장음표시 사용
131쪽
tinus, inita is, ut omnes Christo lucrifaceret pariter Ima glaus Us ' istinus, suoru Eremitarum capacitate inauari studebat, ut faciliori eos negotio initi ueret per Epistolas hasce familiares. Quae causa fuit, ut minime erit e,pus de his ipsis, Retraetitionum libris meminisse Pruntimii non uno vel at falciculo sermones inclusi
habebantur; verum litterarum instar familiariis, ab Augustino adiremitas miss,s quidam ex illius finiscipulis uno integro libello postmodunia dedit in lucem, apposito Titulo, Ac Erem iras. tum etiam, luoniam Augustino non occurebat quid adderet, quid erroris demeret quodnam erratum a se emendarct hic non habebat: scio illud quoque dicamus, non omnes quos Coscripserat libros, vel ipse Augustinus in Retra et recensuit, nec Possidius posuit; sed ut innuit Bel tarminiis inius ura Tomi septimi, seri facile potuit, ut in tanto librorum latina ero, tum ipse Augustinus , tum Possidius unius libelli oblitus uerit,ut de libro contra Fulgentium Donatilia. Nec ab re si addamus, non esse sermones nostros inter Doctrinales ut ita dicamus vel grauiora Augustini opera recterendos stilum habent dicendi demisthim, per facilem, hortator ita, deprecatorium, non ambulant in maguis, neq; r. in
132쪽
m mirabilibus .superle deuotio tris ignichilos prouocat, caritatis famam accendunt, plano vir tutum itinere gradiuntur, non alta sapientes Tullius eloquentiae parens, aequetibile, sampi CX,S tem pera tu in oration is genus, potiti scies a m e rega tem, lautum,diuitem, si , lendidum a dies ionum
apparatum in Philosopli probandί m censit
quamobrem tu cotiosam illam, ornata nq; diccet di rationem cum P remitis ab augustinc requi, riso Pictionis in Icciata, Mixcora opsita simplicitas, decora inihi missur, inquit D. Basilaus. Nuiquam Squidem. D. Pater Augustinus, quam circa scr- naones istos verum habet,quod ipse criptum c-
re , nou verba egregium ane viri do iis imi, item ii sanctitissimi iuditium. put Quartu Ratio cur bos sermones ad Ere miras a D. P. Aug. compositos, aliqui nc-gant aperitur, simul ci Augustinianae L remitica Religionis causa
3. PRIMUS. NON nos latet, quod stomacum facit, illud
est, De emitu Adeo dc formis quibus lana apparuit Augustinus Eremitico habitu indutus, ut sta in page inclamantioculos auertunt: T e
133쪽
dictus patia alio aiebat, qui se Tot ita iniungebat . In ip Oitula a porro molestia, quae ne pilum quidem tangit alterius. Quid ad te, si Augalb-nus fuerit Eremita Dim institutor clura hic nul lius euertuntur it in pace locus eius statque ei bonum cum Clericis Clericus , Eremita cui remitis; AEque iucundum habitare cum fratrib in unum: habitet in mediis urbibus cum Clericis, demigret antea insolitudinem cum fratribus
ubique erit Augustua is cunctorum cou δε- ionibus stubriter pro α; undo , Eccclesiam egres eg .
Ac copiosius hanc reprelaensonem diluendo, ne temere,vel arroganter haec a sic rere 6 grauissimis doctoribus, quibus nos Ercinitae omniis plurimum deferimus in Domino amantes, gntrahere videamur quod omnino a Religioso pectore absit nonnulla erunt propterea ubi j cienda, quae ipse omnium minimus, dolens refer e cogor ut si fieri possit, perspicuum fiat, ne quipitacsse,ut libere multa scribuntur contra Mona, chisi num August mi, sed ulta anilia aduersione indigere, quam plurimae mendanda, cum Oi
gea veritate pace quod ipsorum dixerim dis
tent. Fugua pro Patria Cato hortatur, Nos pr0 matre, cum obsi:Nato hoste, obstinate pugnandum, scribit Livius Solii magi cremat i a G2.r, cum iocabis'
134쪽
mi excitiabat milites ea voce frequent , ad solii, I Oari, ex citu,nihil vobis timeodum. Augustinus itaque Monachus fremita es eo inscia et non recusat, nec ea remitanorum In stitutorem negabit . Probatur. Attende lector Uptime, si placet. xitus ut aiunt), acta prol/at. Besarminiis haecque leges , Pater Pcnotus admittit Itb L C s. n. libri de Ona .c s. Sexto probatur Monachismus ex Apostolorurn, exemplo, qui vere primi fuerunt Monachi Christiani, is vitam instituerunt cς nobilicam, ubi illis essent omnia communia: quod vi tos ad ea perfection obligauerint quod assirmat ipsum et D Augustinus I de Civit. De c. . Quod ab Apostolorum exemplo caeperint Religiones, testantur phirim Parrcs, Fusci, ius lib. . h. stor. c. i 6. D. Hieronymus de viris sust in philone Au gustinus serias de cona, cler 1 P isrelius in vitata Augustini. Isidorus tib Ossi co Cassianus collat. 8. c. s. ait, Caenobitarum disciplina a tepore praedicationis Apostobca si in psit exordium. eod. cap ferius , Ccat Augustinum Mo
