장음표시 사용
231쪽
vino; attendant, ne sorte graVentur corda eorum in crapula: ebriosum autem Sacerdotem, quem nullum unquam futurum confidimus, nul-
Io Ecclesiastico munere iungi diutius patiemur; Clericum ab alii ore ordine arcebimus I). Verum in loca etiam eodem nomine infamia, in tabernas, in cauponas, Vel pedem inferre vereantur, nisi forte caussa necessitatis in itinere constituti r).
XII. Clericorum convivium, mensamque inter ipsos paulo lautius interdum instrui minime improbamus. At rerum apparatus universus, ususque sit moderatus; ipsie autem condiantur epulae sermonibus, qui pietatem, quique doctrinam sapiunt: ea contra indignamur convivia, eaque impedire animus esset, siqua haberentur , in quibus totum hie se se in dapes effundit, ille vino largius indulget, unde mimici risus, tumultus, ac saltem inseaenis in loquendo licentia. Ab hisce itaque prorsus abstineant Clerici, item a nuptialibus commeta lationibus 3 ; namque Ecclesiastico utcumque gravi ibi adesse cum dignitate fere non licet. XIII. Epulas plerumque sequuntur ludi: qua in re celebre est, Clericos omnes interdici talis, taxillis , iisque alearum ludis , in quibus sors potissimum dominatur; atque ita quidem, ut nefas illis sit habere ludos hujusmodi, quocumque nomine appellentur, atque ubicumque id fiat, etiam per alios, immo vero eo genere ludentes spectare, itemque pro ipsis spondere, ac domum quoque suam ipsis lusibus commodare, aut quomodocumque concedere. Quidquid vero Clericus sive in aliorum conspectu , sive clanculum in hisce deliquerit, severitatem tum Canonum, tum Nostram non declinabit ).
XIV. Illos itaque ludos unice permitti sibi posse intelligant, qui
ad honestam animi, vel corporis recreationem suscipiuntur; illos proinde, in quibus neque animi, neque corporis vires nimium intenda
tur; illos, quos ita suis Clericis Beatissimus Antistes Carolus Bora romaeus definiebat I), ut loco, tempore, vestis decore, amoto deis nique pecuniae amittendae periculo honestarentur. Quare omnes haruapud se statuant: non decere, Clericum iis in locis quacumque ra. tione colludere, ad quae publicus patet accessus; quod si deprehen
Cap. Clerici Ossicia sum. memorat. Cone. Rom. Tit. XVI. Cap. g. Vid. Bened. XIV. De Synod. Lib. XI. Cap. X. n. 2., ο seqq. , ct Insit. XVII. s in Conc Prov. I. Par. II. De armis, ct ludis Oe. Si autem . qui Indi permitti generar. possint, docet D.Gom ι a. a. q. I 68. art. 2., o g.
232쪽
PARS QUARTA datur, subiicietur omnino poenis, de quibus Nostrum Edictum 1 t
neque decere, si in mulierum coetum ad privatum etiam , ac licitum ludum Clericus se se inserat: item a justo fine animi levandi deficere non modo, quum Clerici pro ludentibus spondent quod molestiarum aliquid victo praeter Victoriae cessionem est allaturum ), sed etiam quum vestis Clericalis abjicitur, quum ea pecuniae summa exponitur, quae pro personarum, & rei familiaris qualitate non te. Vis habeatur, quum ad horas ea occupatio protrahitur; estque ludus hoc solum nomine vitiosus, ac deformis, perinde quasi seria Clerico unquam deessent, aut ipsa temporis jactura apud illum nihili foret. Itaque squis in hisce peccaverit, praeter ea, quae sunt in Edicto Nostro sancita, opportuna coercitione punietur. XV. Quod si tanta est opus sollertia , atque cautione in iis, quae capere interdum praestat, ac necessarium videtur, quanto studiosius ab iis est Clericis abstinendum, quae nullum honestatis fucum praeserunt, quaeque ab se abdicare professi solemniter olim fuerunt, ut uni Deo, ejusque servitio impensus vacarent λ Choreas itaque, saltationes, tripudia , ubi mulieres adsint , ne agant unquam sa), ac ne ullo in loco seu publico, seu privato mulieribus saltantibus pulsent, aut inflent instrumenta: itemque ne personati, seu larvati incedant 3). Namque Sacerdotes a Sacro celebrando prohibebuntur; Clerici autem ceteri punientur tum pecunia , tum reliquorum ordinum dilatione ad arbitrium Nostrum. XVI. Illos praeterea, ut visum fuerit, puniemus, qui comoedias ab histrionibus publice actas spectatum iverint 4 , quique deprehensi fuerint cantilenis , clamoribus , aut quovis instrumenti genere quocumque tempore per vias obstrepere.
