장음표시 사용
331쪽
accipiunt. EX quo aperte Consequitur ut non E elosia Statui politico, sod Status politicus Ecclesiae conformare se debeat. Non enim insorio superiori, sed vicevorsa Superio in riori praestat nec bona corporea boni spiritualibus, Redi contrario bona spiritualia bonis corporeis dant logem.
Qua in se nihil iniquius concipi potest Simulation illa Rugali-
Starum, qui sub poci tusendi Ecclesiam eius tu iuribus advigilandi, in re spirituales sacrilegam manum ni ieiunt, sacri mini sterii X0rcitium illaqueant, eccleSiaSticam poteStatem e parte saltem sibi submittunt, oiusque detrahunt iuribus. Hae tutola et favore molius SSet oportum odium et oppugnatio manifesta Aio enim damno non adderetur irrisio, et tacilior esset ratio su dulandondi. Meminorint politio hac in o verba illa Ambrosii Noli togra are, Imperator, ut putes to in ea, qua divina sunt, imperiale aliquod ius aboro, noli tu extollere Sed, Si vis divinitu imperare, 0Sto Deo Subditus, sicut scriptum St, quae Dei Deo, quae Caesaris Caesari. Ad impuratorum palatia porti nunt, ad Sacerdotem Eoclesia publicorum tibi sonium ius commissum St, non Sacrorum 1). Hinc prorSu excluditur, tamquam vora usurpatio, pesSima illaeonSuetudo, qua regium placet appsellatur vi cuius Constitutiones frenis, aut ullae Summorum Pontificum , immo tiam alicubi ipsae litterae pastorales Episcoporum publicari aut Observari vetantur, in civilis magistratu permission0. Id apertam la0Sionem
includit iurium Ecclosia0. Etsenim, si colosia, independenter ab auctoritate civili, ius habet serendi logos prosecto independenter ab auctoritate civili ius habet uas promulgandi Itumque si EccleAia independentor a potestato civili ius habet pascendi gregem prosecto independentur ab auctoritato civili ius hab0 imbuundi fidulus Salutari doctrina, qua gregis Christi si pabulum. Praeterea civili potesta illa sua usurpation legus Ecclosia sibi subiicit quatenus ea irritas facit hoc ipso, quod independenter a Se in vulguSed aut observari prohibui. Id autum non modo ordinem Subiectioni utriusque societati prorsus invertit, Sed etiam celeSiasticae potestatis independentiam et libertatem plane peSSumdat. Solountur incultate8.137. Obite. I. Ecclesia os in Statu, non Status in Ecclesia. Ergo Ecclesia Statui subiicitur contentum enim subiicitu continenti. R. Dis ante Ecclesia est in Statu ut pars quantitativa eS in toto, nego ut sorma Si in materia, et distinctius, ut anima St
332쪽
in corpore, transeat. Necto consequens et ad rationem additam, dist Contonium ut pars quantitativa, Subiicitur continenti, concἰ
Etiamsi cone sederetur quod obiiciunt adversarii Ecclesiam S Se in Statu et non viose versa tamen nullo modo equ0retur , quod ipsi inserunt, sed potius sequeretur oppositum. Nam Eeol0Sia SAet in Statu non ut par in toto, quom admodum diei potest de Soeietatibus insorioribus iusdsem ordini civilis, prout est provincia vel municipium respectu tot tu reipublicao. Sed SS0 in Statu quem admodum sorma est in materia, quam perficit vel otium, ut di-Stinctius loquar, es sol in Statu quom admodum anima Si in eorpore, quod insormat. Qui autom dico animam subiici corpori, et non potius corpus animase odissem S. Thomas is Saoeulari pote-Stas Subditur Spirituali, Sicut corpus animae; et ideo non S USU P-patum iudicium si spiritualis Pruselatus se intromittat de temporalibuS, quantum ad ea in quibus subdituri Saeculari poteSta. 1).n Verum propositio illa, in consido ration relatina Si manea in Con Sideratione absoluta est prorsus salsa. Nam relatio Sic Ecclesia est in Statu, ut otiam Status sit in Ecclesia. Ecclosia enim HS in Statu quoad 0gotia temporalia, qua iugibus civilibus tomperantur contra tutus Si in celusia quoad nugotia Spiritualia, quae iugibus Ecclesia subiiciuntur. At in Sensu absoluto, StatuSOAS in eclosia, non Ecclosia Asse in Statu leonda est. Ecelesia enim ultiorem ampliorsem quo finem P0Spicit, et mugi e X tenditur, quam tutus; siquidem totum orbem compleotitur , et udsnem Supremum utquo universalem homini dirigit actione Aua. Iam vero finis insopior altiori Subseest, et Sociota aretior ab in-pliore comprehenditur.
