장음표시 사용
391쪽
lium denegaret, eontradicentem lapidari Iussit: qui eism praeeipitatus de pinna Templi eonfractis cruribur adhuc semianimis tollens ad caelum manus diceret: Domine, ignosce eis, quod enim Deiune
arefeiuvi, fusionis fuse, quo uda vesimenta extorqueri folent, ineerebro percussus interiit. Hujus Apostoli martyrium celebrant Graeci die a 3. Octobris, Latini vero die prima Maii. V. Sepultum fuisse in eodem loco, in quo passus fuit, censet Hegesippus apud Eusebium citatum s asserens , usque ad sua tempora mansisse cippum, seu monumenti signum prope Templum, ideoque etiam post Ierosolymorum eversionem ac Templi a Romanis factam. Attamen eum sepultum fuisse in Monte Olivarum, asserit Gregorius Turonensis lib. de Gloria Mart. cap. 27.sseda S. Hieronymo, qui ea loca perlustravit, rejicitur: ait enim lib. de Script. Eccl. cap. a. Iuxta Templum, ubi σpraecipitatus fuerat, sepultus est. Titulum usque ad obsidionem Titi, er ultimam Hadriani, votissimum habuit. Leradam Θ nostris is Monte Oliveti eum putaτerunt conditum , sed falsa eorum vianio est.. VI. Tantum facinus non solum a Fidelibus, sed & a Sapientibus etiam ex Iudaeis , teste Josepho supra relato, improbatum
fuit, qui contra Anan uni Pontificem coram Albino conquesti sun is non solum ab Agrippa punitum, qui Ananum auctorem Sacerdotio privavit, sed etiam fuisse proximam Jerosolymo rum cladis causam , Deo injustam Apostoli sui necem fendi
cante, censuerimi multi. Ita Eusebius lib. a. cap. 2 3. saepe citato ex Hegesippo & Clemente his verbis: Porro Iacobus obsu-gularem justitiam a deis celebris apud omuer o admirabilis fuit, ut Pudaeorum prudentissimi baue fuisse eaufum existimaverint secuta mox obsidio uis Perofobmorum. ais quidem non ob aliud sibi eou-
4 Fudaeis necatus fuerat. Cum tamen haec losepiri in no stris Codicibus non legantur, putari debet, vel e . Iutile abrasa, vel a Josepho scripta in alio Volumine, quod nobis non adest. Nec aliter existimare possumus, cum Hieronymus L. I. ad ver sus Jovinianum , &Origenes L. i. contra Cel Iulia, eadem sere verba ex Josepho recitent. Imo Origenes ibi reprehendit Iosephum , quod dixerit, Haee Iudaeis contigisse, nempe dei osolyma cversionem, ut Pacobus justus , qui Frater erρι γ Hu, qui voco in -- Digitir
392쪽
tur Christus, vindiearetur: cum potius dicere debuisset, haec ita vindi iam ipsius Jesu ab ipsis occisi contigisse. Unde concludit: Si ergo dieit Iolephus P excisas propter ' Iacobum fuisse Perosolymas, cur nos fuerit rationi magis consentaneum dieere id accidisse
propter Pesum , qui Christus est e Sed quamvis eversio Ierosolymorum Iesu Christi neci, qui eam praedixit, tribuenda sit , eam tamen Iudaei Iacobi neci tribuerunt, quia proxime post istam , nempe septem post annos secuta est . VII. Reliquit nobis S. Jacobus Justus unam Epistolam , de qua licet olim dubitatum merit , & adhuc aliqui Heterodoxi
dubitent, eam tamen ut Canonicam Ecclesia Catholica lascipit, iit ostendi Tom. I. Uer. Relig.Christ. Trae . de Libris cap. I. g. a. Unde ibi dicta Lector adire poterit . Alii libri sub ejus nomine olim prodiere. Celebre fuit illud, quod vocant Proto seu verius Pseudo- Evangelium Jacobi,adhuc apud Orientales notissimum, sed fabulis refertum, ut agens de Vita &c. Christi ostendi, &Gelasius I. illud ad apocrypha amandavit . Innocentius I. Epist. 3. , quae est ad Exuperium,omnia praeter unicam Epistolam Jacobo supposita scripta rejicit, tamquam Haereticorum metu Spraecipue Manichaei Leucii, vel Ebicinitarum , ut observat Epiphanius haeresso. De Liturgia S. Jacobo tributa inter Eruditos
disputatur. Baronius ad annum 3. num. II. ei suffragatur, cui
adhaeret Cardinalis Bonaia Alii Jacobi eam esse inficiantur.
