장음표시 사용
351쪽
CAPUT I DE GENTIUM RELATIONIBUS IN AETATU PACis 347
16. De solutione laederum. Ad foederum Solutionsem quod attinet, primum dissolvitur Modus per mutuum consensum partium. Nihil enim tam naturale eSt, quam ut obligatio iisdem ausis ostruatur, quibus unice gignitur. Quod Si una pars tantum a pactionesimplenda resiliat liborum manu altori parti aut infidolum socium ad standum conventi adigere, aut foederi nuntium mittere ae so omni obligation ogolutam exi Stimare Deinde, Cessat foedus morte moderati. Unde si laedia erat personale, desuriet principe, qui illud iniit, extinguitur; sin suurii realo, dissolvitur morte eivili rei publieae, eum videlicuissens, odoro adstrictu, propriam amittit politi eam exsistentiam ex eo quod alterius genti corpori politico adnectitur aut seius ditioni subiicitur. Tertio dissolvitur modus lapsu temporis, ab eo explicit dolorini nati
aut otiam implicito. Postremo eoASat propter absolutam et perpetuam impotontiam cum idolico alterutra par rem ne tam in Sunculpa implere non poteSt, nec Spe apparet quod deincep poSSit. ARTICULUS V. De iure legationis 1 T. Hoc ius oritur a natura Nationes, ut Saupo letum est, officio tenentur sibi in vicum opitulandi sesso vendi mutuam dilectionem, ad quam naturae cognatio gente Omne adstringit. Hinc consequitur ius communicandi inter se, set omelum non seclinandi media, sin quibus eiusmodi communicationes et mutuae amicitiae eXere eri non poSSent. Immo etiam no tempor quidom belli hae natura e0SSat obligatio siquidum non ad dissidondum inter e , Sed ad pacem et concordiam alendam gente naturaliter ordinantur. Unde quodcumquo sit litigium quo orto disceptent paten Via Semper R-nore sebo ad litum pacifico dirimondam atque ad Veterem amicitiam renovandam. Utraquo autem ratio luculenter ovincit ius mittendi segatos aut iniuriiunctos, tum officium os admittendi eo
rumque poStulationibus auscultandi. Nam qui ius habui aut omelum persequendi finem, ius otiam habot adhibundi media, qua ad sinum
obtinendum Sunt noeeSsaria Iamver natione earumque re toreS, cum eiusmodi communientione immediate per Se Xereor nequeant, aliquo Seligant noeeSSO Si Cato SeientoSque Viros, quibus
tantum elogoni munus, et qui proinde apud gentem , ad quam mittuntur, propriam nationum aut principem repraeSentent.18 BiVersae Legatorum species. O et Confusetudo gentium VR-rio Legatorum ordinus distinxit, quibus diversa munia, di VerSAS
352쪽
348 ius 4ΤURAM PARS III IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
praerogativaS, diverSum repraeSentationi modum attribuit. Undo factum est ut divorsis etiam nominibus deSignarontur. Alii senim appellantur iratores, aut Ministri plenipotentiarii, alii Negotiatores, aut Infernuntii, et ita porro. Itemqu0 alii Sunt ordinarii si stabilitorreSidente apud gentem ad quam mittuntur, alii extraordinarii set ad templi pro aliquo peculiarii negotio. Hae et Similia non a natura Aod a positivo iuro ontium do torminata Sunt et mutationi ne varietati Subiacent. Advorto tamen ad hoc genu Legatorum proprie non pertinere illos, qui Consules nominantur. Hi enim constitui solent apud amiea gentes, ut euStodus dumtaxat iurium et privilegiorum
