장음표시 사용
161쪽
Triden tinum Concilium innovavit I). Neque tum possent suscepti ordinis munera exercere; quod si facerent, canonica insuper ira
XVIII. Item nequid non cavisse videamur, praecipimus, ut Sequi Patrimonium constituunt, & qui illud accipiunt, apud Cancellarium Nostrum jurent, nihil in eo constituendo, nihil in accipiendo subesse simulatum, illiusque fiuctus in potestatem ordinandi s
re statim , ac tuto derivandos. XIX. Instrumentum Patrimonii non ab alio habendum, quam a Cancellario Nostro: quod nisi fiat, irritum sit. Ipse vero Canis cellarius ne ante conficiat, quam ex Vicarii Generalis Decreto suerit declaratum , bona , quae obseruntur , ea penitus esse , prout a Nobis statutum hactenus est. Hinc Cancellarius ipse in Instrumemto testetur, haec omnia diligenter suisse recognita, atque .servata rtestetur etiam de juramento a Partibus, & Testibus praestito, tum de Proclamationibus habitis, atque etiam landi descriptione Ecclea sarum valvis affixa , si habita suerit. XX. Quum denique caverimus, ne Clerico in Sacris constituto dest ratio aliqua vitae non illiberaliter sustentandae, noverit ipse,
quid in hanc rem Synodus Tridentina a) , & sacra Congregatio
statuerint: nempe integrum amplius non esse ordinato Patrimonium ab se abdicare vendendo, sive alteri resignando concedere, etiamsi susficiens fuerit Beneficium consecutus 3) . Hi videlicet actus , ubi Episcopi auctoritas non accesserit , iure ipso in irritum incidunt . Item neque fas sine licentia Episcopi patrimonium permutare cum aliis bonis etsi ipsius reditus 4); neque illud in emphytheu sim
concedere sue , etiamsi sibi, quoad vixerit, annuum canonem rese vel Patrimonii reditibus omnino parem . Tandem neque suum in fideiussione obligare Patrimonium quisquam potest: quumque Patrimonium hac ratione devinctum suisset in controversiam adductum , statutum est, in illa tantum bona exerceri ius posse, quae post hinnestam vitae sustentationem, Iudicis Ecclesiastici arbitrio, ordinato supersunt: quamquam possit creditor accipere Mn folutum, ac vendere jus in hujusmodi Patrimonium, quod post Ordinati mortem adhaeredes transferri deberet 6). . XXI.
i J Trid. Sess. XXI. Cap. II. S. C. C. v. Rirant. ad Reg. Casceli. 24. Vid. Lambert. Insi. XXVI. n. I S, ωbi Mura in hane rem . s χὶ Trid.
C. C. et . Iulii Is I., 24. Febr. Isset. εὶ S. C. C. s. Febr. IGF, τ' is. Martii x5 a. Plura in bane rem Lamber. Insi. ea.. a n. 27.
162쪽
XXI. Siquis idcirco Nobiscum agere velit, de Benescio re gnando, quodcumque illud sit, suum erit duo esticere: primum, d
cere, utrum fuerit inter Subdiaconos eo titulo cooptatus ; deinde argumentis omnino certis Nobis ostendere, quidquid ad vitam non
indecore alendam necessarium est, sibi deinceps certo suturum si ) . XXII. Iam de sacro Ministro, a quo peti ordinatio & valide, re licite potest: cognitum cuique est, atque perspedium, talem essς proprium Episcopum : sin quisque a proprio Episcopo ordinetur et . Id ipsuin servandum ab iis etiam, qui Clericalem Tonsuram sibi expetunt: qua vero ratione possit quis esse Episcopi subditus , se tis Nos sacri Canones docent 3 . Nullus igitur Ecclesiasticae No.strae Ditioni subjectus ad alium Episcopum se conseret, ut initietur,
nisi Dimissoriales eidem fuerimus Litteras largiti , neque sane clamgiemur, nisi postea quam ipsum examine tentatum prGbaverimus, eaque Omnia apud Nos ipse piaestiterit, quae ceteri solent XXIII. Ipsi vero, quas ab Episcopo ordinante Litteras ordi' nationis testes acceperint, intra mensem Cancellariae Nostrae recognoscendas, inque Librum reserendas penitus exhibeant. Quod siquis sacere omittat, aut disserat, poena multandus ψ . XXIV. Quare Clericis Saecularibus alienae Dioecesis denuntiamus, nullum Nos ipsis ordinem conserre posse. quin prius apud Nos legitime constiterit, eosdein a suis Episcopis fuisse, ut ab alieno initiarentur, dimistas, & nihil in ipsis desiderari, quod sit iis necessa. rium, qui ordines petunt ). XXV. Quum solemnis aderit ordinationis dies, stato tempore
conveniant omnes, ut ad suos quisque gradus conscendat; talarem Vestem, ac reliquas, quae sunt suscipiendi Ordinis propriae, induant: at gravitatem, modestiam, religionem maxime praeserant. Initiabuntur, ubi Nos designaverimus; neque inde abscedent, quousque sue.
