장음표시 사용
381쪽
scienti , rure abstracto , Pontificatus honor delatus fuit. IIaee deJacobi Minoris Sacerdotio dixi, non quasi hoc ceristum statuens, sed ostendens, non esse velut absonum vel incredibile quod dicit Hegesippus de ipso, quod ei in Sanctuarium
ingredi prae sua pietate permitteretur : praesertim cum inter alios S. Hieronymus L. de Script. Ecclesiast. cap. a. hoc idem iisdem Hegesippi verbis reserat, nec improbet. X. Relari idem Hieronymus citato loco, in Evangelio dicio secundum Hebraeos, a st in Latinum verso , quo cepe utitur Origenes, post Resurrectionem Domini haec legi: Dominus a rem quum dedisset 'douem Servo Sacerdotis, isti ad yacobum πapparuit ei. Puraverat enim racobus, se nos comesturam panem ab illa Θοra, qua biberat ealicem Domini, douee videret eam resurgentem d dormientibus. Rursusque post paululum : Pserte , ait Dominus , mensam er pauem: statimque additur: Tulit panem ρο b sedιxii ct fregit oe' dedit Iacobo Pusio , ct dixiι ei: Frater mi,
eomede pasem tuum , quia resurrexit Filius Hominis is dormientihus . Sed haec , quae ex Evangelio apocrypho haust Hieron mus, si vera essent, probarent, hanc Iesii apparitionem factam fuisse lacobo ipsa die Resurrectionis . Porro cum Evangelia ab Ecclesia ut canonica suscepta nihil dicant de juramento a Jacobo facto non comedendi panem ab illa hora usque dum videret Christum resurgentem , nec de Apparitione Christi post Resii γrectionem Jacobo porrigentis panem eumque invitautis ad c medendum, valde suspecta redditur haec narratio . Dicit quidem Paulus I. Cor. s. v.6. & 7., Christum visum fuisse Jacobo, sed postquam visus fuit plusquam quingentis Fratribus. S. Augustimis L. 3. de Cons. Evang. cap. as. hunc ordinem describens, ait: Omvium ergo Virorum primo apparuisse intelligitur Petro ... Caeterum si opparuit alicai eorum prius quam Petro, quod omNes to cuer Ot , quis vel dicere audeat Qel negare Et infra: Probabiliterrameu creditur, poseaqu4m Giro apparuit, deiura apparuisse istis
duobus, quorum suus erat Geoptas,de quibus Lucas c. 24.v. s. &c.
rosum Narrat. Conficitur ergo, quod ista apparitio Jacobo non
die ipsa Resurrectionis facta fuerit, sed, ut praedixerat Angelus Matth. 28. v. ., in Galilaea & post dies octo . Quare S. Thomas in cap. s. I. ad Cor. leti. i. dicit, quod si post omues numeratas apparitioves apparuisset Deobo, nimis diu fuisset siue cibo s ct hoc es di esse. ει ideo duendum est , quod ideo singulariter Grictus apparuit Pacobo, quia specialem demotionem ad Christum Iacobus
hosebat. Eι deisa etiam apparitione nibii habetur in Evangelio. Scio, Baronium ad ann 34. num. at 3. velle,apparitionem factam Digiti*--- , Coral
382쪽
Ipsa Resurrectionis die esse diversam ab ista , quam resert Paulus . Sed quo fundamento ponitur haec diversa apparitio rXI. Quod autem ex Evangelio secundum Hebraeos refert Hieronymus, quod Christus resurgens sindonem dedit Servo Sacerdotis, fajsum est, quia contrarium Eviangelio . in quo asseritur omnia linteamina, quibus involutum Corpus & Caput Christi, fui ise inventa post Resurreetionem in Sepulchro. Sic
enim ait Joannes cap. ao. v. s. &c., quod ipse currens cum Petro Venit primus ad mouameutum . Et eum se inclinasset vidit posita Iluteamina, non tamen introivit. Vevit ergo Simos Fetrus sequeus eam, o introivit in monumentum , S' vidit Luteamina posita. π Sudarium quod fuerat super Caput ejus, non eum liuιeamiuibas pastam , sed separatim involutum in unum locum .
