Institutiones theologicae quas in usum auditorum suorum composuit Franciscus Iavarone in Regio Archigymnasio Neapolitano theologiae dogmaticae professor, Academiae Herculanensis archaeologiae socius ordinarius, Herculanensium voluminum interpres. Tom

111쪽

clamant. Qua igitur ratione veram Christi Ecclesiam inter eas quilibet dignoscere poterit Τ Insuper ubinam gentium vera Christi Ecclesia inveniebatur ante Lutheri, et Ca Vini tempora , si isti primum Dei verbum

Purum praedicarunt, et rectam Sacramentorum adimi istrationem docuerunt, quum et unum et alterum mΔItis lain a saeculis depravatum fuisset, ut dictitant 2 Vel dicendum nullibi, vel in invisibili praedestinatorum coetu. Si nullibi , a Christo ad Lutheri, et Calvini usque tempora defecit Ecclesia, quod fieri non posse, ubi de Ecclesiae indesectibilitate sermo erit, demonstrabimus ; si in invisibili praedestinatorum coetu, quum invisibilo per visibiIes notas non facile disce natur , in exhibendis. Ecclesiae notis frustra laborant Protestantes. f. III. Exclusis salsis Protestantium notis, veras Patrum, ac Theologorum alii alias proserunt , sed quae vel plures , vel pauciores ad idem saeillime reducuntur: Praecipuas adtingamus. Duas assignat S. Hieronymus ;illa nempe, eius sententia , est vera CEristi EccIesia, quae ab Apostolis fundata uagus

112쪽

ad diem hane clurat, Dial. advers. Luciferianos, ra. 2'. Tres Lirinensis , unινerritatem , antiquitatem, congctnsionem, Commonitor. III.

Quatuor λ Augustinus : si Catholicta enim EccIraia , inquit, ut omittam sincerissimam S pientiam , etc. multa sunt rauci , quae ira eius gremio ma iustissime teneant. Tenet ConSensio POPulorum , citque gentium s tenet auctoritas miraculis inchoata , ve nutrita, caritato aucta , Detustate irmatas tenet ab ipsa sedo Petri Apostoli, cui pascendas oves suas Post Resurrectionem Domi-ntia commendaνit , usques cies praesentem iocopia tum auccessio Sacerdotum s tenet

postremo ipsum Catholicae nomen, Contra Epist. Manichaei, quam vocant Fun monti Cap. IV. n. 5. Quindecim Bellarminus, quae sunt ipsum nomen Catholicum, antiquitas , duratio non interemta , credom sitim multitudo et Oarietas , guccessio E scoporum in Romana Ecclessia ab Apostolis de cta usqua ad nos, conspiratio in ctrina cum antiqua Ecclesia , tinio mem-btoriam inter εο , et cum capites Romano Ponti e , εanetuas doctrinae , doctrinae

113쪽

convertEntia animas e cacia, sanctitas P trum, Horia miraculorum, lumen pro fiet cum, ad Eoariorum conse is , infelix E clesiam O pugnantium exitus , felicuas Ecclesiae propumatoribus dioinitus collata. Lib. IX. cap. IV. et seq. At omnes. sereTheologi quatuor illas exhibent, quas ex Nicaeno Symbolo habemus, ubi credere profit mor unam , Sauctam , catholicam, et Apostolicam Ecclesiam. Ad has autem sa-cile reducuntur aliae, ut de suis satetur Bellarminus. Ibid. cap. III. g. IV. Duo autem, ubi de Ecclesiae notis sermo est, expendenda sunt: alterum Scilicet, eas prosecto esse veras Ecclesiae Christi notas; alterum non alii, quam Ecelesiae Catholieo-Romanae, ipsas convenire, ideo que solam Catholico- Romanam esse Christi Ecclesiam, ceteras esse Antichristi una-gvas , ut appellat S. Hieronymus. Nos primam partem in hac propositione, alteram in Postrema demonstrabimus.

