장음표시 사용
171쪽
OeeidentaIis OrientaIis Perpetua sonsensione Iib. II cap. I. Verum Breviarium Synodi octavae ad ingressum Magnae celesiae Constantinopolitana appenissum, cujus Auctor Photium videre is alloqui potuit, Schismatinos illos Graeculos refellit Iuculenter bo tius, inquit, quadraginta quinque annis ad hodiernum Wque diem, a Papa nempe Leone usque ad Formosum
excommunicatus fuit Nam annis undecim adbue Politieus exeqmmunicatus fuit, quod cum Gregorio Syracus no communicaret V ιios quatuor supra triginta annos, postquam Sacris initiatus es. Etenita Leo, en dictus, Umieοιaus, Gregorium propter varias, es Frames noxas anatbemate damnarunt. Ubi vero botiz a damnato consecratus es , cum propter alia Ilius facino va, tum quod Sacris a Gregorio esset initiatus, a mismem Pontificibus Romanis . Leone . Beneἀicto , Nico ιαo, Hadriano, Ioanne, arino, Hadriano HL Si
pbam Formoso, Anathematis fulmine est ictus. Idem Breviarium asserit Photium asoanne ΙΙ absolutum non fuisse, sed ne absolvi potuisse vehementerque improbat dispensationis, & pacis fucum, quem Ioannes praetexebat. Negat absolutum, quia in eo statu nunquam suit, quo absolutionem promereretur, quia Pontifex de illius impaenitentia, novisque fraudibus certior factus damnationem ejus ex ambone paulo pol promulgavit. Negat absolvi potuisse a Toanne VIII qui ab ejus Deeemribus erat damnatus quia Poenitentiam non egit. suae omnia inquit cum Pboti perpetrata sint , quomodo non mentiuntur , qui
ab altero ligatus est, ab altero solvi non potest. Quemadmodum neque Papa Joannes Photium a priore Pontifice latum absolvere potuit Ne e per modum diis pensationis feri posse quis concedat. Etenim Divus cir D mus ait Ibi esse dispensandum, ubi non sit praevaricandum quemadmotam ipse fecit, eum Ephesiuis
Episcopis propter fimonium damnatis Sacramentorum usum in
172쪽
in saerario indu it, eum ob rem sacram munera accepissent, quod se defenderent, id ex diu am usurpat more factitasbe, atque in i l criminis incidisse. Ias omnes ob nusas fieri non potes , t Ecclesia Romana eos, urat quadragoimum quinum annum usque ab ipsis Patrihus excommunicati manserunt, hodieque manent, per di Densntionem in Sacerdotium situat. Pulchrum est , inquit Magmis iue rarimus, pacem colere. Recte sed cum iis , qui in reιigione, seu fit conveniunt tum enim proe-βα bello pax, cum pax ad bone1lam, C aequam concor diam ducit. Ne vero mihi hanc tu concordiam appellites sed discordiam potius insecronem. Tunc enim pacis nomen, atque rem valere judico , cum Sanctorum Patrum Decretis, Auctoritati non repugnamus, aut intraria molimur.
Contra nugas recentiorum quorumdam Graecorum asserentium Photium in Communione ceIesiae Romante obiisse, lege Leonem vatium Ioco superius au dato, ubi ex eo maxime illos urget, quod, si botius Ecclesiae Romanae reconciliatus est, ipsi Patriarchae sui damnentur exemplo, cum inique defendunt, quae HIe, suriis agitatus, per fas, nefas, in Latinam E clesiam oblatravit qui Communionem , in qua illum defunctum garriunt, sectari potius deberent. Isto argumento ipsos premebat longe ante Allatium Dannes Patriarcha Constantinopolitanus ratione III ad Theodorum Sugdaia Episcopum.