Nec vero dici potus Ecclosia dividi in divorsas Eoolosias prout
Societas civili in divorsos Status disp0s itur. Nam Ecele Sia muXimae universalitati maximum etiam unitatem adiungit se eadem omnino est in Singulis regionibus, ubi viget Fiet unum nile et unus fa8tor 2). Tum otiam minimo cogitandum est Ecclosiam voluti in Statum ingredi, cum potius Status omne in Ecclosiam ingrediantur Exstat senim institution divina hau magna societas spiritualiS, Uae omnes gentes invitat atque ad A vocat gentes vero, cum illi vocationi P0spondoni, in ipsam intrant, ut flumina intrant in mare. Obiic. II. Si Ecclosia nullo modo subditur sociotati politicae, Sed potiu Viceversu; Xterna poteStas, nimirum Pontila Romanus, in
333쪽
CAPUT III. DE SOCIETATE RELIGIOSA, NIMIRUM ECCLESIA 329
nationum hanc Vel illam imporium uxor obit. Id voro rationi adversatur, et ivilem independentiam eStruit. Ergo te R. ego maiorem Nam potestas supremi Pontificis ris mini fide lium Xterna St, Sed maxime interna. Pontifex enim At Pastor univorsalis rugis ChriAt et vero Princeps Spiritualis, ut omneS, qui christiano nomino gloriantur, Subiecti sunt. Eius proinde auctoritas singulis dolibus magis interna est, quam potestas civilis siquidum ad hominem magi animu pertinet, quam CorpuS, Remagis intoreAt auturna Salus, quam elicita tempora ia Undo si Status aliqui politicia potestatem Pontifieis ibi externam appollat, hoc ipso se ab Ecclesia seiunctum e SSe fatetur, atque inter veSChristi minimo adnumerari. Obite. III. Concordiam subordinatio ocietatis politicae respeetu Ecclesiae, Supponit omne ei VOS, vel Saltem sere omnes, atholicauruligioni adhaerero. Id vero quandoque non aecidit. Tune non aliud Supere St, niSi ut eo leSi Separetur a Statu politico, et cultuum
liburta conoediatur. R. Fatomu contingere poSSe, ut non aliud rem odium supputat in nonnulli Societatibus, qua se hominibus multiplico et Contrario eultu profitentibus conleseunt, quam diverSorum Cultuum tolerantia aut etiam libertas. Verum id non ex ordinΘ, Sed ex ordinis carentia provenit Imperfecta enim et caligari ponditio, qua respectu religioSao Veritati foetetnto illa asticiuntur, valde prohibo quominus in dobita rotation quoad Eeelesiam e constituunt idque ad earumdem imper otio nona et ruditatem portinet Do se eiuenim convenientiae laborant, atqu0 ideo naturam ordinata societatis non rite attingunt; quomadmodum non ritu attingit naturam hominisis, qui sensibilitatem in respuetu ad intelligentiam, o corpus inorolatione ad animum porficiundum sibi proponit Vora igitur doctrina illa est, quae utramque Societatem Si diStinguit, ut tamen non separet nec distrahat, Aod harmonio ordine inter se quemadmodum harmonico ordinari postulat in nobi eorpia eum anima, ita PraeSen Scum sutura, rotationes ad homi noui cum relationibus ad Deum. Obiis. IV. Christus dixit in Evangotio Regnum meum non est de hoc mundo. Hi ergo verbis prohibuit quominu Eeel0Si dominationem politicum poSsideret. Itemquo repugnat ordini rerum ut pote Sta religioSa cum politie oonfundatur. Id vero fiset, si eadum
perSOna Pnsetur utraque pote State Saltem timendum S in se eaSu,n prior in strumentum alteri u COAVertntur. R. Quoad primum argumentum, conc ant et Hecto OnSequenS quoad Secundum, conc maiorem, et in minonem.
