장음표시 사용
511쪽
Sanctus Maximus Abbas, Ioannes Antiochenus in EpIc anis no 44o. data, Felix III. Papa dicens, Ignatium manibus Petri ordinatum. Quibus praeivisse videtur Athanasius , dum Lib. de Synodis num. 7ι dicit: unatius , qui post einpostolos Antiochia
Episcopus eo titutus es. IV. Contra omnes tamen insurgit Eusebius L. I. cap. II. ponens primum Antiochiae Episcopum post Petrum Evodium, cui successit Ignatius dicens : Apud se otiochiam vero defuncto Evodio, qui primus ejus loci constitutus fuerat Episcopas, secanduatum maximὰ florebat Ignatius. Et Lib. 3. cap. 36. Ignatius, iiDquit , . . . . fecundus post Petrum Aulioebe em Ecclesiam fortitures. Et in Chronico initia Episcopatus S. Evodii in anno Christi 43. statuit, initia vero Episcopatus S. Ignatii anno 68. quo
anno SS. Petrus ti Paulus Martyrium Romae passi fuerant, nec proinde poterant illum Antiochenae Ecclesiae praeficere. Sa ctus Hieronymus L. de Script. Eccles cap. I s. Eirsebium secuintus vocat S. Ignatium tertium Antiochiae Episcopum: Ignatiua Antiochenae EeeIesiae tertius post Petrum μυοIum Episcopus. In hoc consentiunt quotquot Martyrologia apud Latinos ediderunt, Romanum die r. Februarii: Graeci tamen in Menologio Basilii die a o. Decembris ajunt: Fuit lauatius Sanctorum ispo solorum Suecessor S' S. Ioannis raeologi Discipulus. Stante ergo
hoc inter Ueteres dissidio, volentibus aliquibus, &praecipue Chrysostomo, qui Antiochenae Ecclesiae Episcopus fuit, Igna tium in locum Petri successiste, & fuisse ei secundum , aliis vero in locum Evodii, &fuisse a Petro tertium, excogitanda est via utrosque conciliandi. V. Joanues Malela antiquus Chronologus apud Tilmontium Nota s. in S. Igiaat. dicit, Evodium quidem primum suis se ab Apostolis Ecclesiae Antiochenae post Petrum Praefectum zsed eo defunesto, S. Petrum, dum Romam ad Martyrium rediret,& Antiochia pertransiret, S. Ignatio ordinationem & regimen illius Ecclesiae contulisse. Verum hae via primo contradicitur Eusebio volenti in Chronico, ut dixi. Evodium post Martyrium Petri obiisse, & proinde non potuisse manibus Petri Ignatium in ejus locum ordinari: deinde salvatur quidem, S. Ign
tium manibus Petri fuisse ordinatum , non tamen Petro immediate successsiisse, ut vult Chrysostomus , sed mediate nempe post
Evodium. VI. Aliam propterea viam excogitavit Baronius ad annum 4s. num. I . ,&in Notis Martyrol. die 1. Februarii, quam tenet etiam Natalis Alexandr. Tom. r. hist. seculi I. disicit. I
512쪽
proposit. I. enirniri im S.Ignatium fuisse quidem Antiochiae Episcopum ordinatum , sed simul etiam S. Evodium , & utrumque ab Apostolis Petro & Paulo: quae conjectura ex Lib. . Constit. cap.46. eruitur ι ibi enim legitur Antioehenae Ecclesiae a S. Petro Evodium , & a S. Paulo Ignatium este creatos Episcopos, nousane unum post alium, sed simul: cui credi potest occasionem dedisse discordiam , quae tunc ibi maxime vigebat inter Fideles, qui ex Circumcisione, & eos qui ex Gentibus ad Fidem venerant, circa Legalium observantiam. Tunc enim prudens remedium judicarunt Apostoli, ut quamdiu perduraret dissensio .uterque Antiochiae sederet, ac unus praeesset iis, qui ex Circum- eisione, alter vero iis, qui ex Gentibus ad Ecclesiam venissent: quod hodiernis quoque temporibus Ecclesia permittit 3 ubi enim in eadem Civitate adsunt cum Latinis permixti Graeci etiam Catholici, unus Episcopus adest qui Latinis, alter qui Graecis praesit, & hoc ob Rituum diversitatem. Caeterum sublato inter Antiochiae Fideles dissensionis pariete , ac utraque parte in unum coetum adunata, cum non duobus Episcopis amplius opus esset, sed unus suisiceret, Ignatius libenter cessit Evodio, ut Clemens Lino in Ecclesia Romana. Non desinit tamen , qui velint, etiam sit blato dissidio circa Legalia, S. Ignatium una cum Evodio in regimine illius Ecclesiae continuasse, quia ob diversitatem morum inter venientes ex Gentibus, & venientes ex Ci cumcisione, unus non lassiciebat ad unos regendos, & alios conis
