장음표시 사용
421쪽
cognomina aptentur. Volunt, Chananaeum dici a verbo Raui , quod coincidit cum verbo a elotes. Alii dictum volunt Can iraeum a Cana urbe Galilaeae ejus patria . Ita S. Hieronymus in cap. Io. Matthaei, ubi ordinem Apostolorum describens: Primur, inquit , scribitur Simon cognomento Petrus ad distincti Ovem alterius Simonis, qui appellatur Cananaeus , de Cico Caua Galilaeae ,nbi aquam Dominus evertit in vinum . Theodoritus in Psal.
vult, eum fuisse de Tribu Zabulon seu Nephtali, ut eum distinguat a Simeone seu Simone, quem S. Marcus cap. 6. V. 3.
vocat fratrem Domini filium Mariae Cleophae, qui proinde erat de Tribu Iuda, frater Jacobi Minoris ; eique in Episcopatu Jerosolymitano successit, & fuit unus ex Discipulis, non autem unus ex Apostolis. Sed de hoc infra. II. Dicitur etiam Zelotes ex ardenti Zelo , quo movebatur erga Christum ejusque doctrinam: unde Hieronymus Ep. 37. alias 13. ad Riparium inter Apostolorum proprietates nominat zelum Simovis Chananaei, & Petri severitatem . Quamvis alii velint, eum dici, quia erat ex secta Zelotarum , de qua Josephus lib. s. cap. s. 8c alibi, qui tales dicebantur, quia Zelo seu furore patriae libertatis omnia audebant. Hos cum Herodianis confundunt. Verum clim Secta hoc nomine solum eruperit quatuor vel quinque annis ante excidium Jerosolymitanum , cujus magna ex parte in causa fuit, teste Josepho lib. 8.Αntiqv. cap. 3., ideo ab hac Secta non potuit S. Simon Apostolus dicit . Si Graecos in Menologio Basilii consulitnus , di
cent die io. Maii: Simon magnas Christi vUOIus Zelotes πη cupatus, cism in Caenaculo uuis cum Sanctis Apostolis esset , τψibilcmque Spiritur operationem in Decie Columba, o in linguis uvet frescepisset, totus igneus effectas , Divinoque zelo repletas omvem quidem Deorum plurium errorem velut faenum Iibeia incendit s ter rum vero propὰ uuiversam pereurrens, illam doctriuae fermovibus, pietatisque lumine illustraviit, iliaminumiique . Unde σ recte ocverὰ Zelota cognomentum accepit, Er duplicem eonfessionis corovam
odeptus es . Ita Graeci, in hoc singulares , dum ajunt, Spiritum Sanctum etiam in specie Columbae descendisse super Aposto-lII. Quod si quaeratur , quasnam Provincias Simon praedica
Itone percurrerit, prosequuntur sic: Nam Maurito uiam , totum que Doram regiovem , Lybiam uuiversam peragravit, G res In elium ad Domissis convertit : ae demum iu Britaη viam
profectus , Cruci ufixus fuit atque ita spiritum Deo tradidiι . in Menologio autem Card. Sirleti haec liabent die dia. Aprilis'
422쪽
Setini ε θοsoli Natbanaelis, qui fuit Simon Zelotes. Hie fuit ex
Cana Galilaea , ubi Grissus Dowiuus iuvitatus ad nuptiar, aquam in Oiuam eonvertit. Et die ro. Maii: Sancti Apostoli Simonis Zelo rae. Hic Simos est Nathanael appellatus, qui EzaMelii praedicatiouem tu omnem ZMauritaniam , π e Uroram regionem sparsis. Postremis Britanniam profectus, cum malios Evangelii verbo illustr et, ab Iindelibus erucifixus , ilite sepultus est: qui mores habuit Zelo, quem nomiue proferebat: ubi vides, Simonem Apostolum cum NatbanaeIe confundunt, quo autem fundamento
