Ex historia ecclesiastica P. Natalis Alexandri doctoris Parisiensis selectae dissertationes de schismate Graecorum

161쪽

scopatum quis deserent , ad vitam Monasticam Paeniten tiae causa descendit. Unde quidam in eo casu loqui dixerunt Capitulum supradictum, cum quis pro crimine, de quo convictus fuerat, ve confessus, ab Episcopaιi Dignitate depositus, in Monasterio extitit ad paenitentiam agendam inclusur cum utiquis, propter grave crimen, pro quo Episcopatum retinens, Paenitentiam

agere digne non valebat , cedendi obtenta, licentia,

tam Monacbalem elegit. Alii asserentibus sic intelligendum esse vitulum antedictum, ut per se resurgere nequeat, id est, repetere, quasi debitum , quod tali modo dimisit, quanquam ιigi possit, praesertim, si locum tam tum, V non ordinem re signavit. Gratianus II. Pariste Decreti Causa VII. Quaest VII cap. Hoc nequaquam secundum illum Photiani Concilii Canonem, ut Sanae nodi Decretum laudat eundemque ex Gratiani Collectione usurpat . bomas secunda secundae, Quatit. 1 Art. . in Respons ad secundum

argumentum. -

Canon tertius anathemate percellit saeculares,ae, stratus, qui Episcopos, vel sine causa, vel aliqua con-1icta causa, in carcerem tonjicerent, aut verberibus

assicerent.

De Proeessione Spiritus Sancti hae in Synodo actumno fuit, quamvis botius Ecclesiae Romanae fidem, Eum a Patre, Filio procedere docentis damnais tam vellet sed metuebat, ne Legatis edis Apostolicae, qui se in restitutionis illius negotio faciles praebuerant, fidem peti QRomanam Ecclesiam hae reseos damnari minime paterentur, sed totam Synodum in irritum mitterent. Quamobrem rem in aliud tempus distulit. Hanc aggressus est sexta post Synodum hebdomada, di scilieet decima mensis Martii, qua suis piseopis non in Ecclesia, sed in ure Tebelinio Palatii congregatis, praesente Imperatore, Fidei Desinitionem postulante, exhibuit ex omnium

162쪽

sententia Definitionem Fidei in septem synodi Oecumenicis comprobatam contestationibus additis nequid ab aliquo adderetur, vel minueretur Symboluminque ierenum a Constantinopolitana Synodo ecumen, ca seeunda expositum recitari jussum est. Quo facto Latinos suggillarunt, quod verba tua, Filioque Symbolo inseruissent. Post triduum habito Conventu in m gna colesia, iterati Anathematismi, si quis adderet aliquid, vel minueret. Horum postremorum Conventuum Acta seudo-Synodo suae addidit butius sub titulo sextae, septimae ctionis Photianae istius Pseudo- Synodi istoriam habemus ex Aetis Graecis Vatieanae, molumnensis Bibliothecae quae Latinae reddidit edericus Metius, ex cujus versione illorum summam Annalibus inseruit suis cardinalis Historieus

ad Annum Christi 8 9. Quin his in Actia multa sint

ab Impostore botio supposita, Viri Doctissimi Baronius, de Avarius in Tractatu de VIII. Synodo ho-tiana, vix dubitant. Quod Auctor Admonitionis Graeeo-Latinae de seudo-Synodo Photii, quae habetur ad calcem Actorum Synodi Octava Oeeumenicae colligit ex antiquiorum istorieorum eum G eo' Tum, tum Latinorum, altissimo de Photiana ilIa 1- 'odo silentior cujus mentionem secissent, si taatori isset Episcoporum numero celebris.

S. XXVIII.

Poannes VII Photianam Gnosim, botiumue ipsum damnavit; quod re ejus vectifores ece

re. entiuntur itaque Graeculi nonni sit, qui eum in Melesia Romana Communione mortuum os erunt.

