장음표시 사용
341쪽
Et Epissicopi, qui illuc ex Syria venerant, sibi non fuisse permis sumaeosculari Reliquias Martyrum,& praesertim Joannis Ap stoli, conquesti sunt . Ex ejus sepulchro, refert S. Augustinus
Trati III., perennem manare pulverem , quo in varias Terras deportato plura miracula fiunt: &hic est, de quo S. EphraemPatriarchaAntiochenus anno sao.apud Photium Bibl.COd. a Is., supponens SJoannem nondum este mortuum, licet in sepulchropositum, ait: C- tu aliquo loco, ut Hunt, illius mouitu suss ct , qu stus mox iuventui non est, sed dist ardens Sanctimoniam ὰ loco, quo breeti tempore eoutinebatur , is quo tauquam Sauctitatis fonte sacrum unguentum hausimus. S. Gregorius Turonensis de Gloria Mart.cap. 3 o. asserit, praefatum prodigium ad sua tempora continuasse, vocans terram mannae farinae similemi addens, eam qnocumque delatam infirmos miraculose sanare. De hac Graeci multa in suis libris dicunt. In Menologio Basilii die 8. Majihaec habentur: Sepulabram , in quo magnus aevo Ias π Eva geliso γoasset, paulo post transferesdus, depositus fuit , functum
Cinerem, quem Incolae Manna appellant, Spiritu Sancto annuent octavo an eum M i die quotannis extempI3 emittit emavatque,q em qui accedunt accipieutes, in curatiotiem auiversorum morborum , in animarumsavitatem, ct in eo oram medelam , eo usu trer.
IV. Verum quia ex mox dictis apparet, Graecorum Opinio nem esse, S. Joannem positum fuisse in sepulchro quidem a stadhuc vivente electo, & in eo positum eadem hora mortuum esse, sed paulo post mirabiliter a Deo excitatum N alio transi tum : sive ut alii volunt, suisse in sepulchro positum solum apparenter mortuum, sed revera dormientem , ibique in somno continuare nisi in extrema die evigilaturum, ac terram quae ex ejus sepulchro exilit, vi ejus respirationis exilire: quae opiniones in eo conveniunt, quod S. Joannes nondum sit finaliter mortuus sed solum moriturus in fine Mundi: propterea cui fundamentoni tantur, examinandum est. De quo licet locutus fuerim i Om. Is Theol. qu. I. de Antichristo Dub.6. s.f. n. a a. Sc., non erit tamen inutile ad rem praesentem ad examen iterum illud revo
V. Fundamentum huic quaestioni dat Joannes ipse in suo Evangelio cap. a I., ubi narrat,quod cum Christus praedixisset P tro martyrium & quidem Crucis , his verbis v. I 8.: Cum autem
sesueris extendes manus tuas θ' alias te eivget, o ducet qab ιa nom*ir. Hoc autem dixiι Auscans, quά morte euroraturar eges Deum e Petrus his auditis, cum vidisset Joannem sequentem , dixti P a : 'Domine ole autem quid i Dicit ei γιfur v. aa. s
342쪽
ΜοοIomanere , donee veniam, quid ad te me se aere. Exius Christi verbis ortum duxit opinio de qua supra, Ioannem invita mansurum, donec Christus veniat orbem judicaturus : vel quod si mortuus sit, paulo post resurgens translatus' sit ad loeuno,ubi Henoch & Elias manent adventum Christi Judicis praestolantes.
VI. Volunt aliqui, quod Petro interroganti de Ioanne Meastem quidὶ idest hic autem quem exitum habiturus est Chrissus responderit: Si non sic) eum voti manere douec veniam, quid ad te 8 Quae locutis est conditionalis nihil ponens in esse , ut ajunt Logici & facit sensum : et si eum velim manere donec veniam , quid ad te r quid tua refert ὶ tuum non est decreta mea scrutari. De facto autem ita legitur in texta Graeco, in Versione Syriaca. & in aliquibus etiam Latinis Codicibus. Sic etiam Chrysostomus hom. 87. in Joan. , S. Cyrillus Alex. Lib. I a. in Joan. , S. Hieronymus Lib. I. in Jovin. ,& S. Augustinus tradi. Ia .ri Joauia. Sed etiamsi sequamur Vulgaris lectionem dicentem: Sie
eum volo mauere, douec veuiam: quid ad ter eundem sensum lia.
