장음표시 사용
411쪽
VII. S. Bartholomaei sestum Romae celebratur as. Augusti, forte quia hac die putatur ejus Corpus Romam Benevento fuis. se delatum. Hac eadem die celebratur a Graecis in Menol ogio relatio SS. Reliquiarum S. Apostoli Baribolomaei, sive ex India aut Armenia Liparim , sive hinc Beneventum . In reliquis vero Latinorum Ecclesiis die a . ejusdem mensis coIitur, tamquam natalis dies, ut in Martyrol. Bedae, Visardi , Adonis , & ui Sacramentario S.Gregorii. Graeci vero ex supradictis ejus diem natalem celebrant die II. Junii una cum S. Barnaba . Huic Apostolo suppositum fuit ab Haereticis quoddam Evangelium, quod Bartholomaei titulo falso inscribebant. D tulit quidem Bartholomaeus Evangelium Matthaei hebraichscriptum , illudque eis exposuit, ut Eusebius L. f. cap.ro. , &S. Hieronymus stupra citati reserant, sed eum distinctum ae proprium scripsis te, commentum est : ideoque Gelasius illud inter apocrypha rejecit. S. Bartholomarurn fuisse sponsum ii, Nuptiis Canae aliqui dicunt, allegantes Rupertum S. Bernat dum Abbates: sed quo fundamento hoc dici possit, ignoratur.
De S. Matthaeo Apostolo dc EvangeΙista. q. L
I. S. Atthaeus in Evaligello appellatur etiam nomine
.i sedentem ad Telo iam. Vocatur etiam phaei, Marci a. v.r4.: Vidit Leei amphaei sedentem ad Telovium. Dictus propterea Leoi, quod hoc esset nomen ejus hebraicuset ν& Iphaei , quia Alphaei filius esset : ex quo aliqui Veteres, Chrysost.hom. 33. in Matth., Theodoritus in psal.67., 8M Graeci in Menol. ιε. Novembris eum S. Iacobi Alphaei fratrem fuisse putant. Ipse tamen se Matthaeum perpetuo nomiuat s tum Matth. s. v. f., ubi mam vocationem ad Apostolatum descrD . bit: quo nomine appellatur ei iam a Marco & Luca , dum nomina Apostolorum recensetit. Quod fortaste erat nomen , quod in exercitio muneris sui, exigendi scilicet vectigalia, obtinebat. II. Hi aliqui Veteres, ut Clemens Alexandrinus L. . Strom. , Origenes L. a. contra Celsum , ex Recentiolaribus
412쪽
Grotius ad cap.9. Matth. & Clericus ad Hammolid. in Lucam v. as. , Matthaeum a Levi filio Alphaei, de quo supra Marciis N Lucas, his ducti conjecturis distinguunt. Primo , quia Matthaeus numquam Levi, aut Levi Matthaei nomine in Evangelio appellatur. Secundo, Heracleon apud S.Clementem Alexandr. de S. Matthaeo R de Levi velut de duobus viris agit: quod
cum S. Clemens non rejiciat, probare videtur. Tertio, Origenes testatur, Levi Publicanum adesu vocatum in numero Ap stolorum non recenseri, nisi in quibusdam exemplaribus Evangelii S. Marci . Grotius autumat, Levi fui illa praesectum Telonii, Matthaeum vero ministrum ejus: Sc convivium factum fuisse , non in Matthaei domo, sed Levi. III. Verum hae conjecturae sunt, quae receptam in Ecclesia opinionem laedere non pollini. Non prima s nam esto Matthaeus Levi nomine, aut Levi Matthaei in Evangelio non exprimatur, cum tamen quae dicuntur de Levi, de Matthaeo dicantur, indicant, unam eamdem personam esse Matthaeum 8c Levi. Noa secundat qucid enim Clemens non rejiciat Heracleonem distinguentem iavi a Matthaeo, nihil probat s nam nec rejicit Her
cleonem ibi dicentem, Philippum & Thomam Apostolos extra
Martyrium mortuos s cum ut jam ostendi recepta sententia sit, utrumque Martyrio Obiisse. Non tertia, nam ea, quae Matthaeus cap.9. v.f. de se ipso sub Matthaei nomine enarrat, eadem pror-Sus sunt, quae Marcus cap. a. v. I . dc Lucas cap. s. siab nomine Levi reserunt: dum ergo in numero Apostolorum recensetur Matthaeus, recensetur etiam Levi, qui sub alio nomine eadem perisna erat. Hinc S. Thomas in Cat. aurea super cap. a. Marci: Idem, inquit , Publieanus es a tribus Evangelistis nominatus, scilicet : Matthaeus Matthaeo eap. s. s Levi autem simplicitur a Luca s. s Levi autem Alphaei d Mareo , Atius enim erat A baei. Binomios autem fecundisis Scripturam alios est videre , fieret Socer Musi quoudoque etro Exod. a. quandoque Raguel Exod. a. voca ιών. Me idem es Levi qui ρο Matthaeus. Sed Lucas Mareusque propter vereeannam ct ιο vorem Evangelisae nomen ponere uoluυι vulgatum : ipse autem Matthaeus juxta illud quod scriptum est 'ρ'. 3. ,, justus est accusator fusi, Matthaeum fe o' Publicasum nomiuat s ut osseudat legentibus , nullum debere eonversum de Diu 3e di dere, erem ipse de ribticano tu Apsolum sit repeυιὰ mutatur.