vertendos, donec Evodio durumcto , solus Isnatius Ecclesiae illius regimini remansit. y Il. De Evodio praeter Episcopatum Antiochenum vix quidquam aliud apud Veteres invenitur. Fuerunt aliqui existis
mantes, de hoc locutum fuisse S. Paulum ad Philipp.cap. .v. a. sdum ait: Evodium rogo . Guttileen deprecor , idipsum saperstin Domino . Sed non adverterunt isti, Paulum non dicere modisrari, sed E d. am. Nomen ergo seminae erat, non viri, quam hortatur Paulus ut concorditer cum Syntiche alia semina
laboret in Evangelio . Scio, quaedam Manuscripta Graeca legore pro Evodias: sed quamvis hoc esset, cum Paulus loquatur de Evodia, sive Evodio existente Philippis in Maced nia , non potest loqui de Evodio Episcopo Antiochiae , qui erat in Syria. Evodium inter ra. Discipulos recenset Hippolytus. Latini ejus Festum agunt dies. Maii. S. Ignatius in Epist. ad Philadelphios ipsi tributa eum inter illos Sanctos recenset, qui virgines permanserunt. Scripsisse videtur nonnulla, quae exciderunt f ex quibus Nicephorus fragmenta recitat L. a. cap. 3. Ita Tom. V. Rre ex Disitirco by Coos e
513쪽
ex Barotrio in Notis Martyrol. die s. Maii, ubi dicitur, quod glorioso Imrorio vitam fulvit. Graeci tameit in Metiologio C nisi dicunt quidem, quod ρω mattos cruciatus ex plurimos ad rim Fidem eouversos ad desideratum Dominum peruevit, sed in cruciatibus eum mortuum suisse lion dicunt. VIII. Ducenta hominum millia Antiochiam tunc incolebant, ait Chrysostomus Orat. in S. Ignatium: ex quo infert, quam dissicile regimen asthmserit Ignatius, iis maxime temporibus Apostolicis , quibus non sine gravibus aerumnis ac periculis Verbum pietatis seminari poterat, & cum Judaeis Zc Gentibus
contendendum erat: nec Antiochena tantum Civitas, sed tota Syria ejus curae demandata erat. Quare ipse in Epist. ad Romanos Episcopum Syriae se appellat, quia totius Syriae Caput: uu- de postea Episcopus Antiochenus Patriarchae titulo aussu fuit. Ut tempestates ac persecutiones iub Domitiano excitatas sedaret, boni Pastoris partes egit s animam tamen pro Ovibus noudedit, quia tempus a Deo praeordinatum nondum advenerat. Pro Ecclesiae unitate tuenda & Schismatibus ab ea avertendis praxime laboravit. Ideoque in Epist. ad Philadelphios alta voce clamabat: Sequiinini Episcopos ,1 equimini Presisteros , sequimini Diacosos, idest eorum doctrinam concordes tenete. Unitatem
diligite. q. II. S. Ignates Gesa ante Marorium . I. Α Liquot annis post Domitianum EceIesam Antiochenam
Ax S. Ignatius administraverat, cum translato in Trajanum Imperio, Martyrii pro Christo, quod diu optaveras, certa spes Sancto Praesuli affulgere coepit. Nouum Regni sui jam Tr unus agebat s qui centesimus sextus Christi erata cum initatus
victoriis , quas contra Dacos & Scythas aliosque Barbaros praecedente anuo reportaverat s nee considerans, omnia haec ad Deum Exercituum Christianorum se referre debere , putans nil
aliud deesse quod sua potentiae subjugaret, quam ut idolis suis etiam Fideles Christi subderet, minatus eis fuit, ut vel Diis famcrificarent, vel mortem obireut. Hoc ergo animo mense octo.
bri Roma discedens, ut pertransita Armenia, bellum Parthis interret, mense Decembri Seleuciam devenit, &septima Ianuarii tanni ro . Antiochiam ingressus est. Haec ex Actis Martyrii ejus sumta sunt f ex quibus sequentia colligam.
