장음표시 사용
201쪽
S. 67. Demon. Nam aeternum dicitur, quod initio caret, et fine S. 395. 0nt. ) ; Atqui talis est Deus
Ergo etc. Prob. min. Si Deus non esset aeternus , itii
tium aliquando habuisset , et finem foret habiturus ;esset proinde ab alio , contingens , dependenS , atquc mutabilis ; quippe de non existente lactus fuisset existens, et de existente in nihilum transire posset ; Atqui Deus est ens a se , et nec Sarium ; immutabile. S. 37. ), et independens S. 41. ); Ergo etc. Tandem Deus est sub
stantia simplicissima , et spiritualis I. 43. ; Ergo si
non esset aeternus , debuisset habere ortum ab alio ente
Sed ens necessarium nonnisi unum esse Potest, est quippe
ens infinitum s. I94. ibi. J ; et repugnat dari duo vel
Plura entia absOIute. infinita 3oo. ibi. Ergo nul- Ium est hujusmodi eris , quod Deo existentiam dare potuisset , Adeoque Deus est aeternus etc. Q. E. D. g. 48. Omia. Deus ergo sicuti principium habere non potuit , ita nec finem habere poterit ; est namque aeternum tam a Parto anto , quam a Parte post G. Ont. ). Deus itaque omnimoda gaudet immortalitate ;intrinseea nempe, et extrinseca S. 61. Psγch. J.
reus est ens in omni genere remeetionum insurrum. f. 49. Demon. Nam EnS necessarium est ens infi
nitum &94. Ont. ) ; Sed Deus est ens necessarium ;
202쪽
Ergo est ens infinitum. Deinde si Deus ens infinitum in omni genere .persectionum non esset , Persectiones, quas hahet , limitatas liaberet , quae proinde augeri , minuique possent; esset propterea ens mutabile ; Atque depcndens ; Atqui Deus immutabilis est; S. 37. ; et trulependens S. 4 i. ); Ergo etc. Q. E. D. S. Oct. Coro . θ. In Deo itaque omnia persectissima sunt ; hinc intellectus persectissimus, et infinitus, qui propterea omnia possibilia sibi simul , et adaequatissime , unicoque actu repraesentat ; nec tion persectissima Voluntas , libertate ius nita , et persectissima donata. Quare S. 51. Coroll. o. Nulla quantumvis minima imperfectio in Deo reperiri potest; Atque ex hoe Deus est Sanctissimus , et infinite honus , imo ipsa Bonitas peressentiam.
s. 52. Demon. Omniselentia dicitur a Philos Phis persecta cognitio rerum omnium sive possibilium; sive praeteritarum , sive existentium , sive suturarum; Atqui talis persectio inest Deo ; Ergo etc. Prob. min. Deus gaudet intellectu persectissimo S. M. ); Ade que omnia sibi distinctissime repraesentat; nihil igitur esεe potest , quod ipsum lateat , et ab ipso non cognoseatur ; Ergo etc. Ulterius si Deus non esset Omniscius, non esset ens in omni genere persectionum infinitus , non esset immutabilis , quia ejus scientia esset limitata
et augmenti capax ; Atqui hoc est salsissimum . 37.); f SQ etc. Q. E. D. . in /
203쪽
taeus est omni olena. s. 53. Demon. Omnipotentia est potentia iis omnibus existentium Largiendi , quae contradictionem non implicam; Atqui talem potentiam hab t Deus; Ergo etc. Prob. min. Ad existentiam rebus possibilibus largiendam virtus infinita requiritur S. 4o I. Ont. 13 Sed Deus , quia infinito perfectus, vim habet infinitam ;Ergo etc. Deinde omnia contingentia , quae exiStunt, antequam crearentur , in statu erant purae possibilitatis; et tamen ea Deus, infinita sua virtute ad existentiam Perduxit S. 37. Cosm. ) ; Ergo et alia quoque possibilia, quoties es placuerit, e istentia efficere poterit. Tandem, si Deus non esset omnipotens , id eveniret , vel quia media ncsciret rebus possibilibus existentiam largiendi;
et quia posset ab alio aliquo impediri ; Atqui neutrum dici potest ; non primum , quia omni scius s. 5a. ); non socundum , quia independens s. 61. J ; Ergo etc. Q. E. D. ' .
Deus est summe, atque infnim verax.
f. 54. Demon. Nam si Deus non esset talis, mentiri posset ; Sed mentiri nequit Ergo etc. Prob. min. Μendacium vel oritur ex infirmitate naturae, vel ex ignorari tia , vel ex malitia ; Atqui Deus ex infirmitate naturae
mentiri nequit quia Omnipotens S. 53. ), et a nullo deputidens g. 61. in ; Neque potest ex ignorantia, quia
204쪽
uos omni scius S. 3o. ὶ ; neque tandem ex malitia , quia bonus et sanctissimus est f. 5 i. ; Ergo etc. Tandem veracitas persectio est, mendacium imperfectio; Atqui Deus omni caret imperfectione s s. eod. ὶ, quia esteus infinite persectum g. 49. ); Ergo etc. Q. E. D.
