장음표시 사용
271쪽
stianis communia; sed ne ea etiam omittat, quae a Clericis, & Sa. cerdotibus aliquando expectare oportet : quare adolescentes, jam tum ab ipso hujusce vitae curriculo intelligant, qua de sapientia, & mo. rum integritate eos praestare par sit. IV. Porro studiis initis piae illae meditandi, orandi, Sacrum audiendi, Sacramenta suscipienai, aliaeque exercitationes, quae Semin, rii Regulis statutae jam sapienter sunt, sedulo habeantur. V. Quidquid vero temporis ab his reliquum fuerit, scientiis, litterisque omnino impendendum: quique praesunt diligentem a singulis curam, atque operam vigilanter reposcant; quamquam corporibus, animisque a nimia contentione levandis, haec ipsa humaniter, prudenterque dividenda. VI. Suas porro sive facultates, sive artes ita tradere Doctores enitantur, ut etiamsi non mediocriter in hac dissicili aetate imbuenda sibi initio laborandum fuerit, quidquid possunt, extundant, atque perficiant; meminerintque eos, quos ipsi nunc habent auditores , tales fieri hoc loco debere, ut ad eadem cum laude tradenda eximii , aut saltem usu adhibenda idonei quam maxime essiciantur. VII. Huc vero maxime conseret, si Magistri crebras apud suos exercitationes instituant , repetitiones nimirum, collationes, disputationes, atque hujusmodi alia; neque frequentes quod cujusque
. industriae erit stimuli desint, quibus animi incitentur, ac serveant, qui facile in rebus huic aetati Depe arduis, interdum etiam invisis elanguescerent, atque deficerent. VIII. Praesertim sint quotannis qui studiorum suorum in conspectu multorum, interdum vero totius Civitatis specimen edant . Quod cum dignitate ut fiat, ac certe nequid publico silentio , atque expectatione minus dignum producatur, Praeceptores , quorum intererit, accuratissime provideant, atque perficiant.
IX. At quum Ecclesiae Ministerium decentissimis, iisdemque Religionis plenissimis Ritibus perficiatur, adolescentes Religioni sacrandos ita subsecivis horis iis addiscendis incumbere volumus , ut& illo; saepius in sacris ossiciis obeundis exerceant, & alios facile
possint in ipsis exercendis instituere. X. Huc etiam reserimus Ecclesiasticum cantum, quem dicunt firmum: in quo pariter ita erudiri illos plane volumus, ut peritiam sibi comparent neque nimis levem, neque brevi tempore, ut quidam Nobis aegre serentibus consuevere, ponendam. Est enim jam pridem a pluribus Ponti fi ibus constitutum, ut scienter, oe ex artis Ecclesi
272쪽
Jeae rarisne ab omnibus eaneretur I ) . Nobis vero hujusce artis peritia non postremae erit curae sutura, quum de Beneficio conserendo deliberabimus. XI. Qui igitur in Seminarium Nostrum seu cantui , seu Ritibus tradendis vocantur rem hanc Nobis summae curae esse sciant,& quanta est utriusque in Ecclesiae servitio necessitas, sedulo apud singulos urgeant; neque facile eorum excusationem accipiant , qui naturali se se ad cantandum habilitate destitutoς ajunt. Nam etsi cano tu excellere, ut in quavis arte, perrarum est, in eo mediocriter sautem proficere omnino facile: isque vix invenietur, qui rudis adeo sit, aut asper, qui Doctoris patientia non edolari, atque molliri ita possit, ut vocem, quantum satis est, legibus modulari assuescat.