XVII. A viis etiam, ac locis, ad quae personatorum hominum solet multitudo confluere, Clericos studiose declinare enixe cupimus, ac volumus : siquem vero in illis subsistere, diuque morari non pudeat, plectetur poenis, uti videbitur s). XVIII. Est & aliud oblectamenti genus venatio: hac etsi peni.
I, Edis. 34. Ian. an. II 8. χὶ Cap. His igitur 3. Dis. 23. Cap. Non oportet q7. Disi. De Consecr. Trid. Sess. XXII. De Ref. Cap. I. S.CarH. ibid. 3ὶ CU. Nullus Presbyterorum et s. Dis. s. De Consecr. CAE Clerici officia r s. De vita , ct honestate Geris. Vid. Bened. XIV. De S n. Lib. XL. Cap. X. n. II. 12., o Ins. XXXVII., LXXVI. Cap. Non oportet supr. memorat. Cap. Clerici ossicia supr. memorat. s) Vid. Sνη. Croc. pag. 96. A publicis, o Edictum, quod edi solet temp.
233쪽
tuq interdici Clericos non sancimus, omnem tamen sacris Canonibus, qui eani memorant, reverentiam adhiberi Volumus: quare, quum illi spectent potissimum clamorosam, ac populi multitudine celebratam I) , hanc certe sibi plane vetitam Clerici sciant. Quoddam vero levioris venationis genus sic circumscribimus, ut ad venandum nunquam prodeat Clericus sine Clericali insigni, nunquam in locis, ad quae confluat populus, nunquam multis sibi sociis adscitis, nunquam diebus sesiis, aut jejunio destinatis a r magna eni nivero hac quoque in re moderatione opus est Clerico, ne Coelestia Patris sortem cum Esau disperdat in silvis; ' penitus non rnvenimus in Seri pluris sanctis Sanctum aliquem venatorem , aiebat D. Hieronymus 3 . XIX. Uerum arma a venatione deponat: arma Clerico praeter exiles quosdam cultellos ad crebriores usus 4) permitti ne queunt 3j; quaelibet, etiamsi intra baculum inclusa, a Clerico gestatore eripienda mandabimus , eodem multato decem scutorum poena. Clericorum arma sunt lacrymae, ac suse ad Deum preces , sunt jejunia, sunt studia, sunt charitatis erga omne hominum genus opera: his animarum hostes frangimus, his quaecumque vere mala homini sutura sunt securius avertimus; atque hisce tractan dis nullum tempus est, quo non assuescere & noilra , dc Ecclesiae, in qua militamus, plurimum intersit. XX. Jam vero quum totus in eo sit mundus, ut opes, quantas sibi quisque potest, maximas paret, quumque aperte ab Apostolo 6 doceamur; qui volunt disites feri, incidunt in tentationem, o inlaqueum diaboli , oe destiria multa inutilia, s nociva, quae meragunt homines in intertium, oe perditionem ; hinc omnes intelligent , quanto iure existimatum semper suerit Clerico turpissimum, atque indignissilium , se se profanis, δc quaestuosis ossiciis miscere , quantoque jure eos Ecclesa ab hujusmodi curis, atque praecipue a negotiatione severisimis sane Sanctionibus abstrahendos , impediendos, & , siquid peccaverint, ple tendos censuerit 7 . Quaecumque vetustita
234쪽
mis etiam temporibus contra Clericos negotiatores decreta per Concilia, atque Pontifices hactenus sunt, nuper innovarunt felicis reco
dationis BENEDICTUSixIv. , & CLEMENS XIII., i) eo sane consilio, ut, sicubi antiquiorum aetatum San Etionibus pristina vis excidisset , penitus restituatur : quamobrem Noltrae Synodo horum saltem Pontificum Scita paucis inserimus sa).
