장음표시 사용
391쪽
An Papatus esie extra Romam possit. 3 7
A determinati, ac praecipienti. praeterquam in his,quae pertinent ad fidem,& ius diuinum. Et hoc probant illa tam
multa,& tam etsi cacia argumenta, & restimonia praecedentis conclusionis.At vero quando ex accidenti, di ha- bita ratione circunstantiarum,ex eo quod Papae obediatur,imminent graiussima damna, quae euitari debent si uel resistatur, ut videtur in nostro proposito contingere, tunc diffinio in hac. 4. conclusione, cum reuerentia ac timore esse Papae obuiandum, potiusquam cum tem ritate obediendum .Haec omnia,Vt fatear, curiosiora qua necessaria sunt. Nam certissimum cum mihi, tum caete Qtibd Deus
B ris fidelibus esse debet, Deum paterna cura. ac speciali speciale e studio , & prouidentia, consulere, ac consulturum sore rigore Rosemper Ecclesiae Romana, & Romanis Pontificibus. Wς μ i ii ης Ac proinde nec Romam desolandam, aut inuadendam M' aut in haeresim unquam pertrahendam, aut ab ea prima sedem remouedam esse, certum, di indubitatum Catholicis esse debet. Verum Theologis postquam indubitatas omnes etiam fidei quaestiones in dubium vocare datum est,hanc praetermittere minime debuerunt.' D primum ergo argumentum in oppositum factu XIII. respondetur,omnia illa testimonia, quibus Christo ArgumElis Ciubente, aut Deo instituente&prouidete, sedes Roma- initio factisna dicitur esse supra caeteras omnes Ecclesias, non loquii difficillimistur de sede Romana, quatenus Romana est, sed quate- r6pς φιμrnus Apostolica,& uniuersalis est. Rursus, non loquuntur de Romano potifice, ut Romanus est ed ut succedaneus est Petri do Ecclesiae caput,& orbis Episcopus. Vnde si haec duo scpararentur per Ecclcsiae decretii, aut per voluntatem Papae,Episcopus totius Ecclesiae,& Episcopus Romanus, iam omnia illa tam illustria priuilegia, A praerogatiuas, Episcopus totius Ecclesiae tibi vendi V v caret,
392쪽
caret ,tanquam de se dicta,& sibi concessa: manente Ro Amano Episcopo sine illis ut enucleatissime. f. io.explana Apti simu tum a me est. Quod autem illa duo dii imi possint, sata
exemplum tis superque ostendimus. 3.7.9.&.io. quandoquidem no de Generali diuino iure,sed humano coniuncta sunt,scilicet, Episc
εμ Orii'μ panis orbis,& urbis. Quod hoc ego exemplo illustrare --ὸ ba soleo ordines,atque initituta Fratrum Religiosorum inituri Ea hisis duplici sunt differentia,quo ad praesens attinet.Namquet protollitu. dam sunt , Generales habent toti ordini praesecton, qui nulli particulari conventui praepositi sunt: sed aeque
omnium conventuum curam habent, & regimen : ut
sunt Generales quatuor ordinum Mendicantium : alij nsunt Ordines. qui generales habent Uni peculiari praesectos conventui. , licet uniuersales sint totius Religionis . passores,ut in ordine D. Benedicti,in hac obseruantium monachorum Hispaniensi cogregatione:in qua Generalis, unius peculiaris conuentus est Abbas, atque praelatus,videlicet, Vallisoletani:cui tamen cura etiam totius 'congregationis incumbit. Et similiter in Ordine Diui Hieronymi prior Sancti Bartholomaei de Lupiana, eo ipso quod illi praeficitur conuentui, totius eis Ordinis praeiul. Porro, quis vetuerit,quin si Patres harum religionum vellent 'oppositum itatuere,ut scilicet dignitas Cgeneralatus ab illis conuentibus abiuncta , applicaretur . . praelatis aliorum conventuum , vel nulli in speciali, sed per totum ordinem libere vagarentur Generales,
aequam omnium coenobiorum curam gerentes : quis
inquam prohibet, quin hoc possint facere in suis capitulis , & comitijs Nisi sorte superior aliquis, videlicet, Papa earum mutationum faciendarum potesta- , litatus Wm , i in i m causam , ipsis ademerit, aut limita lex ripturi. uerit, Ad hunc ergo modum. cum nullum ius sup rius
393쪽
An Papatus esse e tia Romam possit. 3 I
NHus videlicet diuinum , Pontifici ipsi summo aut Eccles te in hac parie, arctauerint potestatem, quare non poterit tota Ecclesia, atque adeo Papa ipse pro suo arbitratu , hanc pontificiam dignitatem , quae Roma nae nunc Ecclesiae annexa est alio transferre, aut nulli bi collocare : sed relinquere penes aliquem uniuersa, lem pastorem, qui , .licet nulli esset Ecclesiae specialiter deputatus,omnium esset pastor &praesul vide. f. s. in.3.