mercaturae, atque ut iudices litium quae sorte insurgant inter mercatore Sua nationis. Nihilominu hi etiam quandoque, propter neceSSitatem, aliqua diplomatica repraeSsentatio adseribitur. 19 Legatorum officia Praeter fidelitatum, quam Sancte Servaro debent erga propriam nationem a qua mandatum accipiunt, hoc praecipuum os se voluti caput ceterorum melorum, ut Legatus non aliter Se Consideret, nisi tanquam organum quoddam internationale pro mutua utriusque genti communicatione et concordia Hinc adstringitur nihil ossicor , quod intor unum et alteram paci et amicitiae adversetur, aut iusta querimoniae ceuSionem praebent; sed potius omni nisu curaturus0St, ut mutula Samo iugiter augeScat, et utrinque non impedimenta politica solicitatis sod adiurnunta stpraeSidia Suppeditentur. Natura enim non propter privatam uniuS genti utilitatem, Sed propter commune bonum nationum et mutuum earumdem auxilium, eiusmodi societatum et communicationum intendit. Quem mutua benevolentia finem prae oculi Semper habebit is, qui gentum unam apud aliam repraesentat Secu muneri Suo deeSSet, nec tantum alii iniuriam in serret, Verum etiam propriam nationem veluti prodoret eiusquo dignitati ut gloria maeulamaSpergeret. Quod Sedulo cogitaro obunt ii, qui opinionis errore
autumant munus suum satis implori; si iura et honorom propriae genti obitum diligonis exquirant, eiusque utilitati unice promovenda intendant. Id qui dona studioso curandum Si verum ita, Ut alii etiam prospiciatur, et cura boni privati unita gentis eum utilitate alterius, immo cum communi omnium hominum emolumento, Optime concilietur Segus sentium benevolentia in teterrimum t
20. Legatorum inviolabilitas et independentia. Si Legatu instrumentum Si mutuae communicationis procul dubio facultatem habere debet liber manifestandi sonsa, quae nationi, ad quam mittitur, patefacienda muscepit tum rescribendi teSponS , quae dantur,
353쪽
ac nova inStructione postulandi. Hac in ro impediri minimo potest, quin proprio munere destituatur. Quare eiu perSona inviolabilis omnino esse debet socias, Si vim pati posset, facile a suis sutietionibus doliis implondi deterreretur. Hinc sequitur ut iurisdictioni gentiS, ad quam mittitur, non Subiiciatur. Quod insuper manifeste X igitur a Charaeter repraeSΘntativo , quo Ornatur cuius vicem gerit proprii Principis si propriae nationis. Hinc enim meitur ut respectu commissi muneri pro eadem perSon gentiS, quam reprae Sentat, habendus it.
Eius igitur indepondentiam participare deb0t, et ditioni alturius, cui illa non subest, Submitti nequit.
Id vero non vetat quominus, Si aperto OStilem animum xhibeat a nesari conatu perniciem genti , apud quam Orntur, meditetur re comperta, reprimi poSSit atque etiam civitate elici. Immo iuro tantum naturae Spectato, nihil pPohibere videtur quo minuS, Ob Viden crimen poena etiam merita luctatur. Sed ad occasionem Violentiae vitandam et legator una libortatem melius RSSerendam, OnSentaneum sui ut eiuS modi poena a proprio Principe, cui legatus Subiicitur, infligenda relinqueretur Generatim in hac materia moribus cultarum gentium Standum est quae ius hoc natura sui positivis legibus aut moribus emollire ne temperaro ConSue VerUnt, propter Ommune bonum tutandum, quod maXimeo inviolabilitat Legatorum pendet. Horum laesio maximum Crimen est internationale quod omnium gentium relationes in discrimen adducit.
DE MELATIONIBUS NATIONUM IN STATU BELLI
21. duid nomine belli. Consensu et concordia nationum , ex tranquillitato ordini et mutuorum officiorum Ob SerVantia enaScenS,
vitio humana voluntati interrumpi quandoque potest et graviter perturbari. Tunc ut redintegretur atque ab ulteriori damno desen datur, omni niSi curandum est. Sed contigit aliquando ut hae ordinis rudintegratio obtineri aliter nequeat, niSi armorum vi qua, protervia iniqua genti retuSa, id quod ordo poScit, vindicetur. Hinc oritur bellum quod a potio dicitur Status nationum per vim certantium, qua tales sunt 1). Quae descriptio a belli iustitia vel
a De iure belli et paci8 l. I, e 1 D. 2.
