장음표시 사용
71쪽
SUmpSit, quae per illium, ad medii aevi Scriptores, saepius, ut mera Platonis et Platonicorum placita deve nerunt. Unde ieri potuit ut Platonis auctoritate decepti Scholasticorum multi in hos errores delapsi sint, qui Realistarum sectam Signa Vere, Vorum III Semina in Commentario omni Scipionis quasi defossa latebant. Et illa quidem placita vulgata apud Christianos, et exagitata ab Augustino videre est, seu de Deo, Seu de anima mundi, aut de humana anima, deque ita et morte, di Sputet De Deo, Porphyrium insectatus 1 :u Quae autem dicat esse principia, tanquam Platoni- CVS ait noximus. Dicit enim Deum patrem et Deum silium, quem graece appellat paternum intellectum, vel paternam mentem de Spiritu autem Sancto, aut re nihil, aut non aperte aliquid dicit quamvis quem c alium dicat, horum medium, non intelligo. Si enim tertiam, sicut lotinus, ubi detribus principalibus substantiis disputat, animae naturam etiam iste vellet intelligi, non utique diceret horum medium, id est i patris et silii medium. Ρostponit quippe Plotinus ani- maenaturam paterno intellectui iste autem cum diu cit medium, non postponit sed interponit. Et nimi- rum haec dixit ut potuit, sive ut Voluit, quod nos Spiritum sanetum dicimus Liberis enim verbis lo- quuntur philosophi, nec in rebus ad intelligendum
1 August. de Civit. Dei, lib. X c. XXIIl.
72쪽
st dissicillimisissensionem religiosarum aurium perti- mescunt. Nobis autem ad certam regulam loqui las r St. . . Os itaque non dicimus duo Vel tria principia, i cum de Deo loquimur. . ., etc. n et alia. 1): ist ita- que bonum Simplex, et ob hoc Solum incommutabile, quod est Deus. Ab hoc creata Sunt Omnia, etc... In quibus Christianum doct0rem, Macrobio longe praestantiorem, latonicorum Sententiam evolventem et exagitantem, deque Deo clariora et certiora docentem audimus. De mundi autem anima pressius et ardentius 2) st Si mundi animus Deus est, inquit AuguS-
tinus, eique animae mundus ut corpus est, ut sit c unum animal eon Stan e animo et corpore, atque iste Deus est sinu quodam naturae in Se pSO con- linen Omnia, ut X pSius anima, qua vivificatur tota ista moles, ita atque animae cunctorum Vi- Ventium, pro CUJUS JUe naScenti Sorte, UmantUr,
nihil omnino remanere attendes), quod non sit c pars Dei. Quod si ita St, qui non videat quanta impietas et irreligiositas consequatur, Ut quod calca Verit qui8que, partem Dei calcet, et in omniu animante occidendo, par Dei trucidetur ... Quod Si ad auctorem nostrum reversi indagare VolumUS CUJUS Sectae placita secutus sit et de senilerit, OStquam propositi sui summam attigit, ista recenSebimia quae exponit, cum de tribus ratiocinan-
1 August. de Civit. Dei, lib. XI, c. x et seq. ubi Platonicos et praec piae Porphyrium inSectatur. et August. de Civit. Dei, lib. IV c. XI.
73쪽
di modis disserit, qui bris animae immortalitatem aS- seriter Platonici l). Postquam enim Ciceronis verba retulit am quod semper moVel Ur aeternUmaeSt, etc... n hunc locum omnem de hsedroilatonis ad verbum translatum, ipSe Xplicare et adversus Peripateticos defendere aggreditur, hi S praecipue USUS argu
mentis quae apud Plotinum 2 et apud P0rphyrium,
alio quidem tenore, Sed eodem SenSU, expreSSa inVenimus 3). Sed et ali 08 Platonicorum libros, quo non habemus, Macrobium legisse, et ipSum argumenta, quae pro Virili parte invenerat, in hac disputatione protuliSSe, 0nStat, cum ea refellen quae Aristoteles adversus Platonem scripserat 4 Contra has
c tam subtiles et argutas et Verisimiles argumenta-κ tioneS, accingendum est, inqUit, Secundum Cctato- res Platonis, qui incoeptum, quo Aristoteles tam Ve-u ram tamque validam definitionem magistri sauciare tentaVerat, Subruerunt. Neque Vero tam immemor si mei, aut ita male animatus sum, ut ex ingenio
C meo, Vel Aristoteli resistam, vel adsim latonici Sedit quisque magnorum virorum qui sellatoni-α 08 dici gl0riabantur, aut singula aut bina de-u sensa ad ostentationem Operum Suorum relique - α rant, collecta haec in unum continum defensionis si COLPMS coaceruaui , adjecto si quid os illos aut
1 Macr. Comm. lib. ΙΙ, c. m. 2 Vid. Bouillet, tot Emi. Vol. I, p. 50 Vol ΙΙ, p. 126 131-l32. 3 Id ibid. Vol ΙΙ, p. 22. Peripatetici a Porphyri restitati. 4 Macr. Comm. lib. II, C. V.
