장음표시 사용
321쪽
hortate privari nequit, quin ius iura violantur Sio etiam iura violantur Ecclesiae, si sacra illa consortia a civili potestate prohibentur. Sod violantur insup0 iura ipsorum civium, qui certe nulla Ruetoritate terrena impediri possunt, quominus divino cultui et propriae persectioni a noterna saluti prospiciant eo modo, quom iuxta ChriSti doctrinam, opportuniorem et ibi congruentiorem existimant 1).
lnuntur dissicultates. 131. Obiic. I. Ecclesia os societas spiritualis. Ergo spiritualibus
tantum modii uti obst media nim ex fine dote minantur. Ius igitur coactivum, quoad vim materialem inserendam, ipsi compe ter nullo modo poteSt. R. Dist. Ecclesia est Deiotas Spiritualis, ratione finis, concedo ratione subiecti, integro considerati, nego Nesto ita tu consequens: ot ad rationsem additam dist Modin determinantur ecfino, Speetato relatio ad subieetum promovendum in finem, cone determinantur sex no, spectato ab8Olute, Hecto. Finis ut talis, eum essentialite polatio asem includat ad Subio ctum cuius est finis, nequit normam prae Seriboro mediiS, quibus obtineri d0bst, nisi habita ration ipsius subiecti, quod promoveri dum At in finem. Sueus media non essent apta. Iumvero iesetfinis Ecclesia sit maximo spiritualis tamen Subieetuna promoVOndum ininsem Si homo, qui non est mere SpirituS, Sed compoSituSe Spiritu et corpore. Unde modia, quibus iuvari debet, non OS- Sunt HSSo solum Spiritualia, Sed nocesse est ut Sint etiam materialia, licet ad finem spiritualem ordinata. tquo id valet non Solum re- Spe et EceleSiae, Sed etiam, Suo modo, reSpoetu Soeietatis civilis. Nam has eum adhibet vim ad tutanda iura ivo Societati si vo hominum singularium, utitur modii materialibus pro sino spirituali: siquidum ius est res Spirituali non corporea. Instabis: Ecclosia caret vi materiali Ergo non abo ius ad hi bondi coaetionum. Absurdum enim est dicero, quod Deus tribuatius et neget modium, quo ad actum reduci posSit. R. Diat ant Caro vi maioriali, sibi immediate coniuncta, transeat caret vi materiali, Sibi coniuncta Saltem mediate, necto. Tunn
1 In logo Christi duplex est vita genus, alterum Commune, Uod OnSistit in observantia mandatorum alterum perfectionis, quod mandatis adiungit hSservantiam consiliorum evangelieoruna. Hoc duplex vitae genus Christus expreSSit, eum adolescenti, ipsum interroganti de modo consequondi vitam aeternam, respondit Si is ad citam inoreret, se ζα manuata... Si is per-j Cius 88e, ad cende quae habes et da cu eribus et habebis thesaurum in caelo et ceni, Sequere me. MATTIIAEI, XIX, 17 21.
322쪽
n est con 8equen , et ad probationem, disti Absurdum est dicors quod uus tribuat ius se neget omnino media, conα tribuat ius et Ogo media immediata, licet tribuat mediata, nego. Nolumus defintro utrum Ecclesia per Se et immodiat hab0at vim materialem, quod ex notion veri imperii saeti d0duci posset. Sud quidquid se a r sit, curto Ecclesia vim materialum habui mediato nimirum ope Socio talis Civilis, quae iuxta divinam ordinationem ipsi sub ordinata est respectu fini altiori aeternse vitae. Id vero sum cit, ut Ecclosia ius coactivum abor dicatur etiam quoad vim materialem, cum iu habeat eam exigendi a potestate
civili ex quo equitur ut licet vim non poSSidet formaliter, o S-sidua virtualite P. Obiis. II. Coseius celesiastici sunt corpora moralia. Haec Vero per Se Sunt iuri proprietati expertia.
