장음표시 사용
141쪽
CAP. II. V. l-5. imperativi vicibus langentem ; contra HOELEM. est 1 prael. Ni.: obsesgus est, I i m autem accusativus instrumenti: Mumschrunket wird von Scha Wali ong er, idque ideo maxime, quod m, vallum, non oppugnatarum urbium, sed oppugnantium exercituum esse contendit; longe verius DELITZsCHIUs notionem verbi
pida munita 2 Parat. XIV, 5; XI, 10. 11. 23; XII, 4; XXI, 3.
Nihil est autem, quod cum TUCHIo de turribus cogitemus solis, praesertim cum sequentia quoque nomina latius pateant. Altera versus pars tribus imperativis conficitur; durius enim pro infinitivis accipiuntur. III ERON., MARCΚ. all. Custodiis per munimenta bono dispositis, accuratae observandae sunt viae, vel quibus subdole irruat hostis MIOI. , vel quibus appropinquet, ut illi obviam cum exercitu procedant ΚΑΙ ΙΝsΚ. . ci I U RIm, confortalumbos, i. e. paratum te redde ad sustinendam pugnam; in lumbis enim roboris sedes est Deuter. XXIII, II; I Reg. XII, 10; Ps. LXIX, 24; Ez. XXIX, T. Eandem sententiam alia postremo verba exprimunt: INU IUN, confirma robur magnopere. Cur maioribus vicibus egeat quam alias, sequente enuntiato declaratur: Deus enim ipse est, cuius ministris illi oppugnantur. Eiusmodi autem interpellationes quid sibi velint, accurato eXPO- fuit RUPERTUA TUITIENSIS, eum diceret: ,, sunt istae eiusmodi sententiae, quales grammatici sive rhetores concessivas appellant, pulcro locutionis modo ita se habentes, ut et in eo m- pulsione prohibeant, et in prohibitione compellant. Quae tamen ne non intellectae persuasiones esse videantur, Permixta sunt aliqua verba, quas manifesto ropugnant cis. III, 14. 15 , ne, quod dicitur, audientes imperari vel persuaderi putent. - Quanta iam imminet rerum mutatio i quorum monumenta arcium suis copiis dirutarum imaginibus horrent, quorum reges, ut in columnarum titulis iactantur, sexcenties longe lateque imperii protulerunt fines, - iis exitiosum nunc bellum moenibus
propulsandum e8t.1 CD. Gra Nir Lehrgeb. k 209, 3, e, p. 783.2ὶ Comment. de Nino urbe p. 52.
142쪽
Quast tandem tanti casus caussa est 3 - Nam revertitur Dominus ad decus Iacobi tanquam de 3 Israelis; quoniam evacuarunt eos evacuantes, et palmitra eorum corruperunt. Haec verba, gravi interpretum labore insignia, tantis impedita dissicultatibus videbantur, ut ex. gr. KREENEMUS de 8alute versus Omnino desperaret. Quocunque modo, inquit, Ponatur, nexus cum praecedentibus et sequentibus nullus plane est, ac nemo, quod sciam, fuit interpretum, qui eum probabiliter expediret evellere igitur dumeta constituit, praeeunte SCIIROEDERO, et genuinum versus locum post I, 13 esse contendit; nam inter defensionem Nini otoppugnationem eiusmodi sententiam plane intolerabilem osse. Nobis explicare nodum, quam ense eXpedire satius videtur; ac, modo verborum potestates usu confirmatas sequamur, et sententiam et ordinem non aptum solum, verum egregium eSSe cognoscemus. Caput quaestionis positum est in verbo cuius notionem primitivam esse recedendi, notum est. At omnes ad nostram usque memoriam interpretes esse quaedam dicendi genera asseverant, quibus non intransitiva, sed transitiva potestas rata sit, idque maxime in celeberrima formula illa: convertere captivitatem. Sensit quidem MIDDELDOMPIUs, si ita esset, flagitari formam Hiphil; nihilominus in errore tradito perseveravit. Hunc Rutem Sensum, aeque ac coguatum illum restituendi, reducendict., temere illatum verbo esse, luculenter demonstravit HENGSTB.
