장음표시 사용
41쪽
Strabonis, Melae, Flori , aliorumque testimonia ostendunt, quibus omnibus recitandis supersedeo. Scitis sit C. Plinium pro ferre , qui lib. III. c. o eam urhem e dem in litore positam describit, ubi Neapolis , & Herculaneum eae stabant et litoraestitem Me Neapolis Chalcidensitim mutilanetim , Pomaeeii et halid Procul, aliae ei ante monte Vestiolo, aper Aticorantis sest: X mi listis passutim a mari ipsa, raria. Ac ne quis maritimam sc interpetretur, scuti vocari solent , quae paucis millibus a mari distinentur , ecce Livius lib. IX,
c. omnem ambiguitatem tollit, tibi ait ictus is Romanti . . . ctim a ti a Pompeios esset: quae sane verba, nonnis urbem mari imminentem notant. Quo autem pacto mare illuc usque progrederetur , declarat Seneca IV. Natura . otia g. OR. et Pompesios celabrom Naniae tithesm , mqtiam ab oheria Parte Surrentinum , Stabia Atim e Titiis, ah tittera Beretilanen se con
moeno istiti citieit , desedisse terro emotu audii inius . Nihil luculentius. Siculi de illud iunioris Plinii in Vii , clib. VI , ubi de amico Pomponiano se loquitur et Stabiis ei est diremtus a Vesu vio si titi med o Pompeiano scilicet. quem
descripsimus ); nam sensim post stabitinam
oram circumactis , etimatisqtie Atoribus mare infunditur . Quae verba sane non
usurpasset, is uti hodie, reeia pedibus Sta
hias usque tendere licuisset. u. Atque inde intelligere est Strabonis verhastixhoriis de si h linem Tib. V, ubi descripto Mis im
a the ( a Marcina scilicet Picenium urbe in imo sinu Paestano, nostris Colfo di Sage meo, ubi hodie Viatri ) pol me etiam Pompeios tisque ii thoitis est non laneio CXX studiis . Subponit enim Ceographus apud Pompeios sinum alterum illi, qui est apud
Narcinare, respondentem. Isthmi autem longitudo nonnis a sinus unius surido ad sundum alteriug dimetienda est . Ergo Pompeii in imo quodam sinu erant . Nam si unc eadem, quae hodie, orae illius facies eustitisset, potius a Marcina ab stabiss , quarum e conspectu paullum ora desse
diit, dimetiendus is limus suiiset. Et quidem mensura stadiorum CXX . qui Romanis milliaribus XV , nostratibus vero XII S pass. irrum respondent, ea serme est, quae a Marcina ad usque Vallem dirutum procurrit. Licet enim hodie tredecim serme milliariorum iotum illud sit iter , si inde
tamen demas novarum viarum flexus , NA penninorum altitudinem , quam ascendere in itinere cogeris , nulli dubium , quin tecta a stando ad fundum non Ditra, quam
XII milliaria hodierna, siue CXX stadia
excurrant . Eousque igitur mare se insinuasse intelligimus . . Non tantum vero maritimam , cd & Ainhonchin, amnensem suisse eam urheni non est euhium . iam dixeiundi.
Strabo aperte ait: his vastippia o no et Oc,
peiani cognomen indidit Statius: Nec Pompeiani placeant magis otia si
Ex quo nempe situ mirae opes celebri emporio su hpeditabant, cum S mare mereces exteras, , amnis adveheret medite raneas et quae bina commoda , in socias urbes Nuceriam, Acerras, Nolam redundabant , te e Strabone . Cum haee igitur de veteri Pompeiorum l. I has tu iam ceria snt, quam quae certissima, vetiali iis h. nostri erat pens , ut investiuaremus, quo-riri stiri usque mare ad urbem adcesserit, , qua Pirumn in s parte fiuvius praeterqueret, antequam horribilis illa pumicum strando portum, si umque obcaecaret sa)- & primaevum quiniaris alveum ita oppleret, ut porro in humiliorem humum repelleret Scaphatum versus. Tentando igitur deprehendimus mare ex ea parte urbem adcessisse, qua porta nunc excavata cera itur ad occiduum urbis latus. Nam ubicumque circumpositam ego erit tellurem , in imo marinam arenam invenies , ut ibi litus suisse necesse st. Ita que in toto illo telluris tractu , qui nunc a Turris Adnuntiatae pasto extenditur ad Pompeios usque, mare sese insinuabat, ur-hemque lanihebat. Inde vero recurvo pro pulsus litore meridiem versus abscedebat ad usque locum, ubi nunc dicitur Bottiar adeo ut meridionale alterum urbis latus , quod secus ne iam viam ego ius cernitur, mare quidem subpositum prospectaret , sed sensim recedendo. Hinc denique tellus iterum circumsectens orientem versus recessiorem mari linum praehebat ad usque Va jem dimitim, cui nempe loco erit rema urbs , eiusque amphitheatrum a nobis e
sol sum(i Otia sariis adpellat poeta eius lenitatem. quae enim, Di ait Antonius San siciua in sua
Campania , tam M pro Iustinetur Orsti , ne - utro
mant, nescias. Quo certe retexit etiam Silius, cum xv tem saratim dixit (a Iampridem Mfictilius A Inoongo Vestim ii& petens inius sin Cumpnnia D c. II cap. ab eamdem coniecturam fecerant
42쪽
sitim imminebat , di ibidem se Sarnus
exonerahat . Itaque in eo maris sinu teluturis lingua procurrebat triangularis, chersonesi instar , cuius bina latera mare lam-hehat , alterum nempe , quod ad hodier nas notiari molas, alterum ad ma lem iratum, ubi suminis ostium erat, protendeblitur: in eaque urbs se extollebat.