74쪽
re Sentire aserat aulaudere in intellectunt licebat. L0ngam idcire et continuaui, de spontane animae motu et immortalitate, disputationem absolvit, in qua Omnem argumentorum Seriem, omnem disputandi
subtilitatem evolvit, upe in tali qu estione adhiberi potest. Illam autem quaestionem agitando, praecla I Umquoddam nobis relinquit exemplar disputationum
quae, apud ludorum magistros, mente acuunt et e Xercent magi quam edocent, quarumque cavillatio ne hic attingere et signare non nostrum SSe urbitramur. latonicum enim Macrobium esse, eum de animae immortalitate disserit, monstrare satis habe-mUS, idque plane assequi ducimus cum illum id ipsum profitentem inducimus Attamen cum ista disputati ad summum Commentarii tropositum pertineat, et aliquod veluti Scholasticarum disputati0niam Specimen praebeat, cumque praeterea Sta non sic alias, Peripateticos inter et Platonicos, agitata suisse audiverimus, hunc Macrobii locum omnino praetermittere moluimus disputationemque hanc omnem de motu et immortalitate animae longiorem lidet et subtiliorem, lectoris oculis Subjicere non inopportunum duximus, ideoque illam , adjectis quibusdam notis, ad calcem ejecimUS. Platonicos etiam secutum esse Commentarii auctorem testatur alius locus 1 in quo mundum aeternum eSSe tradit, orsus ab his Ciceronis Verbis :
75쪽
Propter eluvione exustioneSque terrarUm, UaS accidere tempore certo neceSSe St, non modo non
deternam, Sed ne diuturnam quidem gloriam a8Sequi pOSSumUS. - Ibi enim inter alia, haec disserit i): In hac parte tractatus, illa quaestio latenter absolvi- tur, qUae mult0rum cogitationes de ambigenda mundi aeternitate sollicitat. Nam quis tacite mun- dum Semper fuisse consentiat 2 3 cum et ipsau historiarum fides, multarum rerum cultum emen dationemque, vel inventionem pSam recentem eSSe sateatur cumque rudes primum homines, et incuria Silvestri non multum a serarum asperitate dissimi- les, meminerit vel sabuletur antiquitas Ac, neu totum videamur de sabulis mutuari, quis non hinc C deStimet mundum quandoque coepiSSe, nec l0ngam si retro eju aetatem, cum abhinc ultra duo retro an norum millia, de excellenti rerum geStarUm memO- ria, ne graeca quidem exstet historia Nam supra Nisi Um, qUO Semirami S, Secundum quoSdam, creditur procreata, nihil praeclarum in libros relatum est. Si u enim ab initio, immo ante initium, suit mundus, ut philosophi volunt, cur per innumerabilium seriem Saeculorum non fuerat cultu S, UO Unc timur, inventus non litterarum usus, quo Sol memoriaeu sulcitur aeternitas cur denique multariam rerUm experientia ad aliquas gentes, recenti aetate, perVe-
76쪽
u nit ut ecce Galli vitem, Vel cultum oleae, Iloma jam adolescente, didicerunt aliae vero gente ad huc multa nesciunt, qhiae nobis inventa placuerunt uiae omnia videntur aeternitati rerum repugnare, si dum opinari nos faciunt, certo mundi principio, paulatim singula quaeque coepiSSe. Sed mundum quidem suisse semper philoSophia auctor St, On- ditore quidem Deo, sed non ex tempore siquidem
c templi ante mundum esse non potuit cum nihil aliud tempora, nisi cursus Soli essficiat. Res verore humanae, ex parte maXima, Saepe Occidunt, n- nente Undo, et rursu oriuntur, vel eluvionec vicissim, Vel exustione redeUnte.
Haec sunt quae de mundi aeternitate asserit Macrobius, lotino auct0re, licet ratione ip8 excogitaverit cur aliter credatur, licet et hi repugnantia, post latonem, de mundi origine retulerit. In hac
Vero aSSertione, clarius quam ubivis alias, ostendit se memoria et auctoritate, potius quam pr0prio mentis motu et excouitatione agere, dum Platonicorum Sententiam tradere et defendere aggreditur. Nec temere
inde judicabimus philosophiam apud illum maximo
periclitari et inclinare, quae, Ut non Sati conScia, rationis usu et auctoritate se abdicavis Se jam traditaque accipere tantum et tranSmittere, Videtur.
