장음표시 사용
151쪽
Iium prandore adulatur, eonfictamque Genealogiam
exponens, Qvaticinia, quae jam maxima ex parte impleta erant Qquorum eventus spem laetabat fore, ut saetera, quae gloriosulimum, ac felicissimum illi porten- bant Imperium, pariter implerentur, sese in P meipis animum penitus insinuat coluber vaserrimus an siduus in Palatio versatura Theodorum Santabarenum nequissimi Patris nequiorem filium solo habitu Monachum, rabbatem fue sanctitatis cineautis illudentem, si Olum, magum necromanties quoque praelii-giis insignem, Imperatori sistit commendat, familiarem facit eoque adjutore struit insidias Ignatio atriarchae sanctissimo, eumque dejicere, medem illius
rursus invadere molatur. At nefarium consilium dim-eilius ad exitum posse perduei animadvertensis obtinere nititur ab Ignatio sitam in Sacerdotium restitutionem. Precibus xcti nullis potuit Canonum observantissimus Patriarcha. Exauctoratum ab Oecumenica Synodo, absque Synodo altera aequalis saltem auctoritatis absolvi non posse respondit Photius repulsam passus Sacerdotium usurpavit, ae in Regia Magnaura Patriarcham agens, ordinationes celebrare QE armehos constituere ausus est. Dum hae agerentur, obiit S. Vnatius eui mortem Photii, QTheodori Santabat en nequitia maturitatam suspieio fuit. Vix illatum erat in sepulchrum elias eorpus, miraculis etiam corruseans cum botius Imperatoris lacilitate abusus, Proceribus tractis in partes, in Eedem atriarchicam nova tyrannide irrepsit. Mox sua in S. Ignatium odia haud eum ipso extincta demonstrans, in ejus familiares, ae domesticos saevit, carcere, ve beribus, exilio ipsos opprimit Episcopos plerosque partim muneribus, Chonoribus, vel Sedium Episcopalium permutationibus, linguiorum collati ne Beneficiorum illectos is partim falsis accusationibus, & calumniis eoneussis &, te ritos, in zΩmmu
nisae suam pertraxit paveos, qui eius Communi
152쪽
nem, & tyrannidem eonstanter oeerabantur, fugiebantque, a Leone Cataealo Vigiliarum Praesecto homine sibi devotissimo immani dire vexando trad dit ordinationes etiam S. Ignati in irritum mittere, ab eo exauctoratos restituere Sedibus ab eo Ddinatos ausu sacrilego iterum consecrare tentavit.
Ista constant ex Nicet in Vita . Ignatii is ex Epistola Stγιiani , QSymmistarum ad tubanum V. Pontificem aximum. Contigit hae rerum in e-eIesia Constantinopolitana mutatio anno Christi octingentesimo septuagesimo octavo , oannis Octavi Romani Pontificis Sexto, Bolii Imperatoris duode-Anno sequenti Legationem ad yoannem Pontifieem Maximum decrevit Uilius Augustus, quo botium in Sedis Apostolicae Communionem suseipi is in Patriarchali Sede eonfirmari ardentibus votis postulabat. Frustra enim Pauli Aneonitani Eugenii Ostiensis Episcoporum, qui tune temporis Sedis Apostolicae Legationem Constantinopoli obibant, constantiam tentaverat, ut notium vel ad Communionem admitterent. Scripsit etiM botius per beodorum Santabarenum, quem Patrarum etropolitam creaverat, ad
eundem Pontificem se vim a tota eclesia, WRepublica perpessum, ut Patriarchale Solium ascenderet, mentitus. Quod ut ipsi acilius persuaderet, Petri a Seeretis Ministerio, & fraude metropolitarum innium subscriptiones, sigilla suffuratus est, areaaam praedii cujusdam emptionem praetendens ut refert ἔ-eetas in Vita . Ignatii.