XII. Clemens Alexandrinus apud Eusebium L. a.hist. p. g. dicit, Christum post Resurrectionem communicasse Scientiae
Donum hisce tribus Jacobo Justo, Joanni, & Petro, & istos aliis Apostolis tradidisse : Neobo inquit σ Ioanai , ct Petro
Dominus post Resurrectionem Seientia donum impertiit : quod illi eaeteris a posulis, hi vero septuaginta Discipulis, quorum auus fuit Baruabas, tradiderunt. Hoc Dono,scribit Origenes L. I. contra Celsum , clariorem effectum Jacobum fuisse, quam Christi
cognatione & communi educatione. Et S. Hieronymus ita eum celebrat in cap. s. ad Galat.: Nune hoc fu iat, ut propter egregios mores ta incomparabilem Mem dapientiamque uos mediam, se
ter dictus A Domini: re quod primus ei Melesia praefuerit, quα prima is Chrisum eredens ex judaeis fuerat eougregata. Sed his nos invitat Hieronymus ad ejus EpiscopatumJerosolymitanum. Sit ergou. IV. Deobur Iunus Episcopus Ieroselymitanar. I. S. I Acobiim Fratrem Domini fuisse in Episcopum primum
I Jerosolymorum immediath a Christo constitutum , sentit Chrysostomus hom. 38. in I. ad Cor. de eo dicens : Ipse enimc Christus γ dieitur ei manum imposuisse ae ipsum ordinasse, σprimum miscopam Dei e Pera Didimis . mod & Graeci in Menol. Basilii asserunt die as. Octobris his verbis : Mucius Pambus priamur Jerin ιν norum Giseopus ah ipso Chrso ordinatus. Idem videtur sensisse S. Hieronymus loco nuper citato, ubi de Jacobo
dicit, quod etsi caeteri Apostoli Fratres Domini in Evangelio
383쪽
dicantur: Sed praecipuὸ hie Frater dicitur, eui Aios Matris fuae ad
si Patrem Gadeus Domiuas eommendaverat: Quasi sicut Petro omnes
generaliter commendaverat, ita illius primae ex Judaeis Eccletiae particularis, speciali Jacobi curae committeret: unde Ber- nardus L. a. de Consider. cap.6.: Pacobur, inquit, qui videbatur Gutremna Ecclesia, uua contentus est yero Obmsi '. Petro Universit tem cedens. Pulchrὰ vero ibi postus est j Iscitare semen defutit7i fratris , ubi occisus es ille s nam dictus est Frater Domini. Alii tamen etiam ex Veteribus volunt, Jacobo non a Christo immediate, sed ab Apostolis Ecclesiam derosolymitanam regendam filisse traditam , ut Eusebius L. a. hist. cap. 23. Haec tamen
componi poste videntur dicendo , Apostolos formali electione secutos fuisse designationem illius o Christo factam, nimirum
post Ascensionem solemniter eam omnibus Discipulis declarando , dc Jacobum externa quadam caeremonia speciem ordinationis praeserente inthronigando. II. Hanc electionem statim post Ascensionem, aut certe post Martyrium Stephani, a tribus Apostolis Petro Jacobo Lebedaei R Joanne suille factam , ex Clemente Alexand. resert Eusebius L. a. cap. I. his verbis : a fit enim s Clemens post Servatoris Asceusum Petrum , Pacobum , s yoauvem, quamvis Dominμsi os cateris praetuli et, non idcircis de primo honoris gradu inter se eo utendisse , sed Pacobum cognomine RPusum syerosolymorum Episcopum elegisse. Gibus apparet, quam alieni a Primatus ambitu post acceptum Spiritum Sanctum essent illi, qui sub ipsius Christi adhuc in Terris degentis praesentia de Primatu conten-d bant. Lucae 22.v. 24. . Unde Chrysostomus hori. 3. in Acta : Giorum , inquit, Discipulorum summam humilitatem considera, quo patio iiii thronum eone edunt, neque mutuo disceptant. Illa enim Ecclesia quasi in Coelis posita erat, feculare vibit habens, non partemtibus , ποπ marmoribus, sed eorum qui conseverant fervore respleπ-