Post Photianam Synodum, Paulus Eugenius, de Petrus edis Apostolicae Legati praevaricatores Romam rediere, Bolii Imperatoris, oboli litteras

ad D m ouusicem aximum perserentes; cui

163쪽

dissimularunt omnia, quae Constantinopoli in Pseudori Bynodo contra Sanctorum Pontificum Nicolai, driani, atque Synodi Octavae Oecumenicae Decreta , nec non contra ipsiusmet sannis mandata egerant, aingique permiserant. Nil aliud retulere, quam redditam, restitutione botii, celesiae Constantinopolit nae pacem BuIgariam quoque prout jusserata Ee-elesiae Romanae restitutam: Imperatorem denique Classem mittere, quae Italiam a Saracenorum incursionibus tueretur. Id Uilii Augusti litterae confirmabant, ut onstat ex Epistola CCLI. Oannis III ad ipsum data . . . . Sed botii litterae superbiam eontumaeein sui spirabant Auctoris. His enim significabat cessisse omnia secundum votum Pontificisci tantum se miseri eordiam coram Synodo non rogasse, quod proprium

illud sit eorum, qui aliquid inique gesserunt. Hine suspicatus est Pontifex, non in hae duntaxat parte, sed in aliis quoque Capitibus Legatos, quos ad Sy- nodum Constantinopoli celebrandam miserat, mandata sua praetergressos. Quamobrem datis ad borium litteris, ipsum, nimia licet lenitate, .mollitie re. prehendit ejus restitutiollem qua miserieorditer factam se suscipere, Capprobare significavit caeterum se mittere in irritum, quidquid Paulus, Eugenius, SPetrus Legati in dicta synodo contra Eedis Apostoli- ea mandata fortassis egissent. Sed cum os, inquit, scriptis V verbis, misericorditer tecum specialiter gemdum esse decreverimus, mirandum valde est, cur muιta, quae nos statueramus aut aliter abita aut mutata esse

noscantur; V nescimus Mus studio, ve negιectu variata monstrentur. Ceterum scribens subintuιilli, quod, te innuens, non nisi ab iniqua gerentibus misericordia sit quaerenda, dec. Nam V ea, quae pro causa tuα restitutionis 3nodali Decreto Constantinopoli misericorditer acta sunt, ecipimus. Et si fortasse nostri Uari in eadem 'nodo contra Apostolicam Praeceprioneos egerunt, o nec recipimus, nec judicamus alicuius exi-

per frmitati; Hana Epistolam, quae in Regesto

164쪽

Ioannis VIII CCL numeratur, Walteram ad Uu-wn ugultum Pontifex Murino Cardinali, qui vice Hadriani II. octavae Synodo ecimenicae, cum aliis Legatis praefuerat, ae botium daninarat, perserendas tradidit, eique nova Legatione exornato dedit amandatis, ut uncta, quae in potirema Synodo perperam per tres Legatos gesta essent, Auctoritate Apoitolica restinderet. Id praestitit incredibili magnanimitate intrepidus Marinus, cum rerum in Photiana Synodo estarum seriem Constantinopoli didicisset, ac botii damnationem in Synodo octava factam edis Apostolica nomine contismavit. Id Apostolice libertatis facinus Imperatoris adeo Commovit animum , ut gentium ista, Legationis Pontificiae majeitate violata, Marinum in carcerem Conjecerit, eumque triginta diebus captivum detinuerit. Con-itant ista ex Litteris tubant I ad Uirium Imperatorum. Denique de his omnibus certior factus Ioannes VII1. Decessorum suorum Nicolai Hadriani II. Sententias in borium confirmavit, novoque ipsum damnavit Anathemate ritu solemni conclamato ut d ieet series Synodicatum Sententiarum, Decretorum Romanorum Pontificum, extans post

Epistolam Formiis Papae ad Stγιianum, in Appendice Auctorum Graecorum Synodi vili Oecumenicae, a Matthaeo adero S. I. Latio donatorum. Reeen

sta enim Hadriani H. Sententia in Concilio centum S viginti Episcoporum contra botium ata, hae in

Eudem veneranda antiquitatis Monumento leguntur: Hanc sententiam Papa Hadrianus pronunclaUit , quando Archidiaconus illius Ioannes, qui illi in Pontiscatu po1ie successi, velut omnium ore ad illum ita exesa mavit: Videmus anelidime, ' Oecumenice Domine

Pontifex, in Photio expletum illud Psalmi oraculum, Ps. 72. Iudit peceator, ut delinquat in semet

