Institutiones theologicae quas in usum auditorum suorum composuit Franciscus Iavarone in Regio Archigymnasio Neapolitano theologiae dogmaticae professor, Academiae Herculanensis archaeologiae socius ordinarius, Herculanensium voluminum interpres. Tom

61쪽

Dissert. VII. Artic. VII. Illud praeterea animadvertendum, quod ex hoc etiam Libro plures sententias excerpserint novi Testamenti

Scriptores; ut Matth. XII. i5.1 . Luc. XVIII.&Ioan. IV. 55. Paulus ΙΙ. Cor. IX. 7.

Duos Libros Machabaeorum Sacrarum Scripturarum nomine donat Origenes , qui sic inquit : Ut autem ex Scripturiarum auctorittito haec ita se habere credamus , audi 9uomodo in Machabaeorum Libris, ubi mater εγtem Mardirum unum ex iis cohortatur ad toleranda tormenta, de hoc dogma res con matur .s ait enim D Rogo te fili, respice coelum et terram , et ad omnia quae in eis sunt , et videns haec scito , quia Deus haec omnia, curn non essent, si it DLib. II. Periarchon Cap. I. n. 15. S. Cyprianus inter cetera Scripturarum dicta, quibus ostendit causam, cur homines Deus tentet, esse ipsorum probationem, illud. I. Mach. II. 52. citat. Do hoc ipso in Machabaeis B Abraham nonne in tentatione iuventus est

1 delis, et deputatum est ei ad iustitiam 3 vLib. IIί. Testimoniorum ad Quirinum cap. V.

62쪽

. Et epist. LV. ad Comelium Papam libros

Machabaeorum Seripturam dipinam nominat. Lucifer Calaritanus ait: Loquitur Sacra Seriptura dicens in machabaeorum primo Libro B Et scripsit rex omni Regno suo', ut esset universus Populus unus, et relinqueret unusquisque legem suam n I. Ma chab. I. 45. J Lib. Do non parcendo in Doram delinquentibus. S. Hieronymus : Hoc enim Scriptura commemoras quod Alexander Rex macedonum QRr sus sit do Terra Cet m. Comment. in Isai. Ub. V. ad cap. XXIII. Quod ad novum vero Testamentum ulti-inum Marci caput in vetustioribus Graecis Codicibus non defuisse probant praecipue S. . Irenaei Lib. ΠΙ. adv. Haere es, et S. Α- thanasii in Synopsi testimonia; item Lucae narrationem de Christi Agonia Sancti Eva gelu partem esse testatur S. Epiphanius in Ancorato, S. Augustinus de Consensu Evan- gestistarum Lib. III. cap. IV. , et Graecorum, latinorumque codicum , nee non Syriacorum , Arabicorumque consensus i simi

liter ad Ioannis Evangelium-sertinere Adul-

63쪽

terae mulieris historiam comprobant vot stissimi Graeci eodices mss. quos vidit Robertus Stephanus, et illi, quos in manibus habuerunt Polyglottor. Bibli. accur iissimi Editores; et confirmant Tatiani, atque Ammonii Alexandrini uarmoniae , S. Ath nasius in Synopsi,. S. Ambrosius in Epist. ad Stadium , quae est XLI, S. Hieronymus Lib. II. contra Pelagianos , s. Augustinus Tract. XXXIII. in Ioan . et Lib. II. de Adulterinis coniugiis cap. VI. et VII. Praeterea Pauli Epistolam ad Hebraeos ad Sacram Scripturam pretinere testificantur tammeus Alexandrinus apud Eusebium Lib. VI. Historiae Ecclesiast. Cap. XIV. , Origenes apud cundem Cap. XXV. eiusdem Lib. , S. Basilius Cap. XXII. Constitutionum Monasticarum, S. Gregorius Nyssenus Lib. de

Hypostasi, S. Augustinus tu Speculo, S. Cyrillus Alexandrinus cuius Anathematismos

adscivit oecumenica Synodus Ephesina An thematismo X., Theodorctus in Argumento Epistolae ad Hebraeos , ubi Arianos eam adulterinam existimantes consulat, aliique