XII. Verum ut,' quas hactenus recensuimus, exercitationes rite, constanterque habeantur, eae rite, constanterque tenendae sunt Regulae , quibus sua cuique horae est occupatio per diem, noctemque distributa : harum porro Regularum omnium custos, ac Vindex est Rector, qui eas custodiri a. singulis reposcet, atque in peccantes
qua Voce, qua poenis salutariter animadvertere : quatenus pro Omnibus hisce rebus advigilare ipse solus nequeat, alter Sacerdos ejus loco lassicitur, cujus opera utatur. Quare earundem Regularum exemplum unicuique Seminarium primo ad vivendum intranti tradat, quas legat, ac perpendat: ipsasque ineunte quolibet mense omnibus ad mensam sedentibus perlegi iubeat. XIII. Interea Praefecti, qui distinctis adolescentum Coetibus conti. nenter adsunt, intelligant, totam hanc institutionem, quam urgemus, esse sibi ita commendatam, ut, nisi quanta maxima possunt vigilantia, atque studio muneri suo instent, vix ulla spes reliqua sit, ceterorum conatus esse admodum profuturos. Quare ipsi in primis probe calleant Seminarii Regulas, ac deinde, nequid contra ipsas peccetur, enitantur, ac siquod peccatum noverint, quod ipsis non est concessum plectere, ad Rectorem sedulo deserant, ut deliberet, quid agendum in Domino . Ac generatim quicumque aliqua in re aliis praeficiuntur, proprias hujusce Conventus Regulas apud se habeant, legant, distincte norint,
atque , ut eae observentur, quantum ad se attinet, diligentes incumbant, neque transgressitonem impune admitti sinant. XIV. Anno scholastico exeunte, aut siquando alias Nobis visum fuerit, reddetur coram Nobis totius administrationis ratio .
XV. Qui inter Seminarii alumnos cooptari cupit, supplicem Nobis libellum
273쪽
libellum offerat, habeatque testimonium a suis Parochis, & ludi in gistris subscriptum, ex quo constet, eum esse iis rebus omnibus pret ditum, quas saepe memoratae Regulae exigunt: nam in Seminarium non omnes indiscriminatim excipi volumus. Pauperum filii ditiori bus semper anteponendi; interque hos illi, qui profitentur, se velle Ecclesiasticae Militiae nomen dare, quique indolem praeserunt bonam, ac studiis aptam, ut divinis olim muneribus obeundis apti sint suturi . Atque hos Seminarii ipsius impensis sive ex integro, sive ex
parte alendos, quatenus piae serant testatorum voluntates, mandabimus : quum tamen adolescens aliquis proponetur ipsius Seminarii sum ptibus victurus, idoneam, atque probatam cautionem ejus Parentes, seu Tutores eodem tempore exhibeant, qua certo constet, alimenta
Seminario resectum iri, si sorte alumnus Ecclesiasticam Μilitiam de
XVI. Locupletes tamen hinc nequaquam excludimus ; sed hi aere Vivant penitus suo , deinde inter hos etiam eligantur , quibus nulla earum conditionum desit, quas ab aliis postulavimus. XVII. At ipsi adolescentes, qui singulari Dei beneficio ad Seminarium electi sunt, ut sub optimis Moderatoribus, & sub egregiorum Praeceptorum disciplina, ante ipsos sui Antistitis oculos studiis, ac pietati vacent, illud primo, ac summopere considerent, ac
DPius animo Versent, quorsum in hanc pietatis, ac litterarum disciplinam fuerint cooptati, idque praesertim eo tempore recolant, quo sub annuum initium studiorum suorum seiritualibus Exercitiis vaca. bunt. Quibus nisi tempestive in Seminario peragendis interfuerint, ViX caussas afferre poterunt, quare eo saltem anno aditum huc sibi
XIX. Cetera deinde omnia, quae ab ipsis reposcentur, integre impleant: quaecumque rietatis ossicia sunt ex Regularum, & consuetudinum Seminarii praescripto , ea potiore , ac summa diligentia suscipiant; neque quisquRm, si sapere sibimetipsi velit, ad ea ut compellatur, expectet. XX. Post illa, quae hominem Deo propius coniungunt, locum obtinent litterarum studia , ad quae totos se dedant omnes oportet , in iisque versentur totis animi viribus : deinde prosectus specimen, quandocumque iussi fuerint, praebeant. Nam si ab omnibus, qui Ordinibus initiari optant, sollerter exigimus , ne a doctrina imparati ad Nos veniant, quanto potiore iure ab Alumnis Semina. rii faciendum est, qui a saecularibus impedimentis erepti in hoc uno
274쪽
distinentur assidue Z Quamquam siquis haec minoris habeat, vel siquis hominibus se callide illudere posse censeat; ii certe , qui E clesiasticos proventus sine ea, quae expectanda erat, utilitate consumunt, supplicium , tanquam alienae rei, immo vero facrae raptores, a Deo vindice prorsus non evadent. XXI. Contra vero , qui selectiore hac institutione, quantum par fuerat, prosecerint, quique egregia aliqua animi dote Ecclesiae commodo, sive splendori futuri esse Videantur, eos ante oculos perpetuo habebimus, eosque quibuscumque poterimus paternae benevolentiae, ac beneficentiae ossiciis prosequemur . XXII. Ceterum , dum in Seminario degunt, erga omnes, aruibus aliquam in se conserri operam vident, obsequentes ,& grati int; Rectorem vero tanquam parentem & colant, & diligant. XXIII. AEquales ea complectantur charitate, iisque foveant officiis , quae Regulis ipsis circumscribuntur : sacilitas, atque urbanitas aeque in omnes emineat cum quadam dignitate: nam effusa in aliquem benevolentiae argumenta non secus improbanda, atque odii, vel contemptus.
