장음표시 사용
111쪽
siones sero omnes exhibent: tollitur in altum, scit. cum tremore: LXX ανεσταλνὶ, III ER. Syr. contremuit, SYMM. THEODORETUA CYRILL. χωρησει προς τὼ ιυ73ἐν, και εσται παλιν ώς οὐχ υπορχουσα, aufertur, FRAEHN., curri Exm. zrit. in Nah. proph. specimen, Rostochii 1806. Qui omnes in eo errant, quod passivam reddiderunt speciem pro activa; id quod cadit in alteram quoque partem 2 qui praeserunt: ,, attollitur in eandio IARCHI et ΙUDAEI fere omnes, IUN. , TREMELL., SCHMID. , et qui supplent iure e versu sequente. Nescio an in hunc inciderint errorem, profecti inde ubi maxima nostratium pars constitit: 3 attollit se COCCEIUS, ABARBAN., MAUR., EW., HITE., ΗΟΕI.., UMBR. nil.; at vero intransitiva potestas plane obtruditur verbo. Ago examinemus exempla, quibus tale quid comprobari asseverant. Num. XIV, I R 'iar v vidimus ad v. i. , se reserendum esse etiam ad reviri'; Hos. XIII, 1 I. H. MICII. recte interpretatur: seportavit ipse scit. suum loqui s. horrendum illud precatum suum; portatur autem peccatum, eum imputatur et vindicatur Hab. I, 3 Nur, simpliciter audit: et rixam tollunt erhebi man ; Ps. XXIV, 9 ad alterum, et attollite portae aeternitatis suppIendum esse ,,capita vestra Ex antecedentibus, reflexivam autem vim nullo modo concedi posse , e v. 7 patet, ubi e contrario legimus i 'n 'reaean'; postremo Ps. IX, s re ae non est inta. G ΕN. thes. all. , sed, sicuti re ita Iob. XX, si nomen abbreviatum, cum potestate
sublationis, seu altitudinis, sublimitatis, cis. EW. kI53b Iob. VI, 1, quem laudat HOE M., pertinere huc nequit, cum dilucide ibi significet: ponderare . 4 Restat paucis quidem sublevata
lautoribus, unico tamen probanda usu I. ΙΙ. MICHAELIs et B RHinterpretatio: tollit, acii. vocem suam, clamando nimirum et eiulando, quod dicendi genus supra a. v. Num enucleatum est; id- quo Ionge aptius videtur sententiarum nexui et progressui, quam sinimis modum y illud: attollit se. Exclamat autem terra Prae laeso s. conspectu eius, cis. Ies. VI, 5; conclamat deinde una cum orbe terrarum II 'niu SI' Um, ῆ οἰκονιιένη, est enim ,nri 3 sui. sem. a. v. ,2 proprie: -frugifera est, unde EWA Us sola s. h. v. arva intelligit, angustius nimirum; nam ubi de universa terra dictum est, non est quod asserantur arva,
112쪽
praesertim cum inclusa antea Baianaeae et Carmelis nomine videantur. Ubicunque opponitur terrae universae, eas significat regiones, quas incolunt homines, Iob. XXXVII, 12; Ρrov. VIII, 31; Ps. XC, 2, unde saepius etiam adduntur incolae Ps.
XXI P, 1; eis. Ies. XIII, li; XIV, 17; XXIV, 4 ff., ubi falso
restringitur a nonnullis ad Israelitarum vol Babyloniorum fines, sicuti nostrum quoque ad sacram terram cogit GROTIUS: Aquae et ipsa fumavit incendiis per Salmanassarum et Sanheribum at vero numquam significat unam terram, sed terrarum orbem. Status constructi praepositionem praecedentis veluti 'au satis multa exempla, praeter v. i. 'ri, vide sis apud
GESEN. Lehrgeb. p. 679; quod genus admittitur, ubi verbi reeti ratio praepositione describitur; cis. 2 Sam. Ι, 21 'riri, et HENGSTn. ad Ps. II, 12. Incolas orbis terrarum plerique solos homines esse putant EW.: so dass Wohl aueli die Menschenestrem mussen ; at magnifica imago omnia omnino animantia flagitare videtur; cis. Ioel I, 18. 20.