354쪽
350 ius ΛΤURAM PARS I IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
iniustitia cogitationem abstrahit, cum senserati sit se rem inserius definiendam non complectatur. Quod ipso auctor declarat his verbis si Iustitiam in d0finitione non includo, quia hoc ipsum hic quaserimuS, Si in aliquod belliun iustum, ut quodnam sellum iustum sit. Distingui autem debo id, quod quaeritur, ab eo, de quo quaeritur.
22. Ius belli oritur a natura Esellum, per Se Spectatum, in prΟΡri conceptu, quemadmodum praeclare ait TapurelliuS, hoe prae- Seseri, ut sit ordinis Diolenta defensio 1). Ius enim eum Oncti Um Sit natura sua, hoc sibi vindicat, ut vi dolandi et repeti possit. Nation se igitur, cum necessitas impurat, ad tuonda iura , quibuSornantur, facultatum habent adhib0ndi vim et arma, adverSu ne sario conatu aliarum gentium, a quibus quoad propria iura laeduntur aut iniusta vi lacessuntur. En ius gerendi bellum; quod re Vera aliud non est quidquam, nisi ius e Suaque tuendi et arma armi propulSandi. Hoc ius nationibus donogari sequit, quumadmodum hominibus etiam OOPSum Receptus non donogatur facultas defundendi tum S tum Sua ab aliorum violentia, ut vim vi opsellendi. Immo iuSeiuSmodi pro nationibus longo validius ConSendum Si non modo Propter praeStantiam corporis politici, sed etiam quia ad eiu exercitium Rectoros nationum saupo sex mei tenentur. Quamquam enim privata persona illatam sibi iniuriam cum laudo tolerat quis que enim virtutis amor iuri suo odere potest); idem tamen Saepe nefa eSt perSonae publicao, qua Societati sibi commissa bonum et honorem tuor adstringitur. Huic obligationi persona illa deeASet, Si SocietatiS, Qui prasesidet, iura impune laodi pateretur. Ad ea igitur defendunda ac si violata laurint, vindicanda obligatur eumque id quandoque non alia via obtinere possit, nisi armi et vi ad iusmodi adhib0nda modi ossicio urgetur si Cum cura reipublicae, ait S. Tho-m RS, commiSSa Sit principibuS, ad eos pertinet rempublicam civitati votis segni Seu provincia sibi subditae tueri. Et sicut licito defendunt eam materiali gladio contra interiore perturbatione S, dum malesaetore puniunt. . . ita etiam gladio bellico ad eos per i
ne rempublicam tueri ab X turioribus hostibus 2).
355쪽
23 Desinitio iusti belli. Sic acc0ptum bellum, prout nimirum aration dictatur, do finiri posset Status nationis cum natione per Dim e tantis, gratia tuendi iuris. Dicitur fatus, quia durationem quamdam includit, ne ad aetualem tantum conflictum armorum rosertur, sed ad templi setiam quod pugnam praecedit aut sequitur, dono hostili animus deponatur, pace contracta. Nam in hoc bellum differt a praelio; quod, ut advertit Servius, bellum Sit tempus Omne, quo praeparatu aliquid pugnae neceSSarium, vel quo pugna geritur praelium autem dieatur conflictus ipso bellorum 1) Αdditur nationis cum natione, ut innuatur Subiectum, ad quod pertinet, et terminii , quem reSpicit. Contenti enim inter privatos, otiamsi ser vim fiat, bellum non dicitur privati autem , qui eum natione, legitime con Stituta, propria tantum auctoritate dimicant, otiamsi multitudine coalescant, non bullantibus sed aut rebellibus aut latronibus assimilantur. Verba in iuris tuendi gratiam nominnuunt, ad quem bellum per se spectare debet, ut logitimum sit otnaturae On Sentaneum. Denique dieitur Iter Dim certantis, ut distinguntur elium a contentione non violenta, qua diSeeptando fiat. Cum enim duplex sit concertandi genuS, alterum per di Sceptationem, alterum per vim non Superiore Sed poSteriore bellum monStituitur.