vocationis Ministeria in Templo exerceant, sive ut animi caussa per Civitatem obambulent, ita vellem , quam induunt, vereri assuescant, ut modestiam, gravitatemque praeserant, & qui annis juniores sunt, sensu , & moribus seniores esse, ac videri incipiant.
ratius contendent: in Choro assistant, quandocumque fuerint jussi: Diaconum, sive Subdiaconum , siquando ad id vocentur, agant. In ceteris quibuslibet sacris Functionibus ad nutum Praesecti Chori, seu Caeremoniarum serviant.
mino hortamur . Atque ne desit quodcumque a Nostra praesentia, Nostraeque ipsius vocis sono Proficisti subsidium potest, in Seminarium, quotiescumque placuerit, ingrediemur aliquod ab hisce studiosis Mingenii, & sollertiae specimen quaesituri. Denique examen erit a singulis exeunte anno coram Nobis subeundum.. XXVII. Quod si aliquos verbis utimur Decessoris Nostri ) i , ingenio tardiores, aut litterarum studia aversantes, vel male moratos, intractabiles, ac disciplinae impatientes esse experimenta do- tuerint , tanquam arbores infructuosas, terram inutiliter occupantes . G g succi - rὶ Son. Cres. pag. Ios. q. Omnibus sub finem .
275쪽
succidemus, ut alii substituantur , quorum indoles, & voluntas spem afferat, eos Ecclesiasticis Ministeriis aptiores esse futuros. XXVIII. Quum autem e Seminario quis dimittitur, sive etiam sponte recedit sua , si nondum sit Tonsura insignitus , ne Clericalem vestem gerere deinceps audeat , nisi facultatem a Nobis obii nuerit: alias namque opus erit caussas expendere, ut denuo id conis
XXIX. Sed quando ex Nostra facultate proprias domox ad aliis quod tempus adeunt, Rector etficiat, ut singuli peculiares regulas habeant, quas per illos servent dies. Deinde, ut Nobis constet, quomodo se illi toto, quo a Nobis absunt, tempore gesserint, Volumus , ut, quum ad Seminarium revertuntur, legitimum reportent testimonium ejus Parochi, in cuius Parochiae finibus fuerint ut plurimum diversati, quod ipsis si saveat, benigne iterum excipientur. XXX. Studiorum cursu consecto, facto ad Sacerdotium ascensu, siquid in Nostra potestate tum fuerit, quo Ministros ad Ecclesiae servitium comparatos ornemus, Ecclesiamque Nostram eorum Ministerio juvemus , Nostrum sane nec erga Ecclesiam, neque erga ipsos studium , atque propensio desiderabitur: verum non id semper humanae res, quod optaremus, patientur, eritque aliquo temporis lapsu expectandum. In hac igitur saepe necessaria, interdum etiam utili, atque optanda expectatione illud vehementer discupimus, ut, quam possunt, Parochis suis operam facile praebeant , tum ne studiorum contentio unquam torpeat; quinimmo, ut dodtrinae thesaurus in studiosorum animis augeatur in dies, ac Veluti solidetur, vehementer Optamus. Quare opportunum esset, ut de honoris gradu in publica studiorum Universitate reportando cogitaretur , dumque severiorum disciplinarum studia privatim repetuntur, jam earum latior, atque profundior, quod sane minus in primo cursu obtinetur, cognitio comparatur .