Ita S. Thomas . Imo Origines ipse praevalebit contra se ipsum, qui in praefat. Com. in Epist. ad Rom. , R in stag. in Catena
in Matth. inserto, communem sententiam tuetur. Quod vero addit Grotius, domum, in qua post Matthaei vocationem
413쪽
factum est convivium , non fuisse domum Matthaei, sed LevI, quia dicitur praecise factum iu domo , non tu domo ejus, scilicet Matthaei, ubi Marcus & Lucas dicunt factum fuisse in domo Levi: jam solutum fuit a S. Augustino L. a. de Cons. Evang.
cap. 27. dicente: me Matibaeus non expressu , in cujus domo discumbebar PUM eum Fublicavis π peceatoribus'. unde posset videri,
nos hoe ex ordine subjunxisse , sed quod alio tempore factum es , r cordatus interposuisse i nis Marcus S' Lucas, qui hoc omniuis similiter narravi, mavifesarent, in domo Levi, hoe es Matio et , discubuisse Iesum : dixerat enim supra S. Augustinus cap. 26.: Nihil Θie repugnat s ipse es evim Matibaeus, qui O' Levi. IV. Matthaeus exercitio Publicanus erat, Graece Telouer, idest publicae pecuniae seu vectigalium seu alterius, quo Populus gravaretur , tributi Exactor. Apud Romanos duo erant Publicanorum genera. Unum eorum, qui per certos a se commistbs viros vectigalia ex omnibus Imperii Provinciis exigebant, ipsi vero rationem accepti apud Imperatorem inibant. Et hoc munus honestum erat ec ingenuum : unde Cicero Orat. pro Planco : Flos, inquit, Equitum Romauorum, orua mentum Civitatis, ' firmamevium Reipublieae, Publieauorum ordine eontiuentur . Alterum eorum, qui ab illis ad hoc exequendum constituti erant:& hi omnibus odibiles , veluti publici praedones habebantur. Quare requisitus olim Theocritus, quam omnium ferocissimam helluam haberet, respondit, Ursos quidem & Leones monstra esse montana, quorum locum in Urbibus Publicani, & parasiti idest scurrae & adulatores occupant. Apud Judaeos vero, gentem superbam , utpote qui genus
Abraham ex libera natum se esse gloriabantur, unde Joann. 3. v. 33. tumentes dicebant: Semen Abrabae fumus, σ uemi vis .ivimas πquam, Tributa, quae argumentum servitutis sunt pen dere , externis maxime Principibus, quales tunc erant Romani,
detestabantur. Inde suit, ut Galilaei quidam Herodiani seu Discipuli Iudae Gaulonitae hoc aegrh serentes Marci I 1. v. 14. , &Lucae a o. v. aa. accesserint ad Iesum 8c dixerint: Liceι ne tribu-rum dare Caesari, an vοα ὶ Judaei autem caeteri Ethnicorum loco Publicanos babebant: Matth. I s. v. 1 .: Sit tibi sicuφ Ethnicsso' Publicauus. Publicanos propterea a Templo, a Synagogis, ab ipsa precum communione, a judiciis etiam & testimonio ferendo prohibuisse, reserunt Grotius ad Matth. i 8., & Liglaol. Ilor. Hebr. in Matth. . Addunt etiam , munera eorum , non se cus ac pretium ex prostitutione receptum , & alia hujuβ genuris, a Templo fuisse rejecta.Hoc tamen non obstante,aetate Chri-Diuitigod by
