장음표시 사용
471쪽
quens in cons et Luciliario volumine. Ergo Me idem, lege, 6c a Principe rius illius ditioni subiectis perpetuo po- teli iniungi, nullo habito dii crimine in quem deinceps
illa sint transitura. Quinto, praedicta confirmantur. Nam si statutum laicae personat rinculum aliquod iniecisset, quae post a ordines clericales assumeret, profecto iε, α illo vinculo clericus emceretur secundum Io. And. in regula, sine culpa, de regul. iuri in o. in Mercurialibus, ergo longὶ fac, lius lioc est admittedum, si fbra vinculum rebus ipsis annom m fuit, anteq; Ecclcsiacarum dominium nancilceretur: quoniam sortius potest assici res, quam periona: vilath prins equitur Soc. in d. cons I a .in . vol.Pi aed.cta porro,vel prinpterea roboraxi aliat, quod si aliter fieret, in magnum incomveniens incideremus. Nam ut docet expertcntia, quaere'
Tum omnium est magistra c. quam sit de electi. cum bona proph infinita ab Ecclesiis acquirantur, facilE contingeret, quia laici omnia suorum Principum onera sus mentes, ad inopiam redigerentur: quod ob publicam utilitatem Ion V, litatem non videtur esse serendum, secundum Bart.in l. R scripto is demun.& honor. Sexto alia urgens ratio huc a eedit, ubi etenim de communi .& laicorum, & clericorum utilitare agitur, debent ab illis pniformiter onera sustineri: ut habetur in c. Peruenit. de immunit. Eccles. ubi traditum est, clericos in summis necessitatibus esse ad Civitatiscus γdiam compellendos, ut cunctis vigilantibus, ciuitas meliu eustodiatur. Si igitur clerici iure possunt ad onera personalia coarcta ti, quato magis eorum bona grauari possimn cum persor ut res nobili ruma, sit alijs omnibus rebus praescrenda &it Eolligit Bare. in cons. i. in a. vol. pro cuius Ici docum saencit rex. nota in I. pecudum fi de usur. ubi legimus, natura omnes res esse gratia homnum comparatas. Seditaresso habet, ut tributa quoq; ad commvncm omnium utilitatem soleant imperari, atq; ideo sine ullo dilcrimine omnes ad ea persoluenda teneantur: vi per Barb. in d. consilio.Ex quibo
manibuhium legibus, tum tau nubiis vicitia contra Ecclς
472쪽
siam esse eonchidendum. Et in hanc tentiam serh abomnibus viriusq; iuris comentatoribus. ac Theologis itum est: quos enumerare, ut longum, atq ambitiosum cst, ita etiam supcifluum, cum praesertim quotquot sunt, non aliis scr. quam his, quae praediximus, argumentis utantur. Quibus nos ino annuente ita accommodath resposuros speramus,
utipsi si i cuiuiscant, Dei Ecclcsiam impugnare ultro de.