XXI Prohibes tur itaque Clerici omnes quamcumque negotiationem agere : jamque declaratum est, eodem loco habendos, iisdemque poenis assiciendos, quicumque negotiationem exercent interpositis laicis ipsis personis . . εXXII. Mandatur praeterea, ut Laicorum negotia ad Clericos haereditate, sive alia ratione delata statim ab his dimittantur. Quod si necessitas urgeat , ut retineantur, est ad sacram Congregationem Concilii confugiendum , cuius erit praefinire tempus , quo retineri queant: quamquam ne tunc quidem eadem geri a Clerico liceat, sed tantummodo per Laicos. XXIII. Sancitum similiter, ne Ecclesiastici conjunctorum bona, quae sint negotiationibus implicita, procuranda suscipiant, quantum,
Vis ejusmodi procuratio charitatis , aut necessitatis nomine eleVetur. Qualiscumque autem ea necessitas videatur, procurandi facultas est
pro Clericis in Italia degentibus petenda ab ipsa Apostolica Sede ;quae jam cessat per se, atque veluti revocata censetur, statim ac sublata fuerit illa conjunctorum necessitas , aut alia idonea se offerat ratio eisdem prospiciendi. XXIV. Activum, quod dicitur, cambium esse omnino ejus negotiationis partem, quae Velita est Ecclesiasticis quibusvis. XXV. Quae peculiaribus quibusdam Clericis hoc in genere ali. quando permillia , & justis concurrentibus caussis indulta dignoscuntur exempli gratia ut Ecclesiasticorum fundos certa annua pensio.
De Conventa colendos, eXercendosque conducerent), ne eadem reliquis Ecclesiasticis , tanquam generaliter omnibus concessa , absque justa caussa. & sine speciali indulto usurpentur. XXVI. In ipsa bonorum suorum administratione, eorumque cultura, in distractione tructuum, animalium, & ceterorum , quae in propriis, Ecclesiaeve suadis enascuntur , seu aluntur, nec non in com-B b paran-
1ὶ Nempe Bened. XIV. Const. Apostolicae servitutis XIII. NIL Toni. L, , Clemens XIII. in Eneyclica Quum primum II. Sept. MDCCLIX. Legitur haec in Append. pag. I 34. N. I. a) suae sequunιur a N. XXI. ad
potum XXVII. GL 1a ex memoratis Conli.
235쪽
parandis rebus, quae Vel ad proprios usus, vel ad landos praedictos instruendos sunt necessariae, nefas esse, si se sollicitum nimis Cleri cus praeserat, ut populus eum omnibus Videat in mercatibus interes se, in omnibus contractibus percupidum, subtilem, callidum titi. giosum, perinde quasi majorem, ac ne aequalem quidem divinarum
Functionum, aut Virtutum exercendarum curam haberet: personam
ergo gerere tam indignam exhorreat Clericus; idque propositum animo habeat, ut intelligant homines, quotiescumque vendendo, aut emendo cum Ecclesiasticis agunt, se se cum minime avaris, sed cum moderatissimis viris, quin etiam divitiarum contemptoribus agere. XXVII. Haec igitur omnia a Clericis Nostris exacte serventur sub poenis, quas & sacri Canones , & memoratae Constitutiones statuunt: si quod dubium inter contrahendum incideret, idne Ecclesiastico liceat, an non; non omittemus, uti a Summo Pontifice monemur, a sacra Concilii Congregatione responsum petere : interim quae ab ipsa in hisce rebus prodiere Decreta, accurate serventur I .XXVlII. Utrum autem avari , an abiecti animi vitium sit, quod Clerici quidam saecularibus se se locupletum, aut nobilium Scvirorum, & foeminarum servitiis dedunt, haud facile semper apparet : sed Canones certe morem hunc utriusque saepissime turpitudinis sontem insequuntur sa), & CLEMENS xIII. 3), ut e Christianis Provinciis extirpetur, vehementer commendat. Quo fit, ut Clericis omnibus praecipiamus, ne Laicis operam suam dent quocumque vocentur nomine tacono mi, Agentis , Domus Magistri, Administratoris: plane enim dedecet, eos, qui industriam, operamque suam totam divino cultui ,& proximorum utilitati deberent impendere, se se Laicorum obsequiis, abjectisque servitiis addicere. Qui secus secerint poena decem scutorum aureorum, & in subsidium sunpensionis a Divinis punientur ). XXIX. Siqui vero in Saecularium domibus suscipi velint ad pium aliquod munus, nempe Sacrum faciendi, aut pueros ad piet tem, ac litteras informandi, moneri volumus, uti Eminentissimus