24. Bellorum diversae species Bellum dispessii potus primo in ensioum et defensioum. Nam licet, ad rem quod portinet, bellum iustum Semper dolan Sivum dici poSSet, quatenus adhibeantur arma ut proprium ius defendatur nihilominus cuin vi opponi possit vel ad invasionem hostium sepultundam, se ad illatam iniuriam ulci- Scendam si primum contingat, bellum dici solet defensivum, Si
alterum, OssenSivum, prout hine aut inde RPma primum moventur.
Ddindo dividitur bellum in solemne ac minus Olemne Primum eSt, quod ritibus Sol omnitati gaudet nimirum ut geratur utrinquo nomine Upremae poteStati , ut anto rite denuntietur, et tempus opportunum intercedat, quo altera par ad bellum vitandum Satissa tionum iniuriae sex hibere possit B sevi, illud erit bellum Solemne, quod ritu omne obServat, quo non modo natura requirit, Sed etiam cultarum gentium consuetudo introduxit. Contra minus Solemn dicitur, quod aliquo horum rituum deStituitur puta Si contra populum non independentem geratur aut Sine praevia denuntiatione, ut quando quo accidit in bello defensi vo aut non aecepta facultate a Supremo imperant , ob urgentem nece S Sitatem, quae
356쪽
352 UA ΛΤURAM PARS III IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
25. Conditiones iusti belli. Quoniam bellum ess potoA iustum vel iniustum, maxima diligentia curandum est ut iis conditionibus Ornetur, quae ad eius plenam iustitiam requiruntur; qua quidem
Prima igitur conditio est, ut causa iusta Sit. Quod non modo intelligendum si, quatenus ius pro ea parte militet, qua bellum movet id nim per so patul), sed etiam quatenus iustitiam hab0at
relativam reSpeetu rei, propter quam tantUm medium RSSumitur.
Tot enim mala et calamitatus secum seri bellum, ut merito flagellum nationum nominetur. Hi ne non quaevis causa tuendi iuris sumet ad olligorandum, sed ratio debet 0SA graviSSima re Spectu boni communis, quae exeuSare poSSit tot aede et aerumnaS, quot bollum si vo per se iv militum licentia parturit. Tum otiam non dubia aut probabili tantum iustitia, sed certa niti sebet Secu non gigneret ius certum, ne facultatem saceret inserendi atque SuStinendi mala certa, qua bellum eo mi tantur; quorum omnium reu Semeitur is, qui sellum movet, ni Si gravitate et certitudine cauSae,
immo etiam nece ASitate, quam deglinare Omnino nequeat, e X USetur.
