장음표시 사용
131쪽
souisi sollicitantem ad Nos , vel ad sacram Inquisitionem detulerit ;aut, si statim non possit, delaturum quam primum polliceatur. Non autem ultra mensem differendum. Quod si hoc officium praetermiserit Consessarius, vel poenirentes docuerit ad id non teneri , pro modo culpae puniendus. Si id sacere poenitens renuat, aut, quum pOLst, differat plus quam par est, in excommunicationem latae sententiae
incurrit I , a qua, nisi prius denuntiet, absolvi per Consessariuiti
nequit. Attamen ne terreatur poenitens ab hoc onere implendo, doceat Consessarius nequaquam ibi poenitentis culpam exquiri, esseques lane ab ipso reticendam ; ipsis autem Iudicibus ita verecundiae de
atoris, ac famae parcendum, ut non modo gravissime prohibeantur quidquam de illius culpa rogare, sed etiam, siquid ei minus caute de se ipso dictum excidat, negligere omnino debeant, neque in Acta res erre quidquam possint. Alt simul etiam poenitentem monere Consessarius non desinat, calumniam, quam quis hac in re Sacerdoti per summam impudentiam affingeret, scelus esse gravissimum, cujus ablolvendi facultatem extra mortis articulum) universis sustulit Romanus Pontifex et . Ceterum quid in hanc rem, quidque in Consessarios sollicitantes ad turpia Pontificiae imperent Consti t tiones , ita est Consessariis quibuscumque sciendum, ut Nobis ipsis integrum non sit, quemquam ad istud Ministerium probare, a quo
hujusmodi Conlli tutiones attente lectae non fuerint. X. Explorata denique, tum propria auctoritate, tum Rei ad percipiendam absolutionem praeparatione, reliquae sunt Iudicis pamtes poenas constituere. Ut autem judicium sine misericordia faceret, qui pro levioribus peccatis gravissimas poenas imponeret, ita muneri suo deficeret, qui pro gravissimis culpis leviores poenitentiae ad uς injungeret. Nam aliqua inter utrumque intercedat proportio nece se eit , quam nisi in tanti momenti caussis Consetiarius servaret, eorundem criminum particeps fieret 3). Idcirco antiquos Canones Poenitentiales ediscendos curent Consessarii, ut illorum exemplo conjiciant primum , quot, quamque graves par esset in hoc Foro poenas repeti a Reis: deinde ut quum Reila ipsis interdum communicent, quantum inter vetus Poenitentiae genus intersit, ac illud Ionge mitius, quod, insinuato in Christianorum animos frigore, so-eordia nempe, atque torpore, coeptum est usurpari. Hinc enim facile fiet, nisi plane ferrei snt, ut tanta Ecclesiae benignitate per-
132쪽
moti , non modo quae sibi hoc tempore .praecipi sentiunt, minime refugiant sed alacriter' potius, cumqueλ gratiarum actione excipiant, atque perficere aggrediantur. Canones hujusmodi dabit Appen. dix 19. Alia sunt in irroganda satisfactionis poena rite servanda, prout prudentia, atque poeniteatri seu . necessitas, seu utilitas suppetet et ). i , , XI. Attamen antequam poenam statuat Consessarius, absolvatre Reum , criminum suorum multitudinem, gravitatem, turpitu-inem, pericula damna ante ipsius oculos ponat i gravibus verbis, sententiisque inses e turr gravius etiam siquando opus sit, Reu increpet, arguat, Evangelicis minis, poenisque concutiat. Veb enim. qui eo uunt pulυillos sub omni cubito manus , ct faciunt rarsicalia sub capite universa aetatis ad capiendas animas 3 )l XII. Verum non tam justitiae, quam misericordiae se Ministrum noverit constitutum et hinc non tam Iudicem, quam Medicum agat necesse est. Quare sicuti in poenis ipsis injungendis habenda etiam est ratio poenitentium virium, sexus, aetatis; ita cavendum, ne si
durius aliqui secum agi experiantur, hi ab iudicio, ita quo misericordia, di venia promittebatur, desperatione veluti fracti abeant, aut suas 3c culpas & animae aegritudines Iudicem, ac Medicum celare constituant.. Nunquam igitur obiurgationibus, terroribus, minis utendum, quin divina objiciatur misericordia cujus suavissima
ossicia si Confessarius rite valeat exponere, nullam ferme credimus fore animi obfirmationem ς atque duritiem , quae non exscindatur atteratur, ac veluti colliquescat. Est itaque alperitas benignitate se temperanda, ut Vulnera neque irritata recrudescant, neque imperite obligata, vel resoluta computrescanti XIII. Insuper more periri Medici similito infundat minum , crateum mulneribus fauciati , diligentor inquirens s peccatoris circumstantias, o peccati , per quas prudenter intelligat, quale illi debeat consilium praebere , oe ejusmodi remedium adhibere diυersis experimemtis utendo ad fanaudum aegrotum ). . Quare si paenitenr numerum D
presserit, eum Sacerdos prudenter intereoget 3 ). Neque solum de
Sacr. Poenit. Tit. Ordo ministrandi. Postremo, ο - . teu. Rom. De Sacr. Poenis. h. uIt. Ben. XIV. Const. Apostolica XIV. 23. Buli.
