장음표시 사용
51쪽
bus desumptam, Macrobium accepisse et tradidisse, Augustinum vero dijudicavisse et exagita isse. Sed longius s0rsan a Macrobio deflectimus, inquirente quomodo ea, quae allotin mutuatus St, ad Christianos et ad medii aevi scriptores, Platonicae sectae nomine commendata, devenerint. Ad illum reversi, non aliter etiam deprehendemus quos auctore Secutus Sit, cum, de principatu soli disserens, scripsit: si In his tot nominibus, quae de sole dicuntur, non seu Stra, nec ad laudis pompam, lascivit oratio; sed res versere Vocabulis exprimuntur a Manifestum est enim illum Porphyrii ut latonicorum sententiam proferre, quam copiosius et melius in Juliani imperatoris oratione de sole rege expositam legimus. Et
dum haec conserebamus, non OtuimVS non animadvertere auctorem DOStrum non tantum alienam doctrinam alienaque verba, sed et Sententiam verbaque
sua de his iterum protulisse. Scripsit enim in Sa
Cave existimes, mi Viene, poetarum gregem cum de iis sabulantur, non ab adytis plerumque philosophiae semina mutuari. Nam quod omnes paene Deo duntaxat qui sub coelo sunt, ad solem
reserunt, non Vana Superstitio, Sed ratio commen dat. Si omni sol, ut Neleribus placuit, ui et O- derator est mininum reliquorum, et solus stellis
52쪽
si errantibus prae8tat; pSarum vero stellarum cur-α sus, ut quibuSdam Videtur, pro potestate disponunt, vel, ut Plotino constat placuis Se significant: ne i ceSSe S Ut Solem, qui moderatur nostra mode- si anteS, Omnium quae circa nos gerantur lateamur Ructorem ... Et hinc natae sunt appellationes Deorum, Sicut caeterorum, qui ad solem certa etu arcana ratione reseruntiar. DEOdem Sensu, eisdemque serme verbis, Solem recte ducem et moderatorem coeli nominari demonstravit, in
Commentario omni Scipionis l); unde existimari potest illum memoria potius quam excogitatione in
hi usum Sse, et Velut Speculum quoddam aliena
reddidisse, quae vulgo apud Hellenas disputabantur, quaeque, paulo ante Macrobii tempora, Iuliani imperatoris oratione, docte et clare illustrata fuerant. Plurima praeterea ad geographiam pertinentia tractat, quae huic sententiae Somnii Scipionis consentiunt 2) 4 Vides habitari in terra raris et angustis locis, etc. v Et licet de geographia, sicut et de
astronomia, nihil doceat quod a communibus veterum notionibus aut erroribus recedat, multa tamen hic magni momenti invenias, ad scientis historiam ediscendam et constituendam. Sed non nostrae provinciae est dignoseere quid recentior scientia in Macrobio eXagitare aut probare possit . ea tantum
si Macr. Comm. lib. I, c. XX. et Id ibid. lib. II c. V.
53쪽
proserre in lucem Voluimus, quae mutuatu et Ommentatus sit, de hac philosophiae parte, quam natUralem nominat. Et licet nos aliquoties de sua ipsius Sententia suspensos reliquerit, inquirentes utrum quae tractavit clare satis intellexerit, an quae intellexit clare satis exposuerit, tamen, OSt JUam eaeVOlVimus quae de numeris, de geometriae definitionibus, de mundi origine, anima et ordine, de muSica, de Sphaerarum concentia, de Solis principatu, denique de coeli et terrae descriptione tradidit, nobis liquido constitit illum lexandrinos , praecipUeque inter illos lotinum et orphyrium, OgΠOViSSe,
et, quamVi Platonem Saepe nominet, non ipsum Ρlatonem, sed latonis commentarios in memoria aut ante oculo habuisse, quos philosophiae Silae auctore teneret et sequeretur illud autem scire et m0nStrare, Si parvi per Se aestimetur, non Obliviscamur portet auctorem nostrum in medii sevi confinio
p08itum esse, quod dubia illa luce, a Platonicis mutuata, illii Strat, cum sequentium temporum lux a Christianis, praecipueque ab Augustino et a Boethio, oriatur. Nonnullius igitur momenti est istos inquirere prosanae philosophiae sontes, lutulento Sane, Sed
Scholasticis notissimos, et a quibus veterum disciplinarum elementa et notione hauserunt quae a Platone ipso saepius defluere arbitrabantur. Duo Sunt praeterea quae nobis in hac naturalis philosophis apud Macrobium disquisitione, suecurrunt
54쪽
unum quod ista rudis scientiae elementa, adeo Ob- Servatione, ordine, et methodo carent, ut inVentis nostris vix conserri possint, nosque merit et gloriari, et Spes nostras in immensum, de his esserre videamur alterum, quod christiani, sicut et prosani alictoreS, pleraque horum placitorum pro compertiS habebant, quae medii aevi scientiam paene omnem constituerunt.