Prae spuma riua quis 3tabit' et quis consistet in ardore irae et ' a tua ei iratar ignis e sua rat, et rupes ruptae sunt M eo. Si caussam quaeris, unde tam atrocia patiantur omnia, ira dei et excandoscentia est, irregistibilis illa; qua si vagatur et consumit longe lateque, ipsas rupes contundit, nedum Evadent homuncionesi interrogatio pro mera negatione, ornate Posita. - in spuma primum, deinde creberrime ira; durius, etsi litorato, HOELEM. t Eum Angesitate seines Grimmes. - Iri, non stabit solum, verum stando permanebit nec Oncidet in statu suo permanebit DRUA. , TARN. , cis. eandem seresententiam Mal. III, 2, unde coniuncta cum Ioel II, 11 verba re fert Apoc. VI, 17. - Amplificatur interrogatio parallelo synonymo, per chiasmum inversum addito, 'p' 'o . BURΚIUS epit in chiasmi sic explicat: sestare, sive statum firmum, quem iam assecutus sis antea, tueri minus est, quam surgere, ubi iam cecidisti; minusque est indignatio, quam excandescentia irae in quo neglexit satis pervulgatum verbi usum, U 1 Sam.
113쪽
. lan. III, 7; Num. XXV, 4; Ies. XIII, 9. 13. - IPEU de aqua, de ira saepa legitur dictum 2 Par. XII, 7; Ierem. VII, 20; XLII, 18; cis. ΕΣ. IX, 8; Apoc. XVI, 1. -Effundi hic nihil aliud est quam longe lateque dispergi; ναε-
satur momento, ac si ignis totam silvam corriperet. CALV.
LXX aliter legisso suspicandi sunt, reddunt enim τήκει αρχας, Arab. liquefacit principes, legerunt ergo viii
Rupes, quae pro inaccessis habentur munimentis, cis Ps. XVIII, 3, diruuntur ab eo, seu prae eo, U, i. e. prae iu-eessu eius et increpatione, cis. Ierem. XXIII, 29. Vertimus nos mPes ruptas sunt , ut paronomasiam imitemur, quae intercedit inter Izria, 'rma, et mn XI, praeeunte ΜΛUMRO., anta igitur cum sit dei potentia, ut eam ne solidissimao quidem mundi partes sustinere possint, num illi vos Ninivitae r sistere poteritis 3 num vos adversus illum muris, lassis, turribus, praesidiis ita instructos putatis, ut illius impressionem hostilem avertere possitis 3 Quid enim homuncio mortalis ete. GD THERus hom. II in Nach. Sic nostro in commate ab universi iudicii descriptione transitus fit ad speciem vindictae de Assyriis
sumendae praesormandam v. 7 11.