Utriusque partis momenta expendi Tom. I. de Ver. Relig.Christ. de Libri S cap. q. s.f. num .6 a. , ubi rem in medio reliqui. Ibi
dicta videri potiunt ι sicut 8c Tilmontius Nota 16. in S. Jacobum Min.: ex quibus Lector quodcumque sibi videbitur,ferre poterit iudicium. VIII. Ubi asserventur hujus Apostoli Reliquiae , incertum est. Composte iam in Gallaecia ejus Caput derosolymis translatum anno rias. aliqui volunt. Alii authentico monumento demonstrare contendunt 4. Martii anno ia8o. idem Caput Civit
ii Anconae a Patriarcha Constantinopolitano donatum fuisse , atque illud idem in Urbe dicta Tres Mariae in Provincia sita illius Incolae putant asservari. Cum unum tantum Caput matria S. Jacobus habuerit, in quo ex praefatis tribus locis illud revera sit, nonnisi divinando asseri potest . Ejusdem Corporis partes , manus, brachia , ossa , in variis locis praesertim Romae reserente Pia Zia in suo Hemerologio ad diem 1. Maii , religiose custodiri dicuntur. Sed de his satis.
393쪽
CAPUT VI ILDe Sancto Philippo Apostolo
de eo narrat Evangelium. I. Hilippus Apostolus ta Philippo Diacono , de quo ceperin Act. Apost. plane diversus γ Bethsaidae super Lacum L Genesareth in Galilaea positae natus suit. Sic IO n. s.
v.4 frat aureis Philippus a Belbfaida Civitate Asdrea oe Petri . Hunc Iesus volens exire in Galilaeam eum invenissiet, ad sui sequelam vocavit v. 3. 2 Iu erastiuum votait extra tu Galilaeam , r iuvenit milippum , oe' dicit ei Pefur 'sequere me. Quibus patet,
vocationem Andreae Sc Petri vocationem Philippi una die praecessiste o Paruit vocanti Philippus , dc sive jam Andreae Sc Petri diciis instructus , sive testimonio Ioannis Baptistae praeventus se quod J esus estet Messias, statim secutus est eum. Quamvis, ut infra dicam, eum uxorem ac filias habuisse ab aliquibus cred tur , Legis tamen Zc Prophetarum non erat prorsus ignarus. Qua rh inveniens Nathanaelem v. 4s. dicit ei et scripsit MOUesin Lιgeo 'ubera, invenimus Iesumstium I epb οἱ -zareth. Cumque respondisset Nathanael: A Nazareto potest utiquis boni σου ρ Nihil territus dicit ei nilippus: mui ct Qide' Cumque vidisset Iesus Nathanael venientem, ad se Oixit de eo et Ecce verὰ Israelita , in quo dolus non est. Respondenti autem N thanaeli: Sude me nosti Iesus dixit ei: Priusquam te misippurvocaret , cum effer subses , vidi te. Respondet ei NatbavaeI , σait : Tu es Filius Dei , tu es Rex Israel. i v. s. S. Augustinus Tract. r. in Ioauia. admirans hoc Christi de Nathanaele enc natum, Sc hanc subitam de desii Diviuitate Nathanaelissessionem , quam Andreas 8c Petrus necdum ediderdit et ubi ergo, inquit, facimus , Fratres e Deberet iste primus esse in Ap βοιιs Noa fium primus nos invenitur in Apostolis s sed nee m
dias. nee alιimus inter duodecim Nath ael est , eui tantum test' monium perhibuit Filius Dei dicens: ,, Ecce vere Israelita, in quo dolus non est. I ritur causa e Rartum Nominus intimat , pr habiliιor iuvenimus. Intelligere enim debemus ipsum Nathauaelem eruditum er peritum Legis fuisse propterea noluit illum Domitius in-reν Discipulus poneres quia idiotas elegit,ut confunderet Maudum Scc.