Mitr. II. p. I01 ff., praesertim e ratione illius loci Deut. XXX, 3, qui reliquorum quasi fundamentum est. Cui novissime obiecit. SCIILOTTM NUS comm. in Iob. ad XLII, 10: I rire non posse directionem loci vel rei indieare; conseratur autem 2 Sam. XV, 23: im 'am,v-2 impeditam osse eiusmodi dicendi rationem, qua directio notetur in cogitationem abstractivam; at quidni expeditum videatur, ubi non meram cogitationem, sed alatum captivitatis intelligere debemus 3 - Quo in genere cum errarent interpretes, quo longius ab idoneo verbi sensu recederent, eo magis intricatam versus explicationem implicaverunt; diversae verbi notationes apud POLUM reperiuntur collectae. Vertimus ergo: Nam revertitur Dominus ad decus Iacobi ci. Iam vero qua rendum est, quid Sit v. V. PNa, SeSe efferre, magnificum esse, significat decus, superbiam, noII Seeus ac ri Nun
143쪽
Ies. IV, 2 8A., aut superbiam ipsam, aut id, quo quis gloriatur. I Superbiam igitur et fastum a subiectivo sensu
accepit CALVINUs: sematurum esse tempus initio urbis Ninive, quia iam satis superque subacti sunt et humiliati Iudaei; sim. HIEROX., MARCΚ. , ΚΑLINSΚY; interponunt ergo syllogismum, atque adeo nervosum ordiuem sententiarum offendunt; deinde no-gligunt alterum versus membrum, quod non praepositione ' P , sed copula deberet annecti; postremo haec explicatio aeque est sutilis quam omnes, quae a transitiva potestate verbi I π suspenduntur. Quare non minus improbamus seorum interpretationem, qui b) obiectivum superbiae sensum praetulerunt: eam superbiam, quam Iudaei ab Assyriis experti sint, THEODOR., CYRILL. , GROT. , ΚREEN. 2 Transeundum est igitur ad alteram V. notionem: id, quo quis gloriatur; eaque exemplis amplissimis commendatur. Amos. VI, 8 'Va significat omnem magnificentiam, qua sacra Dei gens Ornata est; quae quoniam
a Deo data est, ipsi Deo hoc nomen tribuitur ibid. VIII, 7; primus autem locus inter Israelis privilegia sacrao terrae est; quare vel en appellatur decus Iacobi Ps. XLVII, 5. Nihil est vero, quod ad specialem hanc significationem sententia verbi
restringatur; imo TARNOvIUM, LUTHERUM' , SCIIMIEDERUM secuti omnes intelligimus virtutes, quas ex electione divina in sacram gentem redundabant, et quibus sacerdotalis eius regiaque dignitas cernebatur cis. Exod. XIX, s. Deus autem, si ad aliquem revertitur, cum gratia Audi atque potentia revErtitur; ergo sensus enuntiati hic sere est: Dominus gentem suam, quae aliquamdiu ab eo destituta videbatur, cum hostibus esset subdita, propediem ita vindicabit, ut manifesto appareat, eam esse electam a deo prae Omnibus gentibus et ad suorum eius peculium destinatam ).1 rugnus in Versione quidem exhibet: her vergili die Hossahri Iacobs; sed in commentario asseverat: -Iam autem ueuit tempus, quo gloria regni Iacob et Iuda redibit, non amplius asstigetur Iuda, sed gloriosius erit; atquo ita superbia significat hic gloriam, pompam, splendorem, et magni tudinem regni seu decorem, id quod patet etiam ex Exod. XV, ubi eadem vox est in hebraeo, gloriose magnifie tus est.2ὶ . Wio Er hier gethan, so ist sein Thun immersori; und nach jedem solehen Siego schenkt er una unser Erbo aurs Neuo, den Stolκ Jakob'a.