414쪽
sti multi erant in Iudaea Publicani, etiam degenere Israelis, ex quibus Zacchaeus eorum Princeps, & Matthaeus, qui tamquam minister sedebat ita Telonio. Hos Pharisaeorum superbia velut infames ac perditos abhorrebat, ideoque Jesu vitio vertebant quod eorum amicitia dc convictu uteretur . Haec de Publi
U. Matthaeus ergo unus ex istis erat, patria Galilaeus, qui Captiarnaunr morabatur , & telonium suum ad mare Tiberiadis Urbi proximum statuerat. Porro cum Jesus illac pertransiens anno a r. a vidisset illum sedentem in felonio, vocavit eum ad sui sequelam, cui ille statim paruit: ita de se scribit Matthaeus
furreus festus est eum. Ubi Chrysost. hom. 3I., modo Io. in Matth. , observat & vocantis potentiam, qui improbo Telonio adhuc haerentem ex mediis malis abstraxit, sicut 8c Paulum su-rentem dc rabie percitum convertit: dc vocati obedientiam; neque enim repugnavit neque dixit: Quid est hoc e sed statim obedivit 3 neque petiit, ut domum ire liceret, dcrem cum suis communicaret: & sicut Petrus & Andreas retia , sic iste Teloniariam mensam statim reliquit. VI. Imo hic consideranda venit Matthaei humilitas , inquit S. Hieronymus in cap. s. Matth.: nam caeteri Evangelista propter vereeundiam ct bonorem Matthat, uolueruut eam nomine appellare vulgato, sed dixerunt Levi. Duptici quippὰ voeabulo fuit.
Ipse autem Matibaeus .... Matthaeum fe er Publicanum nominat,
ut ostendat legentibus , nullum debere fatalem desperare , si ad meliora couversus sit: quum ipse de Publicano iv Aysolum sit repentΘmutatur. Qtribus etiam confirmat id, quod supra dixi, nempzMatthaeum 8c Levi esse non duas sed unam personam binominem. Deinde conversus ad dissipandam Porphyrii & Juliani calumniam sic prosequitur: agetuit in hoc loco Porpbri arct lia-Πas se Musus, Oel ιNeritiam rasorici meuιieutis, veIsultitiam eor m , qui ιim sequuti suut GIOatorem, quasi irrationabiliter quemlibet vocantem homiuem Hi sequati s quum tauta virtuter cautaque Ava praeesserint, quae Apostolos, autequam crederent, misisse dubium vos es. Certὰ fauor ipse i ' majestas Divinitatirocculta , qua eriam is humaua facie re utebat, exprimo ad se videuter trahere poterat aspectu . Si euim is magnete Iapise , π Deeivirhaee esse vir dicitur, ut ausulos re sipulam cs foueas sibi estpsisut squauto magis Dominus omnium Creaturarum a s fe ινabere poterat, quos volebatὶ Haec Hieronymus .
