장음표시 사용
211쪽
21 a S. 7 I. comtra. Liqui mala a principio bono, etiam
permittente, seri nequeunt in Mundo ; Ergo n. r. Prob. subs m. Principium quod est Summe bonum , Omne pro sus malum excludit; omne n3mque malum Cum summa bonitate pugnat ; ergo mala a principio bono etiam permittente fluere non POSSunt. . . I. 72. R. dist. anS. Principium in se summe bonum excludit omne malum a Se ; couC. ἔ a Creatura , n. avs ; Ergo etc. n. CODSm. Principium , quod in se , et natura sua est bonum Omne mutum a Se necessario excludere debet , alias eSset, et non osset eodem in
tempore bonum infinite , quod repugnat ; esset qaidem; ut supponitur , non esset pro , quia aliquid mali inveniretur in eo. Non sic autem a creatura; Principium namque summe bonum , non communicat creaturae omnes
suae infinitae honitatis essectus ; sed et nequidem ipsae eos recipere POSsunt; quippe cum sint finitae, nonnisi finitos divinae bonitatis essectus recipere Possunt. Ex quo itaque. Omne malum , PrinciPium Summe bonum, a creaturis non avertat , non sequitur , mala ab ipso , nec etiam permittente fluere POSSe . . S.. 73. Contra. Atqui Principium in se summe
Bonum excludit omne malum , non solum a Se , Sed etiam a creaturis ; Ergo n. r. Prob. subfm. Principium in se summe bonum amat creaturas ; Sed hoc stare non Potest cum malis in creatura ,' Ergo ete. S. 74. R. e c. maj. n. min. , et ConSm. Tri-Φlicis generis distinguuntur mala , quae Sunt in Creaturis ; nempe μιν sicum , consistens in deficientia ab infinita persectione; physicum respiciens animi COr- P isque dolores ; et morale , nempe divinae legis trans- .gressio , Sive peccatum. Porro malum metaphysicum nequit tolli a creaturis ; ut enim tolleretur , deberet Deus Suam naturam , infinitasque , quas habet , persectiones CreaturiS COmmunicare , quod intrinsecus repugnat. Μa- Ium morale potest Deus tollere, at non tollit, quia cum malum morale oriatur ex hominis infirmitate, et ex abusu li mutatis , ut tolleretur , deberet Deus vel hominivi in iusinitam dare., ut non Posset a rectitudine rece
dere , quod eise nequit; vel ab eo libertatum auferre,
212쪽
quod certe non. vult. Malum tandem physicum est essectus tam mali metaphysici , nempe infirmitatis naturae Ilumanae sinitae , et limitatae , tam mali moralis ; et hoc quidem malum , licet Deus tollere posset, non tollit , neque tollere vult propter hona spirituana , quae ex liujus vitae calamitatibus , et poenis hominibus obveniunt ; poenae namque istae ; ait S. Augustinus , audpuniunt Proseter P cam , aiat titillare exercent PPOPter Patientiam. Quare ex horum malorum permissione i Dei summi boni potius amor in hominest, quam Odium eruitur : Scriptum est enim Apoc. Cap. IΗ. v. 17. ): Eo
I. 75. Et I. Peccatum est summum malum ; Ε-go non oritur a Principio Summe bono , sed a principio malo ; Adeoque dantur duo Principia. II. Pater qui potest a Filio repelIere grave aliquod malum , et non repulla, non bonus , Sod crudelis est : Atqui Deus cum posset mala a creaturis repellere, non repellit ; Ergo Deus crudelis , et malus est Adeoque duo sunt Dii III. In Divinis, quod melius est, admittatur
Iortet; Atqui melius est esse Plura eutia infinite per-
persectiones admitti debent; Sed plures , et diversae illao Persectiones Plura entia infinita constituere debent'; Ergo etc. ; Adeoque etc. I. R. Ad singulas. Et ad I. Neque a Psi cipio summe bono , neque a Principio summo malo pe cati origo repetenda est, sed a Voluntate humana , quae Iibero arbitrio sibi h Deo concesso abutitur ; Deique Iegem violat. Ad II. Ideo tenetur Pater a Filio grave malum repellere , et aliter faciens , non bonus , sed crudelis , et matuS esset , quia ratione sui muneris tenetur , ex lege
213쪽
silio suo prodesse , quantum potcst. Duo autem nulla est lex , quae cum cogat ad malum aI, homilae uusevcri dum I lex enim ista , si clua seret, vel esset lux dilectio nis erga seipsum vel dilectionis erga SuaS Creuturas ;Sed ne utra est ; non prima, quia hominis peccato nihil Daeo. detrahitur : non secunda a quia amor ille non postulat , ut quidquid ipse potest boni , iis conserat; Ergo utc.. Ad III. In Deo. utique quod melius est admittatur oportet , sed quod Deo non repugnat. Jam vero est absoluto repugnans, ut dentur plura entia absolute.
