장음표시 사용
41쪽
ratiae collationem , & fatentur gratiam omnibus non conferri . Sed videant ceteri, an legitimae sint ac verae istius. modi consecutiones.
Dixi itaque, & dixi iterum, & rursus dico . ad voluntatem Dei antecedentem, & ad Christi redemptionem, prout ad omnes extenditur , necessariam esse praeparatione mediorum, & pretii oblationem, qua cuncti, qui ipii Christo tanquam capiti uniri possunt, consequi valeant salutem . In hoc sita est benefica illa voluntas, in hoc virtus & potentia passionis Domini. Nulli bi tamen nego aliis, praeter praedes i- natos, conferri gratiam. Confertur haec fidelibus, confertur impiis, confertur infidelium pluribus, sed inaequaliter, & secundum mensuram donationis Christ, meritorum ejus intuitu, dividente Spiritu, qui omnia operatur, propria sinquus, prout Iuli . Haec vero distributio , haec collatio spectat ad voluntatem consequentem, dc ad essectum, quem passio Christi sortitur in iis , quibus applicatur per fidem , ct caritatem , S per fidei fac ramenta . De hac voluntate sequente , de hac applicatione fructuum Dominicae passionis loquor, dum sententiam Apostoli , Vult omnes homines fasios fieri , expono cum Augustino pro generibus singulorum, nin pro sin-
Smis generum. Opus ne est, ut cum legentium fastidio haec frequentissime repetantur 3 Attentius ergo libros noli ros legant, qui vel Theologicae disciplinae Iaborantes ignorantia, vel calumniandi prurientes libidine, confundunt quae dicimus de voluntate Dei ante dente cum iis, quae asserimus de voluntate Dei consequente. Tria sunt, quae remanent breviter diluenda; ununta quod accusator ait a me voluntatem, quam etiam antecedentem voco, dici metaphoricam, & omnino sterilem, nec auxilia distribuentem iis, qui pereunt. Alterum, me asserere voluntatem Dei, quae alios, quam praedestinatos respicit,
nihil aliud con notare quam furacientiam pretii inmiti , &alia hujusmodi , inter quae non recenseo largitionem mediorum saluti vere & proprie sufficientium, nequidem pro fidelibus. Tertium denique, injuste me loqui de S. Prospero ad objecta Massiliensium, re in carmine de Ingratis, dc a serere tantum quae libenter Ianse Eius , & Jan senii defensores admittunt.
42쪽
Ad primum autem constat ex d ici is , voluntatem Dei antecedentem, & conse luentem distingui solummodo respectu
con notatorum, live, ne abjiciam phratim Thomisticam , respectis tibiitorum; dc voluntatem antecedentem propriam e
id, veramque voluntatem ut con notat praeparationem auxiliorum, & refertur ad homines secundum se: esse autem , voluntatem secundum quid, vel itatem , nec in certis rerum circumstantiis impleri, nec fieri quidquid Deus anteis cedenter vult, seu, ut Scholastici plurimi tradunt, esse voluntatem Ani , non beneplaciti , & voluntatem metaphoricam, comparate ad homines, ut funt , & a parte rei ita , certis circumstantium rerum adjunctis existunt, quoniam ad istos non rc sertur voluntas Dei antecedens, sed consequens. Ideo autem voluntas illa antecedens non est sterilis, nec infructuosa , quoniam per illam praeparantur singulis media ad salutem conducentia, licet per talem voluntatem Deus illa media singulis non conferat, nec applicet; Ian senius vero, ejusque assectae docent post Adae lapsum omnibus neque conferri , . neque praestrariari. Atque haec responsio traditur consensu ceterorum Thom istarum a Joanne Baptis a Gonet disput. . de Voluntate art. S. num. 's. Ad secundum pariter constat, voluntatem illam, qUa fidelibus, aliisque distribuuntur actu auxilia gratiarum, esse
voluntatem cons Ietentem, . non antecedentem . Quamquam &de voluntate antecedente lib. II cap. . prope finem scribo: Praeter fussic lentiam pretii , necesse est , ut ad uniυersalem redemptionem admittatur huius pretii exhibitio, ct insitutio causso e liberationis, qua possint peccata omnia remitti
quae sunt verba non tantum Lovaniensium in Justificat. Censurae suae pag. 23 I. verum etiam. S. Thomae J, p. q. sis.
