장음표시 사용
701쪽
. An Christus satisIde rigore iustitiae.
A non necestitaturab aliquo extrinseco, tum ob alias rationes quas in solutione huius proferemus,ergo,&α Pposita nihilominus pars desendenda su scipitur avi nobis' iam cum multis scripturie& Patra &Theologorum tellimonijs tutari possemus, & rationibus etiasortissimis obmunire,his omnibus,quia nocte intercipimur,valedicimus,& ad argumenta dissoluenda properamus.Erit enim unquam ille dies, mihi cum liceat hanc grauissimam controuersiam rimari, & ad amussim, ut aiunt,librare & expendere. Ergo ad primum & et argumentum respondetur,Chri B stum vere satisfecisse alteri, scilicet,Patri&Spiritui Sancto.Nec obstat quod offensa facta fuisset Deo, ut Deus eidum enim Deo facta est,censetur etiam singulis personis fieri, & sic ad quamlibet earum dirigi & ordinari poterat satisfactio:& Vnapoterat alteri satisfacere. Sicut iniuria facta alicui familiae,sit singulis de familia,&vnus illorum posset vocem & vicem delinquentis assumere,& pro illo satisfacere toti familie.Nec rursus obstat,imo iuuat maxime ad exhauriendam totam vim argumenti quod dicamus,Christum satisfecisse sibi ipsi. Certe si Praelatus ut rem hanc illustremus exemplo) se infama C peccat contra iustitiam commutatiuam, & tenetur sibi famam restituere,quam si restituat, satisfacit ex iustitia propria 5 perfecta. Nam licet sit una persona, habet ramen rationem duarii, scilicet,personae publicae, & perΕ-nae priuatae.& quidem Vt publica,est ostensa:vt vero pri' uata,satisfacies.Christus autem una licet sit persona siniplicissima, tamen duplicia personae rationem sortitur,scilicet,liumanae ac diuinae .ut diuina offenditur, viliunia . na satisfacit sibi ipsi.Porro duo haec argumenta si aliquid conuincerent,probarent Chrillum non Llum non .sa-
Verasententia quos de toto rigore iustitia chri
702쪽
Acti vesper quas bri ius βαtisfecit, alia quomodo tunt eius. quo non sunt Patris.
eo quo l eiu idem ad Θ ipsum no et propita iustitia.Neu trum itaque conuincunt. Sed properemus ad reliqua. A D tertium virςspondeam ui,praemittimus, actiones per quas Curvius utinaciebat,iscet entitati ace seia tota Trinitate,tanaensecundxian quandam ratione patticularem esse pmps asCbristia lizxemplum in operationibus vitalibius,quae tali modo sunt a creaturis uiuen tibus,ut secundum illum non sintDei. Quod si obijcias, iam ergo creaturae rationales .Per actiones a e vitalitecelicita possent secundum periectam iustiti Deo satisse facete.Neganans,quia illa actiones nuntilent alias inde stbitae Deo nam teneretur pura creatura titulo creationis tale; a i iones Deo acceptas referre. Rursus,nec illae ope rationes omnino essem ex propriis: via conci sus dius nus ad eas requisitus,t D estet ei debitiis, sed gratis ces latus: as proinde teneretur pura creatura titulo creationis totam illam actionem, & seipsam osterre, & tradere Deo.Caeierum concursus Verbi diuini et totius Trinitati, ad operaxiones Christ i,erati debitus naturaliterinum posito quod Christin vel et aliquid operari: ac proinde ab ol te non tenebatur ali piami operationem elicere:&dato qhodeliceret, non debebat eam alteri, nec teneba- otui e in Deo cisteree Oxiod si contendas ex dictis solunt sequi quod quia illae Opζsationes erant vere & proprie illis Verbi diuini potuisset quidem ipsum Verbum ut Deus est per Me per illas stuisfacere: at humanitatis,ieu sibi iiii vi hom0 erat,illae operationes non erant proprie, omnino erant acceptae,& debitae ipsi Deo, non ergo potvi secundum quod lion Oerai perlecte per illas saa
703쪽
An Christus satisfius rigore iustitiae.' ci, in.