rint omnes Functionis partes absolutae. s . . '
. XXVI. Reportent singuli suscepti ordinis, immo etiam primae Tonsurae testimonium a.Cancellario Nostro propriis sumptibus: hoc
Coultat nempe ex Cap. Cum nullus A. De se,. Ordination. in L. ex Trid. Missi, ct cap. IX. , ο μί. XIV. Cap. II. De Res ; di sinctim , quomodo possir quis esse in hunc essectum subditus ratione oriaginis , domicilii, Beneficii , ιriennalis cum Episcopo familiaritatis, consas ex Cons. Innoeen. XII. Speculatores LIV. a e . o. ad I . ) De Re I.
163쪽
apud se retineant; neque ad alios promoVeri ordines poterunt, nisi Litteras hasce exhibuerint, quae de ordine suscepto testentur i ). Ipse autem Cancellarius singulorum Initiatorum & nomen, Sc Ordinem , & tempus, quo haec gesta sunt, in peculiarem librum reserat, quem servet diligenter. XXVII. Posteaquam vero suerint aliquo ordine insigniti , servitio alicujus Ecclesiae adjicientur , ubi ordinem nuper susceptum exerceant a). Qui suerint sacro ordine insigniti, hos omnes, si in Civitate commorentur, jubemus ministrare in Nostra Ecclesia Cathedrali; Clerici reliqui, in sua quisque Parochia, inibunt ordinum suorum Functiones: quamquam si Parochi alicujus etiam in Majoribus constituti opera se indigere Nobis significaverint, postulata lubentes facturi sumus. Omnia autem ab omnibus Clericis vere pio, ac liberali in Deum, atque Ecclesiam animo peragenda , ut nullo unquam humano metu, aut viliore aliqua cupiditate ad id adduci videantur. Nam si negligentes se se in hisce muneribus era ferant, si inertes , si incompositos, Nos certo zelo Domus Dei in ipsos zela
XXVIII. Qui novi creantur Sacerdotes ne sacrificare audeant, quin suae in sacrosancta Actione peritiae specimen dederint Nostro Caeremoniarum Magistro : quos ipse probaverit suo testimonio communiat, eosdemque ad Nos potestatem sacrificandi libentissime lacturos deserat.
XXIX. At quo die primum omnipotenti Deo litaverint, non debet omnino a tanta Rei gestae jucunilitate abesse intimus quidam,
ac Uerecundus terror , quem recentissima illius recordatio cregentibus conciliat. Hac de caussa etsi laetitiam comiter domesticis communi-nicare aequum sit ) , eum diem convivio opipare instructo, multi Dque convivis adhibitis effusius absumere non parum importunum , neque ejusdem diei sanctitati conveniens censendum est. XXX. Haec a Nobis statuta, ut de probabili cujusque ad ora dines initiandi habilitate Nobis constet . Sed quantumcumque studium , ac laborem in hisce rebus constituendis, exigendisque impenda.
mus, non satis tamen adhuc Nobismetipsis facere videmur: Non enim ita ordinatorum numerus Nos levare potest, ut timendum Nobis non fit, ne homines sacria vere idoneos Ministeriis elegerimus. Quamobrem quum s 3ὶ senis. Cresci me. Iues. Clerici . 2ὶ Trid. DF XTIII. Cap. XVT.
