장음표시 사용
201쪽
tiam a Filio hune oriri neque unitatem Deitatis In Patre, Filio hane habere vim consequentiae. Sicut ex eo, quod unus Deus est Filius , Spiritus sanctus, non sequitur genitum esse de Patre Spiritum sinctum, seu Filius gignitur. Cui ob emoni se respondet. Habent utique a Patre esse Filius U Spiritus sanctus, sed iverso modo quia
alter nascendo, alter procedendo. Et ideo, cum nasciatur unus, non potes cum eo nasci ille, qui per oeulius es ab eo, quia non militer nascitur, sed procedit. Et eum unus procedit, nequit ille simul procedere, qui per boc es alius ab illo, quia non similiter trocedit, sed scitur. Et ideo non babet te unitas illa vim consequentiae qui pluralitas obviat, quae ex nativitate nascitur, ' processione. Nam si per alius
non essent plures Filius, ' Spiritus sanctus, aer θος solum essent diver- Id sensu ausali intelligendum, non formali, ut Theologi de Schola loquuntur ex diversa enim Processione diversae Relationes em stunt Persona distinctae. Quae Theologorum distinctio ex ipsemet S. Anselmo accepta est, dicente: Supradicta vero relationis opp0titio, ut ex ea a fitur, qui supradicti duobus modis Deus de Deo est, Et Can. V. probat Filium doeuisse, Spiritum sanctum a se procedere, cum docuit ipsum procedere a Patre, his Domini verbis: Puraclitus Spiritus sanctus,
quem mittet Pater in nomine meo; Et: um autem venerit ille Paractetus, quem ego mittam obis a Patre.
Quid porro est, Mittet Pater in nomine HIii, nisi mittet Pater, tanquam si mittat Filius ut in missione a tm, missi intelligatur Filii Quid vero est: Ego mit- . to a Patre mJi, Ego mittam, tanquam si Pater ini is, ut una, eadem sit misyι mea, hi Patris . . . Unde enim Filio cum Patre dare fimul, vel mittere Θμ
vitum sanctum, et une esse utriusque A simul non ess
202쪽
de utroque cur enim magis dat Filius Spiritum sanctum, quam Spiritus sanctus Filium Aut cur regis
Spiritus sanctus es Filii, quam Filius Spiritus sancti ηsi quia Filius non es it de Patre, si simul S Spiritu Uncto, cui Spiritus sanctus es de Pntre innu, 'Fitio 3 A et Spiritus Janctus non de Filio, non datur a Filio, nec dicitur esse Filii furui Filius non datur a Spiritu suncto, ne dicitur esse Spiritus sancti, quoniam non es de Spiritu sancto. Si autem dicunt, quia Spiritus sanctus mittit etiam Filium, sicut idem ipse dicit per Prophetam: Et nune Dominus misit me, Spiridis Huc boc secundum hominem , quem gerebat, intelligendum est, qui Patris, Spiritus sancti una voluntate tit dispositione mundum redempturus in mundo
idem confirmat cap. 6 ex illis Domihi verbis de Spiritu sancto Nun enim loquetur a semetipso; sed quaecunque audiet, loquetατ Quid est, Non loqueturo semetipso, inquit Anselmus, nisi ab alio babet, quod
loquetur Unde addidit Sed quaecunque audiet, loquetur Quis est, Audire Spiritum sanctum, si qua' discere Et quid est discere, nisi scientiam acciperet Si ergo scientia ejus non est liud, si egentia ejus, abiι habet essentiam, a quo audit ea, ure oquitur , Uquae docet: suoniam idem si illi loqui, quod docere. ivo audit autem neque babet essentiam ab alio, nisi Patre, es Filio Uerum fi babet esse a Patre secundum supradictam rationem, babet ' a Filio. Unde idem Filius dicit ut de meo accipiet, Wannuntiabit Vobis , Quippe quid est aliud hoc dicere, quam me is audiet hoc est, a me scit, quod annuntiabit vo- is bis ' Cum dixit o Quaecunque audiet, loquetur rri non determinavit a quo audiet. Cum vero ait, Dei me accipiet; ne quis soli Patri attribuat, quod ab , alio audit, aperte se esse a quo, sicut a Patre ei. entiam sive essentiam accipiat, demonstrat sicutis mim. cum dicitur Non loquetur a seipso, sed L s is quaec Μ
203쪽
quasteunque audiet, loquetur, ri signifieatur ab o, esse, procedere, a quo audit ita eum profert mis ius is De meo accipiet is Palam ostendit eum de se suo: hoe est, de essentia sua essentiam habere, α, proeedere rimis adde Iulianum Pomerium, igi- Iium apsensem Agnellum, Cassiodorum , Isidorum Hispalensem, Alcvinum, quorum testimonia profert AEneas Parisiensis lib. adversus Graecos , Tomo VII.
