장음표시 사용
61쪽
Ds asTIMATIO NE RE um is da quo vinum ex venditione tradi assertioni nostrae nil quicquam debuit, quia hic JCtus comparat obstat: In priori enim casu, ho-
tempus quo vinum venit cum loco mine a fideiussore soluto, in obliquo vinum venit'. At locum hunc gatione principaliter non erat ho postea interpretatur de loco in mo, sed aestimatio hominis, quia quo vinum tradi debuit vers. item fidei utar solvendo hominem cre- non oportet, sicut Sc alies locus, in ditori hoc animo fuit, ne unquam quo contractum est, intelligitur in repeteret, partar b. Is quoque Ausu iuris locus ubi pecunia solvi quibus moe Fe contrahent. obligat.
debuit l. s. f. de Reb auct.iud possid. L qui sic solvit Is de so t. multis
Quare & tempus illud quo vinum igitur minus ut eum hominem a venit eodem modo de tempore debitore repeteret, ut cui non sol- quo dinum tradi debuit accipien- verit hominem cuique etiam im-dum; idque ex natura opposito- possibile foret fideiussori illum rerum: At tempus quo res tradi de- stituere; quare fideiussori nil a-buit est tempus morae: Quocirca liud quicquam deberi potest
ex obiecta l. s. s. g. colligitur haut quam hominis aestimatio : Unis obscure nostra sententia, quod sci- de recte Africanus infert, etiam filicet aestimatio ad tempus morae re- homo solutus esset mortuus, nouferri debeat, sed illud quo res un- tamen liberatum fore debitorem, quam fuerit plurimi. qui certe liberaret ut si in obliga a Non obstat Vndecimo t. Ho- tione homo ipse, & non aestima minem 3 . ff. mandati in qua Afri- tio eius, ab initio fuisset: Haec auis canus ita scribit et Nominem per- tem aestimatio ad aliud tempus, tum pro te dare lide, si olvi cum quam quo fuit homo a fideiu mandati agatur, aestimatio eius ad stare tolutus, referri non potest id patim tempus quosolutus sit, non Tum quia in contrariam manis quo agatur, referri debet: Et ideo si dati actionem id venit, quod mortuus fuerit, nihilominis utili remandatarius, mandati implendi ea actio e B: e liter in sipulatio- causa impendit, DP decima quinis ne sertiatur . Nam tunc id tempus 'ta, leg. decima sexta, leg. vigesimalpectatur, quo agitur, Sc. Ex quo septima , paragraph. impendia is inferunt dissentientes distinguen- mandati. Fideiussor autem soldum esse inter bonae fidei & stri, vens hominem intelligitur impe cti tutis iudicia; sicut in illis tem- disse aestimationem , quae tum pus contractus; in his vero tem- fuit hominis soluti. Tum e pus litis contestatae spectetur. iam quia hic non proponitur mo-
Responsio: Sed hoc, ut dixi, ra a debitore facta fideiussotia Nulla
62쪽
Nulla igitur tallo est, cur aucta aemstimatio praestari debeat. Quod vero in sequentibus destrictis iudiciis subiicitur; id statim sic temperat JCtus, uesitis contestatae tempus sipectetur,nisi mora praecesserit Non obstat Duodecimo L 3. s. In hac ff. commodati. In qua Ulpia,nus ita scribite In hac assione, sicut in cetero/ovalidei iudicio similiter in litem iurabitur O rei iudueandat empsu quavis res sit observatur , quamvis in stricti lito confestata tempus oectetur. Hinc iterum colligunt Interpretes iuris circa propositam quaestionem de rei debitae casu peremptq aestimatione ineunda distinguendum esse inter bonae
fidei & illicti iuris iudicia sicut in illis aestimatio ad rei iudicandae
tempus E, in his vero ad litis contestatae referatur.