394쪽
II. Sed ad Philippum revertamur. Hune Iesu stquelae Io- tum se deinceps dedisse, etsi nullo adhuc signo h manifestasset, sentiunt Augustinus L. a. de Cons. Evang.cap. 17. & Chrysosto mus homil. ι9. modo a o. in Ioann. dicens: Veris te igitares, Philippum, quia Petram missi et oe Ioannem audisι , δε-quutum esse:eredibile quoque es, Christi eocem aliquid in tuo op ratam ess es noverat enim Gripus, quinam idonei futuri essent. Hinc probabile est, eum triduo post interfuisse Nuptiis Canae, ad quas Christus cum Discipulis suis fuerat invitatus, dc testem fuisse primi illius signi, quod in confirmationem suae missionis
ibi operatus est Iesus, nempe conversionis aquae in vinum. III. Eum fuisse declaratum Apostolum solum anno sequentiane E 31., apparet Matth. o. v. a. & Lucae es. v. II., quando Jesus quinque millia hominum , quae eum secutae fuerant in desertum, pascere constituit. Ioann.6. v. s. dixit ad Philippum : Unde
ememur panes, ni mandueent hi ρ me autem dicebat leviam eum et
ipse enim sciebat, quid esset facturus. Ubi S. Augustinus Trae . a 4.
Joann. ait: Nam ivterrogamas aliquando quod nescimus , audire volentes at discamus A aliquaudo interrogamus quod scimus, scire volenter , utrism σ iue se at , quem luterrogamus et utrumque iocnoverat Dominas , π quod interrogabat fetebat, quid enim esset f Eurus ipse noverat, re loe uestre Philippum , fetebat similiter age rὸ itaque ivterrogabat, nisi quia illius ignorantiam demons bat De lacto se nescire demonstravit Philippus, cum respondit:
Duceatorum denarioram panes πυπ fu iunt eis et ut suusquisque
modieum quid accipiat. Ideo autem Philippum potilis interrogavit , quia sciebat, eum instructione indigere. Ita Chrysostomus homil. a. modo 43. in Joann. : inquit, Philippum i
terrogat e Sciebat qui Di cipuli Hus do diriuά egerent'. Hic eurm est, q*i- Joann. I 4. v. 8.ὶ is Ostende nobis Patrem,& iussicit nobis se ideo prιsts illum ius tuit. In ultima enim Coena, cum
audisset Jesum loquentem de Patre suo, confidenter dixit, ut sibi. & aliis Apostolis ostenderet Patrem , & hoc eis lassiceret. Cui Jesus: Tunto, inquit tempore vobiscum sum, π nos eun vistis me Philippe, qui Φidet me, videt σ Patrem, ac si diceret , ait S. Augustinus : Si me oldissi, qui omnimo similis sum, vid si illam , cui similis sum . Ru)d si viidere nos potes, non fallem cre si s quia ego in Patre,& Pater in me est ,, .... Sed adeis Magistra Discipulum arguebat , quoniam eor postulantis videbaι. Tamquam enim melior esset Patre quisis Filius, ita Philippus Patrem πυθeviebat: ct ide3 nee Filium fetebat, quo melius esse aliquid ered
395쪽
enim .idet Patrem ostendit Patrem & Filium
distinctas esse Personas : Arianam etiam 3 nam dicens: Ego is Patre-Pater in me demonstrat, unam Patris & Filii esse Naturam , nec Filium esse minorem Patre . IV. Dubitatur , an ille Discipulus, qui Matth. 8. U. 22. vocatus a Christo, respondit: Permitte, me primam ire ct sepelire Patrem meum , & cui Christus dixit: Sequere me, o dimitte moris tuos sepelire mortuos suos , suerit S. Philippus . Ammat Clemens Alexandr. L. 3. Stromat.pag 36., aperte disserens, quod Dominus dicit Philippo: sine mortuor sepelire mortuos suos. Qui hoc non obstante secutus est Christum , quia spiritu furrexit, vitia morte affecit, Cirit autem Christo. Tertullianus L. de Baptismo c. D. dicit, suille quidem unum ex Apostolis, qui Patris exequias despexit; sed quis fuerit, non exprimit. S. Atlgustinus Serm. 6 a. alias 4. de Verb. Dom. cap. I. solum dicit, fuit te Discipulum ad altiora destinatum s volebat enim eam esse vivi Uerbi Praedicatorem ad faciendos victuros s erant autem alii, per quos illa necessitas impleretur. Probabilius ergo est , illum Discipulum fuisse alium a Philippo: tum quia Evangelista hoc factum refert longe post S. Philippi vocationem : tum quia S. Joannes, qui eam accurate descritat, de hoc nihil dicit, alioquin non printermisturus. Quis autem fuerit, cum Evangelista non dicat , remanet incertum. De S. Philippo dicitur etiam. Joan. I a. U. Io. 22., quod cum paulo ante Passionem quidam Gentiles , qui ascenderant ut adorarent in die Festo, cuperent videre Iesum, Philippum adivere: ille autem una cum Andrea, cui eorum de-sderium communicaverat, rem ad Iesum detulit. Haec sunt,
quae ex Evangelio de S. Philippo Apostolo colligi possiuit. q. IIo An Filias habuerit.