114쪽

mra Christi Ecclesia est una. Variis unitatis rationibus Christi Ecclesia

una est, nempe unitates cor oris; siquidem multi unum corpus εumus in Christo, singuli Gratem alter alterius membra , Bom. XI 1. 5. tinitate spiritus ; quoniam in uno

spiritu Omnes nos baptizati Sumus ....,

et omnes in uno spiritu potiati sumus , 1. Cor. XII. 15. unitais spei , scilicet in iana spe Oocalionis, Ephes IV. 4. unitate Dei, D mini , et Patris ; quandoquidem nobis unus DeuS Pater , ex quo Omnia , et nos in i Lum , et unus Dominus Iesus Christus , per quem Omnia, et nos per ipsum. Rom. VIII. 6. At unitatis rationes magis perspicuae, et evidentes , quae ideo Ecclesiae notam constituunt, sunt unitas doctrinae, et unitas Capitis

pisibilis , Christi picarii, summi pidelicet Pontificis, ad quam duplicem unitatem praecipue Npectant Scripturarum , Patrumque sententiae , ut ex argumentis, quae mox asseremus , ratebit.

115쪽

Prob. I. Scripturis. Nimirum quod ad unitatem doctrinae, in qua tenenda concordem omnia Ecclosia membra , cum Dei unitato doctrinae unitatem coniungit Apostolus: tantis Dominus, una Mes , Ephes. IV. 5. Et roquidem vera quum fidei Auctor sit Christus, ipsa scilicet veritas, ideoque veritas sibi sem per concordissima, discordes doctrinas credendas proponere nequit. Non est dissensionis Deus, sea pacis, I. Cor. XIV. 55. Atquo Omns Regniam distatim contra ea GSOG-hitur , et Omnis cipitas , fel domus di pisci contra as non stabit, Matth. XII. 25. Quod vero ad unitatem capitis, Eccleata corpori, Ephes. IV. 4. Regno Dan. II. 44. domui, L Τim. III. 15. aciei ordinatae, Cant. VI.9. Comparatur. Atqui corpori praeest caput , Regno Rex , domui paterfamilias , aciei or dinatae dux. Ergo Ecclesiae quoque unuS praesit oportet, qui capitis rationem habeat. Praeest autem Ecclesiae Christus; ipsum enitu

scilicet Christum Pater dedit Caput su momnem Ecclesiam , quaa. σει corpus Φελδ, hes. I. us. 25. Christus vero, terram visibili Praesentia relicturus , Petrum , cui Romanus

116쪽

Pontifex suecedit , visibile Ecclesiae caput constituit, quum illi dixit semel et iterum:

msas Ioan. XXI. 15. et seqq. Quod ante illi promiserat dicens: Tu es Petrua , οι Super hanc pestram aediscabo Ecclesiam meam , et Portae L eri non Praepatebunια persus eam. Et tibi dabo clao Regni Coselorum. Matth. XVI. 18. 39. Prob. II. Patribus, qui omnes Romanam Cathedram , ut rinitatia doctrinae a Christo traditae Centrum, ac universae Ecclesiae Praepositi sedem , agnoverunt, ac Praedicarunt.

Nimirum ad hanc Ecclesiam Romanam scilicet , inquit S. Irenaeus , promer βω-

tiorem principati3utem necesse est Omnem consenire Ecclesiam, hoc eat eos , qui sunt undique Melas , in qua semper ob his qui sunt undiquε, conoemata est ca, quae QSt ab Apostolis, Traditio. Lib. III ..adv. Haeres cap. III. Super illum unum Petrum , ait S. Cyprianus, qui integrum ijbrum do Vnimia Ecclesiae scripsit, aedificat Ecclasiam Suam, et illi pascendas mandat Oves auas. Et quam-ris Apostolis Omnibus post Resurrectionem

117쪽

suam Parem potestatem tribuat . Iamen ut unitatem manis rures, uuam Crathedram constituit, et unitatis eiusdsm Or ginem ab tino incipientem sua auctoritata

talem qui non tenet , tenero se Mem cr- ἀι Z Qui Ecclesias renititur , flet resistis, qui Comedriam Petri , inper qtiam iundata est Ecclesia , Emerit, in Ecclesia Asesse consit 3 De unitate Ecclesiae. Ego Bo- atriticlini tuas, Damaso Pontifici scribit S. Hieronymus, id est Cathedrae Petri com

munione consociam, aver illam petram as- discasam Eccleriam scio : quicumque extra hanc domum ci Um comederit, Profanus

est; at quia in Arca Noe non fuerit, per bis regnanto dilurio. Non nori Vitalem, Meletium respuo , ignoro Paulinum; quicumque tecum non colligit, margus id est qui Chriεti non est, Antictristi est. Idem docent Tertullianus, hi S. Epiphanius, cuius testimonia, ubi Ecclesiam esse Apostolicam

demonstramus , reserimus.