Ad postremum respondeo a me praecit. cap. q. lib. II. exscriptam fuisse nullo verbo immutatam S. Prosperi responsionem ad capitulum s. calumniantium Gallorum; verbi S-que Prosperi nulla a me additur interpretatio. Qua in re appello legentium oculos. Eodem capitc . in quo pertractatur de Christi morte , nullus ex carmine Prosperi de
Ingratis a me versus producitur . Libro a Utem S. cap. I. proferuntur quidem ex eodem carmine cap. 16. haec ver
43쪽
At Cero omnipotens hominem eum gratia OIDat , Ipsa suum consuminat opus: cui tempuX agendi . Semper ad i , quae gesta velit ; non moribus. illi Fit mora: non caussis anceps suspenditur ullis .
Verum hi S. Prosperi versus a me adversus sententia meam opp. 2. objiciuntur; ac respondeo verba Prosperi accipienda esse de voluntate consequente. O absoluta , quae suum consummat opus , id est, de voluntate quae connotat reis rum essecium; non autem de voluntate antecedente, O quae est de rerum possibilitate . Ex quibus apertissimum esse reor, qualem fidem detractores nostri promereantur, quam infirmis conjecturis in nos obstrepant, & quomodo celebriores
Augustini & Thomae discipulos , quorum doctrinam Apostolica Sedes non semel declaravit tutissimam ct inconcussam, probroso & invidioso Jansmismi nomine temere audactermque traducant.
De merito, es demerito , es libertate
I. I Berti cautius Aetii sidetur , ubi de libertate homi- nis , ct de necessitate, quae secundum Fr. Bellilli
voluntati per gratiam . aut concupiscentiam victricem imponitur accidentaliter. re consequenter ad peccatum Adami,
voces libertatis , indisserentiae , res tentiae, auxilii f Fcientis frequenter usurpat , ut a Iacenio remotum se mendat . . Verum lectori nucum facere conatur, nec aliter a sodali suo de libertate, O merito iudicat. Ac primo qualis es tua indifferentia, quam actitiam vocat J IIIa fecundum ejus doctrinam in eo sita es, quod
voluntas possit aut ter gratiam , aut per concupiscentiam a ternis vicibus moveri, non autem quod possit secundum praesentes, quas habet vires, aut res iere gratiae moυβnti, aut ad um
44쪽
ad uia is gratia re flere concupiscentiae actu dominanti , Srelative ad illam. Semper est, inquit, in natura posse recipere gratiam .... & dici consuevit remota. Luae sit autem dila potentia remota, qua possit homo resistere concupiscentiae, aut motioni divinae, ita explicavit, approbando dictum quorumdam Lovaniensium . qui tunc ad Jansenti doctrinae defensionem fatis aperte laborabant. Ut homo possit converti,ac. Sane qui non habet panem, nec quidquam unde sibi Panem Procuret, erit nil in Dera potentia manducandie Detiae
usus, ct bonus potest ne talem punire, eo quod panem non man ea sit y potest ne jussum in hac impotentia deserere urgente praecepto y ct qui in tali impotentia versatur . potessne implere praeceptum secundum praesentes, quas habet vires Obiectioni huic occurrit dicendo: Neque dicas illusorie hoc dici, &c. Sed hoc non potest exprobrari justo, qui poss ustitiam receptam nondum prccadit, es tamen urget mandatum praesens , ct gratia de lituitur. Devae ergo deterit illum antequam deseratur, O Jasso illi, secundum praesentes, quas habet vires, mandatum fit impossibile , & deest gratia, qua ei possibile fiat. Huod es praecise una ex propositionibus in Jansenti libro damnatis. F. I. LAURENTIUS. Quae secundo articulo Cl. Senonensis Archiepiscopus praemittit de Fulgentio Bellelli , iis in compendium redactis,
quae ipsi objecerat Antistes Ruthenus . satis superque refutata , penitusque contrita a me fuerunt in ali ro volumine Augustiniani systematis vindicati. Illic in me quoque conis torta. prolixe rejecta fuere, & confracta . Nihilo tamen minus ad ora calumniantium obstruenda, non abs re erit adversantium tela rursus retundere. Quod autem Languetius fateatur a me nomina libertatis, indisserentiae, re meu-tiae, es sufficientis auxilii frequenter, ac saltem ore tenus usurpari , gratias illi refero maximas . quoniam orthodoxis me saepenumero consentire sermone linguae non denegat Fucum quidem verborum meorum, tum hic, cum alibi saepe inossiciose reprehendit: sed operae pretium est pateface-D redi
45쪽
re, num ipse potius lectitans scripta mea oculis lippientibus, lividisque, totus in caligine & in fuco versetur.