Spicilegii. XXII. Ex his botius refellitur, qui in in Epist ismi ista Bςysiiςa, tum in Epistola ad Aquilejenses ehiepiscopum, effutiis Dogma de processione Spiritus
sancti a Patre, WFilio blasphemum esse, repugnarae Christi verbis, dicentis Spiritus, qui procedit a Patre: QSaeris Synodis QSS. Patribus, Athanasio praecipua, Gregorio Theologo, Basilio , chrysostomo, S. Leoni, adversari. Si decem, vel viginti ex Patribus dixerint Spiritum sanctum a Filio procedere, sexcentos id nequaquam dixisse. Quosdam SS. Patrum mulintis in rebus saepe a rectorum dogmatum exacta in recessisse in iis eos non admitti, in aliis tamen reci-
si Quod Dionysi Alexandrini, ethodii, Irenaei, Papiae probat exemplis. Eodem etiam pacto, inquit, si
qui larum deducti sunt, ut dicerent Spiritum sanctum Filio proeedere , illud quidem, quod repugnat Domininicis orbis, non suscipimus, ipsos tamen vener muro a Patrum numero non segregamus. m. Le nem impudenter appellat velut errori suo laventem tquem tamen evertit, non solum loco inter probationea Pudato, sed etiam Epistola 39. seu fi in ditione P. Quenellitis ad urribium data, cap. I. ubi eontra Primscillianistas se loquitur Primo itaque Capitula de monsbratvr , quum impie sentiant de Trinitata divina,
qui e Patris, U Filii U Spiri us sancti ursam, atque
eandem asserunt esse personam V tanquam idem Deus fune Pales, nunc Filius, nunc Spiritus sanatis nom
204쪽
ηetur Nee Irus fit qui genuit, inus qui genitus est,
alius qui de utroque processist. O ieiunt Sehismatiei, in Synodo Ephesin Carisium G ae Presbyterum de eonficto Symbolo Nestorii, quod Ana remseh7 p ius, restius Nestoriani per Antonium, V aco moticobum, qui Thessaradeeatitarum haeres antea jurata, M. ζ. tapori se addixerant , publicarunt verba facientem, in responde- ter alia in eo contenta, hae reeitare is Et in Spiria . M tum sanetium, qui eum fit ex Dei Substantia, Filius, non est, sed Substantialiter Deus Φtpote ejus Subri stantiae existens, cujus est Deus, & Pater, ex quo is quidem est seeundum instantiam peculiari ratione,, Prae universa exeatura quam non essentialiter, seu ausalitate creationis ex Deo censemus esse. Sect, nec Filium illum putamus, neque per Filium Sub- stantiam sertitum. In hae Professone Fidei, inquiunt, Spiritus, persi Ilum non esse asseritur. Illam Synodus audivit diseussit, reprehendit ea, quae reprehensione digna erant quod traditur de sancti Spiritus rigine, reliquit intactum. 4. CriIIus duodecim Caiapitula proposuit Nestoris ejus erroribus Opposita, quae
profiteri, & quihus subscribere deberet in quibus de Processione Spiritus sancti ne verbum quidem habetur, Immo Caeιsinu Papa, tum in Epistola ad e-sorium tum ad Clerum Constantinopolitanum, una Nestorio errorem non exprobrat Denique I eodoretur . Cyrilli Capitula Ia. reprehenden , Propositio . Mem quae ex Fiιio , aut per Filium Spiritum sanctum existentiam habete asserit, ut blasphemam, ae impiam
rejiciti tui objectioni S. C3 ilius nihil respondit -
mnino, heodoreti sententiam, quod in aliis sibi obiectis non fecit, silentio suo approbara visus. Cum itaque Proeessio Spiritus sanet ex solo Patre puhli4 e lecta in Synodo CTbenores Scripto publiae eontra S. Cγrilium defensa, non fuerit a Patribus Ephe.sni rejecta, sententiam illam haereti eam non judica, runt:
205쪽
Respondeo. synodi Ephesinae Patres , non omnes
Nestorii errores examinasse, ve damnasse, sed eos tantum, quos iamysterium Incarnationis evomuerat, a
rum sollieitos, si quid non satis aut de Trinitate. aD firmasset Quae quamvis postea Theodoretus in pejorem sensum traxerit; attamen sancta Synodus QS. D riuus , ne Ecclesiae Christi novam inferre controisversam viderentur , in praecipuum, manifestum se rorem subvertendum toti incubuere quae vero in rectum sensum trahi posse videbantur, neglexere. Verba