B. V. 7-11. Verum enimvero iudiciis suis exercendis Dominus non id
solum efficit, ut exstinguantur malefici, sed etiam ut vindicentur pii. Utrumque iam sequentibus exponitur versibus, ita, ut v. 7 agatur do piis, v. 8 de hostibus, v. 9 de utrisque, V. 10 rursum de hostibus, v. 11 do piis. Vindex enim et iustus iudex Dominus est bonus idem, neo destituit eos, qui suam in eo fiduciam ponunt v. T; Ninum autem, sicuti hostes auos omnes, lauditus exstinguit V. 8. Quare ne timeant Iudaei, no Vexentur Porro Rb Assyriis, cum deus, si quos evertit, ita pervertat, ut funditus intereant v. 9; nam vel spinarum instar perplexos illos necopinato ad unum omnes consumi tacit v. 10, ita ut liberetur ab
oppressore Iudaea. V. II. Ceterum omittere nequimus, sententiarum varietatem eo Ositione etiam versuum et numero praeclare in hoo capite expres,
114쪽
ad quam interpretandam iam accedimus, quinque versibus absolvitur, quorum membra bina bipartita quaeque sunt; ita torrentis instar omnia prosternentis decurrit; simulae ad bonitatem dei et pacem genti suae parandam ventum e8t, moderatur rapido cursui , et alterum tantummodo deinceps membrum in duas abit particulas, signo sakeph distinctas, alterum integrum est; veluti praeclaro cum pondere in limine statim sistitur: rapvi Quae ratio quantopere ad diversam sententiarum naturam reserenda sit, dilucido ostendit v. 9, qui pro indole sua primae strophae similiore ad pleniorem et ipse verboriun numerum vergit. De poetica omnino huius vaticinii natura esta proli.
Bonus Dominus et munimento est die angvitiae, et gnarus eorum, qui consuunt ei. Haec enim Iaeta est iudiciorum divinorum pars, quod pios, licet concutiantur et ipsi tremenda dei potentia, solatio tamen assiciant et erigant; cis. Luc. XXI, 28. Ista vomoppositio est sententiarum tam subita, ut solis radium aequiparet per caecas tempestatis tenebras repente effusum. HOELEM. non adeo benignitatem exprimit, quam LXX et plerique statuunt interpretes, quam bonitatem, propius cognatam eum Probitato, cis. Ps. XXV, 8; ideo peccata condonat suis Ps. LXXHI, I; LXXXVI, 5, et quae pollicitus iis est, certo praestat ri. C, 5; CXVIII, 4. IONATA. addit hes M, , Ps. LXXIII, 3 secutus, nec oblitus bonitatem dei non posse experiri, nisi qui ad eius
gregem numerantur. Munimentum seu praesidium suorum deus
saepissime dicitur, cis. Ps. XXVII, 1; X VII, 39; Ies. XXV, 4; Ioel IV, 6; cla. Sach. II, 9; hic autem egregie etiam
opponitur rupibus contusis. Perperam reddiderunt: sortitudo VATABL.; robur DRUS., BURK. , et confuderunt muta cum
locum munitum notat Iud. VI, 26; Da. III, 4; ΕΣ. XXX, 15. Porro refugium habent RENEN. , Eo . , pressia SCHULT su vestigiis ad Prov. XLV, 25 ; plane aberrant LXX τοις υπομένουσιν a Moν, HIERON. et consortans est. Diea angustiae Ex utriuAque testamenti usu pro tempore dicitur, cla. II, 4; III, 17; mx calamitas, alias coniuncta cum rapax all. Ies. XXX, 6;Zeph. I, I 5; iisdem sere verbis idem dicit Ierem. XUI, 19, copiosius Ps. XXXVII, 39, cuius loci nescio an meminerit vates, eo
115쪽
CAP. I, V. 7-11. migis, eum duos etiam psalmorum locos malos hoc versu reperiamus. - Verbo ara' nimium tribuerunt, qui amando, curando, tuendo reddiderunt, DRUS. , CASTALIO. , GMEN. thes. , - enim notio nullo flagitatur exemplo; parum etiam viderunt ii, qui solam cognoscendi vim retinuerunt CHALD. , BURR. qui insuper notores veterum, γνωστῆρας, in comparationem advocat , nec non in .: Onovit tanquam cordium scrutator; nam licet praeclare disputet I NasTB. ad Ps. I, 5, cognitionem satis esse, nisi forte cum ea inclusus in meso deus sit; quas desint, ea ex indole eius et natura sponte consequi, - non tanti tamen sacerent li. ss.