Cum notio extinctum Sebismi, ante Michaelem
Cerularium non revixit. Patriarcham Stephanum Leonis Imperatoris fratrem cum Romano Pontifice Communionem lavisse , ex
173쪽
ejus sueeemrem Antonium CauIeam, sub erius P triarchatu νιianus QSymmistae ad Summum Ponta ficem pro absolutione, dispensatione Lapsorum scrupsere, agnoscentes se ab Apostolica Sede regio gube nari debere. Sub Nisola Massis EeeIesia Constantiis nopolitara turbata est o quarta Leonis Imperatoris nuptias, quas ille approbare noluit, Imperatorem ob eas etiam a Communione removens. Sed tantum abest, ut propterea interrupta sit Ecclesiae Graeea eum Romana Communio, quin potius magis adstricta est. Romanus enim Pontifex Ioannes onus ab Imperatore appellatus, Legatos misit Constantinopolim, qui edis Apostoli eae Auctoritate nuptias ipsius confirmarunt Patriarcha praepostere severus, eum non assentiretur, intonasterium detrusus est, uutismius vir sanctissimus in ejus locum subrogatus, qui annuente Eummo Pontifice, mperatorem ad Communionem admisit. Hui absolutioni multi ex Episcopis refragati sunt, maxime qui stabant a partibus Nicοια MUiei.
Postea desuacto Leone, Alexander illius frater Impe-
.rio potitus, Eutbγmio detruso, Nicolaum in Sedem reis duxit. Inde turbatior Ecclesiae Constantinopolitanae status, divisis inter se Episcopis, quorum pars ejecto pars restituto Patriarchae adhaerebat. Utriusque tamen partis Episcopi, Romanae Sed Communione eo uncti
Anno hristi nongentesmo vigesimo, utraque pars
Eoaluit Synodo celebrata in qua ab omnibus prora gitimo Patriarcha Nicolaus Uicus agnitus est, oismusque unionis, de abrogandis in posterum quartis nuoptiis, Auctore Constantino Porpisrogenito editus. Ante hane Synodum molaum Patriarcham fuisse cum Romana Sede Communione conjunctissimum , demonstrat ejus Epistola ad Simeonem Regem Bulgarorum, quam ex Promptuario Rerum Graecarum ιο fi LoIini eb
lunensis Episcopi Graece, Latiae describit Cardiaa- iis
174쪽
li Saronitu ad annum 37. Tunc in Cathedra S. Petri Romae sedebat Poannes X annum sextum Pontifieatus agens Nicola Ustico in Sedem Constantinopolitanain suecessit Stepbanus Amasenus Episcopus, anno Christi circiter nongentesimo trigesimo sub quo nihil novatum. Eo post triennium deiuncto Romanusi
Constantini Porphyrogeniti in Imperio Collega, beo-pbιactum liberorum suorum natu minorem, annos tantum sexdecim natum, Patriarcham designavit, rubo- nemonaeho interim inaugurato, qui celesiam Coninstantinopolitanam regeret , donec legitimam attigisset aetatem aut dispensationem obtinuisset juvenis Primceps Orientales plerique Episcopi, aeterus Constantinopolitanus intercedebant, ne Canonibus vulnus tam grave inferretur. inde Imperator per Albericum, qui Romae tyrannidem exercebat, a Danne XI. Pontifice Μaximo dispensationem in gratiam Theopblacti extorsit super aetatis legitimae defeetu. ad testatur Chronoae graphus S a Leone ιιario laudatus lib. a. de Perpetvoransensu eap. VIII. Si enim habet in Constantino Porphyrogenito. consecratur Patriarcba dictus