. Deus est Oere , ProFrieque immensus. S. 55. Demon. Nam immensus hic dicitur, qui ubique est per scientiam , qua nihil ignorat, per P tentiam , qua potest ubique operari, per essentiam tandem , qua ubique existit ; Atqui talis est Deus ; Ergo etc. Prob. min. Deus est Omniscius S. 5a. ); Ergo ubique est praesens per suam scientiam; Deinde Deus est Omnipotens s S. 53. 3 ; Ergo ubique potest opcrare ; tandem Deus est Substantia spiritualis
S. 43. ὶ , est infinitus S. 49. ὶ , et immutabilisi S. 37. ὶς Ergo est immensus, alias foret limitatus, mutabilis , quia nempe transire deberet de Ioco in locum ; hinc contingens , quod repugnat. Adeoque etc. Q. E. D.
De unituis Dei. 56. Animad. Qui unum Deum admittunt, et colunt Monothei dicuntur, Poldithei vero, qui plures. Ac inter Polytheos, qui duos tantum Deus cognoscunt dicuntur Dualitiae, qui vero plurimos, eosque Sculptis etiam imaginibus exprimunt, Idololatrae. De his Porro Sequentes sunt l
205쪽
S. 57. Quidquid sit de Idololatriae origine , atque
progressu , de quo Plura Auctores non pauci utinam et accurata , et indubial scripserunt , negari nequit eam antiquissimam esse , atque toto orbe terrarum videri , adeo longe lateque diffusam, ut vel ipsos Iudaeos unici, et veri Dei cultores, non sine admiratione Saepius invaserit. Ante praesertim Christi Domini adventum in hunc Μundum , adeo ingens erat Deorum Numerus , ut Hesiodus Poeta vetustissimus , teste Eusebio Lib. V. de Praep. Evang. Cap. 16. in triginta Deorum millia enumeret. Nec mirum , cum liberum adeo cuique tunc fuerit, sibi fingere Deum , ut non Provinciis mOM ,
scribit Coelius Rodiginus Lib. XXII. Lect. Antiq. C. 33,
sed et suum esset cuigus Cisitati Deus. An autem revera plurimos esse Deos , omnes Idololatrae fuerint persuasi , dissident Eruditi. Esto tamen oborta Evangelica luce , et per totum Orbem dissusa , tenebrosus hic Idololatriae error ahDe sit coactus , non desuerunt tamen tenebrarum filii, qui tenebras potius , quam. Iucem diligentes , Veteri errori aut in toto , aut ex parte adhaeserunt. Et quidem inter Polytheos, Gnostici merito numerantur. Hi namque Deorum , quos Amnas, Oeahant , conjugationes in Deitate fingebant, minoresque 369. Ex hoe Valentinus, Valentinianae haeresis auctor, 3o. Amnas , quindecim masculos, et quindecim s minas confinxit. Post hos Cerdon et Μarcion errorem de duo- .hus Princi Piis, uno bono , et honorum, ac invisibilium rerum auctore , altero malo , et malorum , visibiliumque rerum auctore invexerunt, quibus adhaesit Appelles; et circa annum 277. etiam Cubricus Persa, Vulgari nOmine Mames , ex quo Pestisera , atque impiissima Manichaeorum haeresis ortum duxit ; cui saeculo VIII. su scripserunt Albanae es , et saeculo XII. Albigenses. praedictorum errores, ut Par est, ex animo exse
206쪽
Cvantes , quae rectae rationi , et communi hominum sensui consona sunt , solidis argumentis stabiliem . S. 58. Def. Princiseium summe malum, aera adier eras, in Manichaeorum sententia, illud est ena a mex Mens , q&od nihil boni in se habet ; nihilque boni extra se oPeratur; sed cantum malarum omnium, Quae δN Mundo aunt , est auctor. η
Postrerismus, qualis itiit, et est a ud id, MIras, aviare gentiles rita ultim est , putiaeumque comm ratum.