deus. Et post multa demonstrans, unde veniant & Episcopatus ambitio & interdum etiam inter ambientes dissidia , concludit:
Sed dicam , qua je causa bae de re dissidia oriantur: quia Nempὰ nou quasi ad praefecturam , patrocinium Fratrum accedimus, sed quasi ad honoreis O requiem. Si scires enim, Episcopum omnium esse, omulum Overa ferre oportere: qubd aliis irascentibus venia detur, illi vero miniwθ ; qubd aliis peccantibus excusatio multa, ipsi vero vultu sit s ad banc dignitatem non accurrisses. Hic enim omnium linguis expositus es, omnium judicio , sapientium π insipientium ἡ
384쪽
scopus de Episcopatu sentit, considerent velim, qui Episcop,
tum tanta facilitate assectant. III. Non sic tamen Jacobus Ecclesiam Jerosolymitanam reis
gendam suscepit , ut etiam Apostolos sibi subditos, sed potius ut in ea gubernanda incios haberet. Ita Hegesippus Apostolorum temporibus proximus apud Eusebium L. a. hist. cap. 23. :Eeelesiae, inquit, admini fratiouem una eum Apostolis su cepit γ vbus Frater Domini. Aliqui non veriti sunt eum appellare C put & Episcopum Apostolorum in ea manentium. Hoc certum est, quod Paulus Gadat. a. v.9. loquens de Apostolis, quos derosolymis iuvenerat, primo loco Jacobum nominat, quasi ibi dignitate praecipuum. Caeterum in Actibus Ecclesiam universam spectatu ibiis primum semper locum obtinet Petrus , ut Acta Apostolica demonstrant. Unde Chrysostomus hom. 87. modo 68. Joan.: Cur, inquit, Iacobus Perofobmoram tbrouum accepit e Resspondebo : Petrum non tironi hujus , sed totius orbis Doctoremis Chrisu staculum fuisse. S. Jacobi Ordinatio in Episcopuna
a qu=busdam antiquis Martyrologiis assigitur diei a7. Decem-htis : ex quo aliqui censent, quod Jacobus vel non statim fuerit ordinatus, vel quod Episcopale exerciti iura non susceperit nisi post Apostolorum discessionem. Apostolis enim proxime disces-stris cura fuit relinquere in ea Civitate Pastorem , qui in eorum absentia Populum fidelem ex Iudaismo gubernaret. interum etiamsi prae sentibus aliis Apostolis Episcopale munus tanquam primus gereret, intelligendum est cum Amastasio Bibliothecario
in Annota ad Conc. Constantinopolit. IV. tanquam primus respectu eorum , qui ab Apostolis ordinati erant, non eorum quia Domino , quales erant Apostoli, & praecipue Petrus. IV. Illius sanctos mores, austeritatem vitae, Orationis continuum studium, ac justitiae elum, adeo ut antonomastice vocaretur Jacobus Justus, supra s. s. descripsi ex Hegesippo squibus adjuncta animi Ienitas ac suavitas, eum vel ipsis Judaeis acceptum reddebat & gratum : Sc S. Hieronymus in cap. I. ad Galalas et Fuis, inquit, Vir tantae sanctitatis e 'rumoris tu Populo , ut briam vestimenti ejus certaIim everbent attingere. Hoc aliud refert Baronius ex Talmude Hierosolymitano in Sciabat c. 34.: Rabbi Eligaeter Mio Dama colubri mursu aegrotante, venisse ad eum Pacobum Θ c iste Io Samma . ut is nomine Iesu fabri eum curaret sfedd Rabbi Ismaelprobisitum. Cumque contra eum obiteretur ipse Hilaeter , o mans, νου ineri potui e , inter altercaudum , serpeute .eneno, eoram ipcio Ismaele extissus es e qui tuse exclamatit hae
385쪽