ih si. .. TCium id autem ipsa loel inspectionaisi ii es . iacile disces. Statim enim ae soli illius se sitiis vestigia ciem contempleris , conspicuum se praebet
veteras plagae limes, utpote qui in altitudi
ne positus lene collis supercilium (3) exhibet , quod paullo post Turris Adnunciatae
oppidum sensim adsurgit Pompeios usque, de sub ipsa orbe defle iens, per Aoltarum ad Vallem dirutam molliter circumagitur. Ea porro altitudo ab ipsis Vesuvinis tor
rentibus efformata cernitur. Is enim Vesevinus lapis , quem in Pompeiana porticu substratum iam docuimus , usque ad Vallem direptim progredi deprehenditur . Contra vero quae huic supercilio substemnitur tellus , & hodierno litore clauditur, humilis admodum est , eti plana, totaque Vesuvinis pumicibus constrata , & saliis Equis redundansi quod iampridem acutist .mae naris Vir Camillus Peregrinius ob servaverat. Totum igitur illum tractum in rinis aquis pervium suisse, antequam V e sevit pumicibus obcaecaretur, satis liquet. q. Id ipsum autem C. Plinii testimonio ro--Ah o 'hilo horatur , qui loco superius citato ra j j I iisque mate Iibtis Iustitim a mari Noeetiam dis isse ' seripst . Si enim veterem Nuceriam thimetaveris, ubi Cathedralis Lecles a posta est , inde usque ad Valiam dirutam miliasiaria septem , , paullo plus excurrunt, quae is tu novem Plinia a prorsus exae quant . Ilinc autem hodiernum silus aliis quasi duobus milliaribus recedit; ut propterea salsus in eo computo Plinius suisset, si litus ipsum , uti nune visitur , oh oculos habuisset. ait: Uinc etiam intellivenda sunt recitata, otis, re se xi nn mias oras, Oe Annaei Senecae verba, necae verba imo eorum loquendi di strictatem demirari hirum leseein os oportet. Pomponianum enim Stahiis com-sundunt. morantem sititi modio diremttim a Vesuvio Plinius scripst: quippe litoribus non modo ei mutis , sed etiam eiretim actis mare in-
G Mappam sortasse allam , qDae veterem pom-yeiorum faciem exhiberet, heic desideras , eludita
edior; sed eam adornare tempus non erat, cum eluderandae urbi incumbant adhuc operae . Ita ne ne actum agere mox cogamur, expectandum donee exeavatio perficiatur .
a mari recesserint, ait: si est mi porgo non I picto in letio Dei me osmo truito, es a Sensu oactfundere tit: adeo ut velavsnua torrens, si humi graderetur , Stabias pervenire non posset. Cirati nitiecta vero litora adposite diuxit, quae sub Pompeiis ita circumagerentur , tit Pompeianam chersonesum cinge rent. Fam autem Plinii mentem. fuisse luac ilentissime Annaeus prodit , cum ait et
Ponticios . . . . miaxe ex aperto conductum
amoeno flati CINGIT . Re enim vera mari
cincta erat lingua illa telluris amoenissima, in qua Pompeii insidebant. Sinus autem ille totus , in cuius imo Pompeii erant , statim post Uerculaneum incipiehat, & proprie ubi hodie dicitur Torre se stata , ocad Surrentinum usque litus citcumibat et quamobrem Philosophus aiehat : Di qtiam tirbem ab a Delia parte Surrentinum, Strabia-ntimque Attis, ab altera uercv anesce eon-υonititit . Uhi vero reductior situs erat . sive, ut Seneca loquitur, ubi mare ex verato condi clam coangustabatur , thi in duos veluti minores sinus dividebatur , qui h die amplius non exstaiit e altero Tempe ,
qui duobus punctis oplontide , sive Itirti, Atinciolae, & Bottato continebatur, &ad occiduum Pompeiorum latus permea-hat ; alicro vero , qui inter Hortaram, &Stabias claudebatur , , in imo recessu ad usque Vallem diruttim , sive ad extremum meridionale urbis latus , qua amphithe trum erat , pertinebat : ihique se Sarnus
Etenim ad dexteram sarni ripam Pom- Ix.peios sui de positos, contra quam Cluverius . . v e' opinatus est ( ), S ipsa loci facies indicat, partem iam, veteres scriptores confirmant . Plinius hebat . enim cum Campaniae litus se describat d ei stis . . . . ueretilanetim , Pompeii ehaiae proci g , o Doctante monte V tioio , adguentae veto Sartio , ver Nucerinus est, manifesto indicat , adeo post Pompeios Sarnum suxisse , ut agrum Nucerinum adlueret; vel certe eius limites a Pompeiano agro secerneret. Idcirco autem Pompeianus ille fluvius , non NucerinuS , audiebat , oisi agri Pompeiani quam minimam partem adlueret , quia sub ipsa colehri Pompeiorum urbe sese in mare exonerabat , indeque non parvum incrementum ipsa urbs coeperat. Hoc idem discimus ex Anonymo Ravennate , qui sua ex inta-Η mi
'I f no i do, si qua ' A tiae inferenda palude, doete Impiermes ato eum indosi, si icti Uno is ine pomi ci , e Argono a tio sulfo :(s) Is enim in Campaniae Tabula ad laevam Sarni ripam transduxit, in sua ipse commoda oras endens , utpote qui Pompeiorum situm in hodierno Seu raro fixissot : quod scissitim dexterae amnis ripae hodie ad acet.
43쪽
minatis sontibus procul dubio derivavit,
quando etiam absumtarum urbium meminit. Namque lib. IV cap. s loca maritima non solum stantia, sed dc iamdiu extincta hoc ordine recenset : Atixenitim , Heli ascipsa est Veliab, Paestim, Silartim , Stir- renitim , Stabium , Sartium cc Pompeii, Oplonii, ( haec illa est optontis, de qua Tah. Petit. ) Merclanitim ( h. e. prelaonium ) Neapolis , PoteoA , cet. Vides in
hae exactissima locorum serie Sarnum ante Pompeios positum a nam qui litus rade-hant , post Stabias prius in Sarnum flumen , quam in Pompeios incurrebant. Fluminis vero ostium non statim sub urbe positum suisse eius soli, quam descripsimus,
forma tectatur ; adeoque Sarnum se in mare exonerasse patet contra mictitis Petrum,
h. e. contra scopulum illum , ubi hodie positum est Castrum Aeoletiani cris e cuius regione etiam num ostium suminis es in is quod nunc , adaucto sitore , longius
procedere debet , ut ad mare decurrat. Fon inde tamen arguas mediterraneum Sar-Mi cursum eumdem plane, qui nunc est, &olim fuisse. Tum enim ilexuosus magis esse debuit, , Boream versus procedere et quando Pompeiorum urbem praeteriluxisse novimus . Recta igitur eum urbem petehat, cuius altitudinem , cum adscendere nequiret, in subpositam Vallem radendo eas ad- pestiones Vesuvinas, in quibus urhs erat posita, descendebat. Interceptus mox Tatiana eruptione, cum ea item loca in altitudi rem excrevissent, in seriora petere coactus, novum sihi meridiem versus alveum paravit. N. Praeterea in eo ipso tractu , ubi sumi Lbs steterit nis ostium erat contra petram Ilerculis ,
tu Tei Abia procul dubio suit Pompeia pultis de quanio Salinae. cecinit Columella de lagror. Cith. lib. X eotiae dutiis Pompeia pagtis picina salinis
Cum enim Aerctitias Saginas audis , ne quid cum aliquibus de Uerculaneo suspice ris (8b. IIerculeae enim ab uercv is petrae regione posita audiebant. Ibi enim praeter Alcem Paltidem Sarni aquis efforma tam , marinas etiam salinis opportunas olim
stagnasse suili negotio cognoveris, ubi quam(ι) Sarnum procul dubio est flumen , ut surra Silarum. Sarnum enim urbem ad mare sulcse positam ne suisticati quidem licet.( Scopulum illum Atram muti A suisse di Hum eruimus e Plinio I g. XXXII eisp. a, ubi
ait: in Stasiano Commiuiso ad Merctilis Petriam me Iantiri in mari mnem absistim rapiant. Vides au
tem Petram Hereulis in Stabiano fuisse; quippe in eo snu posita , qui modo Stabianus, modo
Pompeianus dicebatur, propterea quod ibi uterque
minimam eius telluris altitudinem inspexe ris. Fas autem lacunas ad illum sinum potissimum insedisse coniicies ea de caussa , uod maris aestus in Surrentinum litus in- uelis, de in oppostam mox restuens Turris Adnuntiatae ( tum optonii dis ) oram ,
ibidem arenam, limumque deponebat, ubi quam minima erat aestus vis ; quandoquidem id hodieque evenire ea in parte cerni.mus, litore in dies incrementum capiente. Verum enimvero fugitius sub ipsa Pon)- xl. peiorum urbe suisse dubitare non sinit pro-s h. o. gramma, quod in Pompeiano pariete depicium invenimus quod hahes Tab. VII num. a.
