eees seu er sub ιastimonio CBrisei studiord ιibi commeudo. Cum .ero
Episcopas eum juvienem fuscepisset, cura sibi imposteram so e pontieeretur ι iterum Poauues eaucm , qua prius , mavuare er eo ut parinos desitit. Post δας Ioa es quidem Epoesum regressas esti Presister Oerb adolescentem sibi traditum iu domum suam suscipi iis educavit , fovit, atque cootinuis: taudemque Sacramentum Bapiij λιidem tradidit. Deluceps Sacerdos de pristiua cara atque eustodis paulatim remisit, quippo cism perfitiis m. custode προβο, CB ista iidelicet signacalo ConfirmationiSὶ Iuveucm commumsset. IL Illum erg* praematurά, potiιum libertate , aquales quidam Hi adjuvant desues ac dissolu/i , flagitiis omnibus assa uesi . Ae primum quidem magui cis couviviit auuiesceutem illicianis noetis itide ad spoliis udos obvios egressi, secum tuam adducavι : inde ad majorum scelerum societatem coisoνι-ιur . eis iue sensim assuefectas
praditati, oe' tauquam geuerosus effrauis aequus u recto tramite ab νeptas , ac frauum commordens, quanto majore animi indole prse
332쪽
Diutis, quam is Deo posvorat, uioli jam mediocre animo designabat, sed grandi aliquo scelere perpetrato , quandoquidem jam de salute sua penitus desperaverso , ρον em cum caeteris paruam subire dedigna hatur . AFumtis igitur illis ipsis fodalibus , oe instituto Latroni collegio , ipse promto animo dux eorum sectas , violentia caedibas
atque atrocitate caeteros superabat.
III. Aliquauto post tempore , eism negotii cujuspiam necessPas incidisset , iterum tu eam Urbem accitus est yoanues s qui cum venisset , er cuncta , quorum gνatio advenerat , ordiuURI: edum , inquit , Episcope , redde uobis depositum , quod ego ct risus tibi commendavimus , sub testimouio Ecclesiae , eui praesides. Ad baec Episcopus , primo quidem mirari , cisin exi limaret pecuuiam, quam nou accepisset , d D per calumniam repeti s γ Aut adbibere demuou poterat reposeeuti ea , quae miuimὰ baberet s ita nee Ioauui disesere audebat. Sed ubi Ioannes Dueuem , tuquit , re auimam Fratris deposeu 3 tune Senex , demisso vultu suspiraus atque illacomaos, ait, mortuus es. 2 Godis, tuquit yoauues, re quo momtis genere e Deo mortuus es , ait ille s malus quippe evasis er perdia rus , ct ad extremum Iairo. Itaque naue pro Ecclesia moutem oce pavit eum fuissimillimis commilitouibus. IV. His auditis Apostolus , scissa veste, σeum ingenti gemitu eaput feriens: Bouum , tuquit , anima Fratris caseodem reliqui .
Sed jam equus mihi praeso sit , o ductor itineris. Iude ab Ecclesia ,
itaui erat, profestus, conscenso equo properavit. Cumque ad locum venisset, ab iis , qui excubias ageb aut latrombus eapitur: uou ille fugam paraus . Nec verutam depreeaos, sed vociferans , ad Boe ipsum .eui , deducite me ad duceis vesrum. Is veνb ut erat aνmatus tute-νim expectabas. Sed ubi accedentem propiisι Uuovis Ioanuem, prapudore in fugam fe eonsertit. At Poauues concito cursu bominem
persequi iusituit , oblitur aetatis fuae , ideolidem clamaus : me patrem tuum fugis , Mi , inerMem seuem e Miserere me, , Mi et noli timere : adhue superes tibi spes salutis . Ego pro te fatis faciam Corso. EeausE mortem Iibenter excipiam , quemadmodum D mivus pro uobis mori fustiuuit. Auimam meam pro tua vicariam da bo . Sta modis , ο mihi erede s a Chrisio missus sum. V. His ille auditis , primisis quidem vultu in terram demissos Uitit: deinde armis abjectis , tremens iu lacomas effusus es .