sti , nee transgressus es materiam Sapiextam I Haec ibi, quae habet, tur ei iam in Talnaud Baby Ionico, ubi Iacobus frequenter percontemtum vocatur Disciputas Pesu fabri, ut jure credatur hoc dictum deJacobo Episcopo Jerosolymitano, qui caeteris Ap stolis diversas Provincias obeuntibus apud Judaeos remansit. V. Nec tamen inlus Iacobus Episcopus Jerosolymis remansit, sed bc aliqui, & sorte non pauci ex Discipulis cum eo remansit e tanquam ejus in ministerio adjutores , etiam Apostolis abeuntibus, credendi sunt. Erat ergo Ierosolymis florens Ecclesia, quae non sui tantum sed & aliarum curam haberet. In ea Petrus identidem moratus fuit. Ad eam in arduis dissicultatibus consulendam veniebant,& ex ea decreta prodibant. S. Pau- Ius anno 37. primo venit, sed ut habetur Act.s. v. 16., cum tentarit se Iuugere Discipulis j omu es timebaut eum , non credentes eum esse Usipulum. Barnabas autem apprehensum illum Axit aso visses t nempe Petrum &Jacobum, qui soli tunc ibi erant
Galat. s. uarravit illis, quomodo in via vidisset Dominum, e quia loeutus est ei, o quo mori Is Dawaseo fiducialiter egerit in x mine BD: quibus auditis ab EccIesia acceptatus fuit. Legitur Act. I P. Versu a T. circa annum 4 α ν quod cum pervenisset ad aures Ecclesiae, quae erat IerosoIymis. ingentes Fidei progressus Antiochiae fieri, eundem Barnabam illuc misit s & cap. II. V. II. anno 44. Petrus miraculose ab Herodiano carcere liberatus , ut de tua liberatione Iacobus & caeteri Fratres certiores fierent. sellicitus fuit, uanitate yacobo er Fratribus baco VI. Praeterea circa anu. 1 r. cum quidam e Iudaea Christisiui Act. ις. v. r. I Ecclesiam Atiliochiae turbassent, dicentes etiam conversis ex chiatibus : Nisi eireumeidamini secaudism morem
Mosi uos potestis Disan: caula haec desertur ad A possOIos & S niores, qui Ierososymis erant, per Paulum N Barnabam . Ibi
habetur Concilium , cui S. Jacobus interest, ac ultimus utpote Episcopus laquitur, Decrerum pro illo tempore mira suavitate temperat, ac in suam sententiam trahit Concilium, relinquens Ecclesiae Praesidibus exemplum, ut asperiora ac duriora aliis r Iinquant, ipsi vero ea pro viribus inlua Lege emolliant, ac emollita proponant, & sic infirmos alliciant potius, quam do
VII. Ierosolymam hae occasione vensi paulus , ut cum praecipuis illius Ecclesiae Viris Petro Joanne &Jacobo conferret Evangelium , quod praedicabat in Gentibus, ut testatur ipse G lat. a. v. a. s quod hi tres , qui ut Columnae Ecclesae habebantur, probavere v. 7. dcf., & admirantes Gratiam Dei ad con.
386쪽
versionem Gentium Paulo datam , dexteras societatis ei dederunt , & etiam Barnabae s ut hi duo Gentibus, ipsi autem tres Judaeis praedicarent. Porro cum Jacobus, utpote Jerosolymorum Episcopus , speciali ritulo Judaeorum Apostolus esset :Judaei autem etiam postJesu Fidem susceptam pro observantiis sitae Legis Zelum adhuc retinerent, credibile est, eum in sua Ecclesia alia quas earum ad tempus tolerasse, ut Iudaeos ad Christum sensim
traheret , ut eruitur ex Act. I s. v. Io. e quo De um est, ut cum
paulo post Concilium venissent Antiochiam quidam missi a Jacobo, Petrus qui antea cum Gentibus comedebat ne quie Jerosolymis venerant offenderentur, a Gentilium mensis se subtraxerit: quod & alii Judaei & Barnabas fecerunt. Ex quo
Paulus occasionem sumsit Petrum reprehendendi,ut habetur Galat. a. a U. Ir . . Super quae S. Irenaeus L.3. cap. a. ait: Hi autem qui eirea Iacobum Amsoli Gentibus quidem liberὰ agere permittebaut, eonte enter sos Spiritui Dra. Ipsi vier3 eamdem scientesDeam perseverabant in pysinis observationibus: ita ut Petrus quoque, timens ne eulparesar ab ipsis, ante mandueaus eum Gentibus, propter visosem, oe' propter spiritum , qui requieverat super eos i cum tamen advenissent quιdam ab Iacobo , separavit se , non mand eavit eum eis &e.