Ad secundum argumentum,.quod Historiarum authoritati innitebatur, existimo me. f. 7. Congrue ron spondisse. Ad illum lector recurrat locum : nam ego earundem rerum atque Verborum iterata scriptione,nolo ad in iustae magnitudinis Volumen, meum a scere librum. Solutionem etiam praecedentis argu menti consulat pro explicatione illius cap. fundamenta. de electio. in. 6. nam quod in eo Videtur astrui, scilicet.
in urbe Romana Christum instituisse caput Christi nae religionis, soluitur, aut dicendo ex praecedenti s lutione, quod aliud est Christum instituisse Roma num Pontificem : aliud instituisse quod Pontificatu qperpetuo esset Romae. Horum duorum primum, verissi C mum est, ad bonum sensum, quod, scilicet, illum Christus instituit,qua ratione summus est pontifex, non quatenus est Romanus: Secundum vero, ut falsum refellimus. Alit dicendo ex secunda probatione. I. concl. illum priuatam Christi voluntatem,quae soli Petro manifestata est, quod Papatus esset Romae,vim non habere ad statuendum diuinum ius ut inibi visituri est. Vide
christi iam ostensum cI 9 7 quodno cogituatius
Ex una de lare diuino, Cr altera ehi
394쪽
est Papa, notamen est de iure diuino. Non est ide, oppositionem pertinere adfirm,er ad ius diginil.
est, quod Petrus habeat successorem, quodque ille qui A
succedit illi, sit papa totius Ecclesiae . Rursus, concedimus Romanum Pontificem csse, qui de facto illi succedit. Et cum insertur, de iure diuino est, quod Romanus Episcopus sit pastor Ecclesiae negatur consequentia,propter variationem appellationis. Nam quod ad minorem attinet, sane non succedit Petro Romanus episcopus , quatenus Romanus est , sed quatenus Papa est, &caput Ecclesiae, sicut nec Petrus vicaria Christipotestate iunctus fuit, aur habuit totius Ecclesine principatum,quatenus futurus Crat Romanus episcopus, sed qua
tenus princeps & caput fidelium . ab ipso initituebatur. B
Cuius rei in signis est coniectura, quoa per quinque annos priores a suo pontificatu .imo per. iz.non sitit Romanus episcopus, Ut iam ter quaterque dictum a nobis est. Sed.exactam huius resolutionem iam a me audi,t Theologus,nisi praeterili solutionem cuiusdam argumenti, supra. f. io.Vbi ego accurate,& persecte, ut existimo, hunc nodum dissolui. Ad id vero quod opponitur , scilicet, Ex Vno principio de fide, S alio naturaliter cognito, sequi conclusionem de fide. Respondetur, id ad nostrum institu
tum non pertinere. Non enim negamus nos,ecte nunc Cde fide,quod . Romanus Episcopus sit Papa: sed quod largamus est', quod id pertineat ad ius diuinum. Quis
ignorat multa esse de fide catholica tenenda, quae ad ius diuinum minime pertinent. Nam quaecunque propositio a Papa, vel a Concilio distiniatur , continuo pertinet ad isdem catholicam: non sic ad diuinum ius. Vt, de Fide Catholica teneri debet, Matrimonia clandestina nunc temporis irrita esse: at mimine hoc per tinet ad diuinum ius,sed ad humanum '. quandoquidem - ab hinc
395쪽
An Papatus csse extra Romam possit. 3 pr
.' ab hinc triginta annis non erant irrita: di rata fieri rursus per Ecclesiam possent modo. Sed & haec multas etiam implicant difficultates,quae expendendae a nobis in praesentiarum non sunt.Nactantus,Traitatione. Q. Theologica,& Cano, lib. s. c. 8 ad. io & Corduba. q. 19.in lib. i. &Ioan .Medina, d.de Poenit.in.q. de cofessionis necessitate. 3. Esset tamen dubium.Videntur constandere propositiones,quae sunt de fide cultis,quae sunt de iure diuino.Quod si pergas obij cere, Ex v no principio pertinente obirato. ad ius diuinum & alio moraliter, aut naturaliter cognito, quid sequitur Respondetur,parum reserre quod illud als terum sit euidenter cognitum, si aliunde non habet per Ssμtist tinere ad ius diuinum, sed ad humanum. Nam si ad humanum pertinet,conclusio inde elicita ad humanu pertinet ius:quod contingit in proposito syllogismo. Id ego productis Geptis elucidaui 3 io.ad s. Neq; Vero est sexti cicii tu ticertu Conclusione ex Vna praemissa deside,& altera cui
