장음표시 사용
41쪽
no necessaria erant, committebatur. Ad quae S.Chrysostomus hom. I 4. in Adia : Videu, inquit, quomodo in principio mala non foris lautis is sed etiam iutus essent EHuic malo Apostoli ab initio mederi volentes, multitudine Discipulorum convocata, dixerunt: Non est aequam uos derelinquere Verbum Dei , π miuiserare mensis. Et data eis facultate proponendi septem Viros ex ipsis plenos Spiritu Sancto dc Sapientia, quos constituerent super hoc opus, Elegerunt Stepbanum Oirum plesum Fide 9 Spiritu Sancto , ET militauis Pro-cborum , er Nicauorem , σ Timonem , S' Pariseuam , ct Nicolaum adCenam Amtocbenum. Hos patueruut aute eonsipetium Apostol ο-rum, ρο orantes imposueruut eis manus. Notat hic Chrysostomus,. quod numerum definire, oraeivare ad illos Apostolos 3 pertinebat, eligere autem viros illis permittant, ue viderentur , ad quorumdam gratiam agere. Insuper quod nihil tunc fiebat nisi praevia oratione , & manus impositione . Hoc enim est ordinatio . Mauus Dirosuperpouitur 2 totum vero Deus operatur , ejusque manus est quae tangiι eaput ordinati , si quemadmodum tavgi oportet, ordιuetur . Hic Apostoli temporalium curae alios substituentes, ut praedicationi Uerbi Dei liberius vacarent, secuti fuerunt coii silium Iethro datum Moysi Exodi a 8. v. 19. Epo tu Populo tu his ,
quae as Deum pertineut, us referar, qua dicuntur ad eum. . . Proetide autem de omui plebe viros poteutes oe timetites Deum ... qui judicent Populum omni tempore &c.s relinquentes exemplum Episcopis, ne propter temporalium curam ea quae ad Deum pertinent derclinquant..
II. Post septem Diaconorum electionem,nedum sedatum est murmur Discipulorum, sed ut v. 7. dicitur, Verbum Domini crescebat ,σ multiplicabatur numerus Discipulorum iu yeras tem*aIdὰ : multa etiaει Turba Sacerdotum obediebat Fidei; ex his sate permota, quae in Concilio paulo ante Gamaliel dixerat, ut jam iidem , qtii ejus mortem 1 Populo extorserant se Christo se daretrici perent.. Iste Evata gelii progressus novam excitavit persecutionem, quae S. Stephano inter Diaconos nedum ordine sed. aelo & sapientia primo martyrium peperit. Ill. Stephantis igitur,Graece Stephanos seu Corona, ex Judae rum Helienistarum fidest Graecigantium) numero, Fidei nomen dederat: inter Christi Discipulos eum ponit S. Epiphanius de Christo cap 4- , contrarium tamen tenent aliis nam a. Discipulia Christo ad annuntiandum Regnum Dei, ut habetur Lucae ro. v. i. ,, fuerunr missi, sicut Apostoli s non autem ut Stephanus ministerio mensarum destinatio Quia tamen Steplianus etiam Ver
42쪽
bum Dei praedicabat, quod ei mortis occasio fuit, ut dicetur sideo incertum relinquitur a S. August. serm. modo II 6. cap. I. , ubi ait: lueertum es nobis, unde fuerit beati mus Stephanus, utrum ex iis, qui priὰs in Christum cνedideranι s Aut Nicodemus qui ad eam etenit noctest: qui ibi sepeliri meruit, ubi S se, quia per ilium re se invenιus est: utrum ergo in his fueriι, an fortὸ in illis, qai post Afeeufum Domini veniente Spiritu Sancto, quando impleti sunt Discipuli, π loquebantur linguis omnium