2 Sed iam que contrariam sententiam adiuuent,quam nos non modo, ut magis piam, sed veriorem etiam probamus, pro labore, & cura diligenter sci utamur. In qua Piidcm re adeo istida fundamenta pers icio, ut veritate, ac religion illaeta nullo pacto videantur posse conuelli. Sunt .n.& diuina, R humani iitris robore subnixa, dc validissimis confirmata rationibus. Quae omnia eum religioni faueant, mrqua libenter sunt ab Omnil us approbanda i sunt persona: ff.de relig.ω sumpl. funer. cum simi. Primum igitur dicimus,& constanter affirmamus, cicricollim immunitalcm indistinctὶ,&in specie pure fuisse a Deo Domino omnium institutam Legumus .n. Esdiae I. c. 7. Regem Artaxersem haec verba diuino
amante spiritu protulisse. Vobis quoq; notum facimus de
uniuersis sacerdotibus, ct icuitis, cantoribus;&ianitoribu εc ministris domus Dei, ut vectigal, ct tributum,& annonas non habeatis potcsfalcm imponcndi supercos. Ecce, quam
clare, quamq; dilucidE a Deo ipso pcr os illius Regis fit erit promitigatum, na sacerdotum ad Cnera aliqua,& precipue ad tributima cogi non posse. Quid igitur aiunt isti, qui scio quo spiritu ducti, inter onus ordinarium cxtraordinariumq; etcalc, & personale distinginant, amrmantes ob id. Ecclesias in proposito casu abcxactionibus tributorii ha cflaanamunes 3 Cum nullo habito discrimine expressa ipsius Dei in contrarium sanctio astcratur. Hoc idem, dc Pharao conficiuauit. Qui cum Aegypti regiones emeret, easq; imperio suo subij ceret, icrram sacerdotum cxcepit, camq; li-
sam esse religiosissime iussit. Vt videre est Genes .a . Quae quidem sacerdotum. cxceptio nihi l aliud indicauit, quam .. T. II. Cc 3
473쪽
sacerdotes cum eora foliis iu omni gelite liberos esse oportere : ut declarat in c. tributum S.Quamuis 8. q.8. . At si quis dicat, haec tum demum locum ha re, si quando Principes vellent, bonis, quae ad sacerdotes iam transierunt, nouum aliquod onus imponcre, atq; ita diuinas illas traditiones, quas citauἱmus, esla intelligendas, quod etiam aduersantes non respuunt, aliaer sentientes, ubicunq; priusquam in Ecclesiam transiret tributorum oneri essent subiecta. Respondeas licet, hanc interPrctationem repugnar proprietati illius vocis, liberi, si enim sacerdotes a subiectione laici Principis omnino liberos este concedimus,ut diuinis illis sanctionibus dubio procul est costitutum: fateamur ri Cesse est, eos ad onera aliqua nullo iure poste compelli, siue praecedat obligatio, siue sequatur. Ea . n. huius vocis, liberi, Est vis ac potestas, ut omne prorsus impedimentum, reiiciatur, Ut not. in C. I. in princ. in verbo . Libere, dc ibi M. And.& Dom. de S Gemin. de regul. iii r. inci. Ad idem est rex. in C. cum Episcopus in verbo, libere, de ost' ordin. m 6. ubi Arch. & Io. And. exposuerunt, libere, hoc est, sine alicuius contradictione. Et late de huius vocis*ropria significatione d
cuit Alex. in cons. is .in r. vol. Praeterea, velle inter bona
Ecclesiae iam acquisita, & acquirenda distinguere,est contrat . in c.ea eni in Io. q. 2. Ubi aperte colligitur , lualuim inter
ista haec esse discrimen. Immo ibi praecipitur , ram acquisita, quam acquirenda, perinde intacta cile custodienda, ac si de domo ipsius Ecclesiae ageretur. Sed nemo est, qui non Diacile concedat ab Ecclesia ipsit tributum exigere non licere: Quinimo quodcunq; onus rei annexu m, in qua aedificatux Ecclesia,intellimur iuris interpretatione 1iiblatum ut tradia
quod adhuc ligerim ab hac opinione dissentit . Mirare per illum tex. hoc idem etiam de acquirendis Ecclesiae oonis est admittendum. Et propterea diuina illa, quae paulo ante ciatauimus, documeta, nullo habito discrimine fiam intestigenda. 1 -d etiam alio in loco fuit apertissime confirmatum,
Leuiti a7. 1 bicit Dominus . QVicquid 1cmel fuerit Deo sa-
474쪽
eratum, sanetium sanctisrum erit Domino, hoe est,sanctissi
mum ,& amplius ad. prophanos usus quoquomodo non reuocandum. Ecce sine dubio de bonis, quae in Ecclesiam
transferuntur, est strino,& ramen ea omnia usq; adeo lacra