144쪽
Ceterum respecta a vato sunt Iesaiae verba LII, 8: Aiubilant, nam oculo in oculum vident Dominum revertentem ad Zion; id quod non negabimus, modo primum nostri capitis versum indidem repetitum osse recolamus. Pergendum autem ad eam quaestionem est, quidnam utrumque sibi nomen velit, Iacob et Israel; possunt aut diversa, aut idem significare. 1 De utroque regno dici, Iudaico et Ephraimitico, interpretes longe plurimi statuerunt. Neque vero instius
eamus, utroque primaevi patris nomino, licet de universa gente proprie valeat, posse ultorum tantummodo partem nuncupari;
idque eo fit tacilius, quod Iudaicum regnum ingenio et moribus et regiae familiae pietate ad universitatem populi referendam Propius accessit, numero autem et extensione Ephraimiticum cis. Nich. I, 5 ; vix autem ullus inveniatur locus, ubi Iacob et Israel, nulla alia declarante nota, tale quid significare videantur. Longe enim alia ratio exemplorum est veluti Obadiae v. 17. 18, ubi domui Iacobi opponitur Iosephi domus. Ac licet ingeniose UMBREI-TIUS utrumque nomen nostro loco ideo positum esse assever l,seum mit dipsem gothoilton, abor doch ursprunglich oi uenDoppetnamen aus die mi erherzustellende Einheli des getreianten Vothes hinetudeuton: tamen restituendae utriusque regni unitatis et salutis cogitatio, nota illa quidem et explorata prophetis csr.eollecta aliquot exempla a CASPARIo comm. in Obadiam p. I27), a Nahumo longe abest, quippe qui per omnem libellum solum respiciat Iudam, nec Israelem ne praetereundo quidem tangat. 2 Praeserenda igitur nonnullorum interpretatio erit, qui idem
notare Iacobum et Israelem censent, CYRILLI, LUTUERI, VATABLI, BURMI, DE DIEU, GREVII, SCIIIlIEDERI; cis. Ps. LXXVIII, 21; neque vero merus pleonasmus est; imo discrimen, quod inter
nitus dato, maior est quam magnificentia Iacobi, ordinaria et quasi naturalis. Haec igitur verborum sententia est: Dominus revertitur ad decus Iacobi, sed ita revertitur, ut appareat Iacobum esse Israelem, quocum foedus fecit sanctissimum, cui summa quaeque promisit, quem, licet castigaverit peccatorum caussa, tamen omnipotenti manu ulciscitur. Eadem sero particulae P pD- αγγλ
145쪽
testas est 1 Sam. XXV, 36: siet eccet erat ei convivium in domo sua 'llis Iritu P, quale instituit a regibus solet. Quid vero est, quod vindicabit Dominus decus Israelis, quod exercitibus praeclaro instructis Assyriorum franget potentiam 3
nam evacuerunt e , Israelitas nimirum, evacu antra, et primum eorum corrupemunt. RRI, cis. V. 11, non mi crepare, incerare, uti cavillat ScHROEDERUS, nec conterere, Stringere, ut temere
contendit GREvIUS, sed evacuare; cis. R IRI lagena, et M agonus lagenae evacuatae; dicitur de terra incolis exuta Ies. XXIV, 1, de incolis spoliatis ibid. v. 3, de vita exstincta Ies. XIX, 3. Ierem. XIX, 7; indigitat igitur Iudaeos ab Assyriis spoliatos; Perperam enim ad Assyrios resertur suffixum a KREENENIO et ΗΕSSE ER-- GIO, quibus futuro sensu praedicitur Assyriorum destructio. Palmitos per similitudinem appellantur Israelitae. Transfertur enim haud raro vineae imago ad sacram gentem, pretiosissimam Domini possessionem, primum in Cantico VIII, 11 ff. coss. II, 15. VII, 13. I, 6. cis. HENGSTD. a. hh. Il. , deinde Ies. V et Ps. LXXX, II ff.; quare vites et palmites singulos fere cives significant. Apud hunc sensum satis usitatum cum maxima tuterpretum parte remanendum existimamus; licet proprie etiam intelligi palmites pO8sent, cis. Ioel Ι, T. Ierem. XII, 10. 1 Reg. V, 5. Μich. IV, 4, siquidem laesa mero esset terra Iacobi sicuti Ps. XLVII, 5; attamen, quoniam praestantiam Israelis omnino accepimus , metaphoricam illam palmitum interpretationem retinemus. Ad iniuriam igitur Israeli ab Assyriis illatam referendum est, quod Dominus revertitur ad gentem suam, v. 3 b; sicuti in gratioso eius reditu latet caussa, cur vindictam do hostibus sumit. cf. Sach. I, 15: ,,magnopere equidem iratus sum de gentibus,