Geutium, eompuncti Apostolis dixerunt ,, Viri fratres, quid faciemus',, indieate uobis. Fuisse unum ex primis, qui Petro concionanti adhaeserunt, censet S. Hilarius in cap. 37. Matth. , idem sentit Ambrosius in c. s. Lucae . Hoc certum est, quod plenus graιia 9 fortiturius faciebat prodigia es signa magua in Populo iv. 8. adeo ut qui erant ex Synagoga Libertinorum & Cirenensium & Alexandrinorum , S. ex Cilicia &Asia cum eo disputantes, nec ejus sapientiae valentes resistere , submiserint calumniatores , qui eum tanquam Mosaicarum Traditionum eversorem ad Synedrium traducerent. Qilo vocatus, Principe Sacerdotum eum interrogante, si res ita se haberet, an veto aliquid pro sui defensione adducere vellet, Stephanus, faciem suam tanquam Angeli gerens, omnia contra se objecta diluit, probans se nihil contra Templum, nihil contra Moysen loquutum luisse. Sed verso ad Judaeos iermone reos illos & in Deum S in Prophetas accusans, eorum pervicaciam & iiiii delitatem , qui Prophetas primum deinde Jesum Christum supplicio sustulissent, acerrime perstrinxit. Haec audientes Act. 7. v. sq. diffocabavtur cordibus fuit G' priuebant
dentibus in eum. Stephanus interim elatis ad coelum oculis: Ecce, inquit, video caelos apirios, er Pilium Homuis satitem a dextris Dei : quo tanquam .ad blasphemiam horrore commoti congruuserunt aures suas, & impetu facto eum extra Civitatem eiecerunt.
ubi lapidibus consecerunt, Stephano positis genibus invocante& dicente, Domitie Peju fuscipe spiritum meum . . . Domine fatuas illis boe peccatum . Et eisis Baee dixisset obdoνmivit in Domi-uo . Saulus autem aerat consentietis neci ejus: quare ut expeditiores essent in iaciendis lapidibus,apud eum vestes deposuerant. De
Saulo S. Augustinus citato serm. 3I6. cap. 3. Tamen, inquit , eroauius inter tuos fuit. Cum lapidaretur St Bavus aguώs, adhuc ille erat Iupus, adtiae sanguinem stiolat, adoue manas suas qui stupidares parum putabat, lapidantium vesimenta fervabat. Hunc
tamen Saulum, quem hic Stephanus habuit lupum, factum Paulum caeterae oves Cliristi paulo post amantissimum habebunt Pastorem. De S. Stephauo plura habet Augustinus sermonibus D a s Diuiliroes by Coos
43쪽
sequentibus, praeter alios Patres. De ejus corporis inventione agit Lucianus, de quo stipra, bc nos infra. IV. De caeteris sex Diaconis aliqua dicam. Diaconus a sancto Stephano secundus ordine est L Philippus. Caesaream Palaestinae patriam ejus fuisse serunt, ibi enim habebat domum, Scquatuor filias. De hoc Lucas Act. M. V. 8. & s. ait: Alia autem die profecti evenimus Caesaream : c ' intrantes domum Hilippi Evaugelistae , qui erat unus de Septem , mausimus apud eum . Huie autem eraut quatuor sita virgiues prophetavies . Ex quo eruitur ,
quod anno Christi s8., quo hoc contigit, adhuc inter vivos crat: -δc corrigendus videtur Clemens Alexandr. lib. 3. Strom. p. 8.,
qui dicit quod Philippus Pilias suas etiris tradidit, cum Lucas dicat , eas Virgines usque ad illud tempus fuisse. Philippi gesta,