bemus : nimirum Nolo tibi esse ticium in martyrio, sed volo , eum tibi superstitem esse, donec veniam hora qua decrevi illum placida morte ad aeternam beatitudinem vocandum. Nec enim Petrus interrogabat, an Ioannes estet moriturus. necne, sed quo genere mortis emet moriturus. Cum euim Petrus valde diligeret Ioannem , & audisset se martyrio Crucis este corouai dum , curiose quaesivit quid futurum esset de Joanne: quam interrogationem , ut pcte de re ad ipsum non pertinente, Christuς reiecit dicens : au ti e VlI. Quod confirmatur ex eodem S. Ioanne ibi v. a 3. Cum enim ex praecitatis verbis extillet rumor inter Fratres, quod Discipulus iste non moritur; Joannes hanc Sociorum hallucinati nem tollere volens , ait: er usu dixit Pinus :uου moritur . fessis vel se in euis eois mouere, idest superstitem este, quis ad te equid tua referte Unde S. Augustinus Ttra i ta . in Joann. is facile ,. inquit , aliud dictum esse credat, quum qu)d Fratres cred derant qui taue erant, eω quθd scilicet nou esset Discipulus ille moriturux , sed donee yefus veniret, ilia maveret iuvitae Mdb eo pinionem γοanues ipse abstulit, uou De dιxufe Damiuum παισeoutradictione declaraus - Cur emis suffugeret ,, non dixit Iesus: non moritur ,, ubi ve bomisum estνdibas quod fossm Deras hib/ρονιret ρ Si ergo ipso Joanne asserente , Christus non dixit, quod non esset moriturus, Sc hoc Ioannes dicit, ut corrigat falsam inionem exortam tuter Fratressa perte constardoamemscyris
343쪽
se se moriturum , sed non eo genere mortis, quod Christus prae- mintiaverat Petro, R de quo Petrus interrogat. In hac re Sali ius Hieronymus L. I. adv. Iovii . ait: Post auditam fententiam, quod ab alis cingendus esset Petrus re ducendus qu3 nolin s er Gruis eis fuisset illi passio prophetata, ct ille diceret,, Domine quid iste,χποlevs deserere 7oaunem , cum quo Imper fuerat copulatus, dicit ei Dominus is Quid ad te, sic eum volo sic esse δε ρ Unde oe fermo
exivit inter Fratres, ilium Discipulum non morituram. Ex qu ssevditur , Virginitatem non mori , nec fordes nuptiarum abuteruore Marorii , sed manere eum Christo, O' dormitionem ejus transitum esse non mortem. Caeterum mortuum esse Evangelistam Joannem , aperte ostendunt testimonia Veterum : Polycratis
Ephesini Episcopi, qui discipulos ipsius viderat apud Eusebium
L. 3. hist. cap. 3I.s S. Irenari illis temporibus vicini apud eumdem Euseb. L. 3. cap. 13. s Tertulliani L. de anima cap. so. dicentis: Traustatus est Henoco is Elias, nee mors eorum reperta es, dilata scilicet. Caterum morituri referviantuν, ut a Untichristum sanguino suo extinguaut . Obiit π γoannes , quem tu Adventum Domιui rema furum, frustris fuerat spes: Origenis apud Euseb. L. 3. cap. I., Dionysii Alexandr. apud eumdem L. 7. cap. as. ι & aliorum de quibus sit pra. Vlu. Statuto, quod Joannes Evangelista vere mortuus sit, nec oppositim colligatur ex verbis Christi, facile aliter sentientes sine fundamento loqui convincuntur, maxime a S. Augustino Tradi. Ia4. in Joann. . Qui enim dicunt, Joannem mortuum. Non esse , quia ejus Corpus vel Ossa non inveniuntur s respondeant. Nec corpus Moysi nec sepulchrum ejus unquam inventum est , teste Seriptura Deuter. 34. v.6., & tamen ibi v. s. dicit: Mortuusque es Moses. Si ergo potuit Deus sepulchrum Moysi verὰ mortui sic abscondere, ut prorSus lateret homines tibi esset, cur non potuit sic abscondere sepulchrum & Ossa Ioannis , ut ubi sint homines adhuc lateatὶ Quamquam si verum in quod scribit Bollandus die o. Maji,quod Mediolani in Ecclesia Ambrosii sint Reliquiae Corporis S.Joannis, torte u 1. AmbrOso ibi repositae , jam Joannis Rel quia homines non latuerunt. Sed quod plus est, non latuerunt Coelestitium Papam, qui in Epist. supra memorata ad Synodum Es hestiam meminit, Reliquias S. Joannis Evangelistae Ephefi in honore halicri , eumque ibi defunctum esse : quarum etiam mentionem fecerunt Urie rates in Epistola Synodica ad Geium Constantinopolitanum , quae extat in Actis Concilii Ephesiai. IX. Qui dicunt, quod Joannis sepula Iirum extat, illudque