165쪽

tra Clavigerum, Q οἰicumque bronum aperuit Acere datur ergo velut ignis zelus tuus, s accingere veluti vir femur tuum, V contumeliam Apostolicae Sed irroratam eis ιut justus Judex vιtum ecta, falceque Sententiae triae memor am ejus rescinde omnesque, qui iἰlum sequuntur, e tuentvr nnatbematis nexibus stringantur,vi nisi viva voce, nuque fua illi anatbema dicant, scribantque, ne ad Laicoram quidem aetum admittantur. Haec, a pronuntiavit Joannes, cum Hadriani bronum Successor occupasset, botium eundem damnavir, quando Eugenium, V alios in Bul gariam missor botius per fraudem circumvenit, scio rupit. Nam oannes accepto Evangelio ambonem m-scendit, cunctisque audientibus dixit quicunque boistium non justo Dei judicio ondemnatum judicat, quem admodum nempe iιιum bt qui me praecesserunt, icoιavs V Hadrianus Sanctissimi Papae damnatum reliqueis τυπε, Anathema esso. annis octintentesimo octo ingesin primo, secundo gesta sunt.

Ioannis octavi Sueeeta Marinus, ut primum o lisex renuntiatus est, borium rursus damnavit, o

mesaque eius Acta rescidit. Quod impatientissimos rens Bastius Augustus, Romam scribere ausus est, ipsum non esse legitime electum Pontificem, quod alterius Ecclesiae fuisset Episcopus, multaque alia adversus eundem effutiit, Sub Marini Pontificatu,

Phocius ad Aquilejensem Patriarcham Sehismaticum doctrinam Ecclesiae de Proeessione Spiritus Sancti a Patre, Filio audacissime impugnantem, Epistolam seripsit contra idem Catholicae Ecclesiae dogma, quam

ex Codice ΜS. Vallicellaniae Bihliothecae a riderico Metio Latinitate donatam deseripsit Cardinalis Baronius ad Annum Christi octingentesimum octogesimum tertium

Qui Marino Papa sueeessit Hadriseus III a Baslia Imperator sellieitatus, ut cum bono e legitimo

166쪽

Patri reha in rebus fidei, religionis ommuniearet,

a Deceriris sui sententia dimoveri non potuit, eumque semper, ut damnatum ab Ecclesia execratus est, ut aien insectatus. Sui prae ira haud compos Imperator, contumeliosas ad Sanstym Pontificem litteras dedit quae Hadriano citius defuncto ejus Sue-eessori St.bam redditis sunt. Illis respondet tubanus I. Basilium acerrime his

iurgans, Marinum Pontificem vindicans a calumnia, Photii damnationem eonfirmans. Marinum fuissa antea Episcopum ordinatum negat quod etsi verum fuisset, impedimentum canonicum non erat ne Suminmus Pontifex eligeretur. Quicunque, inquit, stunt Marinum fuisse ante Episcopum, e proinde non potvisese ad alium Sodem transferri, ostendant illi id aperte. Scito, diιecte, ae omni honore digne Imperator, quod ιieet II impedimento fuisset, quod o stitur de Canon

eum tamen id nunquam fuerit multitudo tamen S.

Patrum, V illorum Auctoritas, s judicium potuit illumeonstituere in primo gradu. Et divina providentia re noscens EccIesia Dei utilitatem, in Sedes Principis A-pψοIorum Petri illum collocavit. Quid vero magnus iιι Gregorius cognomento Theologus Nonne mesan-xo transιatus es Et eletius, Sebasta Antioobiam Et Oftbeus , Seleucia Tarsum Ciliciae Et Reve-τentius, Arcb baenice Drum Ioannes, Gordoιia Pro-eonnesum I beodorus, pamea SeUmbriam Alexander Cappadocia Hierapolium Et multi alii diuersis in Dei translati sunt e suis sedibus alienas Disat Celsitudo tua, quibus accusatoribus, quibus testibus, 'mantibus Beatum Marinum fecisse, quae tu dicis, illum condemnasti An ignoras, in prima Nicaena Duodo, quod Beatus Sylve se proclamaverit per Legator,

praesente ibidem S. Consantini in prima Sede a nemine judicetur Quid deliquit Sancta Romanorum Ecclesia, ut adversus eam inguam tuam vibrare, lycio I a . cit e