nunc quidem quietis illis; cum paullulum iratus fuerim me gente mea illi autem iuverint ad malum. Ies. XXXIII, 1: -Vae tibi
Vastator, et qui non vastatus es, et praevaricator, et in quem perfido non ogorunt; ubi absolveris vastationem, ipse devastaberis, ubi ad finem perfidiae perveneris, perfide agent erga tei
Clypeus heroum eiuε rulefactuε, viri fortitu in is coccinei, in igne chalybum currus, qua die disponit, et cupressi vibrantur. Clypol Diuili od by Cooste
146쪽
primum nominantur, quibus praetentis irruunt milites; DU ost clypeus, minori et rotunda sorma, mars scutum quadrangulum
re, et quo totum tegitur corpus Τ, cis. WINERI MalleX. a. v. Schild. Suffixum v. ad eum reserendum est, cui in antecedentibus princeps locus est, i. e. ad Dominum v. 3, n MICH., BURR., HITZ. , HOELEM., SCIIMIEDER. id quod praeclarius est, quam si reseratur ad v. 2 a, longius insuper remotum illud ΚΑΩΝ8ΚY, ΜAUR. ; cla. Ies. XIII, 3: Ego imperavi sacratis meis, etiam advocavi heroes ad iram meam, laetos superbiae meaei cis. v. 4. SCIIMIDIUS de Assyriis cogitat, atque adeo ironicam quandam indolem toti versui obtrudit. LXXανθ ρώπιον l) a. v. rubrum osse Thren. IV, 7. Exod. XXV, 5. XXXV, T. Ies. I, 18 all. Varias autem in partes abierunt, qui quaeSiverunt, quomodo et quamobrem clypei fuerint rubelaeti pi -Fulgido aere ignitos suisso existimarunt BOCHART. HierOE., SCHROEDERUS , MAUR. , UMnR. Intercedit quidem intima quaedam necessitudo inter rubedinem et fulgorem ; nec non in Assyriorum tabulis ea, quae fulgida aera referre debent, rubro sunt1ὶ Eadem genera in sculptis Assyriorum tabulis distincta reperiuntur,cla. LATARD. Niniveh ed. germ. p. 365. 385. BONORI I. l. p. 320. 177. 183. GossR Assyria P. 274ss; sabricata aut e . metallis apparent, aut viminibus contexta. Cluel interdum quadranguli erant, aut parva, aut scuta magnitudino aequabant; quibus armigeri tela incidentia a sagittariis propulsa-hant ; suo enim armigero quisque adiuvatur sagittarius, cis. Ies. XXXVII, 33. Clypeos et scuta aurea a Salomone in palatio suspensa legimus I Reg. X, 16.17 et a Sisino rogo direpta ibid. XIV, 2b M.; id quod probo illustratur iis, quao apud Gossiua I. l. p. 279 legimus: AIn Κhorsabad thero is a sculptured scene Whi h affortis an interesting illustration Ot a custommore than onco mentioned in Scripture It appears to be tho ptundering by an Assyrian army, of a templo in Mehhat seri, a city of Armenia, perhaps the fame as the modern Van. eis. It wLinsori tho Cun. Insor. p. 66 not. . The temple is hexastylo, With a Wido but lo. conteal roos resembling a Grecian pediment; and tho walis hel een the pillars auditio columns themselves are hung With round shields, somo ot vhich areshown in front and somo lateralty. Assyrian soldiera are seeu running Over the roo , carrying ost a filioli in each tianii, and others are climbing up. The contour os theso bucklors is strongly conical, and tho umbo is sormed by n gaping tions head, largo and prominent. From the oager-ness with which theso fhields wero snalched uway Wo may siipposa thatthey wero made of gold, etc. cis. Borra l. l. Pl. 141; BoΝoni p. 162.2 Qui uberius do hoc versu exposuit Do vestitu muli. P. 71 8s. 3 CD. Boarricrani tuitia chromatologiae arabicae 18b0. P. 12.