de quibus in Scriptura mentio fit, infra reseremus. Postea Palaesina relicta Tralliensem Ecclesiam in Asia fundaste, ibique in pace occubuille, tradunt Graeci in Menologio ad diem i I. Octobris: Latini tamen Caesareae, ubi patriam domum habebat, sancte obiisse volunt, & juxta illum tres filias ejus jacere, quartam autem Ephesi occubuisse. ita Alartyrolog. Rom. ad diem 6. Junii his verbis : Demum i Philippus)Caesaream requievit, juxta quem ires Virgiues ejus βια prophetist a tumulata jacent. Nam quarta Mia ejus plena Spiritu Saulio Ephesi occubuit. Temporibus S. Hieronymi anno 386. extabat adhuc memoria Caes reae in Palaestina Philippi Diaconi, dc filiarum ejus. Unde Epistola a 7. modo 86. ad Eustochium, reserens itinera Paulae ejus matris, dicit, quod Caesaream perveniens tuter abia vidit mitini aediculas cir cubicula quatuor Virgiuum prophetarum. Qtiod quarta
Philippi Filia Ephesi occubitetit ut ex Alone sumtum est putatur ortum ex aequivocatione cum S. Hermione, quae filia S. Philippi Apostoli mille creditur: de quo suo loco dicam. Nec satis has Philippi Diaconi filias distinxiste videtur Cajus Romanae Ecclesiae velus Sacerdos, cum eas Hierapoli obiiste dicit: hoc enim de Filiabus Philippi Apostoli potius dicendum est cula . Eusebio lib. 3. Hist. cap. 39. Quod vero Philippus iste Diaconus a S. Luca vocetur Evaugelisa, nota est quia Evangelium scripχ-rit, ut salso olim putatum fuit, lad quia, ut iusta dicetur, Euan gelium praedicavit, quod Evangelistae actus est: unde Paulus
Epist. a. cap.4., Timotheo v. s. scribit opus De Evangelisae. Ita Baronius ad an. Christi s8. n. I ly. V. Prochorus inter Diaconos , ordine tertius, primus fuit
Nicodemiae Episcopus, si Graecis credimus, & Antiochiae clarus prodigiis dies. Augusti Martyrio coronatur. De eo mentio fitia
44쪽
in Menologio ad diem a8. Julii s in Martyrol. autem Romano ad diem s. Aprilis his verbis -esutiochia Saucii Prochori, si vi fuit
unus de Septem primis Diaconis, S de ac miraculis clarus Mart)rio coronatus es. In opust. de 7 o. Apostolis S. Hippolyto Mart. tributo legitur Prochorus Epis opus N comedia, qui primus diem obiit, Idem eum Aiabus fuis amplexus. Quibus huic etiam filiae tribuuntur. Prochorum Nicomediensibus a Petro fui ite datum,
dicit Baron. ad ann. . n. I I.
VI. Nicanor ordine quartus succedit. De hoc fere nihil certum habemus. Martyrium in insula Cypri subiisse die io Januarii refert Martyrol. Rom. Menolog. autem ad diem 18. Julii una cum Prochoro ejus certamen consignat. Dorotheus in Synopsi ipsum aliosque plurimos ipsa die, vel saltem in persecuti ne excitata post necem Stephani, interemtos suisse. Quo admisi, non in Cypro , sed Hieros blymis Martyrium subiit. VII. Succedit quinto loco inter primos Diaconos Timon. Eius patria ignota est, Sc gesta omnino latent. De eo Martyrol. Rom. ad diem is . Aprilis haec habet, Natalis Gutii Timo uis