VlII. Reversus Ierosolymam Paulus anno s8. sequenti die adivit Jacobum & Seniores Ae . a r. v. I . Sc. cumque eis narrastes Paulus, quanta Deus operatus esset in Gentibus per ministerium suum , gavisi sunt, & magnificabant Deum. Sed, quia de eo sparsus fierat apud Judaeos rumor, quod doceret ei scessionem 1 Moyse s ut hunc tolleret, hortati sunt eum , ut se purificaret, Sc sacrificium offerret secundum Legem Nararaeatus: consilium, quod a Jacobo praesertim prodiisse creditur, Paulus acceptavit. lngens fuit numerus dudaeorum , qui Ierosolymis Christo nomen dederunt. Ruotquot autem ex sis creuιdseruui inquit Hegesippus apud Eusebium L. a. hist. cap. 23. Iacobi opera di miniserio utique erediderunt. Zelus iste pro obstruantia Legalium durasse creditur Ierosolymis usque ad tempora Hadriani , qui Judaeos omnes derosolymae aditu prohibuit. od quidem, ut ait Sulpitius L. a. hist. num.4s., Christianae Fidei multum profuit. Nam cum Ierosolymae Ecclesia nonnisi ex Circumcisione haberet Sacerdotem , peuὰ omnes Gripum Deum sub Legis obfematioue eredebant. mmirism id Domitio arsinoute 4 positum, ut Legis semitas is libertate Fidei tolieretur et itarum primum Mareus ex Gentibus apud Perosolymam Episcopus fuit. Ita Sulpitius Severus. Hoc idem refert Eusebius L. 4. hist. c. 6. A a a a IX. Ce Diuitiaco by GOoste
387쪽
IX. Censent aliqui, S. Iacobum filisse auctorem, ut Ierosi Iymis celebraretur Pascha, non amplius Luna I 4. , sed die D minico eam sequente, moti ex Euic bio L. . hist. cap. a 3. & as. , ubi scribit, quod Sanctus Narcissus derosolymorum, The philus Caesareae, Cassius Tyri , Clarus Ptolemaidis , aliique Episcopi in Concilio Palaestino desi late seculo II. congregati: Excitata eoutroversd , τ νι)domues per Asiam Ecclesiae vetusάρ uadum Traditione vixae, quartadecimE Luna falutaris P ehae δε- sum diem celebrandum esse censebaut, quo die praefiriptum eras P daeis , ut agnum immoIsrevi: e'me omNino Lunε in quemcumque diem septimanae incidisset , finem jejuniis imponendum ossatuebant et eism tamen reliqua totius Orbis Ecetesiae alio more utereυιur , qui ex Apostolorum Traditione prefectus etiamnum servataν, ut scilicet non alio quam Resurrectionis Dominica die jejuuia δελi ιμceat . omnes ut eoufe u Ecclesias com Regulam unioersis Fide-bus per Epistolam tradideraui : ve videlicet ullo alio quam vominico die operium Refuνrectionis Domiui xu am celebνetur , atque es dumtaxat die Paschalium jejuviorum terminum observemus. Haec
Eusebius. Si ergo haec Concilii decisio supponit, in omnibus totius Orbis Ecclesiis, Asiaticis dumtaxat exceptis, Pastha die Dominico celebrari, & hoc ex Apostolorum Traditione: si Narculius derosolymoriun Antistes, qui huic Concilio intererat , decreto subscripsit, nec contrarium suae Ecclesiae morem allegavit A signum est quod etiam derosolymis haec Apostolicae Traditio servabatur. Unde autem nisi ex Jacobo Episcopo dc. Apostolo ortum habere potuit e X. Verum incredibile redditur, S. Iacobum hanc Paschatis mutationem in Ecclesiam derosolymitanam quoad praxim i vexille . Ecclesia enim illa tunc constituta erat ex stre solis, Christianis , qui venerant ex Judaismo , & qui ex dictis pro obstruantia Legis Zelo ardebant: quare dacobus in eis aliquae, mortua quidem ν sed nondum morbi sera, dissimulare cogehaturia Quid, ergo dixissent, si statam a Lege Paschatis diem inverterestu tamet Num contra eum non insurrexissent,aut nota in crimeaei vertistent, maxime cum eum ad mortem accusarunt Cum
ergo hoc ei non objecerint, indicium est i quidquid in se alitet sentiret hac in re de Ritu Judaico eum nihil immutasse. Rumsus S. Ioarines Evangelista, & S. Philippus hac in re tu firmitatii Iudaeorum indulsiste dicuntur apud Elisebiam L. f. cap. 24. , qui tamen eisdem rationibus, quibus Jacobus non premebantur: Mpraecipue S. Joannes , qui triginta annis superstes fuit Jerosolymitano excidio,post quod Legales observantiae sere abolitae sue
388쪽
runt. Τraditio ergo illa de Paschate die Dominico celebrando quoad praxim ad alios ex Apostolis, nota ad S. Jacobum est referenda .