R. Concedo maiorem, et necto minonem.
Ex dictis in thesi satis superque apparet, corpora OPRli non minu quam perSona individuas, iure proprietatis ornari. Quod si divorsitas statui velit in eo statuenda St, quod tu eootu S, utpote plurium perSonarum in unum coale Seontium, Sit validius 1). Et Sane,
i Apposito clarissimus Riocardi. Hi diritto solidari di molli iuniti non pu es Sere minore di quello di uia solo com i diritto dii religioso non Puo ossero minore di quello diis laico. uel oli vi iace di nominare u corpomorale se compo Si di omini Si ei, di citia lini sociali como gli altri. I oollegio ii capit olo, i convento, it cosi detto corpo morale non e che una te cita sed onesta adunanga di altrottant privati citiadini oli portano ni corpori loro diritti naturali La loro unione in faecia alia legge nulla aggiunge se nulla togito a diritto, he Mevano separatamente, solo che ii diritio degrin dividui si ri- solvem si costituis emel corpo I diritto iunito dei singoli40ligiosi forma quello dolioppi quello di tulti torpi costituisce quello della Chies a come se OSSe una sola persona ecla, infatii per la Sua unione in Cristo se ne sommo Pont0fice cherappresenta Cristo It rineipio o QOS ragionevole, ohe non a potui es Sere impugnato, angi e consermato dat ii dotii iureconsulti della Atessa resia, capitalo emica cli ulti i diritti della Chiosam attoli a romana Gisberto Voset affirmava o te SS principio OV dice Polit Eeel de pocul e c. c. I) Fideles sunt membra Christi, et sunt unum cum illo corpus mysticum... Distus et ' et Ecclesia constituunt unam perSonam mysticam ut loquitur
Thomas et hinc est quod bono Ecclesiae aut membi is Christi collata, Ch isto collata dicuntur Se questi boni ad unque son dati a Cristo, che forma una Sola e te S Sa perSOna colla Chie Sa: a proprietam tuti di quo Sta aera persona ctoo della Chiosa, cui Sta incolat e risus il diritto dei Singoli membri. Quindida Chios a Solametuo disporre legitti mamento colis oggo dei capi prepostiali diverse corporagioni e col oggo dei Veseovi giusta i canoni della mede-sima Chiosa, Sol ruitutio col eZZo e sella diponden ga dat suo primo Capo universale it romano Ponte sice. η Gemit stella Chies di Spaon , pag. 3.
323쪽
CAPUT IN DE SOCIETATE RELIGIOSA, III1RUΜ ECCLESi 319Si corpora moralia possidero non poSSunt cur id do spa societate civili non dicitur, quae prosecto non eS Corpus phySieum Sed morale Fateor equidem consociationes minore maiori esSe Subiectas, earumque iura ab hac semporari. Sed in primi temperamentum nunquam poteSt SSe talo, ut ipsum ius adimat, aut aliqua ratione praepediat. Deinde , id locum hab0 respuctu ociotatum eiu Sdem ordinis, et quarum fines fini illius, qua maior est, subduntur. Sed nullam vim rotinet respectu Societatum, quae etsi minoreS, tamen sunt divorsi ordinis et non excoli sentiorum respieiunt. Quare
principium illud a politicis applicari optim poteSt con Sortii mere
civilibus ut humanis quales sunt societate ad induStriam, Commercium, litteras, aut con Similem aliam utilitatem terrenam SpectanteS. At peSSimo applicatur eootibus religiosis , qui altiorem originem habent, et non civili ordini, sed Ecclosia tantum potestati Subiiciuntur. Multo autem minu applicari potest universali Ecclesiae, qua in deponden omnino Si ab Omni alia Societate, tum propter excellentiam finis, tum propter amplitudinem extenSioniS, tum denique propter praeStantiam originis. Obiic. III. Coetus uolesiastici appsellantur manu mortuae. Harum ero proprieta nocet prosperitati commere torum et industria0. Ergo
a Statu politico impudiri debet.