334쪽
Christus in illo loco loquitur de Ecclesia, quae eiu proprie regnum est et quae divinam non humanam habet originem. Ex eo autem, quod Ecclesia sit regnum divinitus inStitutum, non sequitur non pOSS supremum Pontificem regnum etiam torrenum sibi adiungere. Immo potita Sequitur OppoSitum. Nam ut regnum Christi soli Ecclesia servetur et operetur iuxta naturam propriae origini , ne eoAS est ut eius supremum Caput a Motor a nulla potestato
huius Saeculi dependeat, a proinde sit princeps temporali in loco ubi sedem habet, set sex quo motum imprimit toti moli huius divinas Societatis. Quare non immerito haec formula an iri posset: Quia regnum Christi non os do hoc mundo, nee0AS est ut eius Vicarius regnum habeat in hoc mundo. Nimirum ex ind0pondentia Sacerdotii christiani a saeculo , 0quitur inde pendentia civili Summi Pontificis qua in prases senti ordine rerum obtineri aliter nequit, nisi per principatum politicum.
Quod vero utraque potestas eamdem personam informet, id no- quaquam importat unius potestati cum altera consuSionem Si ut non confunditur auctorita paterna eum regia , ex eo quia idem homo Sit pater et sex Aliud est coniunctio, aliud confusio. Optime possunt duo inter Se coniungi, quin ullo modo confundantur , Ut accidit se anima et corpore, qua licet in eodem homine eopulatu, tamen distincta permanent Periculum autom illud, quod timet obiectio, nimirum no religio convortatur in instrumori tum scopi politici; tune haber0tur, si Pontilax duo esset Ponti sex quia est rex. uno enim auctorita religiosa eonei peretur ut adiunctum quoddam poteStati politicae, quemadmodum contingit in Angliam Russia, ubi princepS, quia princep ΘSt, ius Supremum in religion temperanda sibi arrogat. Ad nsequaquam viget respectu Romani Ponti figis, in quo re viceversa se habui nimirum Pontifex, quia est Ponti se X, ideo est e X. Unde potita regia poteStas in eo concipitur tali , ut tanquam inStrum sentiam religiosae poteStati deserviat id vero non praepoSterum, Sed iuXta ordinem natura eSt. Obiic. V. Princ0ps semporali habet ius vita et necis et Si Supremus iudex in sociotato quoad causa capitales. Id vero ineon gruum est ut attribuatur Christi Vicario. R. Concedo maiorem, et ego minorem.
Nulla est ratio cur incongruum dicatur Christi Vicario , quod non incongruum est ipsi Christo; qui certo est iudeae Dicorum et
mortuorum , et impio ae nequam damnat morte aeterna , quae longe peior est morio semporali Poena capiti in nocentem Stactu iustitias iustitia autem, ut nobiliSSima virtus, non dedecet
335쪽
CAPUT III. DE SOCIETATE RELIGIOSA, NIMIRUM ECCLESIA 331
Pontificem; sicut non dedo et Deum, cuius immo attributum quoddam S praecipUum. Obite. VI. Regium placet ius quoddam si nocessarium in Societate. Nam auctoritas religiosa posset aliquid impuraro nocivum bono civili ac proinde antequam eius iussa promulgentur, debet auctoritas civilis examinare quid contineant. R. ego assertum et rationem additam. Pari modo, immo congruentius, qui argumento advorsarii uti posset ad introducendum placet pontiscium , respectu legum et ordinationum civilis magiStratus. Nam is imperaro posset aliquid nocivum religioni, ac proinde antequam eiu iusSa promulgentur, deberet auctoritas religiosa examinare quid contineant. Immo quoniam civiles ordinationus iuber possunt aliquid nocivum ordini domestie , omnibus patribuStamilia conoedon dum ASet placet quoddam domesticum. Nesei utrum arrideant Rogalistis huiusmodi illationes, quae tamen neceSSario. Sequuntur ex forma ratiocinandi, quam adhibent. Possibilitas igitur erroris aut abusus non destruit ius auetoritati cuiuspiam , ne facultatem tribuit subditis sexaminandi ius mandata , antequam publicentur secus Omni ordo subiectionis Subverteretur. IamVero respectu Pontifici aut Episcoporum non modo cives sed principes otiam et tota societas in Subditorum numero habentur. Non igitur ius ullum vindicare Sibi poSSunt praepediendi orum ordinatione ; Sed tantum , Si sorto contingat ut
aliquid praescribatur nocivum bono civili quod sero impossibile videtur), poterit civilis potostas poStulatione uti apud Episcopum
vel Pontificem. tquo id sum iuris S ad cavendum malum, quod Oggeritur, quatenu legitimus Superior nem po Episcopus aut Pontifex, Sic admonitu et re meliu perpenSa, Videre poterit, iuxta negotium de quo agitur, quodnam temperamentum asserendum Sit, Si aequa appareat OStulatio.