M. CERRIMUM ΛED. SALINIENSES ROG.
Salinienses enim , quae vox in Lexicis deiideratur , non alii pro eio esse possunt , quam qui salinis operam darent, iidemque
fortasse , quos Salinarios , vel Salinatores alibi adpellatos invenimus. IIoc interim tene et de horum autem Pompeianorum pringrammatum sententia, atque usu infra P. X disputabimus. Quanta autem amoenissima ea urbs sue- V. rit, quae celibris a Seneca adpellatur , ab p iridiuti ii iueiuidem longitudine sacili negotio cognosces. gnitudo. Ah essossa enim porta ad amphitheatrum milliarii unius loDgitudo eae currit. Sed certum eius ambitum metiri non adhuc licuit. Eius praeterea celebritas , , magnitudo ab ea parte , quam Regis nostri munificentiae tenebris adhue vindicavit, satis superque elucescit. Quamobrem side , quae de erutis Pompeianis aedisci, insta Patres II enarrabimus . Flenim eccur non & eius quoque Urbis , , adiacentis orae veterem ichnographiam , ut de Verculaneo , dederimus, quisque per se existimare potest ; quippe cum essessores ei eruderandae adhuc dum incumbant, operis Fer sectionem praestolari necesse est . Ad eius tamen emporii celebritatem demonstranadam adprime socii proscriptio , quam ibidem invenimus in pariete depictam , quae sic habet: In Praediis Alicio Sp. F. EPILcis laetititur Iain tim, Veneritim, S Nomeentum Tabernae , Peretilae , Coenoctigae, Idibus lati . Primis in Idus Itie. Semtas , annos continuos sti inqtie S. O. D. I.
Sasiano Hrecti No 'rope maro stini, tibi Hercti an M, Pomp/is. Forcellinus in locupletissimo lexico e reti eis, h. e. quae sint prope Hormianetina . Co
Dations stir si, isntiquites ci' Treti raram putant iis ianias Horratias pro ipsa urbe Hercti ea poetam vi
surpasses sed omnes falsi sunt.
44쪽
g. m. c. sis . si enim in unius Iuliae
eculio erant non minus , quam XC ta-ernae cum pergulis, & coenaculis locandae a quid reliqui Pompeianorum locave rint existima . At cuinam usui iam portentosus tabernarum numerus 3 Non modo , inquam , artificum , & promercalium usui destinatas omnes putarem , sed multo magis apothecas recipiendis tum exteris mari adve is , tum mediterraneis exportandis mercthus adcommodatas fuisse .
De ceretilati ei, S Pompotortim aliis aliotemPore incolis , domitiisque , ani qtiam aes Nomanos depenirent.
t. Totam hanc partem nostrarum Urbium hi rhil .., storiae uria propemodum Straboni adceptam
mi ceditum in debemus s absque eo eget, ut varias earum
couβ, vites penitus ignoraremus. Ex ipso enim discimus primos earum incolas Oscos fuisse, proinde pro primis condito mibus , vel ipsis certe aequales habendos ; deinde Tyrrheros , atque Pelasgos; postremo Samnitas donee, istis pulsas, in Romanorum ditionem venerint . Libro enim V de Campansa generatim loquelas sic pag. et a praefatur: Intiochus ab Opieis halitatesm , fuisse eam regionem norrat , qtii iidem S Ati fostra a Petia restit ir; at Polybiti, si h se itie pro duabus dioers s gentiptis eos labe re Λlii fertitit , eum Pa Ioraqtio dam hiet , S estistes tenuisent , ea deinde ab Osca gente occvata , qtitio a Cumanis ptima inde fit, quos iram
fum Tyrrheni eiecerint . . . eo Em , cum
Per sim, iam ad moItielem si trutis dis fotit, hetit e regione ad Padum sita otis stimrant , ita Samnitistis Campania ce isse, qtios Romani Postmodo pro ligaPerint . Infra
vero ad nostras duas urbes propius adce.
culaneum S, quae Proxime sequitur , Pom- festos et deinde Tyrrhestii S Pegasei; postea Samnites I qtii S ipsi ex iis Deis eleueti here. Quae posteriora vesta , si cum
praecedentibus conseras, clarum erit, quid Strabo ex adlatis opinionibus pro explorato habuerit, quidve in medio reliquerit. Cum enim adseveranter postea scripserit,(b) Aere sdelissime edi pressam habes Tas. IV,
eius autem commentarium Cap. X.