133쪽
iis poenitenteni interroget, quae proprer Negligentiam, vel propter. vierecundiam omittit, sed & de iis, quae ignorans tacet I γ. Nemiapa uti docet SS. Ponti sex BENEDICTus XIV. a eum paenitens,
aut crimiua ignoret, quae tamen nosse deber, απς in iis υersetur δε- Mi circumstantiis, quae, Confessario disssmutante , peccμtorem in pra opere obfirmant non gine aliorum scandalo; cum quis arbitretur ea sbiticere , qua ab iis , qui ricios Sacramenta freqMentam, impune exerceri anima enit. Hisce in easbus concors radiologorum sentem ita es, Confessarium teneri monisis , ac interrogationibus poemsen .. opem ferre , quam is indo poenitentis νriflixiam secuturam agnoscas lInsuper Consessarii est poenitentes suos , maxime ubi ruditatem suspicetur, ad eos actus disponere, qui sunt ad hujusmodi Sacramen tum penitus necessarii, nimirum ut ex corde doleant, ac se in po. . sterum a peccatis recessuros serio proponant. Tandem ipsius Consedarii est rationes, quibus poenitentes peccata caveant, modo sug- erere , modo etiam praecipere, atque studio omni contendere , ut persem ex tam salutaris pharmaci usu consequatur male habentium quorumcumque valetudo: idque sibi persuadeat Consessarius, . tu hoc Nacramento non festinatam, sed diligentem operam navandam, sem- . perque praeoptandum juxta sanctissimorum hominum monita Coa- sessiones paucas rite factas audire, quam multas temere properatas. XIV. Verum ad haec omnia, quae diximus, non modo doctrina , sed & charitate magna, & prudentia opus est. Certe quum immensa Redemptoris nostri charitas nullum in remittendis delictis ει tiro finem imposuerit , nullum etiam habere finem deberet eorum charitas, qui Christi ipsius potestatem exercent, & vicem gerunt. Quare Consessarios audiendis Consessionibus iaciles cupimus quovis semper tempore, a quolibet reperiri: neque charitatis est, ut illi aut perpaucis tantum se poenitentibus obserant , frequentiam mire fugiant, aut diuturnioris , sive difficilioris curationis indigos renu ant, ad aliosque reiiciant. Nam rectius postulare pientissimi Medi ei charitas videtur, ut hominem, quo periculosiore consessus es vulnere, tanto alacrius excipiat , inque ejus curam diligentius ici eumbat. Itaque illud Confessarii frequenter sibi in memoriam revocent, quod Christus ait: gaudium erit in Caelo super uno peccatorestauitentiam agente, qμώm seper nonagima novem justis , qui no. in
134쪽
XV. Charitas magis etiam postulat, peculiarem eorum curam habendam , qui male iacent in aegritudinis lecto : hisce proinde Con. fessarius semper sit praesto, ut in eorum quoque domibus Sacramen. tum ladministret, ubi, quum prima vice Consessionem audierit, scriptum ab eo relinqui volumus hujus rei testimonium Medico corporis opportune obserendum i ). XV l. Quo vero puriore radio Consessariorum Nostrorum chariis
ritas fulgeat, eo facilius obtrectantium ora obstruentur, nequam eis avaritiae, aut simoniae labem audeant inserre: interim, ut eam semper magis avertamus, Nos prohibemus, ne Consessionis caussa quidpiam Consessarius, etiamsi sponte oblatum, accipiat: prohibemus, ne eleemosynas, quas ad redimenda peccata interdum praeceperis
in situm, aut suae familiae, aut etiam suae Ecclesiae commodum ju- 'at erogari: prohibemus , nequid unquam ipse promoveat , undς aliqua ad se, suosve utilitas derivanda videatur sa). XVIII. Similiter uti pium est charitatis officium dare consilium condendi, ubi opus sit, testamenti , ita Confessariis severe ca-Vendum, ne testatorem impellant, ut sepulturam deligat in eorum
XVlll. Praeterea in tota administratione Sacramenti tanta utendum prudentia, ut ea quasi primas sibi prae ceteris virtutibus Vindicare uideatur. Nempe tum maxime, quum ii accedunt, qui aut non satis intelligunt, cuiusnam sint criminis rei, aut verecundia impediuntur, quominus animae ulcus Medico aperiant. Si interrogentur aperte, Verendum maxime, ne doceantur, quae eos selicius ignora.