64쪽

plures. Idem de S. Petri secunda epistola demonstrant S. Athanasius tu' Epistola F stati, in Synopsi, et alibi, S. Cyrillus Hierosolymitanus Catech. IV. n. H. XV L, S. Ambrosius de Incarnatione cap. VIII., S. Hier nymus contra Iovinianum Lib. I. cap.XXIV. S. Gregorius Magnus Hom. XVII. in Ezechielem, et alii. Secundam Petri epistolam , secundam et tertiam Ioannis, Iacobi item, et Iudae op

stolas inter canonicas Scripturas connumerant

Origenes Hom. VII. in Iosue, S. Epiphanius Haeres LXXVI. S. Athanasius in Synopsi , S. Cyrillus Hierosolym. Catech. IV. n. XXII.

S. Hieronymus in episti. ad Paulinum de studio Scripturarum , aliique. Quod ad secundam Petri epistolam adtinet, silentio non est praetermittendum argumentum , quo S. Dregorius Magnus eam Principis Apostolorum esse confirmat: Fuerunt quidam , ait, qui secundam Petri mistolam, in qua emoto- ωst Patili laudatas sunt, eius dicerent non fuisse. Sed si ei dem epistolae perbia pen-εare polui33ent, Drae aliter εentire potuerant.

65쪽

di ea qui a scriptum est B Voce delapsa ad eum huiuscemodi a magnifica gloria :Hic est filius meus, in quo mihi complacuin:

atque luhiu/ιgitur B Et hanc vocem nos audi-Vimus , cum essemus cum ipso in monte Sancto M. Legant itaque mangeliuπι ; et Protinus G Oscent, quia quum vox istace coelo Dente, Petrus Apostolus cum Domino stetit. Ipse ergo hanc epistolam scriptit , qui hanc socom in monta de Domino audirit. Hom. XVIII. tu Ezechiel. n. 11. Pro Iacobi Epistolae αυθεντ ι α, ac θεοπνευστιαμ inter alios testes habemus S. Athanasium in

Synopsi , S. Cyrillum Hierosolymitanum

Catech. VII. n. II. , S. Gregorium NMiarigenum in Carmino de Scripturis authenticis, S. Amphilochium in Carmine ad Seleucum, S. Hieronymum in Catalogo Scriptorum Ecclesiasticorum.

S. Iudae epistolam pro canonica habent S. Athanasius in Epist. Festuli , et in Sy opsi , S.Cyrillus Hierosolymitanus Catech. ΙU. n. XXII., S. Gregorius Naziaagenus Carmine XXXIV. , atque alii.

66쪽

Denique Apocalypsim divinum librum reputarunt S. Iustinus in Dialogo cum Tryphone S. Irenasus Adv. Haeres. Lib. IV. p. XXX VII., Tertullianus Lib. III. contra Marcionem cap. XXXIII., S. Cyrillus HierosoIym. Cat h. X. n. II., S. Hippolytus de Antichristo , S. Cyprianus de Exhortatione Martyrii, ceterique.

OBIEcTA DILUUNTUR. Obiic. I. Non alios veteris Testamenti Libros pro divinis habere potuit Ecclesia, nisi, quos a Synagoga recepit. Atqui deuteroeanonicos libros pro divinis non habuit Srnagoga. Ergo tales non fiunt. Resp. Tria prorsus salsa heic supponunt Adversarii. Primum scilicet non posse Deum Catholicae Ecclesiae revelar , quod Synagogae non revelaVit ; quum contra Catholicas E clesiae plurima revelaverit Deus, quae Synagogae orant abscondita. Alterum non posse Ecclesiam aliqua declarare a Deo reVelata , quae non declaraverat Synagoga; quum plura

67쪽

doclaraverit Ecclesia saeculis procedentibus, quae antea nec ipsa declaraverat. Tertium, Synagogam libros tuos ideo reiecisse , quod in Canonem non retulit : quum Synagoga Canonem ex iis tantum libris con cere volons , qui Hebraice conscripti fuerant, eos , qui alia lingua scripti inveniebamur , tu Canonem non retulerit; sod non ideo rete eerit. Nimirum illos ipsos libros , qui extra Canonem erant, maximi existimatos fuisse a Synagoga narrat Iosephus Hebraicus Scriptor ; et inter αγι ραψους secundae classis relatos sui e testatur S. Hieronymus Hebraicarum verum peritissimus.

