In Selectos Aliquot Psalmos Davidis, Roberti Rolloci Scoti, Ecclesiæ Edimburgensis Ministri, Commentarivs

31쪽

eandum sem m, reficiendUmque eorpus quiete,quam suauis illa de Deo cogitatio. Denique dum manu expergiscitur, viden dum est cuique ut inueniat Deum praesente . dum egreditur domo,dum ingreditur rursus, dum edit, dum bibit, dum quiduis ficit,perpetuo requirenda est Dei illa praesentia. Praetentem autem Deum habemus omni tempore, si quod Dauid fecit, voce ad Iehouam clamauerimus, vel siteliam, cuvoci non est locus,corde eum inuoea ueri mus, id profecto quod sine impedimento negotiolum etiam grauissimorum fieri potest, ut ne dicam hae potissimum ratione etiam promoueri omnes honestas occupationes huius vitae, cum voluptate quadam ineffabili administrari. Functi metum autem huius praesentiae est Christus, sine cuius eruce ac sagxifieio, ante oculos posito,nullus patet ad Deum aditus. Non timebo malum. Hoc versu securita is Mahem illam , quam sensit ex Dei puesentia, 'amplificat, dum dicit non futurum ut in posterii sibi metuat, ne a myriadibus quidem hostili. Ergo amplificatio est,par .ima futuro tepore, partim a multitudine inimicorum:quasi dicat, Non modo securus fui,sed in posterum etia adeo securus ero, ut si myriades populi positurae sint circa

me castra, non tamen metu concutiar.

32쪽

1s ROB. ROLLOCI COMM- Ex quo disces, ei meis vini iecuritatis ut animi in Deo , ut nihil prorsus sit quod imos ad in psal non exsuperet ' Hinc Paulus postea- Dictacora- quam enumerasset multa quae nobis in hac vita aduersantur, Uiusmodi sunt angu

Rbes Traia, oppressito, caetera, ubiecit tandem, 36.; Imo in his omnibus pias qua Pictoressumus

per eum qui dilexit nos an tibi fundamentum securitatis istius ac , ich triae Dei ni-muum in Christo dilech: Onem. Cum enim

est sensus ille dilectionis Dei in Christo,

ac proinde vitae suturae gustus aliquis posterius enim hoc ex illo priori sequitur continuo tum quidem ita subvehitur aliquis supra ista omnia inferiora , t ex alto ea quesi dispiciat atque contemnat. Causa ex Causam aut e cur per charitatem Des plus obiρἰ quam victores simus, ibidem affert Pau-ρς lus , Nam persea sem mihi est, inq iit , neque

mortem ne1 e ditam. Jc eaei posse nossep rare a charitate Dei. Quod sit enim possenteu,quae in illo eapite e umerata sunt, nos

ab illa Dei chatitate separare , tum pro fect Deile iis iuccumberemus rivum vero non possint Ecere , quin Deus in Christo nos diligat,&n squo OP ei musillam in Christo dili monem, atque e di

lectione vitam, profecto nunquan statur Mest ut nos illa prorsus opprimant: verum contra fit ut nos illa omnia exsuperemus.

David

33쪽

IN PsALMUM II . IPDauid igitur,ut ad effreuertamur,sensu Adoὸia diuinae praesentiae ac charitatis in media Diso,dispersequutione ita abreptus est, ut secure 'επum zontempserit omnem vim aduersariam, Tπut qui persuasum habuerit, non potuisse 'illa separare ipsum ab illa Dei in Christo

2haritate, cuius tum quidem sensum aliquem habuit.Neque enim putandum est vocem hanc Dauidis d gloriatione extitisse ex securitate illa potissimum quam tum habuit fortasse ex certitudine vitae huius praesentis conseruandae,verum multb magis exsecuritate illa qua habuit ex certitudine vitae illius futurae, idque ex

sensu dilectionis quae est in Christo Iesu. Illud enim discrimen est piorum latio p μωrum, qui spem suam non porrigunt Vltra, im is vitam hanc hi unquam securi sunt,ne rum circaque gloriati possum, nisi priti de hac vita b- ςF. . certi illi,eid etiam incerti de hac vita sit certi aute de futura illa ex sensu dilectionis Dei in Christo,secure agili ac gloriantur, Sadrach,Mesach,&Abednego,Nabu Dan.3 ΗΤchadnezari comminanti extrema Gmnia, ita resiponderunt: Non sumus , inquiunx,

- uiti de hoc negotio. Atque hactenus fui ecunda pars Psalmi gloriatio: praedi- patio beneficiorum Deici quorum pri-rammanum fuit sensus auxilij divini,secundum 'ecuritatis praetctitae,& futurq:ex sensa