Et accedeutem Senem complexus, gemitu ac lameοιιι quautum ma
333쪽
nitevtia exp'rgatam deosculans, ipsum in Ecclesiam reduxit. Ex t de partim crebris orationibus Deum deprecaus, partim continuatistitiis eum juvene jejuniis simul decertavi, o muibus denique verborum illecebris animum ejus dem alaeus, nou prius abscessit , quum illum Ecclesiae restitui et, maguumque si cera paenitevtig exemplum , Eriterata regeuerationis iurens documentum, oe' couspieuae refurintliquis tropbaeum omnibus Uendisset. Hactenus Eusebitis . VI. Hoc factum plura nobis observanda proponit. Primum Episcopi illius, cui adolescentis cura a Joauite demandata suerat, desidia ac negligentia monet incros Ministros , ut in animarum sibi commissarum cura vigiles sint ac solertes , ne si eorum negligentia pereant, eas de manu eorum Deus requirat, ut comminatur EZechiel. 34. v. Io.: Ecce ego ipse super pastores requiram gregem meum de mauu eorum , ct cessore faciam eos, ut ultra voti pascaut gregem, nee pascant amplisti pastores femetipsos, cy'
liberabo gregem an eam de ore eorum , O non erit ultra eis tu escam.
Vi I. Secundum: In Adolescente isto , qui licet bene educatus ac instructus, & signaculo Christi munitus, ex communione tamen cum perditis , cito ipse perditissimus evasit : discere debent maxime juvenes, sibi etsi bene educatis pravorum consortium& familiaritatem fugiendam estὸ , memores illius Psal. 37-V. 27.: Crem perverso perverteris , dc I. COr.s s. v. 33. : Gorrampuv bouos mores colloquia mala,
V Ill. Tertium: Indoanne ad ebde salute illius Iuvenis sol jicito , ut sine mora, nulla habita latione aetatis, relicta Ecclesia . ad eam procurandam cucurrerit, lacrymis-amplexibus perditi Juvenis cor emollierit, ad poenitentiam flexerit, & ad Eccletia in gaudens reportarit. Quis non videat ad praxim revocata exempla, quae proposuit Christus Lucaeis. tum v. i. de eo, qui ha bens centum oves, si perdiderit unam ex illis, dimit Isis nonaginta novem , vadit ad illam, quae perierat, donec inveniat eam ,σ cum ιν venerit eam , imponit tu ba meros suos gaudens, o veυ levado inrem co9vocat amicos Er vicinos , dicens illis: eougratulamini mi hi, quia iuveni ovem meam , qua perierat ὶ tum v. s. de Patre
erga filium paternae domus deseriorem , & vivendo luxuriose totius substantiae suae dii lipatorem, qui cum illum vidisset a longe venientem misericordia motus cst, & accurrens cecidit super collum ejus Rosculatus est eum p Quis, inquam, non videat . Joannem dilectum Discipulum hic monita Magistri siti
334쪽
re possunt, nemini de sua salute desperandum, si Gratiae vocanti respondere velit. Hinc Chrysostomus L. i. ad Theodorum la-ptuni se qui ab Ecclesiastico Statu, ad. secularia negotia lapsus erat, & insuper profanis amoribus irretitus, cum quadam puella , quam deperibat, nuptias inire tentabat, ut eum a lapsu dein terreat , eique ostendat non esse dissicilem ad pristinam virtutem reditum inter alia hujus Adolescentis factum proponit, dicens:
vero pertiueut ad juvevem illum . qui antea viscipulus Ioau-nti AIii Zebedaei fuerat postea autem. Lugo tempore latrouum dux fuit, delude sacris beati Viri manibus captus, is recessibus oespeluώ- cis Latrouum ad prisivam virtutem se ipse nou lauoras , sed ustu minas cluam nos hae omuia probe nosti, teque sepiiss audivi admira tem sitius mausuetudinem quod erueuisis autea detateram exinculatussit, baereus in amplexu ad defeeistis, sicque illum ad priora reduxerit. Qitibus etiam ostendit . facilius a peccat etrahi animas sitavitate , quam asperitate& rigore. X.. De Adolescenae praefato Rumitus severtens ea quae dicit Eusebius, ait , Apostolum ei gubernium Ecclesiae. postea tradi-
dille , cuin eum etiam Ecclesiae proceret: quam; interpretationem aliqui secuti sunt: sed haec lectio admittenda non est Asailset enim nedum stingui ire , sed directe oppositum Disciplinae, quam ex ipsis Apostolis traxit Ecclesia , quae nunquam passa fuit, ut ad dignitates Ecclesiastici Qericatus elevarentur il qui propter crimina post Baptismum commilla poemitentiae obligati fui iterat. Joannes juvenem post paenitentiam in Ecclesia Uidem recepit, sed Ecclesiae nullo modo praesecit .. q.. V s..