344쪽
sibi fieri jussit, ac incolumis ipse fuit praesens , sed eo eisostbac diligentissime praeparato, ibi se tanquam in lectulo collocavit, de statim ibi defunctus, miraculose fuit a Deo suscitatus.&in locum nobis ignotum,forte cum Henoch SElia translatus, ibi mansurus usque ad Adventum Cliristi Judicis . Quaeso eos, unde hoc hauserunt ex quo authentico documento Certe, ait Augustinus, nonnisi ex quibusdam apocryphis Scripturi se Deinde si Deus voluit Joannem manere cum Henoch ta lilia usque ad adventum situm , cur voluit eum mori, ac deinde resurgere 'Cur non transtulit illum adhuc viventem , ut transtulit illos ρ Iuhanc tamen opinionem descendunt non solum Graeci, ut ex Me- nologio supra relato, & Ephraem apud Photium, sed etiam exl atinis aliqui a sexcentis annis in eam propendunt, a quibus non dillientit S. Thomas in cap. a I. Joann. lect. s. , ubi rejecta opinione cde qua statim in volentium , Joannem non esse mortuum , sed dormire , dicit: Et ideo nou est boe credendaω, sed
τὸd mortuus fuit, o resurrexit etiam tu corpore . Contrarium tamen habetur ex Concilio Epbesino, nobis testante , S. Joannem esse tunc cum illis in ea Civitate .X. Supersunt qui dicunt Ioanuem in sepulchro positum . non defunctum , seu defuncto similem cubuisse , c cstm mortuus putaretur , sepultum fuisse dormientem , S' donee mutat Chri ius siemanere , suamque vitam scaturigine pulveris indicare s qui pulvis creditur, ut ab imo ad superficiem tumuli ascendat. flatu quiescentirimpelli . ita refert August..citato loco, quod revera a non levibus hominibus se audivitie fatetur, qui propterea licet inutile judicet hoc refellere , ne aliis sese m liceat quaestu nibus, dicit tamen per hoc hanc non solvi quaestionem ι nequit enim concipi.
quod Jesus, qui Joannem prae caeteris Discipulis diligebat, it
tum reliquerit dormientem in sepulcho usque ad finem Mundi, ubi Petrum & caeteros a corpore solvit, ut ante secum essent in gloria. Sic ergo Augustiuus relata praefata opinione , ait: Sestium quid sive tauta ilia solvitur quaes o , si maguo miraculo , qualia potesfacere tamnipotens, tamdiis vivum corpus insopore sub terra es, dυNec veniat terminus seculi n imo sit amplior oe' di ilior, cur 'bifcipuis yιfur, quem diligebos prae cateris, in lautum ut fu
per petius ejus a cumbere isereretur, pro magno mauere lovgum in corpore douaverri Iomuum : eism beatum Petrum per rugeutem Mar-orii gloriam ab ouere inius corporis Diserit , eique eoucesserit, quod Paulas se codicupsie dιxit oe fcripsit , dissolvi er esse eam γνι- so . Si autem quod magis creditur , ideo Sanctus Ioavnes ais , nυndix e Dominum ,,luotannonitar,,ue ιhis gerbis quae dixit , hod
345쪽
violuisse intelligi putaretur , eo usque ejus in sepulabro eius exas me sicut aliorum mortuorum jaeeι ι restat , ut se verὸ ibi sit quod Damsit fama de terra , quae subinde ablata fucereseit A aut ideo μι , ut es
modo commendetur pretiosa mors ejus, qαouiam nos eam com mendat