nachiam. Inter Monachos numerat D. reo o
rium libo . Re epist 33 D Bernardus in s ,i stola ad Cullelmum . bb vitam monasticam ab
135쪽
SE R. v. P. III Apostolis ductam is rit, Maddi Penotus,
a nobis interpretatur, recutiris . Idem D. Bernardus
in Epitiola ad Bonifaciuna Comitem Monachuappellat Augustinunt. Ipsemet Augustinus de se
loquatur. serm i, de commvn. vi Cler. Vulabie dissonebam esse in Mona feri cum fratribus Epistola co ad Aurelium. De bono perseuerant. C. LI. De opere Monacla orum scripsit, occasione eos reprehendendi Monachos otiosos, quos pudebat aliquid suis manibus laborare. Si in Aphrica non negat Pater Penotusu fere ubi ip loco 'rum Monachi rudes tamen , ' nimium simplices alieni instituti, quod perfectillimum vitae genus, ab omnibus credebatur Laicis curia orta etiam csse poterant Monachi quidae instituto D. P Auguilini quam enim facultatem habuire caeter Aphricani Episcopi Monachos in sua dioecesi euocare, eandem prorsus habuit Augustinus Episcopus vel si alius quis Religiosus instituit, non minus, immo nullo inferior Augustinus og. III. Monachus proprie is est censendus, e-cifice sev verbis utamur P. Penoti qui
monachorum institutionem omnino tenet emissionem ci trium votorum Paupertatis,obe. dientiae, sic Castitatis in cominu ui vivendo,
136쪽
rerum temporalium abdicatione praemissa ted Augustinus haec omnia rite, rigoroldseruauit
prae alijsi siue imitatione, siue aliorum exemplo, ut loquitur Pater Penotus libri. c. 9.n, '.' 'id ergo Augus inodecsse poterat, ut specifice formaliter Monachus non esset censendus' te' lina videns Augustinus horum Monacho tali ' frequentem in Aphrica multitudinem, a viris p r bis alibi institutam , sed sine recta vitae po- stolica regula vivendi;ipse quoq, ne cui Cederet, alijs omni titulo praulantior, suos instituit Erem iras sed religioliori modo quam alij, Regula
nimirum iuxta Apostolorum normana tradendo, quod alij lino excepto gre comasti, nulla tenus facerant puncto sequenti testatur Pater Penotus multos Monachos varijs ex partit, is 'Agypti, Galliarum, Hispaniarum in Ap litica confluxisses, imo dicit, Anglistinum sub illius cura , Monachos degentes habuisse, siue Regulares, siue seculare pergo inferamus nos, is Augustinus: ibuit Mo iacho S, sibi sub illi us curis vi Hebant quomodo fiet credibile, iaon eos per Re .gula suae traditionem, meliori modo uexiste ad apicetna perfecti Monachismi quam caeteri ante ipsum, nec tali sanctitate praediti, nc tanta lit terarum per tra eruditi Habuit Monachos Au gustinus sub suo gubernio vitam degentes peto, quos Monarbos iasi ho minime , recas phrica in no a P ragrauit Antoni j, Maccar ij,
137쪽
SER. D. P. Pacom ij, Pauli primi Eremitae 3 At hi patres no
caenobiciae, sed verius Anachoritae extiterunt nullam per Regola traditionem solidam fecerat institutionem. Ipsemet Pater Augustinus in Epistola, ad Aurelium relata a Penoto, se sub tua
cura confatetur Monachos habuisse praeter Clericos, Peno tu puncto . infert, munegamus autem , Auxu ituum, rogatum ' βψntaneuis,muiatis Monaste θ Regulas tr iste: Si ergo Augusti
nus Monacrii regii iam tradidit certe suos, fra-t rcs, vel Erentitas, vel Monachos tatu deest enim hoc diceres non alie iacas fecit, instituit, creauit: tum preterea quoniam tcste Penoto esse non os sunt ier .a11nacbi,siue corta abrius' via , lib. I. c. s. n. I 2. ouachus in luit assumptus adficerdotium , securam animarum vomamittit nomen, 'esEtiam Ionachi, nec habitum monachao. Addo mi
norcm,at D. Augustinus fuit assumptus ad Saccr- dotium, eigo non desiit esse Monachus Τιεω