514쪽
II. Ignatius tui ac bonus Pastor pro ovibus suis anImam ponere paratus, se ad Traianum duci intrepide sustinuit. Cumque coram eo sisteretur: Tu ne es, inquit Trajanus, perfidus ille
Daemon , qui nostra mandata contemnere, aliosque tua suasione
ad exitium pertrahere gloriari se Cui placido ac sereno vultu Ignatius: Ecquis unquam perfidum Daemonem vocavit Theophorum , cum potius a Servis Dei Daemones fugiant ρ Quod si tu vocas me Daemonem , quia Daemonibus infestus sum , verum dicis: nam ferens in me Jesum Christum, omnes Daemonum artes 8c conatus virtute ejus, qui Rex Coeli est, dissipare contendo . Tunc Trajanus. Et quis, ait, est Theophorusr Qtii Jesum Christum fert iii corde suo , reposuit Ignatius . Cui Trajanus iterum : Vos ergo non creditis , ferre nos in cordibus nostris nostros Deos, quorum ope inimicos nostros prosternimus e
Respondit Ignatius: Iste vester error est, qui Daemones, quos colitis, appellatis Deos . Deus alius non est, nisi unus qui secit Coesum, terram , Mare, & omnia quae in eis sunt: εc unus Jesus Christus Filius ejus unicus, ad cujus Regnum admitti toto studio contendo. Tunc Trajanus: An nescitis, huncJesum fuisse sub Pontio Pilato crucifixum e Scimus , ait Ignatius, sed scimus etiam , Jesum una cnm Daemone crucifixisse peccatum , Daem num vires contrivisse , eosque pedibus eorum , qui ipsum in corde gerunt, substravisse, Tu ergo, inquit Traianus, Crucifixum in corde tuo portas e Ita, respoudit Ignatius ι ipse enim dixit t,, movet in me, Er ego in eo. Indignatus Traianus hanc sententiam protulit: Mandamus, ut Ignatius, qui dicit, in se serre Crucifixum , alligatus Romam a militibus deportetur, ut sit bestiarum cibus & spectaculum Populi. Hactenus ex Aliis . II l. Sed cur Trajanus Ignatium a seris devorandum Romam traduci iussit, nec potius hoc Antiochiae peregit. ut oves Chri sti videntes suum Pastorem percussum conterritae dispergeren tur Hoc Daemonis consilium fuit i sed aliud erat consilium Dei. Daemonis consilium suit, ut laboribus & angustiis , quibus in - itineribus premebantur, imbecilliores fierent, & tandem eorun Constantia fiangeretur. Dei autem consilium erat, ut ipso eos comitante ac sortiores reddente , exemplum Regionibus , qu
Pertransibant, relinquerent, ac fideles in eis existentes redde Tent alacriores. Ita S.Chrystomus Orat. citata in S. Iguatium his verbis : P erfutus enim Diabolas ad praendas aptus insidiar
sperabat, si Pasores sustulisset, ovilia D Deilὸ direpturum. Sed qui
comprebendit astatos in eorum asiatia, ostendens Ecelesias suas nos
515쪽
jcti, id sieri permittebat, ut cism eerneret, Rectoribus oblatis,
non tamen Religiovem imminui, nee veritatis praedicatiouem extingui, sed potius augeri, ex rebur ipsis π ipse , σ qui ei insemi hant, omnes intelligerent, Christavorum discipliuam non ab θο--nibus pendere , sed in Caesis radices agere, Deumque esse, qui ubi que Ecelesias tueretur , π qui eum Deo bellum gererent, Numquam