Tract: de Auctorit. Lib. cap. I. s. n. , ubi dixi non esse adeo certum , quo loco & tempore illud scripseri r , . quibusdam;& praeserti Veteribus, ut Irenaeo Lib.3. cap. f., volentibus illud scriptille Epnesi , & quidem post reditum e Pathmo, ut Epiplia nius haeres..s Iris aliis vero, inter quos est auctor Synopsis Athanaiianae . putantibus, illud scripsisse; dum adhuc im Pallim exa lalletia illud p ,st reditum Ephesiim solum publicasse, quα opinio apud recentioreς Graecos plausibilis est ι quam quidam
vatinorum noli refugiunt . Probabilior tamen sententia est, post
Leduum e. Pallimo illum nedumetvulgata sed & scripsisse vi IIuu
335쪽
enim scrIpsit rogatu tum Discipulorum , ut seribit EusebIux Lib. 6. hist. cap. 14., tum omnium Episcoportim Asiae, ut ait, Hieron. iii prologo sup. Matth. & Lib. de Script. Eccl. cap. s. equod signum est , eum scripsisse iii Asia & Ephesi. Egisse autem S.Ioannem , cum Evangelium scripsit, annum aetatis nouagesimum & supra, scribit S. Epiphanius loco laudato. II. Causas, quibus moti Asiae Episcopi ejusque Discipuli rogarunt Joannem , ut tribus jam editis Evangeliis suum , & quar tum adderet, dixi citato loco ex S. Irenaeo Lib. I. cap. Illi ronymo de Script. Eecl. cap.9., & Eusebio Lib. 3. hist. cap. a . fui me duas : unam , contundere Cerinthi & Ebionis haeresim , negantium, Christum ante Mariam fuisse, adeoque esse purum hominem asserentium, dc non Deum, & propterea Joannes iii sui Evangelii initio & progressu, totus est in ostendenda Christi Divinitate, ubi alii de eo tanquam homine locuti fuerant: alteram, ut suppleret ea, quae alii tres Evangelistae de Christi gestis omiserant, nimirum ea, quae duobus primis annis suae praedica tionis Christus gesserat. Ita praelaudati auctores. Unde S. August. Lib. 1. de Cons. Evang. cap. ., & Tract. 36. in Joan. teri,
inquit, tres Evangelistae tamquam eum homine Domino in terra ambulabant , de Divinitate ejus pauca dixerant: istum autem quasi piguerit in teνra ambulare, sicut ipso exordio fui ferinonis intonuit , erexit se non folism super terram , er super omnem ambitum aeriroe caeli, sed super omuem eιiam exercitum Angelorum, omoemque eonstitutionem iuvisibilium potestatum, εν perveniι ad eum per quem
facta sunt omnia , Leendo ,, In principio erat Uerbum, &Ver- bum erat apud Deum,& Deus erat Verbum: hoc erat in prin- ,, cipio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, & sine ipso factum est nihil ,, Huic lavia sublimitati principii etiam eatera cora rua praedicavit, er de Domini Divinitate quomodδ nullus Hiares locutus. me ructabat,quod biberat. Non enim He eausa de illo iuiso ipso EvangeIio narratur, quia ct in eonvivio super perius D mini discumbebat. De tuo ergo pectore tu sereto bibebat: sed quod tu secreto bibit, in manifesto eructavit, ut perveniat ad omues Ge ter , noujsIstm Incarnatio Filii Dei ct Passio O' Resurrectio ι sed
etiam quid erat ante Iuearnationem Unicus Patri, Verbum 'Patris,