Pronuntiat ex tripode , secundum doctrinam meam , , indifferentiam illam , quam voco astivam , in eo sitam e se, quod voluntas possit aut per gratiam, aut Per concum piscentiam alternis vicibus moveri, non autem quod possit secundum praesentes, quas habet vires, aut relistere gratiae moventi, aut adjuta a gratia resistere concupiscentiae
actu dominanti, & relative ad illam. Ita ne explicatur in libris meis activa libertatis indifferentia Ita ne 3 Lustret . quaeso , optimus senex scripta mea paullo accuratius, adhibitisque , quandoquidem ei camligant oculi , conspicillis. Legat in praesit. libri II. qui inseribitur de haeroi Jansentana, sive tonL e. Pag. 31 I. ubi
de recentioribus Jansenti asseclis scribo: Iam illud quoque
concedunt, posse voluntatem a gratia excitatam ei relusiari a vierum hanc reta Fandi potestatem dari negant , quansu voluntas astitatis gratiae inspiratione motietur , ita, ut uberistar indifferentiae nequaquam asia eo sat sub oliarici delectatione . Uerbis itaque, non re, Theo ei illi funt a damnatis erroribus alieni. Paullo inferius pag. 316. addo: Ait Ian- senius impossibile esse , ut vigente fancta delectatione illiciis tum praevaleat de Merium G consideratio peccati , ct e contra sub visidiori concupiscentia necessario liberum arbitrium siccumbere. Et paucis interjectis subjicio linea 31 . tertia pagina , Nos contra contendimur nullam delectationem injicereoinculum libertati, nisi summi boni per lumen gloriae mania festati, aut boni, ut inquiunt, in communi, extra quod dimvagari nequit voluntatis instinnus. Ibique, Sicut quacumque gratia praeventus potest iniquus reluctari, ita quacumquo premente chpiditate potest justus perseverare. Et rursus, Sententia nos ra nec semper gratiae dileg Iionem inspiranti assentimur ; neque necessum est, ut sequamur quod magis develat Iterum eadem pagina necessum esse assirmamus , Ad profraganda scita Jansenii , sub parva delectatione veram pol fatem agendi, atque sub detestatione vi trici potestatem agnoscere reta Ianai. Evidentissimum itaque est, ingenuum illum delatorem , censorem librorum accuratum , judicem incorruptum ( talis enim existimari vult Gallicanus
iste Archiepiscopus illam mihi doctrinam adscribere, quam
46쪽
ad dogmata proscripta reieci. Et quoniam de libertate Ad
meritum, & ad demeritum requi illa, data opera pertractv vi libro I S. cap. E. S g. oro, obtestorque Iectorem , ut in eam dissertationem, ex qua potissimum debet de me judicium proferri, non dedignetur oculos conjicere. Laudato igitur libro 16. cap. E. pag. EIS. thesim hanc
secundam propono, Pertinet ad libertatis e sentiam pH IL,iagere di non agere e eamque thesim demonstro ex idea . &definitione libertatis , quam Augustinus definit voluntatis potestatem, quae sua deliberatione pote' huc atque illuc fe-eti , hinc atque illinc referri, & S. Thomas I. p. q. 62. art. 8. vim electitiam mediorum , animadvertens hujusmodi potestatem in iis, quae necessario fiunt, non posse deprehendi : demonstro ex idea deliberationis; nemo quippe de iis deliberat, quae in sui potestate non sunt , atque indis. serentia . electio , & de Iiberatio semper liberum comitantur arbitrium: demonstro ex quo voluntas habeat operum
suorum dominium ac potestatem; & docente Augustino de p. O lit. cap. g. hoc quisque in potesate habere dicitur .