porro Symboli, ouod a Carsis Presbytero lectum est, sensum Catholicum patiebantur Milicet Spiritum saniactum existentiam per Filium non habere, id est, non fuisse actum, ne creatum a Deo per Filium, eum reliquis omnibus creaturis. Ideo haec Propositio non est a Cone illo reprobata. Sed cum in eodem falso Symbolo scriptum esset se Primo quidem ae praecipue Deum se Verbum, qui secundum essentiam Dei Filius, moisse minus est, mente concipientes, mox vero in illo, Mis eum illo, quod assumptum est, hoc est, Iesum a se Nazareth, animo complexi, quem Deus Spiritu, &M virtute innunxit, tanquam in conjunctione eum Dei se Verbo filiationis, & dominationis participem. Ex quibus verbis dubiui nascebatur, an Spiritum Santium proprium Filii, vel alienum: aliena, non pro pria virtute Christia miracula facientem essorius assereret S. Cyrilis latenti veneno antitodum opposuit Anathematismo IX. docens Spiritum, per quem Filius in natura assumpta miracula patravit, Proprium Filii esse. Quod Theodoretur ad Processionem Spiritus sancti conversum, alumniandi ibidine reprehendit. Eius vero eriminationem S. ori ius non neglexit, sed ejus objectionem consutavit ipsius Christi verbis somnia quaecunque habet Pater, sua esse, e se Procedit enim, inquis, ex Deo, Patre Spiritus sanctus, secundum se Salva oris vocem . sed non est alienus a Filio: - mnia enim habet cum Patre; ao ipse edoeuit deis Spiritu sancto. Omnia, quaecunque habe Pater, mem . , sunt.
206쪽
iunt. Propterea dixi vobis, quia de meo accipiet;
A annuntiabit vobis. - manuel Caleeas lib. a. contra Graecos, ait S. rillum QEphesinos Patres, sapientiores Medicos imitatos fuisse , qui cum infirmum gemino morbo laborare animadverterint adversus eum, qui perturbat magis, .sectione indiget, etsi in suo genere minor esse videatur, prius armantur. Et Iudices saepenumero reum aliquem nacti plurimis crimini. bus obnoxium, illud unum , in quo deprehensus fuerit,
omissis interim aeteris, illi maxime o ieiunt. Ita tu causa Nestorii Patres se gessisse , praecipuum errorem discussisse ae damnasse, alios, qui non ita erant mani, neglexisse. . O ieit botius Leonem III. Romanum Pontificem immaculatam fidei doctrinam quibusdam ancylibus quasi clypeis onstruitis .columnis erectis scripsisse, Cad
classe valvas in conspectu omnium collocasse, ut nullo modo Novatoribus pateret aditus depravandi Fidei
Symbolum, & asserendi Filium secundam causam Spiritus sancti praeter Patrem. Ita scribit in Epistola ad Aquilcensem Patriarcham. Respondeo. Factum Leonis III. Photio non favere: qui tametsi illud, misque, addi Symbolo is cantari non probaverit, nulla causa tunc id postulante, nulla urgente necessitate, Symbolum absque illa additio. ne in argenteis tabulis exaratum servari jusserit ad memoriam posteritatis sempiternam tamen Processionem Spiritus sancti a Patre, Filio, ceu dogma dei ab Ecclesia credi professus est, ut constat ex Actis Collationis Legatorum Gallicanae celesiae QCaroli Magni mperatoris, ex Synodo quisvanensi ad Sedem Apostolicam directorum cum Leone III quae ex Abbate maragdo Sirmondus descripsit Tomo II Con-οiliorum Gallia, Lectis enim a praedictis Missis per minis ordinem testimoniis, de Proeessone Spirith sancti atriens,
207쪽
Epise me auditis, ait dota sentio, ita teneo, cum bis A
'P iuribus , s sacrae Scripturae auctoritatibus. Si quis
Assis . adite de ac re sentire, 've docere voluerit, defescorbetem do, di si conversus fuerit, ei secundum hune sen-A sim tenere voluerit, contraria sentientem funditus abjicio. Rotantibus deinde Legatis cur non esset bonum
inserere Symbolo, cantare, quod credere bonumerat Respondet Pontifex Bodum certe, es valde οὐ num, utpote an Fidei Sacramentum magnum, quod non licet non credere , quisqvis ad hoc valet pertingere.