337쪽
IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
Principium socialitatis, quo homine imbuuntur, non Sola civitato aut natione e cohibet Sed contenderi Ulterius, ad univerSalem quamdam con Sociationem inclinat, qua non iam perSona individua cum individui aut familia cum familiis, sed regna ipsa et populi invicem colligentur. Hae universali societat sorma ultima Oxhibotur humani ordinis qui, ut naturae plene consentiat, homineS non modo aliquo inter Se Sed Omnes, quotquot terram incolunt, quoad operationem devincit, quemadmodum similitudo sp0 ifica eos iam ante quoad naturam copulavit Nee, nisi poStquam ad soci0tatem eiusmodi ventum erit, incitamentum natura c0SSabit; qua ut homine Singulares ad Societatem domesticam, atque hane ad ei vilom impollit, sic ipsa civiles Soeietate ad novam eamqUO latissimam et maxime praestantem iunctionem promovet, ut mutuiSimplendis officiis finem proprium naturae rationali copio Sill RS-
Hine u eXSurgit internationale, quod relationibus respondet inter gentem unam et alteram, et cuiu principia in hae postrema iuries naturali parte brevito Explicabimus 1). Sud ante perspicuitatis gratia eiu notio distinctius tradend aeSt. Age iam do iure sentium si nonnulli disseruerunt ut opinari
viderentur illud a volavitato populorum, rebus exigentibuS, deri Vatum esSo. In hoc numero non immorito eollocatur Grotius, qui
a Vocoens aut nati etymologice exprimit multitudinem hominum ab uno Stipite generatione derivatam. Sic Hebraei dicuntur constituere gentem Unam aut nationem unam licet per totum orbem disp0rsi. Sed iuridice quo SenSuhic eam sumimus adhibetur ad significandum populum, qui civilem Societatem efformet, ad alii independentem.
338쪽
334 UA NATURAE PARS IlI IUS INTERNATIONALE SEU GENTIUM
in prologomenis ui operis de eo iure sic loquitur sed sicut cuiusquo civitati iura utilitatem Suae civitatis rospiciunt, ita inter
civitatos aut omne aut pleraSque X ConSenSu iura quaedam nasci potuerunt o nata apparent, quae utilitatem re Spiceret non coetuum
singulorum, sed magnae illiu universitatiS; et hoc ius quod on tium dicitur, quotio id nomen a iuro naturali distinguimus 1). Et in serius do partition iuris disserens, ius gentium ad illud, quodo voluntate originem ducit, revocat, atque ita d0finita: Quod gentium omnium aut multarum voluntate Dim obligandi accepit 2). M licet intor varias gentes iura nonnulla naSci posSint vi pactionum aut foederum, quae sorte iungantur haec tamon non iusgontium absolute dictum, Sed voluntarium et positivum constituunt. Quare eum pacta nonniSi passi Scente obligent, ius eiusmodi in- tornationale positivum a tantum natione devincit, quae ad pa- iScendum inter Se convenerunt. At vero eum pactionibu eiusmodi rotatione naturale inter gente non violari Sed confirmari atqu0 applicari obseant Satis liquot ipsi Superseminere ius quoddam gontium absoluto dictum, quod omne omnino gente vi naturae adStringat, nec a con SenS populorum aut Voluntate imperantium, sud ab ipsa ration prosectum Sit. Undo oritur, ut universalibuso immutabilibus principii constet, prout tamen non ad privato Ahomines, Sed ad natione Se mutuo re Spiciente reseruntur 3). Hinc discrimen elucet, quod inter ipSum o ius tum individualotum sociat intor odit. Non enim ab iis differt ratione auSae, Sed tantum ratione Subiecti. Eadem enim e naturae et ordo serum obioetivus tribus hisco iuribus originem praebet. Subiecta tremundiversa sunt; siquidom in iure individuali P0spieitur homo singulariS, iuxta diversas relationes, qua habet prout orsona quaedam e St, laeto tantum naturae considerato In iure ogiali conSideratur coetu hominum Stabiliter o elatus, Sed quoad Polationes dumtaxat
interna quae nimirum vigent vel inter Soeio Se mutuo reSpi Cientes, vel inter Soeio et Ructoritatem, a qua Societa Pegitur. At ius in tornationale populo eorumque rectore contemplatur, quoad relatione externaS, Seu quae non inter parte eiuSdem OP-pori politici, sed inter diversa politica corpora intercedunt. Quapropter Societatona illam Supremam reSpieit, quae tu minuSVestabilitor ex omnibus civilibus Societatibus efformatur.