(i: Ausones eosdem ac opicos suisse in primis
Ioseos primum , desnde Tyrrhenos & Pe
Jasgos, denique Samnites in hisce urhibus, priusquam Romanorum ditioni ad cederent, fuisse dominatos, tria , ni fallor, sibi fuisses persuasa ostredit. I. Esse Antiocho adsentiendum qui opicos, Oscos, Ausones, unos eosdemque fuisse primitivos harum rellio num indigenas censuit. II. Nusquam a Cumanis oscos suisse de Campania, vel certe de binia illis urbibus deturbatos , sed tan . tummodo a Tyrrhenis. III. Tyrrhenos eosdem cum Pelasgis suisse, vel certe ut unum eumdem populum in hisce oris suisse hahi tum , dictum propterea vel Tyrrhenos, vel Pela os, vel Tyr estos S Pelageos. Idcirco primo loco posuit oscos , deinde , ita lentio praetermissis Cumanis , Tyrrhenos cum Pelasgis copulavit. Et sane Ausones , Auruncos , opicos , II
S Oscos primos harum regionum incolas et . arfuisse adpellatos solidis ab antiquitate pe- nominibustitis argumentis Cluverius ostendit. Quare concludit tinam eamdemque fuisse
sit iti tia, sillabas Opsit, oeg Obsit, acies iidem mei ci . Id ipsum postea luculentius docuit Camillus Peregrinius in Campaniae Dis. IV. Cum igitur Strabo inquit Otaseos, procul dubio non alios innuere voluit. quam antiquissimos harum regionum cultores, eosdemque , quos Dionysius dixit , ut CP. III adnotavimus . Et raquidem vera , ut cor sient, quae a Veteribus adcepimus de Herculis in hasce oras adventu cum iis, quae strabo , , disertius Halicarnasseus de Pelasgorum adpulsu reserunt , necesse est Oscorum , qui primi
earum urbium Herculearum incolae sue runt, vetustas iam inde a remotissimis heuroicis temporibus repetatur I ii quidem ipsi, Dionyso auctore , tres ante Troiae excidium aetates a Pelas is pulsi sunt. Si ergo ita se res habuit, sapienter erit riI. . Ceographus, cum eorum respuit Opi Dionem, si , h. si' qui Oscos primum a Cumanis, hos vero a sine meri, Tyrrhenis domitos narrabant; quippe cum /viqi
ea opinio satis aperto Grexsolue cra sun daretur. Namque sive Velleio, & Fusebio, , ipsi Pere rinio Dis. II adquiescamus, qui
Cumas circiter annum i 3I ab excisa Troia fundatas adstruunt . immanis statim error
constabit: sve in Petavit, Salmasi , Scaligeri, aliorumque sententiam descendamus,
45쪽
qui antiquiores eas Troiano excidio pii et ant , nec tamen a Cumanis Oscos dei iei potuisse per id temporis patet. Ut detur enim Cumas ante illum Pelasgorum adveniatum , h. e. tertia ante Troiani capiam ae late fuisse stin ilitas et adhue tamen in sua infantia fuisse necesse est , ut priscis eius regionis cultoribus oppedere nequiverint . dparet tamen , quid alterius sententiae patronos transversos egerit , quippe cum eam urbem satis antiquam potenti in his te oris dominatione fuisse, ita ut Tyrrhe nis ipsis provocantibus principio victriae exstiterit , adcepissent et sibi sacile persuaserunt , oscos non ab aliis , quam a storentibus olim Cumanis delici potuisse. Atqui Turrheni concinentibus Scriptorum adcuratissimis, diu ante latissima ditione in to ia Campania floruerant, nec ante ob imAem IXIV, Archonie Athenis Miltiade, a Cumanis primum depulsi , postmodum ipsos subegerunt, ut ipse Dionysius in Imationum I narrat. In earum autem agro numquam Pompeios, & Herculaneum conten ias suisse modo docebimus. Haec diligenter observasse idcirco oportuit, quia recEnxium nonnullis post Peregrinium Dis V in
eadem sedit opinio , in Cumanorum aliquando ditionem nostras orbes venisse. Iv. Resso igitur stat talo Strabonis sententiae. , ' si ita de Tyrrhenis Pelasgis oscorum domitoribus, honi conci- cui omnino concinit Halicarnasseus (3) , μη qui de primo Pelasgorum in Italiam adven
tu ( b verba faciens, inter alia se fetibili
cebantur, pastiis dioittim, O a Dein amo inii mortim portionem , aetima ex eorum Pa te barbara pondo latit incoram . Inter haec autem occupasse etiam illam regionem ubiti erculaneum, & Pompeii erant positi, sa- tendum est sve Auruncos ipsissimos cuna opicis , vel Oscis dicas , sive inter primi tivos Italiae incolas sede tantum diveristas , ut Peregrinius docet , dc propterea a Scriptoribus non plane distinctos . Concinit quoque vetustissimus auctor Co non , cuius fragmentum quantivis praetii nobis servavit Servius in I eis. VII, ubi
commentans in ea Poetae verta Sartu es populos , se adnotat e Conon iet eo libro .
quem de Itagia fer sit, quosdam Pelasgos,
tea nomen fuerat, O stimini , qtiem inc Diunt, Surto nomen i mpo uisse ex adpetiatione fagrii sttiminis , O se Sarthies alpellasse . ut indor retitia ob idia Nuceritim
condiderunt. Cuius verbis superius recitata Virgilii carmina respondent. Cum igitur, Conone teste, Pelasgi ad sarni ripas advenerint, S: ibi Nuceriam condiderint, ecquis non statim Pompeios occupasse se tebitur, quos iam conditos invenerunt 3 Iam vero Tyrrheni, etsi non iidem pla- Pe ae Pelasgi fuerint, ut ipsemet Strabo (i),-bi. de Dionysius docuit, , nuper eruditissimus eodein popi Matochius, qui in suis Phalaricis scy hanc i,' id sibi; remotissimae historiae partem summa in lu- stri sueeesse.