Imperatoris Alius beopbIactus Februarii die II. Indictione. . . Cum Legati Pontificis Romam venissent, s mum Duodicum sportassent, in quo de illius Ordinatione praecipiebaturi vi, Meum in PatriarebaI S ιi confrinarunt. Tune igitur summa erat EeeIesar orientalis eum Oeeidentali consenso. Post mortem infaustam beopblacti indignissimi Patriarchae, ejus imIocum electus est Pol euctus Hiero-Μonachus. Quo se dente Joannes XIII. Pontifex Maximus Legatos misit Constantinopolim ad Nicephorum Imperatorem pro conciliandis nuptiis inter Annam puellam Principem Romani, & Theophanae filiam is timem Juniorem Imperatorem anno 968. Quae Legatio licet a Nicepboro
male, Windecore sit excepta, ob rationes Politicas, quod nempe Graecorum duntaxat Imperatorem se vocari impatientissime ferret, nihilominus summa erat Latinum
175쪽
tinorum eum Graecis in rebus Religionis Communio, ut ex uirprando Cremonensi Episcopo constat in suae Legationis Relatione. οἶγeua Patriarchae suffectus est LUilius Hiero-Μonachus sub Joanne Himisce Imper tore. Hic anno Is depositus est in Synodo Constantinopoli celebrata , αβιιio. Constantino Romani liliis imperantibus. Ipsi subrogatus est Antonius e celebri Nonasterio Studii assumptus qui cum post annos administrationis duos, ad cellar rediisset, QSedes quadriennio vacasset, ad ejus usque obitum sue eesiit ipsi Nicolausibra suberger, qui annos duodecirn, menses cito Senem tenuit Sub ipso habita Synodus est in qua diuturna de quartis nuptiis dissensio, quae Constantinopolitanam Ecclesiam turbaverat , sedc fuit , quartae nuptiae penitus prohibitae. Hujus Concordiae Monumentum exstat in Eo die Iuris orientalis, lib. a. Hae in Synodo acta sunt quaedam Schismatis renovandi sernina, cum a factiosis buti memoria aeque, ae Ignatii, Malloruin Patriarcharum Osthodoxorum, so- Iemnibus acclamationibus impune celebrata est.
Nicolao brUOherge defuncto, substitutus est Sisin-xius, anno circiter 99s Is botii Epistolam Encycli- eam, quam in Ecclesiam Latinam Princeps ille Senismaticorum exaraverat, titulo immutato, suo nomine supposito, ad reliquos Patriarchas transi nisit. At Se isma, cujus renovationem meditabatur, luscitare
non potuit Sueeessit ipsi Sergius, ex otii genete, cujus calumnias in Ecclesiam Romanam, coacta Synodo instauravit. Negotium tamen separationis Ecclesiae Graecae a Latina perducere ad exitum non potuit, haud assenti estibus caeteris Patriarchis. Unde Gia ei Schismati ei recentiores mentiuntur , cum o inani Pontilicis commemorationem e sacris Diptychis a dicto Sergio expunitam eii plur-unt. Quos egi egie retellit Petrus Antiocbenus in Epistola ad Michaelem Cerularium apud Auatium lib. a. de Perpetua Consens ne,
176쪽
e ap. I. Et bae in re, inquit, ego quidem si fidus,
Walii multi cel ue Procem, quod tempore B. memoriae Patriarchae Domini Joannis, ' Romanus Papa , Ioann/. Ioannes etiam X lX. nuncupatus, in sacris Ut obuiue Pare
habebatur. Et, cum Constantinopolim quadraginta quin-m e
que abhinc annis venissem, inveni tempore Beato me mis uemoriae Patrischae Domini Sergii, praedictum Papam insecra Missu in cum aliis Sanctissimis Patriarcbis reta 'tum Quomodo vero deinde ejus relatio, es commemo-Chronoratio e medio sublata sit, ' quanam de Causa ignoro.' 'Ph Id confirmat Joannes eccus Patriarcha Constantinopo sos his Ilianus in Secunda ratione partim pologetica, par tinopoliatim Contradictoria.