notum esse Domino Gen. XVIII, 13; Am. III, 2; Ps. CXLIV, 3, et novisse deum Ps. L. III, 11, nisi Iasius paullo pateret: imo
non mentem solum spectat hic noscendi usus, verum omnem
animum et ingenium, sicuti bene vidit GOUSSET. lex. p. 590: saeps designat aliquod amicitiae vinculum, cum scilicet rationem alicuius habes, aliis dicens: nescio vos, ut Christus loquitur, con- notatque illius, quem amice respicis, reciprocam in te Propensionem. Est ergo tale quid: agnosco aliquem esse meum et ad
me pertinere; cis. Hos. XIII, 5; Am. III, 2; I Cor. VIV, 3;Ιoann. X, 14; is enim si est sensus, vere dicit S. Paulus 2 Tim.
II, 19, bene esse de singulis hominibus aequo ac de universa ecclesia, ubi firmiter haec duo stent tanquam fundamentum: Anovit Dominus suos, et: recedat ab iniquitato, qui Domini nomen appellat. - Novit autem deus, qui confidunt ei, neque Vero sequi confugerunt ad eum MICH., BURE., HOELEM. , cis. HENGSTB. ad Ps. II, 12. De statu constructo cum praepositione composito, veluti II 'Pri Ps. V, 12, diximus supra ad v. 5. Resert autem hoc membrum versus aperte Ps. I, 6 Mnovit viam iustorum, et
II, I2 ,, beati omnes qui confidunt ei, quod licet non do patro sed do filio praedicetur, huto tamen Ob divinam et naturam et dignitatem tribuitur.
Ceterum hic versus non solamen solum habet grave, prRG tim cum paucis annis ante hae confidentia dei vindicati essent a Sanheribo, sed gravem etiam commonitionem, ne ab ullo alio Iudaei nisi a deo suo sperarent salutem in praesenti tribulatione. Quid enim saepius, quid severius populo improbrant Vates, quam quod in curribus et equis, nequo vero in Domino vivo suam ponerent fiduciam et spem auxilii contra hostes. Nullam autem
hic praedictionem, sed nudam dei descriptionem a bonitate et Diuitigod by Cooste
116쪽
solita eius demonstratione osse, bene defendit MARCKIUs adversus DuusIUM qui Iudaeorum praesidium contra Sanheribum, et Coc-CEIUM, qui pro solita ratione sua per omnes hosce versus Christianorum salvationem a Iudaeorum saevitia vidit.
Eae inundatione transeunte consummatum redde t locum eiuε, mosque inimicos persequetur tenebris. Copulae sensum non male reddiderunt IUN. , TREMEL itaque , cum hostium perniciem consestimo Domini tutela consequi significet. Praepositio 2 hoe loco instrumentum indicat . 'Cur inundatio Iob. XXXVIII, 25, sicuti creberrima in ii. ss. similitudo intercedit inter aquarum molem
et miseriam Ps. CXXX, 1; XLII, 8, respecto plerumque diluvio Ps. XXXI; Dan. XI, 22; Ies. LIV, 9, si transfertur ad calamitatem omnia destruentem et perdentem Ps. XXXII, 6; Ies. XLVII, 2; Dan. IX, 26. 40; inde ad caussam iudicii, dei iram Proverb.