S. Iacobi Marorium. I. E tempore Martyrii S. Iacobi Jerosolymitani Episcopilo apud omnes convenit, hoc accidisse, tunc cum Festo Judaeae Proconsule iam defuncto, Albinus ei ab Imperatore Nerone successbr destinatus, adhuc in itinere erat, nec in Provinciam pervenerat, & consequenter cum nullo Praeside Iudaea regeretur. Ita Josephus L. ao. Antiquit. cap. 8., & Eusebius L. a. histi cap. 23. . TOta controversia est de anno,quo hoc contigit, in quo tanta est varietas, ut cui tuto adhaerere possim ignorem. Didam , inter quos Tilmontius, anno Christi sa. Martyrium Sancti Jacobi affigunt, Baronius anno 63., Eusebius in Chronico annos s. Neronis septimo. S. Hieronymus L. de Script. Ecclesiasticis cap. a. dicit, quod Iacobus triginta an uos Ierofolrmorum rexit EecIesiam, idest Qque adseptimum Neronis anuum. Non dicit tameia, in quem Christi annum septimus Neronis inciderit, nec a quo Christi anno deducendi sint triginta anni ejus Pontificatus . Nec omnino certum est, a quo anno initium sumserit: si enim ab anno Christi 33. post Ascensum Domini incipimus numerare annos triginta ejus Pontificatus, debemus eum anno Christi cum Baronio asserere Martyrio coronatum fuisse. Verum quia nec exploratum est, quo anno coeperit Episcopatus Jacobi , cum aliqui velint, eum solum coepit e facta Apostolorum in Provincias secessione, nec certum sit eum 3 o. annis eam
Ecclesiam rexisse, cum S. Epiphanius haeres. 78. velit eum solisa . annis a Passione Christi supervixisse, ideo nihil in hoc statui certum potest. Si ramen obiervetur ex Josepho L. . de Bello Judaico cap. 1 a. quod anno , quo Jerosolyma capta est, qui fuit Christi o., Albinus a septem annis 5c quinque mensibus Iudaeam regebat, probabile apparebit, mortem S. Jacobi anno Fa. tempore Paschae accidine. II. Causam A modum Martyria f. saeobi narrat Eusebius L. a. hist. cap. 23. ex Hegesippo s cui consentit Josephus L. a Q. Antiquit. cap. 8. Occasio ergo seu causa fuit haec. Cum Paulus ad Caesarem provocarat, Romamque a Festo Proconsule mi Isus
esset, Iudaei, qui insidias Paulo struxeratu, spe uia frustrati, in
389쪽
Jacobum Fratrem Domini Episcopum derosolymitanum rabiem verterunt. Contigit interea, ut Festus moreretur, &,ut Josephus narrat, Caesar audita Festi morte Albinum in Judaeam mitteret Praesidem. Contigit quoque, ut semoto a Summo Sace dotio Josepho,&juta privatam vitam agere, Sacerdotium ejus Caesar dederit Anano , seu Annae , magni illius Annae de quo in Evangelio mentio fit Filio, viro audaci & ingenio feroci, secta Sadducaeo 3 quod hominum genus severissimum est. Is igitur
tempus opportovum se nactum ratus mortuo Festo , Albino adhuc agente in itinere, eoucilium Fudicum advocat , flatatumque coram eo Fratrem Pesu Chrisi Pacobum nomine, b aud quosdam atios reos impietatis peractos lapidaudos tradidit'. quod factum omnibus in ea Cimitate bonis dr Legum studiosis τehemester displicuit s missisque ad Regem c Agrippam clam nantiis , rogaverant , mandoret Anauo , ne quis tale post hoc ageret, nam se sane quidem reti/egis. Saedam etiam Albino occurrentes venienti ab istiexandris docuerunt eum, nou licuisse Avano sine ipsas consessu advocare Concilium. . Agrippa Rex eam ob eausam post tertium merasem
ablatum ab eo Pontineatum Peis Damnaei filio eoueessit. Hoc Josephi viri Judaei testimonium mire probat injustam Jacobi necem. Licet tamen Josephus videatur conjungere Jacobi accusationem coram Concilio cum ejus morte, quasi a Concilio damnatus fuerit, hoc fecit more historico, quo saepe distincta quasi conjuncta proponuntur. III. Res ergo, ut ab Hegesippo eam depromsit Eusebius lib. a. cap. 23. , ita evenit. Midam ex septem sectis, quae spad γμ-