A pondetur,nihil sibi indebitum habuisse Christum, imo
totum quod habuit erat sibi debitum,ac proprium. Nalicet ipsa gratia unionis,& gratia habitualis essent gratia. facta humanitati Christi,&' facta nobis,at in ordine ad ipsemChristum,qui est diuinum suppositum, nihil habuit
rationem gratiae,sed debiti naturalis. Quare nulli pro his donis occeptis tenebatur Christus gratias agere. Erant nanque talia dona omnino propria, quia iure suo & propria authoritaterpotuit assiimere humanitatem cum omnibus donis sibi placitis,nec per hoc constitueretur debrior alicui.Neque obstat quod Christus satissecit vi ho-B mo,& ut sic no erant propria sibi illa dona & opera, per quod fieri videtur quod quatenus satisfecit non satisfecit ex proprijs.Hoc,inquam,non obstat, quia plane satisfaciens non erat humanitas,sed verbum incarnatum Denς& honio. Huic adtem propria & debita erant omnia, Iipse nullires erat debitor,ac proinde ex hac parte bene potuit satisfacere secundum strictana rationem iustitiar,offerendo id quod vere erat suum & proprium,& alias indebitum,in compensitionern nostrorum peccatorum. il Qhodsi adhuc importunus arguimentator insistat, Replicaurobiiciens quod sibi non satisfecerit Christus persecte, si μμ quidem ut homo erat & ut praescindens a persona diuina Verbiicui satisfaciebatminil habebat proprium, nihil quod nota deberet &c. Dicimus quὁd quemadmodum
operationes Christi secundum aliquam rationem erant eius secundum quam non erant Patris,ha cedem operotiolari media humanitate exercitae, taliter erantpropria illius ut stiti facientis quod non erant eius ut acceptantis .Quia ut acceptat,habet se omnino sicut Pater δί Spi- .
704쪽
licit v t acceptans ea . Atque ideo sibi proprie & perse- AAdhuc reo die satisfecit. Sed non costas obiicere, ut quis proprie sa-
maneat res illa sicut antea erat, nihili Odit, nihil obtulit atq; adeo non satisfecit ergo &c. Respondeo, quod licet C rimis a se dominium suae operationis non abdicauit, id tame suit per accides, quia quantum erat ex vi oblationis spontaneae ta liter olferebat operationes illas Deo, ut a se earum dominium abdicaret Rursus licet Pater nihil novi,quod alias no esset suum, in hac satisfactione acquisiecit tamen id etiam fuit per accidennnam Christusta Bliter olferebat ut Pater si alias non esset Dominus earu rerum,nunc de nouo ex vi oblationis fieret dominus &
IIII. A D quartum fateor, operationes Christi entitatiue Operatio 'esse finitas: at sunt infinitae in ratione valoris di me- η riti .Porro haec infinitas nihil physicum est aut inhaerens r 't p ipsis operationibus ed denominatio sei relatio rationis, qua per respectum ad suppositum infinitum, a quo tamquam a principio immediato eliciebantur, habebam infinitatem illam in ratione valoris. Itaq; valor iste non se habet veluti valor monetae, cuius aestimario crescere ab ex Ctrinseco splet Nam Valor operationum Christi non proueniebatex sola impositione ad placitum sed ex natura indiuiduali earum. Sunt enim operationes vere elicitae a persona diuina, & hoc se habet velat fundamentum va- christη loris& aestimationis infinitae. Rursus,admitto quamlibeth, buris . Christi operationem sussicere ad satisfaciendum perse. .f. iii, me noluit tamen Christus per unam aut alteramis es. seorsum satisfacere,sed simul per omnes. Et id una aut altera seorsum ab aliis, licet euot infinita, atq; adeo ab