re expediret; li taceatur omnino, nullum ignotii vulneribus parari pharmacum potest. Hinc circumspectione in rebus explorandis, cognoscendisque est opus acerrima , nequa aut Sacramento injuria tacendo, aut animae pernicies loquendo inseratur. XIX. Cavendum quidem Consessariis, ne a poenitente qui habet criminis socium, hujus nomen, aut domum exquirant, quodque detestabilius esset, ne eum ad haec revelanda sacramentalem absolutionem denegando compellant: quod non sine crimine gravissimo efficerent , seque Nobis dignos praeberent , quibus eriperemus absolvendi facultatem. Hanc vero praxim Benedictus XIV. gravissimis verbis reprobat, ac damnat, tanquam scandalofam, pernicissem ,
i IJ Clemens x eis. Const. Superna. Plur. S H. 2ὶ Syn. Cresta Papo. Ad extirpandam . 3 Quae poenae insistae sui in eos, qui id agunt, δradit. Par. III. Cap. VIII. N. XXIII.
135쪽
ae tam δε-s proximorum, quam ipsi etiam Geramento injuriosam a ).
Verula siquando opus sit, uti non raro contingit, a poenitente perquirere ea peccatorum suorum adjuncta, quae sunt explicanda, cautissime id faciant necesse est , ne aut ulli unquam se se exitialitercuriosos praebeant, aut a Sacramento Poenitentiae Fideles abalienent. XX. Neque ex poenitentibus desunt, qui fervidiore animi impetu jejuniis, peregrinationibus , variis membrorum afflictationibus se se dederent, quin & votis obstringerent. Sed haec ipsa prudens Consessarius universm cohibeat, ac temperet, eaque tantummodo, ac tamdiu probet, quae magno consilio singulis tandem ad spiritus incrementum cognoverit profutura . Quod observandum maxime est, quum puellae, quae vitam in saeculo degunt, perpetuo castitatis voto devinci petunt. Illud omnibus tuto , 3c serio inculcandum , ut perpetuum pravis animi, corporisque, cupiditatibus bellum indicant, utque aerumnas , atque calamitates , quibus in hac vita premi homines solent, & alacriter excipiant, & sortiter perserant. XXI. Ne restitutionem etiam poenitentis rogatu facere sibi facile sumat. Quod siquando necessarium id esse judicet, observandum, rei dominus sitne certus, an incertus. Nam si certus, scripturam ab ipso reposcat poenitenti tradendam, quae testificetur , totam ei suisserem traditam a ): sin incertus, Nobiscum de hoc negotio agat, quoties summa quomodocumque coacta julios superet viginti ; tum Uero quod aequum visum Nobis fuerit constituemus 3 ).
XXII. Cautum omnibus sit , ut in hoc sacro Iudicio ea tantum agant, quae ad salutem animae spectant. De terrenis loqui, rogare , consilium praebere Consessarium ibi non decet. Haec in aliud sunt tempus rejicienda, immo ad alias personas : nam quod Conses.sarii Poenitentium suorum negotia agenda suscipiant, rem periculi plenam usu compertum est. Nunquam id igitur faciant, nisii charitas vera suadeat: onus vero procurandi Matrimonia penitus a se
ipsis ut maxime alienum excutiant. . . . . . t.