eniciuntur, ut ab omni prorsus laicorum potestite seiungantur
Et ratio est in promptu: si quidem ista clericorum immunitas a Deo est, ct in fauorem ministrorum ei seruietium instituta Qusci cum publice intcrsito ad omnium hominum
pietatem, atq; utilitate pcrtineat, sequitur ut nulla sit habenda distinctio, tanactsi maior in uno casu ratio, quain in alio militarct l. a. . exercitum ff. de his, qui not. infam.i Ν, ob fauorem publicum etiam odia ampliantur,&ad casum in quo non subest cadcm ratis,porrigunturiquod si illud statu, tum est ob fauorem humamim, multo magis est concedendum, ubi de Quorc diuino ageretur, ut hic, Arg. Λuth. multo magis C de sacros. Eccles ad rem L I. g. Qiwd autem n de meat Quare iam latis liquere arbitror, iure diuino clericorum immunitatem esse probatam, quae cum simpliciter,
& indistinct e a Deofuerit instituta, ut supra ostcndimus, ilis lud scquiuis, ut etiam 11mpliciter abs aliqua distinctione sit intelligeda,& clericisinuiolabiliter obseruanda Mosti praesid. Idq; Lituis ex uis, quae iam subiiciemus apcrietur. Et
si aliquis exciperet, dicens, istorum Regum L. Pharaonis, Artaxerxis exempla, lcgem non constituere, tu quial erant gentilos, tum etiam quia gratis ca omnia Ecclesiae concedebant : quapropter nouimus, ea q1iaestuat consilii , noes e neri caesi ario obseruanda. Resp. quod tunc nostru argumentum a fortiori procederet. Nam si gentilesidiam pie,ac religio 'Se egerunt, multo magiS conuenit, Vthoc ipsiim a Christianis Principibus obstruetur, secunditu memorabile illud, Euagelii documcnti, nisi abii adauerit iustitia vcsti a plus quὲ Pharis eorum, &c. Non .n. est ullo pacto crcdendum, diutia, Vas illas traditiones haec memorarc voluisse, nisi va diligenter custodiantur alioqui videre arur inaniae contraca, qui
475쪽
hic. si1 Papa, depriuil. in 6. Quare non est ambigendunt.
quin ista Ecclesiae immunitas diuinis legibas praecipiatnr. QEd nonne iure quoq; naturae huic immunitati est maxime deferendum cuius quidem iuris ignoratia neminem cxcusat: cima iraturalia sint aut ess) debeat omnibus nota. Hoc autem halid magno conatu sic posse ostendi cxistimamus. Quae insiliat omnibus, ea no casu aliquo contingere, scd naturalia esila intelligitiatur: ut videre, & homine bipedem esse.&ut ait Tuli. in 3. Tuicut consensus omnium, vox est na
Cum itaqε exploratum sit, villam unquam fere ita imma. nem , & barbaram filisse nationem, quae aut Deum sibi non finxerit, aut ab aliis traditum non i uiceperit, ut ex omnium gentium liti orijs colligi facile potest. Et rursus, cum natura nihil agat frustra, sequatur necesse est, Deum esse: & si sit ut certe est) oportere aliquem esse cultore, dc bona locaq;huic tam pio vitii destinata , quae summo honore sunt veneranda propter ipsit ira Deum, ad quem haec omnia refcruntur. Ut, nam tempus , dc susceptae disputationis ratio pateretur, ut commemorare possim, quo cultu, quo honore , qua deniq; veneratione sacerdotes digni sunt existimati ab iis, qui solo naturae ducebantur instinctu et quam multa, quae christianis principibus ruborem incuterent, recitaressius, qui spretis iis, quae per Christum esse verissima cognouerunt, & negleuis ijs, quae a cuiuslibet iuris traditionibus acceperunt, i cerdotum priuilegia laedere non verentur. In quos Deum inuehitur, dicens, Veli pastoribus, qui dilaceratis oves P scuae meae. Hieremiae 23. Reges .n. in antiqua lege pastores nuncupabantur. vilath docui in lib. de potestate Papae, ScConcilij: quem superioribus anniscdidi.Et piofecto uec ratio, quae valde naturalis, dc iuri consona cit,debet nobis pc inde magno cste argunteio, ac si lex aliqua ipsi iis naturae adduceretur: Ut pulchrε docuit And r. de licria. in proemio
Gudorum; quem retulisi oc secutus cst laicii l.Quotiens nina I. C. derci vend. quibus in locis a unt, rationcm debere
476쪽
retur,quoniam legem querere,ubi ratio ut best,nihil aliud est quam infirmitas imaelcctus, ut satis colligi potes ex iis, quae