Neque vieris idsolum Diabolus, sed aliud non miniss grase ma-ehinabatur . Non evim io Urbibus, quibus praeerant, trucidari Epi-βσοι Hebat, sed operam dabat, ut tu externas Cisitates abfracti. medio tollerentur. Id autem agebat , simul ut necessariis rebus Do- Larentur , simul ut itineris labore confecti redderetitur imbecilliores: quod in hoc etiam beato viro Ignatio ) fecit. Ex nostra enim Civ late s Antiochena Romἀm abducendum euravit, Ioviora ipsi ear Ds Ipatia propovers, uι ex itineris temporis longitudiue Viri eonstantiam labefactaret, lavarus qubd tam longae viae Iesum com tem eum haberet, quis se fortior evaderet, oe' virtutis quae secum
esset majus argumeηtum praeberet , ct Ecclesias magιs confirmaret. Civitates enim, qua in ea via eraπt, undique concurrentes,putilem excitabant, Er eum magno commeatu dimittebaut, precibus E Dpplicationibus eum ipso certavier. Et ipsae eo olationem tion vulgarem ex ipso percipiebaut, cerneutes Mar rem taNIa cum alacritate ad mortem currere, quasta par erat, eum qui ad Regna Caelorum pro
Aeseeretur. Ae re quidem ursi, ex promto illius animo discebant, eam non e mortem , ad quam properabaι, sed peregrinationem quamdam Er trassitum atque ascensum in Cariam. Haec autem tum
dictis tum factis in omni Civitate docens, discessit. Et sicut Pudaei
eum Paulam vinctum Romam mittendum euramuι, opivati sunt , fe lium ad mortem mittere s attamen γudaeis illic habitantibas miserunt Praeceptorem et fle etiam abaudius in lanatio factum est. Neque enim folis Romae habitantibus, verum etiam omnibus tu toto ilio
itineris spatio Cieitatibus ἐυteriectis admirabilis Magifer ext rit &c. Ignoscat Lector, si eum in Chrysostomo diu detinui s haec enim nedum Ignatii laudes promovent, sed mire confirmant, . Religionis Christianae Deum esse Auctorem , quod est totius praesentis operis scopus & argumentiam .
IV. Ecclesiis igitur Syriae Iesu Christo ut Episcopo commendatis , alacri animo ad Romanos, ut saeph optaverat, infisendos contendens , Antiochia Seleuciam Ignatius devenit, ubi navi impositus Asiae oras circumlegendo iter inchoavit, interea ex Fidelibus Antiochenis non paucis breviori via ipsum
516쪽
Tarsensis Ecclesiae , & Agathopos Antiochenae Diaconi, quorum cum laude meminit scribens ad Tarsenses, ad Philadelphos, & ad Antiochenos, quorum memoria colitur in Maryrol. Rom. die as. Aprilis. Hi in itinere Romam usque aderant ei in ministerio Verbi, quod quocumque perveniebat praedicabat: etsi enim terra marique . decem militibus, quos in Epist. ad
Romanos Leopardos ob seritatem vocat, custodiretur s nihilominus Ecclesias, quas pertransibat, quarum Fideles ad eum accurrebant , ita Fide confirmare non cessabat, salubria eis monita inserens, ut unitatem sartam tectam servarent, haereticos prae sertim Cerinthia nos, & Ebionitas tunc insurgentes vitarent, Τ raditiones Apostolorum custodirent, ac demum vitam prae sentem contemnerent. Ita Elisebius L. 3. hist. cap.36. et Cum, inquit, per Asiam sub aeeuratissima satellitum custodia ductaretur,
si gularum sibilamini r Civitatum, quas ingrederetur , Ecclesiarfermonibus ct eohortationibus fuis confirmans , movebat tu primis, ut sibi a pravis Haereticorum opinionibus suis caverent, qua tuuc primum in lucem emergere cum eaepissuι, eopiosiss pullulabaot. Natusque es ut Apostolorum Traditionibus tenaciter iubar rent &c.