delicollecta quidquid dicatCano,esse deside imo existi a fidhiniimo non esse de fide.Vt, verbi gratia, in hoc syllogismo: te a euidenis Omnis homo est risibilis,Christiis est homo, ergo Chri ti,non pertissus est risibilis.Haec conclusio in rigore non est de fide, net proprio quidquid etiam dicat Vega,lib. 9.super Concit.c.39. Veia ς f ςm c rum quidem est,in duobus illis syllogismis,in illo tertio
argumento adductis, conclusiones illas ad fidem pertinere: non tamen propterea quod sequatur ex Vno principio de side,& alio euidenter cognito,Vt perperam existima-uitCano supra ad .io.Et quantu ad hoc optime dicit Vc ga circa medium illius cap. nam cum conclusio sequi debeat deluse em partem, non poterit conclusio habere certitudinem fidei,ex vi praemissarum, quarum altera solam habet certitudinem luminis naturalis. Habent itaq; conclusionesillae adductae in arg.certitudinem fidei, non ζ . V v s ex vi
396쪽
ex vi praemi una, aut syllogismi per quem inseruntur: αsed aliunde, & ab extrinseco Nempe quia altera illarum conclusionum. videlicet, Christus habet duas voluntate; & duas operationes,immediate diffinita est: in Concilio Chalcedonen.tempore B.Gregorii Papae, contra Monothelitas altera vero,scit icet,Concilium Nicaenum noerrauit in distinitione fidei & morum, etiam eli de fide, lita rota Ecclesia,ab hinc plus mille ducentis annis, illi. concilio assensum fidei praebuit. Est autem de fide,quod
per multum tempus ecclesia non potest in magno errore Versari.Verum extra chorum saltare, veteri parocinia
prohibemur. BXV. A D quartum argumentum, quod sacris traditionibus Tria trudi 'nuebatur, respondendum eit, si praefari quaedam pertionum gene tempus nobis licuerit.Enimuero non omnium traditio- τέ trquat num par est vis,&authoritas. Sunt nanq; quaedam tr
' i ς pς ditiones diuinae quae,scilicet,a Christo domino emanam μ' η ' runt: vel immediate ab ipso,vel mediante Apostoloru lpraedicatione. Aliae sunt traditiones,suae dicuntur non diuinae, sed Apostolicae,quia ab ipsis Cnristi Apostolis primo traditae sunt,& institutae.Aliae tandem dicuntur Ecclesiasticae,quae, scilicet, Romanorum pontificum , &vniuersalis Ecclesia usu,& approbatione ad nostra usq; C tempora peruenerunt. Scio, Martinum Chemnicium Germanum haereticum, Traditionum octo genera posuisse eas ut pessundaret,& irrideret. Verum, quoniam negotium esset fastidiosissimum eas recensere, remitto vos ad Diegum Paluam, Desensionis Fidei lib. 1. virum de Tridentina fide optime meritum, cuiusvavi lectio- . Tr iis istici ne prolixi Heretici fastidia compensabitis. Nos ad trias ' omnos membra reducimus. Et quidem traditiones pri- ' mi penezis, quae, scilice diuinae sunt, tanta eminent au
397쪽
An Papatus esse extra Romam possit. 3 I x
A thoritate,ut perinde ac ius ipsum diuinum,quod in sacra scriptura continetur, sint nobis amplectendae& ven randae.Huiusmodi sunt,quod sacrum Eucharistiae sacri- .sicium in Ecclesia quotidie celebretur: quod praemittatur confessio sacramentalis quodq; confessio ipsa sit auia Exti Di diricularis:quod per subdiaconatus,& diaconatus ordines Mnin m traad preabyteratum fiat promotio: quod in consecratione M iρη- sanguinis dicatur, aeterni testamenti, mysterium fidei: quod sacramentum baptismatis, & confirmationis non iterentur.quod sanctorum memoria in templis & orationibus publicis fiat,&c. Istae,& aliae huius generis,sunt traB ditiones, quas Apostolos ab ore Christi pendentes, &eius doctrinam iugiter auscultantes, inde hausisse semper existimauit Ecclesia. Pertinent igitur ad ius diuinum, licet neque in scriptura contineantur,nec inde per multas
consequentias deduci valeant. - .