R. Tran8eat maior, et nego minorem. Tum independunte ab
Appoliatio ilia prosecta est ex malo animo Seudopolitieorum, qui ad invidiam proprietati Ecclesia croandam nomen illud Xcogi tarunt; quod tamen legitimo et veraci SenSu prorSu caret. Et Sane qua sontentia illi subsesta Prosecto Ecclesiae manus mortuae dici nequeunt, quatenu bona, quae tenent, in alios non diffundant. Nudaenina bona magi communia sunt pluribus et a pluribu participantur, quam ea quae EccleSi poSSidet. In primi enim omnibus, quot quot ad ecclesiastica ministeria vocantur, liberum aditum praebent. Doinde nunquam in unam dumtaXat pePSOnam Cumulantur , Sed accomoda distribution in plures dispescuntur praesertim in paupereS, quibuS, iuXta Ecclesiae canoneS, erogandum est quidquid bonorum ab alendis ministris et divini culius nitore Superat. Unde nulla sunt in Societate bona, quorum dissuSio inter populare praesertim et egenos, Sit maior. Quod Si illam notam Ecclesia inurunt propterea quod tu proprietate alienari non poSAint a possessori 'bus, Societatem civilem in mercatoriam OnVertunt, euiu proSperitas nonnisi ex facili et lucro Sa mercium commutatione nRScitur. At in societate multa alia bona procurari debent, praeSertim perse-
324쪽
ctio moralis et Dei cultus, ad quae maxime conserunt sed litu eonstantus Ecclesiae; ac proinde hi emolumentis Satis Superque nrcitur maturialis illa commercii et industria iactura, si vera SSet. Sodis id quidom incommodi logum habet. Nam non dosunt florentissima regna quae ut ingentem proprietatum partem, ad optimatum con Servationem tutandam , alienari prohibent, quin ullam ex hac parte iacturam experiantur. Certe nulla est natio magis addicta Orcibus laborandi ac commutandis, quam ritannica et tamen apud ipsam immensa proprietate ita amilii adhaerent, ut in alterius dominium transferri sequeant. DeniquΘ ipsa materiali proSperitas nationis non se Solo commercio metienda St, Sed
potissimum sex acilitat subvoniendi claSSibus gentioribus, quae maiorem partem populi complectuntur. Ad id autorii magis confert stabilitas propri0tatis Ecelusiastica0, quam si alienandi liburtat in paveo magis industrio moreatore S illa etiam divitino congerantur. Obiic. IV. Motius consulitur bono delusiae, si ius administristipendia recipiant ab aerario, quam Si bona Stabilia poSSideant. Si enim cura rerum temporalium libertati, xpseditius rebus divi
R. eo assertum et rationem additam. Mira est nonnullorum iota et studium divinae gloria0, quam tuno tantum Stendunt, cum de Ecclesia spolianda agitur is quoniam tanta religion moventur , angi desinant. Nam quid magiS divino cultui se sacordotii murioribus libure exercendi expediat nomo molius diiudiearo pot0St, quam ipsa ecl0Sin. Hae autem contrariam Opinionem Semper equuta est. Et merito; nam in primi cura carpendi ructus o propriis praediis sero nulla Si eum contra tenor oppositus magnam Sollicitudinem ingerat, Sive propter exiguitatum stipendii, sive propter repulsam et dilationem, quam pati potest et Saepe pretitur, Sive etiam propter serieula et viei S-Situdines, quibus publicum aerarium subiacet. Praeterea, agendi ratio, quam adverSarii proponunt, nocentissima est libortati Ecelesin et otia naturno ropugnans dio et quidum lib0ptat Ecclesiae, quia Sic civilis potesta pertacili modio potitur ad duo sendi lorum quo velit, cum ipsi resistenti Stipendium negare possit. Repugnat aut om natura Ecclesiae; quia hoc modo elΗricalis Ordo assimilatur conditioni civilium administrorum, atque ita acto Saltem negatur XSistentia ecclesiasti a sociutatis tamquam a civili distinctae atque independentis Quivis nim ministor ab e Societate stipendia recipere deb0t, cuius ministerio ungitur ne proinde quia civili eam recipit, ut eius strumentum OnSideratur.
325쪽
Obiis. V. 0ligiosa familia inutilos sunt bono civili Ergo impedienda Sunt, quominu efformentur a Si efformata iam sint, dissolvendae I Unt.