nescimus. Imo ut supra dixi Nathanael ex duodecim Apostolis non fuit. Consentit Nicephorus quoad Provincias praedicationis, Sc mortem in Britannia s solum addens, eum praedicasse etiam in AEgypto & Cyrene. IV. Latini vero circa loca praedicationis cum Graecis videntur convenire, excepta tamen Britannia, ad quam eum adventasse, ibique martyrium suisse pastum, negant i volentes eum
una cum S. Juda Taddaeo illud in Perside & urbe Suunir subiis
se. Ita Fortunatus Pictaviensis Carm. lib. 8. cap. , Beda Re tract. in Acta cap. I., Pseudo- Abdias lib.6. At MartyroI. Rom. 28. Octobris dicit, opuod Simon tu Enpio , addaeus is Me Iopotamia Evangelium praedicamit: deinde in Persidem simul ingressi, cum innumeram Gentis illius multitudiuem Chrisio subdidissent, mar riam consummarant. Et propterea EccIesia Latina eandem martyrio utriusque consecrat diem. Hoc tamen certum est,
ait Baronius in Notis ad Martyr. , in qua Provincia Simon prae dicaverit, antiquis sit boscurum vissim suisse, nam origenes, Gregorius NaZiangenus, Eusebius, Chrysostomus, Theodoritus, Socrates, cum de caeteris agunt Apostolis, &loca pere grinationis, & Aposto Iatus eorum describunt, de Simone dicere omittunt. Quoad Britanniam tamen difficile creditu mihi videtur, S. Simonis praedicatione & martyrio fuisse decoratam,
nam licet admiserim, quod ab ipsis sere Religionis Christianae incunabulis Fides Christi in eam pervaserit ι quod tamen ab aliquo Apostolorum fuerit illuc deportata , nemo ut put
dixit. V. superest, ut audIamus eos, qui SImonem ApostoIoms de quo modo, confundunt cum Simone seu Simeone , qui da cobo fratri Domini in Episcopatu derosolymitano successit, ut supra indicatum est. Asserunt primo Pseudo Hippolytum lib. de ι a. Apostol. sic dicentem: Simon Cananaeus Mius Cleophae, qui S Pudus, post Iacobum yasum erratus Ierosolymorum 'sefcσμr, obiit , sepeliturque eodem loco, cuis avnos reuium veluti
423쪽
vixisset. Quae contraria hucusque dieiis sunt 3 nam primo illi cognomen tribuit, deinde facit illum in pace mortuum Jerosolymis ac sepultum , quod est contra id quod dixi tam ex Graecis , qua ex Latinis ι qui volunt, eum varias regiones praedicatione lustrasse , 8c martyrem obiisse sive in Britannia, sive in Perside. Putant, se niti auctoritate Eusebii lib. a. cap. II., ubi haec habet: 's marorium Pocobi, σcominuis subsecutam Perofoθ-
morum expugnatιonem, fama es, Apostolos eaeterosque Domini Discipulos, qui adhue supersites agebant, ex variis locis in unum convenis, s unis cum iis, qui Dominum fecundism carnem pro- qaiuquitate geueris contingebaut plerique enim eorum adhue iu*isis supererant i' commuve consuluisse, quis in Iacobi Ioeum
succedere mereretur. Omnos itaque uno consensu Simeonem filium
Cleopae, illius cujus in Evangeliis sit mentio, Diseopati Sede dignum judicaverunt . Et eodem lib. I. capcla. ex Hegesippo: --suui, inquit, ilii'universae Ecclesiae praesident, utpote morores agnati Christi. Tandemque profunda pace Eeelesia restituta, ad Trajani usque tempora superstites fuerant f donee Simeon supraditias CIeopae Aius ejus, qui patruus erat Domini, accusatus similiter
ab Haereticis, re ob eandem eausam in jus vocatus es eoram e ilico Confulari, G' per multos dies aeerbissimis tormetitis exerueiatur Fidem Grisi eonsanti mὰ professus est s adeo ut o Confularis ipse