docuit Arist. in s. play. textu cona. 22. Ad quod accedunt ea, quae plene habentur per Fcli. in c.Tua nos de iureiur.Sed iam ipsas leges tum Pontificias,tu in ciuiles audiamus,quibus liscnostra opinio confirmatur.3 Iure igitur Pontificio constanter assirmamus, in proposita questione clericorum immunitatem ess)' subnixam: Ut videre est in c. Non minus, & in c. Aduersus, de immunit. Ec-cies. Ex quibus colligitur, etiam si magna necessitas vigeat, vel publica utilitas id suadeat, laicorumq; facultates ferendis oneribus non sum ciant: propterea tamen haud fas esse Onera imponeret Oonis Ecclesiarum, ad id Potificis Maximi non praecedente consentii. Ergo Papa non contentiente, ullo in casu grauari non possunt:cum ibi quaecunq; exactiones prohibeantur. Qui .n. dixit, quaecunq. nullam prorsus exacti
nem excepit c. iblitae de malo. & obed. Praeterea, exceptio. nis ea est vis,ut prster casum exceptum omnia excludantur,
in ei B; regaea firma permanea sit. Quaesitum s. Deniq; cum sto. Ede fund. instr. sed ibi solus calus Papae consentientis 1 regula est exceptus, in quo immunitas Ecclesiae no violatur, ut paulo post declarabo: ergo in hac materia onerum serenis dorum, nulla est alia ficienda distinctio, nisi, consentiat ne
Pontifex, an non. Ad quam sententiam accedit rex. apertus in c. sancitum in fi. 23. q. g. ubi habetur, tributa quae exigi solebant, exigenda non cue,postquam praedia illa in Ecclesiam sunt translata, nisi Papae licentia accedente. Ecce quam dilucidh in illo tex. fiterit constiturum, de praediis tributariis, antequam Ecclesia eorum dominium adipisceretur , trib tum exigi non debere, nisi Papae authoritas intercedat. Dubitare vero non licEt quin Decretorum liber fidem facciat: per ea quae docuit Alin. in c. a. de Rescript. Neq; obiiciatur, hoc quod ibi de Papae contemti traditum est, ad c sum illum dumtaxat cM rcfercndum, in quo lacerdotes ad exercitum ducerentur. cum ibi coniunctim de tributis quoq; icincndira sacerdotibus ageretur, ceditio illa Pom
477쪽
nficis consentientis, debet paritamiter ea duo eoniuncta
determinare, cum fuerint sub una verborum conceptione prolata l. vnic. s. sin autem C de caduc. toll.& Liam hoci
re, dc ibi Docto. Ede vuln& pupill. Vbi autem Papae auth
ritas intercedit, tunc violata clericorum immunitas iure dici non potest: eum notissimi iuris sit, Pontificem Max in iis, quae ad Ecclesiam spectant, fungi plenissima potestate,dc beneficiorum patronum, ac dominum appellari, Gem. I. Vt lit. pcnd. cum multis alijΝ-inferius citabuntur. Quare nostra iam satis probatur intentio, cum docuerimuS, etiam urgente necessitate ullum onus Ecclesiarum bonis a laico Principe imponi non posse. Hoc idem probatur in c. Quamquam de censi. in 6. ubi haec laa: entur: Ecclesiae, Ecclesialti- cci; personae,ac earum bona,a secularibus exactionibus sint immunia, ccce quam indefinit , simpliciter,& pure omnes laicorum cxactiones prohibeantur. Indefinitum porro uniuersali aequipollere, noti stimum csH. si pluribus st delen r. quod maxurae verum est, ubi publica utilitas,hoc est,rcligio- his fauor id postulat, argumento l. a. excercitilinis duliis qui not. intain. Ad praedictam conclusioncm accedit rex. memoratndignus in c. I. de immuni. Eccl. in o. ubi, si verba illius cunstitutionis non violantur, hoc fuit elare lanciliana. Ibi . n. dc bonis tam acquisitis, quam acquirendis EcclasiaeH-gitur. Et tamen in specie, & talcar, & collectae, ac demum generaliter, exactiones , qualescunq; illae sint, excluduntur, ila vetantur. Explorati autem iuris est, quM ubi post nonnulla specificata subiungitur clausula generalis, tunc verba illa in-
distincto, amplissimeque & omni piorsus restrictione selucta
maio. & obed. ibi, Qui dixit, Qimdcunq; Sed in tex. prem
morato, specialiter taleae, dc collectae enarratur,deinde clausula illa, de quibuscunq; exactionibuhsubiungituI:ergo nulla exactio cii excepta. PostLcmo, possent malae quoq; aliae. o lucis
478쪽
iuris Pontificii sanctiones afferri: ut est tex. in Cem. I .cle it r.