Polli chardius in docta praefatione opusculi : Osse aiions stir sis ito, i merces unum . & quod mirum, eam Straboni tribuunt: Etio sit, Dietant
es , par sis Cum res, par sis Tir tales, es pa=Di Viamni vis. Sed quando nam Ceographus inter Cistos, & Tytrhenos inseruit Cumanos' Unum etiam , quod Strabonem supisse autumant , ex vir silio addunt , eam nompe urbem simul cum Pompeiis paruisse aliquando ante Troiae excidium Telobois ab Oodato , qui Capreis imperillibat , devieias . Verum s Strabonem , & Dionysiam consultius legissent viti eruditi, vidissentriosecto vitxilii Teleboas, quos sosmet Phoenicios fuisse non abnuont, eosdem esse ac Tyrrhenos & Pelasgos ah Amaseno commemoratos; &sroindo auctores istos, immo etiam Cononem a Servio adlegatum in una eademque temporum pocha, quod ad Tyrrhenos, convenire . Ipsi cometra , cum Cumanos qDovis pacto in harum orbitim ditionem in trudere vellent , Tyrrhenis tum demum locum-cesserunt , cum tandem post Olym-ti,dom l V primum victi, postea victores Cumas domuerunt , & Capuam ex Catonis sententia an. V. C. 28 et aedificarunt, repugnantibus inti umeris scis pioribu , qDi de antiqui si ira Etruse rum potentia testati sunt , ut modo digeremus .(i) Etsi abnuat peregrinius Herculis nomine
( ) Tres Polasporum mitrationes in Italiano Antiqui eommemorant primam ex Arcadia cum Cenotro septerdecim ante Trosanum bellum bellum aetatibus , de qua Dionysius lib. I e . XI: alteram ex Thessalia Deucalionis aevo , adcepto Dodonasti Iovis responso, de qua idem Dionysius eat.1 III: tertiam cum Evandro ex Archadia LX sera annis ante Troiae excidium, in quod ipsum tempus incidit Herculi a Graecanici in Italiam adventus, hie. anno LVIII ante Troiam caprameae Petavii calculo do Vesr. I in ( Etsi enim Strstbo Polasgos a Tyrrhenis diversos aperte satiant , & illos antiqui inmos ae/xesi ob et i tu ob , hos recentiores illis supervenisse e Lydia rvosectos, ut videra esst Iib. p. g. aetos attamen Ioc est . ad eam distinctionem minime respexisse vel ex seo coniicere licet , quod inverso ordine prius Tyrrhenos , quam Pelasgos nominaverit: quod contra fori oportebat, si pro diversis adcepisset , & alteros alietis ivccessisse
(o) Disseri. V ses. III S. et , ubi se concludii r
46쪽
ce constituit; attamen dubitari non potest, quin ab antiquorum quamplurimis saepius fuerint consu si tum ob quasi communem Eorum originem, tum quia immixti diutis
si me habitassent, ut ipso Dion sitis lib. I
m nomen , unde fuerant pulsi ( h. e. ab
talia dicta Tyrrhenia , cram ob eius Petα- oragonis memoriam , iidem dicti erant yrrheni o Pelasgi: quas dixi, ne quis
Vtet mitratis , oram audierit a Poetis , O oricis Pelasgos etiam Tyrrhestios a spellum. Inter huiusmodi sane scriptores Ad- censendus est Strabo , qui communi adpellatione usus, eosdem TFrrhenos O P avos dixit, in medio relinquens, suerit, nec ne unus idemque populus. Non enimis A C. t quem l , Liuiae Tyrthoni, Pol ea Pelasgi itim Samn/tes; sed primo
ses Oi , secundo Tyrrhenos si ' rum ela nos, tertio Samnites; ut du-
stanuum non At, pro uno eodemque populo eos sumsisso . Nostra autem id nunc non interest , ut de prima Tyrrhenorum , , Vela Sgorum origine inquiramus, modo exploratum sit veterum auctoritate, utrosque cum ante Urbem conditam, tum ante Troiam
captam a te per Italiam fuisse dominatos. A suis is ui'. enim praeter adlata Dio his uteius yyyra , Cononis , & Vir illi testimonia
έ r Tuscorum ante Romantim im'ertum late terra marique mes fiat I Ur , m
ra 'Pem inferoque , quibus Italia infulae modo tangitur vi sed & lib. I scripserat bis , Aenea in Italiam adveniente , si, ut , Tu sitim o aes , Me Entiumq e Ad Papyr. Vol. Dissere.
et et enim utrosque aeus aedmi ex pdem Orientis tellure simili dispersone abactos. Et Cl. Hevne Exeur . III ad I, , et si
mentem sic. rat adsequendam conducit . Ceterum
rum regem confugisse . . . Tantis vibus Et raria orat , ut iam non terras si um , sed males otiam flor totam It Liae Ion tigia
dinem ab M ibus od fultim Siculum fama nominis stii imae esset . Quare Servius ad Ara. XI P. 56 nihil haestans scripsit et In Ic tum itire paene omnis Ita iti fit
rat . De Pelasgorum autem antiquissimo in Italiam adventu ante ipso, mel hiruscos
Straho, , Dionysus consentiunt. ille enim lib. V Iae. praeter alia narrat, quomodo a illa , posea dicta Caere, a Pelasgis, qui olim condiderant, Tyrrheni abstulissent ; hic vero gib. I tam antiquitus eos per Italiam sortiise narrat , ut altera
ante Troiam captam aetate declinare iam coeperint: Tetitis , quo res Pegaseorum eo eitin I defores incisit in alterum serea; te Traiatim bestitim uetatem et Aruυεrtinectutem Resne titiria Pitis belli tempora , donec contructi stitit in gentem minimam . Liaque cum de antiquissimo Pelasgorum , live Etruscorum in staliam adventu , pro speraque eorum fortuna dubitari nullo mido possit , ecquis vel Strahoni oppedere ausit , Oscos ah ipsis domitos pernegans svel id ante Urbem conditam , imo ante Troiam captam evenisse ; vel Pompeios , , Herculaneum in eorum peculio inter primas statim suisse non concedat Nec porro nostras rationes obturbant vILIlerodotus lib. I , Lyeophron , Viruilius Aiu 'crip
Ictet . II, VIII, Strabo lib. V. Velleius
θ. I, Iacitus inag. Lb. IV, Plinius lib. ' Mi 3 auco mira cy- , Valerius Maximurum eo. I, sustinus lib. XX , Appianus in bella Cariathia inens , aliique , quorum concors opimo fuit, Tyrrhenos, sue Etruscos Lydia oriundos , huc olim sub duce Tyrrheno advenisse (rb. Ut demus enirn ab tierculis nepote huc illos suisse primum advectos , omnia tamen helle constabunt , dummodo de antiqui mo Hercule Phoeniuc o ista adcipiantur. Contra Camillus Pel re-