164쪽
EII quum ea sancire, atque perficere studuerimus, quae Opportuna censui. mus, ut optimi apud Nos Clerici renuntientur, hoc unum reliquum est, ut supplices ad Deum coniugiamus, ut in re tam gravi, tam-
que dissicili conatus ipse Nostros dirigat, ac prosequatur, & quod imbecillitate humana peccamus, in Nobis potius, si vult, plectat, modo ne permittat, ut in Ecclesiae suae dedecus , aut in malum sui Gregis evadat. Parochi vero, quibus fidissimis in tota Nostra administratione Miutoribus utimur , divinam δc ipsi Nobiscum piet tem exorent, ut votis Nostris benigne aspiret; id ipsum populis suis
insinuent, ac vehementer commendent, tum maxime, quum eos de
jejunio ordinationi proximo commonefacient. Ad Dominum itaque tanquam bonum Patremfamilias omnes tanquam boni ejus famuli
accedamus , ab eoque obsecremus , ut, quoniam messis multa est, multos etiam mittat operarios ad Vineam excolendam aptissimos, qui fructum ei reddant uberrimum temporibus suis,
od Matrimonii vinculum, etiam quatenus est naturae ossicium, sit honeste , sancteque ineundum , facile Christianus quisque
assentietur, si paululum ipse consideret, quomodo fuerit Ma- Irimonium a Deo, quum Mundum conderet I , primitus institu. tum , deinde quinam sanctissimi Viri fuerint invicem hac lege conjuncti , tandem quomodo Nuptiarum celebritatem ipse Dei Filius cum praesentia sua, tum primo, quod secit, Signorum suorum honestandam censuerit a . Verum quanta deinde sanctitate, atque praestantia auetum, cumulatumque suisse credendum est, quum Divinus idem Ecclesiae Institutor, ac Parens illud ad Sacramenti dignit,tem evexit s 3) ὶ Quod enim homines antea conjunctionem maris, ac sceminae appeterent ad sibi ipsis similes multiplicandos, ad habendos vitae adjutores, ac denique nominis, & sortunarum haeredes , nunc Christi Redemptoris Sanguine, ac Morte effectum est, ut ipsi uberiore, quae tota Sacramenti propria est, gratia donarentur 4 , eodenique conjugio uterentur ad procreandos , & alendos , inque vera Fide instituendos Dei cultores ; sicque naturalis prolis acquirendae appetu Q. a tus
165쪽
tus fieret, si vellent, vehementior Christiani Nominis amplificandi voluntas, atque studium. Verum quemadmodum saepe contingit nihil esse tam religiosum, tiam sanctum, quod non aut hominum sincordia vitiet, aut perversitas violet, ita Matrimonii Sacramentum vel sine laude, atque merito , vel etiam cum periculo, & crimine proclive est homini celebrari . Quamobrem ut Matrimonium ea , qua decet, animi reverentia, ac plexate & agatur, & ineatur, haec ex sacrorum Canonum sonte, & Praedece rum Nostrorum Decretis subjicimus. I. Ac primo quum dissicile sit, bono peragi exitu quae malo sunt inchoata principio, urgeant gravissime Parochi male auspicatum eorum esse conjugium, longa quod series gravissimorum scelerum praeit. Quare eos insectentur , qui parentibus, sive iis, quorum curae sunt traditi, penitus nesciis, aut jure invitis, dant Matrimonii celebrandi fidem, unde frequenter familiarum perturbationes, controversiae, dissidia : & quoniam neque perversi homines desunt, qui in filiisfamilia huiusmodi Spansalia promovere, iisdemque testes esse , apochas scribere, aut scriptas deferre non erubescunt, hi, quicumque sint , etiamsi Notarii, sive contrahentium amnes, consanguinei, aut etiam parentes, quomodocumque suam ad id operam , consilium, favorem pe albere audeant, sciant, gravissimis a Nobis paenis multandos sore. Parochis vero hujusmodi Matrimonia, Nobis inconsultis, publice denuntiare sit penitus interdictum. II. Multo etiam saepius nam frequentior est caussa) in eos urgeant, qui pluribus ante mensibus, atque etiam annis, quam ρος sint Nuptias inire, Sponsam sibi deligunt, eamque serme quotidie adeunt ac, quibus possunt, officiis colunt. Compertum est enim, totum istius temporis spatium adolescentibus praesertim esse periculi plenum. Quare pravam hanc consuetudinem , sicubi est, Parochi sapienter quidem, sed omni vi extirpare contendant: & siquid ipsi per se nequeant perficere, Nostram opem invocent. III. Etsi Sponsalia clam facta valida sint, & veram obligation ira inducant, tum etiam illud impedimenti genus, quod a publica honestate Canones petunt, quum de illis nihil Tridentinum Concilium innovaverit IJ; insinuandum tamen semper est, ut excipiantur a Parocho coram duobus testibus. Ast justis de caussis op. portunius Visum est partes nequaquam simul praesentes adesse : qua.
re, abrogata quacumque in contrarium consuetudine, Volumus, ut, - quum i a ὶ S. C. C. Is 3. apud Lamb pr. Inst. XLVI.