Ad IV. tandem. Plures illae , ct diversae perscctiones , quae in Dci natura admittuntur , et Sunt, non diversam , et multiplicem , Sed unam eamdemque habent naturam ; hinc unum et idem quoquc habent existentiae principium ; Nam quidquid in Duo est , immutabiliter , et per essentiam existit; Igitur plures illae, et diversae persectiones in Dei natura plura untia in- sinita non constituunt ; Adeoque etc.
s. 77. Dein Rei alicuius curam gerere , eRInque ad certum , et proportionatum sinem dirigere , dicitur Arnoldere. Propidentia itaque est Dei seroPriems , seu
ultribulum , quo res a se Conducis Conservaι, aia Earum O Umtiones concurrit, atque avienter gubernat , ad
P Rrios ianturum sque Mes αirigendo ; caque duplex eSt Ceneralis, Si cntia omnia in genere respicit ; specialis ero si aliquas entium species ,1 modo peculiari spectat. I. 78. Corou. Actus itaque Divinac providentiae
. I. 79- Def. Conservatio est tua Dei Domnsatis
214쪽
Fit nempe ne creaturae , quae jam existunt , abeant in nihilum , et hoc Sensu conservatio dici solet, continuata creaIio. S. SO. Def. I. Concursus Ric , est Dioinae moluntatis actis , in qua aliqua ratio stissciens contine
S. δ/. LV. 4. Gubernatio est directis mediorum, et actionum ad certum aliquem snem. S. 82. Comia. Dei ergo uni exsuli. Pro identia apparebit si demonstrabitur, ipsum IcS C mT,cS a Se CDnditas conservare; ad earum actiones Concurrere; eaS-que sapienter gubernare. Sod potest ne id ita demon- Stravi , ut asserere tuto possivius , dari Providentiam in Deo t variae Sunt
g. 83. Omnes illi qui Atticismo nomen dederunt , omnem quoq- a Mundo Providentiam sustulerunt S. 12. Ηis accensendi sunt, qui materiam aeternum S. 3a. Cosm. ); Mundumque aeternum esse s S. II.