Marorium c uou enim eam pro Fide Corsi perfecutor occidit aut propter aliquid alisd quod nos latet. Hactenus S. Augustinus s qui addit, manere tamen semper quaestioneni, cur dixerit Dominus de homine morituro : sic eum volo mauere douec Seuiam oXI. Hanc tamen inferius solvit supponendo, quod duae sit ni Vitae r una in Fide altera in specie, una in Tempore peregrinationis alter in AE ternitate mansionis&c. , una binia est sed adhuc mistra i& ista sit gnificata est per Apostolum Petrum , cu i propterea dixit: tal-Iequere , perferendo mecum palsionem &temporalia mala: altera meIior & beata a & ista significata est per Joannem , quae quia in praesenti tempore non est, sed expe- flanda in futuro , ideci de forane dixit: Sic eum volo mauere δε- nec veniam: quod non est sic inteli gendum, quasi dixerit nere vel permavere, sed expetitares quoniam quod per eum Hviscatur , non utique nune , sed eismoeueriι ristus , i Iebitur is Ita S Augustinus a studioso videnduς XIl. Eamdem mysticam expositionem sequitur S. Thomas in cap. ar. Joann Leet. f., qui addit, quod secundum Clirysostomum legitur sis, , Sic eum volo mauere,, ides remanere in Iudaea, ct in hae terro ad praedicauiam , σte voto mefeeui Bisendo follieiturivem totius orbis , patieudω pro me re boc ,, donec veniam is ad detendum Iudaeor. . . . Nam ficut babetur tu bistoriis, yoatiues non recessit de Padas usqae ad tempas , qao Vespasianus .eniens tu Pudaeam esepit Ierusalem , S' tuue inde discedens oenieis emam. V et fecundam Hieroumam,,Tu me sequere,, per poFRuem G sic idest yoannem , volo manere, absque posmine Mamtyxii oe' mortis donec veniam ) ad molaudum eum ad me, ut suproecap. t . Iterim veniam & accipiam vos ad me ipsum . Hae pr habiles expositiones sunt, dummodo S. Ioannem mortuum esse, firmiter teneatur ,
De Naame aliqua pro complamentis . I. C Ioannis diem Fessum Ecclesia Latina peragit die a o A cembris , de quidem multis abhinc seculis. Nam in Martyrol. S. Hieronymi & in Sacramentario S.
346쪽
dem die notatur , sicut & in Martyrologiis Usu ardi, Bedae , Adonis , dc Romano. Graeci vero in Menologio Cardinalis Sir- Ieti die a6. Septembris haec habent: Migratio Saucti gloriosi oe
In Menologio autem Basilii eadem die praeter alia habent haec:
ruomsvico auιem die eum Fratres magna Dei opera docui et , riseque , ut quae edotii do fuerant, observareui, praecepisset, impera- ωit Dis ipulo , aut assumtis iominibus , oe' qua ad fodiendum opus essent, paratis instrumentis , se consequeretur: abiitque is quemdam locum, ire que egesά alte terνε, forsan in Crucis Auram effudere. Mox ora etsi re dixit: Pax sobis Fratres: re in fovea sese eomposuit:
quo operto Distipali discessere . Verum paulis pos regressi. ιisuriaeum studio, nequaquam iuvenerunt. Quibus suam opinionem confirmant, quod S. Joannes in sepulcbro non manserit, sed paulo post alio translatus fuerit 3 de qua supra. II. Graeci , ut vidimus, S. Joannem Evangelistam Theologi nomine exornant. Athanasius etiam in Synopsi , Cyrillus Hi Tosolym. Catech. ra. , Gregorius Nyssenus in S. Theodorum . Isidorus Pelusiota L. a. Epist. , Ephraem Syrus passim, &alii, imo R ipsum Concilium Eptie sinum. Sed quare hoc titulo tum distinguant , non dicunt. Sane cum Theologus graece idem stac sermonem faciens de Deo ac de Divinis , cui magis quam Joanni Theologi nomen aptari poterat . qui Divinorum cognitionem e Christi pectore ebibit, eamque tam salubriter edocuit in suo Evangelio, ubi de Verbo Dei tam alte disteril , S in Apocalypsi tot & tam prosunda mysteria manifestavit ὶ Errarunt ergo quidam Antiqui, qui Asiocalypsim Joanni Theologo
Iribuentes , eam Joanni Apostolo Sc Evangelistae eripiebant a III. .S. Joannis tunicam tempore S. Gregorii, imo ipso pe tenie , delatam fuisse Romam a quodam vicinae Urbis Episcopo, penes quem illa asservabatur, testis est S. Gregorius L. 3. Epist. Ep. 3. ad Joann. Abbalem his verbis: De Dusca veνδ S.yoauuis Omvino graιὰ suscepi , quia sollicitus Dipi miisi iudicare. Sedsi deat ditictio tua mihi ipsam tunicam , aut quod melius es , sumd Episcopum ., qui eam habet , eum Gisicis fuis , er eum ipsa ad ma