Secundi generis traditiones,quas Apostolicas aepel- ilabamus, quoniam ab Apostolis tanquam ab Ecclesiae spostoli .
rectoribus, & fundatoribus humano instituto acceptae quae non msunt, non faciunt diuinum ius, sed humanum.Tales sunt ciunt ius di Dominicam diem festiuam esse. Quadragesimale tem- ianum pus:Minorum ordinum institutionem,& susceptionem: Religionum monasticarum usum,&c.Igitur huiusmo- di traditionum vis non exuperat authoritatem ecclesiae, r* plut quae penes Romanum Pontificem residet:ac proinde au 4 t ρημ' thoritate Pontificia,& ecclesiastica poterunt aboleri, & transmutari,ut latissimὰ vidimus supra. f. q. &sere dic tur in.c. significasti. te electi.&. c. bene quidem. 96. distin Q , Quod si objicias.c.requiritis. i.q.7.&.c. confidimus&decreta perquam multa quae habentur. 2 s. quaest. cap. i. c. Omne &.c. sunt quaedam. sed praesertim. capit. contra statuta. dc est decretum ZoZimi Papae: Contra statuta pa
398쪽
solutio. trum addere aliquid, vel mutare, nec huius sedis potest AQuoi P pG authoritas. Dicendum,illud verbum,potest, non signifi-ηρο pqtς t cat absolutam potestatem, secundum quam Papa abro-
tis . oab . stolosum, imo di ipsa D. Petri, quae quatenus rectores iiii, i adi erant & episcopi Ecclesiarum instituerunt Nam &quod tionibu , ipsam diem Dominicam,& paschalia sesta infirmare pospotest tame set,& prorsus dehonorare, & profesta facere, dicunt Syl
cet de Feriis,&c. Igitur illud verbum, potest, significat, non posse Papam haec instituta abrogare potestate ratio- Anabili, secundum quam dicit regula iuris. Id possumus
quod iure possumus. Secus tamen de plenitudine potestatis suae. Et eandem habet explicationem. c. istud requiritis. i. l.7. Alias duas explicationes horum canonum adducit Aug. leAncona doctissimus, in lib. de potestate Pape. q. 6o. v. 8. Vbi tradiat etiam,quomodo contra statuta omnium Conciliorum, exceptis quae ad articulos fidei pertinent possit Papa dispensare. De quo supra.7.&.9. 3. Tertiu ge Tandem in tertio traditionum ordine constituimus nui traditio eas quas Ecclesiasticas appellant Theologi quae, scilicet, a Romanis Pontificibtilaatq; ab uniuersali ecclesia, pau- Cς ι si tiς n Apostolorum tempora statim coepta seruari,nulpapaphis la Vnquam dei uetudine ad haec Vsq; temPora delecertit:
nutare. cuius generis multae Ieteruntur. c.Ecclesiasticarum .ii. l. Exempla ha Vt, signare nos signo crucis, Vngere Oleo quos baptizaruim tradi anus, has,illas': caeremonias in sacro altaris, & aliorum sationkm. cramentorum ministerio exercere, &ci Is autem canonia.d sub Augustini nomine refertur, cum tamen Augustini non sit,sed D.Basilii. lib. de Spiritu sancto.c.27. quantuis mendosus,& vitiatus, de quo alias. Igitur quo ex tam . . multis
399쪽
An Papatus cssae extra Romam possit. 3 1 s
