Institutiones theologicae quas in usum auditorum suorum composuit Franciscus Iavarone in Regio Archigymnasio Neapolitano theologiae dogmaticae professor, Academiae Herculanensis archaeologiae socius ordinarius, Herculanensium voluminum interpres. Tom

81쪽

in aliis epistolis postea scripsit, admittenda forent. . Sed Traditio nihil continet , quod

Scripturae contrarium sit. Ergo Traditionem non damnat Apostolus. Resp. u. Verbum evangelizare non ea tantum complectitur, quae scribuntur. Quisquis igitur aliud praedicet, Praeterquam quod

Deus Per nuncios suos, Seu Scripto, Seu VOCE revelavit, ab Apostolo damnatur. Itaque non damnantur, qui Traditionem, utpote divinae Revelationis partem , Venerantur.

Obiic. LI. Traditionem reiicit TertulIianus , dum Scripturam sussicientem , immo plenam appellat: Adoro, inquit, Scroturas plenitudinem , qua Deus mihi et octorem manis fat, et iacta. Contra Hermogenem Cap. XXII. Resp. Traditionem citatis verbis reiicere

Tertullianum, qui eam apertissimis testimoniis confirmat , ut Supra notavimus , Prorsus salsum est. De rerum enim ex nihilo effectione adversus Hermogenem tractat ; quod tanta evidontia docent Scripturae , ut nemo non intelligat. Consequens autem non est ita

82쪽

omnia esse in Scripturis aperta, vel adeo nihil aliud praeter ea, quae in Scripturis leguntur,

manifestasse Deum , ut reiicienda sit divina Traditioo , Obiic. IV. Eas tantum doctrinas se Tec pere quas complectitur Scriptura, prositetur S. Hioronymus. Ergo Traditionem excludit. Moc, sic loquitur, quia des Scripturis auctoritatem non habet, eadem facilitat contemnitur , qua probatur. In

Cap. XXIII. Matthaei. Resp. Ibi Scripturas non Traditioni, sed apocryphis libris opponit S. Hieronymus ,

ut ex contextu patet ; nam Paulo ante inquit : Alii Zachariam patrem Ioannis in telligi potant ex quibuεdam a Ocr horum εOmniis ... Hoc quia descripturis etc. Igitur ex germanis Scripturis , quae Verbum Dei exhibent, non vero ex a PoeryPhis argumenta ad divinas veritates confirmandas

Petenda esse docet S. Hieronymus I quoa quidem verissimum est. At quid contra divinae Traditionis veritatem continet eiusmodi xatiocinatio 7 Nihil eorte.

83쪽

Obile. V. Nihil tam lacile propter homi num malitiam , vel negligentiam , quam

doctrinae sola voce traditae mutatio , vel oblivio; quum praesertim doctrinae illius manis eblationem Sequatur Ionga saeculorum intercapedo. Ideo in Scriptura potius mutationi, ac oblivioni minime obnoxia, quam in Traditione, verbum suum deponere voluit Deus. Sola ergo Scriptura verbum Dei

continet.

Resp. 1. Traditionis, divinae Praesertim,

conservandae adversus hominum malitiam, vel oblivionem non una adest via. Prima enim via est Pastorum gelus, qui et populos in doctrina divinitus accepta recte agnosCenda, ac integro servanda erudiunt, Confirmantque, et haereticos talis doctrinae sententiis reda guunt, rePelluntque. Altera Vero est rerum, quae viva voce traditae fuerunt, frequens, acinunquam interrup us usus. Dum enim e. g. quovidie septem Sacramenta recipiuntur, CO-Iuntur ac invocantur Sancti, pro defunctis preces adhibentur, sesti dies atque solemnes agitantur , quomodo fieri potest, ut eiusmodi

84쪽

rerum ve1 memoria deleatur, vel recta admi nistratio depravetur Tertia demum Sanctorum Patrum , atque Conciliorum , praese lim Oecumenicorum scripta, in quibus Po- Sterorum memoriae transmittuntur singula divinae Traditionis capita. Quod si in veteri quoque Testamento sine tot adminiculis bis mille annorum spatio ab Adam usque ad Moysen integra servata est Τraditio , quanto

magis in Novo

Resp. s. Ρraeter iam relatas divinae Traditionis conservandae vias , illam adesse PO-tissimam, nec ulli errori obnoxiam , Dei sc licet providentiam, qua Deus il e non Se Cus ac Verbum suum scriptum ab omni corruptionis labe purum servavit, verbum etiam suum viva voce traditum in Ecclesia custodivit. Numquid enim et unum , et alterum

emere non potuit Deus, qui insuperabili vir, tute pollet, et qui pro sempiterna hom num salute ipsum Verbum suum misit p

85쪽

De Ecclesia. I. I. Ecclesia Graecum voeabulum est, et Latino idem sonat quod epocatio. Hoc autem nomine appellatur fidelium congregatio , quod ad eam omnes Vocentur, vel potius quod qui in eam conveniant, a Deo vocati sint , ut ex his praesertim Ap stoli sententiis constat: Ecclesiae, quas est

Corinthi ... Mocatis Sanctis κλητοι s αγιοι s...