I. Uaestio satis implicata, & etiam modo controversa est, an S. Philippus A postolus uxorem habuerit & filias . Cum enim duo sint Phil ippi nomine: unus ApostoIus,
de quo hic et alter Diaconus, & de hoc constet Actis a I. v.f. ha- huisse quatuor filias ; dubitatur, an hoc etiam de Philippo Apostolo verum sit s an qui hoc asserunt, Apostolum cum Diacono Confundant. Utrumque confundere videtur Eusebius L. 3. historiae cap. 3I. ex Epistola Polycratis Ephesinat Ecclesiae Episcopi
ad Victorem Papam, in qua Oanuis fisui S Philippi Apostoli
396쪽
eiusdemque filiarum meutionem facit , his verbis. D Nam & in is Asia, inquit, magna quaedam lumina extincta sunt, quae su- scitabuntur in novissimo die Adventus Domini, tunc cum ,, de Coelo veniet cum gloria , & universos Sanctos requiret: is Philippum intelligo, qui suit unus ex duodecim Apostolis , ,, mortuusque est Hierapoli cum binis filiabus, quae in virgini- ,, tale consenueriliat. Altera quoque ejus filia , quae spiritualem is quamdam vitam duxit, Ephesi sepulta est.... ,, Praeterea is Dialogo Caii , erius supra feeimus metitionem, Proeulus, adversiss quem iustituta es disputatio , de Fhilippi ejusque filiarum exitu planὸ consentiens cum iis, quae modis retulimus , sie ait: , , Quatuoris post haec Philippi filiae Prophetides fuerunt Hierapoli Asiae se Civitate, ubi etiam earum & patris Philippi sepulchrum
,, visitur . ,, Haec ille. Lucas ver3 iu Actibus Apostolaruω Philippi Miarum meminit, qua dovo prophetiae ornatae apud Caesaream Yudaea tune temporis eam Patre degebant. is Venimust inquit
ri Caesaream, & ingressi in domum Philippi Evangelistae, qui
,, erat unus e septem, mansimus apud eum . Huic autem qu
ri tuor filiae virgines prophetantes se . Hactenus Eusebius. II. In his quis aequivocationem, imo de contradictionem non detegit ' Philippum filiarum parentem uuam ex duodecim θυοos fuisse ex Polycrate dicit. Postea ex Luca dicit Philippum earum Evangetisam unum ex septem. Certe Philippus unus ex duodecim, & Philippus unus ex septem non sunt idem, sed duo. Rursus Philippo uni ex duodecim tres tantum filias ex Polycrate tribuit, Philippo autem uni ex septem quatuor assignat. Tertio ex Polycrate, dicit binas Philippi filias Hierapoli sepultas cum Patre futile, tertiam Ephesi ; ex Cajoautem omnes quatuor Hierapoli sepultas asserit. Tandem ex Polycrate de duabus dicit, quod in virginitate obierunt, de tertia hoc tacetur; ex Luca vero omnes quatuor virgines fuisse dicuntur. Imo idem Eusebius cap. 3 o. ex Clemente Alexandr. dicit, Philippum omnes suas filias nuptui tradidiste; ait enim Petrus re Philippus liberos ex legitimis v Iiis procrearunt. Pollιρ- pus etiam Alias viris eollocavit. Si ergo filias viris collocavit, quomodo manserunt virgines t Conciliet ista qui potest. III. Merito igitur ait Valesius in Notis ad cap. ai. Eusebii ex eius hie error fuit , ut Philippum viaeonum er Evangelisam cum Philippo a postolo confunderent. Et quia tu se Iibus is vino. lorum eap.a I. Philippi Evangelista quatuor Aias virgines propo
