De communione in statu gratiae peragenda, de modo recipiendi baptismum, offerendi sacrificium, horas recitandi, missam audiendi, ... Item de baptismi & confessionis informis reviviscentiâ. Per Joannem Waterloop, sacrae theologiae doctorem vniversitat

발행: 1681년

분량: 461페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

381쪽

. de Confessione

,, Consessio omnium peccatorum mortalium particulatim facienda sacerdoti quate, , nus adhibita morali diligentia fieri potest.,, jure divino necessaria esst iis qui post Bapti l . , , mum lapsi fuerint. Confessio ex duplici eaopite invalida fieri potest &c. Primo ob defe- , , ctum poenitentis, si requisito dolore careat dec. Exinde sequitur , cum ejusmodi Confesso irrita, & sacramentalii non sit , laetam nece ., fario in a itera Confessione repetendam esse. Amicus disput. t 3. de Confessiove sect. ig.'num. 2sq. , , QDndb quis advertii , se in , priore Confessione non habuisse debitum d florem , non solum tenetur in posteriori Confessione desiusmodi in tyositione se musareJ, , sed priorem etiam Confessi nem repetere , Tut

explicite, si fiat distin D Coiiffinio, aue

implicite si fiat eidem. irsi ra T. Nugnus supplem. quaest. s. art. I. dub. re

Si quis confiteretur sin omni dolore 1 vel sin b, , omni diligentia & inquisitione peccatorum ,

, etiamsi homo excusaretur a novo I ccato, ., Sacramentum esset nullum , sicut nullum est, quando sacerdos non habet jurisdictionem , - vel intentionem absolvendi. Hic est commu- consensis omnium Melium , de determin c,, tur expresie in Concilio Tridentino seis i .

,, esse erroneam in stuliam sententiam cuiusdam ,, Bernardi a Ganaco , quem refert magi Soto ex,, Capreolo, i indixit nullum esset necessarium ., dolorem peccatoris ad Confessionem. - s. . ., Artic. a. dub. i. secunda. si Fides est , ita uti, oppositum sit haeresis manifesta, lovgritatem

382쪽

IV. s. X. Ei Vltimus

,, moralem esse nece stariam in hoc Sacramentor,, necessitate divini praeceptis is haeresis est ,, serere . quod sit licitum omittere scienter ali-,, quod peccatum mortale sine rationabili causas, &e. Ratio potissima, qui 1 impossibile est,

b, quod unum peccatum remittatur De altero&c.

Conititio debet esse de omnibus peccatis , ,, em , Confessio. Gonet in Clypeo Theologiae Thomisticae disp. io. de qualitate & inteiritate Confessionis art. I. s. a. num. I. , , Sine, inquit, parte et sentiali non potest Sacramentum in suo valore,, consistere:sea attritio omnem affectum peccati,, mortalis excludens est pars Sacramenti poeni tentiae, ut definit Trident. sepsit . cap. . essibs, qui peccata confitetur cum attritione non ex- , , cludente omnem affectum ad peccatum mortas, te . retinetque secretam quamdam de implici-,, tam peccandi voluntatem, facit Sacramentum ,, non solum informe , sed etiam in validum. Dis, eo primo, art. a. formalem integritalcm sem- , , per esse necessariam ad valorem Confessionis,, &e. nisi aliqua causa gravissima & urgens ex,,cuset. Conclusio est certa de fide &e. 38. Joannes Niggers supplem. quaest. s.

Confessionis iteratione art. 2. dub. a. num.

a,, Ob defectum contritionis iteranda Conis,, sessio est in primis ex omnium sententia , si quis,, sit confessias absque omni omninδ dolore de pec-,, cat uis . aut sinh proposito abstinendi in po-I, sterum 1 peccatis mortalibus. Deinde etiams, cum dorare tantummodo humano, & non M procedente ex motivo supernaturali, aut im-,, pulsu Spiritus sancti&c. N

383쪽

sonacinas de Poenitentiae Sacramemo disp. s. s. sect. 2. Punct. num. I. ,, Ex de-,, sectu poenitentis iteranda est Confessio, quo-,, ties poenitens culpabiliter mortaliter non , , confitetur integre, quotio confitetur sinis, dolore requisito saltem ad substantiam s aut quom M tis constetur culpabiliterani dolore ad fructum M requisito s aut quotira mortaliter peceat in actuali.,s ceptione Sacramenti. Ratio est, tum quia