705쪽
An Christus satis secerit de rigore iusti. cidi
A solute & simpliciter esset potens perfecte satisfacere tamen ex pacto & ordinatione inter Christum & Deu, minime satisfaceret. Certe virum ex requisitis ad meritu &satisfactionem,est ordinatio ipsius merentis aut satisfacietis in tale praemium vel ostensam .Quia ergo Christi satisfactio pro ut conuentum & constitutum fuerat inter ipsum di Patrem, taliter erat di si s ira & ordinata, ut fieret per operationes.s3 annorum morte copletas, ideo nisi mors intercederet, neutiquam diceretur persedi e satisse sedisse. A D quin tu dicimus, Nequaqua teneri Patre eternu
B acceptare Christi satisfactione,quantuitu is esset per δ' PMς refecti: eo quod iustitia,quae inuenittir in Christi satistatione,non erat personae ad persi' i', sed rei ad rem, id est,
solutionis vel oblationis ad ostensam. Acyroinde licet sti. esset omnimoda squalitas,imo excinus solii tionis supra r. Explici ostensam, non tamen supra ipsam personam ostensam, quae incapax erat obligationis. Elideo Pater acceptare si, Christi satisfactionem minimὰ tenebatur. Rursus dici- . mus,id ut radicitus aperiamus,aliud esse rem valere tantum,& aliud acceptari ad dandum aliquid pro ea. Stat enim quod Petrus mihi osserat pretium aequivalens &C superabundans pro domo mea, ct tamen ego nolim ac - ceptare,quia nolo illi vendere:nec per hoc vitam illi iniit . 'riam irrogo. Similiter in proposito poterat Deus non acceptare Christi satisfactionem pro hominibus, quantuuis esset infinita, quia poterat iure eam satisfactionem ab ipsis offensoribus exigere.Tertio dicimus, in actibus vo- 3 explici luntatis tam diuinae quam humanae,duplex necessitas reperiturialtera absoluta , altera ex suppositione prioris actus voluntatis. &c. sic ergo Deas,supposito quod voluit redimere genus humanum per satisfactione Verbi, si h neces-
706쪽
necessarii tenebatur satisfactionem eius acceptare: haec Atamen nece Sitas ex suppositione,non infert in Deo imperfectioinem Sicut supposito quod predestinauitPetrii, non potest non saluare illum & necessitatur saluare illu&c. Imo non oritur haec necessitas ex aliquo creato, sed / Expaci ex priori actu diuinae voluntatis Quarto dicimus, ex alia etiam suppositione non in conuenit Patrem aeternum necessitari ad acceptandam illam satisfiatione,idest,suppo-ἷμπρ PQ sito quod filius offerebat. Voluntas enim humana Cliti sti non potuit sic ordinare sua opera , quin Verbum diui, - .ic num ea ordinaret: Verbo autem diuino ea ordina EFG, te essicaciter , implicabat quod Pater aeternus ea non nacceptaret:est enim eadem Voluntas Vtriusq;. . Sed arguis,quia offensus n'n tenetur acceptare reconpensam oblatam ab alto,quam ab ipso offendente. Respondetur,quod licet inter homines ita sit,scilicet, quod unusquisque potest non acceptare satisfactionem ab aliquo tertio oblatam,sed potest eam a delinquente exigere:&rursus unusquisque potest exigere satisfactionem lege taxatam, & potest non acceptare aliam,licet sit superabundans &i ocedens,sed tamen hoc non habet locum in Christi satisfactione,nam offertur a voluntate infiniti valoris,& etiam infinitae efficaciae:& sic non potest cnon acceptari.Et quidem de hac quaestione, haec tantum dicta sint,quanuis non tantum haec, sed innumera alia dici & deberent & possent. Verum Vt vltimae, quae reliqua sola mihi est,tempus supersit,hanc in tam breue compendium redigere opus fuit Faxit Deus . .. eam ut aliquando mihi copio