Quomodo autem illa quae de mundi aeternitate tradit, apud Christian0 ad id temporis vulgata et resutata suerint, praeclare docet Augustinus mitta-
77쪽
W mus, inquit s), conjectura hominum neScientium re quid loquantur de natura vel institutione generis, humani. hi namque, sicut de ipso mundo crediu derunt, semper fuisse homine Opinantur. Undere ait Apuleius, cum hoc animantium genus descri- beret: singillatim mortales, cunctim tamen nisi VerSO genere, perpetui. Et cum illis dictum uerit, si Semper humanum genus fuit, quonam modo Vere rum eorum loquatur historia, narrans qui fuerint xx quarumque rerum inventores, qui primi liberalium re disciplinarum aliarumque artium institutores, Vel au quibus primum illa vel illa regio parsque terra-u rum, illa atque illa insula, incoli ceperit, reSp0n dent diluviis et conflagrationibus, per certa inter- si Valla temporum, non quidem omnia, Sed plurimax terrarum Vastari, ut redigantur homines ad exi si guam paucitatem, X quorum progenie PUPSUS mul-κ titudo pristina reparetur ... Dicunt autem qUOd pH-α tant, non quod Sciunt. Fallunt etiam eos quaedam si mendacissimae litterae, quas perhibent, in historiau temporum multa annorum millia continere Deum in litteris sacris, ab institutione hominis, nondum C completa annorum Sex millia computemUS ... quod autem reSpondimus cum de mundi origine quaestio C Verteretur 2)... hoc etiam de prima hominis conu ditione responderim. . . D
i Aug. de Civit. Dei, lib. XII, c. X. 2 Aug. de Civ. Dei, lib. I, c IV.
78쪽
Et multa inde de his, sicut et de laeteris secerat, di Sputat Augustinus, dignissima quae Macrobii placitis
conserantur, ut e0nstet liquido quid Christianos inter et Platonicos tunc isdem de quaestionibus inter-suerit l) u0d ad Macrobium attinet, in his quae
de Deo, de mundi anima et origine, de animae natura et immortalitate tradit, a recentioribus Platonicis accepta, nihil altius aut certius expromptum, nil clarius expositum invenire est quam quae apud latonem ipSum reperiuntur . Ista, quin imo, quae divina Platonis mens invenit, longa traditionis serie velut extenuata, et Sermonis barbarie obscurata, nativa quadam i, et auctoritate rationis destituta, et ad eruditionis OStentationem, magis quam ad veritatis fidem comparata, in Somnii Scipionis Commentari exolvuntur et docentur. Et, dum Augustinum de divina, Secundum Plotinum, illuminatione, recta reserentem animadvertimus 2), Macrobium ipsum nusquam vidimu Saul methodi aut doctrinae conscium, quae AleXandrinorum scholam insigniverunt. lotinum Porphyriumque, Ut mero Platonico S, non aliter ac p0Stillum Scholastici nominat illorum placita, Velut ipSa Platonis auctoritate firmata, assert, et qua Si dogmata
pr0 ponit quibus nihil sit objiciendum. Quod si his,
quae si dem provocant qua nitatur De Orum cultu S,
1 Id receiitissime tractatum et plane absolutum invenimus in libro: De sancti Iustus lini Philosophia Noumisson, Paris, 1865 . Quem n0ndum
legi'ramusculi hipue scribsere incilliebamus. 2 Aug. de Civit. Dei, lib. X, c. II, et PasSim.
79쪽
conseras illa quae tum a Christianis docebantur, lacile invenies cur praevaluerit sententia p0Steri0rum, qui clariora et altiora, rationique et usui magis congruentia praedicabant, eaque divina auctoritate cons1rmabant. Et simul, cum tanta sit Platonicam inter et Christianam doctrinam assinitas, ut saepe de quibusdam scriptoribus 1 disputatum fuerit an Christianis Paganisve sint annumerandi, non est quod miremur Macrobium tantum in medio aevo locum obtinuiSSe, qui Realistarum fortasse parens, sub Platonis nomine, Scholasticorum multos decipere potuit.
1 De Macrobio ipso, an suerit christianus, vide ea quae disputavit aliut. Macr. d. Nisard Paris, 1850 p. 3.)
80쪽
Brevius quidem, Sed planius et melius, demorali philosophia disseruit Macrobius Pauca enim reperiuntur in Commentario quae curtata et a lotino desumpta, tractent de virtutibus; et, licet ista virtutibus, quae otiosae dictae suerunt, nimium locum tribuant, nimiumque a civilibus studiis videantur abhorrere, non p0SSumus in his non agnoscere altiorem quemdam et puriorem Virtutis sensum, qui aliquid a Stoicis aliquid a Christianis petivisse videtur. In his etiam, qu0d quidem maxime ad prop0situmn OStrum Spectat, compendium quoddam moralis philosophiae, et certam virtutum divisionem invenimus, quae nobis ostendunt qualis apud rosanos exstiterit moralis doctrina, cum jam caeterae philosophiae partes labaxisSent. S0lae, inquit l), aciunt virtutes beatuum unde