ct omnes qui aderant magnopere mirarentur, quEratione Cir ceatu ac vigiuti aunos natus tot tormenta perferre potuisset. Tavdem
vero sententia Pudicis crucis xus es. VI. Sed haec ostendunt quidem, Simeonem elei tum Epse scopum Jerosolymorum post Iacobum fuisse filium Cleopliae ,
R ex agnatis Domini, non tamen ostendunt, eundem fuisse ac Simonem unum de duodecim. Nam illum semper vocant Si meonem , iste semper Simon vocatur. Ille filius Cleopbae agnatus Domini, & consequenter de Tribu Juda : iste Cananites, & secundum Theodori tum in Psalm. 6 . de Tribu Zabulon vel Nephtali. Illum nunquam dicunt Apostolum: iste in Evangelio semper i liter Apostolos recensetur. Addo, Bedam Retrae . in Acta cap. 1., qui antea Simonem Apostolum eui dem esse cum Simeone Fratre Domini senserat cum falso It id rro L. de Vit. & Mort. Sanci . cap. 8a. , sententiam revocat his verbis: Porris Udorus arbitratur buti e Simouem esse, qui posPaco ua Fratrem Domitii Porofobmorum rexit Ecclesiam s qxemo' nos olim in primo Actorum libro secuti sumus, non eo quae scripsis scrupulosus discutientes , rati quod hae ipse ex certis Veterum bi Di jtigod by
424쪽
soriis didieerat: quod ne adhuc quidem negare audemus: ut autem retractet faciunt historiae quaedam , quas postea apocryphas deprehendit . Tandem Eusebius L. I. cap. 3ι. Omnia, quae de Apo stolis dicturus erat, obitu S. Joannis & Philippi concludit, dicens r Expositis igitur bacteuus quaecumque ad notitiam nostram pem menervus tum ae Apostolis ipsis, ct de tempore obitus singulorum, tum de sacris Φoluminibus , qua Nobii reliquerunt &c. 3 subinde
cap. agit de Martyrio Simeonis filii Cleophae Episcopi Jerosolymitani. Cum ergo ultimus Apostolorum S. Ioannes obierit , si post ejus obitum Martyrium Simeon passus est, insertur, eum non fuisse Simonem unum ex Apostolis. Sed haec satis .
De Sancto Iuda Thaddaeo Apostolo,
q. I. Nomen Genus Conditio, . Postolus iste S. Iudas a S. Matthaeo cap. Io. v. s. 1 5 Marco cap. 3. v. IS. dicitur Thaddaeus, & a Luca c.6, a. a. v. I 6. Ac . I. v. 13. Judas Iacobis alibi etiam Lebbaeus appellatur , maxime a Graecis, & Versionibus orie salibus . Hinc S. Hieronymus in cap. io. Matth. de Thaddaeo Apostolo ait et ab Evangelista Luca Pudas Iacobi dicitur , ct alibi appellatur Lebbaeus , quod interpretatur Corculus sidest Cordatus, sapiens , prudens, solers, acutus. Plin. L. 7. cap. 33. Credendumque es 4 eum fuisse trinomium: sicut Simon Petrus :o' filii Zebedaei Boanerges , ix frmitate re magnitudine Fidei v miuati filηι. Quidam volunt, Iudam &Thaddaeum in lingua originali idem este. Huic Apostolo nomen Zelotis proprium Simonis communicat S. Hieronymus in cap. 4. ad Galat. , ubi Viros bono Zelo claros enumerans: Zelum inquit Apostoli juda .c seu νον proditoris a qui ob insignem zeli tu δε τψνιutem etiam Zelo
II. Frater erat S. Iacobi Minoris, & eonsequeliter & ipis appellabatur Frater Iesu Christi seu Consobrinus, quia filius Mariae , quae vocatur soror SS. Virginis & Cleophae; quem aliqui putant fratrem S. Joseph, de quo egi supra cap. . de S. Iacobo Minore ubi varias de hoc retuli opinioues. Sunt qui velint, hunc , quem Lucas vocat ludam Jacobi, & dudam Fra- Tom. V. Fff trem Disitiros by Corale