quod si vult, facit; s non vult, non facit: demonstro dentisque ex damnatis propositionibus enuntiantibus solam vi lentiam & coactionem repugnare Iibertati , & libere fieri quod fit voluntarie, etiamsi necessario fiat . Addo pag. 2 s. adversus Jansentanos propositionem tertiam: Libertas indifferentiae superius explicata requiritur etiam in flatu naturae lapsae ad meritum vel demeritum, evertens principium illud, quod sub dominatu concupiscentiae, atque sub gratia olectrici non maneat in libero arbitrio relictandi potesas . Quomodo ergo adhibenda est fides adversario affirmanti in eo per me sitam esse indifferentiam arbitrii, quod voluntas
possit aut per gratiam, aut Per concupiscentiam moveri alis ternis vicibus, non autem quod resistere valeat aut gratiae moventi. ac concupiscentiae actu dominanti: quomodo, inquam , fides adhibenda est adversario eam mihi sententiam objicienti, quam totis lacertis exagito, & evertere studeo Sed rogo, quando Episcopus me impetit tam evidenti, tam atroci calumnia, in quonam librorum meorum invenit dogmatigatum a me, non posse resisti ab homine adjuto gratia concupiscentiae actu dominanti, & relative ad istam Num libro i p. cap. I. ubi Iansentanam doctrinari,
47쪽
28 exponoe nequaquam. Ibi pag. II 6. oppositum trado, ut de monstratum est paullo superius. Num ubi impugno sequenti cap. primam Jan senii propositionem 3 nequaquam . Ibi
Pag. 383. haec trado: Contraria voluntas carnalis, quantumvis praevalent, ncn obstrinaret arbitrium vinculo necessitatis ,
sed relinquit indifferentiam iudicii, O potentiam ad oppositum. Numquid ubi fusiori stylo de libertate pertracto p nequaquam. De libertate enim pertracto lib. q. cap. I S. ibi vero tom. I. pag. 3 8. dico : In sensu jacenti sub dominatu concupiscentiae , aut gratiae ccossit libertas is coaetion , quoniam homo peccat culpabili ctipiditate , ct retrae agit un yrici delectatione: neque cogit arbitrium cupiditas , vel de DLFatio . Haec e t perderi a doctrina Jansenti. De libertate rursus pertracto lib. II. cap. Io. & illic scribo : Errant tur- pchsime Calvini, S Jacenti Gregales, qui putiant libertatem cum necessiitate confisere. Libertas a necess*tate etiam possAdae praevaricationem in hominibus persetierat. Amtur libererit rantummodo , libr fit in voluntate potesar illum cohibendi ; aliaque id genus , de quibus vide E roran Vindi c. meain
rum pag. 221. De libertate demuni pertracto lib. I 6. ubi quae mihi objiciuntur instituta dissertatione refelli demonstrlitum est nuper, idque non fuco, verborumque pigmento, sed verbis potius quadratis, rotundis, & quantum fieri poterat, apertis atque Perspicuis. Unde ergo in mentem sagacibus doctisque viris cadere rotuit ta in praeceps de me. iniquum sinistrumque iudicium . . quod asseram non persistere sub validiori concupiscentia , , aut gratia potestatem reluctandi Aut forte fortuna , aut tendens aucupia incidit is in haec mea verba lib. I 8. cap 8. sive tom. g. pag. S. Semper es in natura posse recipere 'gratiam, ideoque semper m in hac una libertas in utramisque partem sexibiliae, in malum seipsa. in bonum adminicu- is finiusta dioinis. Atque haec est potentia, ut dici consuevit, remota. Hinc disputator, ut tibimet videtur, acutUs, mentisque nostrae inspector omni scius, ratiocinium infert
istud: sdiae sit autem illa potentia remota , qua possit homo
vemere concutiricentiae , aut motioni ditiiniae , ita explicavitnpprobando digium quorumdam Lovaniensium , qui tunc ad Jonsenti AE trinae defensonem fatis aperte laborabant Ut homo possit converti, non requiritur ut habeat gratiam .