est in d. b. in hac non tractati deaestimatione officio iudicis facienda, sed de ea aestimatione, quae fit ab actore per iusiurandum in ii. tem: Tum quia de aestimatione illa , quae fit a iudice, iam tum in praecedenti s. I. ulpianus disseruerat. Tum etiam quia in h.F. a. iuxta vulgaria exemplaria pro Sobservatur legitur at observetur quam etiam lectionem confirmat ratio recte loquendi , quae non patitur orationem perturbari numeris &eemporibus, id quod fieret retenta . lectione Florentina furabitur Oobservatur. Quare autem rei iudi-' A et u scandae tempus, eum res iureiurando actoris aestimatur, spectari de beat, ratio haec est quod actor in litem iurans iuret ex affectu, non qui prius fuit,sed qui nunc est,cum iurat L I. I. tutor fide inlit. iuranae Accedit quod hic non tam res ipsa
aestimetur, quam contumacia non restituentis coerceatur d. l. t. di d.LTutor. Ideo merito eius temporis, contumacia ex eo tempore aestimanda sit. Ita respondet Donellus. Nee huic resistit quod in textu d. g. a. agatur de aestimatione quantire fit. Jureiurando a. in litem non aestimetur res quanti sit . r. G ast. de in sit. iur. Resip. Nam haec verba quanti res efI. sic acccipi debent, quanti res est iureiurando in litem actoris aestimatarat lat.18. pr.& S. . de dolo malo.
Deinde & sic responderi potest rquando in hac l. s. dicitur temporei iudicauda flectari. illud cum
temperamento ls. de condict.tritic.
accipiendum: Nisi scilicet post moram deterior res fuerit. De strictis vero iudiciis quod sequitur, non referendum est ad aestimationem quae fit per iusiurandam in litem, quia in istis iudiciis regulariter in
litem non iuratur,nisi cum res amplius non extat l. s. de in lit. iur. &nos infra dicemus, sed de aestimatione offieio iudicis facienda.quam tamen sic Ulpianus ad tempus lita contestatae vult referri, fimora prius non fuerisfacta, lecundum i mandat. Non
63쪽
DE AsTIMATIONE RE Ru M. I Non restagatur Agunde condict. triticiaria: In qua aestimatio ad tria haec tempora , condemnationis mortis & morae, referenda dicitur. Lx quo sequitur, aestimationem rei peremptae non ex eo tempore faciendam quo unquam fuerit res a tempore morae plurimi. Resip. Nam illic tempus condemnationis & mortis spectantur, quia licet res post moram debitoris interierit ,non tamen vilior fuerit aut deterior, sed eadem eiusdem plecti Ac bonitatis tempore condemnationis & mortis, cuius rem pore morae antecedentis: At hoc casu tempus potius condemnati omnis, quam mortis spectari debet, quia novissima haec sunt tempora quibus solvi potest l. I. Is de re iudic. dc cum illis temporibus quibus dari debuit res non sit preciosior nec deletior,nihil attinet ad praecedens atque remotius morae, aut litis contestatae tempus aestimationem referri. Tempus a. morae spe
ctari vult JCtus cum res deterior, fuerit tempore condemnationis aut mortis, sic tamen ut non ad illud praecise momentum & punctum morae contractae, & interpel lationis factae; sed ad totum tempus m orae durantis aestimatio referatur, a . d. l ἔ.F.de condict furtiva.