Christus instituit, & praecepit confessionem ,, integre feri statem formaliter. h Ioannes Puteanus pari. a. de ConseC. dub. s Conclusio prima, Confessio ex defectu dolo- , , ris censetur esse nulla dc invalida , est conse-

, , quenter iteranda.' i'. Navarrus c. g. , , Quibus casibus Consessio, iterandat num. is. Consessio sint proposito vi- , , tandi omnia peccata mortalia in posterum , quamvis secum gerat tale quale desiderium vitandi, nihil valet, estque iteranda: qualis est , , Confessio illius, quem poenitet alienum usu D passe , nec habet resti tuendi animum e qua- , , lis item Confessio ejus, qui dolet se forniea- , , tum euisse, nec statuit abdicare concubinam. , , Nam p ce nitens, qui non confitetur propositum ,, non Vitandi issud, quo mortaliter essenaeit , non si integre confitetur: eoiuria mus cum lupeo ,, catis contineatur, seipsis inhabilim ct incapa-

, , cem absolutionis reddit.l Mercerus supplem. quaest. s. de consessionis

iteratione art i. reditenda est Co -

, , , si quis, opeii cos Cus ct illi, ID quo non benε interlvebatur, vel ut non u ne intelligeretur in verbis

384쪽

i Sere. IV. X. Et ratimis

& involutis et item quando confessis e ne omnί,, dolore aut absoluto proposito vitandi deincepsi, pcecata d C. 53lvester Verb. Confessio num. 26. ,, Secunia, ,dh dico ex Petro de Palud. Capreol. colligi, quod triplex sit in proposito fictio. Prima est.

, , quae sive 'id confessa sive non,facit Sacramentum, , omniny esse nullum, nihil tunc velpos valere; s, ut si quis non intendit Sacramentum rectas, pere , sed Ecclesiam irridere e vel si intendit, , quidem suscipere Sacramentum, non do , , ter de peccato, aut aliud cavere non vult, oe ho', , actu considerat dcc. dio. Medina Codice de Confessione trach. t. quaest. l . , , Alia quaestio de Confessione ite 3, randa, quando scilicet sit necessarium eam, , iterare. Sed quaeres, in quo sciemus absolu-ritionem esse invalidam E Respondetur, quod , reddatur invalida dupliciter , vel ex parte H confitentis, vel ex parte ab sol ventis. Primum quoties confitens ponit obicem peccati,, ipsi absolutioni, id autem contingit triplici- ter. Primb , si existente in eo excommunica tione, petit ab solvi sacramentaliter. a. Si di- , , midiavit Confessionem. Si careat debita, , cordis poenitentia.

Aurea Armilla Bartholomti Fumi verb. Consessio sacramentalis nu. I. , , Sunt tamen aliqui, , casus, in quibus necessario est Confessio ite , , randa de quibus secundum Thomam & Pe- , Trum de Palud. in . &Caietanum in summa, , , dicendum est. Primus casus reconfitendi exb, parte confitentis est , quando non habuit con-

tritioncm ccc attritiovem de peccatu , ut qui

385쪽

de Confessone scrilega. 3 3

non displicuit peccatum praeteritum. vel non ,, proposuit de futuro abstinere, quia hac non est

, , Confessio, sed magis Confessionis simulatio, ,

, , estperse contra formam Sacramenti. Si autem , , dolet de praeterito, cum proposito cavendi li, , futuro, licet dolor esset imperfectus, ita ut , , neque esset attritus, propter hoc non esset M iteranda, qui si hoc esset, numquam posset M sciri an homo sit vere confessus, ita quod non , , indigeat reiterare Confessionem , quia nemo, , scit si fuit contritus, vel saltem attritus, se- , , cundum C ajet. ibid.

Abelix Medulla Theologica, de poenitentia secae . ra. In quibus casibus Confessio nulla sit, de

ideo iteranda &c. Secundum est, ut poenitens - veram de peccatis commissis contritionem aute saltem attritionem actualem concipiat, idque ante Confessionem, aut in ipsa Confessione, aut saltem anto absolutionem di, prout superius a nobis explicatum est quae quidem actualis contritio . oel attritio si defit, Confessio irrita erit, ct proinde iteranda .