415쪽
VII. Clim igitur S. Matthaeus telonio abdicato Christum
secutus fuisset, eum ac discipulos in domum suam duxit , ubi convivio eos excepit c Matth. s. v. IO. , Marcia. V. I s. &Lucae s. v. 29. cui intererant ex Publicanis, & familiaribus suis alii. Ea res Pharisaeos, qui, ut dixi, Publicanos tamquam infame hominum genus execrabantur, vehementer offendit: qu propter cum Discipulis Jesu conquesti dicebant: Iaere eum P blicanit o peeeatoribus maudaeat Magister viser 8 Quae Iesus audiens, respondit: non esse opus sanis medico, sed male habentibus f ac malle se misericordiam, quam sacrificium. Haec sulit, quae de Matthaeo habet Evangelium. VIII. Ubi duo adverto . Unum , quod in enumeratione , Apostolorum caeteri Evangelistae Matthaeum nominant, solus ipse vocula Matthaeum Publicavum cap. Io. v. f., ni rum, ut iiii Eusebius lib. 3. Demonstr. Evang. cap. f., Abaudantia quadam modestiae , fluvium praeseserens veritatis in suis moribus indieaudis, Publicanum se appellavit, neque priorem suam vitam occultare vo- Iait . Alterum quod ubi caeteri Apostoli post conversionem ad suam priorem artem identidem redibant, & Petrus cum aliis etiam post resurrectionem ad piscandum reversus fuit: Malathaeus tamen ad Telonium postea numquam reversus est. Quia licet Teloniarii munus per se malum non sit, cum Principes a suis subditis vectigalia exigendi bonum jus habeant f hominum tamen malitia vix sine peccato exerceri potest. Unde S. Gregorius Homil. 24. in Evang. ait: Pisiatorem Petrum, Marιbaeum vero telouiarium scimus: ta' post eouversiovem suam ad piscationem Fetrus rediit , Matthaeus veris ad teIoveι vegotium vos refodit: quia aliud es Qictum per piscationιm quaerere, aliud autemtiaonei lucris pecunias augere. Suot euim pleraque trigo ιιa , ga sua peccatis exoiberi aut vix aut nullaten res p.s ut . mx ergo ad pecco tum implicant, ad bae vecesse es, ut post coΛιου/- ςm ouimu
u. II. S. Matthaei gesti, o Evangelium. L Antae austeritatis in victu suit, ut dicat Clemens Alex.
I lib. a. Paedagogi pag. r48.: Matibaeus e psiolus Iemrui basbetceis θ' oleribus ab qcte ιarnabus utebatar . Apostolatus M ab thaei regionem fuisse AEthiopiam,volunt Rumitus lib. Io. cap. 9., Socrates Lb. a. c. I s. b alii: imo Cornelius a Lapide in Matili.
416쪽
putat, adhuc superesse Ecclesias S. Matthaei in quadam Provincia AEthiopiae dicta Sontrar , una ex magis Septe mirionalibus& AEgypto proximioribus , nee non mortuum fuisse in quadam ejusdem Provinciae urbe dicta Luab, seu Luch. Verum TiI- molitius Nota a. in S. Matth. dissentitis tum quia praefata nomina apud Samsonem & Baudrand in suis Lexicis non leguntur .
tum quia primus qui apud AEthiopas sementem jecit Evangelii
creditur fuisse seculo 4. S. Frumentius. Alii propterea volunt, S. Matthaeum Evangelium annuntiasse Parthis , & in Parthia obiisse. Ita S. Pauli uus Carm. a 6. modo a . Parthia, inquit. Matthaeum complectitur. Cui consentit S. Ambrosius in Psal. s. Persis praedicasse alii volunt, ibique eum mortuum asterunt, sive Tarsianae in Caramania timc Parthis subdita. Res incerta est. Eum in AEthiopia praedicasse asserit Martyrolog. Roman. die a 3. Septembris his verbis : Natalis S. Marthaei Apostoli S Evangelsae , qui in topia praemeaus, martyrium pasi us es. Metiologium Basilii die a 6. Novembris dicit: Multis gentium
propivciιs peragratis verbum Christi disseminans ad Anthropophasegos idest hominum voratores usque peuerravio, apud quos mulsa ιormenta perpessus, tan em ercato illic retiri ad Episcopo
Platone, Hierupolim Griae coneum , ubi plurimis Christ a Fide imbutis atque hapsigatis vivendi Auem fecit. Idem S. Hippolytas dicit i b. de ia. Apostolis obdormivit mereae Padi
II. Ex his videntur Graeci asserere, S. Matthaeum martyrio non obiisses quod etiam Heracleon dixit apud Clementem Ale-Xandrinum lib. 4. Strom. Aliqui tamen ex Graecis, eum igine absumtum perhibent : ει quamvis ut scribit Nicephorus lib. a.