V. Cum Smyrnam pervenisset, S. Polycarpum allocutus fuit, ambo enim S.Ioannis Evangelistae olim Discipuli fuerant,& coram eo, totaque Smyrnensi Ecclesia, quae ad eum invisendum accurrerat, suorum vinculorum gloriam testatus, roga vit omnes, ut communia vota suis conjungentes, Deum preca rentur , ut ab oculis hominum quantocius ereptus , oculis Dei
in Coelis praesentaretur. A Smyrnensibus Fidelibus summo se amore exceptum scribit ipse in Epist. ad eosdem . Ephesii quoque per Onesimum eorum Episcopum, Burrhum Diaconum, Crocum , Egen , ac Frontonem eum visitarunt i Epist. ad Ephes. . Magnesii similiter per Damam Episcopum , Bassum, Apollon Presbyteros, & Sotionem Diaconum s Epist. ad Ma-
nes. . Tralliani quoque per Polybium Episcopum s Epist. adrallianos . Prae caeteris tamen Ephesios fideles , eorumque Episcopum Onesimum, ejusque caritatem celebrat Epist. ad Magnes. & ad Ephes . Hune Onesimum eundem fuisse, de quo S. Paulus in Epist. ad Philemonem , aliqui volunt f hic enim Episcopus Ephesi fuisse dicitur: alii tamen diversum esse volunt, tum quia Onesimum , de quo S. Paulus, Beroeae in Macedonia Episcopum faciunt, non Ephesi , tum quia anno Io 7., quo igna
tius Romam traducebatur, vel e vivis excesserat, vel ad extremam senectutem perductus: de quo supra dixi cap. a. de S. Paulo F. I. u. 7. VI. Hoc
517쪽
. VI. ΙIoc modo I gnatio, quemadmodum Paulo, vincia Ia Inlaonorem convertebantur , dum & ipse , qui ducebatur Romam ad Martyrium, sic ubique a Fidelibus excipiebatur, ac si pergeret ad triumphum . Smyrnae praeter tres ad Ephesios, Magn sanos, ia Trallianos, quartam ad Romanos scripsit Epistolam.
De his Eusebius cap. citato ait: Itaque cism Smrnam vetiisset, tu qua tum erat PolIcarpus , unam quidem Epistolum scripsi ad E elesiam Ephesorum , tu qua Onesimi ipsorum Pastoris mentiovem facit : alteram quoque dedit ad Ecclesiam Maguesiae Civitatis, quae ad Meandrum sita est , tu qua etiam Damam Episcopum nominat:
aliam etiam ad Eeesesiam Trallianorum , cujus Antistitem tune fui se memorat Polabium. Praeter has est oe alia Hur Epistola asEcclesiam Urbis Romae, tu qua orat atqus hortatur Roria uor , Ne
Marurium d se depellentes, ac deprecautes, spe ae voto se fraudare
Sed operae pretium fuerit ad conuermati ovem eorum , quae dixI- mus , nouuulta ex iis litteris hic adscribere , scribit igitur is buue
modum: is A Syria Romam usque cum bestiis depugno , terra ,, marique, noctu & interdiu , colligatus decem Leopardis, is hoc est manipulo militum, qui beneficiis a me assecti saevio- res fiunt. Verum ego injuriis quidem illorum erudior, nonis idcirco tamen justificatus suin . Utinam fruar bestiis illis, is quae mihi paratae fiant f quas equidem opto , ut quam primum
is inveniam. Palpaturus sum eas, ut me celeriter devorent, is nec metu absterritae mihi parcant, quemadmodum aliquibus
se pepercerunt. Quod si forte recusabunt, ego eas vi adigam . Veniam mihi date. Novi quidnam mihi conducat. Nunc is tandem incipio esse Diicipulus Chri isti. Nulla res tam earum, is quae aspectabiles sunt , quam earum , quae sub oculos non ca- ,, dunt, animum meum capiat, ut desii Christo possim potiri. Ignis, Crux , bestiarum impetus, olsum distractio , coia fra- ctio membrorum , ac totius corporis contusio , Diaboli deis nique supplicia in me unum incurient, dummodo Christo Dium ibiticeat, , . Et Dae quidem isse ex ina ad Ecclesias sup perius memoνatas p.rscripsit, Verba sane Divino Spiritu & hero, co amore Christi plena l Timebat vir intrep dus, ne Fideles Romae existentes pietate erga ipium moti, aliqua via Traj ni imitentiam emollire tentarent , vel saltem Deum precibus exorarent, ne bestiae ei nocerent, & sc Martyrii gloriam ei eriperent. VII. Cum aliquandiu Smyrnae moram traxisset sub militum custodia, Troadem sex antiquae Trojae ruinis urbem a pervenit.