166쪽
ras quum de ineundis Sponsalibus agitur , in posterum Parochus excipiat
non conjunctim, at seorsum partium consensum, coram duobus, vel tribus testibus, totamque hanc rem Parochus scripto adnotet . IV. Haec de Sponsalibus : id porro reposcimus, atque praecipimus , nempe , ut suturum Matrimonium non ante publice proclametur, quam Parochus a Sponsis petierit, an se denuntiari publice ve.
linti investigandum enim est sedulo, num sponte , & libere uterque in tale Matrimonium consentiat: quod faciendum cum Sponso , re Sponsa , seorsim , caure, ier, ut dicitur , ad aurem I ), iis remotis , quorum praesentia effici posset, ne puellae praesertim minus aperte animum proderent .suum s a ) V. Et alia Parochus sciscitetur a Sponsis necesse est , nisi aliqua aliunde certo noverit. Pleraque omnia hoc indiculo complectimur : I. quanam ipsi aetate sint: nam si mares annum decimumqua tum, foeminae duodecimum non evaserint, Nuptiis ineundis sunt impares : a. an inter ipsos ullum, & cuius generis impedimentum intercedat; ac praesertim an voto aliquo castitatis, vel Religionis o stringantur: 3. an fidem alicui dederint Matrimonii cum ipso contrahendi r 4. an praxepto Eucbaristiae sumendae eo anno paruerint: I. an utriusque parentes eiusmodi contractui assentiantur: 6. an in
Catholica: Fidei Rudimentis, inque Christianorum conjugum ossiciis sint satis instructi sa): . an in Nostra Dioecesi sint perpetuo de. morati , an alibi, & quamdiu et 8. siquis ex viduitate novas sibi
Nuptias paret, rogandus etiam prudenter, ut pateat, num aIi quod
subsit impedimentum, quod dici criminis solet. Ouod si Parochi nihil existere, quod Denuntiationibus publice, & de more iaciendis obstet, tuto animadverteritati, haste proponent, ex quibus aliquod, si sorte adhuc lateat , vinculum sive impedimentum detegatur 4 . Si Sponsi sint diversae Parochiae, rem eandem Parochi , uti mos obti-
VI. Si contracturi vagi sint, preregrini, exteri, vel eorum alter exter sit, alienae nempe Dioecesis ; immo vero si Dioecesanus ipse quatuor plusquam menses e nostris absuerit, ne fiant Proci mationes, nisi certum, atque legitimum liberi status testimonium in Curia Nostra constiterit juxta Instructionem sacrae Congregationis
167쪽
nis supremae, & universalis Inquisitionis I , quae omni o servanda est , atque ab eadem Curia celebrandi Matrimonium saeuitatem obtinuerint . Quod idem servandum, si conjugum alter extra Dioecesunobierit, & superstes secundas Nuptias petat. Si vero conjugis obitus in altera Dioecesis Nostrae Parochia contigerit, satis erit, si scripto testetur id Parochus, sub cujus Parochia coniux decessit. At quum aliquis ex aliena Dioecesi apud nos contracturus venit, Parochi, praeter status liberi testimonium , etiam Denuntiationes in illa Dioecesi habitas, atque authentice firmatas exigant a . VII. Praeterea instent animarum Pastores, atque demandent, ut Sponsi sestine Matrimonium ex ritu contrahant . Neque enim serre possumus, ut illud diutius, quam ad duos menses a Sponsalibus initis protrahatur, nisi caussa a Nobis tantum, vel a Vicario Nostro Generali cognoscenda , atque probanda aliter faciendum expostulet 3 . Quod si Sponsi Nuptiarum celebritatem fraude, negligentia, aut alia culpa distaerint, Nos, modo moniti in tempore simus, eos auctoritate Nostra injustae morae finem facere compellemus. VIII. Insuper monendi rudiores praesertim nihil sibi a Spons,libus, ut ut paulo solemnius initis, in alterius corpus licere: hinc siquid praepropere , juribus quibuscumque posthabitis, perque scelus operari aggrediantur, crimen sere a Nobis gravissime plectendum, neque in iis tantum , sed etiam aliis, qui, quum maxime debuissent,