167쪽

eitare Seduetor iste induxerit Num iuxta antiquum morem, de Θnodo Constantinopoli babenda, ad te lite. ras non dedit Num pro eadem nodo curam non gessit Tum eontra Photium haec subdit: vinam scriberet

Romanorum relecta Lateo huicet botio Si enim haberes Patriarcham, frequentibus Ura Ecclesia ilium litteris staret. Sed et ibi, quod ista gloriosa, s Deo usodita civitas Constantinopoιis altoris fitentio es orbata tu nisi amor, quo te prosequimur , Obibus se . . . . coacti fuissemus adversus praevaricatorem Phoistium, qui contra nos impura evomuit verbi, graviore

torna insigere , quam Proed essore nostri. Neque enimbo di imus ad tui contumeliam; sed tantum ad nostram def nsionem, Umarini majorem gιoriam, qui eadem sapuit, insensit eum Praedecessore , Doctore Uro Sanincussim Papa icolao Scripsit has litteras Stephanus. L anno Christi ossingentesimo octogesimo quinto; quae Leoni ejus filio, cum ille interim obiisset, redditae fuere anno sequenti. Infron Augustus merito Sapientis nomen consecutus, tam es cum Sumitu Pontificis Litteras perlegisset, expendisset- nunti que, Postium tyrannum e Sede Constantinopolitana, di eqsd eui euhahat protinus exturbavit Stephanum Vero Ropbis Principοm atrem suum Patriarcham desgnavit, risee o tiruugulari iussito moxque οιiano eocaesareae Ne- tiopolitae, aliis ejus in Photiana perseeutione Com- Ebi Eripi, utilit ιnibus Episcopis, Praepositis, Presbyteris, Dia-GImpera conis, aliisque veritatis, pietatis Sectatoribus revo-

' catis, hi verbis ipsos est allocutus , Nostrum ex, De Imperium, perpensa veritate, iniquum IIumis hominum Photium a Sede Patriarehali ejecit, . D veitram persecutionem sedavit. Nec ullo pacto co- is a quemquam vestrum, ut inviti cum illo om- , m nicetis, quin potius oro Pietatem vestram, ut , communicetis cum fratre meo, fiat unum viri te. Sin autem inconsultis Romanis, qui Photium se ais

168쪽

, damnaVerunt, nolueritis fratri mea convenire, quoase iam videlicet a Photio Diaconu fuit ordinatus , iri venite, scribamus, 4sittamus una Romam ad Pon . iis lificem, ut dispenset absolutionem Anathernatis iis, se qui a Photio ierunt ordinati. ad docet Appendix Actorum Graecorum VIII. Synodi in Codice P-

Seripsit igitur Leo Augustus ad Stepbanum VI. Ponintificemiaximum, scripsi QSοιianus suo, vi Symmistarum nomine illumque rogarunt , ut infractο-rum in ordinatione Stephani Patriarcha Canonum Veniam Concederet, ac populo ignosceret , qui fraude Photii, & Legatorum deceptus, post obitum S. Ignatii rursus botio adhaeserat. suoniam vero, inquit Stylianus, scimur, quod a vestra Apostolis Sede corrigi,

ε juxta Canones corripi debemus: ae de ausa b milibus bis nostris iteris tuam oramus Venerabilitatem, ut misericorditer nobiscum agas , cum populo videlicet,

qui non fine rationabili enus ubotii ordinationem . . oe

reeetit ut ne, qui Apostoιicae Sedis Legatis Rhado ι, hisci. dum V Zacbariam , qui initio notium Onfrmarunt in Constantinopolitana ede, deinde Eugenium N a lum, qui secunda vice cum in otio communicarunt excepit, uno cum butio interitu damnetur , nec alius infinitus numerus ab Ecclesia pellatur bo enim Deere consuevit Ecclesia. Id probat exemplis Synodi ChaI-eedonensis, quae Dioscorum iniquitatis Principem damnavit , eos vero , qui ab ipso fuerant ordinati, vel Iapsi fuerant, per Poenitentiam suscepis Synodi VII. Oecumenicae , quae Auctores haereseos conomachorum damnavit illorum vero sequaces per Poenitentiam admisit. Quapropter , inquit, decet etiam tuam gularem Virtutem , ubotium quidem tanquam ab initio Sebismatisum Scbismaticis ullagitime o dinatum , et propter atia multa , quae operatur sanata expellere et eos vero, qui ab ipso decepti sunt,