Diaconi de Septem Primis, qui primὸ apud Beroram Doctor resedit, ac deinde Verbum Nomini disseminam Uevit Corint bum , ibiqued Pudaeis π Graecis, ut traditur, flammis triectus , sed nibillaesus, demum Cruci affixus Marorium suum implecit. Idem sentiunt Beda , Usuardus, & Ado. Unde corrigendus videtur Dorotheus , qui in Synopsi hunc non Berooensem sed Bostrensem fuisse Episcopum autumat: ei tamen consentit S. Hippolytus Opust. supra citato dicens : Timou Bosrae Episcopus. Petrus de Natal. in Catha l. lib. 4. cap. 67. hunc Episcopum , sive Beroceae sive Bostrae, alium fuisse censet a Timone uno ex Septem Diaconis. VIII. Sextus occurrit Parmenas. De hoc nihil certi habemus. Menologium Graecorum ad diem a Martii dicit: Miuifraus
Parmenas, e ' operam suam Santiorum induentiis Meliter religi sὰque nazavs, ac Deo ejusque Discipulis σ ispostolis placens, morbo eorreptus, O' sub ocalis Apsolorum viιa suu eius, ad Christum quem coticupierat migravit. Quibus , naturali morte eum vitam
cito, & quidem sub oculis Apostolorum finisse, indicat. Mam
yrologium vero Romanum ad diem a 3. Januarii facit eum Philippis mortuum , ac ob Fidei praedicationem Martyrio coronatum sub Trajano his verbis: μι tippis is Macedonia S. Parme- , qui fuit unus ex septem primis Diaconis. Hic traditas gratiae Dei injuuctum sibi is fratribus incium praedicationis pιeua se confamans sub trajano Martγrii gloriam est os ιus . Hippolytus praelato joco iacit Parnae in Episcopam Solorum. Scriptura F,
45쪽
citiam Act.6. v.6. eum inter Septem Diaconos recensuit, nuIIam Parmenae mentionem uuibi amplius facit. IX. Septimus ex primis Diaconis fuit Nicolaus Adoena Anis, hoc est Antiochiae proselytus, seu a Paganismo ad Judaeorum Religionem traductus. Christianae Catholicaeque Fidei
delude addictus ea morum integritate vivebat, ut idcirco inter primos Hierosolymitanae Ecclesiae Diaconos fuerit cooptatus, quod inter caeteros Fideles vitae sanctitate emineret. Hujus clara quidem fuerunt initia, progressu tamen temporis ejus nomen tanta labe infectum evasit, ut omnino purgari nunquam potuerit. Nicolaita: Haeretici hac labe eum infecerunt. An vero ab eo tantum nomen, vel ad iummum occasionem sui erroris sumserint, an etiam ipso praeeunte ac docente errorem didicerint, res est a primis usque seculis usque ad praesentia sub lite posita, nunquam tamen hactenus decisa. Ex Veteribus alii ipsum excise sant, alii damnant, alii dubitant: unde ex Recentioribus nemo sententiam ferre audet ι quidam mitius quidam gravius de eo
X. Nicolaitarum errorem Auctorem eum faciunt S. Irenaeus lib. I. contra haeres cap. 27. , modo, dicens : Nicolaitae Magi-srtim habem Nicolaum , unum ex septem , qui primi ad Diaeonatum ab Apostolis ordiva i faut . Tertullianus lib. de Praescrip t. cap. 46. Auer haereticus Nicolaus emersit: bic de Soptem Diacouis, qui tu Aesis Apostolorum allecti sunt, fuit. Epiphanius haeres. as. ejus errorem ita describit: Nicolaum, cum uxorem laberet eleganti Aperie, ab ea sibi aliquavdiu temperasile , ut eos imitaretur , quos Deo addidios cerneret, sed non ivtemperavitam suam perpetuis coercere potuisse . . . Clim uxore faa eo uetudixem rursὰs babui se : sjutia-νe illud ausum, neminem salutem aeternam eo equi pose, visisivgutis diebus iuxuriae vacet. Philas tritis haei es 33., S. Hilariu S c. as.