lasse legerant, Fbilinum Apostolum conjugem habuisse, er filios suscepisse dixerunt. Ita praeter 'beratem Clemeus Alexandriuus supra Disjtiros by GOoste
397쪽
fuisse d Philippo Aposolo . Vide Uidorum 'Iustotam in Libra r. Epist. 44 ., S' seqaentibus, ubi id aperti mὰ demonsrat. IV. Nihilominus non desunt ex Recentioribus etiam , qui probabile opinentur, S. Philippum etiam Apostolum filias habuisses moti auctoritate Veterum: Clementis Alexand. L. 3. Strom. p. 448. , ubi contra aliquos , qui Matrimonium damnahant , ait: An etiam reprobant Aposolos e Fetras exim re Philippus filios procrear uurn ubi apertε de Philippo Apostolo loquitur: Polycratis etiam , cujus audioritati pondus addit S. Hieronymus L. de Script. Eccles cap.4s., qui ejus verba reserens: m Iinum , inquit, loquor de duodecim Apopolis, qui dormivit Hierapoli, ct duas filias eius, qua virgines fenuerunt, π aIiam ejus Aiam, qua Spiritu Saucto plena in ubefo oeeubuit '. Papiae quoque , qui apud Eusebium L. 3. cap. 39. , a Philippi Apostoli
filiabus scribit se accepisse, mortuum fuisse ab ipso ad vitam revocatum. Numquid ergo dicemus , omnes istos Apostolis lard coaevos fuisse hallucinatos, tribuentes Philippo uni ex duodecim Apostolis filias, quae soli Philippo Diacono sunt tribuendat 'Rccedunt Graeci in Menologio Basilii die a 4. Novembris, ubi Philippo Apostolo non tres aut quatuor, sed septem filias tribuunt: aiunt enim: Philippus ex duodecim Apostolis unus Beιρ- faida in Galilaea natus, post Domini Afeensionem multis miraculis editis, Trajano Imperatore, Hierapolim pro eius es eam septem
Aliabas fuis, re Mariamva forore sua. U. Sane si omnes praefati in hoc uniformes essent, quod Philippo Apostolo tres tantum filias tribuerent, quarum duae manserunt virgines , R istae cum Patre Hierapoli mortuae ac sepultae fiat s tertia vero sorte nupta Ephesi obierit, ubi Philippus Diaconus quatuor genuerit filias, hasque omnes virgines ac prophetantes s aliquam probabilitatem haec opinio nancisci vivderetur. Et dici posset, quod tertia Philippi Apostoli filia, quam dicunt mortuam Ephesi , fuisse Hermionem illam, de qua Graeci in Menol. Basilii die 4. Septembris dicunt: Sancta Maror Hermione Ita milippi Apostoli floruiι Trajano Imperatore. Ha
hait autem fororem vomine Euochen , cum qua Ephesum perrexit ut Ioannem Theologum adorarent &c. quam Ephesi mansisse , ibique Martyrium consummasse volunt. Sed cum nec in hoc comcordes sint s nam Philippo Apostolo alii solium tres , alii quatuor , alii septem filias tribuant f ideo nutat etiam in hac parte ista opinio. Nec
398쪽
Nee satis fulciri videtur auctoritatibus C Iementis Alexat --drini. Nam eodem in loco dicit, quod Philippus Filias suas