coaetervus Geueranti, aequalis et , d quo missus es s sed tu i u missisne miποrfactur, quo major esset Pater. Ilis sublimitatem Evangelii Joannis super caetera tria celebrat Augustinus. III. Non tamen hoc insigne opus Joannes statim aut spon-th aggressus est , sua renitente humilitate. Ut enim ait Eusebius L. 3. hist. cap. a .: Θdmirabiles iιti prorsusque Diviini inputoli
336쪽
Serratoris nostri, eam essent vita quidem ct moribus eastigatissimi,
er omnibus viirtutibuι ornati, Iermine autem ipso rudeι essent atque inealii . freti Divina atque mirifica virtute ipsis is Servasore eoniscem, artificioso verborum ornatu Magiseri fui praecepto exponere . Neque uolerant, neque tum couabautur : sed a Iumantis ipsos Spiriaeus Sancti demonstratione er Qiνture Corisei, quae per tuos plurima perpetrabat miracula , tantummodis utentes , notitiam Regui Caelo rum tantammodo nuntiabant. Neque curae illis erat libros feribere,
quippὸ qui Io πρὸ praestantiore ministerio er supra Bumanas virerposito fungerentur. Deinde ponit exemplum Pauli, qui licet Divina ac sti numera mysteria exponere potuerit, tamen praeter paucissimas Epistolas nihil scriptum reliquit ,&caeteri Apostoli praeter Matthaeum&Joannem nihil scripserunt. Haec asserre volui , ut appareat quod alibi suse colura modernos Heterodoxos ostendi , nimirum Apostolos habuisse quidem a Christo mandatum praedicandi Evangelium, non autem scribendi s &qui scripserunt, necessitate quadam impulsos hoc fecisse. IV. Hoc eodem consilio S. Ioannes ad scribenda mysteria, quae praedicabat, aegre inducebatur: sed cum aliqua in criptis a tribus prio libus Evangelistis omissa essent , eaque ad Fidem de Christi Divinitate , quae tunc impugnabatur , aliaque ejusdem Gesta pleiad dignoscenda , necet saria , rogantibus amicis &Asiae Praesulibus, N. Sancto Spiritu eum movente, ad scribendum
Evan clitim adducitis est. Nec tanto Operi manum apponere voluit, nisi i lius a tota Ecclesia per jejunium Iumine a Deo implorato. Rem toti in narrat Hieronymus in prologo Commenta4n Malali. h s verbis: Is Joannes qcium esset in , S' jam
ιuue Dareticorun; femina pullularent Cerinibi Ebionri O' exterorum . . . . , coactus es ab omnibus peni tune PqFae Episcopis , er muruearum Ecclesturam legationibus, de Diviivitate Saloatoris altriss feri- here, au itfum c ut ita dicam Dei Verbum non tam audaci quam felici temeritate prorumpere. Et Ecclesiastica narrat Hilloria , quum d Fratribus cogeretur uiscriberet ε ita facturum se respoud se, si iudicio jejunio, tu commave omnes Deum precarevtur '.qu expleto , revelatioue faturatus, in illud pro aemium Certo veniens er
Hamst is in principio erat Verbum &c. Hoc exemplo omnes, qui Sacra scribere, & mysteria tractare aggrediuntur, monentur, quo G se gerere , quid praemittere debeant, ut opus & fel, citet inchoent S seliciter perficiant. '. V. Non igitur mirum est,si Joannis Evangelium, licet post rius tempore, dignitate tamen praecipua Scripturae pars habeatura omnesque Patres in eo specialiter celebrando coiispirent.