Quaerentibus rursus Legatis, Num Patres, qui in sex universalibus praecipuis Conciliis sederant, recte noulaeissent , si quatuor tantum addendo syllabas tam pernecessarium Fidei Sacramentum euntiis deinceps saeculis perspieuum redderetur , Pontifex respondet: Sicut non audeo diceres, non bene fecisse , si fecisseno quis, procu diato sicut caetera, quae de omiserunt, scientes inseque V non tam mana, quam diuina iuuminati sapie tia fecerunt: ita quoque non audeo dicere sud eos nobis
minur intellexisse, perpendisse, cur dimiserunt, e cur di missum ne ιtra mitteretur, sicut es caetera probibuere. Tu tui videte, quid sentiatis de vobis. Nam eae ego. me illis non dico praeferam; sed etiam illud absit ibi, ut coaequare praesumam. Reponunt Legati, nec tam superbos se esse, ut illis sese non tantum pracerre, sed vel coaequare praesumant. Sed inquiunt sui praefatum Θimborum a quibusdam it cantari reperimus, U quod id Ecclesiastico congruere Fidei, sicut sentiamus, utru' que cognovimuxe atque per boc nunc jam Iurimos
doctos V fine ne usque in nem saeculi, de tanto Psterio, si ita teneatur, instruendor esse Unovimus, melius nobis .ifum fuit cantando a tos inlisuere, quam cendo indoctos relinquere. Pontifex ipsos interrogat Num universa bujusmodi Fidei Vie Sacramenta, quae Θmbolo non continentur, in quibus, qui ad bo pertingere potes, Catbolicus esse non potest, Symbolis inferenda, propter compendium minus inteιιigentium , ut cuique IN buerit, addenda sunt Legati respondent: Nequaquam,
208쪽
ssio non eque omnia necessaria sunt.Et rogant Papam, ut det aliquid aeque necessarium, quod symbolo desit,ae illud de Processione Spiritus sancti a Patre, WFilio. Respondet ille: Numquid magis salutare es credore periculasumve non credere Spiritum sanctum a Filio
sicut a Patre procedere , quam Filium Sapientiam Deum a Sapientia Deo, veritatem Deum a veritate Deo genitum esse V tamen utrumque unam sapientiam, unam verita
tem essentialiter Deum esse cum tamen conset id a M. Patribus eidem Smbolo inditum non esse objicientibus Legatis cantandi Symboli datam esse ab ipso Pontineo Iieen iam, respondet illes: Ego icentiam dedicantandi, non aut m cantando quippiam addendi, minuendi, seu mutandi invi expressus Οιiquid, quia vos cogitis, squar: quamdiu vobis in hoc satis fuit, quomodo in hujusmodi cantando, e celebrando Sacrosanctis diseriis functa R mana tenet πιesim, nequaquam aut nobis in talibus Iaborare, aut aliis aborandi occasionem necesse fuit ingerere. Quod vero asseritis, ideo vos ita cantare, usniam alios in illis partibus obii priores avdsi cantasse , quid ad nos Νο enim idipsum non cantamur, sed egimur, sae-gendo docere , nec tamen legendo, aut docendo addere quippiam eidem Θmboι inserendo praesumimus suae vero praedictis Dmbolis Fidei tantum non congruentia deesse cognoscimus, non cut saepe dictum inserere praesumimus, sed locis temporibuave opportunis, quibus competit, ministrare
objiciunt botrus, aeterique Schismatici Synodum Constantinopolitanam sub omne VIII. celebratam in qua Legati Apostolici Symbolo Fidei, quo Spiritus Eanctus tantum dicebatur a Patre procedere, subseripseres ne aliquid symbolo Fidei adderetur, vetitum
Respondeo , Synodum illam non fuisse legitimam, cui botius praesuit, depravatis Literis Romani Pontificis, Octavamque Synodum Oecutaenicata damna
209쪽
vli mi qua Legati mandata sedis Apostolieae violarunt, Ecclesiae causam prodidere. Ne tamen ulla mentio de Processione Spiritus Sancti, aut de adjectione ad Symbolum, hac in Synodo facta est. Si