518쪽
De S. IGN/Tro MARTYR e. Inde scripsit ad Philadelphiensem & Smyrnensem Ecclesiarn,& ad Polycarpum , et Ecclesiam suam Antiochenam commendans . Ita Elisebius laudato loco : Fostea, inquit ,' Irua uia terius progressur , eum Troadem veni et , inde ad Philade beusistitιeras dedit , π ad Sornaeorum Ecclesiam , privatimque ad Pol)carpum eorum Episcopum . eὰm Apostolicam virum esse plen/crevinceret , aps tamquam bovus ae fidelis Pastor gregem Auticcbeua Ecclesia commeudavit , rogans , ut omni eura ae diligeutis
illum fovere vellet. Smyrna Troadem usque Burrhus Diaconus Ephesi eum comitatus fuit, quem Smyrnae & Ephesi Fideles, honoris causa ad hoc delegaverant. Nil aliud ardentiori studio Ignatius a Deo postulaverat, quam ut suam Antiochenam Ecclesiam a Trajani persecutione in Fide constantem servaret. Preces servi sui exaudivit Deus sVix enim Troadem pervenerat, cum laetum nuntium de pace suae Ecclesiae reddita accepit, quo hilarior ad Martyrium properavit .
q. III. . . IgnaIlI Adventus Romam ct Martyrium . I. Roade igitur solvens, & Neapolim Civitatem Mac A doniae pertransiens Philippos pervenit, ubi a Fidelibus
peramanter exceptus fuit. Comites tu lac habebat Zorimum N Rufum, qui una cum eo Civitatem ingredientes, inter vincula , quibus constringebantur, verae caritatis & admirabilis patientiae illustre exemplum reliquerunt. De Zozimo & Rufo memoriam celebrat Martyrol. Romanum die i8. Decembris his
verbis : Fbilippis in Maeedonia naisis Saul orum Marorum Ru π Zoetimi , qui ex eo numero 'Discipularum fueruus , per quos ρν
mitivia EccIesia in Pudaeis er Graeeis fundata est, de quorum flictagone scribit S. Fobcavus is Disola ad Philippenses. De his Beda , Usuardus , Ado , &alii . Et S. Polyearpus Epist. citata
apud Eusebium L. a. cap. 36.: Obsecro, inquit, vos sinues , ut pa reatis Praepositis vestis, omnemque patientiam exerceatis, quam spectastis novsolum in unatio Raso G' SUHo Oiris beati mir, sed etiam in aliis Cilibus , oe' inquitivis Qestris &c. Passi autem teruntur & ipsi sub Traiano. II. Philippis excedens Macedoniam , atque Epirum Epida nanum , seu Dyrrachium svulgo Duragaοὶ usque pertransit. ibi navem conscendit, atque mare Adriaticum enavizan in
519쪽
Tyrrhenum pervenit: inde diversas Insulas Urbesque praeteris grestus, demum Puteolos appropinquavit. Optasset ibi descendere , ac Pauli exemplum , qui Puteolis terrestre iter Romam suscepit, imitari s verum violentus ventus terram prohibuit ab tingere e paulo tamen post , vento in propitium converso, unius diei ac noctis spatio ad Portum Romanum appulerunt. In Po tuensi Urbe aliquantulum subsistere Ignatius volui stet , sed militibus, quibus videbatur, se in itinere nimium temporis in- himsisse , renitentibus , humiliter paruit: cumque Portum jam reliquissent serunt Acta dc adventus Sancti Martyris fama jam praecurrisset, obvios habuerunt Fratres, qui pleni gaudio &moerore simul undique accurrebant. Gaudebant, cum tam Sancto viro Theophoro conversari posses moerebant autem , quod illum Romam trahi ad mortem scirent. Fervidiores aliqui dicebant , captandum esse Populi animum, ne mortem Viri justipateretur , sed ejus vitam communibus precibus postularet. At Ignatius ardore S. Spiritus accensus , quos ab hoc proposito Epistolis suis fuerat ante dehortatus, tanto ardore pro sui Martyrio peroravit, ut ad pedes ejus provoluti promiserint, se non impedituros, quin pr*mte ad Deum convolaret. III. Post haec ad Amphiteatrum ductus fuit, quo Pagani convenerunt, ut ferali spectaculo delectarentur . Celebrabant. tunc quaedam profana eorum festa Sigillaria nuncupata, quae vel Gladiatorum pugna, vel ferarum conflictu claudi solebantiue a o. Decembris. Hoc spectaculum , ut imperatoris jussa exe querentur, Sancto Seni reservarunt. Bestiis itaque expositus cum audiret prae fame rugientes Leones, haec verba, quae jam ad Romanos scripserat, protulit: numentum Gripi sum, dentibus bestiarum molar , ut pavis mundas inveniar. Sic gaudio incredibili tot spectante Roma sanguinem suum pro Christo fudit: imm sese enim bestiae eum, ut optaverat, in momento voraverunt, nihil de ejus corpore praeter asperiora ossa relinquentes . Ejus Martyrium die a o. Decembris asseritur contigisse, qua die Graeci in Menologiis illud solemniter celebrant, anno autem Chri sti io . Trajani undecimo, secundum Eusebium in Chronico, quem sequitur S. Hieronymus L. de Script. Eccles cap. 6. Latini tamen ejus festum colunt die I. Februarii. Cur autem hoc acciderit, hactenuS ignoratur.