153쪽
Photius a Foanne in Sedem Constantinopolitanans
resitutus. Imperatoris precibus permotus, victusque Joannes
VIII. ejus votis annuit Photium cin Communionem, QSeclem rellituit Tam ignavum, tamque indignum Romano Pontilice lacinus, quo Sanctissimorum Decessi ruin Synodi Oecumenicae rescindebatur Eententia de botio nunquam recipiendo, cui Dannes ipse adhuc Archidiaconus eo ram universa Ecclesia subscripserat eamque juramenti religione firmavera -- ternum ejus nomini dedecus, ae probrum inussit. Inde ortam putat sannae Papissae fabulam Card. Historicus, quod Joannem VIII ob nimiam animi saei litatem ac mollitiem , constantiaeque Sacerdotalis dese-mam, recipiendo, ac restituendo virum nequiiuinum qui nulla poenitentiae signa dederat, immo novis eriminibus priora cumulaverat , non Papa, ut sanctissimi
ejus Deceitares sed Papissa dictus sit .se nomen contumelia posteris rerum insciis transisse in veritatis opinionem jactatamque vulgo fuisse de Ioanna, Papinc fabulam. Cur gratiae Imperatori captandae, quam servandorum hae in ausa an 'num studiosior fuerit Ioannes VIII. plures intercesi Te causas non inaniter coniicit Annalium Ecclesiasticorum Parens. Cum enim Giareorum Imperium evadere in Italia potentius conspice et ac Beneventanos, Capuanosque a Gallis ad Ba filium Imperatorem desecisse, ei repugnare perieulosum existimavit dimillimis hisces temporibus
quibus ibi Romae, non Barbarorum untaxat, seu viein rum etiam Comitum gladins imminebat. Praeterea, spem fecerat Pontifidi Basilius, ore, ut valida instructa lasse Campaniae, Latiique, metruriae Ii tora Saracenorum ab irrcursionibus liberaret. Ad haec, Bulgainicae iccceseos restitutionem Romanae pollice-
154쪽
haturaeelefiae. Pax inRper Orientalium Ecelesiarum per botii confirmationem in Constantinopolitana Sede sancienda praetendebatur. Vota denique omnium, qui S. Ignatio ordinati erant, Sacerdotum, & Clericorum
supponebantur , quasi poti restitutionem ipsi etiam sagitarent. .
Verumtamen Decessorum suorum, Synodi Oec menicae Decreta se in irritum non mittere contestabatur 2oannes VIII., sed propter pacis, munitatis Ecclesiasties bonum de iisdem dispensare, ea lege, ut notius in Synodo eoram Sedis Apostolieae Legatis celebranda veniam postularet Id constat Epistola illius CXLIX. ad Basilium Imperatorem ejusque filios
data, in qua hae habet Nos itaque Serenitatis vestrae preces congrua ratione admittenter, quia un tium piae memoriae Patriarebam de praesenti vita jam
migrasse cognoscimus , temporis ratione perspecta, ocmodo decernimus ad veniam pertinere quod nuper de
ipso Photio, Gicet ipse, absque consuιt Sedis nostrae, cium bi interdictum usurpaverit, sum constat
fuisse. Statutis Apostolisis non praejudicantes, nec Beatorum Patrum Regulas resolventes, quin potius earum auctoritatibus freti, qui Poeni Concilii cap. a. opertissime didunt quoniam plura ante per necessitatem,
aut aιias cogentibus bominibus, adversus Ecclesia1licam facta sunt Regulam. Hinc melasius Papa dicit: Quod ubinutis perurget necessitas . Constituta Patrum inviolata fruentur. Et S. Leo eodem Spiritu praecipit, omittensim esse, b inculpabile judstandum, quod nec suas intulit ' Inde V Felix Pressu Decessor noster, in sua Decretali Epistola dicit tractandam esse necessitatis rationem, V ιiter voluntatis. Inde S. Concilium apud Africam gestum cap. O . jubet, ut clerici Donatisarum, propter Eccιesiae pacem, Mutilitatem, si correcto confli ad Catholicam unitatem transire voluerint A bo paci C Npiore prodesse visum fuerit, in sui bonoribus suscipian-
155쪽