XXVII, 4; tum vero ingentes quoque exercitus terram inundantes refert Dan. XI, 12. 26. 40; comparantur Euphratis inundationi Assyriorum exercitus Ies. VII, 20; VIII, 7; Ier. II, 18. Ceterum haee versus verba olent memoriam aliquam loci Ies. X, 22. 23: ,,consumtio decreta est, inundat iustitia, nam caussa absoluta et decisa est. Inundatio transire dicitur, quoniam summo cum impetu decurrit, et obvia quaeque prosternit VAT L. , nee hic illic solum, sed passim Vagatur; verba au et synonyma cis. Ies. VIII, 2. 18; Ps. XLII, 8; DELITE v. ad Hab. III, 10. Alii male reddunt: et cum inundatione transiens: CALV., DE DIEU, MARCK., HESSEI BERG. , HOELEM. , qui caussam etiam instituti addit, quod meta ,,seminei generis esse testetur no po, Iocus is, quem aquae illa effusio pervaserit; at vero primo loco suffixum I inundationis Iocum notare nequit, quae certam omnino et quasi definitam limitibus regionem non habet, sed ad Ninum resurri debere probabimus; tum vero semininum verbi genus nullo demonstratur exemplo. Syr. consudit
117쪽
CAP. 1, v. 7-il. cum eum exhibeate et inundatione operatus est mn- sumtionem. Ceterum inundationis transeuntis imagino exercitus magni adventum aperte praedici existimant VAT L. , HITE., quibus respondit iam MAUR. , propter seq. tenebras praeferendum esse sensum calamitatis ineluctabilis. semper esse sem. Mi., consummatum aliquid, neque vero
eonsumtionem, uti interpretes cuncti exhibent, dudum probavit HENGSTB. Christol. II, 513 8s., contra quem, quod monuit H-VERN. EE. p. 148, ratav esse exsequi, non magni momenti esse potest. Do formula iudiciali rata cis. VITRINGA ad Ios. X, 22. I 'IR , Iocum eius, Nini esso Iocum, recto plerique viderunt interpr. , praeter HOELEM. v. supr. et II SELBERGIUM, qui mirum dictu, sum refert ad m,Pl At, unde quaero intelligi omnino posset, respici Ninum, nisi monere titulus videretur e r. ad v. I. Omni enim caret analogia, quod proseri BURRIUS, respici eam hic et v. 11 per anastrophen, nomine urbis in ipsa prophetia non expresso; ,, ectus, inquit, et via spiritus urbem quasi praesentem habet, adeoque nominare eam non habet necessum; in quo quod neglexit II, 9, omittamus nunc; at eo usque non negligenda certe erat Spiritus S. providentia, quippoquao non Nahumi solum sed omnibus prospexit temporibus, nec incertos per duo integra sere capita sinit lectores esse, quemnam respiciat tam grave vaticinium, donec praetereundo quasi nominetur; nihil est enim ad II, 9 usque, unde possit divinari, quam gentem, quam urbem indigitet vates. Sie primam illam inscriptionis partem, quam spuriam esse haud pauci contendunt, nostroversu exposci et flagitari apparet. - Quaerendum est autem, quid sibi velit Ioeus Nini, et quomodo discernatur inter urbem et locum eius. CALVINUs solum intelligit, q. d. ,,non tunium terrae superficiem evertet, sed et ipsum solum, ita ut Sodomae et Gomorrhao similitudo aequetur - id quod durius et dictum Et eogitatum est. Satius est sequi TARNOVIUM, bene monentem: ,,Nota quod in s. s. samo rei alicuius locus pis ars dicitur, cum
ipsa perit eis. Dan. II, 35; Apoc. XII, 8; XX, II; sio IIITZ.,
MAUR. ipsam urbem intelligunt, idque recte, nam si eversa urbs est, locus iam non huius urbis est, sed alius vel nullius; id quod ad sententiam sere redit ΜΑΗCRII, qui conseri dicendi genus: Iocus eius non iam novit eum Iob. VII, 10; VIII, 18; XX, s. Nostra versio e veteribus sere apud solum HIERON. et SYMN. re- Duiligod by Cooste