ris iradidit: alii autem volunt, eas veI omnes vel saltem duas mansisse virgines. Insuper de Paulo videtur stipponere habuisse uxorem , quod est contra communem sententiam , quae asserit, Paulum mansisse perpetuo Caelibem , ut iii colloquiis de Caelibatu demonstravi. Nec Hieronymi , nam in loco allegato I quitur ex sententia Polycratis, cujus verba refert. At L. I. asversus Jovinianum suam mentem exponens , ait: Mamquam excepto Hostolo Petro , nou sit manifesti relatum de aliis Γ ψο- sis , quῖd uxores habuerint: Ο quum de auo scriptum sit, ae de cael ris tacitum, tutelligere debemur, sine uxoribur eos fuisse, de quibus nihil tale Seriptura significet. Cum ergo de Philippo Apostolo scriptura non dicat, quod habuerit uxorem dc filias, sed de s Io Philippo Diacono Ac'. ar- , ex mente Hieronymi Pbilippus nec filias habuit nec uxorem. Nec tandem Papiae, qui sicut ita aliis tantae auctoritatis non est , ut cogat nos ipsum sequi s ita nec in hoc negotio. Fateor arduum videri, quod viri Apostolorum aevo proximi deceptionem pati potuerint , sed arduum quoque, quod iidem ita contrarie inter se loquantur. Unde sicut hoc negari non potest , ut jam ostendi s ita non temere saltem suspicari licebit, eos in hac re aliquid humanum patas esse. inlapropter iis in silo sensu relictis, verisimilius censeo, Sa ctum Philippum Apostolum nec uxorem nec filias habuissse, sta perpetuo caeli em perseveraste.
β. III. Reliqua nilippi AposOD Gesa, Mora ere. I. Tri E Gestis S. Philippi Apostoli altum in Actibus Apost
a I lorum est silentium , Κ Patres ac probati Historici vix quidquam scriptum reliquerunt. In partitione facta inter Apostolos Philippo obtigisse Asiam Superiorem Evangelio imbuendam, scribit Baronius ad annum 4 . num. 33. ex Nicephoro L. a. cap. 39. . Scythiam ad Christum traxisse dicit Martyrol. Rom. ad diem I. Maii, ac demum reversum in Phrygiam Hierapoli Asiae urbe vitam clausiste. Apud Isidorum de vita & obitu Sanctorum Gai Iis etiam praedicaste legitur, quod & ia Breviario Toletano institutionis S. Isidori recitatur. Sed hoc iuverisimile communiter reputatur, cum nemo ex Veteribus, quibus notum esse
debuisset, hoc dixerit ἡ & Liber ille, quamvis edet Isidori legitimus
399쪽
timus, quod a multis dubitatur, esset tamen foetus solum septimo seculo editus. Pro Gallis putat Baronius ponendum esse Galatis ι Galatae enim, inquit , Gallorum Coloui Φhogiae partem incoluere, teste Plivio L. s. eap. ultimo . Ita in Notis ad diem Maji. S. Philippum celebrasse Pascha Luna ι ., testatur Polycrates apud Eusebium L. f. hist. cap. 24. , ubi pro hac observantia
duos solos ex Apostolis restri Joannem & Philippum.
II. Baronius ad annum 34. uum. a. dicit, hoc eodem anno
S. Philippum Hierapoli obiisse, aetatis vero suae 87.: quo fieret, ut solis 1 . annis a Passione Domini super vixerit, & sexagenarius Christi Discipuli is factus fuerit. Sed quod hoc anno & hae aetate obierit, incertum est, cum ex Apocryphis suintum sit, ut Baronius ipse fatetur. Quod si admittamus, S. Philippum anno s4. obiisse, clarius apparebit id, quod sit pra dixi, nempe Philippum Apostolum esse diversum a Philippo, de quo Act. a I.