OI erant.... interrogarunt eum , quodnam esset ostium Pinus idest Institutio ac Fides Iesu, ut ibi exponit Valesius bν
ille Pesum esse Servatorem ostendit. His auditis notisulli eorum Iesum revero Grisum crediderunt. Saprascriptae tieris feris νςς resurrectionem nee futurum Christi adsenium. ut unicμiqMe promeritis mercedem tribuat, eredebant tales erant Sadducaei , ex quorum secta erat Ananus illius ecetus caput, ut ex Joseph. Vi dimus Eoiquor vieris ex iis erediderunt, yaeobi opera ac mιus rio utique credideruur. Cum ergo multi ex ipsis etiam primoribus crederent , tumultuari coeperunt Pudaei. Servae ct marisaei: eis jam ventum esse clamantes, ut propὰ omnis popuIνs yesum quo Chrsum expectaret. Prolude in usum congregati Iacobum odes ta hisque eum verbis compellant: Hortamur te, inquiunt, ut Populicrrorem comprimas, qui falsam de Pesu opinionem imbibit, perinde θηυ risus esset. Persuade igitur omnibus, qui festo P chα ῶς huc co ventuur, g; de γesu rectὰ sextiani. Tibi enim omνσιμαν
390쪽
aabemus ι ρο eam universo Populo hoe tibi testimonium perhibemur , ,siscium te virum esse, nee ullum apud te personarum discrimes valere . . . . Ascende uisur tu fastigium Templi, ut in sublimi Deo positus, ab omnibus eo piri oe exaudiri facilὰρ Um. Nam PVeha- Iis futimuitatis gratia euncta yadaeorum Tribus , ct ex Gentibus
Pos hae supradicti Scribae re marisaei eum Deobum in fastigio Templi eouocassent, eontenta voce sic eam alioqui coeperunt. Ο Iuste, eui nos omnes Mem adbibere par est, quandoquidem Populas omnis errat, Uamfectans Cruei um, doce nos, quod sis Osium Pesu D a Cruci. Tune eobus edita voce sic respondit. Ruid me, loquit, isterrogatis de Iesu Aio homini, e Ide sedet inessod dextris fummae virtutis, ct .mturus est in nubibus eaeli. Gmque multi hoe Iacobi testimonio eonfirmati glori carent 'esum Mentes, Osanna filio David et Taue iidem Scribae oe' marisaei inter se eoi- Deuti : malΘ, inquiunt, fecimus, qui tanto testimonio Iesum ornaverimur . erism ascendamur, eumque praecipitem dejiciamur, v exteri conterriti Mem ilii habere d aut . Guelamare deludo e- peruut se dicere : O , o, ipse etiam Iustus erravit. Et impleta fuat ea , quae aρud Esaiam scripιa sunt: Tollamus de medio Iustam, quia moIesus est nobis propterea fructum operum suorum mand
ηIox ergo conscendenter, eam prαeipitem egerasι. ει quo niam praecipitatus nou statim mortem obierat, seu eonversus flexis gevibus orabat, dicens: Domine S' Deus Pater, rogo ut Quincaliliis, quia nesciunt quid faeiunt: illi tuter se dixerunt: lapidevius Iacobum Potum. Cumque hominem faxis obruerest, unus Θ Meerdotibus exuetiis Rechab Mii Reebabim , qui Hieremiae suffragio commeudati sunt, eoutentd voce : parcite, inquit, quid Deitis e Pusus orat pro vobis. Interim unus ex iis fullo arrepto fuste, quoveses exprimere solabat, caput Iusti pereussit. Atque ita felici martyrio vitam iit.
Haec ex Hegesippo fuit series & exitus gloriosi martyrii Jacobi fratris Domini, qui E fastigio Templi Fidem Iesu praedicans, sorte Anano praecipiente, & lapidibus impetitus
orans pro lapidantibus , fit ste tandem in capite percussus vitam coronavit; idque circa lasta Paschalia. Ita etiam reserunt Cle mens Alexandr: apud Eusebium lib. a. cap. r. , S. Hieronymus lib. de Script. Eccl. cap. I.: ubi conjungens ea, quae Iosephus& Clemens narrant ait: e nauus Pontifex adoleseeur Auaui ii l de genere Sacerdotali, aceepta Oeeasione squod nimirum