ro fuisse S. 1oannis Evangelistae Tunicam , N positam Romae iaBasilica Constantiniana fidest Lateranensi &yluribus coru scasse miraculis , narrat circa annum 8 3.doatines Diaconus in
. ita Sancti Gregorii L. a. cap. 39. Quam in eadem Basilica sub initari Ma ori, in quo a S. Gregorio creditur reposita, summa
347쪽
veneratione adhue custodiri, antiqua fert Traditio. Unde Rom nus Populus,in necessitatibus ad eam venerandam confluens, i tercestione S. Apostoli plurima beneficia expertus est. IV. Polycrates Ephesiorum Episcopus apud Euseb. L. ς. hist cap. a . , & S. Hieronymus de Script. Eccles. cap. s. scri-hit, quod Joannes, qui supra pectus Domini recubuit, & Ponti- sex ejus fuit, auream laminam in fronte portabat. Hoc erat limnoris insigne, quod antiqui Episcopi gestare solebant ad imitationem Summi Pontificis Judaeorum,.qui auream infrorue Iam tuam gerebat inscriptam : Κοdefcb-la Petiooab , idest Saureum Domiuo , quae serica fascia fronti alligabatur. V. Non est incredibile quod S. Epiplianius haeres. 3O. c. assis narrat, S. Joannem singulare dc admirabile vitae institutum servasse, eamdemque vivendi regulam, quam S.Jacobus Minor tenuisse, videlicet capillos totondisse nunquam , balnea non stequentasse: quod si, ut dixi, balneum intravit Ephesi , non ut se lavaret, hoc fecit, sed ut Cerinthum , qui intus erat, fugiendum esse, Discipulis suis demonstraret. Cujusquam animalis car-ues numquam comedisse, nec nisi unam tunicam & unum pallium lineum habuisse. In Joanne seculum Apostolorum terminum habuit. Plures Discipulos reIiquit, inter quos praecipui fuere S. Ignatius S. Polycarpus, ille Episcopus Antiochenus Smyrnensis iste, & Papias Hierapolitanus Antistes.
VI. His, quae diximus de austeritate vitae , quam tenuit S. Joannes , non videtur congruere quod narrat Cassianus Co lat. 2Φ. cap. II. , quod tuterdum blandiendo perdici solamen e peret : quod facientem cum qiudam, qui ad eum venerat ductus publica Viri adeo celebris fama , vidistet, admiratione , ne dixerim standalo correptus, quod Vir, cujus virtus per omnium ora spargebatur, ad actionem adco vilem ac puerilem sese dimitteret, Joannes ei responderit hac similitudiur: quod sicut arcus continuo tensus , nisi a Iiquando laxetur, facile trangitur : sic oportere , ut spiritili aliqua relaxatio permittatur, ne quasi spiri, tualibus actionibus continuis debilitatus , & quasi fractus , rem datur ineptus ad alia necessaria, vi ac vigore astu menda & ex e cenda. Videtur, inquam , hoc fac una non congruere ideae, quam de serietate & gravitale vitae hujus Apostoli omnes coimcipiunt : ideoque nec Callianus ipse hoc tanquam certum , aut a probato Auctore acceptum narrat, sed potius ut inceria vulgi fama sparsum proponit, dicen3 Perta . VII. Duae S. Joannis post obitum apparitiones reseruntur . Una circa anuum a 4. Cum enim S. Gregurius Thauma turgus
348쪽