55쪽
Quod ad illam phil080phiae partem Spectat quam rationalem nominavit Macrobius, in ea inquiremus quid de Deo, de anima mundi, de anima humana, de ejus immortalitate, de inseris, de mundi aeternitate
docuerit, Platonico Secutus. Memoremii autem necesse Si quaedam ab eo jam antea de Deo delibata eSSe, cum denumeri disputans, Scriberet 1 : Esse dicimus intelligibilia, videri esse corporaliare omnia, Seu divinum corpus habeant, Seu cadure cum sit alias, de monade disserens et Platonicorum Opinionem reserens 2): uiae monas 3)st initium finisque omnium, neque ipsa principii aut finis sciens, ad Summum refertur Deum, ejuSqlle intellectum a Sequentium numero rerum et poteS- tatum equestra nec in inseriore post Deum
56쪽
gradu eam desideraveris. Haec illa est mens ex Summo enata Deo, qUae, Vice temporum ne ScienS, in uno Semper, quod ade St, OnStitit deVO; cumque, utpote una, non it ipSa numerabilis, innumerassi amfra gerierum SpecieS, et de Se creat, et intra ea continet s). Non constat profecto Macrobium recte intellexisset pec quae de monade profitetur, cum non clare Satis appareat Summumne Deum hoc nomine solum designaverit, qui summi Dei intellectum simul hoc e0dem nomine designare videtur, si bene illum ipsi intelleximus. Aliqua igitur inde nascitur confusio inter duas e tribus personis, quas in Deo distinctas
osse infra assirmabit. Non potuimus autem non animadvertere hanc mentem dixi nam innumet ias generum Specie. et de Se creare et intra Se continere. Id
enim qu0d hic his verbis enuntiatum et assirmatum inVenimu8, praeclare postea a Scholasti eis disputatum et exagitatum videmia S, et illius errori Semina agnoScimus qui Realismi et antheismi posterius nomine designabitur Platonica igitur illa opinio ad medii aevi philosophos Macrobii Commentari delata est, et scholasticae disputationis origo sieri potuit aeque ac
illa inclyta orphyrii quaesti0 2), quae a B0ethio in
linguam latinam translata et explicata suit.
1 Μacr. Comm. lib. I, C. VI. 2 De hoc vid. Cousin opera Abaelardi inedita, introd. p. LVI et e I. Paris. 1836; et Haut eau: De la Philosophie scolastique p. 30 et SuiV. Paris, 1850.
57쪽
Quin et de numeri disserens eumdem Deum mundanae molis artificem conditoremque nobis OS-
tendit s), cujus nomen, Vim et operam a Platonicis commentariis desumpsit et expressit. Sed illum prae cipue Alexandrinorum doctrinam sequi, cum de Deo loquitur, testatur locu in quo Vel Ut per compendium quoddam tres lotini ποστασευ reseri 2 :
Deus, qui prima cauSa St et Vocatur, UDUS Om- nilim, Uae JUB SUnt, Uaeque identur SSe prin- cep et origo St. Hic superabundanti majestatis secunditate, de se mentem creavit. Haec men qUdd
α οὐ Vocatur δ), qua patrem 4 inspicit, plenam
similitudinem servat auctoris animam vero de Se creat, pOSteriora respiciens Rursus anima partem quam intuetur inducitur, ac paulatim regredientei respectu in fabricam corporum, in corporea ipsa degenerat. Habet ergo et UriSSimam e mente, de qua est nata, rationem, quod λογικο 5 Voca
tur ex Sua natura accipit praebendi Seno u. py hendique incrementi Seminarium AEUOI Um unum cc αισθητικ0v, alterum ρυταυ nuncupatur. Sed ex hisu primum, id e8 λογικου, quod innatum sibi ex mente
58쪽
u Sumpsit, Sicut vere divinum est, ita solis divinis
c aptum reliqlla duo, αισθητοιο et ρυτικ0v, ut a diu vinis recedunt, ita convenientia Sunt caducis. Anima ergo, crean condenSque corpora, ex illore mero ac puriSSim sonte mentiS, quem a Scendo
de originis suae hauserat copia, corpora illa divina vel supera coeli dico et Siderum, quae prima Con debat, animavit. maud alio Sensu alia ScripSerat 1 Quod autem hunc extimum globum summum Vocavit Cicero , non ita accipiendum est ut ipse prima causa et Deus ille omnipotentis Simia exiStimes Ur cum globus ipse, qu0d coelum
est, animo Si fabrica anima ex ments Proce. - Seris mens ein Deo, qui Ner SummuS St, pro re creata Sit nobscura haec per se, et alte recondita, obScuriora sane essecit Macrobius sed quis Enneadum s0ntem 2)hic non agno Scat, a quo defluxerunt me Deo cursim tantum et summatim loquitiar, Ciceronis sententiam de numeris, de anima mundi aut hominis menteeXplicaturu8, nec Satis praebet ansam judicandi num omnem mente complexu S sit doctrinam quae, Sub ποστασε o nomine, tantum apud latonicos obtinuit locum; sed tamen in his quae de Deo attigit, non aliud reperire est quam hujus doctrinae summarium quod-
1 Macr. Comm. lib. I, c. XVII. 2 Vid. Bouillet, Enn. I, liv. VII, p. 115, t. I et notes p. 386. Vide etiam Enn V, liv. I, p. 31 et seq. et p. 570 et seq.