Post Sergium in Sedem Constantinopolitanam evectus est ullaebius agnae Ecclesiae Archipresbyter anno circiter millesim vigesimo quarto Eo sedente, ae suadente, Safilius Imperator missis Romam Legatis cum multis muneribus, a Joanne XIX. Pontifice amo petiit, ut liceret Ecclesiam Constantinopolitanam in suo orbe, sicut Romanam in Universo, universalem dici, haberi. Ioannes paratus erat Gr3ecorum votis clanculum annuere; sed eum Milbelmus Abbas S. ἡ-nigni in Gallia a consilio Ecclesiae tam exitiali gravissimis literis deterruit, ut testatur tabe lib. . cap. I. Nullum tune Sehisma fuisse Graecos inter WLatinos haee Historia manifeste probat. Secundum Eustacbium Ecclesiae Constantinoporitanae Sacris praefuit lexiusmonasterii tudii Abbas, ab anno millesimo trigesimo quarto, ad annum usque millesimum quadragesimum secundum , quo Michaeι Cerularius a Constantino Onomacho Patriarcha nominatus est. Hucusque unitatem inter Graecam, & Latinam Ecclesiam perduraria sub decem, & septem Patriarchis post botium, seribit Manue Calecas Auctor Graecus ordinis FF. Praedieatorum, lib. . adversus Graecos
177쪽
Quod etiam eonfirmat Auctoris libri de TransIatio. nibus piscoporum, apud Atiatium lib. s. de Perpetua Consensione Cap. VIII. Sed racbae Cerularius Sehismaistis post Pholium auctor alter, nomen Romani Ponti .fieis e sacris Diptychis erasit, ut ex Scylace refert Manue GIeeas loco laudato De Schismate Graecorum per Michaelem eruἰarium restaurato, Mevius in iastoria Ecclesiastica Saeculi XL
178쪽
ADVERSUS PHOTIUM ALIOSQUE GR COS SCHISMATICOS, DE PROCES
SIONE SPIRIT US SANCTI A PATRE
Hrorem Rotii, aliorumque Schismaticorum Graeeo 'ram, negantium Spirisum Sanctum a Filio νο- radere. Scriptura Sacra Patres Graci, rej tim ob utraque celsa in Conciliis recepit, Hyellunt, nec valida ratione propugnatur ulla. citima pars probatur ex verbis Christi Ioannis XVI autem venerit uis Spiritus veritatis dbeebit vos 'e'
ωnnem veritatem. Non enim loquetur a semetipq sed β Putre, quaecunque audiet , oquetur uae ventu Gunt. 48 'f' nuntiabit vobis. iis me arifcabit quia de me acci ναπνα piet V annum labit vobis. Omnia quaecunque babet Patεν mea Iunt Propterea dixi: Quia de meo aeeipiet. ει η' 'nuntiabit vobis. Et antea de eodem Spiritu dixerat Siz: ' non abiero, Paraclitus non veniet ad vos: si autem abiero mittam eum ad vox Persona divina, quae mittitur ab alia ' ab ea accipit, ab ipsa certe procedit cum di . vinarur personarum missiones non sint secutidum imperium, aut secundum eonsilium se seeundum risti nem intelligendae. Prariete ex eo probat Christus Spi-runm Sanctum ab ipse accipere, quia omnia, quaera bet Pater, sua sunt nihil ergo excipiandum, nisi id quo K P
179쪽
Pater est Virtus itaque spirativa Spiritus Santii eommunis est Filio cum Patre. Ideo dieitur Spiritus veri- talis id est Filii. Et ab Apostolo ad Romanos 8.- ad Galatas . Spiritus Filii vocatur congrue omnino, squidem Christus illum ess suum, is se procedere, seu spiritus hominis ex ore ipsius procedit, proportione servata, diserte significavit Joannis x insustans .dicens Apostolis Accipite Spiritum Sanctum. Et
quamvis eum a Patre procedere doceat, non tamen a solo Patre immo Ioannis XV a se pariter procedete doeet verbis aequivalentibus, cum eum se missur m. Apostolis aiatre pollicetura Cum autem veneri P a clitur, quem ego mittam vobis a Patre, Spiritum veritatis, qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit de me Perperam itaque loco illo Scripturae Saerae, Christi verbis Graecorum chismaticorum parens botius in piliola sua Encyclica, & in Epistola ad Aqui Stera I ensem atriarcham abutitur Deniive Spiritus . . R Sanctus accipit a Filio, non aliquid creatum , ut noso uises accipimus, sed divinum esse eum nihil aliud possit Provincia ae eipere a Filio in Trinitate Sanctissima: Nam omnes I b' quod accepit, Caecipit, Caecipiet id aeternaliter eontra habet. Et quod Filius a Patre audit idem sit, quod, νφε istientia Seientia vero in divinis idem est quod esse:
coissu m audire a Patre, juxta expositionem Graecorum, ac Flarentia Latinorum atrum est accipere essentiam, & scientiam
η a Patre atque ita Spiritus audiens aecipit a Filio, auditio scientia est, Cesse, divina essentia, quae um ni Spiritus a Filio accipit.