337쪽
Illud enim fuisse scriptum, ait S. Paulinus Epist. a I. at ias a . ad
meavit. Addens quod Joama es transcendit Moyseu , qui usque ad Caput Mundi re visio ilium Creaturarunt exordia scientiae terminos extendit. Iste dc Evangelisti s caeteris altius volans penetravit &C os ,& omnes Creaturas etiam spirituales & supremas transgressius, in ipsum se Creatorem ardua men re direxit,&ab illa inestabili Generatioue ordiens, Unicum Dei Fili uim Patri coaeternum apud eum derexit & nuntiavit . Quare R. August. Lib. ι- de Conc Evang. cap.6. Observans , ex aliis tribus Evan- Selistis unum ita leone , alium in homi ne , alium in vitulongurari, ait.: Hae autem avioatia tris sive Leo Me Homo I emtatas tu terra gradiuutur s unde isei tres Eoaugelistae inhumaxime occupati favi , quae Christus in earue operatus est re quas
pracepta mortalis vitae exerceudae earuem portautibus tradidit
et ex. νοώο sustipex nubila tufirmitatis Bumana velut Aquila volat, cr lucem lucommutabilis. veritatis aeatissimus atque firmissimis oeuliscordis ivtuetur. Haec Augustinus: quae repetit Tract. 36.in Joann.
VI. Nec soli iam ea Christiani sed Mipsi Philosophi ipsum
initium Evangelii Joviams: In principio erat se erbam fleia lege pes, demirabaiatur . Unde S. Augustinus L. I. de Civit. Dei c. a9- resert:. xtis Luitiam Savii Eoau lii, eui uomu es secundum Ioanuem , qaidam Plaιοuieus , seuι 4 Savus seue Simplieia qui pinea Mediolanensi Eeelesae praesedit Episcopas, solebamus a dire , aureis litteνis eo eriben m ct per omnes Ecelesias in laeis eminentissimis proponendum esse dicebap. Alius etiam Platonicus, i apud Eusebium L. is. Praepar. Evang. cap. 19. nomine Amelius, qui circa finem tertii seculi vixit, in iis, quae de Ver i Dei dicit . Joalinem laudat, etsii eum Barbuus nomine appellatis. Sic enim ex Heraclito dicebat: Atque hoc plaud Verbum erat
per quod femiseruum cum esset , existebaut omnia qua flebaut s. qaemadmodum Heracliιus Ioqueretur z quod ipfui eidelicet Barba-xus etiam ille apud Deum iu 'recipit gradu ae diguitate eonstitu-
quid prosus qaoque Masura fueraιr idem porro in corpora delabi tra dii , ct carne iudatum humanam speciem praefeferre , Ila tamen , arsea tu terra naturae majestaιem Oseudat aueique βιαιam ubi jam fuerit , Dei Ioeum deuuo eapessere , ac Deum prorsiss eumdem esse, qai erat, priusqadm tu coetur homine que doceuderes. Haec Am
338쪽
ndumbrata ,sed palam, nudaeque, quod Hant, fronte ex illa barbari Bominis Theologia translata esse nemo non videt. Barbarar aatem Aie , quem vocat, requis porris fuit, nisi γοannes Servatoris nostri
Evangelisa , qui Hebraeas ex Hebraeis erat e Cuius haee est ipso staιιm Gangeliisui exordio Theolagia. ,, In principio erat Ver- , , bum , N Verbum erat apud Deum, & Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum , omnia per ipsum facta is sunt, & sine ipso factum est nihil. Quod factum est, in ipso,, vita erat ,& vita erat lux hominum . Et Verbum caro factum ,, est, & habitavit in nohis . Et vidimus gloriam ejus, quasi Unigeniti a patre,,. His ostendere conatur Eusebius, Ioannis doctrinam in Evangelio de Verbo Dei fac o cariis sapientum Graecorum doctrinae non repugnare, imo ab eis probari, VII. Hinc stilum est , ut sententia Joannis de Verbo in sui Evangelio, si vel ab ipsis Platonicis & Graecis Philosophis pro hata fuerit, multo magis ab Ecclesiis Catholicis quovis seculo recepta, ejusque Evangelium eam continens a nullis unquam nisi ab Haeret is repudiatum, quales fuerunt secundo seculo , sic dicti quas ine Vobo , seu careutes Verbo, de quibus