59쪽
dam, et placita quae apud Plotinum, Porphyrium,
caeterosque ejus Sectae, di Sputata invenimus.
Si plura do Deo invenire in omnii Scipionis Com
mentari desideramus, non obliviscamur oportet ista tantum illic incidere, cum inquirit quo Sensu coelum Summii Vocetur De US, cur mundu hic universus Dei Vocetur templum, et quomodo mens hominis cum sideribus communis esse dicatur. Multa Vero, de hominis mente, de animae natura et imm0rtalitate commemorat, et Platonici in Structu argumentis, explicat, quae jam in lucem proferre aggrediemur. Exposituri autem illius disputationem de anima humana, non absurdum et inutile credimus omnium sententiasti qui de anima videntur pronuntiasse ante illum Macrobi ipso auctore 2 , reserre. Inde enim patebit illum neque scientia, neque judicio carui8Sein hac quaestione, quae maXime ad Summum Commentarii propositum pertinet u lato dixit 3 ani mam e SSentiam Se moventem, Aristoteles 4 ευτε- λέ χεια v, 3thagoras et Philolatis 5 harm0niam
4 Posidonius 6 idaeam, Asclepiades 7 quinque Sen-
1 Cons. Cic.auscul. I, 9 De DiVin. II, 5; De nat. Deor. II, 12, 32;De Seneci. 21, 76. 2 Macr. 0mm. lib. I, c. XIV. 3 Cons. lat Phaedrum, et quae infra hic de spontane animae motu disputata Sunt. 4 De an. II, 1, id et Plutarch de an Procr. I. 5 Vid. Sext. Emp. adV. mathem. lib. VII. Iamblichi vita Pythag. Diog. Laert. VIII. id et quae disputat Macrobiu S, Comm. lib. II, c. III. 6 De 0sidonii sententia cons Brucher, Phil. HiSt crit. V. I, P. 1046, unde apparet ejus doctrinam non multum a b thagora distare. 7 C0ns Plutarch de an Procr.
60쪽
Suum Xercitium sibi consonum, Hippocrates i)u Spiritum tenuem per corpii omne disperSum,me-
si raclides Ponticus 2 lucem, Heraclitus physicus 3)
scintillam stellari eSSentiae, Zenon 4 concretum corpori Spiritum , Democritus 5 spiritum inser-st tum atomis, hac acilitate motus ut corpus illire omne sit perVium, Critolaias peripateticus 6 con- Stare eam de quinta e SSentia, Hipparchus 7 ignem, si Anaximenes 8 aera Empedocles 9 et Critiasu Sanguinem, armenide. 10 ex terra et igne. Xe-u nophanes 11 ex terra et aqua, Boethia ex aere et re igne Epicurus 12 Speciem ex igne et aere et spi-
ritu mixtam n t 0Stquam Veterum Opiniones,
quarum plerasque apud Iamblichum 13 disputatas
invenimus, in unum Sic contulit, adjecit continuo : Oblinet 14 tamen non minus de ejus incorruptibist litate quam de immortalitate sententia. inde videre licet ipsum a veterum placiti recentiorem doc-
1 De Hipp. Sent. Vid. Brucker, V. I, p. 122 de Sect Herael. 2 De Herael. Potit cons. Diog. Laert. V 86. 3 De Heraci Phys. Vid. Plutarch. an. Procr. et Brucher, V. I, p. 1214. 4 Vid. Brucher Hist crit Phil. V. I, P. 950. 5 Vid Arist. de 3n. I, 2. 6 Vid. Stobde eclog. hys. I, 2. 7 Vid. Bruch. V. I, P. 1102. 8 Viii id. V. I, p. 1104. 9 Vid. d. V I, P. 1113. 10 Vid. d. V. I, p. 1164. 11 Vid. d. V. I, p. 1147. 12 Vid. Plutarch de an procr. 3. Diog. Laert. X, 63. Lucret. II1, 333. 13 Vid. Iambl. Traci de an Fid. Bouillet de eSS. n. p. 626 et Seq., t. I, Enn. Plot tranSt.