tur: non ut cineiιium quod in transmarinis partibus debae re factu es, Isolvatur scin quo videIicet Concilio statutum est, ut ordinati in parte Donati, si ad Carboιi- eam transire voluerint, non recipiantur in bonoribus suis. De bo etiam S. Papa Innoeentius dicit cap. I. Quod ii, qui a Sonosoraberetico ordinati sunt, propterea In recepti, ne scandalum remaneret eclesiae. Nune itaque aliis Patriarinis, Alexandrino videιicet, Antiocbeno, U Hieroso0mitano, utque omnibus rebiepiscopis, Metropolitis, piscopis, Moeraotibus, unctoque ιero Constantinopoἷitanae Sedis, qui de Ordinatione Μetbodii, unati Reverendissimorum Patriarcharum existunt, ό. una ποιuntate, parique voto onsentientibus. eundem coi, Photium satisfaciendi, mi'icordiam oram Dodo, se-ImpUo eundum consuetudinem postulantem, in vera dilectione
D ih.h e ram nodo misericordiam quaerendo in Passorali --giserio Consocerotem pro celesiae Dei pace, οὐ utilitate, modo, Christo favente , recipimus, 'abemus. Et insta Nos, auibus seeundum Apostolorum omnium Misarum Dei οιιicitudo incumbit, eontroversiam vii- quam in Eccιψ Dei amplius remanere nolentes; bum
ipsum Patriarcham, eum omnibus sive Episcopis, sive
Presbγteris, siue caeteris Clericis V omnibus Lastis, in quos divini rudieii fuerat ensura prolata, ab omni EeeIesiasticae Ἀαnctionis vincuIo absolvimus, sanctaeque Constantinopolitanae αιψue judicamus Sedem recipere,
dominicique gregis esse pastorem, ιι scilicet potesate futti, quam Ecclesia toto orbe diffusa redit nobis i. ipso ρέοιοrum Principe a brso Deo nostro esse concessam, eodem Saιvatore B. Petro Apostolo prae ceteris specialiter deleganter Tibi dabo Iaves Regni caelorum, is quaecunque laveris super terram, erunt lata es in caelis es quaecunque δειveris super terram, erunt Ριuta in eoelis Sicut enim ex bis verbis ibi constat eri
ceptum, sic per postolicae dispensationis Osseium , Udotum possumus procu dubio generaIiter alligare,
156쪽
totum eonsequenter absoιvere Praecipue, eum ex oepraeberi magis cunctis oppurteat Apostoιicae Miserationis exempιum Eam taeterea conditionem restitutioni Photii Joannes Pontifex adjecit , ut Buleariam Ee-eles Romane restitueret. Decrevit denique, ut post ejus obitum nusquam e Laicis CuriaIibus, sed ex Clero Constantinopolitano Ecelestae Patriar-eha eligeretur.
S. XXVI inorius a manne VIII restitutus, Pseudo- n dum aduersus Oecumenicam VIII. celebrat,guam parite nuneupa VIII.
cum oratoribus Imperatoris Basilii Dannes VIII. Pontifex aximus novum Legatum Constantinopo mu
tim direxit Petrum, Tituli figoni Presbyte- : I
rum Cardinalem, qui duobus aliis Legatis Paulo is ista,' Eugeni iam in oriente degentibus adjunctus, Ee- re elesiae Constantinopolitanae statum secundum manda φ ta Sedis ApostoIicae, in Commonitolio contenta , quod ex Synodi sententia ipsi datum est, compone- ret Petrus in Regiam Urbem pervenit mense Novembri anni stingentesimi septuagesmi noni. bo-ti Summi Pontificis Epistolas, Commonitorium imprudentes, ignavi Legati tradidere, ut postulabat, specie quidem eas vertendi in linguam Graecam,
ut in Synodo mox celebranda significarentur Orientalibus Episcopis, revera autem, ut eas pro arbitrio truncaret, immutaret, interpolaret, ad ausus est bulo ad fraudem omnem ompositus. Quae ab eo de
Ieta sint, quae addita, dae immutata, lacile perspicies, si ip; a contuleris, prout in roaanis VIII. Regesto servatae sunt, prout leguntur in Photiana synodo, quod egregie praestitit Eminentissimus Annalium Ecclesiasticorum Parens, ad annum 879. Delevit
157쪽
vit inter alia perditas impostor conditionem harum
tenore litterarum sibi impolitam de venia coram Synodo deprecanda addidit in probationem, a reseis. sonem octavae Synodi ante decem annos Constantinuis poli contra ipsum celebratae, omnium, quae a Sum. mi Pontificibus Nicola L, Hadriano II in illum gesta erant. Hac adornata fraude, Synodum habuit in celeberrima Sanctae Subue Ecelesia, in qua trecenti
QOftoginta Episcopi ipsius devoti partibus adfuere,