707쪽
BAn Christus satisfecerit de rigore iusti . cri
Nomen Iesti Indenam deductumsit. S T A M ego quaestionem
postqva m a me impetraru seu potiusextorserunt discipuli, ut publicas has disputationes sacere, non potui hac, quae ultima est, k gratissima futuram spero, non pressius& uberius examinare. Socrates apud Platonem, in Dialogo de Sapientia,qui&Tlieagenes appellatur,no parum referre existimat, ut praeclarita inlignes viri nomina habeant,quibus inlig niantur, suae virtuti di claritati accommodata Et resert hab re ν Ioan. Andr.in.c.cum secundum Apostolum. colu, a. de clarum eth. Praebend.ab uxore Milantia se didicisse, quod si nomi-c na,vt pleraque alia si foro venditarentur,pulchra quide parentibus esse magno pretio emeda, v t fili js imponeret. Caeterv ut nomina recte imposita& instituta ecte dicat tur , opus'est ut eam reru,quas significat, naturas quo adseri possi exprimant.Ita habet Arist. Aletaph.tex 18. Dionysius deCoelelli Hierarchia.c. .&-8.Euseb. Cesari. lib. 1i.de Praepa.evang.c.3.&.4.Non enim citra magnum . consilium Moyses,dixit,omne quod vocavit Adam, sitim esse nomen eius nainintenditur illis verbis,ea nomi Genina singularum rerum naturas significare& exprimere. lili ι Quo
708쪽
nantur quia requiritur. Nota de nodimine calvier AM.
cii Q uestio. io. Postili Quo spectat illud Psalm. Chii numerat multitudine stet A
larum,& omnibus eis nomina vocat. Q Lisi dicat, Qui naturas stellarum nouit. Quod per paraphrasin elucidauitSedulius in Paschali opere:
aut stella, numeras,quarum tu nomina olus, Signa,potentates, cursus,loca,temporano'.
In cuius explicatione diutius immorarer, nisi M. F.Lud. Legion. ab hoc me labore iam diu levasset in lib. de No minibus Christi,initio . Prosecto ante peccatum,omne quod vocavit Adam ipsum est nome eius: quia ante peccatum rerum naturas probe callebat. At eos quam celso illo ac felici innocentiae statu ruerunt Parentes nostri,di Dignorantiae tenebris offusi sunt, vide qua prepostere nomina imponebant.Nam cum primo sese illis obtulit nominis imponendi occasio,non recta ac naturis rerum c5sona, sed prorsus dissentanea& deuia imposuere nomina. Videlicet primis filiis,quorum primu vocarui Caim, idest,hominem acquisitum per Deum,ut habet textus Gene. 4.& alterum Abel, ides vanitatem. Cum tamen aliter sese res habere deberet,nam primus qui perditissimus, ac omnino inanis saturus erat, rectius diceretur Abel alter vero rectius Caim, quod sanctus ac plane dia Culnus suturus erat, & in eum finem datus & acquisitus per Deum. λVerum prςterire non possum Platonis in Cratylo sententiam: sic enim ait: Non ergo vile quid est, o Hermogenes,recta nominis impositio,sed doctissimoru ac prae-itantissimorum virorum.Tum Cratylus, Recte ad , inquit, duce natura, nomina rebus accommodata putans,
nec quemvis hoc facere posse, sed illum Blummodo qui ad naturam rei respiciens, test ad eam nomina ac-
709쪽
De sacratissimo nomine lesu. cr3
A commodare. Et post multa: Intelligo plurima Graecos a Barbaris sumpsisse,quae siquis quasi Graeca lingua essent