Decessor Noster Crescentius jusserat 3 ), & assensum scriptis firma. re. Sed Laici se se dignos exhibeant, quibus haec privatim ossicia a Clericis praestentur, totaque domus iis moribus praedicetur, ut Ε
236쪽
XXX. Debet etiam a Clericali ordine longissime abesse quidquid saecularis Fori est, ac veluti tumultum sonat. Quamobrem etsii permittit Ius, & Nos ipsi permittere possumus , ut interdum caussie alicuius patrocinium in Foro etiam laico suscipiatur a Clerico in Sacris constituto, generatim tamen fieret apud Ecclesiam gravissima. Tum poenarum reus, qui sponte id sua praestaret, quemadmodum etiam qui tabellionem ageret, aut ius diceret partibus in laicali Foro litigantibus: quod enormius adhuc esset, siquando sententiam prose ret, vel scriberet, vel solum dictaret capitalem a . XXXI. Sed cautum etiam est, ne Clericus testimonium apud laicum Iudicem dicat absque permissione Ecclesiasticae Potestatis. Et quum jubeatur testis ante examen jurare, se se rem, de qua rogabitur, testificaturum ad veritatem, fas nunquam erit istud Clerici juramentum a quovis, praeter Nos , aut Nostrum Generalem Vicarium,
XXXII. Est graviter quoque Clerico sub gravibus poenis interdictum, ne Medicum, neve Chirurgum agere instituat 4 . Neque enim harum artium profitendarum, exercendarumve potestatem dabit, nisi unus Ponti sex Maximus. XXXIII. Hactenus ea fere, quae a veteribus Canonibus, a Conciliis, atque a recentiorum temporum Pontificibus de Clericis gravissime sancita suerunt. Verum nisi charitas Dei in eorum cordibus dis suu- datur, quis sibi persuadeat, sere eosdein Iuris, Legumque suarum observantes, aut ulla suppliciorum comminatione in ossicio contentum iri 8 Itaque intelligant Clerici, se se ad eam rationem avocatos fuisse, quae hominem, Veluti ardentem lucernam in Candelabro constituat, unde virtutum omnium splendorem , lucemque diffundant : quare ut ad hanc vitae sanctitatem adspirent, eamque con-B b et sequan-
ibi el . Viae Monac II. T. I. in Appenae ad Form. , tibi ex aι Emedies. S. C. Episcop., o ReRul. de iis, quae Ecclesias. dedecenι n. Ita, Bened. XIV. De Syn. Lib. XIII. Cap. X. n. s. , ο Ieqq.
237쪽
sequantur, hoc a singulis reposcimus, ut certum temporis spatium a reliquis occupationibus ereptum orationi, quae mentalis dicitur, religiose, A constanter impendant. Neque enim alia ratio est, quavera de humanis, divinisque rebus judicia serre discant, affectiones moderari, actus sapienter regere, totam denique vitam laudabiliter, sancteque componere I .i XXXIV. Sed non mediocres etiam fructus parit accurata plorum librorum lectio. Horum aliquem ex probatioribus habeant apud se singuli Clerici, cujus rei rationem ab ipsis in examinibus ad ora dines repetemus sa). Hinc ne ullus unquam elabatur Clerico dies, quin animam hoc quoque pabulo aliquantisper resecerit: ideoque huic pariter operi tempus sibi sedulo habeat priestitutum. Sacerdotibus vehementer commendamus, ut nullum sibi abire diem sinant, quin Sacrum laciant: verissimum enim senaper fuit, quotidianam Misses celebrationem cum Jesu Christi, tum Ecclesiae sensui esse apprime consentaneam, dummodo, qua par est, interna animi reverentia externaque corporis modestia celebretur 3 ): atque ut ad haeae tre. menda Mysteria paratiores accedant, eaque sanctius tractent, horta. mur , ut animam suam semel saltem, sive potius bis in hebdomada
Sacramento Poenitentiae expient.
XXXV. A Diaconis, & Subdiaconis nihil praeterea reposcemus, nisi illud, ad quod Christianos omnes hortabatur Augustinus ), ut nempe singulis quibusque Dominicis, atque solemni oribus diebus Sacram Eucharistiam , quanta poterunt, pietate sumant: ab iis, qui sunt minore aliquo ordine insigniti, saltem quovis decimo quinto die.