34쪽

mi pars tertia. Surge,Ieboua serua me, Dein milui per. eugisti omnes inimicos meos ad maxita, dentes improborum consilliust. Ieboua e si ipsistus:superpopulum tus si benedictio tua. Sela. ., Surge Aboua. Postrema pars est Psalmi,.is, Ps. st diximus,in qua David, rursus c uersus ad Deum,primlim precatur pro se, ut eripiatur e praesenti periculo:deinde pro populo Precatur autem pro se his verbis, Surge, inquit , Ieboua,serua me. Nam tantisper dum non sentimus plenam libera-Fide M tionem, cogitamus de Deo,ac si nostri e sat immemor,&otiosus in coelis sederet. 'ρ abiecta omni suorum in terris cura. do Da me, inquit, Dem mi Deum quas com plexus corde, petit ut se seruetcinam cui

dicit, uin mi, Deum amplexatur Wpe fidem ad se applicat: hoc autem laici Gen.I .r. .facit iure foederis in quo promisissDeus se fore in Deum Abrahamo&semis ni eius.Quod si hic quaeras,cum iam ante gloriatus sit in Deo, eiusque praesentialω - quam etiam in mediis malis animo peris , Icepit,gloriatus,inquam,sit aduersus omi

γ seM. nes inimicos suos,aduersus vitam, adueranπιανα sus mortem,qui fit ut nunc tam sollicitus

-- sit de hac vita,petatque a Deo tam anxit

35쪽

Ιi cis A l. III. Is Ipsum eripiat praesenti periculo Re-ondeo,non pugnare inter se,securitatem im summam piorum , ac contemptum tae praesentis: petitiones huius genes, quibus etiam vitae istius conseruatio-em implorant,ea tamen conditione, si ita

sum sit Deo eam ipsis gratificari ad glo-am suam: neque enim pij, dum praesen-unt vitam illam alteram, eaque freti glo-antur aduersus omnia, abiiciunt intereamnem plane curam vitae huius praesentis, linque temere profundunt. Vita enim laesens, inter caetera Dei donum est non algare.

Qui percussisti Mouet Deum ad con Pathouearuationem sui inposterum, a praeterita AMidis: perientia in perdendo inimicos ac im- μι ἔ- Obos, eademque opera assiciendo illos nominiae ignominiosum enim putatur se,percuti ad maxillam, dentium con- actionem perpeti, id est enim in faciem in os recipere verbera. Nota hoc lo- duos quasi annulos illius catenae plane reae, quam nectit Paulus: nempe expera οὐ-,ἰriatiamin spem, Experi nil inquit , s em 'cii. Petitio ista Dauidis ab experientia aeterita nititur spe praesentis ac tempo Des cenad ite liberationis obtinendae. Et si qui ρωπιν, im illud fatear quod non sit spes certa, . nimirum, quae non pudefacit, nisi pro-

36쪽

t o ROB. rato LLOC COMM missi illius liberationis aeternae Ea enis proprie est, quae sequitur experientiam lberationis diuinae, praesertim si cum experientia liberationis, sensus sit charitat Dei in Christo Iesu. Ideoque subiecit Apostolus eo in loco Charit sinim Dei usus est in cordibus nostrisper 'ritum Sanctum quasi dicat, oportet spem istannon pudefacere, eertamque esse, cum experientia illa, ex qua est spes, praesertinsit dilectionis Dei in Christo Iesu. sinua Ieboua est ipsastas Precatur deinde prpopviso populo, etiam pro ea parte populi quae se

r E cuta est Absehalomum ab eo est de

cta. Nixetur quis Dauidem in tanto dilcrimine vitae suae, in precibus suis tam memorem esse populi salutis aliorum , licenim videri potest hominis extra omisperieulum de discrimen positi, non se mcldo, aut suam vitam, sed etiam alios ali frumque salutem respicere. Verum sciet dum est illud esse ingenium niuscuiusqii membri communis illius eorporis hi sti, ut non modo assiciatur sensu miseri

Tuae, verum etiam sympathia miseriae rei quorum membrorum eiusdem corpo . . Commoueatur quantoque magis sens suae ipsius miseriae assicitur, tanto man perpetiatur una cum aliis, quos videt .