in Matth. ad illa verba: Et sibi Propoetae eruot, subjungit ut NicMaus unus ex Septem Diacoxibus fuit. S. Hieronymus Epist. I. modo s. ad Heliodorum: Nou omnes, inquit, Episcopi Episco pi Dut. Attendit Petruis , sed σyadam consideras Stepbanum , sed θ' Nicolaum respice , quem Dominus in Apocairps fua damnat
fenteusiae, qui tam turpia G uefanda commentus es, ut Nicolaitarum haeresis ex illa rad ce nascatur: similia dicit Epist. 8. modosa. ad Sabinianum lapsum. Idem sentiunt alii, quibus conse0tit Nicephorus lib. a. Hist. Eccl. cap. is . . S. Augustinus vero vis
detur rem hanc proponere Ianquam non adeo certam lib. de haeres. cap. f., dum ait: Nicolaitae a Nicolas non ivatisunt, uno exdeptem, quore postoli Diaconos ordinaveruαι. die cum de gela
46쪽
DIeberrima eonjugis culparetur . velut pareandi se easσε, permisi a fertur , ut ea qui vellet , ureretur. ejusfactum in se Iam tam pissimam QeUMm est, quε placet usus inu emens feminarum . XI. Eum a labe, saltem haeresis , purgare conantur, primo Clemens Alexandrinus tum lib. a. Stromat. pag. Ir. , ubi agens contra quosdam, qui fraena incontinentiae laxautev dicebant i men , se ab ea non vinci, unde quidam Aristippus Sophista, eum probro ei daretur, quod cum meretrice Corinthia UUxo νersaretur et habeo , tuquiebat , Laidem , sed ab ipsa non babeor , subjungi . Ies autem sunt etiam, qui dicunt se sequi Nicolaum, addaeeotes eius vitri aliquid litteraram monumentis maudatam ,sed abi eis detortum, nempὰ oportere carne uti: Sed ille quidem vir ρνaelarus signi ea baroportere voluptates arcere eupiditates se σ hae exercitatione mameidas flaceidasque reddere earuis appetitiones ct infatius &e. Inde arguit Nicolaitas, qui distort8 Nicolai dictum exponentes, dc decretum ipsius voluptatis, non autem viri inpostolici sequentes , ubi iste dixit oportere carne uti, carnem arcendo & cupiditates edomando, illi ad voluptates eum detorquebant, non arcendas non domandas sed effraenath laxandas . Tum lib. I. Strom. pag. 36 . , ubi ad supradicta revertens: Cum autem, inquit, dedicto Nicolai loqueremur, ilius praetermisimus. Cam formosam , inquiunt, haberet uxorem se ct post Servatoris Gamtiouem ei fuisset
ab Ap Otis exprobrata aelo pia , in medium adduHε muliere, pe misit eui vellex eam nubereo a junt enim have actionem ilii Ooc eousentaneam, quae dicit . quὸd carne uti oporteat: 0Uque factumer diectum absolutὰ σ ineonsideratὰ sequeuter k qai Hur θαresim pem sequuntur, impudeuter est usὰque fornica tur. Ego autem audio, mineolaam quidem nulla a uim alia, quam ea, qua ei nupserat, uxore um e , ct ex illiut liberis Alias qaidem eo enuisse virgines, filium autem permausisse tuto ruptum. Levae Etam ira se habeant, si iii erat depulpo atque expurgatio su medium Apostolaram eircum actio uxoris , eujus dicebatur laborare gelat id continentia is voluptatihur, quae magnosadio parastar , docebat illud, uti carne, hoc est exercere carnem. His Clemens ostendere conatur, Ni-eolaum haeresim dictam Nicolaitarum non invexiste, imo potius facto & dicto suo oppositum demonstrasse: sed Nicolaitas fa- Jctum Sc dictum ejus ad sui libidinem prave detorquentes, haerv . sim larmasse β eique viri Apostolici ab ea alieni nomen indu
Clements subscribunt sebius lib.3. Hist. cap. 19. , ubi de iNicolaitis: sti, inquit, Nicolaum quemdam, suam ex illis, qui a.d curam isopam gerendam avis eum Stephaπο ab Apostolis e sese l
47쪽
tati fueraut Ministri, fessae suae auctorem iactabavi. Et mox Iaudatum Clementis testimonium restri. Jactabant ergo Nicolaum auctorem, non habebant. Theodoritus etiam lib. . Haereti c. Fabul. cap. 33. , postquam Clementis Alexandrini locum protulit ait: Ex quibur liquidis conminciιαν foliὸ μι
de ejus appeliatione uomeu arrogare, qui supradictam intemperauistiam exercent. Nec quod cuique suam uxorem permiserit, arguit
eum sui me erroris Nicolaitarum Magistrum . Nam primo non permisit, ea, quisque vellet, uti abuιi, sed cuiquam Φellet eam nubere, & hoc ex simplicitate vel inconlideratione fecit. Secundo, ut Theodoritus loco citato dicit, Nicolaum hoc egi sese, non lege aliqua decerventem I sed ut accusatorum calum viam redargueret. Inde uouNulli id, quod ab illo praedi id de ean a gestum fuerat , pessimὰ accipievies communes babere uxores fauxerunt.