eum rientalium Patriarcharum Vicariis is Leeatis Apostolicis, ut nihil amplius ad Oecumenicam Syn dum desderari videretur. Sed QImpe ator cum Filiis suis, Imperii Collegis, eam prεesentia sua decoravit. Praesuit Synodo Photius ipse, quamvis ejus causa ageretur adeo longe aberat a roganda coram Synodo venia, sicut indixerat Summus Pontifex Leeati Sedis Apostolies ipsi allidebant, Romani Pontificis, aisjestatem, Legationis Auctoritatem suae , ignava eo niventia indignissime prodentes. Quinque estionibus absoluta est Photiana illa Pseudo-Synodus Actionem primam Photius eleganti, sed fastum tota spirante Oratione aperuit, qua multis ad sui ipsius commendationem artificies praemissis, falso gloriabatur Joannem VIII. Romanum Fontificem, agnita auste ipsi
aequitate, ad ipsum rediisse, Whonorifiea Legatione
ipsum priorem convenisse. Perorantem botium excepit Oanne HeracIeae in Thracia Metropolita, contra Romanam Ecclesiam, IS Pontilices Nicolaum I. Hadrianum II velut omnium tumultuum, .malorum, quae in Ecclesia Constantinopolitana acciderant, millatae immerito botio persecutionis auctores, insolenter declamans; oannem ero VIII. commendans effuse, quod suorum Decessorum vestigiis haud insistens, E clesiae utriusque unitatem mediis onvenientissimis
Proeusaret. Tum Sedis Apostolicae Legatis Episcopalia indumesta, Patriarchicae Insignia Dignitatis bo-M, Joannis Papae omine obtulere quamvis de im-- ple -
158쪽
plendis onditionibus, sub quibus ipsum restituebat
Pontifex, ne quidem cogitaret. Actione secunda ; lectae sunt litterae Ioannis VIII. Summi Pontificis ad Imperatorem, ad botium, ab ipso Photi, interpolatae se non Epistola Michaelis lexandrini Patriarchae ad
eundem Principem, qua Synodi octavae contra b tium habitae abolitioni suffragabatur. Tum introductus est in Consessum Thomas Metropolita Antiocheni P triarchae Vicarius, cujus nomine Synodo ante decem annos contra stolium Constantinopoli habitae, cum aliorum Patriarcharum Orientalium Legatis interfueratrHi vero professus est alios duos, qui obierant, a Patriarchis, ciorum se dixerant Viearios, Auctoritatem
habuisse nullam Palinodiam vero de Ministerio in
eadem Synodo exhibito, poenitentis voce, recantavit homo venalis. Lecta est deinde Epistola Theodosii Patriarchae Hierosolymorum ad motium, tota panegyriea. Lecta & altera Patriarchae Antiocheni, eiusdem argumenti. Actione tertia, ' quarta, Iectae sunt literae Joannis Papae ad Eeelesiam Constantinopolita Ram,
Episcopos ipsi subjectos, a Photi pariter interpolare ut QCommonitorium Legatis a Sede Apostolica datum. Capitula quinque, quasi ab ipsis Legatis P
nodo proposita, perlecta sunt: primum de Bulgarica Dioccesi secundum, de Laico in Patriarcham deinceps non eligendo tertium , de assumendo Patriarcha ex ipsius Ecclesiae Clero quartum , de abroganda Synodo contra botium celebrata quintum de iis, qui
eum Photio communieare nollent, ex Communicatione
plectendis. Posteriora duo Capita botium spectantia, summo applausu recepta sunt. Primum de Bulgariea Dicecesi arbitrio Imperatoris commissum est. Circa duo reliqua vitilitigarunt Photiani Episcopi aetione
quinta, confirmata est septima Synodus oecumenicaeontra Iconomachos Metrophani Smyrnensi Metropolitae, qui semper a S. Ignati steterat, qui octavae 4ynodi ingenium fuerat, qui ejusdem botii Com-
159쪽
munionen constantissime reeusabat, dicta dies. Tres deesque Canones editi sunt. Conones 4rimus Canon jubet, ut Italiae Episcopi, Clerici, hia Veliala a Romano Pontifice depositi, vel excomm nieati a bu is quoque pro depositis, excommunieatis habeantur; vicissit depositi, vel anathematietati a botio, a Joanne Pontifice, Romanorum Eeinelesia ejusdem poenae iudicium subeant, Privilegiis Romanae Eccιψue ibi penitus novatis. Quo Canone P triarchae omnes aequales signilicantur,is per cuniculos convellitur jus appellationum ad Apostolicam Eedem QRomani Pontificis rimatus.