non prohibuerunt. At quum mutua Sponsorum consuetudo ante Mutrimonium ratum habita semper fuerit res periculi plena, Pastoralem Nostram, & Parochorum Nostrorum debet curam acuere, ut, ad radicem arboris securi posita, omnis abusus origo stirpitus evellatur. Praecipimus itaque, ne in eadem uterque domo habitet, etiamsi antea fortasse habitare consueverit: deinde prauripimus, ut a freque tibus Visitationibus prorsus abstineant, neque ambo unquam ita se-ereto conveniant, ut, quid agatur, sub aspectum aliorum facile cadere non possit. Praecipimus Spon forum Parentibus, & iis omnibus, qui auctoritate in illos sunt praediti uti Patrui, Tutores, & λqui sunt alii , ut etiam ipsi diligenter curent, nequid contra haec Nostra praescripta a Sponsis habeatur. Parochis tandem praecipimus, ut, siquos deprehendant, qui Nostra haec praecepta negligant, neque moniti resipiscant, rem totam Nobis, aut Vicario Nostro Generali
168쪽
Iaptempestive denuntient I . Sed jam de Proclamationibus. IX. Hae tres Penitus sint, eaedemque, ut jam dictum est, publicat, ad populum, in Ecclesia, inter Missarum Solemnia, singulae finis gulis sessis diebus continuis sa). Si contracturi ex diversis Nostrae Dice.
tesis Parochiis essent, utrobique Denuntiationes agantur. Si alteruter autem , vel uterque Sponsus recens ab una, ubi diu habitaverat, in aliam Parochiam ibidem habitaturus migraverit, in utraque item, totidemque erit vicibus denuntiandum: neque proprius Parochus eos intrimonio jungat, nisi legitimo alterius Parochi testimonio acceperit , nullum detectum fuisse obicem post trinam habitam Denuntiationem . X. Siquando contingat, ut, nondum expletis Denuntiationibus, alter e Sponsis alio se conserat diu ablaturus, ille Parochum , hic Vero Nos moneat, ut, quid agendum sit, deliberetur. XI. Parochi ne unam quidem ex hisce Denuntiationibus aut praetermittere, aut etiam audeant interrumpere, nisi Nos ipsi in scriptis Veniam secerimus; sciantque omnes, gravissime moneri Epist pos , ut sint di citiores ad remittendum Publicationes, a quibus cor tracturi Matrimonium saepe peν malitiosam funestionem petunt dispenseri 3). Item Parochi inter denuntiandum semper commemorent populo, teneri quemlibet graviter aperire seu Parocho, seu Generali Nostro Vicario, siquo Sponsos impedimento devinciri intellexerit , quominus eas possint Nuptias inire ; quamvis tale impedimentum occultum sit, neque aptum, ut in judiciis probetur; siquis detrectet id facere, non solum in Deum peccare, sed etiam poenis obnoxium fieri ; commemorent etiam, eam esse Denuntiationem ultimam , quae revera eiusmodi est sive ex jure, sive ex Nostra peramissione. Verum ne irritae sint Denuntiationes hujusmodi, breviter, prudenterque instruendus populus, quaenam sint impedimenta, quorum alia Matrimonium impediunt, alia etiam irritant. XII. Qui tamen e contrario Matrimonium aliquod impediendum curaverit, salsa caussa per dolum objecta, hic Canonicam non
effugiet ultionem ); sintque eidem poenae subjecti, qui scienter
169쪽
XIII. Interea Parochi, siquod impedimentum certum, aut etiam dubium sibi deferri audiant, aut ipsi detegant , continuo rem ad Nos deserant, neque Proclamationes prosequi audeant, sed , quid agendum sibi sit, ex Litteris Nostris. expectent . Siquod post initasNuptias prodeat impedimentum, Conjuges separentur omnino, sicque tamdiu maneant, donec fuerit dispensatum. XIV. Sed Denuntiationibus ex praescripto habitis, nulloque impedimento deprehenso, Matrimonium quamprimum celebretur; quamquam non ipso postremae Denuntiationis die, ut, siquid adsit impedimenti , detegi possit: si tamen die , quo ultima fit Denuntiatio, claudantur Nuptiae, facultatem petenti faciemus, ut ipso die ultimo Denuntiationis Matrimonium ineatur, modo de hac ipsa re moneatur populus. Quod si Matrimonium ultra id tempus , quod paulo supra I) praescripsimus, celebrari ex