Ecclesiae Neocaesariensi praefectus fuisset: & ut refert Baronius ad annum a 33. n. I f., cum ipse olim Origenis auditor fuisset , illumque dixisse atque scriptille nonnulla memini itet, quae a communi aliorum Christianorum Orthodoxorum sententia discreparent: & cum , ministerio Episcopatus quod susceperat exposcente, sciret sibi onus incumbere Evangelicam Veritatem sibi subditis annuntiare, mente anxius , qua pol illimum inced deret via, & ambiguus diu multumque versatus est . Sed per mirificum quemdam visum , quem ibi Baronius ex Nysteno de V ta Gregorii Thaum. reseri, omnis ab eo dubitatio sublata, & v ra , quam traderet, doctrina ostensa est. A pparuit ergo ei Beata Virgo, & S. Joamaes. Evangelista, qui eadem S. Virgine rogante eum docuit Fidei Regulam, quam tuto praedicaret. Hanc Catholicae Fidei Regulam, inquit Baron. n. 39.,Gregorio divinitus impertitam tum Orientalis ium Occidentalis Ecclesia cognitam comprobavit, atque ut sacrosanctum depositum coelitiis collatum religiosissime custodivit. Habetur, eandem quarto seculo desinente manu ipsius Gregorii scriptam adhuc extalle, rursus in quinta Synodo incumenica recitatam 3 & citatam ab Apocrysariis Gregorii Papae IX. adversus Germanum Juniorem Episcopum Constantinopolitanum in eam sententiam , quod Spiritus Sanctus a Patre Filioque procedit. Regula illa Fidei,
quam ex Nysieno refert Baronius num. 18. stola est in exponendo
Trinitatis Mysterio , & Verbi Generatione, ideoque Joanne Evangelista vere digna. VIII. Altera Joannis apparitio simu I cum S. Philippo Apostolo resertur a Theodor ito L. s.cap. 24., factaTheodosio Seniori Imperatori, qua ambo Apostoli vici oriam contra Eugenium tyrannum polliciti sunt, quod demonstravit eventus . Hoc ex
Theodorito per extensum narrat Baronius ad annum 39'. an.9. pubi etiam ostendit numisma, utriusque Apostoli estigiem ex una parte, ex alia Theodosii reserens. IX. Auctoritate S. Joannis Evangelistae plures abii si fuere, sub ejus nomine falsa scripta spargentes. Ebicinitae Librum de itineribus ab ipso lactis ei tribueruiit, qui sorte idem est ac illae
dictus: S. γυanuis, quo tum Elicratitae, tum Maii lchaei, tum Priscillanistae utebantur ι cujus legitimus auctor creditur fuisse Leutius, homo λIitus similes libros falsos & impios componere , & sub alterius nomine ad fidem eis conciliandam evulgare. Hinc Gelasius Papa in decreto de libris apocrypnis , ait: Libri omnes , quos fecit Leuti res t 0ras uius Diu oti, up cophi . Et ante ipsum Innocentius i. ad Exuperi uin Epist. 3. : Cetera ,
349쪽
inquit, quae sub vomis e Matibia ,sive Iacobi Minoris, vel sub x
mine Petri γ γοavvis , quae o quodam Leutio scripta sunt , ιιι fabsomiue a Vndrea,quae is Nexocharide O Leonide Philosophis, re sub nomine Nomae , s si quo fuπι otia , προ βιὰm repudiauda , verismetiam voveris esse damnanda, Et S. Augustinus L. a. de Actis cum Felice Manichaeo cap.6. memorat Acta a Leutio scripta, quae tanquam Actus Apostolorum scripsit. Fuisse autem Leutium Secta Manichaeum, S. Aligustinus , seu Evodius L. de Fide contra Manichaeos cap 4. & 33. testatur . Ceterum longe ante tempora Manetis haeresiarchae, ab ipsis sere Apostolorum temporIribus falsa Apostolorum Acta Ioanni tributa,mille scripta credi hile est. X. Resert etiam Sixtus Senensis L. a. Biblioth. verbo νοσσ-nis, praeter praefata Acta a Manichaeis S. Joanni tributa , proferri a quibusdam librum quemdam deTransitu be A ilum tione Beatae Mariae sub nomine S. Joannis Evangelistae. Sed hujus operis vanitatem arguit Augustinus c seu quisquis sit alius Serm. de Sanctis modo in. Appendice a o 8. dicens : Sed nec iuveu
tur apud Latiuos aliquis Tractatorum de Mariae morte quippiam dixisse apertὰ .... sed quid de his dico , cum uee ipsis , qui ha se accepit aut e Crucem Domina in sua , idest, yoaunes Eviangelista , de Boe posteris aliquid retineudum , scriptis mandaserit ρ Nullus enim Boe Melius narrare potuit, si illud Deus manifestari voluisset, quam
ille utique qui hane nutriendam suscepit, nec eoutra morem suus matrem reliquit . Restat ergo , ut homo Mendaciter uou gas ape
rum , quod Deus voluit manere occultum.