147쪽
CAP. II, V. 1-5. illita colore, hodieque conspicuo ; at vero, si sulgorem significare voluisset vates, cur non aliis Vocibus usus esset y 2 GROT., Anann. do clypeis Occisorum sanguine tinctis cogitarunt sec. Deut.
XXXII, 42. Ies. LXIII, 2; quibus obstat, quod eiusmodi aspectum non praebent clypei commissis iam manibus, Sed ante pugnam, Iram civ . 3 Restat ut aut cupro tactos clypeos intelligamus HITE. coli. IOSEPIH Λrch. XIII, 12, 5, aut rubro coloro tinctos TARN. , DRUS , CALV. , B Κ. , HOELEM. , vel ut terrerentur
hostes, vel, ne manante sanguine animum quis deiiceret. Utcunque est, vates non rei ipsius, sed symbolicae rationis caussa, quae rubro colori inest, tale quid commemorare videtur. Sunt autem variae rubri coloris in Il. As. Significationes, quae a communi deinceps sundamento quodam repetendae sunt, nimirum a
vigoris et vehementiae cogitatione, cis. Cant. V, 10; quae, sicuti in symbolico usu ignis sero fit, in bonam malamve accipitur partem; atque adeo aut magnificentia et maiestas intelligenda
est, Cant. III, I0. VII, 6; Iud. Vm, 26; aut ira Ies. LXIII, 1 - 4;
Sach. I, 8; tum Vero id, quo ira divina accenditur, peccatum Num. XIX, 2; denique, quod sanguinem quoque significat, et in natura rei positum est, et o primaria illa significationo tacito elici potest, cis. Apoc. VI, 4. XII, 3 . Nostro loco quaenain valeat, in consimili exemplo illustrando Sach. I, 8 probe por-spexit THEODORETUS, cum dicoret: το δἐ του tano v πυθε ὀν
γαρ καὶ et περυθρον To .ctitμοειδές. Ergo milites hoc colore praediti tanquam instrumenta irae divinae apparent. - Eodem tendit, quod sequitur: Uri viri sortitudinis non milites omnino sunt IONATII., VATABL., GROT., ΚΛLINSΚΥ, ΙΙOEI.δ, sed emphatico sensu dicuntur heroes, cis. Iud. III, 29; 1 Sam.
XXXI, 12. 2 Sam. XI, 16, voluti 'In I Sam. XVIII, 17 all. ;
Contineatur necessitudine, vel eo comprobatur, quod in Assyriorum monumentis ignis ruhro colore significatur. Cis. GOssE l. I. P. 117.4 Eaedem sere rationes apud plerosque populos constitutae reperiuntur; D. HENssu. Aeg. und die B. M. P. 187; BAEI R. Symb. I, 330 ss. II, 234 ff.; Evaga Symb. I, 126. III, 302.; NORκ. etym.-symb. WB. II, p. 14. I 6.