ibi. in , aut ex fortuito atomorum concursu factum adfirmant ; nec non Pantheisae omnes , et Fatalistae. Quorum omnium caussam agens Lucretius ita se ex
Omnis enim per se Divum natura neceSse esc mortali aemo summa cum Pa s fruatur Semota a nostris rebus , Sejunccasius longe ;Ivam Prioasa dolore Omni , Prioatia Periclis, θεα sui Pollens Uibus , nihil indiga nostri,
Nec bene pro meritis cultur, nec tangitur ira. Utinam vero et antiquorum impiorum adverSuSDivinam Providentiam voccs , vostris etiam hisco tem poribus non audirentur l At quidem audiuntur , qui Tepetere non verentur, qαod olim scelesti homines apud
S. Iob. effutiebant Cap. XXII. ): Ouire noωit Deus, ρι quasi Per caliginem judicats Nubes latibulum ejus ,
215쪽
nec nostra considerat , et circa cargnes Coeli perambulat. Erroris hujus acerrimus de sensor Petrus Baylius non immerito reputatur. Nec desuerunt, qui licet Pr videntiam in Deo negare ausi non fuerint, eam tamen ad omnia se extendere inficiati sunt. Inter Becensiores hujus impietatis asseclas re8ensetur Rousseau , qui a serere non dubitavit Leti. a M. de Volta ire ), Divinam Providentiam respicere Solum genera , et SPecies, non autem individua. Contra quos, Pro Divina universali Prci videntia , stant omnes alii ; cum quibus et nOS'
-- xOluntatis suas actu Creaturas Omnes
s. 84. nemon. Nam creaturae omnes sunt entia contingentia , praeter enim ens necessarium , Omnia. alia entia sunt contingentia S. Mo. Ont. ); hinc rationem sussicientem propriae existentiae in alio habents S. 242. ibi. ); in ente nempe necessario S. x5 I. ibi. λ; Singulis ergo momentis, non propria virtute existunt, sed illius virtute, in quo ratio sussiciens cur existant Potius , quam non existant continetur ; hoc est virtute ejus , a quo actualem existentiam in Primo m mento acceperunt; Atqui is est Deus , enS neceSSarium , et a se ; Igitur omnes creaturae solius Dei virtute , Seu voluntate singulis momentis existere Perse Verant ; Adeoque etc. Q. E. D.
216쪽
Metis ad Omnes creaturarum actiones concurrit. 85. Demon. Nam sublata conservatione g. 79- , Creaturae existere non possent , quare in nihilum abirent ; quo in statu agere nequeunt ; Ut ergo agere Possint , eorum conservatio necessaria est : In CouServatione igitur ratio aliqua sussiciens continetur , cur Creaturae SuΩs exerceant actiones ; Atqui creaturarum omnium Conservatio est actio voluntatis Dei I. 84 ); Igitur quando creaturae actiones suas exercent, Deus, EaS conservando , aliquam pariter actionem , voluntate Sua exercet , in qua ratio aliqua sussiciens continetur, cur hae easdem actiones essiciant. Adeoque etc. .
s. 86. Anim . Diximus mox , 'in qua rati aliqua a ciens continetur. Tota enim , atque integra Tatio sussiciens creaturarum , non in sola hae Dei ope- Tatione continetur ; secus enim omnes Omnino Creaturae Rctive , ut singulis instantibus a Deo conservantur, ita quoque singulis instantibus agere deberent , quod tamen aperte falsum est y saltem ubi agitur de caussis liberisahene vero parti m in ea , partim in viribus activis eam . Tundem creaturarum , taliumque virium exercitium
Zeus Creaturas omnes sapientissime gubernat. S. 87. Demon. Nam Mundus hic quem incolimus est a Deo conditus f. 37. Cosm. J ; et quidem ob aliquem sinem S. I . ibi.) , propter bonum nem Pe aliquod nondum possessum S. Ioa. ibi ) , scilicet
217쪽
externam manifestionem Suae gloriae; Suorumque attvi butorum ; et medium , quo talcm sinem suum Deus consequitur , est ipsummet Universum Deus ergo universo utitur tamquam medio ad finem suum hunc , in ejus creatione sibi praefixum consequendum ; adeoque
ipsum ad eum finem dirigit , Atqui per Universum in
telligimus systema cntium sinitorum tam simultaneo-Tum , quam Successivorum invicem connexoxum g. 6.
ibi. J. Si ergo Deus Universum dirigit ad hujusmodi
finem suum consequendum , consequens inde est , quod ad eumdem sinam dirigat quoque omnia cntia creata , tam nempe permanentia , et simultanea , quam fluentia , et successiva p adeoque revera gubernet. Cumque
ea dirigat ad finem optimum , et quidum sapientissime , Plane conficitur ; quod Deus etc. Q. E. D.