Tyrrhenos , quandoquidem studinae u ec suspicari ridiculum esset , a primaevis illis erronibus ex Cente post alteros advectis ori tinem duxisse. Sed id obiter.( )H inc tamen sententiam oppugnat Halicarnassaeus h I rap. 28 eo argumento , quod Xanthus Lydius ina ni nominis historseus de hac tam celobri popularium suorum migratione ne muti verit quidem praeteroa reponi etiam pos elm, dorum in Italiam mistrationem ante Herculem natum evenisse ex Gelliani auctoritate apud Plinium , qui As. III eisp. ir sic scribit et , et D us iurisior Ui, iam tacitis bestititiis Amysrmn oppidum Archippe , conditam a Mu co LP
47쪽
regrinius Ioae. Uerculeis Graecorum sabulis , eorumque chronologicis rationi
hus abductus , hosce Tyrrhenos in Italiam sero tandem post Graeciam Uerculem advenisse iudicavit ; & propterea nescio quos alteros Pelasgos putavit a Strabone commemoratos , ab iis diversos , de quihus Conon , Dionysius meminerant (8); Tyrrhenos vero ab ipsis relictas urbes occupasse . Quare concludit diversos sui se Pellis os Strabonis , a Dionysii Pela gis , eosque non alios , quam insequutos Tyrrhenos suisse dicendum et & inter utrosque Cumanis locum tribuit in harum urbium occupatione . Atqui vidimus a strahone adposite fuisse nuncupatos T rrhenos, Pelasgos , quia, etsi non unus idemque postilus , tamen origine , & incolatu ( in eisdem enim regionihus vel smul, vel deinceps habitaverunt) pro uno eodemque ha- heri solebat. Uanc porro nostram opinionem a Pe- regrinio repudiatam ( ut serum Herculis
adventum cum praecepta Cumanorum di ditione unice conciliaret) tuentur quoque ex veteribus ii omnes , qui Capuam a Tu
istis sive Tyrrhenis primitus sundatam, &duodecim Campanae Etruriae urbibus praepositam scripserunt , quales sunt Livius ,
Cato apud Velleium , Plinius , Mela, &Servius . Id autem L sere annos ante L. C. evenisse satis compertum habemus . Siquidem Velleius Campanus adcuratissimus scriptor , qui eam suae patriae chronolo
piam ad trutinam revocaverat, suo calculo probavit, cum lib. I de Hesiodi aetate loquutus in haec verba pergite Dum in
externis moror, incidi in rem domosticam, maximique erroris , S multum dist an emialectorum vinionibus , nam quidam hi ius remporis tractu altitit a Tuscis Capuam , clamque conditam ante annos fermes Sao,
quiptis equidem aconserim e sed M. Latoquatittim di erip qui dicat Caiatiam ob pisdem Tuscis eonditum , Oe subinde Noltimustitisse atitem Capuam , antequam ct Romaniscveretur, annis circiter et o quod F ita est, cum t a Capua capta tinni et O , ut condi.ta est, anni stitit sere so o . Ego pace diligentiue Catonis dixerim ix crediderim
se, concidisse, re tirrexisse. D epudiata icitur Catonis aliorumque ouctoritate, qui Capuam circa annum et 81 V. C. aedis c tam eo calculo consciebant, Velleius pro- habiliorem illam iure reputavit, qua eiu Surhis iundatio ante V. C. extollebatur .(8) Etsi issemet saleatur a Dionysio non
ouorum auctorum discordiae opportune intercedens Peregrinius , & Velleii sententiam Halicarnasset testimonio sulcit (is
enim narrat Cumanos aliquot Aristodemi tyrannide deturbatos Capuam se recepisse ante illum annum , cui eius fundatio a Catone adsignabatur , h. e. an. V.C. 26i ),
dc Catonis ( a quo parum discrepant Livius , Diodorus, Eusebius) opinio.nem sic teneri posse adsiluit , si eos loquutos intellexeris de quadam Urbis amplificatione , quae per id temporis faeta suit, cum de novam sorinam adcepit , , reliquis urbibus praeposta est . Cui concilia tioni subseripsit Cl. Maetochius in suis adnotationibus ad Peretrinium . Atqui si ita
se res habuit , atque Tyrrheni iam ante urbem conditam (h.e. surgente vix Cuma in Campania & dominahantur, ( ut e Scriptoribus liquet) & Capuam fundavetant, quam longa post aetate XII suis uri, ilius praeposuerunt ( in quarum censu proculduhio Uerculaneum , , Pompeii suere ;dicat Peregrinius , aliique , quomodo Cumani, qui vix, aut ne vix quidem de antiquitate cum Capua contendere poterant,
ante id tempus domitis Oscis , in sua ditione binos nostras urbes tenuerint
Scio quid Peregrinius reponit. Tutum se ducit Plinii, & Dionysii auctoritatibus; eo, henim latae Cumanorum ditioni per Campa-i niam savere putat. Nam quae de Strabone adfert , fuisse deinde ab Osca gente occu- Paca, quae a Cumanis pulsa inde sit, non
oramur; quippe eam opinionem a Geo
grapho ipso repudiatam satis docuerimus . Atqui nee Plinii vorha, nec Dionysii suae sententiae savent. Quid enim Plinius p Is lib. III cap. I de vaciis Campaniae culi ribus , qui de eius possessione decertarunt,
se habet i hoe quoque certamen hi manaes aliptatis tenvere Osi , Craeci , Ombra ,
Tuisti, Camponi. Iis in verbis sibi videre visus est Pere crinius ordinem populorum, quo alii ab aliis deinceps pulsi in huius regionis ditionem venere; & proinde cum Graecos Oscis postpositos viderit, non ab aliis, quam a Graecis, & quidem Cum nis , eos pulsos secundum Plinii mentem concludit. Atqui si haec vera sunt; quid de Umbris faciet 3 num dicet Cumanos in Umbrorum ditionem venisse 3 Umbris Tu
seos successisse quod si id ne sando quidem auditum est, dicendus Plinius mixtim ac sile delectu omnes populos , qui vetiimul, vel deinceps de selicis huius telluris possessione contenderunt, recensuisse ;imo alios, quam primos illos agnosci Campauiae domino.
48쪽
imo et eos, qui aliquando ea mente arma in Campaniam intulerant, ut soli partem obtinerent e quales nempe suerunt
Umbri, qui cum Etruscis Transpadanis a Callis pulsi huc adventarunt, & inita cum snitimis societate , bellum Cumanis intulerunt, eis ab is is devicti sua spe frustra ti fuerint; quo digitum intendere Plinium
ipsemet Peregrinius satetur. Illud ergo te nitere est adcipiendum. Modo igitur verum si Graecos , sive pro Cumanis
adcipias, sive potius pro Pelasgis ( quos
Graecos dictos ab auctoribus scimus , , quos praeterire Plinius non debuit ), suve pro utrisque, de obtinenda horum seli. cium agrorum parte contendisse , suamque partem sacro ipso obtinuisse, Plinii aucto ritas per nos in tuto erit, di ouid vero quod ualicarnassetis non mo-: Peregrinii sententiae non savet , imo adveis ur. & adversatur p Eius verha lib. VII: N.