Alioquin mora & frustratio debitoris ipsi prodesset& creditori no
His proinde ita remotis relinquitur veram esse Superiorem assertionem nostram, quod res, pure debita, casu post moram perempta
ex eo tempore aestimetur, quo res a mora tam iudiciali, quam extra-
iudiciali unquam fuerit plurimi; idque indistincte, sive res debita
fuerit ex stricti iuris contractu , sive ex contractu bonae fidei. Atque hoc, quod huc usque di.ctum est, non solum procedit cum res post moram deterior est facta; sed & cum vilior est reddita: Etsi
enim non distitear diversiam esse rem violiorem & deteriorem factam , quoad hoc tamen conveni re videntur, quod sicut re deteriore post moram facta aestimatio illius temporis praestatur, quo unquam fuit plurimi; ita quoque rem
viliore tacta praestetur eius temporis aestimatio, quo res unquam , tempore morae, plurimi fuerit. Confit matur autem haec assertio per L in re. F. S. I.sf. de condict.furt. verb. quanti plurimi res unquam fuerit. quae arguunt valom ris quoque &bonitatis extrinsecae in re deteriorata aestimandarationem haberi. t. Accedit huic etiam l. as .f. rem rum amot. in qua ita Triphoninus: Rerum am otarum aestimatio ad tem,pud , quo amota sunt, reserri debet:
Nam veritate furtum sit, et tilenius
seuare nec a bona Dei possessore ita-
rra amota usucapiuntur; sed se pluris facta non restituuntur, qua amo ta sunt, crescit aestimatio ut in condi-I Ectione
64쪽
TRACTA Tusctionere urtivae Ex quo sic infe- nem commissae, referri debeat ro , si res post moram pluris facta Andreas Κhol Exercitis tali I .
aestimatur quanto pluris facta est, num D. a S I S. eche statuit, si post multo magis si res vilior sit facta ae- condemnationem factam latamq;stimabitur ex eo tempore , quo sententiam mora supervenerit ae- pluris fuit; Et sane bonitatis quo- stimationem rei post condemnaque extrinsecae; sive valoris post tionem petemptae ad illud tempus moram aucti vel imminuti ratio. reduci, quo res unquam fuerit plu-nem haberi in re perempta aesti. rimi. Quae etiam sententia prommanda , . adeo evidenter probat culdubio verissima est; & con- d. l. ast . ut mirum sit Interpretes firmatur primo hac ratione quod hoc ipsum in dubium revocare mota, sive ante condemnationem,
3. Insuper quod valoris aucti vel quam debeat obesse alteri, sed soli
imminuti post moram ratio ha- frustratori nocereis . b. I. g. maia beatur perspicua quoque ratione dat. Atqui mora post condemna- probatur, quod nempe frustratori tionem commissa obesset utique& moratori sua mora obesse de- creditori, quia nisi rem post con-beat & non alii l. Iss. S LI s e R. demnationem peremptam debi Apr. l. 32. g. .Fmandati: Jam vero toti praestare distulisset, sed tempo- si ,re post moram viliori facta, non re condemnationis pr*stitisset, ha- consequeretur creditor id quanto biturus utique fuisset creditor rei
viliori aut quanto praeciosior est aestimationem , & quidem eam, facta, damnum utique sentiret; si . qua res post moram ad tempus quidem precii incrementum habi, mortis usque fuit plurimi.turus fuisset, si ei suo tempore abia Accedit piae terea quod in t S. que mora res fuisset testituta, & li- .f. de condi fura. & consimilibus cet id fortassis habitutus non fulse aliis expresse dicatur morae tempus set tamen id saltem hodie dario. spectandum; idq; simpliciter& inportet, quod tarn olim dari debuit. distinete . Nec enim distinguitur L ai. , cum per verumditorem Jde act. quando mora sit commissa,utrum
empl. ante, an vero post condemnatio-
Sed hic dubium incidit haut le- nem: Idem colligere promptumve quid dicendum, si res post con- est exl 3j. de condict. triti
dem nationem & sententiam iam Quibus adde&hanc rationem, latam interierit, urrum ne aestima- quod non debeat melior esse contio praecise ad tempus condemna- ditio morosi debitoris post contionis & rei iudicandae, an vero ad dem nationem quam si non esset posse. sive postea fuerit contracta, nun-
65쪽
Si dies, quo debitum exsolai debeat, obligationi adiectast, an aestimatio rei ad diem debita,praecise referri debeat ad diem expresse con.
tractui adiectam EI Actenus de rei ex contractu
pure debitae aestimatione ineunda plus satis dictum sequitur dicendum de rei ad diem debitae aestimatione, ad quodnam tempus ea reduci debeat Circa quam questionem communis videtur interpretum opi nio, quod tempus diei in contractu expressae spectandum sit, sic ut ad eum p rq cise q stimatio referatur, etiamsi post mota, lapsu diei con
quaest. ib. Cuiac. ad i. Ip. de Verb. obligat. Duar. in L Ia. in D. f. de re iudi c. I. Confirmant hanc suam senistentiam Laa f. de Rebcred. in verb.