Datur in Deo rerum omnium creaturarum Fr-oidentia.
S. 88. Demon. Nam Deus res omnes ereatas Conservat S. 84. ; ad omnes earum actioneS Concnrrit
f. 85. ); atque tandem sapientissime gubernat S. 87. ); Sed in hoc ejus Providentia consistit S. 77 . ; Ergo
89. Demon. Nam latia entia, ipse , peculiari modo os ibi mavit lucis suae Persectiones , atque Eloria
218쪽
mani se larunt uc; tit nempe ipfium CognOSCerent , ut luedili et crit, in qu per ad bonum dii cxit : et xuram Et Ilii inquam amittendam felicitatum destinavit; hinc lege, mordi ES Prt, ipsis , vliaque media , ad hoc , ipsis Con, titur ; Igitur et c. Adoersarii diminae Amsidensiae audiuntur, et refutantur. S. 9o. OGA. I. Uomo in suis actionibus est li- cr ; Ergo suorum actionum vore est dominus ; Ergo Potcst agero absque dixina directione, et Providontia. S. 9I . R. Cone. nnti ; diSt. I. Cons. , est dominus etc. dependentur a Deo, cone. , independentor, Π.utramque Consm. Utiquo homo , utpote libertate praeditus , suarum actionum est dominus ; at semper cum deΡendentia a Deo. Cum namque ipse sit eus contingens,
et per hoc a Deo dependens , a quo existentiam Per Creationem obtinuit, etiam quia in statu contingentiae Persistit , a Deo dependere debet, ut existens Pursevexet ; alias in nihilum abiret S. 79. )S. 92. Contra. Atqui homo est vere dominus suarum actionum, ita ut cas 'essiciat absque dependentia a Deo ; Ergo n. r. Prob. subfm. Si homo in suis actionibus peragendis a Deo Ponderet , peccata quae Pamtrarct , non tam ab ipso, quam a Deo committerentur ;Atqui peccata soli homini imputantur ; Ergo ete. g. 93. R. n. maj. Ex quo homo ratione suae contingontiae debeat in suis actionibus a Deo dependere , non inde sequitur , ejus peccata a Deo etiam committi Nam cum Deus homini suam praestat conser ationem , ut agere possit, non ideo ut peccet eam illi praestat, scd ut cxistens perseveret , et in nihilum non abeat ;quod si homo peccat , id ideo est , quia infirmitate Circumdatus , et ad malum pronus ab adolescentia sua , libertate abutitur, et Dei legem trasgreditur. Solus itaque homo dicitur , ct cst auctor Peccati. S. 94. Contra. Atqui si homo in suis actionibus. a Deo Penderet , peccata , quae Patraret , non tam ala i Pso, quam a Deo committerentur ; Ergo n. r.
219쪽
suo Supposita Divina Providentia , homo sine dependent in
a Deo , sicuti ivere non possct , ita Dec agere , et Consequenter peccare ; Ergo Deus , sicuti actione sua Concurreret ad hominis vitam conservahdam , et ad illius actiones perficiendas , ita concurreret ad Ponendum peccatum; Adeoque etc.
I. 95. R. conc. anti , dist. I. cons. Deus eicia eodem nempe modo a hoe est sicuti tamquam caussa es- scietis concurreret ad hominis vitam conserva udam, et actiones illius perficiendas , ita etiam concurreret adrnendum Peccatum, nego ; di VerSO, CD . , et n. alteram cons n. In qualibet hominis actione mala , sedulo est distinguendum P risum ab eo , quod est m raD ; physicum , nempe actio ipsa ; morale , nempe moralis malitia , quae est in ipsa actione , seu deficientia ipsius actionis a d ita cum morum legibus conformatione. Porro Deus actione sua concurrit ad physi-Cam actionem, quae in seipsa bona est, non autem ad malitiam moralem, quae eidem inest actioni. Quare Deus, nec eodem modo , ad vitam hominis conservandam , et ad hominis actiones perficiendas concurru , sed plane diverso. In eo quod in actionibus physicum est , ut Caussa efficiens concurrit , non sic autem ad peccatum, ad malitiam scilicet moralem quae in hominum actionibus reperitur , sed ad summum permissivo se habet.