48쪽
lassicientem eo ipso tempore, quo posse dicitur, sed satis est, si habere illam , & obtinere possit . Quomodo dicitur
homo posse manducare Panem , etiam cu I. Panem non
habet, nec etiam quidqua D unde tibi panem comparet :ut etiam dicitur videre potest, qui non habet lucem, sed in tenebrosum carcerem injectus est, quamvis sine luce visurus sit numquam . si Sane qui non habet panem ( prosequitur recitatis verbis Lovaniensium Languetius nec quicquam unde sibi panem procuret, ne erit in υera potentia manduis
eandi e Deus justus O bonus potet ne talem punire, eo qDod panem non, manducaverit y Potest ne jactum in hae impotentia deserere urgente praecepto ' Et qui in tali potentia versatur, potest ne implere pracceptum, secundum praesenteI ,. quas habet viresἰBene, & apposite. Atqui debebat criminator meam delibertate sententiam scrutari, ubi consulto . & data opera de illa pertracto. , non autem quae illic demonstro singula Tantanianis praecludens effugia, negligere , ac praeterire silentio. Sed age : quoniam haec avide arripuit insimulandi caussas Praetexens, nodosque quaerens in scirpo; ostendam quid octavo illo capite libri 18. agatur; quam recte proferatur Lovaniensium doctrina ; & quam inepte detorquean-rar ad justos quae illic a me traduntur. Itaque libra 18 Theolog. discipl.. cap. 8. differendum suscepi de gratia susticiente; dc propositione unde quae mihi objiciuntur, exscripta sunt , definio, quod non sit nemcessaria ad imputationem peccisti praesens es a Itialis gratiae inspiratio. Non agitur ibidem de justis, sed de impiis , quibus juxta plurimorum sententiam subtrahitur in poena et peccati suffieiens auxilium . & nihilominus eodem auxilio destituti libere peccant, dc converti possunt: peccant quidem , quoniam ad malum humana natura se ipsa lassicit: converti autem possunt , quia etiam si gratia ae u careantillam tamen, quandiu sunt in hac vita, habere possunt a , Domino, qui cui donat eamdem gratiam, inisericorditeri
Non arbitror Adversarium nostrum esse in Theologia , adeo rudem, ut ignoret hanc esse Thom istarum fere omni.um firmissimam assertionem . Hi e uim objicientibus non
posse impios, si destituri sint gratia, converti, & evitar
49쪽
go peccatum , cum ad se convertendum, vitandumque peccatum ipsa gratia sit necessaria ; respondent posse, quoniam possunt eamdem gratiam recipere, atque, ut docet Doctor Angelicus , illud non est impossibile quod possumus cum auxilio divino, quia ut Philosophus ait in I et hic. uuae per amicos possumus, aliqualiter per nos possumus. Id revera S. Thomas ait X. 2. q. Ios. art. q. O A. A. q. Is s. art. 2.