Interim qui quid de ipsorum rebus, de studiis, de valetudine Nobis
relatum fuerit, jucundissimum erit cognoscere, ut ipsorum seu ne is cessitatibus opitulemur, seu commodis, & existimationi quacumque ratione faveamus : quod quidem tum ex animi Nostri propensione oriri libenter satemur, tum etiam ex quo quidquid studii , & beneficentiae in Clerum Nostrum conserre possumus, Deo ipsi , & muneri Nostro conveniens, ac plane debitum judicamus. ω Diqiligo Orale
276쪽
DE REGULARIBUS. um Regularium Coetus singularem Ecclesiae Pastoribus ope.
ram ad convellendum errorem, omnemque pietatem fovendam quavis semper aetate contulerint, ut proinde de universa E
clefia egregie meriti habeantur, complures ex hisce Familiis Nobis in hac Nostra Dioecesi Dominico agro excolendo prasto esse , insignis a Deo beneficii loco ponimus. Namque ex tanta egregie factorum copia, atque praestantia in eam spem facile erigimur, hosce homines constanter effecturos , ut laudabilis . vitae exemplo , Templo rum nitore , lacrarum majestate Functionum, assidua in grege No stro pascendo industria , atque opera maximo esse Nobis & adiumento, & solatio experiamur. Ut autem omnia ad unius Dei gloriam , atque animarum utilitatem habeantur , spectatis iis tantum iuribus , quae eos i Nobis devinciunt, pleraque, uti saepius ad hujus Ecclesiae regimen solent: occurrere ς unotin loco perstringimus I. Quaecumque de Parochis in tota hac Synodo edicimus , ita Parochos quoque Regulares in iis, quae ad animarum curam , MSacramentorum administrationem pertinent, afficiunt, atque obligant, ut hi omnia praestare, omniumque rationem Nobis reddere, non secus ac Parochi Saeculares, teneantur ad normam Constitutionis potissimum BENEDICTI xiv. I . Atque eo sane acrius Regularis ad munus suum impelli potest , quod indecorum toti suae Familiae, quae carissima sibi: esse debet, videretur, si poenas in Parochum sancitas ab
eo reposcere cogeremur. ἰ . i ' l
II.: Plura sunt de ordinibus suscipiendis statuta, in quibus Regulares omnes Episcopis subsunt, nisi peculiaris ab ipsa Apostolica Sede s cultas, sive Privilegium alicui nominatim , atque directe concessiim intercedat et . Ac primo nulli eorum, qui in hac Dioecesi commorantur, fas est adire alienae Diceceseos Episcopum , ut ab eo Tonsura, aut aliquo Ordine initientur, nisi habeant legitimum Vicarii Nostri Generalis, vel Cancellarii, aut Secretarii Nostri testimonium, ex quo con-
Nobis XXVII. Busi. Tom. II. missi etiam Inst. Uod. LVI
277쪽
stet, vel Nos a Dioecesi abesse, vel Clericorum ordinationem non else habituros proximo legitimo tempore per Ecclesiasticas Leges ad hunc effectum statuto I). Praeterea, quoties sint ipsi ordines peti. turi, se Nobis obserant necesse est: temporibus Ecclesiastica ad id Le. ge praestitutis: at Litteras habeant suorum Praelatorum , ut aiunt, dimissoriales, quibus ea omnia contineantur, quae exprimit sermula , quam in Curia Eminentissimi Cardinalis Uicarii Urbis novi mus usurpatam ; quamque huic Volumini inserendam mandabimus, ut siquis eam conceptis etiam verbis adhibere velit, facile possit sa). Tum se Nobis lubeundo examini paratos exhibeant, quo habito de ordinandis deliberemus .