R. In primis hau obieetio salso laborat supposito Subaudit enim
eiusmodi costus religioso non differre a ConSociationibus mero civilibUS, puta mercatorum aut artificum, quarum pretium ex civili emolumento dimetiendum sit. Quod non est ita Coutus nim illi praeStitutum habunt, non terrenam utilitatem, Sed CaeleStem, nempe filium ipsum Ecelusiae Qui utrum conserant neene non a politieis,
qui do hae ro nihil intolligunt, sed ab Ecelogia definiendum est. De indu hoc ipsum, quod obiiciunt, sal Sitato laborat. Nam, ut omittam
maiorem partem horum coetuum vel assiduo in educanda iuventute et litterarum incremento ceu pari, Vel Saltem aliquod opus earitatis erga proximum Xercore, quod Sine dubio in civilem utilitatum P0-dundat corte illi ipsi, qui propriae persectioni et divino cultu unico
vacant, inutile societati diei non possunt, cum eidem multiplo bonum importent. In primi enim S Societas thea non it, gratum habui se sebo se tamquam publicae utilitati conducens quod ex stoni homine Deo penitus mancipati, qui excet Siori Virtuti exercitio set assiduitate pro eum divinum opem in univerSam societatem implorent. Deinde, Si potissimum Societatis bonum non in materiali sed in morali pro Speritato situm est prosocio utili SSima cenAonda Sunt consortia illa, quae et individua, quibu Constant, ad animi por- laetionem promoVent, et roliquo exemplo Saltem informant, et e luti propugnacula quaedam virtuti in Oeietate eonStituunt, adversu vitiorum conatu et illecebraS. Et sano sebotu his eo utibus quod barbarorum Colluvio non ponitu more oppreSSerit, Sed ad praeSontem culturam perveniendi paluserit aditus ClauStra enim religioSOrum hominum, qui modo ab impii tantopere vituperantur, nobi QOn Servarunt non modo codice scriptorum antiquorum quod ipsi etiam adversarii concedunt); sed, quod maius St, virtutem etiam et morum honeStatem. Noe nisi illine prodiorunt viri immortales, qui irruentes barbarias conatu retuderunt RG PeStaurationem civilem, qua fruimur, in
ΑRΤ1CULUS III. De mutuis relationibus Ecclesiam inter et Statum politicum.132. Duo errorum genera. Duplex absurditas in hae maioria pulli obet una st ProtestantiSmi, qui Ecclesiam politieno Ruetoritati submittit altera Indisserentistarum, qui utramque non modo
LIBERATORE- Ethic et Ius naturae. 21
326쪽
322 IUS NATURAM PARS H. IUS SOCIALE
distinguunt, Sed omnino separant ac mutuo divellunt. Ill ud nimprincipium persuadere nituntur Statum politicum per se atheum esse oportere nimirum tanta indifferentia utentem ruspectu reli gioni S ut perinde Se gerat, quaSi nulla ex Stot roligio, aut saltsem oram a salsa nullo modo discriminet. Porro ex hoc indisse en-tistarum dogmat originum duxit sormula illa , qua catholicos etiam quosdam viros fascinavit Libera Ecclesia in libero Statu.
133. PROPOSITIO ' Ecclesia independens omnino est a Staiupolitico. Prob. Haec th0Si corollarium quoddam est propositioni in prae- cudenti articulo constabilita0, qua diximus colosiam imporium
esse Spirituale, ab imperio civili plane diversum, eoqu longo nobilius Apserto enim Conspicitur non poSSe, quod altiuS St, pendere ab inferiori, quin ordinis concoptu omnino pervertatur. Nihilo minus, propter rei gravitatem, aliqua hic exproSSius addemuS. Itaque evidentiSSimum est, non poSS Soeiotatem aliquam ab alia pendoro, nisi ius finis in altorius sit subluctus. Ex in senim determinatur naturam omni relatio uiliseumque Societatis. Atqui finis Ecclesia non subiicitur fini societati politieae, cum Sit u premus nempe Dei gloria et aeterna hominum SaluS. Ergo EccleSi pendore nequit a Statu politico. Praeterea Ecclesia pertino ad ordinum Supernaturalem et divinum; eiusque princep est ipS ChriAtus, cuiu Vice et