XXXVI. Omnibus interim curae maximae sit religiosissimum Corpori Christi Domini cultum exhibere; tum communem in Coelis Matrem Dei param singulari pietate diligere, & colere. Quapropter proprium cujusvis sit, Divinam in Templo Eucharistiam horis pomeridianis adorare, atque ad publicam aliquam Matris Virginis Effigiem pias preces effundere: quibus visitationibus id semper enixe precentur, ut digni sacris Altaribus fiant Ministri. XXXVII. Quod denique animi viribus ad pietatem tum excitandis, tum instaurandis par, quodque Apostolicae Sedis iudicio, Romnium utilitate comprobatum fuit, est spiritualium , ut iam appellari solent, Exercitiorum usus: Nos quidem interdum in Civitate
238쪽
omnes invitabimus, ut publico, ac mutuo exemplo audiant, quioidine, ac ratione res Clericis quamaptissimas tradat. Verum quoniam commune hoc omnibus esse nequit, Nosque annum vel unum hoc hono vacuum Clericis Nostris praeterire nollemus, curent ipsi aliquos iri anno dies ad horum Exercitiorum normam, atque regulam legendo, & orando transigere. Attamen quum haec in pio secessu fieri sit omnium maxime opportunum , non tantum Parochos ,
sed & reliquos Sacerdotes, Consessarios, aliosque Beneficiatos Chori servitio adstrictos, ut in aedibus Congregationis Missionis ad haec ipsa sancta Exercitia quotannis aut singuli se colligant, aut gregatim conveniant , Vehementer optamus , & quanti interesse perspicimus, commendamus. Sunt praeterea huic sancto operi peramplae adjunctae Indulgentiae: atque iis, qui Chori servitio obstricti sunt, qui in religiosa Domo se se hac de caussa continuerint, nihil quotidianarum Distributionum decedet, perinde ac si Chori ministeriis fuissent
rite distenti. Duo tamen lip caveant necesse est: alterum , ne pluribus uno tempore ad haec Exercitia subductis ipsum Chori servitium minus decore impleatur: alterum , ne eadem ilia Exercitia aris ripiant per Adventum, neque per Quadragesimam. Utrumque incommodum expedite declinabitur, si Nostro nunquam denegando permissu secedant, ut ipsis impositum est . Sed jam patent enixa vota sanctae memoriae CLEMENTIS xI. expressa in Encyclicis sacrae Congregationis Concilii, quas dabit Appendix pro triennali earundem publicatione ordinariis injuncta I). XXXVIII. Sed aliud jam Clericis est quammaxime proprium ,
tum perpetuum occupationis genus: nempe liberalium artium, tum
humanarum , divinarumque praesertim rerum studium . Jam quod ad eos Clericos, qui ordines petunt ut rem paulo altius repetamus , neque probare eos possumus, qui se in cujusvis tradunt disci plinam, multo autem minus qui ipsius latinae linguae jejuni ultro se se inter audientes Philosophiam , Jus Pontificium, aut Theologiam conjiciunt : eorum tantum testimonia ad ordinationem probabimus, quae fuerint habita aut a publicis Professoribus , aut a Nostri Seminarii Magistris, nili Clerico alium Praeceptorem audiendi facultatem Nos ipsi 'secerimus. Praeterea volumus, ut studia sua Clerici eo percurrant ordine, qui servari jam vulgo consuevit, neque ad altiorem scholam festinent, quin de bono in inferioribus processu testimonium ferre
I) Vid. Anend. pag. I 8. N. II. FHec Exerciιia Paroebis iterum, scissus commendat Bened. XIV. Cons. Ubi primum II. q. a. BuII. Tom. I.