Canis secundus statuit, Ut si quis Episcopus ad se
tam Monasticam descendere, es poenitentiae ludum implere votuerit, Antistitis dignitatem non amplius et nest Rationem subdit nachorum enim instituta ad obedientias, ta disciplinae rationem pertinent, minime ver ad agillaris, Praefecturae ' atque eorum sunt, qui non ιiu poscere, sed posci profitentur. Huncce Canonem eo consilio condidit botius, ut Un tium, qui e Sulla Patriare hali pulsus, in Monasterium secesserat, ad Ecclesiae regimen redire non potuisse , a Sede Apostolica, octava Synodo ille- Innocen gitime restitutum fuisse, imperitis pei suaderet. Inno- censius L in Epiitola Decretali ad Faventium ἀμuodi ille opum, relata lib. r. Decretalium Tit. 9. Capit. Cxynonem It hunc Canonem ex memoriae lapsu tribuit Con- iba orcilio Oeeu nenico Constantinopolitano rimo, Favencumeni aetin Episcopo ad Archiepiscopatum Ravennatem trans-ν Ulato, Praepositus, Canonici aventini ius eligendi iamomosiae L Cone anonicum summo consensu detulerant. IpseMED. vero Dannem Canonicum Regularem S. Fridiani, Saraatensem olim Episcopum, in Faventinum Antististem pollulavit. Innocen ius III. Pontifex Μaximus rogatus, ut postulationem iIlam approbaret respondit: P Uu-
160쪽
R Iatione bujusmodi videbatur Concilii Constantinopolitani Capitulum obviare, in quo statutum es, ut, qui cunque de Pontificali Dignitate ad Monacborum vitam, Paenitentiae locum docenderit, nequaquam ulterius ad Pontifcatum resurgat. Unde eontra dictum Concilium eum fit unum ex quatuor principatibus, quae frutquatuor Evangelia Ecclesia Carboιica veneratur nulla.
tenvs videbatur eorum postuιatis admittenda Canonem
tamen illum, quem fallente memoria, Concilio Constanti politano tribuit, sic intelligendum esse docet Innocentius, ut ad Episcopalem dignitatem re surgere non valeat, qui propter erimen Episcop, tum deserens, Vitam onasticam agendae Poenitenti e causa, amplexus est Caeterum speciales Measus, in quibus praediis Concilio non obstante, is qui vitam onachalem elegit, rursum licite potest ad piseopatum assumi Si enim quisquam persecutionis rabie saeviente . vel praepediente invaletudine eo poris, cum proficere nequeat in regimine Pastorali, de Superioris suctoritate ad monasticam vitam doce dato persecutionis, vel aegritudinis impedimento cessam te, ad Episcopaιem poterit resurgere dignitatem. Item, si quis propter ineraturae desectum, locum regiminis suctoritate Apostolica deserendo, ad otium se contulerit Monacbale, ac per exercitium ectionis, scientiae repererit margaritam, procul dubio poterit denuo vocatus
a Domino, albedram eascendere Pastorolam. Rur1ur, si quis per cupiditatem parentum eo tamen penitur igno νrunte fuerit Episcopatum adeptus es hoc Omperto, Episcopatum ipsum de licentia Superioris dimittens , o servantiam ιegerit 'eguιarem et ad Episcopatum
eundem redire postmodum nequeat, juxta Canonicas a Biones, ad otium tamen poterit licite reassumi. Quamquam autem in bis, eonfimiιibus e bur, in qui φοροι dimisso, mnasticam vitam segerit, resu rere valeat ad Ostisium Pastorale, ibi tamen in bio
contra praescriptum inteιligitur Concilium attentari quod is eo οquitur casu, cum prost. ιiquod crimen ut i