deducta,interpretari veli nunquam in rebus poterit adaptar. Ita Plato.Si vero quaeratur,cur nomina Barbara ce teris anteponantur' Iamblichus, qui inter Academicos cognomentum diuini consequutus est,rationem reddit, minis soquam resertCoelius Rhodig. lib.9.c. 14. videlicet,quia an tiquior, primusq; extitit hic modus loquendi Barbarorum habere insuper nomina Barbara multam empha ' η c
1im,conciliam breuitatem,minimum Varietatis multitu
s dinis'; verborum,&ideo Superis cogruere maxime.Baibarorum itaq; nomina caeterarum nationum nominibus& proprietate,& claritate,& significatione, & antiquitate,&intransmutabilitate prae stabant. Quid vero per Barbaros Platonici intelligerent, nolo Barbarorum ut ex me quis,sed ex eruditissimo Eusebio discat, lib. io. nomine intelde Praepa.Cuang. α.& lib. H. Q;.ubi Hebraeos, dicit, no- ligamur Hemine Barbaroru semper a Graecis significari.Non enim br*i v idubium est, quin Graeci multam Hebraici populi tibii si ς ρ tiam habuerint,nec solum notitiam, sed & reuerentiam& honorem Hebraeorum nominibus deserebant. Nam c d omnem disciplinam, quin&ipsarum literarum n mina Graeci a Barbaris desumpserunt,ut superius tractas his. se me memini. q.; schol.&3. Posit. nempe Graecum Alpha ab. Hebraico Neph,Bita a Beth, Gamma a Gimal, , Delta a Daleth, &c.Hinci Orpheus dicebat neutiquam in opere immutanda Hebraea nomina,quod retulit Francis. Georg.Venetus in Problematibus tom. 6.Sectione. 8.nume. 196. Redditrationem, scilicet, propter virtutem, quam habent,aut quia ipsorum charactem coelorum figurant imagines,aut quia repraesentant secem Dei,&proprietates supramundanorum coelorum , aut propterea
710쪽
quod rerum naturas explicatissime dc significantissime Are errent,propter li alias causas.
I I o Vae u vera striat,& certe verissima sunt, non possum
Iauh.de Me hic non vehementius obiurgare Michaelem deMedina a ri '' dina pariter & Theologos nostri temporis. Illum quide, is ibi Lixit is p do Recta in Deum side.c. .ibl.G.huncinnio duin loquitur: Ego vero nullum maius mysterium in Hebraicis nominibus, quam in alijs cuiuscunq; idioin iis reperio: nisi quod quidam ingentia volumina de nomine Iehouali tetragrammaton ediderunt, quae, an po tius sint Rabbini inuenta,quamTheologici laboris fructus, non modo diffinio. Satis tamen scio,eam nominum Hebraicorum scrupulosam tractationem ad germanum sensum scripturae non facere.Et quidem ita ille. Quae verba parcat vir alioqui pius ingenti temeritate non vacat: nam labefactare communem Doctorum sensum videns.c trabeo tur,qui non tantum in verbis,sed in literis linguae sandi , rogos qui ite arcanas, ea , verissimas significationes obseruant. Ru braice sese dico, non posse meo iudicio vere dici Theologum, δ' - qui in Hebraicis literis non fuerit mediocriter institutus. At dices, Concilium Tridentinum,translationem vulga. 4am recipit, approbat: Huic ergo fidae translationi nihil iis a tardis OpHialx Hi linguae qua Latin cognitio. Respo deo, i. si ρι heis neu iqua me in dubiu Vertere,an sacra scriptura recte sit Qquii sine liu reddita Lazine ed an positi intelligi sine aliarum lingua
guaru periα rum cognitione. Et quod non satis positi affirmo: quia ira quaecunq; ex.alia lingua uallata sunt, tametsi melias verii n queant, tamen radicitus non intelliguntur,nisi ad primam linguam recurramus.Exempla causa ecte transla-
. . ueli in P qci,s. Filii merces frudius ventris. Sed vox sili; dc vox fructus,qui sciri poteti an sit gignendi, vel no