Noltra facultate contigerit, atque infra duos menses post factas Denuntiationes non contrahatur, Denuntiationes repetantur sa), nisi aliter Nobis visum suerit. XV. Moneat autem Parochus , ut ad ipsum Nuptiarum diem sancte se comparent Sponsi: atque praesertim se se Poenitentiae Sacramento expient, & Eucharistiae reficiant 3 , a Deo exorantes, ut sit honorabile s4) connubium in omnibus , Ο thorus immaculatus. Immo vero, si saperent Sponsi, aliquos ante Nuptias dies totius anteactae vitae Consessionem peragerent, ut, siqua re impedirentur, quin minus contraherent valide, opportune, ac sine scandali periculo con
XVI. Licet ad Matrimonii valorem non intersit, Spon sine, an vero Sponsae adsuerit Parochus s); volumus tamen morem servari, ut ille nimirum, cui Sponsa subest, utrumque conjungar. Quis porro in Matrimoniis contrahendis proprius sit Parochus; cujus praesentia requiritur, jam definitum pluries est sis); hoc unum commemoramus hoc loco, quod in hac ipsa Synodali Actione fuit unanimi Parochorum omnium consensione pactum , atque con Ventum , Nostraque auctoritate firmatum, ut cum in Civitate, tum in Dice. cesi puellarum, quae: famulantur, Matrimoniis is Parochus adsit, in cujus Parochia suum ipsae famulatum exercent sp). At quemadmodum quaecumque sua sunt munera, ut ea per se, quantum fieri po
170쪽
09test , Parochus ipse perficiat, tam saepe commendaVimus, atque praecepimus, ita Matrimoniis per se ipse assistat, nec eam curam alteri facile tradat: munus habemus distincte ex BENEDICTO XIV.), ouod ad proprium Parochum jure spectat, interessendi Matrimoniis celebrandis per se ipse Parochus , nisi legitima, graυissimaque de caussa impeditus obire tenetur I : quo tempore brevem ad contrahentes . si tempus patiatur, habeat sermonem, quo de obligationibus Christiano connubio impositis moneantur ea Vultus, verborumque graVitate, quam Sc rei, & loci dignitas exigit. XVII. Namque Matrimonium in Ecclesia maxime celebrari decet set : ne unquam igitur in Oratoriis, sive privata ea sint, sue etiam publica, multo minus in aedibus domesticis, nisi Nos ipsi concesserimus, celebrentur ; verum in Ecclesia , eaque sit Parochialis sponsa: 3 . Item celebrentur matutinis horis, nunquam Vero pomeridianis, aut vespertinis : idque vel eo maxime, ut contrahentes Missam pro Spontis, si ritus diei patitur, audiant , utque saltem nuptiali Benedictione muniantur, quae primo nubentibus inter Missam impertienda, immo ex hujusce Dioecesis consuetudine etiamsi solum foemina primo nubat. Quod si aliqui ex facultate Nostra , aut Vicarii Nostri Generalis Matrimonio coniungantur privatim, aut sub Vesperas, adeant & ipsi Ecclesiam , ut ibi neque alibi fieri posset)solemni Benedictione donentur, ante quam ne coniuges in eadem domo cohabitent, neque Matrimonium consumment, nec etiam simul maneant, monendi a Parocho sunt 4 . Haec deprimis Nuptiis. At si sorte Sponsa sit vidua, a solemni Nuptiarum Benedictione abstinendum sue): intersit quidem utraque pars , quod Vehementer urgemus, Misse Sacrificio ; sed Missa semper sit ejus diei propria, nunquam Votiva pro Sponsis, neque in illa addantur orationes pro Sponsis. Item si ex facultate a Nobis obtinenda, temporibus, quibus sunt solemnitates 'Nuptiarum prohibitae, Matrimonium celebrari contingat, a nuptiali BenediEtione abstinendum : si tum Missa celebretur, neque ea votiva pro sponsis esse potest , neque orationes, ac Benedictiones in ea contentae recitari possunt. Est quoque per hosce dies prohibitum solemniter sponsam traducere, nuptialia celebrare convivia, aut ste-R cularems ij Eadem Cons. Nimiam licentiam ρ. 2 Rit. ibid. Μatrimonium, a ) Vid. Duod. Cresci pag. 8ρ. Absolutis. Duod. de Verme pag. 82.
Nos decet. PIur. Θnia. Vid. Monacel. T. I. Tit. Σ. Form. 2. u. T.