Hdelis Deus, Pre quem ςocati eεtia in a eietatem Filii eius Iosu Christi Domdni nostri I. Cor. I. a. 9. Omnibus, qui sunιRomas , dilectis Dei, socatis sanctis. Bom.

a. q. Atque hoc SenSu, Pro Sanctorum nempe congregatione, sive hominum, sive etiam Angelorum, ut Ephra. I. Ra. , uSurpatur Ecclesiae nomen in Novo Testamento: at inveteri etiam contraria significatione adhibetur, ita ut quandoque Sanctorum , quandoque vero impiorum coetum significet; Ieg mus enim et Laus eius in Eccletia Sancto-

86쪽

rum. Psalai. LVIII. et: odiri metiatam malignantium. Psalm. XXV. 5. Utriusque autem Testamenti paginae Ecclesiam interdum locum ipsum appellant, quo multi conveniunt i sic in Deuteronomio : Non intrabit eunuchus Ecclesiam Domini. XXVI. I. et in 1. ad Corinthios IX. 18 : Conuenientibus νωθis in Ecclesiam. II. Eeclesia definitur a S. Augustino PI-

in Psalm. XC. Serm. 11. in Psalm. CXLIX. et de catechiz. rud. cap. III. ); a S. Cypriano vero plebs Sacerdoti adunata, et Pastori

O grex adhaerenε. Quae si coniungas s mul , totam Ecclesiae naturam Cognosces ;Augustinus enim Catholicam fidem, Cypri

nus autem fidelium Pastoribus subiectionem et adhaesionem spectavit. Itaque eiusmodierit plena et integra Ecclesiae definitio, sei- Iicet : baptizatorum Metium coetus Pa scoribus , ει Pastorum Principi araa rentium. Nam fides per Baptismi sacrame

tum recipitur, quod ideo Ecclesiae ianua

87쪽

merito appellatur; Sacramentorum vero Communiono risioribus adhaerent fideles, et , quum unum Pastorum principem constituerit Christus Ecclesias sundator, iIli volui capiti subiiciuntur non modo fideles, sed et Pastores ipsi. Tria igitur ad veram E Iesiae naturam constituendam necessario requiruntur ,

fides per Baptismum recepta, SacramentΟ-rum Communicatio, Per quam fideles a Pastoribus pascuntur, et fidelium sub uno Capite a Christo constituto congregatio, quorum Si unum tollas, non erit amplius vera Christi Ecclesia. Quum vero fides vel formata esse possit, illa scilicet, quas pre caritatem ope ratur GaI. V. 6. ves informis, ea nempe quae sine Ustibias mortua sese Iacob. ΙΙ. 26. plures Theologi ut omnia complectere tur ac latius explicarent , Ecclesiam his verbis definiverunt, vel potius descripse runt : Ecclesia est coetus hominum ad Christi fiam per Bouetiεmum Vocatus, et siusdem Mei professionε , ac eorumdem

Sacramsntorum communione sub iagitimis Pastoribus, ac praeciPue gub uno capita,

88쪽

mrisu in terris Vicario, et S. Petri Sia ce Ors, adunatua. Nonnulli autem hac desinitione usi sunt: Ecclesia est Societas δε miniam Otiatorum et baptizatorum a Christo Domino instituta, aloe internis fari , spei, caritiatiδ, aisa externis communionis calthO- cas , eiusdemquo Mei professionis viinculis colligata sub remmino Pastorum, eι Pastorum principis, summi scilicet Ponti is, qui est S. Petri successsor. Attamen altera haec Ecclesiae definitio omnino asProbanda non videtur. Verba enim illa si internis Mel , vel , caritatis, siνε -- ω ni3 , etc. Perperam accipi possunt, ac in duplicem errorem inducere, ut scilicet Catechumeni, qui fide spe et caritate ornentur, ad Ecclesiae corpus pertinere credantur , et inrisibili Pseudo reformatorum Ecclesiae aperiatur via. . III. Ecclesia , quam definivimus, et de qua heic sermonein instituimus, est proprie Ε - clesia militans, ea scillicet, quae hominibus adhuc in terra degentibus constat. Nam latiori

89쪽

pe homines, qui cum Christo in eoelis re gnan , et Θωantes, qui etsi praesenti vita

defuncti, nondum in Coelum recepti Sunt , ised in Purgatorio vel leves culpas expiant, vel pro remissis culpis poenas luunt, compi etitur Ecclesia. Quamobrem altero hoe sensu accepta Ecclesia in tres partes dispescitur, in triumphantem scilicet, Puoeantem , et militantem. PRO Pos ITIO I. Catholica Ecclesia non ex solis praedest Meis constat; immo aliqui sunt praedestinati, qui nondum ad Catholicam Melesiam PeninEnt.. Prob. I. pars I. Seripturis . . Plures enim parabolae ad Remum coeloriam, quo nomine Christi Ecclesiam signiscari indubitata res est, adumbrandum adhibentur in Evangelio, ex quibus ad Ecelesiam pertinere

reprobos quoque satis aperte Constat. ΤaIes Parabolae sunt nuptials conseirium , eui

intersuit etiam ille, qui vestem nuptialem

90쪽

non habens in tenebras exteriores eiectus est Matth. XXV. ; decem inmins' quarum quinque saluae erant , ev oleo deficientes a Sponso extra domum relictae fuerunt Matth. XXV; sagena omne Piscium genus colligens, quam quum i seta εet, Q centcts , et secus litus Sedentes, elegerunt Bonos in Oasa, malos aut foras miserunt: Sic, additur, init in consummatione saeculi exibunt An ti, est separabunt malas medio iustorum ; et miti me eos in cam num ignis Matth. XIII. 4 . et seqq.; -- bono semine Consitus , et gigantis ab inimico insectus, quae tamen cum bona fruge per mixta ad messem usque creverunt simul. Sicut er , parabolae explicationem concludit Christus , colliguntur zizania , et igni comburuntur; sic frit in consummationes scis-

euli. Mittet Filius hominis Angelos suos, et colligent des regno eius Omnia Mandala , et eos qui faciunt iniquitatem, et mittentaos in caminum ignia. Matth. ibid. 4o. et Seqq. λ area, quam purgabit Dominus, et congregabit triticum in horreum atium, Pa-