in or Qui enim nihil ipse miseriae

quia

37쪽

lvam sensit, is profecto ineptus est ad

ommiseradum aliorum quos miseria op γrestas intuetur. Ratio autem petitionis μειπωuaius est a natura ipsius Dei. Ieboua, in apst'

luit, est ipsisim quasi dicat, natura est

ehoua ut seruet ac misericors sit: Deo itatu exponit suam ipsius naturam. Non nim est argumentum aliud ad Deum comno uendum essicae ius, quam si proseras psi suam ipsius naturam , praesertim eam tua misericors est Deus enim misericor-lia maxime delectatur, natura sua in Dan rimis misericors est. Deus est charitas. d autem a nobis seri non potest, ut Deo Paturam illam suam,praesertim misericor em,proferamus, nisi demus operam ut ea si oculis mentis videamus prius,atq; etiaorde sentiamus aliquo certe modo infiniam illam Dei essentiam, sapientiam,iusti-

iam, potentiam,misericordia,&e.nisi mammus de re ignota garrire, Meum Deo lu- ere,ponentes ob oculos ipsus, quod nos si neque vidimus unquam, neque sensi-aus. amobre ad serias preces imprimis pus est notitia naturae diuinae, neq; noti-ia modo, sed etiam sensu eiusdem blabo-adumq; nobis est in tota vita,vi,quantumeri potest, infinita illam maiestatem anino isto finito langusto coeipiamus.Huic gitur sit omnia honos floria Ameria

38쪽

Arromentum.

Psalmus est εω tra Davide autem seriptum esse constat ex epigraphe. Eius partes sunt dua .Pnina est petitio,qua Dauid aegrotus iram Dei flagellumque deprecatur misericordiam implorat, salute petit aversuad versumu'. 9. D sicerta fide percipiens qui petiuit,aduersus inimicos de attetione&beneficitia Dei insperata gloriatur aversus ad fne Psalm

Ieboua,ne in ira tua reprehendo me, ne

que in tu tuo caules me. Gratiamfac mihi eboua uia tanguid .sum: cura medeboua quia conturbata unus mea. Et anima mea conturbata est Ialde tiergouehoua quoui uet Reuertereuehoua tripe animam meam serua metropter benignitatem tuam. N im non est in ipsa morte recorilati tu insepulchro quis celebraret te 7 Defatigor ingemitu meofacio γ nate totam noctem lectu mein lachramis meus Ondam meam liquefacio. COtabescitprae indignatione oculm met F.

39쪽

iii, A. Prima pars Psalmi, ut Primari diximus, Petitio.primum depre- πι --

catur malit, deinde precatur bo

num , ut liberatione salutem Petitioni eis,-eauiabus aute suas admiscet causas.Prhrum ita-j, addit ob depreeatur iram Dei.Iebina,inquit, ne in ira tua, Cyc. David, ut apparet ex ipsius verbis graui morbo detentus, Deum fibi infensum animo coneepit, ex quo factum est,ut iam aegrotus magis affectus sit animo, sensu irae diuinae, quam crirpore senia morbi. Nam, ut de ira Dei dicamus nonn, De πο hil, ea intolerabilis est: neque enim nisi ae se terno supplicio eius hominis,qui est extra Christum, ipsi potest satisfieri. Non est v-nius anni morbus,non duorum,non pluriu, non mille annoru,qui satisfacit irato Deo, si extra Christum omperiaris: verum in aeternum tibi luendum est. Vt autem ira Dei in se intolerabilis est, ita etiam sensus carnis eorrupta huius narurae concipis eam implaeabilem , neque ulla misericordia temperatam: id de quo conquestus est Cain, Maior est,inquit, poena mea L πη- Gene. . Ninere psim Atqui mentitus est profa innus Cain aduersus Deum,ipsiusque natura. Nam ubi peccatum abundat, gratia superabundat, si modo induci possit animus ad eam implorandam. Tum enim iram Dei

in Christo placabilam sentiet, quam caro

40쪽

ρ'si pta semel hae Dei ira , magis perturbatus Hia is est sensu irae, quam sensu grauissimi moro, bi. petit itaque,Vt a se remoueatur, non tamorbus,quam irae sensus petitionemque illam ingeminat, ut qui serio attactus fuerit illius irae sensu, Domine, inquit, ne miras

stud reprehendas me, neque in .e tu tuo casti

ges me. Apprehendit enim non iram modo, sed aestuantem iram.

D, Ah. In persona igitur exemplo auidis

afflictio hoc nobis discendum est: Afflictiones pio πω pio amrum non sunt illae quidem totidem satisfa- - ctiones pro peccatis ipsorum,neque Deus Imponit eas suis eo fine, ut satisfiat irae iustitiae suae.N m pro peccatis omnm credentium Christus semel,& id quidem per-Pistisi fecte, satisfecit irae patris sui Mentiunturru erra enim Papistae, dum die uni afflictiones pio. D V rum esse totidem temporarias poenas prOI er peceata ipsorum inflictas, qu a quide illos oporret uexe, vel in hoc seeuto,vel in altero, hoe est,in purgatorio. Nam Christumorte sua aiunt duntaxat abstulisse poena illam aeternam. Quo mendacio quis non videt, quatum derogetur viaieo illi serfecto Christi sacrificio. Asfirmo igitur non esse istas satisfactiones pro peccatis , aut pc Π peccatorum,verum paternas Cassiis