339쪽
Ex his via sternitur ad huius tractatu partitionum innuendam Nam homo individuus duplicito ad alio reserri potest. Primum, quatenu manu Solius naturae eum ii alligatur, atquo duo in statu otiam solivago ossiciis iustitia aut ensfigentia adstringitur do- inde, quatenuS, Societate civili constituta, membrum eiusdem cor poris politici una cum alii ossicitur. Consimili sero pacto divo Aase
respubliea aut natione duplicem considerationem praeseserunt. Primum enim Spectari poSSunt in Statu mere nativo , quatenuSSeOPSum cum mutua independentia enaScuntur deinde, quatenuS
ad societatem unam internationalem stabilite efformandam impulSu naturae incitantur. Et quoniam eiusmodi propensio ab ipsis poSitive complenda St, ut effectum Sortiatur oritur hine ut o sitiva societatis internationali constitutio, quamquam naturaliS dicatur, propterea quod ordini et propensioni naturae respondet; tamen quoad XSecutionem a voluntate atquo a conventione humana dependeat Siquidem ex sequalibus et mutuo independentibus partibus exsurgit. Id suo loco explicabimus at iam nune in nuero voluimuS, ad materiae partitionem proponendam. PoStquam enim in statu mutuae independentia relatione populorum tem poro tum paei tum belli perpendorimus de positiva ilia conSociatione gentium in corpii unum internationale dicemus. Quae quidem omnia tribus distincti capitibu perSequemur.
1. Quid status pacis. Pax definitur a S. Augustino Tranquillitas ordinis. Tunc igitur nationes inter Se in Statu paeis SS dicuntur, eum Stabili quiete e mutuo ita respiciunt, quemadmodum ordo requirit, ae proinde laro citroque meta ilia sibi invidum prae Stant, quae lex naturali prauseribit.
2. artitio capitis. Du selationibus igitur dicturi, quae gente in
hoc Statu pacis assiciunt, quatuor investigabimus mutua nationum Omei generatim naturam commercii, quo Sibi invicem opitulantur obligationem foederum, quibus nova nora sibi vicissim imponunt; Iu legationis ad pacem alendam ac diSSidiorum pericula removenda.
340쪽
De mutuis nationum osse sis. 3. Utilitas tractationis. Ut observat attet, vi sere Sperandum est ut acile aures accommodent voci iuri atque a violentia abs tineant, qui viribus praeStant, dum ad debiliore opprimundos Spo propria utilitatis pelliciuntur 1). Id potissimum do nationi bus verum St. Ut enim sun0Sta quaedam X perienti docet, genteS, quae viribus praepollent, Vix aut ne vi quidem a proprii impori limitibus, vicinorum damno, dilatandi temporant, propter solam honustatis laudem Sed facile, Si poSSunt, aliena diripiunt. At non idcirco oleum operamque perdere digendi Sumus, eum dein tornationali iustitia ae do mutuis humanitati ossicii inter g0nte Sorvandi praeeopta tradimus. imis enim iniuriosum Asothum uno generi, ob triStia nonnullorum Xompla, de moribus do Sporare, a nihil valitura ducere naturae praeceptioneS, adversus cupiditatum irritamenta Ceterum, quidquid Sit, Semper eonSultum erit atque utilo, a quae a natura et Ordine praeSeribuntur, pates acer et neu learo, ut harum legum violatore communi saltum vituperatione plo tantur, et, Si fieri potest, a gravioribu iniuriis insopondis deterreantuP.
4. Mutua Gentium habitudo. Ut Singuli hominε Sunt psersonae physicuo, innati iuribus ornatae, et in hoc aequale inter se sic
corpora politica, mutuo independentia, perSona Sunt norate , qua vicissim aequiparantur reSpectu iurium, e hae personalitato emergentium. Neque in hoo ulla discriminis ratio desum potoste maiori numero ociorum aut amplitudine potentia aut divitia rum copia. Ut enim pusillus homo et sere omnium genus, aut imbelli viribus, non minu homo St, quam dive ac viribu et
ingeni praestanS; Sic reSpubliea, utcumque anguSti conelusai mitibus, aut rudi et rerum penuria laboran S, aequo Societas in dependenS St, ne regnum teu.nque poten et VRStum et maiore
gradu culiu civili ornatum . EiuSmodi autem aequalitas, ut quiSque videt, ex Specifica identitate natura dimanat, ac proinde in iuribus cernitur, quae ab Asentia ipsa societati profieiScuntur. Haec certe iura pro quavis Societato eumdem habent titulum idemquo unda mentum, nempe naturam homini et laetum consociationis politicae.