timila poetaetaeu, quae se ab ejus interprete veriuntur : sexagesima O qti arta Obmpia o. rehonte ut lenis Miltiade, Cumas, Craseam urbem in Opicis ab Eretriensibus , Ochalcidetis bus conditam Etrusci , que Ionium situm habitabant, inde a Ca lis tem Poris progressu piis, O tinti ctim illis Um bti , O Daunii, S multi alii bue, bari et ei serestitit conati, cum nulltim aliam iustam odii eausam, quam ipsam tirbis. Festicitatem a fferre possent. Cumae enim i lis temporibus tota Italia eolaires erant ob dioitios , O 'otentiam, S aliti bona, quod totius Camaeani agri senili mam partem possiderent, D opportunis os ei rea Misatim portus laberent . Ex his autem Dionysi verbis
duo prono veluti alveo stuunt, I nimirum tunc temporis Etruscos, excepto Uno Agro Cumano , Campaniam , qua late patebat, tenuisse : II Cumanos numquam ne tentasse quidem ab antiqua ditione Etruscos deturhare , de singillatim Pompeios , &tierculaneum ad ipsos numquam pertinuis se . Namque etsi , uti in editis prostant , Dionysi verba intacta relinquamus , socile iamen inde coniicere licet, Etruscos il-
tos a Transpadanis regions bus pulsos non alia de caussa huc permeasse , quam quia ibi congeneres sui dominabantur; ideoque non odii auctores suisse , sed in alienigenas Cumanos sedem quaerendi studio a ma movisse sinitimorum Tuscorum manu adiutos , quibus utique floridae Cumanorum res invidiam creaverant. Id vero disertii sinis verbis Dionysium protulisse persuasum nobis est . Conruptum enim eius textum esse , unde aliquid exciderit, inficiari nequit. Quid enim sibi volunt verba
in narrationis initio illa Tu v c Amax mohib..
e terrere adgress snt Illa sane particula
is coniunctiva , quam , cum reddere interpretes nequirent, neglexerunt, satis aperte clamat , aliud in textu deesse, cui adiungendum si illud Tussi vis, M. Lege igitur
Ctimas Campani, O Tyr, leni, qtii a Ca tis stilsi filerant, ex errere adgressi sint.
Campanos enim respiciunt verba illa: ctim
xtitiam iustam odii caussam proferre seo sent, si aeter urbis felicitatem. Quippe finitimis ,
non exteris tum primum adventantibus iuusam aliquam odii caussam praetendere Oportebat, eosque ipsos invidia Cumanarum opum adcenderat . Atqui, si per Dionysium nullam iustam odii causam in Cum nos obtendere poterant, numquam pros isto sinitimos ipsi lacessiverant , multoque minus eorum ditionis urbes subegerant . Quomodo ergo cum Peregrinio dicemus Oarientem versus Pompeios usque imperium
protendisse Sed quid opus est coniecturis3
Quae tandem eorum potentia per Dion
sum erat 3 Campani cleri fertilissimam paratem possidebant , O vportunissimos circas sititim Pontis labebant . Quorum ver- horum ei si prima indefinita sint, ut quota suerit ea pars , in dubio relinquant ;altera tamen sic definiunt, ut quisque inferre valeat , nihil minus quam Herculaneum , & Pompeios in Cumanorum ditione fuisse . Si enim portus tantum circa Misenum opportunissimos hahehant , non totam sere Campaniae oram, non perquam opportunos Pompeiorum , & Ηerculanei portus in sua ditione censebant . Ecquis enim Pompeios circa Misenum positos diuxerit 3 Neque cavilleris id dici propterea, quia continenti tractu portus ii Misenum sequebantur. Num Neapolitanum portum etiam , qui eo sensu circa Misenum seret, Cumanorum iuris erat p Peregrinius ipse Zis. II. vix Puteolanum portum Cumanorum suis se ostendit. Si excedas igitur a
49쪽
portubus Puteolano, Baiano, Nisenate, si ui ad poste satis circa Misenum fuisse dicun
iur ab Historico, non alios utique portus Cumani possederunt et iisque terminis eorum potontia coercebatur . Tai sd ipsum Straho trihus expressi verbi .
Campani tirbe potini essent , rati is contum his a see sint. Id enim satis erat, ut nossemus eam aliquando opibus ex portulam opportunitate abundasse ; nequo ab aliis , quam a Campanis , h. e. sinitimis
Etruseis (q) eius felicitati inuidenii hus suis
se domitam . Ecquis vero inde coniiceret adeo invaluisse, ut etiam in sinitimas urbes pullis antiquis dominis dominationem extenderet Atqui Strabonem non latebat, suis se , qui putarent, Cumanos Oscorum regionibus increvisse . Si ergo siluit, eorum. Opinionem parvi fecisse patet , ut superius conieceramus. Pro certo igitur hahendum
est , eas urbes a Phoenicio primum ducesundat is ( quem tierculem Graecis adpetulare placuit ) Oscos , h. e. antiquissimos Campaniae cultores ( qui sortasse non alii, quam Phoeniciae illius manus progenies)principio tenuisse et hos deinde a Pelasgis pulsos , qui ante Troiam captam, , ante N. C. heic storuere , quique postea cum advenientibus indidem eae oriente Tyrrhenis congeneribus suis immixti Poloeti Tynthen, dicti sunt , nullo interim Cumanis illuc patente aditu. xii Post illa vero, eas in Samnitium ditio- u. I. nem venisse docuit Straho : id quod eo in
Huc. muni aliarum Campaniae urbium scito eve
diisse necesse suit. Campani enim Etrusci , aeque ac Circumpadani , luxu , mollitie stacti Samnitium robore e tota Campania depulis fuere, ut idem Straho lib. V R. a. a
s transdidissent, stetiti e restione ad Pod impulsi suetutit, ita Samnitibus Camptinio defisisse, quos Romani postremo inesse prosilatio runt. Sed quo id potissimum tempore factum suerit, reticuit Geographus . Videamus igitur, an ex aliis scriptoribus expiscari liceat.