239쪽
XXXIX. Quum institutum a Deo fuerit, ut populus quaecum. que ad bene, laudabiliterque vivendum faciunt, a suis Sacerdotibus exquirat, nihil ferme esse deberet in sacris disciplinis, de quo commode disserere Sacerdos non posset: ideoque qui in illas per totam vi. . tam incumbunt, nihilo magis, quam quod Sacerdotem deceat, facere existimamus. Sint itaque Clerici sacrarum disciplinarum studiosi: eos teneant libros, atque pervolvant, quibus Catholica Dogmata, Ius Canonicum, Theologia Moralis, Ecclesiastica Historia, Liturgia varie illustrantur, neque enim ulla ad discendum etiamsi devexa aetas sera suerit, Concilium Tridentinum, tum etiam Catechismum Romanum iussit PII V. editum, & a CLEMENTE xIII. praecipue incuticatum, Nostram hanc Synodum in promptu habeant, unde petant, quae & sibi sunt usui sutura, & aliis pro munere suo tradituri. XL. At Consessarii praesertim morales disciplinas quovis semper tempore excolant utque exercitationum varietate, atque communione studiorum tum rerum cognoscendarum levetur molestia, tum
etiam utilitas comparetur uberior, in primis, quod praeceptum jam dudum, ac praestitum in hac Dioecesi suit, ut singulis mensibus coram Nobis, aut Vicario Nostro Generali in Archiepiscopali Palatio, . Praeside Canonico Theologo, sive alio per Nos deputando , coger tur Congregatio, quae nuncupatur Casuum Conscientiae, idem confirmamus, eandemque rerum omnium, quae ibi consuescunt, rationem servari sunt liter volumus, atque praecipimus I . XLI. Haec Congregatio cogenda ultima Feria quinta cujusvis Mensis, exceptis tantum Augusti, Septembris, Octobris. Siquo ex hisce diebus impedimentum contingat, Congregatio in praecedente habeatur: ad hanc convenire tenentur quotquot sunt in Civitate nisii justa caussa, eademque Nobis aperienda eos excuset Parochi Saeculares, ac Regulares, & Consessarii omnes Saeculares sa : nam
quid de Regularibus statutum sit, alibi dicetur 3 . Sit a Congregationis Secretis, qui notet quoscumque a singulis hujusmodi Conventibus abfuerint. Nos eos libra cerae elaboratae multandos statuimus,
quae alicujus Ecclesiae Sacrario applicabitur. Sacerdotes autem alii , qui obeundis olim Ecclesiasticis muneribus proludunt, si crebro, ac frequentes intersint, rem & Nobis pergratam, & sibi apud Nos haud inutilem facient.
XLII. I Syn. Cresci pae. 24. Praetere indidem omnia ferme desumpta a MIN. ad ror. XLVI. χὶ Hur. Decr. S. C. v. Lamben. Inst. Cm. a m
240쪽
XLII. Quum de Conscientiae Casibus actum de more fuerit, interdum jubebimus, Parochos , dimissis reliquis , Nobiscum consistere. Nempe ut inter eos deliberetur de divino cultu, de Clericorum, ac populi moribus, de remediis, quibus tum peccata in populo usitatiora curentur, tum ut Christiana pietas novum, quantum per Nos fieri potest, in dies capiat incrementum. Haec in Civitate. XLIII. Namque in Dioecesi sic: eadem Casuum Congregatio h beatur quolibet mense, rem totam moderante in singulis Plebibus Archipresbytero, seu Vicario Foraneo, cui 3c locum & diem deligendum relinquimus; quare volumus, atque praVipimus, ut NO-stra auctoritate convocet Rectores, Consessarios, Sacerdotes quoscumque Plebis suae, tum etiam Clericos eadem, quae in Civitate, poena proposita quod ad Rectores, & Consessarios: cera applicabitur sacrario Parochialis Ecclesiae illius, qui deliquit. XLIV. Sacerdotes omnes, qui interesse debent, ita convenient, ut de Casibus eo mense jussu Nostro propositis sententiam serant, atque confirment. Immo vero quid unusquisque censuerit ad Congregationem asserat scriptum, ac Praesidi postmodum tradat: haec enim scripta, eorum adjectis nominibus, qui desiderati sunt, ad Nos transimittentur, quae Nos a Theologo viro expendenda curabimus, ut suum de propositis quaestionibus judicium serat quotannis publicandum. XLV. Mox sit Clericus , qui aliquam Catechismi partem e ponat: ad quod ne imparatus veniat, erit a Praeside, antequam dissolvatur conventus, in mensem alterum designandus. Deinde unum,
aut alterum huiusce Nostrae Synodi Caput legendum, ex iis praesertim, quae ad Sacramentorum administrationem, atque usum spectant; tandem siquid de populorum moribus, de publicis vitiis, atque petacatis , de Pastoralibus curis agendum sit, fiat id tantum inter Rectores, dimissis reliquis . XLVI. Praeter publicas hasce, quas jussimus, Congregationes, alias privatim , constanterque fieri optamus : non deerit quibus opis portunius horis videbitur, Canonicus Theologus, neque deerunt in
Civitate Parochi, qui ad rem tanto usui futuram convenire volentibus quodammodo occurrant, atque colloquia, mutuasque de re praesertim morali disceptationes excipiant, moderentur . quavis ratione severe, atque alere enitantur. Ut igitur exercitationes istiusmodi habeantur, serventurque, iterum, atque iterum commendamus.
XLVII. Atque haec maxime sunt, quibus Clerici Nostri cum ad veram animi pietatem, tum utilissimarum rerum cognitionem, atque Diuitiaco by Gorale