Hinc per se quisque intelligit olla, qua dilatandi impuri gratia
Suscipiuntur ad gentes innocua subigendaS, mera eSSe latrocinia, et ut inquit Sonoea gloriosum scelus nec ni Si magno praedone eXi- Stimando eSSe eos, qui Sic parti victoriis in claroscunt. Idem dic do utilitate quavis procuranda, quae belli iustitiam non constituit. Altera conditio est, ut bellum sit Dere necessarium ita ut omnia prius tentata sint ad litigium pacific finiendum, ne ulla alia Supersit via iuris tusndi aut repetondi. Nam , ius bellandi an domaliquando ad ius roducitur propulsandi vim vi. Ut enim homines individui, sic etiam natione ius habent repollendi iniuStam aggreSionem Sque ad aggreASori ne em , si id necesse uerit. Inhoe tamen Servandas AS diximu leges, quae iuStam defenAionem moderantur. Hae lege ad nationes tiam translarri deb0nt; neque pro bello defensi vo tantum Valent, sed etiam pro offert Sivo. Qui enim bellum infert, is ad tu suum repetendum procedit arma-tUS nec arma adhibet, nisi in eoA, qui armi obSiStunt quominus ius Suum con Sequatur. Quare etiam tum iu valet legitima dolansionis Tortia conditio est, ut bellum auctoritate publica geratur nimirum iu SS Eupremae potestati A. Etenim S actu Sociali , ac proinde ab eo proceduro debet, qui Societati eAt motor, eiuSque saluti et tutola advigilat Iussum tamen o aliquando praesumi potest, cum idolicet, ob inopinam aggressionem templi minime Suppetit interrogandi supremam auctoritatem.
357쪽
Quarto, requiritur intentio pacis. Rectus enim ordo postulat ut homo se conformet intentioni naturae natura autem non ad bellum so ad pacem mutuo Servandam homine genuit, et in tantum sa- cultat om elargitur confugiendi ad bellum, quatenus medium hoc aduo violentum omnino neceSSarium Sit ad debitam gentium concordiam rostituendam. Qua in re sapienter . AuguStinus is Pacem, inquit,habore obse voluntas, bellum neceSSitaS; ut liberet Deus a negeS-sitate, et OnServet in paeo. Non senim pax quaeritur, ut bellum guratur; sed bellum geritur, Ut pax Requiratur. Si ergo etiam bullando pacificus; ut OS, quo eXpugnaS, ad paci unitatem vincendo perducas 1) Et Tullius, quamquam ethnicus, aiebat et iobollum suscipiatur, ut nihil aliud quam pax quaesita videatur. Quinta conditio est publica denuntiatio qui nimis inopinato
gentem aliquam aggrediuntur, nonniSi latrone ac praedone ha-bondi erunt. Quod, ut patet, do bello offensivo intolligi obst in dolansivo nim is laudabilis sit indictio et valde opportuna, propior dignitatem principi et subditorum normam tamen neeeSSaria omnino non St, cum natura Sua Subaudiatur. Quoad modum autem denuntiationis, Standum est moribus gentium, cum nihil hac in re natura determinarit. Denique poStrema conditio est, ut modus gerendi bellum suae sitimus, tum quoad arma, tum quoad cireumStantia se eoteraboli praesidia quorum nihil morum honestati et usibus cultarum gentium repugnans esse debet 2).26. Quid de bello pro religione. Quaeri etiam hic potus an
citum sit bollum pro religione SuSoeptum. Cui quaestioni breve P0- Sponsum Suppetit Etenim Ai bellum Suscipitur pro religiono dilatanda et aliis por vim imponenda, iniustum St. Religi enim non armis,so veritatis luco diffunditur atque propagatur, nec mente violentia domat, Sed persuasione et Caritate pertrahit. Sin intelligitur do oli-gion tuenda ab iniqui aggreSSoribus, qui ipSam vi opprimor et a cordibu populorum riper0, aut eius ineolumitati detrahor impio conatu nituntur nihil Si evidontiuS, quam summa iustitia bolli pro hac causa suscepti. Si enim religio maximum est bonum hominis,
2 S. Thomas tres conditionses ad belli iustitiam requisita enumerat, aiens et Ad hoc quod bollum aliquod sit iustum tria requiruntur. Primo, auctoritRS principiS, ouius mandato bellum eS gerendum. . Seeundo, eaUS iuSta ut Scilicet illi, qui impugnantur, propter aliquam eulpam impugnationem mereantur . . I serti ut sit intentio bellantium recta, qua scilicet intonditur vel ut bonum promoVeatur, Vel Ut malum vitetur Summa th. 2. 2.' q. XL, a. LIBERATORE, Ethic et Ius naturα 23
358쪽
354 UA NATURAM PARS Ill. IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
utpote quae Supremam et aeternam eiu selieitaten respicit prosecto maximum ius homini et societati affert pugnandi advorsus SacrilegoS, qui illam utcunque iniuriis lacessunt. Immo ad id non modo ius sed etiam ossicium quandoque homini et socio tali inest, o obligatione proficiSeens, qua prae omnibus bonis Dei gloriam
et aeternum proximorum Salutem procurare tenemur.