Cas. 4 . ignem precibus primum extinxerit, eo tamen iterum CXLitato martyrem obiisse. Quomodocumque fuerit, marty rem di Natthaeum obiisse, 4 atini omnes sentiti ut . Eius mari y
Pleudo- Abdias ita describit: Cum Hirtacus Rex ret biopiae, frater , & successor Philippi, unice deperiret Iphigeniam ira ris sui filiam, illam virginitatem suam Deo per votum coit secrasse liuellexit, & laoc votum violare nefas esse, Apost Ius ostendit. Quare incensus in illum Rex, missis satellitibus obtruncari jussit a nec in feminam mitior ignem in domum illius injiciendum praecepit. Uerum flante subito divinitus vento , flammae e domo seminae in aedes Hirtaci delatae eas statim absumserunt. Ante excidium Jero lymitanum mortuum
Disse S. Matthaeum , dc proinde ante annum 7 o. quo id accidit, colligit Chrysostomus hom. 7. in Matth. Tom. Eee m. Disit iros by Coral
417쪽
III. S. Matthaei lastus dies, ex dictis, a Graecis eolitur diero. Novembris s a Latinis vero die ar. Septembris, qua die notatur etiam iii Martyrologio Bedae, & in Sacramentario S.Gregorii. Die etiam 6. Maii recolitur memoria Translationis ejus Salernum his verbis : MIeνui trauitatio S. stilibat Apostoli, esus suorum corpus olim ex Ethiopia ad dioersas regiones, sdemam ad eam Urbem delatum, ibidem tu Ecclesia ejus nomine dedicatu fammo bonore conditum fuit tempore Gregorii Papae VII. Ex AEthiopia creditur primo delatum in Britanniam seu By thini an . deinde Salernum in Regno Neapolitano anno 3 iuventum autem anno Io 8 o. sedente Gregorio VII. ; cujus de hoc extat Epistola s Lib. 8. Registri 8. ad Alphanum Episcopum Sale nitanum, in qua gratu Iatur de Beati Matthaei Apostoli Corporis inventione ι eum hortatur, ut Reliquias debita veneratione pro- 1 equatur, R agat cum Roberto Duce ac ejus Conjuge, ut pia Religione colant sacra pignora. Data est haec Epiuola anno octavo sui Pontificatus i4. Kal. Octobris anni Io8o. Constat autem , eumdem Robertum peramplam Basilicam eidem Apostolo erexiste, ut scribit Leo Ostiensis in Chron. Cassin. lib. 3 cap. 4. De hoc Baronius ad ann.ss4. n. a.& Io8o- u. I. ν &Nolis ad Mart.-Maii ol V. Sub falso nomine S. Matthaei quaedam scripta oliis prodiere, ut liber Infantiaedem Christi, decreto Gelasii Papae reprobatus - Hunc librum sub titulo Evangelii laudabant Ebion irae νeoque abutebantur ad verum Matthaei Evangelium interposan dum . Idem faciebant Cerinthiani aliique Haeretici primi seculi, sub titulo Evangelii secundum Hebraeos . Matthaeo tribuitur etiam Liturgia dicta AEthiopum s sed hanc rejicit Cardinalis
Bona Ren Lit. Iib. I. cap. 8. n. a. , utpote nullum in antiquitarzfundamentum habentem. V. Unicum S. Matthaei genuinum opus est Evangelium Φquod inter libros Protin canonicos suscipit Ecclesia. De hoc egit Om. I. Ver. Relig. Chr. Tract. de Libris &c. cap. I. s. a. , ubi ostendi, idiomate hHebraico, non Graeco illud primo exara is , ut communis fert Traditio, quidquid in contrarium sentiant aliqui, inter quos ex Protestantibus Jo. Clericus: cum enim illud scripserit praecipue in gratiam Judaeorum , qui Fidem iu sceperant, credendum est illud lingua eis Vulgatii, nempe Sy-rO-hebraica, ipsum exarasse . De facio, ut supra dixi ex Eusebio lib. s. cap. Io,& S. Hieron. lib. de Script . Eccl. cap. 36. , Pantae nus Philosophus Christianus cum apud Indos versaretur, EV Π solium S. Matthaei illuc, ut serebatur, a S. Bartholomaeo dela'
418쪽
tum litteris hebraicis scriptum invenit, secumque Alexandriam detulit, ut S. Hieronymus addit: qui etiam dicit, in Bibliothe- ea Caesariensi se reperisse illud hebraice conscriptum, lib. de
Script. Eccl. cap. 3. Porris ipfum hebrauum habetur usque Bodie in Gesuriet si Bibliotheca, quam Pomputus Martyr eonfecit.