Nicolaum Gemens temperantid insiguem fuisse, Iiberosque supernaturalem eastitatem docuisse refert s quod cum Nicolaitarum haeresi dire ne contrarium sit, validum pro Nicolai causa format
XII. In hanc benigniorem sententiam propendunt ex R
centioribus non pauci: Baronius ad ann. 68. n. I. addens in confirmationem, Nicolaum Diaconum, ut virum Fide Catholica probat illimum, augustiori auctum honore , factumque ab Apostolis Episcopum Samaritanorum, ut sub Hippolyti nomine seri Liber de a. Discipulis: cui consentit Dorotheus in Synopsi. Natalis etiam Alexandre in Hist. Eccl. seculi a. disieri.f., qui praeter supradicta in favorem Nicolai, movetur ι quod incredi bile sibi sit, eum, quem Scriptura Sacra annumerat Viris honi
testimonii plenis Spiritu Sancto & Sapientia, bc quem nulli bidamnat aut perstringit, fuisse Caput S Auctorem nefariae haer sis. Atqui Scriptura Nicolaum advenam Antiochenum Septem Diaconorum unum annumerat Viris boni testimonii, plenis Spiritu Sancto &Sapientia Actae . v. a. in Sc nulli bi indicat, eum tam praeclaras dotes haeresi aut libidine maculasse: nam etsi Apocal. a. v.6. R I s. facta Nicolaitarum execretur, Nicolai tamen nomini nullam notam inurit. Verisimile igitur est, eum talis haeresis non fuisse Auctorem . Quare, inquit Callianus Collat. 38. cap. F., quidam Nicolaum Nicolaitarum Patrem 6e Caput alium voluerunt fuisse a Nicolao uno ex Septem Diaconis. Unde Auctor Constit. Apostolic. lib.6. cap. 8. asserit, Nicolaitas injuste sibi Nicolai hujus nomen usurpasse. Probabile ex dictis apparet, Nicolaum Antiochenum unum cx septem primis Diaconis non fuisse revera Caput haeresis Ni
48쪽
stolici muniendum ejus nomine abuterentur. Quid autem reis vera fuerit, alii statuendum relinquo. Mihi scrupulum facit. quod nullam Ecclesiam noverim, quae, sicut aliis sex Diaconis, huic Nicolao cultum aliquem exhibuerit, vel ejus nomen in sacris Diptychis adnotaverit. XIII. Si quaeras, in quo sita fuerit haeresis Nicolaitarum . Dicam cum S. Augustino lib. de Haeres. cap. f., quod factum praenarratum Nicolai, qui eum de gelopulaberrima conjugis culparetur , ejus purgandi se eausa permisisse fertur, ut eae qui vellet ut retur, infectam turpissimam versum est, qua placet vj.s iud ereus
femiuarum . Hi nee ab iis, quae idolis immolautur , ciborsuosspa- rant, ct alios ritus GentiIιum supersitionum uoa aversantur. Nam rans etiam quaedam fabulosa de Muudo, nescio qua barbara Prive pum nomina miscentes dissputatiovibus suis, quibus terreant audit res , quae prudentibus risum potius faciuut, quum timorem. Iuteli guntur etiam isti non Deo tribuere ereaturam, sed quibusdam potestatibus , quas mirabili vel gunt vanitate vel credunt. Haec
de Nicolaitis Augustinus, quae cum ad rem praesentem non faciant, sufficit indicasse. q. V.