De ossetis in bello et post bellum seroandis. 2T. Quid debeat iniustus bellator. Iniustus bullator, ut satis perso patet, ad integram reStitutionem tenetur rerum omnium, URScepit, et ad damna reSarcienda, quae innocuae genti armis intulit. Quorum cum innum ora Sint , quae e Sargiri sequeant videant, quaeSo, bellorum amatore quunt oneri Se labiistiant, propter tultam inanis gloria aut impuri amplificandi cupiditatum. Quod si quis bona fide bellum suscepit, set eius decursu iniustitiam animadvortit illico ab omni hostili aggrossion cessare debet, ae de
componenda pace negotiationes ordiri, restituti iis, quae adhuc integra Sunt, et quorum additumento ditior a tus ost.28. Quid bellator iustus officia iusti bollatoris huc tandum reduci posse videntur , Ut gerendo bello non plus damni inserat quam more nee0SS Sit ad Vim ho Ati propul Sandum ae nocivo offectu spuStrandam. In colori omnibus logos iustitia et humani tatis, Sive cum gentibus non inimicis, Sive cum ipsa gerit inimica servare tonsetur. Hinc in primi nulla iniuria aut vis in ponda ostgentibuS, quae neutralitatem, ut aiunt, euStodiunt nempe iiS, quasenuutri parti sellantium avont, sed aeque utriuSque amicitiam Colunt. Qua quidem adigi iuro non possunt ad animum neutri partisavontem deponendum, nisi ex contra tu aliquo ad auxilium alterutri praestandum Se obligarint. Deinde militum licentia compe Aeenda St ut non modo nulli pacato et inermi civi , qui extra pugnam verSatur, iniuriam irrogent; verum etiam ab incendiis VRStatione, raptu, Segetum et eamporum depopulatione, ac potiSSimum ab omni turpi actione abstineant, qua aut honestati morum aut sanctitati religionis iacturam importet Pauci curandum Stu bellante ita Se gerant, ut patefaciantis non ad perniciem gentiS, contra quam pugnant, Sed mero ad Se defendendo ac pro prium ius repotendum vim adhiboro. Qua do ro memoratu dignaus t laudes, quibu Tullius militarem Pompeii disciplinam extollit,
359쪽
inquiens Eius legiones Sio in Siam serveniSSo, ut non modo manus tanti Xercitus, Sed ne veStigium quidem cuiquam pacatono utSS dicatur 1). Hinc etiam votitum est modii uti, qua non ad praeSentem vim
hostium propulSandam ordinantur, ne contra eos tantum, qui vim opponunt, diriguntur quemadmodum es Set aquarum fluenta, aut arma, quibu praeliantur, veneno inficere, pestilentia promovere, aut alia mala progurare, quae pluribu aut plu noceant, quam ne eoSSΘsit PotisSimum vero roquiritur, ut intentio paeis iugiter demonstro tur, ne ud eam OSCondam aditu unquam hostibus inter ludatur;
sed potius ad eam aequis legibus concedendam A facilum bullator ostendat, quotieScumque non per dolum atque insidia potitur, ut sussiciens satisfactio exhibeatur. Tum etiam opus ost ut fide quoad
induciaS, eeSSationem armorum, aut alia aeta, qua sorte interveniant, an et ne uratequo Servetur ne mendaeia, aut dolosae
artes, odieitatio ad rebellionem vel proditionem aut quidpiam aliud voracitati ae sidulitati repugnan admittatur. Id vero non prohibui quominus insidia Θ, ut appellantur, hostibus parari poSSint, aut cetera Simultatione Strategicae stratagemmata vol repraesaliae adhiberi, qua culturam gentium con Suetudo sermittit. 29. 0st victoriam. Est victoria Xitus felix belli, quo una parSpugnantium alteram Si Superat, ut ad reSiStendum impotem prorsuSemeiat. Hae partu, violentia saeuitu omni in victor extinguitur,no ipsi aliud compulit, nisi ut tamquam iudex inter utramque nationem OnSidat, ad controversiae partos Secundum iuStitiae normam