VI. mis primus illud in Graecum verterit, non satis certum est, ait idem S. Hieron. ibi. Circa ann. 488. relasib S. Bamnabae sepulchro in Cypro, scribit Theodorus Lector lib. a. , fiamnabae Apostoli Reliquiae in sepro I Ab arbore siliqua repertae sunt,
super erius pectore erat Evangelium Matthaei ipsius Burnabae manu descriptum . . . . Id Evangelium Zena deposuit in Palatio , is adeS. Stephavi: additque Alexander Monachus apud Surium dieri. Junii , quod in magua quiuia Pascbae feria quotannis is Palatii Oratorio EoavgeIium ex eo libro recitatur. Ex quo colligi potest, Evangelium illud supra pectus S. Barnabae manuque ejus exaratum repertum, non Hebraice sed Graece mille scriptum , alias publice legi non potuisset in Oratorio Imperatoris Graeci . Quid ergo absonum esset suspicari, Barnabam ipsum, qui Apostolus erat Gentium , sua manu Evangelium illud in commodum eorum , quibus praedicabat , ex Hebraico in Graecum vertisse ρ God si non: concedatur saltem , Apostolorum temporibus , EvanFelium Matthaei fuisse ab aliquo graece redditum. Volunt aliqui primum, qui ex Hebraico reddidit Graecum Evangelium Matthaei , fuisse S. Jacobum Episcopum Ierosolymitanum, ex eo moti, quod Auctor Athanasianae Synopsis circa
finem dicit, quod Evangelium a Matthaeo, hebraica dialecto
Jerosolymis tuterpretatum es a Iacobo fratre Uuisiui se- euvdum carnem , qui ct primas Ierosoldianorum Epsi opus constitu tui est is Sminpostolis. Sed quis non videt, interpretari non esse idem ae in aliam linguam vertere, sed potius in ec idem idiomate exponere ac explicare Inio cum S. Jacobus instruendis Hebraeis esset datus s quid opus erat, ut librum satrio idiomate editum in aliud extraneum & minus notum transferret e
II. Circa tempus , quo S. Matthaeus suum scripsit Evangelium , certum apud omnes videtur esse, quod primus omnium Evangelium scripserit. Quo posito salvari non potest seutentia
S. Irenaei lib. 3. cap. l. , qui ex una parte videtur admittere Mat thaeum primum omnium scripsisse Evangelium , quia eum ante alios Evangelistas nominat: ex alia autem dicit: Mauhaustu Hebraeis inorum lingua Scripturam edidit Evangelii , cum Fetras ct Paulus Romae evangelizarent oe' fundarent Ecclesiam. Si enim, ut notat Baronius alin. 4 I. n. l, S. Matthaeus scripsit Evange-
419쪽
litim, postquam Petrus & demum Paulus Romam advenerant, cum Paulus non ante annum s9., & Neronis tertium Romam advenerit , quo tempore Marcus & Lucas sua jam scripserant uterque cnim ante adventum Pauli Romam Evangelium scripserat, ut communis fert sententia) fieret, ut Matthaeas non primus omnium sed ordine tertius scripsisset; nec stripsisset ante discessionem Apostolorum in diversas provincias, quod esset contra omnium sententiam : siquidem cum Paulus Romam advenit, divisi jam erant per orbem Apostoli. V cI ergo hac in re irenaeus relinquendus est, vel cum Baronio exponendus , quod cum Petrus primo Romam venit, & fundamenta
illius Ecclesiae iecit, quam postea adveniente Paulo perfecit, tunc Matthaeus Evangelium kripsit. VIII. De anno, quo Matthaeus EvangeIium scripsit, dete minatε statui non potest. Scripsisse evin in Iudaea in commodum Judaeorum, qui veniebant ad Fidem, ut quisquis etiam privatis desum esse Christit m a Prophetis praedictum dignoscere posset , hoc fecisse antequam Apostolidiscederent ad Gntes, videntur omnes convenire : sed cum non aeque conveniant in anno,