H) Clam' of ea aetate non alios suisse, quam Etruscog docet Diodorus , qui lib. II narrat an V. C. dira coss. Cesone Fabio , & T. Vire in iobos tum Comanos intor, & Tyrrhenorum oestum, ex quo sterum victores Cumans emerseriant di quodialium (nisi idem, ac illud sit a Dionsso relaeum,
Diodorus Siculus lib. XII cum de Conos iam T. oui iii , , A. Cornelii Cosi cuisset ( suerunt hi l ris, uni militares anno V. C. sas u scit dit : Per idem to tis in
ti , pandem Per bina potiuntur . Tempus vero a Diodoro saxius indieatum , Livius
desinit , cum de Tribunatu militari L. Quin i ii Cincinnati, Sext. Turii Medullini, M. Manlii, , A. Sempronii Atratini (h. e. armo V C. 333 avens, ait i eodem a V
no a Camaeutis Cum aes , quam Graeci Umbem tenεbant, cuiati top. Hi autem Cam-Paui , ut monuimus, per ea tempora Firusci erunt, qui Campaniam obtinebunt; vix enim , aut ne viae quidem Samnites in eam pedem intulerant . Livius enim ipse lib. Vnarrat suh Consulatu C. Sempronii Ahatini.& U. Vahit vitulani h. e. anno V. C. 33o primum Samnites ab Etruscis Capuae incolia in societatem admissos e Perae isti res, fu
otti . Ouod si quis cum Peregrinio, aliisque opponat Livium hae in ro salsulti fuisse, quippe, quod Nolae adciderat, Capuae s ctum narraverit, non intercedi natata Semper enim e conspirantibus tribus hisce locupletissimis testibus id constabit, ad usque annum V.C. 33o Etruscos , floruisse, desere totam Campaniam obtinuisse , excepto tantum Neapolitano, , Cumano agro, quo etiam paullo post potiti sunt: exhinc vero paullatim a Samnitibus domitos ab eo imperio excidisse . & in horum ditionem urbes Campaniae fore omnes venisse. Quo
reseramus oportet Strabonis verba loe. cit,
licet do tore prire digerant) alterum profecto stili , ab isto , quod ann diro inceptavorant : si quidem ab armis Tusci non destitere , do dec Cumas ex pugnarent circa an . eas, ut idem Siculus refert, lib. XII, ubi eos C dinos adpellat.
50쪽
flante, ad multam potentiam e recti fusti . Cum semel igitur circa annum 33o Samnites in Campaniam pedem intulerint , sensim eam sere totam domuerunt ad usque annum dia Coss. M. Valerio Corvo , , A. Cornelio Cossano , quo tempore Primum cum Romanis manus , Campanorum causa, conseruerunt; eo enim anno, ait Livius I b. VII , ad te tis Samnites gentem
vittis armisque bali iam mota arma Ex
inde enim, cum tantum illis belli pondus a Romanis sncubuerit , quod per centum ferme annos perduravit, donec vicies quater triumphati , , deleti penitus fuere , credihilo non est suam amplius ditionem prolatasse. Igitur paullo post annum V.C.
33O, capta Nola Iob, & acerra, nihil iis
antiquius esse potuit, quam Pompeios ca-yere , quorum emporio ambae urbes sub
stentabantur , cui facile ad cedere dehuit Iarva Verculaneum i qua in re libenter eru- est, ii 'i-rdtionibus adquiescimus. Flori meri. . pq licite Flori mentem adsequeris , .ulieatur. qui cu . XVI de bello Samnitico verba fa ciens , quod Campanorum gratia Romani susceperant , post multas Campaniae laudes , plures enumerat maritimas eius utabes , quas inter Pompeios , S Uercula- Deum, quRrum omnium caput olim merat Capua; deinde sic concludit et pro hac timie , iis renionibtis I v. Rom. Sumnitas in- has t. Non enim, quod Peregrinius acriter obiurgat, id persuasum Floro fuit. omnes eas ut hes , quaS commemorat, praesertim vero II erculaneum , & Pompeios, tunc temporis in Campanorum ditione suisse, cruasi putaverit eas omnes , deditis Campanis,ilaturi in Romanorum potestatem venire
debuis sed id tantum innuere voluit , bomanos tanta , de tam pulchra Samnitium ditione permotos , libentissime eam Cccasionem adripuisse, quae sibi a Campanis oblata est, movendi in eos arma, suturum subinde sperantes id , quod re vera adcidit, ut debellatis olim Samnitibus tota Campania potirentur. Elorus igitur nostras rationes minime obturbat ; imo ab eo illud ipsum discere licet, ante coeptum Samniticum bellum nostras urbes Samniticas tu ille, ab iisque helli itire victores Roma-
sam hi iei. Verum i Ostras urbes Samnitici olimem Utas luisse, etsi veterum testimonia dees
bibit. lahhri ni persuaderent indubia Samnitica, quaeta. In utraque urbe monumenta , effodiendo
utique inter primas Samnitibus na-
Liuiuus h bii 3- pidi , Miod de Cai, m(Do Passerit seictio est: L. SLABIIS . L. AV- invenimus. Herculanei enim litterata mensa illa marmorea , de qua Ventitus , Pan serius , Gorius , ne monilinius , , nuperrime Lan Zius, aliique verba fecerunt, inventa fuit et quae cum Oscam , , pressius Samniticam inscriptionem eae hibeat, procul dubio Samnitici imperii reliquias in ea ur-he nobis indigitat . Id eruitur ex littera
Samnitici peculii propriam esse cum eruditis sateri debes. tiabes alatem graphice delineatam eam mensain Tab. II cum exae iis niti duarum inscriptionum forma, in quibus describendis laudati auctores peccarunt . Scriptus is lapis , ut opportune Laiarius Festi auctoritate sultus monet , sacra mensa erat, tibi rem dioiniam facerent:
quod discere est ex ipso canaliculo , qui ad effundendum vita marum sanguinem in sinistro eius annulo, quem hiantem adponte cernis, habetur. Pompeiis vero, pr ut eruta est , prostat Osca epieraphe in pauriete rubro colore picta . Desecari autem non potuit, quin murus deiiceretur ( non enim tectorio opere paries inducitur , sed ex solido lapide , quem dicunt traPertino , affabre exstructus est ); protevendam prC-pterea, qua potuit, ne sub dio maneret , , pluvio imbre penitus deleretur , curavimus et sed aeris , solisque inclementia quomodo protegas, ne in dies evanescat pNurum ipsum Tab. HI expressum habes cum epigraphis duabus , altera Samnitica sive Osca , altera Latinis sagiis concepta,
quae nunc nostra minime interest . Faautem vivo adhuc colore rubebot , cum eruta fuit e quod argumento est , non
admodum longe ab eius urbis excidio fuisse propositam ; adeoque in ea urbe hactenus vernaculam Oscam, sive Samniticam linguam cum suis characteribus superfuisse : si quidem non eam antiquissimam opicorum linguam, & characteres dixeris. Quid autem de earuni scriptionum sen- xvi. tentia reputem, paucis expediam: sed prius vari eue quid do eii alii sinserint , tene . Passerius
an media II erculanensi mensa cum optime ia)terpreta-
legisset: HER EN TR s s&M , vertit i Π i'' i non alis sim, al, Gera scilicet, quae apud
Graecos est Iuno, nomen detorquens et cetera, quae in mensae labio sunt, cum non recte ubique legisset (i i), vertit: T. abitis, . tiehi litis Modiuiti iei notitigi Praefecti Proferunt . Marochius in I sit. ad eos. Et m. in boce Tuticus, cum scalptoris de-
TE FRVΚlNAI . . . PRVFFER . Habes in o S sol Goni nosent. com censae schemam te, sed non suteli manu expresso.