XXIII. Quanta religione servandum, etiam cum vitae periculo,
quod totum proprium est sacri hujusce Iudicii, secretum , quamque gravissimis deputandus suppliciis, qui illud violet, esse jam univer-lo Christiano populo satis notum arbitramur. Cautissime igitur Confessa
i Bened. XIV. Const. Suprema CXXXIV. Buli. Tom. I. Viae ei d. Cons. Ubi primum VIII., Ad eradicandum XX. Autl. Tom. II. Harum prima mayna ex parte D irur in Append. Pa . 77. N. XV. 2 ὶ Cresci pax. II. Quamquam . 3 Pluro Sanod. in sane ferme modum.
136쪽
sessarius se temperet a quovis sermone de rebus in sacramentali Foro cognitis, sed etiam provideat, ne motu labiorum, vel capitis, ne manuum, vel digitorum gesticulatione, ne vocis elatione circumis stantes possint in cognitionem venire eorum, quae dicuntur; ne per
haec, aliave demum signa reus fiat praefracti sigilli I ): quin immo
caveat diligenter, ne absolutionis Verba a circumstantibus exaudian. tur: ne, siquando negetur, aut differatur absolutio, id circumitantium
quispiam iacile suspicari possit.
XXIV. Quantumvis vero quisquam prudentiae studeat, ne sibi tamen unquam adeo prudens videatur, ut quemquam iubeat a suis duntaxat consiliis pendere, aut absolutionem ab se unice petere. Quinimmo aliquoties quibusdam Opportunissime persuadebit, alterum ut illi spiritus Moderatorem adeant. XXV. Quum igitur tot, tantaque sint, quae de animi pietare, de doctrina, atque prudentia ad Consessarii munus exercendum sumus hactenus persecuti , jam muneris Nostri ratione edocemur, neminem Nobis approbandum , quin ipsius in examinibus ad hanc rem institutis paulo exquisitius periculum secerimus. Est quidem in Votis , ut & plurimi ad tam pium, ac salutare opus se Nobis obserant, di omnes ad unum comperiamuς, quos huic Ministerio aptissimos, dignissimosque denuntiemus. At cavendum Nobis maxime est, ne, sicut incaute Divini Sanguinis dispensationem commiseri. mus, ejusdem rationem Christo Iudici acerbissimam simus reddituri. Itaque habebuntur aut a Nobis ipsis, aut Nobis adstantibus, eorum examina, qui primo erunt aci Consessiones probandi: sed quo. niam haec sunt plerumque eadem ratione iteranda, diem ad id certum constituimus, nempe seriam tertiam post Dominicam primam
cujusvis mensis et ; quique sunt iis diebus examen subituri, tempore adsint; sed ante hunc diem eorum nomina cum testimoniis consuetis ad Curiam Nostram mittant. XXVI. Antequam de Consessario probando deliberemus, morum integritatem cum primis spectabimus. Hujus testimonium Regulares a Superioribus suis, prout statuemus 3 ), Saeculares a suis Parochis impetrent: quo si careant, nequidquam a Nobis examen petent. Interim qui huic Ministerio se comparant, ita mores componant suos, ut se ipsos praebeant exemplum bonorum operum, quae fidem Nobis, atque universo gregi faciant, idoneum Nos Ministrum elegisse, nec
137쪽
unquam esse hae quidem de caussa ab ossicio removendum. XXVII. Ratio habenda est etiam aetatis: nam ad ea praeclara
ornamenta virtutum, quae requiruntur , maturiorem aetatem, non
quidem necessariam, sed plurimum conserre visum semper est. Ita. que juxta Decessiorem Nostrum s r nemo ad audiendas marium Cou- sessiones per Nos admittetur, qui suae aetatis annum non attigerit plane trigesimum, & nemo ad audiendas Deminarum, qui nondum trigesimum tertium; nisi graves caussae interdum secus agere Nobis