quo haec discessio facta es s ideo dubius remanet annus, qu Matth.eus Evangelium scripssit. Baronius, qui ad annum 44. n. ao. putat discessionem faciam hoc anno, existimat, Matthaeum Evangelium stripsisse anno Christi 41., septimo post Ascensi nem Christi, ita ibidem n. 1 f. AIii observantes, quod anno 37. , quo S. Paulus Galat. i. venit Jerosolymam , neminem ibi viderit Apostolorum nisi Petrum & Jacobum fratrem Domini, existimant discessionem Min secutami & ideo putant, Maisthaeum Evangelium scripsisse anno Alii tamen , & fortε verius , anno Aa. generalam Apostolorum discessiovem factam misse, autumant hoc diueursu. S. Petrus iandata jam Antioclii AEEcclesia ierosolymam reversus suit anno 3 . , ubi eum S. Pa Ius invisit. Deinde in Pontum, Asiam, Galatiam &c. se con ierens, in illis regionibus Evangelium sparsit, dc Romam pro
prima vice se contulit anno 4a. Hoc certe, inquiunt, essetius fuit distributionis inter Apostolos eodem anno factae , cujus signum est, quod, ut S. Lucas Act. II. v. aa. refert, Barnabas ,
qui eodem tempore Antiochiam destinatus fuit, ab Ecclesia quae erat Ieroso ymis mimus fuit, non ab Apostolis: igitur tunc
in Provincias sibi deputatas abierant. IX. Favere videtur S. Leo serm. 8 o. his verbis : Cum duoderim Zrpostoli aecepto per Spiritum Sauciam omnium Iocutione liv-gagrum, imbuendum Evangelio Mundum, distributis sibi terrarum
420쪽
partibus fuscepissest , beutusAaus Petrus Priuceps Apostoliei ordinis ad areem Romani desiluatur Imperii. Vi ergo distributionis jam factae inter Apostolos Petrus Romam destinatur. Hoc autem colatigisse postquam Petrus Antiochenam Ecclesiam fundaverat , ac Pontum &c. praedicatione lustraverat, inferius sit licit dicens: Pam Populos, qui ex Circumcisioue credideravi, er dieras , Autloc bevam Ecclesiam, ubi primum Grisiani uoisiuis dignitas es orta, Dudaveras: jam Mutam, Galatiam, Cappadociam, Asiam atque Bitisulam Legibus Evangelieae praedicationis impleveras ι nec aut dubius de provectu operis, aut de spatio tuae ignarus aetatis,tropbaeum Crucis Grisi Romanis arcibus inferebas &c. Haec S. Leo: quibus conficitur, separationem Apostolorum non contigisse nisi post necem Jacobi , quae anno 4a. ante Pascha contrugit, ut notat etiam Vitri ad cap. ra. Ae .X. Obstare posset, quod rei eri Eusebius lib. s. hist. cap. 8.de Apollonio qui s. seculo contra Monianistas scripsit a Is enim tanquam ex Ueterum Traditione reserebat, Dominum Apostolis juis praeeepisse, ne intra duodecim annos Verosubmis ex eedereut ι quod de anno M. posset intelligi: tunc enim post P scha annus duodecimus inciperet. Si enim haec asserta Traditio admittatur squod non invitus faceremi jam deberet dici, Ap stolos, & praecipue Petrum , hoc praeceptum violasses nam ante annum 44. Petrum Ierosolyma relicta plures Provincias per grasse constat, ut supra dixi. Nisi forte dicatur, praeceptum illud intelligendum esse de discessione ab urbe Hierosolymae t tali , eundo sc ilicet ad Provincias valde remotas.
E hoc Apostolo pauca nobis exhibent Scriptura Hi- s storia & Patres. Seriptura solum in enumeratione
duodecim Apostolum illius meminit Matth. O. v. . Marci 3. U. 18., Lucae 6. U. Is . , & Act. I. v. I 3. . Matthaeus&Marcus vocant eum Simonem Chananaeum, Lucas vero tam in
Evangelio quam in Actibus appellat eum Simovem Zelotem :ex quo occasionem sumunt Auctores examinandi, cur haec illi