S. Augustinus L. de haeres. cap. 3 o. et Hlogi , inquit . proptereascvocastur, tanquam sine Verbo s Logos enim graeeὰ mibum dici-εανὶ quia Deum Verbum recipere noluerunt, Ioaonis Evangelium Tespuentes, cujus nee - ρο abuim recipiant, has viriliteι Seriapturas negantes esse ipsius. Ubi nota, non ausos fuisse Joanni rofragari : Pudet enim ait Epiphanius in Panario Lib. a. haeress I. num. 3. B. Poanni contradacere s quod π ipsum inter Apostotos fuisse numeratum re is Domino praecipuὰ di Iectum uou dubitent, quier sacra maseria pro rei dignitate patefecit, ct supra Domini pestari neubuit. aeuare aliam damnandorum Aposoli Scriptorum eanfam commenti fuοι. Neganι haee yoannis, se Cerintho tribuunt. Sed hic se caecos esse produnt, subdit Epiphanius et enim eri potest , ut bae a Cerintho scripta sint , quae Cerintho potis 'm repa-guante Hic enim recentem ac nudum hominem esse Chrisam asseruit. Contra Daunes perpetuis fuisse Verbum , atque ὸ Caelo delapsumo carnem esse factum pronuntiat.
VIII. In Evangelio Joannis revocata olim in dubium fuit historia de Muliere Adultera, quasi absit ab antiquioribus t c rioribus exemplaribus, inter quos, ut refert Sixtus Senensis Lib. a. Biblioth. Sanet. , fuit Euthyinius Monachus Graecus I a. seculi in Comment. cap.8. Joannis s propterea volens , nurulum eam esse interpretatum . Quod quiden de Chrysostomo. S s a Or Disitirco by Cooste
339쪽
Origene , Cyrillo, Alexandrino, Non no ,& Theop hylacto verum est. Alii tamen, ut Ambrosius, Augustinus, dc alii eam ut genuinam Evangelii Joarmis partem agnoscunt, ut dixi To. I. de Verit. Relig. Christ. de Auctorit. Lib. cap s.8. uum.6o se, quae studiosus adire poterit. IX. Praeter Evangelium tres quoque Epistolas Ioannes stris psit. De prima, ut ostendi citato loco cap. a. s. a. mas. , num quam dubitatum suit, sapit enim plane l oannis stylum, ut apud Eusebium L. 7. hist. cap. as. demonstrat Dionysius Corinthius. Unde inter Proto- canonicas est recensenda , etiam quoad illa verba: I rasum qui ι βιωovium daau tu Gaio ut ibi probavi u. a s. X. De secunda dc tertia dubitatum olini fuit , au elleiuIoannis, ut dixi citato loco cap. 4. s.4. i utramque tamen ceta legitimuin Joannis metum, & ut Canonicam Veteres agnou tu ut , & ut Canonicam suscepit & suscipit Ecclesia, ut ibi oste di , & rationes dubitandi solvi. Secunda creditur cita ad quaasedam Matronam nomine Uectaha -Quamvis autem voluerint ali qui, hoc nomen Electa non fuisse uomea personae , sed-nomen genti litium vel nomen honoris . commutatus tameu cred tur mille nomen proprium personae 2 multo minus nometa alicum