425쪽
trem Domini esse duos diversos, quia nemo consuevit appet Iaxia nomine fratris sed nomine patris , vel uxor nomine viri. haec regula sine ullo statuitur fundamento, maxime cum nemo ex Antiquis hunc scrupulum elevaverit. Et merito. Nam si panimus Iudam Iacobi disti iactum a Juda Thaddaeo Fratre Domkni , jam non duodecim sed tresdecim Apostolos a Christo electos
ponere tenebimur, vel quod Matthaeus 8c Marcus unum inter Apostolos recensuerint, & Lucas eo omisi, alium inserueriti,& sic inter se discordent . III. Thaddaeum uxorem habuisse& filio , sentiunt mustio Nicephorus L. I. cap. 3ν ejus uxori Mariae nomen indidit: &ex Eusebio L. 3. cap. I9. R ao. colligi videtur, duos ejus filios Martyres obiisse. Nam cap. I s. ex Hegesippa dicit Eulabius et Vetus fama est, posteros Iudae ejus , qui secundism egruem Fratres Chrisi fuerant, a quibusdam Hareticiν esse delatos c coram Do
mitiano utpote qui Θ Davidissippe essent oriundi. Et cap. zo. ex eodem addit : His temporibus adbuc supereraut quidam ex cogoatione Christi nepotes Iudae illius, qui fecundum caruem Frater
Coristi vocabatur . Hi ad Domitianum ducti & ab eo snterrogat quot possessiones & quantam pecuniam haberent, cum respondis Ieat, se aliqua habere praedia, ex quibus propriarum m&nuum labore cultis tantum vix percipiebant, quantum sat erat
ad victum & ad tributa solvenda, eique manus callis obduratas ostendistent et quaesiti etiam de Regno Christi, clim reposuissent, boc temporale non esse sed spirituale & aeternum, a Domiti Odimiis liberi fuerunt.Qtii postea cum Ecclesiis praefui stant,Chrissu Martyres , & propinqui Trajani temporibus objerunt. U rum ex quo Eusebius istos vocet Judae Aseror ac Nepotes, non propterea certo infertur, eos suille Iustae filios, vel ab eo originem habenteς, cum possint dici dudae posteri & nepinea quia ex eadem Familia descendentes, etsi ab illo recta linea per generationem non processerint, sed ab alio ejus Consanguineo
geniti fuerint. Ut enim ait S. Hieronymus L. 1 adv. JOViu-οῦ Cum excepto a Dinolo Petro non sit mati esὰ relatum de aliar poseolis , quod uxores babuerint, er e m de uno seriptum sit, ac de cateris tacitum , intelligere debemur , sine uxoribus eo fuisse , do
quibus nihil tale Scriptura Roseat. Quibus omnibus accedir , quod Graecorum Menologia i s. Iunii, ubi referunt eius praedi Cationem & martyrium, illum uxorem habuisse non dicunt-IV. S. Iudas ad Apostolatum vocatus fuit post Pascha au- Π 3 . Is fuit, qui in ultima Coma petiit a Iesu, quare ipsis m 'maestaturus esset seipsum, & nou Mundo, loanu. 14. v. aa. Di
426쪽
cIι ei Iudas, που iue Iscariotes: Domine , quid factum es, quia manifestaturus es uobis Tei um, oe' non Mundo Dixerat enim Ie
rem Oidebisis me: Quibus excitatus Apostolus causam quaesivit. Cui Jesus respondit, causam esse, quia ipsi eum diligebant, semmonem ejus servantes, Mundus autem non sic. Ubi S. Augustinus Trael. 76. in Ioann.: Ecce , inquit, exposita es causa , quare se fuis manifestaιurus est, non alienis, quos Mundi nomine appellat:
O iri a es causa, quod hi diligaxi, uti non diligant. IIa Praedicat Io OHIus. I. E Provinciis , quibus S. Judas Christum annuntiavit.