148쪽
σολευκος χίτων, et auctore XENOPHONTE Persae a Medis acceperunt πορφυPονς χίτωνας. Tertio loco additur: tvinon visa. Ex liebraeis literis erui non potest, quid sit In D; cognatum est Rutem Oba, Secare, serrum durissimum, chalybs, res chalybe conlaeta, nec non serri genus praestantissimi; in hoc serramentorum chalybo bene temperatorum significatu acquiesci posse recto vidit MAU RUs ; nam Assyriorum currus, quales in monumentis conspicimus y horrent fulgentibus rebus, seu e ferro seu e chalybefactis, Securibu8, arcubus, sagittis, clypeisquo et quibusvis in-Strumentis , equi coronis rubrisque cirris ornati, temones denique fulgentibus solibus tunisque apparent distincti; quo addo armatos milites, curribus instantes; quibus rebus omnibus fieri non potuit, quin radiis insuper solis collustrati, cum ingenti celeritato volitantes flammarum conspectum referrent. 2 Apud hanc simplicem chalybis notionem aliis remanendum non videbatur. Inhuconiecerunt instrumentum ad secandum, v. c. salcem, currus igitur falcatos esse intelligendos, I. II. IIICIIAELIS, EW. , IIITZ., WINER. RW. II, p. 671; e quibus HITZIGIUS, licet 'D non significare sesces perspiciat, currus tamen existimat debere sulcatos esse, cum integer versus ad eos describendos impendaturi Λt vero curruum etiam sine sal cibus magna erat apud illas gentea gravitas, ob irresistibilem maximo impetum; deinde Assyriorum monumenta nusquam exhibent eiusmodi curruum genus, a quibus, si notum illo tempore fuisset, in suum quoque usum sore adhibitum verisimillimum est; quo accedit, quod secundum veterum
1 De curribus Assyriorum eis. LATAM. l. l. P. 368 ff.; BONO i l. l. p. 223. 180. 201. 3ob. 330.; GossR I. l. p. 217 ss. Frequentissimus curruum usus quantopere ad distinguendas sideriim figuras pertinuerit, docet GRo- remius, Antage und Zerstorung der Gebaude Eu Nimrud p. 29 ss. 2 Cis. Gossa 1. I. P. 233. 238. Rouocandi etiam in memorium erunt Canaanitarum currus serrei, similiter exornati, Ios. XVII, 16; Iud. I, 19. IV, 3. 13: eis. ΚRita ad Ios. XI, 4; BERT Au ad Iud. I, 19. Do Aegyptiorum curribus eodem sere modo instructis cis. Βοηοni I. I. P. 222; WiL-κ Νsore manners and ci istorus os the ancient Myptians I, P. 342. 348.
149쪽
scriptorum testimonia apud Medos, Syros, Arabes all. ante Cyri tempestatem ignotos suisse constat. Nequo vero in sacris literis prius quam 2 Macc. XIII, 2 ulla eorum lacta commemoratio est. 3 Maxima interpretum pars transpositas verbi literas arguunt Pro V. 5, CALV. , DRUS. , COCCEIUS , ΜΛRCK. , GOUSSET. lex. p. 1289, all.; disserunt autem eo, quod alii proprias intelligunt faces, vel noctis collustrandae caussa accensas DRUS. , veI pro vulgari veterum more, in modium locum inter utramque aciem interpositum faces, pugnae committendae signa, coniiciendi SCHROED. - cuius consuetudinis apud Semiticas gentes nullum ne vestigium quidem reperitur; b reliqui translate dictas accipiunt, Seu ob ingentem celeritatem, CALV., rotis scintillantibus GROT. , in saxa impingentibus VATABL. , MLINSΚY; quae sententiae ad nostram fere redeunt explicandi rationem. Ab hac autem transpositione literarum, qua non egere supra vidimus, eo magis gavendum est, quo sequente ipso versu verbum suis literis exaratum legitur, neque intelligi omnino potest, quid esset, quod ad eundem Oxprimendum sensum vates et literas et genus immutasset. LXX toto coelo aberrant: ανδρ&ς δυνατας δει παίζοντας ἐν πυρὶ, at hνίαι των a&ιατων a- ον ἐνέτοιμοσίας ai που cl.; nec durius iudicavit SCHROEDERUS, cum diceret: segraeca versio hic tot mendis scatet, ut ne quidem adduci mereatur. - Additur, quando exercitus hostium eiusmodi conspectum Praebeat: I, ea die, gua i truit aciem; PII enim, nudo positum, significat sero disponerct aciem, Ierem. XLVI, I4; ΕΣ. VII, 14, neque vero inchoare HOELTH. I eum, qui disponat aciem, plerique existimant Medum esse sive Babylonium; Verum ut supra a. v. melius cogitabimus de deo, voluntatis ministros in campum deducento. MICII. cis. Ies. XIII, 3,
verba supra citata, et v. 4: Dominus Xercituum lustrans Exercitum belli. Qui sumxum accusativi esse opinantur, ea die, qua instruit eum, antecedentium verborum rationem negligunt. Non minus vexata verba altero adduntur membro: hv I et cupreni ribrantur. vi a aliis est abies, GOUSSETIO, I CD. XENOPH. Crrop. IV, I, 27. 30; Gosss p. 225; WiLMnson I,
P. 3b0; DIODORus quidem II, 5 a Nino rege 10600 currus falcatos in aciem eductos refert; at quanta in eiusmodi rebus fides ei habenda sit, infra saepius VidebunuS.