I. Une ad ea, unde digressi fuimus, revertamur. Τantum L abfuit, ut Stephani morte Judaeorum furor mitesceret, quin potius in apertam A generalem Fidelium Christi persecutionem eruperit, sic disponente Deo, qui voluit, Ecclesiam suam persec utionibus , quibus suffocari debuisset, in dies magis augeri s ut disceremus, hoc fuisse opus non humanum sed prorsus Divinum. Refert igitur S. Lucas Aet. 8., quod curaverunt Corpus S. Stephani viri timorati, & secerunt planctum magnum
super eum : facta est autem in illa d/e perseeutio magna in Ecclesia, quae erat lyerofobmis, σ ιmnes dispersifunι per regiones Fudaeae σύ umoriin prater Apostolos ... Saulus autem devastabat Getesiam,
per i mo1 ιυιν avs cta' trabetis vitros ac mulieres, tradobat in custodiam.
Quis ex hac Fidelium dispersione ex hac Sauli devastatione extremam Ecclesiae perniciem non timuisset y Utramque intendebat Diabolus, qui eas excitabat, sed neutram volc bat Deus, qui utramque permittebat. Imo ex dispersione Fidelium volebat Tom. V. E Evan-Disit Z by Gorale
49쪽
Evangelii disseminationem per Iudaeam & Samariam, & ex
Saulo devastatore Ecclesiae destinabat Paulum Ecclesiae Apost Ium, & Fidei ad Gentes propagatorem, ut suo loco dicam , ciunde Paulo sermo erit. 3II. Primum autem evenisse, ostendit Lucas cap. I. v. s. discens : Igitur qui dispersi eravi, pertransbant e uelizantes Uer' bum Dei, idest , a qae metu eum Samaria se commisceat , qui a
Matth. Io. v. I s. In viam Gentium ne abieritis, ut Observat Chrysost. IIomil. 18. in Acta: qui addit, solos Apostolos
remansiste, & ut sic Pudaeos adducerent, Cloitatem nos reliquisse , sive etiam ut aliis duciae auctores essent. Adderem etiam quia Apostolis specialiter Matth. Io. v. s. dictum fuerat: Iu eivrtate Samaritavorum ne intraveritis,sed polim ite ad oles, quae perieνMMdomus Israel.
. IlI. In Evangelii tamen praedicatione Philippus Diaconus,
de quo s. praeced ente, maxime emicuit. Is, ut habetur v. f., Defeeudeus tu eivitatem Samariae spostea ab Herode dictam Seb stem praedicabat illis Chrisum. Turbae autem audicentes ea , quae 3 Philippo dicebantur, ac videntes insuper signa quae facie-hat, Daemones clamoribus ab obsessis exeuntes, paralyticos claudosque sanatos, ad eum gaudio magno confluebant, credentes baptigati sunt viri ac mulieres. Aderat ibi vir quidam nomine Simon, qui ante fuerat in Civitate Magus seducens Gentes Samariae, R esse aliquid magnum se venuitabat: uic praestigiis suis Populum adeo demeutaverat, ut crederet, eum esse Virtutem Dei, & a minimo usque ad maximum omnes s querentur. Ad praedicationem tamen Philippi & iste credidit, es baptiaatus, videns etiam signa & virtutes maximas, quas sociebat . stupens Philippo adhaerebat. Cum ergo pervenisset fama ad Apostolos, qui erant Hieroselymis, quod recepisset Samaria Verbum Dei, miserunt ad eos Petrum lc Ioannem: qui cum venissent, oraverunt pro ipsis, ut acciperent Spiritum Sanctum s noudum enim in quemquam i lorum venerat, sed baptizati tantiun erant in Nomine Domini Jesu. C um ergo imponerent super illos manus, accipiebant Spiritum Sanctum , & cum eo visibilia Gratiarum Dona. Videns hoc Simon, obtulit Apostolis pecuniam dicens v. 19. Drue omi-bi bave potestatem, ut cuicumque imposuero manus, accipiat Spir tum Sanctum. Exhorruit ad hanc vocem Petrus, eique dixit: Meuuia tua ieeum sit in perditionem: quoniam Donum Dei exs/