I non una est sententia. Martyrol. Rom. die a 8. Octobris vult, eum praedicalle Evangelium in Mesopotamia , deinde in Persidem clim Simone Cananaeo ingressum , postquam innum ram illius Gentis multitudinem Christo subdidissent, ibi Na tyrium consummaste. Nicephorus L.a. cap.4. Gmissa Perside ponit, eum praedicalle in dudaea, in Galilaea, Samaria, Idumaea, Arabia, Syria , 5c Mesopotamia . De Mesopotamia conveniunt etiam Graeci in suis Menologiis . S. Paulinus carm. a6. , modo a .,ait, Lybiam Lebbaeum accepisse praedicantem & mortuum . Moscovitae credunt, se ab ipso Christi F.dem primo accepisse .ll. S.Iudam Thaddarum Apostolum fuisse illuna, qui a Sancto Tlisma Apostolo mulus fuit Edeil uia ad Abga una post Christi Ascensionem , sentit S. Hieronymus in cap. o. Alaith. Iied Historia Ecclesiastica tradit, S. Thaddaeum, qui Edeilam missus fuit, non Dille Iudam Thaddaeum ax Apostolis, ιed Thaddarum unum ex o. Discipulis, ut dixi supra cap.6. de S. Thoma Hoc tamen non impedit, quin etiam S. Judas Thaddaeus Apostolus Mesopotamiam praedicatione lustrans Edessam pervenerit, & opus Dei a Thaddaeo inchoatum confir- admitti poterit, quod Menologia Gracorum de S. Juda Apostolo die as. Iunii allerunt, quod apud Mesopotamiam Evaugetium Genιibus disseminatis, Oeνbo Cis,si pietatem Regiovibus illis praedicaviit, Er Edessenorum civitatem peragraus ad et suarum proferius illum is morbo curavis
Iu . Quot annos vixerit, ignoratur. Probabile est, eum in vivis adhuc fuisse, & derosolymam se contulisse ante Marty-Fff a rium Diuitiam by Cooste
427쪽
ritim S. Jacobi Minoris ejus fratris , & illius Urbis Episcopi aquod vel anno σ3. vel 5s. contigiste, supra ostendi cap. 7. s. s. AN interfuisse electioni S. Simeonis in Episcopatu defuncti Succenbris . Ut enim ait Eusebius L. 3. cap. II. : Post Martyrium Iacobi , γ continuis subsecutam Per obmorum expug tiovem , fama est, a postoses eaeterosque Domini biscipulos, qui adhue fu-
persites agebant, ex variis Ioeis tu unum conoearasse, ct und cum iunqui Dominum secavdum caruem propinquitate geNerix contingehaut plerique euim eorum adhuc in metvissupererant γ in commune eou- futuisse, quis in Iacobi locum succedere mereretur: omnes itaque uno consevsu Simeonem .... dumin judicaverunt. Credibile ergo est ,
inter propinquos Christi secundum carnem, quorum plerique superstites electioni Simeonis interfuere , fuisse etiam S. Judam Christi propinquum, & anno et O. , quo excidium derosolymorum eontigit, in vivis fuisse. IV. Quoad tempus vero mortis ejus, observat Baronius ad annum 8. v. f., quod cum plane appareat, S. Iudam seripsisse suam Epistolam , de qua infra , post omnes alias ab Apostolis
scriptas, unde v. I7. dicit: Alemores esto e verborum , quae praedi-eia sunt ab Apostolis: 8c etiam post secundam Petri scriptam paulo ante Martyrium s cum iisdem sententiis, ac Disdem sere
verbis concepta videatur: cumque etiam , ut nuper dixi, interfuisse credat electioni Simeonis factat post excidium Drosolymorum ,& ideo post annum o. : probabile est , eum etiam post tempora Neronis supervixisse s nec aliam de hoc Epocham sta lucre possiimus. V. De qualitate vero & Ioco mortis: Graecorum quidam ut Nicephorus L. a. eap. m. incumenius censent, eum placidi
morte Beryti obiisse: sed sorte isti confundunt S.Iudam hunc cum Thaddaeo Apostolo Edesienorum . Caeteri tam Graeci quam Latini Martyrio vitam consummasse coelvetiiunt, de loc autem dissident. Latini eum una cum S. Simone in Perside
Martyrio coronatum dicunt: quo autem Martyrii genere t cent. Ita ita Martyr. 28. Octobris. S. Paulinus carm. modo 27.