immun. α in c. sectindum canonicam 2 3. q. g. & rex. in cap. Praedia. I 2. q. a. quae iura pro hac immunitate videntur expressa, quicquid ibi Glosiae dixerint, nam ubi lex non distin-gtiit, neq; nos debemus distingueret. 3. ff. de off praesid. Maximδ chim sumus in iis, quae religioni fauent, Vipatilo ante dictum est. Et pro amplissima ista clericorum immunitiate,est tex.qui lacerari non potest, in c. Ea enim, in principio I O.q. a. quem supra enucleauimus. Ubi, idem ius de acquirendis, quod de iam acquisitis Ecclesiae bonis esse censuit. Disponens insuper, ira quaecunq;Ecclesiarum non minus illaesa esse custodienda, quam sit ipsa Ecclesia, quae sui praediximus non modo gratiari ullo pacto non potest, sed etiam onus, quod rei pritis erat annexum, in qua domus Ecclesiae construerc-tur, statim dissoluitur, & res libera fit. Hila sumpta occasionc, non pomum silentio praeterire mihi valde absurdum, atqurrationabile id videri,qtiod nonnulli aduersantes, aliqtrando tradidarunt, innixi verbis duntaxat, sed non rationibus quorundam carionum, o praesertura c. secundum canonicam, oc c. sancitum 23. q. R. Aiunt enim,& uno ore omnes latentur, Ecclesiam ad tributi soli1-tioneira non icneri pro bonis quibusdam, et est hortus, manius, id genus alia,quamuis aes istae essent prius certo tribu- tortim oneri obligatae : alioqui antem pro aliis praedijs sentiunt. Nam constat hoc corum documentum omni prora stis vcritate, ac ratione carete: scum eadem ratio immunita 'tis, quae est in horto, dc manso, vigeatpariter in alijs praedijs omnibus, quae Ecclesiae acquiruntur. QuippEcum nulla' alia ratio adduci possit, nisi hortum ideo csse a tributo ima munum, quod Deo dicatus est c.Semel Deo dicatum, de re gul. iur. in o. & c. Nulli liceat I a. q. a. Et cum nulla alia ratio, saltem ae se principalis, possit adduci, perinde est, ac si ista λret expressa, secundum glos. m. approb. in l. Quamuis,'e.de fideicom.Quod si hςc eadem ratio militet etiam in alijs
479쪽
lud, it Ad leg. Aquil.cum concor. ibi per os adductis. Sutenim omnia hςc bona pariter Deo dicata atq; ad usiam mi, nistrorum ei ministrantium destinata, siue sit hortus unius iugeris, siue sit praediunt multorum iugerum. Nam plus, de inmus, ubi lubest eadem ratio differre non solent, i. Quae de tota is de rei vend. & l. Qui scit, & ibi glos. not. T vsur. Idq; docuit Ias inl.Scrui electione S. Cum nidus isdelm. I.Quinimo dico a legis aequitate longe distare, quod una Cadcinq; Eccles1ae subitantia, quamuis in pluribus, ac diuersis rebus
consistat, diuerso iure censeatur, ut est tex. valde not dcibi gloc in c.cognouimus I a. q. a. constat igitur, in Vtroq; calucand cm iubesse rationem: ergo idcm ius, ut praediximus, liquet pariter,& exceptiones quae aduersus praedia possunt afferri, contra hoi tum,& manium etiam militare. Nam si dicimus, rem aifcctam transire cum onere suo, atq; iuri alicuius peisonae derogandum non esse, ut late iam in prae cccientibus fuit adducthim, haec omnia ι. tiam conti a hortum Ec- .clasiae vehcmcnter urgebunt; cuin l. Ici quod nostrum cst T. de reg. iur. unde haec regula summar,non distinguat interius:
rei iij, quod in maiori, scii minori quantitate consiliit,sed iam differenter loquatur. Verum si ea fauore Ecclesiae reiiciuntur, ut videre est ind. c.sccundum canonicam,dc in d.c. sancitum cur diuersa in alijs Ecclesiae bonis sentcntia profuratur , non video: idq; praesertim,cum leges quoque talares,nedum canoneS,non modo non obstent,sed imo potissiliaum faueant amplissimae quantitati bonorum, quae donantur Ecclefiis S. Sinimus. in Aul.de non alien. n. Eccle. 'bi habetur,optimam esse memsuram in iis quae donantur Ecclesiae rerum donatarum immensitate. Quare iam satis pauer, hanc inter plus & minus differentiam, non modo a ratione ipsa, verum etiam a legia hus omnibus abhorrere. Quod si dicatur, ille hortus, siue mansus, tanquam doS Ecclesiae,ad alimcnta unius sacerdotis necessarius est: illa v ro tot iugerum multitudo videtur unc superflua,atque hanc
ess) huius dii criminis rationem 3 Respondera b cum, qui
480쪽
ita diesret, nihil aliud agere, qua, ut Dei eoarctet Ecclesiam:
ne ultra umina, aut diros possit habere sacerdotcs, Vclministros, qui vivant in pondere & mensura , tanaetsi rectores illius Ecclesiae sint Episcopi: ut nihilominus ncque hos pia
tales esse valeant,neque peemosinas pauperibus erogare,neque Ecelesiam ruentem restaurare,& id genus alia,quae Cmnia a legibus pontificiis non modo permittuntur, sed etiam minuimε praecipiuntur Episcopis,& alijs Ecclesiarum ministris, ut legitur in. c. Mos est. in. c. de redditibus. in. c qua tuor, & in multis aliis cap positis Ia. q. a. apropter, Ut
aliquando concludam, constanter affirmare ausim lex in.d. csecundum canonicam & tex.in c. 1 ancitum.irrefragabiles esse, ad probandam hanc bonorum omnium Ecclesiae
immunitatem absolutam esse , ac nullo limite coarctatam.
Quia quod ibi de horto & mansis dispositum est, debet ad
alia quoque Ecclesiarum bona propter rationis identitatem, dilatari. Et sic illa duo iura hunc in modum exposita,' dc ventilata, vehementer huic fauent immunitati. Quam brem, ex his omnibus pollicitationem nostram expletiimus: quae ea fuit, ut planum faceremus, opinionem hanc esseture pontificio confirmatam. 3 Nunc super est,ut ius quom Civile huic immunitati consentiat. Id quod non obscure colligitur ex Aut. Item nulla communitas. C de Episcopis & cier. Ibi etenim scriptum est, super Ecclesiae bonis exactiones vllas ipmponi non posse. Qui quide sermo ita indesinitὶ prolatus, tam de ordinarijs, quam de extraordinatiis oneribus est intelligendus. Tum quod dixit, quascumq; exactiones, atque ideo nullam excepidargumento. c, solitae, de malo. & Obed.Τum etiam quod istat Aut corrigit.l. Placet. de sacros. Eccl.ut ibi in dict. Un&postremo& glo.& Cy.docuerunt. Qui S. Postremb. de ordinariis oneribus loquebarur: qui si ab hac Λut. corrigitur, consequens est, ut tributorum vetetur exactio. Possent aliae quoq; iuris Ciuilis constitutiones afferri: sed quia haec imitem,tio magis ad ius Ponificium quam Quile petinet om in non prissi esuis, Mane