150쪽
COCCEIO, SCUROED. , MARCRIO , aliis cupressus, IUSTIO all. idqueseeundum locos a GESENIO thes. a. v. collectos videtur satius esse, Ies. LV, 13; Hos. XIV, 9 HI. Propius autem sensus vix retinendus erit; nam, quod placuit nonnullis: sicuti abietes contremiscunt , vel: Oarbores intra pomoeria urbis plantatae sivo aedes ex ligno abiegno constructae, probari nemini poterit. Metaphorice igitur non magnates ION., MMCHI, ABARB., VATABL. vol viros hastatos BUXTORP. intelligemus, sed hastas e cupresso fabricatas, impugnantium manibus quassatas GROT. , ita ut silvam sero abietum vento agitatam aequent CAPELLUS, KALINSΚY, HITZ. LXX, n confuso cum D, Syro sequento, habent Oι ὲπ-πεις θ ορυβηθησονται. MARCMUS, qui hoc quoque in genere divorsos uv. dd. affert opiniones et commenta, quae enumerare longum est, ipso non videt, cur de ipsis curribus quoad partem eorum ligneam quassatis et cum tremore motis non cogitetur at sacile intelligitur, curruum citato cursu agitatorum lignum non conspici tremens, sed multo magis hastas ab armatis quassatas.
M verbi specie unice hic legitur; notio tremendi ot vacillandicum ex aliis formis oluceat ri,amn titubatio Ps. LX, 5; Ies. LI, 17. 22 et bari Sach. XII, 2; Ies. III, 19 tum a SCHROEDERO I. I.
demonstrata est, refutatis opinionibus GOUASETII lex. p. 1522, qui ,, rubrum esse statuit: se possunt rubri fieri sanguine, quo inebriati prae copia videantur, atque adeo viros ebrietate rubentes reserae, et Rabbinorum, qui tegendi, operiendi significatum tradunt. GOUSSETIO alii assentiunt, qui de hastis, Scythorum more tinctis cavillant, CASTAL. , GROT. , DRUS. , id quod repugnat Ordini sententiarum: narrantur enim ea quae conspiciuntur curribus appropinquantibus, nee quae tacta dudum antea sunt. - Si quaeritur, sintne manibus militum vibratae Ianceae MAUR. , an tremulo curruum motu quassatae HOLLEM. , utraque sententia cum altera coniungenda videtur. - GREIIo in textu a Masorestis tradito permanere durum est; legit igitur turmatim eunt,raham enim dicit esse turmam viginti vel triginta militum - quo vix languere quidquam miserius Potest.
In vicis insaniunt erum , curatiant in plateis: aspectus earum
in8tar Iacum; velut fulgura ruunt. Continuatur exercitus hostilis descriptio; v. 4 appropinquant o longinquo, v. 5 propius aggredi-