S. 66. Obic. u. Si Deus creaturis omnibus Pro videret , nihil mali esset in hoc Mundo , nihilque inordinatum , sed omnia homini , utilia , ct ad optimos fines a Deo directa ; Atqui multa mala , veluti pestes
enena, tempestates, terremotus sunt etc. in Mundo.
Ergo falsa propositio. s. 97. R. admitt. mal. , dist. min. Atqui etc et
aliunde mala quae sunt in Mundo, sunt mala si seor-εim inspiciantur, conc , si cum relatioue ad alias Mundi Partes considerentur, n. min. , et ConSm. Mala quae sunt in hoc Mundo ; uti Postes , venena etc. , Si SeorSim Considerentur , utique mala sunt ; etc. alia prout Ss-guunmr S. I 3. Cosm. J. S. 98. rura. Atqui mala , quae sunt in hoc Mundo , etiam relate ad alias Mutidi partes mala sunt ἀ
220쪽
Ergo n. s. Prob. subfm. Mala quae sunt in Mundo, hominibus nocent, ipsosque infelices reddunt ; Sed homines nobiliores sunt , atque praestantiores aliis Mundi Partibus ; Ergo mala ete. 99. R. dist. maj. Mala etc. hominibus no-Cent etc. , qui nesciunt, vel renuunt malis per patientiam liene uti ad bona meliora , et inamisibilia adquirenda , Cone. , secus n. maj. , admitto min. , et n. CODSm. Mula quaecumque sint, esto nata Videantur ad
hominem perdendum , vel saltem infelicem reddendum, Don pro omnibus tamen tulia sunt , sed pro illis dumtaxat , qui felicitatem Omnem in bonis et voluptatibus Praesentis vitae , Epicureorum more , Constituunt. Nam omnes illi , quibus Ρersuasum est , Praesentem hominis vitam esse miaitiam super terram , veramque selicitatem non esse hic expcctandam , sed in altera vitas; hi prosecto mala , quibus in hoc Mundo premuntur , non solum ut mala non considerunt , atque aversantur ; sed ueluti hona propriis spiritualibus profectibus procurandis idonea , alacri animo sustinent , scientes quod tribulatio patientiam operatur , Patientia vero SPem, Spes autem non confundit I. Rom. II. C. V. J; unde, etiamsi malis undique opprimantur , animo non
deficiunt, neque contristantur juxta illud S. Prov. XII. II. : Non contristabia justum quit uid acciderit ei. S. I . Contra. Atqui esto mala hujus Mundi s lis illis hominibus noceant , qui nolint iis uti ad L num faciendum ; adhuc tamen , illis , Dei Providentia
tollitur ; Ergo a capite argm. Prob. Sutam. De ration entis infiniti boni , et providentis est, ut mala a crea turis suis repellat ; Atqui Deus est infinitae honus et Ergo ejus est, mala a suis creaturis repellere ; Atqui Deus mala a suis non repellit ; Ergo cic. S. IOI. R. dist. primam maj. De ratione etc. ut repellat omne malum , n. , aliquod malum , subdist , si hoc malum finibus a se statutis repugnet, ceterisque rebus hujus Universi non cohaereat , Conc., SUCuS , Π.maj., Conc. min. ; et dist. I. cons. ; si mala illa sini-hus Suis non Cohaereant ; cone. , Sceus , Π, confim. , siquietc. non repellit Propter optimos siues, conc., Secus n-