Sylvius Suppl. quaestione ei. art. E. quaesit. c. s, Quando necesse sit Confessionem iterare E,, Respondeo, quandocumque prior Confessio fuit invalida seu nulla et hoc autem potest ac- , , cidere, vel ex parte po nitentis, vel ex parte , Confessarii. Ex patie poenitentis , si nequ8 perfectam , neque imperfectam contritionem habeat, sed vel nullum dolorem , vel, , tantum naturalem. , , Omitto Pestantium de Poenit. Sacram. cap. ai. Camachaeum de poenita sacram cap. 1 a. Isambertum de eodem disp. C.

alloi , qui de hac materia tractarunt ,

386쪽

Sen. IV. s. X. Et ruintus

nimis enim longum re taediosum esset rerens . re, imo & supervacaneum.1I. Denique aliter sentire vel docere potesthemo , nili mrman se opponere , aut impetere

quis velit pontificiam censuram de Confossionen illi , de qua egimus se M. t. a. pag. 3 Omnino enim arbitramur Pontificem sumpsisse baiustam pso b sacrilegam , prout promiscue indifferenter tumunt Theologi , ut paulo anto vidimus: ob id quod illa duo , saltem in generemo Lis, eadem reputentur, iuxta ea quae alibi diximus. Igitur eos condemnat Theologos,

qui docebant Christianum satisfacere Ecclesiae praecepto de pacienda Confessione annua, quamvis ob defectum doloris , contritionis,

vel ob reticentiam peccatorum molitasium mure Coram. 1nternorum, ipsam inutilem juxta ac sacrile-- .cap. gam fecisset. Ratio autem ac fundamentum eq-s una m tumdem erat; quod Ecclesa nec cognosccro , nec praecipere, aut piohibere posset actus melle internos, qualis est dolor, contritio, peccata mere interna&c. Sed suam doctrinam minime extendendam volebant ad praeceptum naturale poenitentiae, ves divinum postivum novae legis, eo quod praedicta ratio locum non habe

aa. Objicies i. S. Thomas in . dist. i .

quaest. 3. art. . sed contr1 quaestiunc. I. contrarium sustinet , ut ejus verba prae se ferunt. M Quilibet tenetur ad Confessionem morta- Iium. Sed si aliquis semeI consessus est etiam A in mortali existena , non tenetur ulterius ad

387쪽

de Confessunesacrileg . 33

eonfitendum eadem peccata . quia cum nultis, . sciatse charitatem habere, nudiusciret se con-Q d magis explicat quaestiunc. E. O. nia verbis. , , confessio est actus virtutis, pars Sa-- cramenti. Secundum autem quod est actus

M virtutis, est actus meritorius proprie. oc sie,, Consessio non valet absque charitate, quae est principium merendi, sed secundum quod est pars Sacramenti, sic ordinat confitentem ad . , sacerdotem qui habet claves Ecelesiae , qui . , per Confessionem conscientiam confitentio ., cognostri et & secundum hoc Consessio etiam potest esse in eo qui non est contritus quia po- , , test peccata sua sacerdoti innotescere,& clavi-- bus Ecclesiae se subjicere. Et quamvis tunc non percipiat absolutionu's resum. tamen recedenta fictione percipere incipiet, sic ut etiam seiu

alio Sacramentis. Un non tenetur iterare Conis, fessionem qui Fctu accedit sed tenetur postmo- , , di m Fctionem suam confiteri. . et 3. Ad I. respondeo, S. Thomam esset telligendum de eo, qui cum dolore imperfecto ad justificationem obtinendam insufficiente confitetur , quem sua opinione , tametsi non prorsus inculpata, lassicientem habet, ut intelligunt Theologi supra citati . imo & ipse

Catechismus. Quod & verisimile efficitur ex ratione quam ad id probandum assumit; vid licet , quia cum nullas sciat se charitatem habere . nullis sciret se confessumfuisse. His verbis vid tur velle dicere i confitens non debet esse supra modum anxius iuxta ac solicitus de sua dispo-stione , ejusque lassicientia i non enim tev quiritur

388쪽

quiritur absoluta & omnimoda certitudo de ejus actuali existentiae Alias sequeretur Christianum quamlum vis suae salutis percupidum, debere ad pacandam suam conscientiam saepius repetere suam Consessionem: cum nemo terto scire queat ( elltra casum revelationis j an illam ipsam adhibuetit diligentiam & dispositionem , qua absolutionis Luctum perceperit, adeoquh conscientiae etiam maximi timoratae tenellae innumeris paterent scrupulis & Confessionum iterationibus, quod minimh admi