in Lybia eum pastum fuisse autumat s de qua autem Lybia , an Cyrenaica, an Tripolitaua, an alia parte magis Meridionali Africae loquatur, non exprimit. Graeci in Menologiis r s. Junii, in eo qui dicitur Basilii sic lego: Popremo Arat Urbem petiit, ibique tu Craeem alius telisque confossus Civeudi Fnem fecit. In alio Cardin. Sirleti legitur : Iu Artipoli ab Ius libus f pensus
er fagitiis vulneratus, spiritum Deo ipsi commendavit: Caeterum
vae Urbes Arai & Artipolis sub his nominibus sunt nobis igno
428쪽
tae: nisi forte essent Arara vel Artaxate Urbes in Armenia celebres ι prima in Majori, altera in Minori Armenia . De facio autem Armeni apud se esse Corpus S. Judae contendunt: quamvis utriusque S S. Simonis &Judae Corpora in Basilica Vaticana hodie asservari dicantur. VI. S. Judam ApostoIum scripsisse Epistolam , quae inter Canonicas postremum locum obtinet, ejusque nomen praefert, universa Ecclesia etiam Graeca cui in suis Menologiis fatetur. Licet autem olim ab aliquibus dubitatum fuerit s dubium hoc ab omnibus sublatum fuit, ut ostendi Tom. s. Ver. Relig. Christ. Trach. de Libris&c. cap. 3. g. s. s unde ibi dicta repetere foret superfluum. Ferebatur etiam quoddam Pseudo- Evangelium nomine Judae Thaddari personatum s quod tamen Gelasius Papa in Conc. Rom. ad apocrypha amandavit his verbis: Eva gelium nomine Daddaei apocrypo m.
1 a Atthias post Ascensonem Domini in Apostoli l
lv cum, e quo praevaricatus fuit Judas Iscariotes, su L. D.. . . . intra ιt. Antea fuisse ii num ex o. Discipulis, scrἱ-Dlt Luiebius L. I. cap. II. . Fuisse semper cum Jesu & Apostolis a Dapti imo Joannis usque ad ejus Ascensionem , colligitur ex ver Dis Petri Act. I. v. a I. & aa. , ubi agens de subrogando alio in iocum Iudae ait : Oportet ergo ex his Piris , qui uobiscum Dut cou-οegati tu omni ι empore , quo intramit O exivit inter uos Dominus 6ur , iueipiens is Baptismate Poannis usque in diem , qua assumi obii , tes m Resurrectionis ejus nobiscum feri anum ex i. Cum ergo ex duobus,quos statuerunt,unus fuerit Matthias, lignum est eum a Baptismate Joannis usque ad Ascensionem e us Ii se Jesu Discipulum & Apostolorum comitem indivi-ium . Euare in hac parte audiendus non est Clemens AleXaudr. , qui L. 4. Strom. pag.488. videtur admittere, Matthiam eum-cem esse ac Zacchaeum Principem Publicanorum s nam Ma
thias , ut dixi, a Baptismate Joannis factus suit, ac permansit semper cum Christos at Zacchaeus paulo ante Pallionem Christo' II. Ele-Disitirod by Corali
429쪽
II. Electio Matthiae ita Apostolum Aet. I. v. I s. &c. ita naris ratur: Post Ascensitonem Domini cum Apostoli Jerosolymis convenissent proinissum Spiritus Sancti Adventum precibus continuis sollicitantes . Petrus coactos simul fratres numero centum viginti allocutus est, oportere ex iis Viris , qui erant ibi congregati , bc omni tempore fiterant Iesum secuti , eligere unum, qui in locum Judae iussiceretur: Iudae, inquit, qui juxta Davidis vaticinium e loco suo excidit, quia Domini sui vitam
pretio vendidit, lactus dux eorum qui comprehenderunt eum, quo sane pretio criminis conscientia adigente Sacerdotibus re stituto, ager comparatus est. Iudas tamen patrati criminis poenas mit: nam desperatione assactus laqueo sibi parato suspensus crepuit medius, se diffusa sunt omnia viscera ejus. Et hoc no-' tum factum est omnibus habitantibus Ierusalem: ita ut ager ille appellatus sit Haceldama , hoc est ager Sanguinis 3 oportere igitur caddidit in ut Episcopatum illius, juxta Psalmi Io 8. v. 8. praedictionem, accipiat alter. His ergo a Petro dictis, communi sententia congregati statuerunt duos nempe Ioseph Barsabam, qui dicebatur Justus, & Matthiam s deinde icisis ad Deum precibus , ut dignaretur ostendere, quem ex illis duobus ipse elegi Gset, iactIs sortibus , cecidit sors super Matthiam, dc statim annumeratus est cum undecim Apostolis. Hoc modo facta fuit electio Matthiae in Apostolum , in qua quia adhibit e fuerunt sortes s ideo viam aperuit quaestioni, an in electioniblis usus sortium sit licitus. Sed quia de hac egi de Vita & Mysteriis Christi