XXVIII. Tandem, ut omnis 3c Sacramento iniuria , 3c Ministro, quoad fieri potest, periculum caveatur, modum hujus quoque muneris decenter exercendi tradimus. In iis Ecclesiis, in quibus audiri Consessiones solent, tot sint Sedes ad id constitutae, quot populi frequentia , & Consessariorum numerus postulat: hae ample quidem pateant in fronte , sed Sacerdotem retro, ac utrinque, immo ad ejundem genua in ipsa etiam anteriore parte custodiant, quam sera munire decet, ne ibidem laici sedeant. Ad ipsius Sedis latera apertum hinc, & inde ostiolum serine pedale relinquatur: hoc tamen ferrea obstructum sit lamina, tenuibus, sed crebris soraminibus terebrata: Crux supra Sedes ipsas promineat. Sint tandem comparatae, inque locis apertis, lucidis, atque cuique conspicuis positae, uti iam saepius sancitum est, quod hoc iterum loco Ecclesiarum Rectoribus, atque
Praesectis districte praecipimus. XXlX Ut vero habeatur Jc loci , 3c temporis, Sc vestis deIectus, haec, quae sequuntur , edicimus. Primo hoc bacramentum in Ecclesiis semper, nunquam in domibus Saecularium, nisi iis, qui caussam habent honestam, ac justam . ministretur et . Secundo foeminarum Consessiones audiantur in Ecclesiis tantum, atque in Sede ad Con. sessiones, uti nuper descripsimus, parata , & nunquam in Sacrariis, nunquam in earum, vel aliorum domibus, nisi cauisa infirmitatis sa , nunquam mane ante diem illucescentem , nunquam vespere poli tagnum Salutationis Angelicae, nisi ob dictam at ritudinis caussam 4 . Qui hoc alterum Decretum ex aliqua sui parte violet, hunc facultate absolvendi privabimus. Quum vero sceminis Sacramentum administratur in earum domibus, fiat id aperta semper cubiculi janua, R Sacerdote sic constituto, ut quamvis minime audiri, videri tamen possit :
138쪽
possit : insuper ita manu , aut linteolo vultum suum Consessarius obducat, ut mutuum poenitentis aspectum effugiat : quod sane o, servet, quandocumque etiam mares audit extra Sedem Consessiona. lem . 3. Sacerdotes Saeculares quum Sacramentum ministrant publice,
sint veste talari induti, Superpelliceo , ac Stola I Regulares autem habitu , quo Chorum adeunt, & Stola a ).
XXX. Iis constitutis , quae ad rectam hujusce Sacramenti adis ministrationem pertinent, Parochos iterum, uti jam a principio imnuimus , Catechistas , Ludi Magistros, Parentes , Omnes denique , qui curam aliorum gerunt, quantum possumus, vehementissime horatamur , ut eandem de hoc Sacramento suscipiendo doctrinam fre. quenter, patienterque, perspicua , & clara ratione apud suos recolant: longus enim usus edocuit nihil hac re saepius , ac vehememtius Christiano populo tradendum , atque inculcandum . Casus, quos Nobis absolvendos reservamus , sunt qui sequuntur et addimus insuper, quinam eil iis adnexam habeant excommuni. rationem latae sententiae Nobis reservatam.
Invocatio Daemonis expressa ad aliquid obtinendum . Maleficium quodcumque . Superstitio quaelibet vel cum expressa invocatione Daemonis, Vel cum abusu Sacramentorum , rerum , aut verborum sacrorum . Haec omnia reservantur etiam nullo secuto effectu. MIem iμm , oe Supersitio , prout in casu, habent etiam adnexam excomis municationem laxae fententiae ex Cap. V. N. XIV. XV. Par. I. hui Sinu. II.
. Percussio Patris, aut Matris. IV. Homicidium praemeditatum . Abortus scelus tum animati, tum inanimati de industria procuratus, atque secutus. Positiva quaelibetessicax cooperatio ad homicidium , aut abortum quemcumque , essectu utrobique secuto. Procuratio abartus fetus animari, esseetu fecuro , habet adnexam encommunicationem lata sentemiae a Gregorio XIV. Ordinariis reservatam . V. Detentio infantum anno minorum in eodem lecto siue repagulo impediente periculum suffocationiS . , VI. I) S. C., de qua S n. Fust. C. IX. N. VI.Plur. Sonis. χ) Hur. Isnad.Vid. Barassia πιι.XVIII. a n. I. ad 2I., ubi plar. quod ad ea, quae sax.sunt toto boc Num.