118쪽
TIIEODOT. lcisso videntur , quos sequuntur DATHE , IUSTI, GRIMM, MIDDELDORPF, contra quos FRΑΕΠΝ l. I. p. 14 38. apposite monet, 'PI esso excitare; legunt porro 'DRU, et ita accipiunt pro genitivo, mulo intellecto lo II, 10, AQUILA απὁ τῶν
ΚΛLINSRY a. h. v. et MITH Dio Ersult. dor biblischon Weiss. Stuug. 1844 p. 259 , cum DIODOR. SI I.. Bibl. II, 26 tradiderit, post diuturnam Nini obsidionem Tigridem, multis imbribus
magnopere e auctum, perruptis muris magnam urbis partem inundasse; tum vero regem Sardanapalum, vetus quoddam Oraculum consectum ratus, quo non everti urbem praediceretur, nisilluvius inimicus urbis factus esset, sese cum mulierculis Est. Cremasse. Cui sententiae primum officit, quod ex altero versus membro, et ex v. 10 all. apparet, do inundationo vatem dicero per imaginem; deinde quod Diodorus de oraculo verba sucit, quod et antiquum esset - , Nahumus autem vix sexaginta annos ante expugnationem Nini vaticinatua est et eiusmodi omnino est, ut nulla cum hisce verbis contineri ratione appareat. Idem deinde ΚΕITurus p. 258 ff. et nonnulli alii alteram membri partem ita consectam contenderunt, ut Iocus, ubi Ninus fuit olim, reperiri omnino non posset, LUCIANI sere ignorantia commoti. Is enim in diat. Ἐπισκοπουντες t. I, p. 292: η μἐν Νινος, inquit, απολωλεν riori, και δευοεν εχνος σι λοιπον αυτνὶς, Ουο ανἀπης, οπου ποτ' et fatetur doctissimus BOCHARTus Phal. IV, 20 p. 284, in loeo Nini praecise definiendo frustra viros doctos se satigare. At aliorum testimoniorum quasi silva surgento nune e terra Nino egregie confirmata est et comprobatur in dies
praeclarius. Quid ita3 fac aliquamdiu ignotum fuisso Nini situm, tamen in ipsis verbis nostris non inest, Iocum eius nusquam debere inveniri posse; nam est ab8OIutum, consummatum, et locum alicuius absolutum reddem mera est: facere, ut iste locus iam non certae illius urbis, eo usque extantis, Iocus sit. Quid autem, eum evertatur urbs, patientur incolae 3 inimicos 1 Collegit et exposuit permulta Tuomus l. l. , brevi conspectu proposuit
119쪽
CAP. I, v. T-11. suos deus persequetur te Pris. Quaeritur, utrum subiectum enuntiati sit an lateat in 1 Qui illud statuorunt LXXCALV., I. H. MICH., BURK., ΜAUR., istenebrae Persequentur hostea eius, sine idonea caussa recedunt a subiecto antecedente et insequente, nec respiciunt lineam Mahkeph, quae arctius utrumque ad unam copulat notionem. 2 Alterius sententiae patroni in duas rursum abeunt partes, prout verbo 'auri vel instrumentum vel locum indicari putant: a IONATH. EWALD.: ,,persequetur in gehennam quem sensum nonnullis locis verbo subesse non negamus , cis. Ps. LXXXVIII, 4; Iob. XV, 21 cti, ubi nexus sententiarum dilucide suadet; at vero ubi absolute positum est ut nostro loco, vix specialem illam habet significationem, pro ea quae tam late patet in V. et N. To. , similitudinem dico rerum adversarum et calamitatum, peccati et mortis, cis. IoeI. ΙΙ, 2 all. b Restat igitur, ut 'iuri cum LUTHERO, ΜΛMMO, ΚΑMNSR., HOELEM. habeamus pro accusativo, latius illo patente in. E . I 283 a, et instrumentum notanto, veluti Ios. VII, 25; Ps. LXIV, 8 ct.: hostes suos persequetur tenebris, neque vero, ut fuerunt qui redderent: oessiciet, ut hostes suos persequantur tenebrae, nam Pies verbi vix alias reperitur caussativo sensu dictum, sed eandem habet vim quam Κal, non omissa tamen exaggerandi et
iterandi potestate, eis. Ε . k Imb.