Dum Probatur secunda pars testimoniis atrum Graeeo- Cothoti rum, quos inter primus in aciem prodit contra Graephod j b eos schismaticos . Albanactius in lib. De bumana natu- ne Spiora suscepta, ubi pluribus e Seraptura Sacra locis allatis,ar. I. in quibus Deus fonti , Spiritus Sanctus aquae comparatio bis is , ut Ioannis IV. Omnis qui bibit ex aqua ac si-
ei Patrestiet iterum. Qui autem Aberit ex aqua, quam ego μ'
et , set in eo fons aquae alientis in vitam aeternum.
180쪽
Et cap. 7. sui credit in me, flumina de ventre ejus suent aquae vivae Hoc autem dixit de Spiri u quem accepturi erant credentes in eum. Et Psalmo ς suoniam apud te est fons itae. Ex iis ita colligit μι rat enim David apud Patrem Fiιium Ube fontem Spiritus Sancti. Et in Epistola ad Ferapionem Ergo, inquit, non ex creatarum rerum genere est Spiritus Sanctus ac demonstrandum es magis proprium ipsum esse Filii, neque alienum a Deo. . . Quod si Filius, quoniam ex Deo est, proprius es substantiae ipsius , necesse Spiritum, qui ex Deo dicitur , proprium esse usi
Iecundum substantiam. Et Oratione 4 adversus Arianos, Non enim inquit De Filius particeps es Spiritus, ut propterea si in Patre neque accipit Spiritum quin potius unc omnibus argitur Neque vero Spiritus e hum cum Patre opuια , sed potius Spiritus a Verbo accipit. . . Ipse enιm, ut dictum est, Spritum dat; j quaecunque habet Spiritus, ac babet a Verbo.
II S. Huius lib. III. contra Eunomium. sui enim, inquit, necesse est, si dignitate , ordine tertius es Spiritus, tertium ipsum esse natura mam dignitate Jeeundum esse a Filio ' ut qui ab itio esse habeat, s h. het. ιὰ
abrasso accipiat, ei annuntiet nobis, s omnino ex illasvppresse-ca a pendeat pietatis sermo ' tradit verum tertiam V 2.
neque ex supradictis consequenter potes colligi. Nam fortassis. ut Fiιius ordine quidem ess secundus a Patre, quoniamuhe 6ὶ dignitate quoniam principium causa et pendi ipsi Pater es: tum quod per ipsum accessus.' introducti ad idium, i Patrem natura ero non est secundus, quia una est in utroque divinitast Eodem modo Spiritus Sanctus , et posterior Hιio es . ordine, ae dignitate Non tamen perinde id, tum . . . . . quam alienae natura sit, babebit De isto S. Basiiii ιο- -ε ueco inter Marcum Ephesium is Ioannem Doetoiem , hoc omnμTheologum, Provincialem Ombardiae ordinis FS - Praedicatorinn, qui Labinae Ecclesia quasi iugcuium de nobis. et Q.