quis enim in extremo estorum Θnodi ipsus ordine ε ditione dictum putat , quod sciιicet non oporteat auia ferre, vel addere quod etiam quidam ad seducendus m-sliciores obtendunt sciendum ess ocra quibusdam, postea Gesis Gnodsιibus appositum, in ostendere nitentibus, bujusmodi additionem fuisse prohibitam. Hoc autem rationem non babere, perspicuum est Primum quidem quoniam in Gejus hujus Inodi Commentariolum quoddam est, eorum, quae in eo Concilio erant discutienda, expo-: ' sitionem per ordinem continens, quod Legati Inodo pro-kium Le- posuerunt Commentarium fibi a Summo Pontifce datumgati g asserentes, ut memnissent, quae in ea Inodo e dicen suis viis da, e facienda essent. Neque enim in eo nidquam de Ponti est additione, vel de Θmbοι omnino scriptum 18. Et certe
id .in primo statim fronte ponendum fuit , ve a Romano P0ntilis illis de hoc fuisset quisquam imperatum, flueetiam Θnodus illi, quam quadringentorum ferme piscoporum i Iebat numerus, blaspbemam hanc additionem putabat, cur non principaliter de illa verba fecit Ita enim in praecedentibus 'nodis de de primo loco semper agebatur. . Cur autem in Deum blasphemantibus conυenie .hant , ipsisque de concordi ad invicem tuenda obtempera hant, ve omnino sub flenti se continebant. Quando e nibi dixisse comprobantur, cui non per jicuum sit, ve- ram eos illam additionem existimasse. Neque enim dici potest eos ignorasse Latinos cum additione Θmbolum legere , cum id Oriens totus jam tunc, Ριte e L. Maximi temporibus didicerit Deinde, ut comedamus . botium additionem non admi=sset rationabile certe non erat, potio quam a Romano Pontifce Patriarcha confrmatus fuerat,
verbum de additione movere : ne vix tandem voti commpos effetius, per illum rursus abrogatus, amitteret om nia. . . . . Et illud autem indicant adjectum a quibusdam, quod pus plurima , Imperatorum anni, subscripta
210쪽
nesque Episcoporum annotatae sint, gloria reddita sit Deo pro Ecclectae unione Dure omnia in ne efflarum nodalium scribuntur suo autem de n0 adjiciendo,
mel auferendo adjectum est, seorsim postum, V ab aliis operte disjunctum, V separatum es. Non igitur fuscipiendum est os eorum quae inquirebantur, enodationem, post compositus rei, pos finem denique Concuti, pus illa, quae in sne Synodorum opponi consueuerunt, rursum illos putare de bis agere coepisse, de quibur nuιι esset facta
mentio. Aut enim principaliter ea res agenda fuit, aut non ita praeteremGer, es intempestive se proeter locum
debitum agenda. Ita tispondet,anuel CaIecas lib. .
Objidit botius , Quis cultui initiatus Christiano
ferre queat duplicem in Trinitate causam dari, atrem nempe causam Filii, rapiritust Spiritus autem ausam Filium 8 Hoc est, inquit, Nonarchiam in dupli-ee in Deitatem de OIvere. Praeterea, Si proprium sit Spiritus solius in diversa principia relationem habere , solius erit Spiritus principium habere muItiplex, .non unum. Tertio, Spiritus proeedit a Filio. Utrumne eadem Processione, an avrsa Processione a Patre. Si eadem, quomodo nou ammunicatu ur Pioprietates.
Et compria, inmarcionis, manetis haeresim inpingitim Respondeo, Non esse duplicem causam ut Graee loquuntur id est, se Principium duplex Spiritus San--- , quia vis eadem spirativa est Patris, & Filii ad
is quos unica relatione resertur Spiritus sanctus, ut ad se unum Principium, seu & eadem Processione ab u- troque procedit, ut amborum communis amor. Nec propterea communieantur proprietates, immo ominmunicarentur, nisi Spiritus sanctus a Filio procede- ret,