Is Ι. Qui post Vota solemnia sunt sacris ordinibus initiandi , pr
ter dimissoriales Litteras, habeant a suo singuli Praeside testimonium, qui eos in Religione, cui adscripti sunt, expressam Professionem rite emisisse testetur 3 , quippe quae Paupertatis titulum, ut ordinentur, susticiat: immo vero ipsi in Curia Nostra jurent , & scribant, se se ab omni prorsus humano metu , atque vi liberos, ac sponte Prosessionem eandem edidisse, eamque libere emissam se nunc sincero animo ratam habere. Hujusce iuramenti ab Initiando jam praestiti cum reliquis scriptis, ac Litteris monumentum in Cancellariae Nostra: Γabulario servabitur ). IV. Plura sunt de Sacramentorum administratione, de celebratione Missarum, de Verbi Dei Praedicatione suprema auctoritate sancita, in quibus Regulares Diceceiano sub sint Episcopo, prout Sedis Apostolicae Delegato necesse est s ). Ea propter Sacram Eucharistiam suis in Templis asservent, custodiant, ac opportune renOVent, quaeque in hanc rem sanetia alibi fuerunt ο), inviolata ab ipsis quoque, sanctique habeantur. Eis autem liceat ipsis justis ex caussis Sacram Eucharistiam populo adorandam privatim proponere , ut id tamen publice fiat, necessarium est , caussa aliqua impendeat, cujus Nos ipsi conscii simus , atque ob eam Eucharistiam publice exponi, assentiamur. At generatim , quae de privatis , ac publicis Eucharistici Panis expositionibus censuimus alibi, atque decrevimus,
278쪽
eadem plane Regularibus proposita sunt, atque mandata si )U. Hujus autem Sacramenti adininistratio ipsis in suis Ecclesiis libera est praeter unum in anno , nempe solemnem Paschatis diem. Hoc enim die ipsis non licet Eucharisticum Panem distribuere homini cuicumque , quantumvis Corpore Christi per dies Paschales in sua Parochia resedio sa), nisi ille fuerit e Regularium ipsorum familiaribus . Verum familiares hujusmodi ne habeantur, nisi qui eo tempora intra Monasterii seeta Religiosis communia ita degunt, ut ipsis famulentur, atque ab iisdem vicissim alantur 3 . . VI. Quod ad Poenitentiae Sacramentum iam definitum aperte est 4 , Regulares, nisi Parochi sint, aut ab Episcopo per examen, sive alias judicentur idonei, sintque ab eo ad audiendas Confessiones approbati , non posse Saecularium quorumcumque , licet Sacerdotum Consessiones audire , eosque absolvere. Nam qui id facere auderent, neque gravissimum crimen effugerent, neque poenitens in conspecta
Dei absolveretur; tamque necessaria hu)usmodi est approbatio , ut neque Episcopo praesentatus, & ab eo licet injuste reprobatus Conissessiones excipere valeat 3 ) VII. Praeterea, quod per Nos suerit aliquis ad id probatus , nequit idcirco absolvere quemquam ab illis sive culpis , sive censuris, quas Nobis Nostro judicio relaxandas reservamus. Sicque leges
Episcopali favent juri, ut siquis posset quempiam a casibus . Secensuris Summo Pontifici reservatis absolvere, non ideo ille idein possit a casibus, vel censuris Episcopo reservatis 6 . VIII. Insuper quamvis, ut audiant Religiosorum suorum Conia
sessiones, approbatione Nostra minime indigeant, nequeunt trumen sine eadem speciatim obtenta Monialium quarumcumque, etiam
si sibi subditarum Confessiones audire. Hinc qui ad unum probati sunt Monasterium, ne ad aliud probati censeantur, neque semel dea putati Consessarii, di ab Episcopo ad Mouialium Consessiones pro
279쪽
una vice audiendas approbati, expleta deputatione, possunt iterum vi ejusmodi deputationis illarum Consessiones audire si . IX. Haec ex Conciliorum, atque Pontificum Scitis: verum Romani Concilii auctoritate et ) sacrae audiendae Confessionis munus Sacerdotibus Regularibus, quamvis ad illud ipsi di peritia ,& scientia idonei appareant, non committemus, nisi a Monasterii Praesessi Litteris testatum fiat, eos in probatissimis etiam pro Confessariis datis S. CAROLI Monitis instructos esse, & vitae disciplina, & mori bus probatos haberi, ac dignos, quibus id munus laudabiliter ima