si dictu'isset quo tempore reddere tur, quanti tun uisset. Item l lin. f.
de condict. trit. in qua Gaius Tantilitem aestimandam Casus ait,quanti fuisset eo die quo dari debuit. Et in LIq.sf. de Verb.obligat.Julianus scribit Uuotiens in diem, velsub conditione oleum quis stipulatur, elud
oportet, quo dies obligationis Devit. In l. uui autem Ia . . Duo cantionib- Ulpianus. Illud,alt,tenendum est quodammationem eius quod intere si agento, ad iliud tempus referendum est, quo sisti debuit, non ad id,quo agitur, quamvis deserit eius
interesse. In l. rast de Re iudic. Celsus S, udo steri aliquid stipulatus sim nempe quandocunque post
Talendab accepto iudicio tanti aestimanda lis es quanti interfuit mea Ralendis id seri: Ex eo enim tem apore quidque aestimatur,quod novise e solvi poteLI. Hinc ita infertur:
aestimandum, quo novissime lalvi potest : Atqui cum dies oblig
tioni ad diicitur, tum tempus quo novissime solvi potuit, est dies adiectus, siquidem novissima eius diei hora desinit ex conventione
solvi posse, quod ea die dari de ba.
it. Ergo cum dies solutionis in contractu exprimitur praecise debet in aestimatione ineunda, illius diei hora spectari. Quapropter cum adeo constanter in legibus dicatur, aestimationem rei ad diem debitae ex ea die facienda m esse,quis dubitaret quin hoc solum & unicum sit tempus faciendae aestimationis E. Accedit his textibus & ratio juris evidens, haec lcilicet, quod cum dies solutionis initio dictus sit
intelligatur coventione ipsoru co- trahentiu determinata ac definita I et aestima-
66쪽
T R A C 'aestimatio, quae praestari debeat vice rei, nempe aestimatio diei adiectae, & vi ipsa hoc obligationi diei
inesse censetur , ut aestimatio eius
diei prcstetur,licet hoc non expresse convenerit: At haec pactio quantumvis tacita servari debet, 3. Dies magis adiicitur pro reo, quam pro stipulatore L I. de mobi. LI .de Riur. Ergo in odium ius detorqueri non debet L a Issdelet quod fieret,si ob adiectionem diei condemnandus esset quanti fuisset ab illo die plurimi, non autem si quanti fuisset die constituto verum enimvero, utut sententia haec communiori interpretum calculo recepta sit ac probata, contrariam tamen longe veriorem esse iudico, quae etiam placet Donello ad i. Vinum a Z. num. ap.f. de Reb. credit. Hub. Giphanio in L Ip. ibidemque Donetl. de V oblig. Andr Κhol. in exercit. legati Ia. num. 32. Et his sequentibus argumentis
a. In his refunυ. s. 3.f. de condis . furtiva Fl. s.ss de condici. tritic. l. 3 . S. I. f. mandati dicitur propter moram admissam aestimationem
praestari quanti res plurimi fuerit 1
tempore morae: Atqui die adiecta mora contrahitur. Ergo etiam a tempore morq aestimatio eius temporis praestatur, quo res fiuerit pla-ri mi.