nomine Summus Ponti x idolos gubornat. Contra Status politicia portinet ad ordinem naturalem et humanum , eiusque origo ultra dom0Sticam poteStatem, a qua primitus dimanaverit, perduci nequit. Atqui absurdum S ut ordo Supernaturali naturali, aut divinu humano, aut potestas Christi, qui Deu eest, potestati cuiuSeumque reaturne Subiiciatur. Ergo abSurdum est ut Ecclosia Statui politico sit ubi vota. Itoni, Ecclosia immutabilis os in sui constitutionse, cum a Christo pro OASerit directe prospieit boni spiritualibus non torminis huius vitae concluditur, sed ad suturam se protendit. Contra Statu politicia mutationi subditur maturiali tantum ordini invigilat confiniis ita praesenti continetur EccleSi igitur nequit ab ipso pendere; nisi immutabile a mutabili, Spiritu a corpore, aeternum temporario Superari dicatur quo nihil esse potest magi rationi repugnans. Tunc tantum admitti possu dupundontia Ecclesiam Statu politico Si religio in negotium mere humanum et politicum eiusque administri
327쪽
CAPUT II 'ita SOCIETATE MELIGIOSA, NIMIRUM ECCLESIA 23
in ossiciales plano civile converteruntur. Atque huc tandem reveruspositat delirium illud protestanti cum quod proindo non modo ad christianam religionem, Sed ad Civilem otium culturam, qua ex illa manavit, penitu evertendam contendit. 134. Roposiet 1 2'. Ad Ecclesiae independentiam futandam, in praesenti societatis humanae conditione, nece88arius omnino e8t cinilis principatus Romani Pontisicis. Prob. Ad indupsenduntiam Ecelesiae tutandam nege SSarium omnino ost, ut Supremu eiu PrincepS, nempe Romanus Pontifex, sodom ibi ab sat, ubi nulla semporalis potestas nec interna nec externa dominetur secus tacito impediri ab ea poterit, quoad publicum exercitium apostolici murioris, alium dubia tacito obori
Pentur, quoad plenam libortatem Suorum ne tuum, magna ConSeientiarum catholicarum perturbatione. Id autem obtinori alitor nequit, nisi ipso Pontifex temporal dominium adiunctum habsent, ita ut loci, ubi residet, Sit Dere Princeps Siquidem inter conditionem subditi ut principi non datur medium. Hi autem principatu non debet esse tam vastuS, ut ceteri Statibus politicis timoroni iugorat; nec tam parvus, Ut potenti cuiusdam vicini violentiam pati possit. Haec verita in prasesenti a catholicis in dubium revoeari 110quit,
cum universae celeSiae Suffragio nitatur a recta enim id alienum S aSSerero universam EccleSiam in re tam gravi, et eum moribus arcte conneXR, errare potui SAe. Bonum erit Verba tum
Pontificis, tum reliquorum Episcoporum afferro. En verba Ponti scis Cum catholica Ecclesia, a Christo Domino undata et instituta, ad sempiternam hominum salutem curandam , perseetae societatis formam vi divina suae institutioni obtinuerit ea pro- indu libortato polior dobet, ut in Sacro Suo ministerio obeundo nudi civili potestato subiacoat. Et quoniam ad libere, ut par St, agendum , ii indigobat prasesidiis qua temporum conditioni ac ne eoSSitati congruerunt; idcirco Singulari prorSu divina providentiae consilio factum si, ut cum Romanum corruit Imperium et in plura sui rogita divisum Romanus Pontifex, quem ClariStus
totius EccleSiae Suae caput contrumque conStituit, ci Vilem RSSΘ- queretur principatum. Quo sane a Deo ipso Sapientis Si me eonSul tum St, ut in tanta temporalium Pingipum multitudino ac variolatu Summus Ponti x illa Duoretur politica libertate, quae tantopere necessaria S ad Spiritualem Suam potestatem aueto Pita tomis iurisdictionem toto orbe absque ullo imp0dimento exercen dam. Atque ita plano dueebat, no catholico orbi ulla oriretur Oeea
si dubitandi, impulsu fortasse civilium potestatum vel partium tu-
328쪽