139쪽
VLDefloratio virginis, aut vi, aut metu, aut promissione suevera, sive ficta Matrimonii. Copula inter consanguineos in primo, R in secundo gradu, & assicies m primo gradu, & cognatos cognatione spirituali. Sodomia tum activa, tum passiva, etiam cum sce. minis, quoad mares. Bestialitas , licet incompleta . VII. Copula , quamvis incompleta, obscoenitas osculo, tactu, ample. xu habita cum Iudaeis, aut aliis Infidelibus utriusve sexus. VIII. Iidem actus commissi, aut etiam attentati cum filia spirituali,
sive ratione Sacramenti Poenitentiae, sive etiam ratione Parochiae: reservantur respective quoad Consessarios, & omnes, qui Parochi te munus obeunt ex ossicio. IX. Allocutio virorum cum Monialibus, alii rue sceminis in Monasterio degentibus ad ianuas apertas absque Nostra licentia r obscoe. num quidquid est cum iisdein, aut coram ipsis advertentibus, actu quocumque, nutu, verbo, scripto, internuntio, a quocumque commissium, sive attentatum. Haec omnia reservantur quoad extraneos. Adius vero obscaeni habent etiam, quoad ipsis, adnexam excommunieationem Iarae fententiae ex Cap. VIII. N. XIII. Par. IV. Praeceptum
viris injunctum, ne loquantur eum Mnialibus, aliiDe foeminis in misnasterio degentibus ad Januas apertas absque licentia, legitur eod, p. N. XII. X. Inductio, consensus sive exeressus, sive lac tus ad hoc, ut uxor, filia, foemina turpiter cum aliis agat, quamvis nihil turpe continisgat. Reservantur respective quoad Virum, Patrem, Μatrem ,& eos, qui in aliquam foeminam Patris, aut Matris vicem gerunt. XI.
XII. Negligentia Notarii, R eorum , qui testamentum scribunt, aut recipiunt ex jure, non denuntiantium Curiae Nostrae intra tres menses a die testamenti publicati legata ad pias caussas, quoties
sunt ultra decem annos. Hic casus habet etiam adnexam excommuniis
eatiuuem latae sententia ex Cap. VIII. N. VIII. Par. V.Chiae sine aliae Cens jure Diseecf. ta G, quae resem. , quae nou, viae Cadi. V. N. V. hui Pari, Cap. II. N. XVII., Cap. ult. N. XVII. Par. IV. Praeter vid. Appem pag. II 4. l. Ed acci chε. De
140쪽
I. Declaramus ipsis neque cassibus , neque censuris obnoxia esse peccata ante decimum quartum annum commissa.
a. Canonico Poenitentiario iacultatem impertimur, ut per se ipse possit absolvere a casibus, atque censuris omnibus, quas Nobis ipsi reservavimus ) . 3. Eandem iacultatem impertimur Parochis omnibus, ipsis etiam aconomis a Dominica quarta Adventus usque ad totum diem Epiphaniae Domini, a Dominica Palmarum usque ad totam Dominicam in Albis, toto Pervigilio, ac Die festo Sancti Georgii Patroni Principalis hujus Civitatis, & Dioecesis : insuper singuli Parochi, atque sidiconomi eadem polleant facultate toto Pervigilio, ac Die sesto Tucularis Parochialis suae Ecclesiae. 4. Monemus Consessarios omnes, quoties facultatem tribuimus absolvendi ab uno, aut a pluribus casibus Nobis reservatis, concessam simul esse facultatem absolvendi a censuris reservatis, quas illorum aliqui habent adnexas; excepta procuratione abortus icetus animati, effectu secuto, quae peculiari mentione indiget. I. Item eosdem monemus, ne hujusmodi facultate utantur, uin poenitenti pro cujusque captu reservati criminis gravitatem, sce-itatemque significaverint, ac iustam illi, uti prudentia suppetet, satisfactionem injunxerint: item, ne quemquam absolvant, qui in Nostram Dioecesim venerit in fraudem reservationis in sua habitae i).
consanguinris concessam simul esse facultatem dispensandi quat,nus opus sit) conjugatos ad ius petendi debitum ' . Postquam de Sacramento Poenitentiae differuimus, non abs re erit pauca quaedam de Indulgentiis addere , unde Fideles ediscant, qua etiam ratione satis divinae justitiae pro poenis sibi debitis sa.
in De muner. , o Privi/. Canon. Poenit. Vet. Par. IV. Cap. II. N. V. IJ S. C. C. in Cam ava I 6. Sept. Is ρ. Clem. Od. Cons. Superna . 'in De Praee io, quo urgentur Fideles, eonMendi peccata sua ager. Pae. III. Cap. II. Iub εnitium . Qua eura , atque studio debeat Paracbus quibusdam praesertim diebus adesse in Ecclesia audiendis Confessionibus promptus, vid. Par. IV. Cap. V. N. XXII.