118쪽

Argumenta , quibus Ecclesiae unitatem demonstravimus , effugium a Protestante Ministro Iurieu prae ceteris excogitatum penitus

evertunt. Iste enim, ut Protestantes omnes

quamvis in doctrina dissidentes unam tamen E Clesiam componere ostenderet, revelatas doctrinas in fundamentaras , et non fundamentales discrevit, atque omnes qui fundam-- tales articulas veluti Trinitatem , et Incarnationem profiterentur etsi articu a non fundamentates, ceteras nempe doctrinas ab

Ecclesia definitas , atque fide retinendas fie. delibus propositas , negarent, ad eamdem Christi Ecclesiam pertinere confinxit. Atqui

noVum prorsus ac inauditum est huiusmodi discrimen. Quis enim umquani Sanctorum Patrum , et Ecclesiae Doctorum ab Ecclesiae initio ad decimum septimum usque saeculum revelatafi veritates hae ratione discrevit Z Ne unus qaidem Immo contrarium docuerunt uno ore omnes ab Ecclesia quoslibet vel haereticus, HI schismaticos 4ive anticulas

119쪽

fundamentales , sive non fundamentales negarent , pariter excludentes , eosque ubi resipiscerent, in Ecclesiam rursus recipientes. Nimirum haereticos generatim Antichristo , qui certe ad Ecclesiam non pertinebit, comparat Tertullianus : Nunc εunt haeresea non minus doctrinarum perperaitate Acclesiam lacessentes , quam tunc Antichristua perse Milanum atrocitate persequetur. De Praeseripi. cap. IV. Atque eadem ratione

haereticos omnes Antichristi Synagogam, non Christi Ecclesiam constare adfirmat s. Hieronymus : Sicubi audieris eos qui dicuntur Christi , non a Domino Iosia Chri-εω , Ssd a quoquam alio nuncusari, ut piata Marcionitas , Malentinianos , non tense3 , Stye Campitas, scito non erae E

cleotam Christi, εω Antichristi essa S nam m. Dial. adv. Luciferian. in fine. S. Irenaeus vero peculiares Ecclesias in variis orbis regionibus degentes ideo unam Eccle

stam componere assirmat, quod, sttsi loquet Iaa dissimilea sint, non itamen aliter cra

dant. Adv. Haer. Lib. I. cap. X. Qui ergo alitie credunt , ad unam Christi LGloe

120쪽

siam non pertinent. Atque alibi generatim quoscumque haereticos uni Ecclesiae opponit. Ibid. Lib. III. cap. IV. Praeterea Nova lianos ad Catholicam Ecclesiam redeuntes manuum impositione rursum in Ecclesiam

recipi iubet Nicaena Synodus Can. VIlI.

quae Synodus Quartodecimanos quoque excommunicavit , qui nullum sundamentalem articulum certe negabant, sed tyntum generali Ecclesiae decreto de die Paschatis celebrandi resistebant. Deinde sic haereticos desinit Constantinopolitana prima Synodus : ciereticos dicimus et qui olim ab EccI aia eiecti sunt, et qui sunt postea a nobis anathematigali. Can. VI. Atque ita semper quemlibet errorem revelatae doctrinae contrarium, quemlibet hominem generali Ecclesiae decreto resistentem nullo discrimine condemnavit Ecclesia ipsa. Consequens ergo est, ut vel tota Ecclesia decem et sex sa Culorum spatio erraverit; vel erret Iurieu. Atqui primum maxime absurdum. Alterum igitur verum sit oportet. Praeterquam quod ista Iurieu distinctio incredibilis, et absurda est. Qua enim ratione ad Ecclesiam , quae est