324 IUS NATURAE PARS II. IUS SOCIALEdio duci quando tu posse in univerSali procuratione gerenda, Sedem illam, ad quam propter potiorem principalitatem necesse est omnem Ecclesiam convenire. Facile autem intelligitur quemadmodum iusmodi Romanae Ecclesia Prinei patus, licet Suapto natura temporalom rem apiat, Spiritualem tamen induat Vi Sacrae, quam habet, ostinationis, et arctissimi illius vinculi, quo eum maximis Rot Christiana rationibus coniungitur 1). Episcopi autem sic loquuntur g Civilom Sanctae Sodis principa tum et quiddam neceSSarium ac manifeste provident Deum in stitutum agnoscimuS; nec declarare dubitamuS, in praesenti rerum humanarum Statu, pSum hune pririssipatum ei vilem pro bono ae horo Ecclesiae unimarumque regimine omnino requiri oportebat sano totius Ecclesia Caput Romanum Pontificum, nulli pilicipi QSS Subiectum, immo nullius hospitum Sed in proprio dominio ac regno Sedentem, uim et iuri eSSet, et in nobili, tranquilla, ut sima lib0rtatu, catholicum fidem tueri ne propugnare, totamque
rogor et gubernare ChriStianam Rempublieum. Quis autum inti clari possit in hoc rerum humBnRPum, opinionum, institutionum- quo conflictu nec0SSarium AS ut Servetur in Xtrema Europa modius inter tro voteris mundi continente S, quidam veluti a serlocus, et Sede RugUStiSSima, unde populi principibusquo vicissimoriatur O quaedam magna potenSque, o nempe iustitiae tvseritatis, nulli aven prae eoteris, nullius ob Sequeri arbitrio quam nec terrendo CompeSeero , nec ulli artibu quiSquam poSSit cir
eumvenir0 Qui porro se hac te fieri potuisso ut Ecelusia Antistitos securi ex toto orbe adcurrerent, cum anotitate Tua dorebus graviSAimi ueturi, Si ecto at tu tam diversis regionibus gentibuSquo eonfluentes , principem aliquem in Vonissent, his oris dominantem, qui vel ipsorum prinei pe in Suspicione haboret , vulidis, Suspeetu is Se adverSaretur Sua Sunt enim et phristiano totvi sicia, haud quidem repugnantia in terrae, Sed diversa tamen, quas impleri ab Episcopi quomodo poSSent, nisi exstar0 Romae civilis principatu , quali est Pontificum , iuris alioni omnino immuni S, et gentrum quodammodo univerSuli con orditio, nihil ambitionis humana Spirans, nihil pro terrena dominatione molions Ad liburum orgo Pontificum Regem vortimus ibori Eccl0Siae rebu utpote aStoreS, et patriae utpote cives, bene et aeque
1 SS. Domini Nostri Pii divina Providentia Papa IX, Littera Apostoli ae quibu maiori excommunicationis poena infligitur invasoribus et usurepatoribus aliquot provinciarum pontisiciae ditionis.
329쪽
135. PROPOSITIO '. Status politicus nequaquam ab Ecclesia
Prob. Non Sunt Separandae SocietateS, quarum fine non Sunt suparati. Atqui ni Status politici non At Separatu a filio e clesiae. Ergo te Maior per Se patet Siquidem, ut seri effatum, societate sunt, ut fineS. Minor vero facile demonstratur. Nam soliditas semporalis, cui consulit Statu politicuS, natura Sua Separari nequit a selicitate aeterna, cui providet Ecclesia siquidum
vita praesen non Si niSi medium P0Spectu Vitae suturase, medium autem Separari nequit a no. Praeterea echa Separatione frequens lucta et conscientiae subditorum perturbatio oriretur. Nam cum eadem multitudo sublucta sit
Eo elusia et poteStati civili Si haec imperet, Sine ullo respectu adlego illius, contingere poterit ut iussa civilia contradigant iussis ecclosiasticis. In eo casu conditi ei vis in conflictu constituetur eum condition credontis. Et quoniam Statu politicus vi potitur, qua caro Ecclesia subdito ad sibi obediendum coget, at tu ita tyrannis non toleranda fidelium Conscientia imponetur. En quo tandem recidit sp0 iosa illa sormula Libera celesia in libero fatu. 0-nique, a Sententia damnata est a Pio X in proposition LVSyllabi Ecclesia a Statu, Statusque ab Ecclesia separandus 8 f. Vora igitur doctrina hae ost Quin utraque Societa bonum hominis in tondit se ad divinam gloriam in Suo ordine resertur; ambae mutua praesidia sibi invicem Suppeditar debent , ut si