atque haec Angelici Doctoris verba ibidem, citatis locis produxi; sed ea callidus accusator praetermisit, interpolatis verbis meis. Ceterum pari fraude nos inlectante Gallo altero, ostendi secundo Vindiciarum volumine pag. Es . revera sententiam meam esse beatissimi Thomae , hujusque discipulorum. Unum nunc addam , cui Thom istae reliqui subseribunt utroque pollice, Gone tum scilicet, qui disput. s. e Reprobat. art. 6. s. a. num. 2Is. inquit: Ut homo dicatur posse falaari. Irassicit quod licet non habeat gratiam dantem potentiam. possit tamen illam recipere, O De uae possit i iam conferre: quod totum veriscatur de homine, quandiu est in hae vita es ideo vere dicitur posse salvari. Addit paullo post num. x EI. Possibile dicitur dupliciter; primo extrinsece ab extrinseca potentia alterius: nam ut docet Aristoteles lib. 3. ethic. cap. g. id, quod ter amicoae possumus, per nos ipsos posse censemur. Secun o intrinsece . ratione principii astu in subjecto excientis , proportionati ad id, quod possibile
dicitur. Atque hinc infert praeclarus Thom ista , Infideles, O peccatoreae alios omni auxilio desistitos habere solam illam potentiam extrinsecam , fundatam principaliter in potentia Dei, es virtute meritorum Chrisi, O minus principaliter iniarbitrii libertate, ut docuit D. Thomas 3. p. q. 8. an. g. ad T. Hoc nos praelaudata Prop. g. tradidimus; strepitque muro mure, & excandescit perperam conviciator. Venio ad verba Lovaniensium, quae a narrata Thomissarum sententia nullatenus disserunt. Habentur eadem verba cap. 32. Iustificationis: ibique non tantum legitur, ut homo possit converti, non requiri ut habeat gratiam sufficientem eo ipso tempcre, quo posse dicitur: sed additur, si habere illam, es obtinere pessit, Propter additamentum istud dixi Lovaniensum sententiam a sententia Thom istarum non discrepare. Eo autem imodo nonne recte dicitur mendicus. qui caret pane, & Pecunia, qua Panem sibi comparet, pos Disit iroes by Cooste
50쪽
posse mandueare, quia misericors homo potest illi panem , stip. mque largiri nonne recte dicitur in tenebrosum carcerem inj ctum posse videre, quoniam, et ii caret luce , afferri poteli lucerna, & occlusa fenestra aperiri 3 Cur ergo adversarii nostri quali subsannando regerunt , ei non habet panem, nec quidIuam unde si panem comparet , erit ne in vera potentia manducandi y Quomodo ita caecutiunt, ut in verbis Lovaniensium non cernant conditionem illam , , Si habere oe obtinere possit , neque secernunt extrinsecamillam & intrinseram potentiam tam dilucide a Bannelio, a Goneto, & ab ipso Angelico Doctore explicatam Quoniam vero criminator nusificationem Theologorum Lovanientium parvipendit & rejicit, atque supino errore, evidenti mendacio, mani itaque injuria tunc editam asseverat, quando ad Jansenti rinae defensionem satis operte laborabant; taedet me in viro, quem alioqui veneror plurimum , temporum quoque ignorantiam , densamque , qua judicium in me proferens circumfundebatur , caliginem patefacere. Certum quippe est. Jan senium anno Ists, adspexisse primum mortalium lucem: anno ISII. consecutiam Lovanti lauream doctoratus: anno Isis. indet plum Episcopalem I prensem Cathedram; neque de Ian senii doctrina dias putatum est , nisi post ejus obitum , qui contigit anno 1688. At censura Lovanientium prodiit die s. Septembris anno
3. iustificatio censurae anno is 88. die augusti decima-
septima, quando Ianien ius agebat tertium aetatis annuim. Quis ergo, nili labilis memoriae seniculus, scripsisset de Lo-vaniensibus censuram , & justificationem conscribentibus ,
Tune ad Iansenti QSyrinae defensionem satis aperte laborabant y Dixisset saltem Archiepiscopus , Ad deferasionem Baii.
cujus doctrinam a junt renovasse Ian senium. At id asserenti facillimum fuisset respondere . censuram & justificationem Lovaniensium fuisse editas contra I . propositiones Medistarum, quibus Leo nardus Lessius , & Joannes Hamelius anno IS8S. coeperunt Lovanti tradere novam de divina gratia doctrinam. uisquis solam censurae, & jusjicationi legerit praefationem, vel theses dc antitheses simul contulerit, editas illas adversus Molinianos non dissilebitur. Ipsi-met religiolissimi Patres Societatis Jesu in imagine L se-