50쪽
D 1sνεRsro pos T STEPHANI NECEM. ab hae sequitia tua &e. Ex his apparet, Simonem Fidem nec sincere nec propter Christum suscepisse, sed simulath propter signa, uae a philippo fieri videbat, & ad quae arte sua pertingere noniaum potuerat. Quare videns, ab Apostolis haec Dona impositione manuum conferri, putavit esse opus hominis, ideoque obtulit eis pecuniam , ut ei darent bano potestatem. Ita S. Augustinus serm.99. alias homil. 23. ex so. tunc fle dabatur Spiria
sus Sastius, ut etiam appareret datur. 2 ainim eum aecipiebant , LQuis omulum Gentium loquebantur, ut signi carent , Ecelesam in Gentibus nugair omatum Iocuturam. Acceperunt ergo Spiritum Sauctam, er su eis evidenter apparuit. Bod eum vidisset Simos . putans hoe esse hominum, voluit esse er suam. -d hominum putavit , ab hominibus emera voluit. xYsrom, isquit, vaιιιι is me pe auxiam sumere, uι per impossionem mavuam mearum detur Spiriis Ius Sanctus ue eum detestatus Petrus ait, non est tibi pars a
que δενι is hae Fide . dovum enim Dei putasti pecunia compara dum Pecunia tua tecum fit in perditionem. Ad haec Simos visus est quidem poenituisse, sed eius poenitentiam ex corde nou Dime ostenderunt ejus gesta N exitus, de quo insta. Hic suit prismus Petri cum Simone congressus. Videatur idem S. Augusti in Psal. Iao. , ubi ait: miebat ergo Simon emne Coumbam, σωendrie Columbam'. accessis Dominus Nus CBrisas. qui habitabasis Petro. σFugello restieata cides funiculi expulit foriss malam mereatorem . Illum , ut Ananiam & Saphiram, non occidit, quia, ut ait Chrysost. homil. 28. in Ailia, Deus semel tantum has visi-hiles punitiones exercere χlet, ut aliis sint in exemplum.
IV. Unde autem, & quis fuerit Simon, Iustinus Martyr iaApolog. a. pro Christianis ita resert: Simon quidum Sama 1itanue in vaco , cuι nition Nomen est, natur, qui sub Claurio Caesare eaeium Damouum arte in imperiati urbe .srd Roma propter H gicas, quas exhibuit virtutes, Deas Bootius est , ET satu, apud vios veluti Deus Bonoratur: qua statua in amve Tiberi inter auos pontes est erecta , Latinum have babor inscriptionem, Simoni Deo Sanincto: ae Samaritavi propὰ omnes, ex aliis autem Nat/onidius etiam perpauci, illam quastprimam ' Deum es eo tentes adorant quoque: Er HaIesam quaυdam profectio is ejus eo tempore comitem, qu
prius paseitiam tu propat Ho babaerat, Er in lupanari propiιιμι, νιncipem G illa Notio is o Intelligentiam factam do narravi. Haec Iustinus. Sed de Simone plura infra s. 11. num. . s. F. V. Cur autem Apostoli rescientes Samaritanorum Co
versionem & Baptismum eis it Philippo collatum, miserint Petrum &Joannem, ut eis manus imponerent &coularrent Spis E a ris