tota societas, utrinque adiuta, in finem a Deo praestitutum promoveatur. Iamvero Ecelesin Statum politi eum iuvat insopinando civium OreS, reverentiam et Ob Servantiam iurium in ulcando, iubendo obsedientiam erga legitimam auctoritatem, ad omnum virtutem et ordini morali incrementum o custodiam cohortando. Statu SVer politicu e parte sua Ecclesia opitulabitur, ius iuribus tu
totam impertiendo vi adversario et impios, qui EuoleSiae mini- Sterium impediunt, reprimendo Sternendo viam et modi Suppeditando, quibus Ecclesia saciliter et sexpudito saluti seram suam actionem eXercere OSSit Sio rem Sapienter intelligebat gloriosissimus illo
i Indiriggo presentato a Sua antita a Veseovi presenti ne Concistoro in Roma i d 9 iugno 1863. Hui declarationi adhaeserunt postea ceteri mne Episcopi per orbem dispersi Vide etiam insigne opus cui tituluSQ αSOorantist temporale de Papi, prosuonata eli su inteo ita dat subffracti uni e sale deIPOrbe Cattolico
330쪽
imperator, Carolu magnus, qui Se ita suis logibus inscribsebat : rolus Dei gratia reae denosus sanctae Ecclesiae defensor, atque
adiutor in omnibus Apostolicae Sedis 1).136. noposiT1 4' Licet Status politicus in suo ordine, rerum mere temporalium, independens sit ab Ecclesia, ei tamen absolute
Prob. Quod, ut Ecclesia a Statu politico, si etiam Status politicus ab Ecclosia in suo ordino sit independon in perSpicui Sane St. Utrinque enim Societas offormatur eum distincto fine distincta origine, distincta potustate distinctis iuribus. Status enim politicus a Deo procedit vi natura o sub forma a saetis humanistas terminata praesidia respicit materialia, quibus egemus pro hac vita aetion una tantum X ternarum confinii continetur facultator habui circa ea dumtaxat, quae ad terrenam felicitatem sociorum conserunt. EX Opposito Ecclesia a Deo dimanat in ordino supernaturali, Sub sorma ab ipso Christo doterminata immodiat ab uno Deo repetit poteStatem. quae Petro tantum et ApoStoli eorumque Successoribu Collata eSt pro no habet 0 gloriam ut salutem animarum I ad actione non modo externa Sed etiam interna se porrigit, a virtute pollet ometondi quidquid ad cultum Dei et sanctificationem animarum neceSSarium aut etiam Opportunum sit. Hine ut Eeolosi sibi vindicat potestatem qua in circulo propria activitati libero opseretur; sic tiam Status politicus in proprias emcientia gyro libserum exercitium Suae potestatis, quae praepediri non debeat, iuro sibi adsciscit. Homines vero Singuli, Sub divePSO eSpeetu, utriquΘSubiiciuntur; et quoad negotia temporalia legi et regimini civili, quoad spiritualia iugibus et rogi mini Ecclesia obsediunt.
Quod sero absoluta considuratione Status politicus deboat Ecclesiae Subordinari, manis0Stissime patet. Nam ordo societatum inter se est, Sicut ordo finium, quibus intendunt Societates sunt, ut nes. Atqui ordo inter fin0m eclosiae et finem Societatis politica est, ut hic illi subordinatus sit nam felicitas semporalis Subordinatur solicitati nuturnase, ut vita praesens se abset ad suturam ut medium ad finem. Ergo ordo inter Societatem politi eam et Ecclesiam est, ut illa huic Subordinetur. Hinc si sorte iura utriusqu0 societatis confligant aliquando intor Se ita Ecclesiae praevaleat oportet Secu Subordinatio , quaΘprobata St, verteretur. Idem dicendum S de utilitatibus, quae certo ab ordine finium et Societatum, ad qua reseruntUr normam
1 CAROLLMAGNi Capitularia etc. Vide editionem igne: Saeculum mnum. polini Scriptores, tomu primUS.