inter Liturgias etiam, quibus AEthiopes seu Abassini utuntur , una est, ut refert Cardin. Bona Rerum Liturgic. L. I. c.9.,
quam vocant S. Joannis Evangelistae . Sed hoc absque fundamento dictum, ut apocryphum rejiciendum est. XI. Pro complemento quaeri potest, cur Christus, qui amo re adeo speciali S. Ioannem prosequebatur, illi ut sui Vicario oves & agnos suos pascendos non commisit, sed Petro pS. Hieronymus L. i. adv. Jovin. postquam dixit , quod Christus supra Petrum fundavit Eccletiam , & in Petro unum
Caput constituit, ait: Sed cur non joauves eiectus es Virgo e Respondet: NEtati delatum es s quia Petrus festor erat : ne addiscauseiesceus ae penὰ puer progressa aetatis homiuibus pruerretur, ct Magister bonas, qui occasonem jurgii debuerat auferre Dises Iis .... iv Adolescentem, quem dilexerat, causam praebere vivereiurinvidia. S. Thomas autem Quolib. 4. a I s. assert pro rationes
350쪽
guineus erat ei secundum carnem, ideo praetulit ei Petrum in regimine Ecclesiae . Quod tamen non ita strii te ut dicit ibi Sanctus Doctor intelligendum est , ut non liceat coli sanguineo aeque idoneo Ecclesiae curam committere, sed quia licεt idoneus esset Joannes, magis tamen idoneum judicavit Petrum : mrte quia licet Ioannes ellet in sapientia sublimior, Petrus tamen erat in amore ferventior, ut insinuat Chrysost. hom. 86. alias 87. in Joann. Ideoque post trinam interrogationem , an diligeret eum plus caeteris, constituit Petrum Ecclesiae vice sui Pastorem: Pasce &c. Sed haec curiose inquirenda non sunt. Christus Petro prae Joanne Ecclesiae suae curam commisit: digo justo ac sapienti consilio hoc lacit.
de eo Gangetium. A Postolus iste duplici nomine in Evangelio exprim turr& vocatur hebraice, & aece Di mur, quae duo nomina sy nonyma sitiat s significaut enta gemellum . Nam sicut primus Apostolorum vocatur Cepbas dc Petrus, utroque nomine idem significante , netripe Petram : ita iste dicebatur Thomas & Didymus , & utrumque significat geminum leu gemel Ium. Α Iterum nomen nimirem Padae ei tribuit Eus bius L. . hist. cap. I 3. , ubi ait: Post Ascensum Iesu risti Vacas , qui etiam Gomas dictus est, Thaddaeum Apostolam, unum is septuagitiis ad Abgarum misit. Ait tamen Va Iesius iii Notis addictum Caput . is Thomas quidem fuit unus ex duodecim, ,, dicebatur Didymus teste Joanne Evangelista Joan. II.&ao., ,, sed eundem & Judam elle cognominatum, alibi quod sciam is non reperitur. Nisi forth hunc errorem Eusebii este dicamus, is qur Thodie cognomentum attribuerit , quod tribuendum ,, erat I liaddaeo. CeriE Thaddaeus Apostiausario nomine di- ,, eius est Iudas .lΙ. S- Thomae originem quamvis EvairgeIIum non ex priamar, sicut nec ejus vocationem, E Galilaea tamen eam, hcut in caeteros Apostolos,traxisse, par est credere: ex quo ramen GMMaeae loco, sicut oc quando, & quomodo a christo vocatus sit,