Nec obstat quod dissentientes regerunt,etiamsi alias,cum de aestia
matione rei praestanda quaeritur,
morae ratio habeatur, tamen cum
dies solutionis expressus est , an mora secta sit, non attenditur; siquidem ius hoc ut adiecta die inspici debeat quanti tunc res fuit, non ex odio morae debitoris, sed ex vi & potestate ob igationis descendit: idque propterea quia JCti hoc casu ineundae aestimatio
nis rationem semper referant ad
illam ipsam diem, in qua solutio fieri debuit, qua tamen die tolutio nulla facta erat; cum non nisi post ultimum diei instans quicquam a debitore peti possit: Atqui nulla
mora est, ubi nulla petitio est Lia .f.de Vobligat. Ac proinde hic non tam morae quam conventionis iugspectandum. Hoc inquam fundamentum nostrum non evertit: Nec enim concedimus quod dissentientes pro concesso assumunt, die solutionis in contracta expresso, conmventione 6c consensu mutuo contrahentium Simationem, quae prq stari debeat, solutione ad diem constitutum non facta, definitam esse e Contrarium enim mox, ubi ad fundamenta dissentientium responderimus, liquido demonstrabimus
2. Accedit huic & ista ratio quod
mota debitoris non debeat nocere creditori l. In de I Iur. At si mora lapsu diei contracta aestimatio diei duntaxat adiecta praestanda essset, quantum vis re postea aucta,
67쪽
DE AESTI M ATIONE RE Ru M. mora certe debitoris noceret cre- eam aestimationem deberi, quaeditori, ut cui incrementum &aum contractus tempore fuisset. Verumgmentum istud, quod habiturus quam lubrico fundamento respon. fuisset, nulla frustratione facta, in- sio haec nitatur ex infra dicendis ut tervertatur. Et licet hic quoque dira dixi manifestum evadet.
sentientes respondeant, tacitam Solutio contrariorum.
conventionem, qua aestimatio fue- Quod ad contraria fundamen rit de finita & determinata, die ad- ta,paulo supra recensita attinet,pu-iecta, efficere, ut morq nulla habea- to ea non tanti esse monenti ut sentur ratio; Tamen& hoc falsa niti tentiam nostiam & verissimam dc hypothesi,ex iis, quae paulo post d, aequissimam convellere ac evertem centur patebit. re queeat : Etsi enim pluribus in 3. Insuper si mora, per interpella- locis iuris nostri hoc casu, quo diestionem hominis commissa,praesta- solutionis contractui expressim ad-ri aestimatio debet, quae fuit pluri- iecta est. dicatur aestimatio referrimi post moram , tequitur idem ad tempus diei adiectae . Illi tamen, quoque in ea mora,quae per lapsum quotquot etiam illorum sunt cum diei contrahitur, quaeque pro in- hoc moderamine accipiendi sunt,terpellatione habetur .sa. de Vob. Nisi lapsu diei mora fuerit contram ligat. obtineat. Atqui verum est cta&precium rei post moram cre- prius, ut ex praecedenti quaestione verit. vel res preciosior effecta fue- relucet: verum igitur est&poste- rite Tunc enim non eius diei, sed rius. temporis illius, quo res unquam
Non ignoro & hic Antonium fuerit plurimi,aestimatio praestanda Fabrum excipere; Quod die solu- erit. Quae limitatio summa nititurtionis expressa, aestimatio illius diei aequitate & rationibus gravissimis, praecise praestari debeat, id ex vo- ut ex praedictis perspicue reluceta
luntate & conventione contra- Nec magnopere urget argumen
hentium descendere, qui diei adis tum exael. II S. de re iudicata. proiectione hoc agant,non solum ut si ductum, respondendum puto; Exad diem non solvatur, mora ipso eo rem pote, quo novissime solvi iure contracta intelligatur; sedet, potuit, rem unam quamque aesti iam ut si contracta fuerit, tanti res mari: Nisi eo tempore, solutione aestimetur, quanti tunc & illa ipsa non facta, mora fuerit contracta de die reperiatur; perinde ac si desi- res postea fuerit plutis: Tunc enim gnata de expressim demonstrata aequitas, ut dixi,manifesta dictat,adfuisset aestimatio praesentis tempo- tempus insequens morae potius,ris per haec verba, quanti nunc res quam ad tempus diei adiectae, aesti- est, quo sane easu nemo dubitaret, mationem referendam esse.