sun plus ad biscopatura , 'nuxtin Luitur obligatio ortini inquit Penotus nec et a deferendi proprium habitum monachalem, lib. I c. i7. n. . at infero Augustinus fuit quoq; Episcopus ergo. Notat autem ipse Penotus Ode p. lib. c., u. . e Basilio Sirenio lib. indui.& ex Ioanne Casta
si mo , nomen M''asterisco ruentius dici de domo se habitacuis Monachorum quam fieracorum, mel amnicorum; qMorum domuI, uou proprie nacteria
138쪽
c-tur Cu ergo legimus ii Possidio, D Augusti mi Monasteriaitistituisse, veritus id intelligendum venit de Monachis Eremitis, quam de Clς- ricis Canonicis qui tempore Augustini diuites cum essent, proprias domus, & agros possiden-
ζζβ, non tiremita paupertate pressi,nouo di gere videri possent Monasterio ad habitandum, vescerte non omnes, veluti Monachi ipsi egeni, Hoc eodem lib. I. c. 3 g. n. inquit Pater Pe notus Stricto modo accipiendum nomen Monachi, inter fora σω monachos datu et sica Minoio; pr insim in empe habit uertinta doctoribus hoc ergo modo nonfuit Monachus Auguntinus Idimpropri
generace ato vocaὐMώ- Contra corum propria est conditio, qui cau iam minus veram tueri Vol int, ut a veritate Coacti, modo asserant, modo negant. Ne consulto igirur dissimulare videamur, quae nobis obis ciuntur,oblata occasiongin praesentiarum,diluamus veritate duce, quaestore negari possit,men te nequaquam , instoteles metaph. Nulla vi adhibita tormentorum, plerumq; ex eorum ingua veritas ipsa exuitur per consultisiimos Iudi
Ad rem Si Clerici sub Augusti novi uobant,
in communi quoque psoriim referentes,s cuculo factatcmporalium bonorum renunciatio-
139쪽
are,peremissionemrrium Votorum; a Laicis, domo, moribus separati pariter octa Moliachi hoc idem praestabant,vi praestant omnes nostro
tempore,non Clerici, nisi tunc temporis undo ergo exurgit haec essentialis disserentia, ac specisca afferta aPenoto erit profeci o aliqua is accidentata indumentorum diuersitate: quae differunt1pecifice diuersam habent naturam at Cisrici, ac Monachissiculi illius moraliter loquendo, si in communi vita persistebat, i a Laicis eos locus monasteria separabat si eiusdem regulae
erant mulatores si vota eade Paupertatis,obedientiae,&Castitatis oblitin nebant omnes, tum Clelicos,ium Monachos, nullum ergo essentiale discrimen hic assi ignari potes . Praeterea Si Augustinus Monachus fulto emerice loque io, ergo Proprie, ergo Vere, er Ore-
aliter Monachus. Et hoc est quod volumus. Probatur hoc, quadoquide Genus ex Porphirio uni uocc praedicatur de suis jeciebus; proprie, N: realiter descedit in species suas, ςqualiter ab ipsis participari solet, Vti holae loquuntur Nonae Monachi,genericum est, in quo Religiosi omnes per votorum eandem solemnem professionem, conuenire con spici uni ui At vero specie id Te, ut: non eadem Vtuntur Regula,non idem est omniuhabitus, constitution diuersae Genus non din tur
140쪽
ii DEFFENantur a speciebus separatum nisi Platonicu , quoa fictilium quid est sed in specieb= reseruatui fuit
Augustinus . Monachus genericena on certe rei 1lachus omnium ordinum, quod est impossibile, ergo alicuius dessignati ordinis;no alterius ire iste hic Philosophatur enotus, non decuisi e Augustinum, se a hcui subijcere,aliorum regulas vive-di assumere tergo sui ipsus instituti Alonachius fuit Rcgulam vivendi Apostolicam , alijs suis Eremitis traditam. rite seruando primus, acalijs prior,iuxta illud, cςpit prius facere, de postea d cere Actorum priae O. . IIII. ADducit ater enotus LBellarminum, de Ecclesiastici sic riptoribus dicentem, fuit Monachus Augustuatis licet no insolitudine, sed in uitate cum suis Clericis Monasticam vitam duxit; ergo inferri potest.Clerici sub Augustino Monacho, Monachi erant. Ideo inquit ipse, lato vocabulo sub nomine Asonachorum, Comprehe-duntur Clerici canonici:atq; ςc est nuncupatio frequetissima, tum apud receles, tum apud aliti- quos doctores: id quod ipse probat naultis scriptorum testimoni j s. enotus ergo cum audit At u stin una μ' cupa tum a commun iter sic Libentius 'Ionachuna, suo iure interpretari vult, i. a..uo uicus iue Clericus Regularis: pariter6 nobis clidem