- a . Ad a. respondeo cum iisdem Authoribus S. Thomam agere de illo, qui fictus, hoc est, qui eum consenta ad peccatu, virtuali , implicito, atque in causa, confitetur. QOles habentur.illi qui, quidem omnia quae in conscientia rhabent, confitentur, dc eo animo ut

absolutionis fructum recipiant, sed reipsa ob fictionem sunt ad eum accipiendum indispositit ob id quod eorum dolor non sit a parte rei

summe appretiativus , cum vi ejusdem non statuant omnes peccati radices exscindere, id est . nolint verb-grat. esticaciter restituere, occasiones peccati. oximas, in quibus toties prolapsi sunt, devitare vel deserere , poenitentiam ipsis pernecessariam & maximh lalutarem refugiant

Mimplere, & sic de aliis similibus. Quod de manifestum evadit, dum a Confessario sureri eo monentur et statim enim variis rationum fucis sese excusare nituntur; quinimmo si con-

fessarius absolutionem denegare nunetur, nisi

389쪽

de Confessonesicrilega. 3 3 '

id serib & absolute se praeitituros polliceantur

toti obmurmurantes recedunt, causentes se hactenus absquo difficultate a sitnilibus fuisse abasolutos, siqne adhuc reperturos qui eos absolvant. Ille casus est satis frequens. v ideatur Catechismus Rom. de poenitent. Sacrani. rium. Es.s a. s a. & de Poenitent. dis . s. cap. 6. Pusas poenitentias dicimus, cap. g. Fratres.

a . Nihilominus si aliquis praedictae explicationi & interpretationi acquiescere nolit, veli tque S. T Eomam agete de quacumque fictione , etiam ea quae maxime formalis est , & ipsi occultata contessario 3 qui casus rarior est, de fere tantum reperitur in iis qui ex praecepto, aut velut ex praecepto confiteri tenentur. Alii namque qui Consessiones faciunt pure liberas . non sunt, per se loquendo, adeo mali vel hypocritae praesumendi, qui ex proposito & ab que ullo rationis eoi ore , velint in peccato mortali voluntarie existentes Sacramenta recipere, eo quoque modo sacrilegia committere. Si , inquam, id aliquis intelligendum esse vo- luetita Ipsi respondemus, non satis apparetet quam ob causam in sine suae resolutionis adaditamentum illud apposuerit Doctor Angelicus ; videlicet , Et tunc non percia piat absolutionu fructum d c. Ratio ejus est, quod additamentum praefatum . plane redundet, minimh cohaerere videatur vel cum titulo articuli, ' vel cum iis quae habet in ejusdem decursu, vel cum teliqua ejus doctrina tam anthquam post hunc articulum tradita, si vh deSacramentorum reviviscentia, sive de praeceptorum impletione. Unde vehemens sit spicio apti l

Y x aliquem

390쪽

3 o Da. m. s. X. Et Vltimis

aliquem manere posset, additamentum memoratum non esse a S. Thoma appositum , sed benελ quodam alio articuli doctrinam non satis assi cuto ingestum, quod & in libris sacris, ae in sanctorum Patrum operibus quandoquε factitatum tradunt tum Theologi, tum sacrae scripturae interpretes. Sed cum opus non sit ut

veniamus, quid super eo responderi possit, mox ostendemus. Ut tamen haec duo sigillatim Mamplius explicentur. as. Primum ex eo persuadetur , quod si ctus Doctor in illo articulo an id omnia investiget, utrum Confessio possit esse informis 3 ae antequam suae mentis sententiam aperiat, suo more aliquot facit objectiones, quibus fortassis non nemo contendere vellet, id neri non posse; ac poste1 suam subjicit resolutionem in corp. videlicet docens Confessionem consideratam ut virtutem esse non posse in eo qui non est contritus et secus vero si ipsa spectetur ut est pars Sacramenti. Verba textus relata sunt supri num. aa. Tota illa doctrina ipsius articuli titulo optim3 correspondet, necnon ad solvendas objectiones apprime distincta simul& stabilita est, eaque omnino, lassicit. Additamentum autum

prorsus superfluere videtur , contra morem S. Thomae . qui in corpore suorum articulorum

non est solitus plus adducere quam postulet subjuncta materia , quod passim observant eruditirum Theologi , tum Iurisconsulti. Qui nimbdictum additamentum quandam anti logiae repugnantiae speciem in illo ipso articulo inducit, ut pater ex iis quae num. s. &io. supra diximus: ubi ostenium est Thomsun requirere

SEARCH

MENU NAVIGATION