cap. 39. I. a num. . ideo studiosum illuc remitto,
li I. De hoc Apostolo nil aliud dicit Scriptura, dc vix aliquid probata historia. Ejus tamen Vitam duodecimo seculo vulgavit Monachus quidam S. Matthiae Trevirensis, ex originalii Iebrato sibi aJudaeo communicato, & ab eodem vernaculo sex mone explicatos quam legere est apud Bollandum 14. Februasit. In ea ergo legitur, S. Matthiam in Bethlehem Tribus Judae ex
illustri genere ortum, & sanctissimis moribus adhuc adolescen Iulum a summo viro Simeone imbutum sui M. Post Pentecostein Palaestinam ei obtigille, quam uti iveisam praedicationibus & mi'raculis obivit. Trigesimo tertio a Pallione Domini anno, cum
Anaui Junioris opera S. Jacobus Minor Jerosolymae sublatus
fuillet, S. Matthias tunc temporis Galilaeam lustrans , adductusi est: cumque in consellione firmus persisteret, capitali sententia damnatus, lapidibus primum oppressus, deinde capite trunca rus est. Hoc habet praefata Historia , quae tamen Optandum ellet ' ut a puriori fonte manallet, non a ViroJudaeo, S. quidem post
430쪽
decem secuta absque ullo antiquitatis testimonio. Quapropter communiter tamquam apocrypha & nullius auctoritatis repu
IV. Clemens Alexandrinus L. 3. Strom. pag. 43F., ut exi mat Nicolaum Diaconum 1 nota haeresis , quam Nicolaitae ei affingebant de quo supra egi cap. 1. de S. Petro s. q. num. I o. &c. ait: Dicunt itaque, Aratthiam quoque sic docuisse: eum earne quidem pugnare , O' ea uti s uitiit ei impudicum largiendo ad eoluptatem , augere autem animam per sidem cy' coguitionem: Quod refert etiam Eusebius L. a. hist. cap. 29. .
V. Provinciam , in qua praedicavit & diem clausit extremum, futile Colchidem, Gnaecorum aliqui putant apud Bollandum 14. Februarii. In Menologiis tamen volunt fuisse mihi opiam ι ita in Menol. Basilii die 9. Augusti his verbis : Post haeis ulteriori Atabiopia p/aedicaus Evangeliam , atque multos illuminans , detentus ab Iindelibas , π plurimum eaesus, Deo tradidit Diritum. Ita etiam in MenoI. Sirleti. Romanum autem MartyroI. die a . Februarii , eum in Iudaea praedicasse dicit. duo bene componi possunt dicendo, cum postquam in Iudaea praedicasset, transisse in Ethiopiam , ibique Martyrem pro Fide obiisse, quo tamen genere passionis non exprimit. Aliqui tamen volunt, eum in Iudaea mortuum fuisse ex Dionys. Areopagita de Ecclec Hierarch. cap. s. , cum enim ibi praedicaret Evangelium , accusatus N ad mortem damnatus coram Scribis N Pbarisaeis; Jesum est e verum Deum & verum hominem intrepide demonstravit, ac vita & sanguine I eritatem hanc comprobavit. Ejus corpus Romae in Basilica S. Mariae Majoris asservatur: quamvis Boi Iandus dubitet, an Corpus quod Romae asservatur, potius quam Apostoli, sit Matthiae Ierosolymorum Epi
VI. Sub S. Maiihiae nomine ferebatur olim Evangelium, quod iamen auriqui Patres , Origenes bona. I. in Lucam, Eusebius L. I. hist. cap. as. tanquam ab Haereticis suppositum rejec runt . Unde Gelasius Papa inter apocrypha illud recenset. Ferohantur etiam S. Matthiae Traditiones c de quibus loquitur Ct , dc L. . pag. 76s. quasnali tralani,Marcionitae, Sc Valantiniani,qui se Discipulos hujus Apoltoli mentiebantur, spargebant: Ex baeresibus , himit Cle
ιινα οριuiovem adducere. Cum ergo ex illis suppositis Traditionibus multa depromerent contraria doctrinae Apostolorum; di-