68쪽
Sie etiam non admodum adversiatur l. Ip. de Vobligat. Nam illius legis hic est sensus, quod, cum in diem vel sub conditione res debetur , spectari debeat aestimatio eius temporis, quo peti potest, sic, ut si in diem sit promissa, non spemctetur aestimatio ante diem, sed etiam post diem, si sub conditione, ut non ante,sed post eventum conditionis; si certo loco, ut non ante sed postquam potuit eo perveniri, spectetur aestimatio,hoc est specte, tur eo tem qore, quo peti potest de non ante, quia cum aestimatio strei debitae ac petitae aestimatio, non prius debeatur, quam ipsa res peti possit, ut bene observat Giphanius: Non autem hoc vult praedicta l. Is . quod ad tempus diei vel conditionis existentis praecise sit reducenda aestimatio, sed, ut dixi, quod non prius praestari debeat aestimatio, quam dies venerit & conditio extiterit: Confirmat hoc ratio d. L Ip. quae certe eo non spectat ut ad te m. pus illud referatur aestimatio; sed ad hoc solum, ut non prius quam dies venerit aestimatio praestari debeat, Idem exibo. seq. colligitur. Sic etiam secundum argumentum non obstat: Nullo si quidem textu juris, nulla ratione ostenditur adiectione diei id tacite inter contrahentes actum ut illius praecise diei aestimatio praestetur ; Cum ad hoc potius dies obligationi adiici soleat ut reus totum intermedium tempus liberum habeat
T A et u sad solvendu m ,nec prius inquietaripo Et l. - . S. I. de V. O. Ad Tettium Respondeo : Et fidies pro debitore & non pro creditote censeatur adiecta id tamen ha ctenus saltem verum est, quatenus dies nondum venit: postquam enim dies venit,pro creditore est nec amplius favorem Sc commodum debitoris respicit; quia in mora constituit debitorem eumque dem solutione interpellat agnam i x
Ia. C. de contrah. stipulat. l. II . de obligat. l. a. C. de iure Emptit.
Si diti tacite inest contractui, an aestimatio ad eum pracse referenda an vero ad illud temptu reducen
da sit, quo ret postea fuerit plurimi tDE die expresse adiecta hacteis
nus: si dies tacite contracta dc obligatione contineatur, quaeri
tur quid dicendum sit 3 Tacite dies
contracta contineri dicitur. cum locus solutionis faciendae contractui adiectus est: Id quod Paulus in L 3 pr.Fde Vobligat .confirmate Interdum inquiens pura stipulatio(puram intellige verborum duntaxat conceptione ex re ipsa dilation capit, veluti si id, quod in ute-
ro sit, aut fructus futuros, aut domum aedificari stipulatus fit: Tunc enim incipit actio, cum per rerum naturam praestari potest. Sic qui Carthagini dari stipulatur, cum Romae sit, facile tempus complecti
69쪽
videtur quo pervenire Carthaginem potest.Et Venuleius, Cum ita
stipulatus sum Ephesi dati i inest
tempus. l. IIJ. b. a. de Verb.obligat.
Quod si itaque res vel certo loco dati promissa sit, aut talis res quae confestim praestari non possit, placet juris nostri Autoribus aestimationem dc hic referendam ad tempus tacitae illius diei, ita ut aliorum temporum quibus res fortassis plu ris fuerit, etsi lapsu illius diei mora
contracta fuerit,ratio nulla habeatur. Ita Anton. Faber Ib. coniect. 8.& Casipat Schitardeck. in tractat. s. q. I. Osequent. lib. I. Rationes quibus moventur, hae sunt.
I. In l. inquiunt, sq.j de Verb. obligat. cum Julianus scripsisset, quoties in diem oleum quis stipulat ut eius aestimationem eo tempore spectari oportere quo dies ob. ligationis venit: Tunc enim peti posse, alioquin rei captionem fore, statim ex Ulpiano lubiungitulini. go. Idem esse et si Capuae certum
olei pondus dari quis stipulatus sit.