diiudicandas. Quare nil aliud a debollata gente exig0ro pot0St, nisi ut iniuriae, quam intulit, Satisfaciat, damna et impenSa belli restauret, cautioneSquo det in postorum duraturae pacis et amicitiae. Brevi in omnibus, quae icto agit, semper prae oeulis abor debet logos iustitia et a sequitatis, ne oblivion capi dilectionis, qua geri genti vi naturae adstringitur. Quare non plus poenae victi inserui quam omnino poStulat propria nationis iusta defensio et incolumitas. Hinc rogula desumenda est iudicandi, utrum iuSte an Seeu genS victa propria indepondentia privari debeat, ac victori vel alterius ditioni subiici. Id nim tune dumtaxat iuro fit meritoque cum genSilla adeo pervicacem e Stonderit ac refractariam in tanta poena necessaria omnino videatur ad tranquillitatem victricis sentis aut aliarum nutionum tutandam, vel ad idoneam compensationem dam, 1 Pro eo Manilia.
360쪽
356 ius ΑΤURAE PARS III IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
norum repetendam Generatim tamen curandum est, ut bono ut iuri
victricis partis ita proSpiciatur; ut minimo , quoad fieri poteSt, dovicta on detrimento et Calamitate prematur. Atquo has innuisso sufficiat; siquidum ius Gontium non latis- Simo, quantum patet, et quoad omnem applicationem principiorum eius tractumus, sed id dumtaxat attingimus; quod iuvenilis institutioni limites non excodat. Fusior autem explanatio apud illos quaeri poterit, qui hane materiam e proseSSo volverunt.
30. Argumentum. Mutua gentium relation0 tempore tum pacis tum belli breviter oscripsimus restat ut de unitate illa , uno univerSas gente coniungat et die potost inarchica, aliquid in
nuRmUS. Ea enim Supremit gradu Sociali persectionis continetur; siquidom stabilem et ordinatam officit iunctionem illam, qua natione iam ante vi naturae invicem copulabantur. Duobu Vero articuli rem hane Xpediemus; quorum primu de natura et in- dolo huius societatis alter de relatione, quam cum Societnte Peligiosa retinet, eloqUetur. ARΤICULUS I. De natura et indole socialis unitatis gentium. 31. Naturae propensio. Quemadmodum personae individuae, Seor Eum extra civilem Societatem considoratae, rotationibus inter sonaturaliter adstringuntur, quas civitate conStituonda confirmant otiatiu explicant Aio nation0S, etSi per Se Spectatae mutui obligentur officiis, amo ductu natura incitari videntur ad positivam et conStantem conSociationem ineundam, in qua naturale reSpectus quos invicem habent, Stabilitate ordinis ac positiva Sanctione
Id iisdem lare argumontis persuaderi potest, quibus privataStamillia ad civiloni sociotatum inseundam naturalitur propelli mon Stratum St. Nam indigentiis tum physici tum rationalibus nationum plone cumulatequo providori nequit, nisi hae univei Sali societato
populorum conStituta. Quaevis enim gen nonnisi aliarum sentium opera lare completur nec quid humanae naturae ire valeant