IV. S. Ignatii 1bcii, qui Acta ejus Martyrii conscripsisse feruntur hanc ejus post mortem apparitionem narrant his verbis : Horam nos ipse spectatores Iacir , cum lacomis domi Quilem α otiem daximus genibus flexis muciis precibus Deam orabamus, ut
520쪽
at nos Infimos de iis qua facta fuerant certos faceret. Postea ei pauluistis obdormissemus, alii quidem illam subitis adflantem n
que eomplectentem videbamus, alii rursus nobis orautem beatum
Ignatium eernebamus, alii vero sudore siliantem tauquam ex muiato labore advenieutem Er Domino assistentem intuebamur. Cum ergis multo eum gaudio Ua vidissemus, G fomulorum visa contulissemus, Deum datorem bonorum laudavimus , o Sauctum beatum viximus , ωobisque diem ct tempus iudicavimus, ut tempore ejus Marorii eonvenientes Athletae ct generino Corsi Marori commuuicemus,
qui Diabolum eoueuleavit, ct pii sui desiderii cursum perfecit in Cbripo Iesu Domino nostro . Haec Acta . V. S. Ignatii Reliquiae, Ossa videlicet, quae bestiarum voracitas intacta reliquerat, subito in capsula quadam reposita, paulo post ab iis eisdem , qui S. Martyris comites fuerant, ve lut inaestimabilis thesaurus reportata Derunt, omnibus Fideli-hus Civitatum , per quas transibant, eas humeris suis gestare sancta contentione certantibus. Reliquiae praefatae Antiochiam delatae in coemeterio extra portam Daphniticam depositae fuerunt . Hujus Translationis memoriam die i . Decembris Latini celebranti Graeci vero die as. Ianuarii ubi in Menologio Basilii hare habent: Beatus Ignatius Theophorus is Trajavo Imperatore tutiochid Romam missas propter Chrisi eo essionem eum bestis p gnazit, is Leonibus, Senatu uuieterso in Heatro eo sente ρο δε flaute, fustioeatus ι id quod Sanctus precibus d Deo impetraverat:
dicebat enim : Etsi optarent ma d bestia consumi, non tamen Cbri- sum meum abnegabo ; sed cupio dentibus bestiarum moli, ut maudus pavis Deo meo iuveniar : Ckm igitur immissiu tu eum Leonibus suffocatus es , elaια d Christia uis ipsius Reliquiae, θ' eum pompa atque Bouore Roma est Glioebiam translata , tot d Urbe obetiam prodeuote cum cereis, Psalmis, wmtiis , er Canticis spiritualibus, in eadem Urbe bonorisco magii centissimo sepulcro eoudita fueruut tu ejusdem tutelam ct praesidium . De hac translatione magnifice loquitur Chrysostomus Orat. in S. Ignatium alias a. , hortaturque omnes, ut ad monumentum Martyris cum fiducia accedant.
Solum dissicultatem faciunt ultima verba ex Menologio relata ν nempe, quod S. Ignatii Reliquiae Antiochiae in honori eoe ' magusceutissimo sepulero conditae fueraut Haec primae trans lationi non congruunt, de qua etiam Evagrius L. I. hist. cap. 16. dicit, quod in coemeterio collocatae fuerunt, & quidem extra Urbem : sed potius secundae quam multis post annis , nimirumal no 38. ut Baronius , vel so. ut alii putant, Theodosius
Iunior iecit, dum e coemeterio , in quo jacebaut, in Templum