Ohiic. II. Ut in Sacrarum Scripturarum Canonem libros aliquos recipiat Ecclesia, illos divinos osse revelare debet Deus ipso, eorum Auctor; atqui libros deuterocanonicos divinos esse Deus non revelavit , siquidem an divini essent, diu dubitatum est : ergo tales libri extra Canonem Ponendi sunt. νResp. Libros deuter anima esse divinos Dei mani statione novit Ecclesia. Nam etsi multi de eorum θιο πιευστια dubitarent; multi

68쪽

tamen divinos osse pro certo habuerunt, quod quidem nonnisi ex divina Traditione i telIcxerunt: quum igitur Traditio haec extaret, licet non, omnibus nota, potuit Ecclesia Postquam eam explorasset , libros ipsos in Canonem recipere , nec ulli amplius post Ecclesiae declarationem de illis dubitare licet. Neque hoc novum est, ut alicuius doctrinae manifestationem a Deo factam, sed alicubi ignotam, exploret , atque omnibus notam sectat Ecclesia: sic e. g. in quaesti no do Baptismi ab haereticis collati firmitato accidit.

SECTIO ILDa Traditionse disina. I. Doctrina, quam Deus non seripto, Sed voce revelavit, divina Traditio vocatur. Cum Saera Scriptura igitur convenit Traditio divina, quatenus utraque Dei Verbum est; a priori altera differt, quatenus illa Dei verbum Deo ipso inspiranto litteris mandatum, haec vero Dei verbum ore divinitus communica-

69쪽

tum complectitur. Divina autem Traditio in Dominicam, et Apostolicam distingui potest, Prout divinum verbum vel Christi voce , vel Apostolorum ore , Spiritu Sancto ipsis amante, traditum fuit; quamquam utraquctet Dominica , et Apostolica dici queat, Dominica , quia utriusque Deus auctor est , Apostolica quia utramque Apostolis , et Per Apostolos deinde Ecclesiae contulit Deus. I. II. At a divina Traditione , quae sola inter Theologicos locos recensenda est, discernitur humana, ea scilicet doctrina, quae non Deum , sed hominem habet auctore', Nimirum ut suas habet traditiones civilis societas , ita etiam Ecclesiastica ; et eiusmodi est quidquid pro Ecclesiae regimine constituerunt aut Apostoli , primi Ecclesiae Pa- , stores , aut Episcopi Apostolorum successores ; quare vel Apostolicae , vel simpliciter

Ecclesiasticae nominantur.

70쪽

PROPos ITIO UNIO A. Verbum Dei non in sola Scri tum continetur ; sed praeter Scripturam existussirina Traditio, quas perbum Dei non

Scriptum , sed ora traditum continet. Prob. I. ' Ex Dei consilio, seu oικονο α, in fide eonstituenda. Deus enim tum in Veteri , tum in novo foedere non Scripto, sed oro verbam suum ab initio revelavit. Quis nimirum ab Adamo ad Moysen usque tot sareulorum spatio veritates a Deo revela tas unquam scripsit 2 Nullus certe; et tamen

plurimi fidem professi sunt, et per fidem ad

aeternam Vitam pervenerunt , ut ostendit

Apostolus ad Hebraeos XI. Numquid scripsit Christus Dei Filius 3 Nunquam ; attamen

per eum novissime loquutus est Pater. Deinde pauci ex Domini Apostolis ac discipulis scri Pserunt; et tamen Dei Verbum praedicarunt omnes , fidemque per orbem propagarunt. Qui autem scripserunt, occasione data , non Proposito omnia, quae Deus illis revelaverat,