169쪽

misericorditer eum IIis dispensari rogamus ut erie. piae pax, tranquiuitas ita restituatur, M. Stubanus Pontisex, cum nonnullam dissenssionem inter 'γιiani, omperatoris literas animadvertisset, quod illae Pisium a Catholieis ejectuin assererent hae sponte abdicatum, privatam is Religiosam Vitam sectari, timuit ne sibi obreperent quamobrem dilpensationem, quam rogabant, suspendit, jussitque mitti a utraque parte Legatos, qui rei veritatem a-

, perirent. Nor igitur inquit, absque uigenti inqui-Εeeyesiam liti me qualecunque audicium proferre non possumus. oent δ' unpropter nunc sententiam prorogavimus . is opus

his uises utriusque partir Religiosissimos Episcopos mitti, ut

in v filio-Perpensa omni dubitatione . e veritates utrinque ma AD ' Uest tio, dicere possimus , quod Deus volueriti Roman enim Eccιψα instar speculi, s exemplaris veιiquis

Ecclesiis constituitur. Et quodcunque definierit , in sempiternum manet incorruitum θ' ac de causa Sententias magna cum inqustione ferre decet. Anno octingentesimo octogesimo nono, Legati mi L sunt Romam a Leone Augusto Orientalibus

pis pis Per ipsos ad Stephqnum Pontissem Syιianus, reliqui Episcopi scripsere, veniam Canonum Pros l psis ti m , atquς eti/m rogantes. Has iteras λωὰδε ,i is mosus Stephani VI in Apostolica Sede Succeta acee-num sit anno Chiilii octingentesmo nonagesimo primo , ad illas respondit Duo distinxit lapsorum genera,

Saeculares venia dignos scripsit, non ita Sacerdotes quia Dignitatem praebere non potuit , qui dignitatem non babebat. mihi potuit dare botius praeter damnationem, quam abuit per impositionem obliquae manus ,

damnationem praebuit Quomodo dignitatem potuit accipere, qui particeps factus es condemnato Addit Otium severi, cum pro iis, qui ab ipso sunt ordinati, misericordia rogatur. Gravissimas propterea po

170쪽

na illis deberi, quibus EceIesia Constantinopolitana,

tot foedata itiis purgetur. Verum benignitatem, fraternam dilectionem suadere, ut alia toleret, alia penitus e medio tollat. Hanc ob causam mittere se Legatos Religiotissimos Episcopos Landu bum Capuanum QRomanum, quibuscum, S itan ipso, ne . non bevbγιay Ancyraemetropolita, omnia transigantur. Duas tamen conditiones praescribiti primam, ut ante omnia firmetur noti damnatio. Ut ita ante omnia in botium praevaricatorem egum eia versorem, Sententia a Praedecessoribus Oecumenicis Pontifceus Inodice proιata , necnon a nostra Humilit te confirmata, perpetuo tempore immutabilis permaneat.

Secundam Ut qui otio fuerunt ordinati , oblatis Libeιιis se deιiquisse fateantur, U Paenitentiae veniam deprecentur, οιιicentes se nunquam tale quid commissuroI.

De moti post ultimam eius Tauctorationem sub Leone Augusto , nihil amplius in istoria legitur. Ipsum in unitate Eeelesiae Catholicae obiisse seribit

Manue Calecas Graecus Auctor orthodoxus lib. . contra Graecos. Mortuo scilicet Ignatio, Joannem VIII. Indignatione contra Photium, ac simultare deposita,

Patriarcham appelIasse, misisseque illi omnia , quae a Romano Episcopo iis, qui nuper instituebantur, mitti erant solita. Ideo Photivi voti compotem effectum, pugnam adversus Romanum Pontiueem possitnseo Patrem illum a Sanctiim, ad extremum unque vitae spiritum agnovisse Graeci Sehismati ei nonnulli asserunt, botium cum Latinis in Communionem rediisse, quod illi errores jurassent, a Prosensionem Lei ad ipsum misissent. Quod inter alios

ebae Ambiali in Dialogo cum Emmanuel Com neno, Auctor libri de Separatione Ecclesiae Romanae a Graeea maximus arguinus in Dialogo Graee eum