v. 8. & 9. dicitur, quod apud eum, cui erant quatuor filiae virgines, hospitatus est Caesareae Paulus: nam hic anno 38. , quo Paulus Caesareae apud illum divertit, adhuc in vivis erat: Philippus autem Apostolus quatuor annis ante decesserat. III. S. Philippum Apostolum Hierapoli vita functum, omnes admittunt, de genere tamen mortis, non ita. Quidam enim putant, eum in pace absque Martyrio obiisse. Quia Polycrates apud Eusebium L. s.cap. a . praecise dicit, quod Hierapoli moetnus est, sicut de Ioanne, quod apud Dbesiam diem obiit'. quod si Philippus confessione Fidei Martyr occmuisset, non tacuisseis multum enitia contulisset ad ejus intentum probandi exemplo ejus & Joannis, Pascha Luna s4. esse celebrandum. Addunt Clementem Alexand. L. 4. Strom. pag. soa. 3 ubi ex Hei ac leone Valentini Sectatore dicens, Constitionem Christi aliam este Fide Sc vitae institutione, alteram voce quae fit etiam apud Potestates, inter eos, qui sine confessione facta voce apud Mundi Potestates excellere, ponit S. Philippum. Seu cum idem dicat etiam de S. Matthaeo, & S. Thoma Apostolis , de quibus, maxime de S. Thoma, certum est in conte ilione Fidei coram Tyranno obiisses quamvis hoc neget de S. Philippo, movere
non debet: nisi forte loqueretur de Philippo Diacono, de quo Martyrium subiisse non legitur. IV. Communius ergo alii volunt, S. Phil ippum Apostolum Martyrem suisse, quamvis in specie& qualitate Martyrii non
concordent. Baronius enim ad annum s . num. 3. ex Eusebio in
Chron.: milippus, inquit, e posulus Christi apud Hierapolim
400쪽
Iapissibus Opprimituν. Idem sentiunt Latini in Martyrol. Rom. die a. Maii. Graeci vero in Menol. Basilii die et . Novembrisajunt, quod Hierapolim una cum septem filiabus suis, &Mariamna sua, atque Bartholomaeo Apostolo profectus est , Doceus Verbum Gripi , O' Infideles ab Idolorum ferviitute abduceus: v peram euim tauquam Deum colebant, Θ quibus γ Nisanora erat Proconsulis uxor. 2 rὰ eum Proeoufatis jussu Baribolomaeus er Philippus excruciati Iuissent, eae sublimibus Θ muro pedibus peυδε- revi , oraule Philippo, repentino terrae hiatu omnes istbet , uno cum Proconsule, mpersi , ejusque Sacerdotibus hausi sunt. Neinde Christi beneficio omnes, praeter Proconsulem π Viperam, tu ope rum masere: Iolutoque Bari olomaeo ω Mariamna , Philippus vitἄfunctus es. Idem dicunt die 3 o. Iunii in Commemoratione Omnium Apostolorum his verbis: Philippus is G eis muro suspensus. Hoc ipsum ad diem i. Maji referuui Bolla istae ex Synaxario Graeco, quod extat apud Collegium Claromontanum SocJesias ubi additur, quod Philippum e tum calcaneis pedum perrorati mandavit Proconsul iuverjo eapite in tigno suspendi.
V. Aliud immet Bollandis ae reserunt ex pluribus MSS. 8c Breviariis antiquis Latinis , nimirum is Quod cum S. Philip- is pus in Scythia praedicaret, & tentus Ec ductus ad Statuam ,, compelleretur sacrificare , de sub base , in qua statua Martisse stabat, exiit draco ingens & percussit filium Pontificis, qui , ministrabat ignem Sacrificii, & duos Tribunos. qui praeerant
,, Provinciae , quorum officiales tenebant in vinculis S. Phili pum. De flatu autem draconis omnes morbidi redditi aegro- is tare coeperunt . Tunc hortante Philippo, dejecta statua Madiis iis δέ eonfracta, atque in loco ejus erecta Christi Cruce, f cto silentio Apostolus dixit: Praecipio tibi, Draco, ita nomi- ,, ne Domini nostri Jesu Christi, exi de loco isto, & vadens,, morare in loco deserto, ubi non est accessus hominum , ut is nemini noceas. Tunc draco iste saevissimus exiens, coepit ires, festinus, & ultra nusquam comparuit. Philippus autem filium, , Pontificis, Sc duos Tribunos , qui mortui fuerant, suscitavit: s, Omnemque Turbam, quae morbata fuerat a draconis flatu, M sanitati restituit. Quo factum est, ut per annum unum Phillyis pus Populum illum docens multa millia traxerit ad Chri
,, Ordinatis autem Clericis Episcopis Presbyteris & Diac is nibus atque Ecelesiis multis instructis , S. Philippus per reis velationem in Asiam reversus in Civitatem Hierapolim , il-o lic haeresim malignam Ebionitarum , qui docebant, quod