Quare etsi dies tacita de incerta stipulationi de contractui insit; ad eam tamen praecise aestimationem habendam hinc colligendum videtur.
t. Accedit quod generaliter &indistincteJCti respondeant si dies solutioni dictus sit, eius diei aesti
mationem praestandam: Ita enim Gaius e Si res quae certo dari debuit petita sit, tanti litem aestimandam
esse quanti fuisset eo die quo dari
to NE RE Ru M. debuit L .Fde condicti tritic.itemque Ulpianus in l. Vinum a a. de Re creditsi dictum esset quoJempore redderetur, quanti tunc fui se set: Atqui certus dies non solum ille est qui ipsis contractus verbis expressus & demonstratus est, sedis etiam qui nullo modo expressus vi ipsa solum contractui inest, ut proinde nihil causae sit, cur aestimatio quae eo tempore fuerit perinde spectari non debeat, ac si dies expresstis non fuisset. 3. Praeterea cum ius illud aestimandae rei debitae ex eo tempore quo rem dari convenit, non aliam rationem habeat quam quod ea voluntas fuisse videatur, nihil interesse potest,an certa dies expressa
sit, an tacite ex contrahentium voluntate subintellecta. Cum non minor vis sit taciis quam expressqconventionis. verum contraria sententia vetior est & iisdem argumentis conmfirmatur, quibus in prox, praeced. quaestione probatum fuit aestimationem rei in diem debitae non pr*cise ad tempus diei expresst referri, sed ad tempus morae vel quodlibet aliud quo res a tempore mor plum rimi fuerit.
Nec contrarium evincunt argummenta modo adducta: Quinam enim sensus sit .sy Oseq. 6o.de V. obligat. dictum fuit: Sic Millis textibus quibus ad diem constitutum aestimatio referri dicitur, satisfactum est.
70쪽
In qua de rei aestimatione per jusjurandum in litem facienda.
ITis verbum in jureiae ore, deferente id prius iudice,
aequivocum est ac testimatur.Et quanquam Antonius multifariam laccipi- Faber b. coniect. b. contra Barto-tur; Nam primo lum neget per iusiurandum in li- controverfia signi- tem rem litigiosam aestimari, pro ficat quae in iudicio movetur l. pterea quod per hoc iusiurandum de iudiei. 5 s. s. . fide condict.,deb. dicitur contumacia non restituent. Sumitur pro actione quae in ia- tis aestimati L .ff. de inlit.tur. Item dicio exercetur l. D.F. de Verb.si- contumacia puniri & coerceri, Lignis is . . si propter st. ad Sc.Turpi . eod. tit. Refellitur tamen haec opi. si sic. C. At.contest.Denique pro nio admodum perspicue a Paulore de qua controversia est quaeque in I. s.ff. de R. vindic. ubi in haec initidicium est l. sin. de cond.tritic.L verba scribit: Eius rei qua per iua . f.de Evict. Atque in hac postre- rem actionem petita, aestimata essma fignificatione hoc in loco acci - quanti in litem actor iuratierit. Qui-pitur,ut diserte probati J.F.de in sit. bas verbis idem plane quod nostratur. ibi sic Marcellus, Ressandi, in- definitione exprimitur, dum pri-quit, non est aeuum precio, id esi mo significant iureiurando in liquanti res est litem aestimari, cum O tem rem aestimari, deinde eam rem contumacia punienda sit O arbi- qua fuerit petita adeoque in iudi- trium potius domini rei precium D - cium & litem deducta. Et denique tuendum sit. Ecce hic Marcello A- aestimari rem iudicio ab actore petitem aestimari est rem aestimari: Et ram. Idemque Pomponius haut quod prius dixerat litem,mox,pau- obscure significat in L S. F. Rer. a-cis interiectis verbis rem appellate mot. ubi ex sententia Sabini lcribit: Vide de Donetl. in rubr. tit. . de in Si mulier res, quas amoverit norahi. iur. O a s.comm.5. reddat, aestimari, quanti in litem iu-Hinc igitur iusiurandum in li- rasset.In qua oratione verbum asti tem recte definiemus illud per mari ad res referri satis superque ex quod rei,de qua lis est in iudicio,ab ipsorum verborum contextu relam