ponatur. Hoc in testimonii genere Superior ipse unice advertat, nequid testificando admittat, quod religiosae suae conscientiae fraudi sit. X. His cognitis superest, ut Regularis ad Poenitentiam gregi Nostro administrandam designatus cetera, quae in hanc rem commemoravimus, atque ediximus, sibi ipsi denuntiata etiam existimet, servetque diligenter 3 . At desiderium , quo urgemur , ut amplissima Fideli populo se se hoc Sacramento salubriter expiandi commoditas pateat, illud etiam eicit, ut Regulares Praelatos vehementer hortemur, ne plures in suis Familiis pietate, doctrina, prudentia, animarumque juvandarum studio praeclaros homines deesse unquam si
nant, quorum opera ad tam pium, tamque salutare Ministerium uti valeamus . Debent ipsi in hoc proximorum utilitatem respicere, nec raro necessitatem,secujus caussa si a gravioribus studiis, si a piarum etiam meditationum exercitationibus interdum vacare , si mo. lestias, atque incommoda haud raro subire contiog t, totum id luero, & quidem maximo addiscant appotiere . . .. l.
XI. Sunt autem in sacri Viatici, atque extremae Unctionis ad ministratione sua Parochis iura a Regulariumi Familiis. rite servaq-da ; namque, nisi necessitas urgeat, sic a CLEMENTE V. sancitum ) : Religios, qui Clericis , aut Laicis Sacramentum nctionis extremae , Eucharissiae ministrare ..., non habita super his Parochialis Presbieriticentia speciali. . . , praesumpserint, sententiam excommunicationis incumrant ipse facto per Sedem sostolicam duntaxat ab isendam. Ipsis tamen licet haec Sacramenta ministrare familiaribus suis domesticis,
quos jam descripsimus 3 , sed non iis licet, qui sorte in eorum
Monasteriis hospitantes ad mortem contenderent 6): hoc enim to-
280쪽
tum Parochorum ius est. Ac siquis ex hujusmodi hospitibus intra ipsorum Claustrorum fines obeat, quin sepulturam sibi designaverit, tumulandus omnino erit in Parochiali, sive in illo, quem jura prae
XII. Ad Nostram quoque pertinet sollicitudinem sacrosanctum Missae Sacrificium: atque hujus curae partem fidenter in ipsos Regularium Praesides transferimus, ut omnibus, quae ad ineffabilem hujusce Mysterii decorem, & cultum decrevimus, aut decernemus in posterum, a Sacerdotibus tum suis, tum Nostris, tum generatim in suis Ecclesiis a quibuslibet penitus pareatur. Atque Praesidum horum pietate freti. nunquam futurum confidimus, ut ea, quae hac in re Nobis competit, facultate utendum sit sa). XIII. Speciatim caveant, ne dent Sacri faciendi copiam Sacerdoti cuicumque ignoto, quantumviς vestem Clericalem, sive etiam Regularem alterius praesertim ordinis induat, nisi litteras protulerita Nobis, vel a Vicario Nostro Generali signatas, quae celebrandae
Missae facultatem concedi posse probent 3 .
XIV. Praeter quosdam dies solemniores, quibus Nos ipsi permittemus , ne Regularibus liceat adire Ecclesias Montalium, ut in iis Sacrum faciant 4 .XV. Quae eleemosynae ratio fuit in hac Synodo pro Mita manualis celebratione firmata , atque statuta, ne ipsi praetergrediantur sue, XVI. Quod Nos a Sacerdotibus Saecularibus omnino reposcimus, ne Missam primo celebrare aggrediantur, quin suam ipsi hac in reperitiam patefecerint viro sacri illius ritus apprime icienti, idem Superioribus Regularium summo animi studio commendamus, ut a Sacerdotibus sibi subjectis exigant, ne maxima illa exterior devoti nis, ac pietatis species in tremendo hoc Ministerio unquam deside.