ius Ecclesiae, ut aliqui autumant - Tertia ad quemdam Cajumdata est, quem aliqui putant suille unum ex Discipulis S. Pauuvujus nominis, quo etiam usum futile L Joamem, v v annuens in coiiscribendo. Evangelio, censet Athanasius in Synopst. Iahisce duabus Epystolis nomen Apostoli non assumit , scd boni ris , quia non sunt ad aliquam Ecclesiam directae , sed ad partiacularem personain auricitiae tu talo. Vocat autem se Seuiorem ratione aetatis, longaevus enim erat cum eas scripsit. Adderem, Ioannem se Apostolum uon no niualle ex humilitate . Nam nec in prima , quam ad Parthos scriptit Epistola, imo nec in toto suo Evangelio unquam se Apostolum , sed semper Discipultam nuncupat. Caetera, quae de his tribus Epistolis agitari Bleat, v deamur Iocis supra citatis ia
s. VII. Damis Mora omi do opposta opinione r
I. Via . ut ait S. Hilarius L. Io. de Trinit., Joaunem uont elegerat Christus ad Fidem Martyrio firmandam, sicut Petrum es Iacobum , sed verbo , praedicatione s ideo ipsum ad eMremam usque se cuium perduxit. Adeo ut in
340쪽
tremis suae vitae diebus , cum se ipso pergere ad Ecclesiam amplius non posset, inter Discipulorum brachia ad eam deferretur:& cum non posset amplius Iongo sermone disserere , non aliud in ore haberet, nisi ut se Discipuli mutuo diligerent. Ita S. Hi
rony mus in Caput.6. ad Galat. his verbis: Beatus Possues Evatigetista , quum ubes moraretur 10que ad ultimam seuectutem, π vrx inter Discipuloνum mavus ad Ecclesiam deferretur , nec posset iuplura vocum verba eoutexere, nihil aliud per singulas solebat proferre colierem, uisiboc, Filioli, diligite alterutruω. Taudem Discipuli ct Fratres, qui aderaut , taedio olfoeii , quod eadem semper audi-
II. Eum usqtie ad Trajani tempora Ephesi moratum suisse
testantur Irenaeus L. a. cap. 39. modbaa. , & L. I. cap.I., Et
sebius L. 3. hist. cap. a 3. , & Hieronymus de Script. Eccles. cap.9. s Trajanus autem Nervae successit annos 8. ineunte. Sub ejus Imperii anno tertio Eusebius in Chronico putat,S. Ioannem
Ephesi placide obiisse, Trajano & Frontonio tertio Consulisbus, qui fuit annus 68. post Christi mortem , dc Christi iox.
Cumque Joannes sex aut septem annis aetate minor Christo su rit, fit ut nonagesimum quartum annum ageret, quando more tuus fuit. His consentire videtur S. Hieronymus de Script. Eccles cap.f., ubi ait: Interfecto autem Domitiano, ct .rictis ejus ob nimia in erudelitatem a Senatu restissis, sub Nerva Frincipaνediit Epbesum: ibique usque ad Trajauum P incipem perseveraus ιοιas is e fundavit rexitque EecIesar s ct eoufectus fenio sexagesimo octavo post Passionem Domiui avvo mortuus, juxta eamdem Umbem sepultus es. Idem sentit S. Epiphalfius haeres si . cap. 12. Alii tamen aetatem S.Ioannis producunt usque ad annum 98.& 99.: ita Cedrenus . Alii usque ad I . , alii usque ad iaci. squod tamen verisimile non videtur. Chronicon Alexandrinum
anno lo4. eum mortuum facit, aetatis autem annorum Ioo. dc
mensium septem . Sed haec incerta sunt. III. Ephesi fuisse sepultum, supra dixi ex Hieronymo s ejusque sepulchrum extare, colligitur ex Epistola Coelestini Papae, qui Episcopos in Concilio Ephesino congregatos hortatur, ut doctrinam Ioannis sequantur , in ea Urbe maxime , , in qua mintem habebant ejus Reliquias venerandi, 8c penes se habendi. Ita
Αc'. a. Conc. Ephec: Iris borιον, inquit, Fratνes beatissimi, re ficiatuν illa sola dile lio , in qua utique fecundum vorem Ioannis. inpostoli, cujus Reliquiaspraefentes .eaeramini, manere debemus.