Quid evitatis G Dominor consummatum ille redintur est ;non confinget bis anguatis. Verba versus absolvamus primum, deindo examinemus sententiam. Genuina v. num potestas est supputandi e . GEsΕN. thes. s. h. V., unde derivantur deinceps
aestimandi, imputandi, cogitandi, ratiocinandi; quae omnes, praeter imputandi vim, continentur L. Piel. Ubi do meditando otratiocinando valet, construitur cum pr. ,ν Gen. L, 20; Dan. XI, 24 ali., cum bre praeterea ter tantummodo Hos. VII, 15; Ierem. Ierem. XLIX, 20; L, 45, et nude transferendum est: meditari de aliquo. - Partio. rima': ille talis est, qui consummatum reddat. - Σ'UMD duos gradus proprie, i. e. bis; cis. Semelmnes ciun Ios. VI, 3, ter Exod. XXIII, 7; cis. 1 Sam. XXVI, 8;2 Sam. XX, 10. - ci p haud raro hostili sensu dicitur cis. 'opinimici mei Ps. XVII, 40. 49. , et transfertur ab hoste ipso ad Diuitigod by Socrate
120쪽
bellum Ps. XXVII, 3; Hos. X, 14, ad onus Prov. XXIV, 22. LXX satis singulariter sic habent: ουκ ἐκδικήσει quasi sit sui. a. v. CRI δὶς ἐπὶ τὰ ario ἐν O illi νει.
Iam duae oriuntur quaestiones: I) Quosnam interrogat vates 2 Quisnam passus est angustiam et a quo antea parata est 3 Ad
primam quaestionem interpretes sere omnes respondent: Assyrios nimirum, , ,quid molimini contra Dominum3 occupantem faciunt prophetam tacitas Assyriorum obiectiones, ,,quasi vanae aut sino effectu futurae essent Domini comminationes, aut, si
quod paterentur damnum, tacito talo quid posse reparari. In qua sententia V primum displieet, quod ,re sensu adversativo aceipiendum existimant; nam etsi hes aviri tribus illis locis supra laudatis habeat hostilo aliquid, eiusmodi tamen sensus Potiusquam significatio praepositionis est; his dosignat directionem facti
quare nihil aliud est quam: cogitare ἐπέ τινα; nec Mich. IV, 3 alia vis est, quam: non portabunt gentes altera ad alteram gladium. Ceterum confundi quidem indo a Iesaiae tempore interdum bre et hv, negare nolumus; ita tamen fieri plerumque solet, ut bu deminuatur in bre, cum distinctam magis indicol directionis notionem, neque vero hes amplificetur in ,π;R qua regula unice exeipiendum est ΕΣ. XVIII, 11; nam Ies. IX, 8 quod affert ΕW. ἶ217 i, p. 416 mere audit: quod attinet ad fratrem suum, non parcit . b) Accedit, quod ad v. 14 usque appellati semper Iudaei sunt, Assyrii cum tertiae personae nota afferuntur. c Postremo bre nurn hoc loco aliud esse quam 'ri V. II, e commutatione praepositionum dilucide apparet . Inte pellatos ergo Iudaeos censemus, uti placuit MARCEIO , ita disputantem secuto CYRILLIUM: ινα τοίνυν ιι η καὶ αλοις τοῖς ἴσοις περιπεσεισθαι κακοις προσδοκήσαντες ευά poP3ιον ληνὶ ποι-
oino τὴν καταδρομὴν, την ἐκ τῆς 'Dυδαίας εἰς αλλοφυλος, ιιονονουχὶ καὶ ἀναπυνθάνεται, λεγων, τί ἄρα λογίζονται, καὶ φίλονειν ἐγνωκασι περὶ του κυρίου, σκλζρον ἄρα φησι
1ὶ ΜAnc Ida apud advorsativam vim praep. remanet, atque Meo satis incommodo intelligit sentenciam: male et indecenter agunt Iudaei, si diffident domino. 2 Perperam HIRRortisus consumtionem versa antecedente Assyriis pra dietam iam ad Iudaeos refert.