A multis unum promamus quod nostra interest, dicimus: Papatum esse Romae,esse quidem perpetuam Apostolo rum ,& Ecclesiae traditionem,at non esse diuinam: quia, R qmς tr ivt bene tradit Caiet.in illo. Qi; Institutio Euangelica in . . 'his mutationibus non se impedit De Traditionibus mul Aia ala in Lindano videri possunt lib. . suae Pan liae Euan- delebilis, gelieae,ubi eruditissime,& dili tissime loquitur. c. ioo. distina cc lib. s. per totum aduersus pCraulum Brentium,quid ra bilis ditionarios,& Traditores ore blasphemo appellat Catholicos: quod sacris traditionibus fidem, & Ecclesiam constare etiam dicant. Scio Lindanum lib. .c. 86. vehemen-
B ter declinare in oppositam sententiam, qua dicitur de iu- re diuino esse quod papatus sit Romae: verum postquaallatae authoritates, ac rationes, in eam non potuerunt nos abducere, Lindanus timendus nobis non est. Caetera vero,quae in eodem. . argumento obiecta sunt ac,
te diluuntur, si fassiseerimus, verum tae ludi Christus Dominus specialissimam geratRomanς ecclesς curam non solum qua Vniuersalis est,sed qua Romana est.Id que tum ob alias causas,tum meriit, B Petri, qui eam vi hem a se praeali selectam illustrauit, aluit, fouit,&c - lesti doctrina seminauit,& suo demum strigauit sangui-C ne Atq; adeo minime sermidandum est, permissurum Deum ut tantis Beatis imi Petri meritis& precibus si in xviii , suprema sedes e Romano isti in alium locum tranL Q,ύdhoeri
r Rr sextemiape D quintum argumentum respondetur nostram lia- nitus disiuctenus traditam doctrinam toto coelo ab haereticorii ab rei stramite aberrare,vel, Ut verius dicamus,lsorum senten- recinrtaliam a nobis errare Quanuisenim demus, non esse dedit
uino iure, quod papatus si omae, non continuos ii se in
400쪽
Episcopos sibi uniuersale Ecclessae potestatem usurpare: A i
na non a seipsis,aut a paucis praedecessoribus, sed ab om nibus, sed a Petro traditum est, di a caeteris acceptum, quod cum primum quis Romanae sedi praelicitur,touecclesiae praesectus intelligatur. Vnde praeclare Thomas
Uviclephu,qui fideles demetare conatus Romae insidiabatur,& detrahebatCSi bi,inquit Vvicleph, ripa TLbris non videtur honesta, noli Romam obiurgare , non ' Constatinum,uel Caium, sed Romulum. Non isse Papa hodiernus,no praedecessor eius ante mille annos nouissumos, Roma elegit in sedem,sed ante eum Fabianus,ante vcum Sotus,ab Euaristo ante eum Anactetus,& ante euClemens,& a primo Petro & quidem ut iam dicit Aug. Hon hocPetrus a se iesio sed a Deo vocante delegit. &c. Haec Vual.Qui tam edicit id Christum instituisse, ut ab
extremo hereticorum errore δiscedat.Pr terea,dicimus. non esse scintillam apparentiae,quod Romana sedes a teporibus Phocae aut Costantini coeperit, ut superius a nobis in quaestionis huius initio ostensum eit,& tractat Lm damis hi, Panop vi omnino videndus eli, cuAluaro Pelag.liba de Planctu Ecclesiae .art.37.V vald. tu
non ideo Romanus Pont. praelatus eii toti Ecclesis uti Quo mo Imperatores id instituerunt.Vide. l. s. per multa capita. Imperatores Quod autem authoritates illae allatae in argumento so- . au*eri t nare videntur, scilicet, a Phoca, aut Constantino c x pisse, congruam habent intelligentiam, Videlicet, qriodilli Imperatores declarauerint, & defenderint Romanae Ecclesiae excellentiam ab insurgentibus aliis, liue Graecorum, siue Latinorum cclesi s 'contra Romana. Ouod vero adducitur,potius Hierosolymitanam aut