S. 59. Demon. Deus est ens noCessarimn , et a se , immutabile , independens, aeternum ; uno ver Perfectissimum in omni genere persectionis. Iam vero Idololatrae habent, et colunt ut Deos , viros , et s-mInaS, simulacra aurea , et argentea , lapidea, et lignea opera manuum hominum ; insuper animalia quadrupedia et volatilia; et plerique ex ipsis etiam herbas, et plan- uno verbo, cutia contingentia; hinc facta, finitae periectionis , materialia, dependentia etc., quibus idea Psa Divinitatis omnino repugnat; Ergo eic Q. E. D
Plures dari Deos omnino impossibile est.
f. 6o. Demon. Nam Deus est infinitus in omnἔ S: 69. Atqui repugnat om noΕ .. ut i yR 'μ ιδ διε lute infinita cc. 3 . Onti :EHo etc. Praeterea, si plures essent Dii, isti vel a se
207쪽
mutuo penderent sive in existendo sive iri operando,' vel non ; Atqui neutrum dici Potest ; non Primum , quia tunc non essent Dii , utpote ab alio, et depondentes ; non secundum , quia tunc, cum singuli habeant sibi aequalem , nullumque eorum hi heret Omnes persectiones, nullus eorum esset eris quo maius, aut Persectius excogitari non potest; qui enim habet aequalem , omnium maximus dici nequit ; Ergo est. Rursus
si possibile forent plures Dii, possibiles quoque forent inliniti Dii ; nam dato alio possibili Deo, Praeter unum, darentur infiniti alii Dii possit,iles , et quoniam ita
Deo, ente nempe necessurio, essentia et exi,tentia sunt unum, et idem; statim tu altero Deus concipitur possibilis , concipi etiam debet realiter existens s f. 229. ibi si infiniti Dii essent possibiles , infiniti quoque Dii actu existulit. Atqui nihil absurdius et Aepugnans fingi potest ; Ergo etc. Q. E. D.
Duos Deos, quorum alter summe bonus Mur summe malus ait existere, Omnino rePugnato
S. 6 I. Demon. Nam Deus, ens nempe neceSsarium et a se etc. est infinite bonus , immo ipsa Bonitas peressentiam S. 51. ); Ergo repugnat quod existat Deus summe malus. Deinde si duo Dii existerent , vel essent ejusdem potentiae , Vel non ; si primum jam nec bona, nec mala fierent in Mundo , non bona ν quia impedirentur a Deo malo ; non mala ; quia seri impedirentur a Deo bono ; et hoc in casu neuter ips rum set Deus , quippe uterque frustraretur essectu suo , Otiosique manerent , ' Si Secundum , vel neuter habet omnipotentiam , et non est Deus , Vel unus est
Deus , aIter nequaquam Adeoque etc. Q. E. D.
208쪽
g. 62. Demon. Nam Polytheismus est purum
putidumque commentum g. 59. ; Repugnat omnino dari plures Deos S. 6o. ὶ ; et nequidem duo dari possunt I. 61. ; Ergo etc. Q. E. D.
ιδεμ a ersariorum sophiamatibus. S. 63. Obrie. I. Pro Polytheis. Non repugnat Polytheismus ; Ergo plures esse Deos non repugnat i Adeoque salsa propositio.
S. 64. R. neg. ans. Miramur sanct , quoSdam eo iinsaniae devenisse , ut asserere audeant , Polytheismum non repugnare. Tot namque , et tam evidentia Sunt argumenta , quibus ostenditur Polytheismum rectae rationi Penitus adversari , atque ridiculum esse , putidumque Commentum , ut mecutire in meridiana luce dixeris, oppositum emtientes. Et sane , Deus est ens necessarium etc. S. 59. s. 65. Contra. Atqui Polytticismus non repugnat; Ergo etc. Prob. Subsm. Si ropugnaret Polytheismus, a tam remota antiquitate non fuisset receptus , ut Pri
mam hominum Religionem efformaverit ; Atqui res ita se habet ; Ergo etc. g. 66. R. adm. maj. n. min. , et conm. Quia non molitur humana malitia , quoties homines a recta Tatione abberrantes. veritatem odio habent, diliguntquo mendacium t En Mirabaud , et David Hume , qui imp denti audacia suadere conantur , primam hominum Relimgionem fuisse Polytheismum. Undenam enim tam falsam, atque impiam sententiam hauserunt i quibus inam m. IIT. 14
209쪽
gistris, quibus ducibus nisi sunt ad illam nanciscendam si Moysis libros legissent, cognovissent Proculdubio, Primam hominum Religionem fuisse unici Dei cultum. Haec fuit Religio primi hominis ; Haec Cain , Α Ι , Setti siliorum ejus ; Haec Henocli , Noe , Melchisedech Regis Salom , Ictvo Madianitae Religio fuit. Antiquitas itaque Polythcismi nec tollit ejuq absurditalcm , nec probat ipsum pro prima Religione inseriisse , sed tantum ab antiquis usque temporibus , humanum intellectum erroribus fuisse obnoxium. - .
S. 67. Conua. Atqui ex quo Pol yllieismus fuit ab
antiquis temporibus receptus , Plane conficitur , ipsum non repugnare ; Ergo n. r. Prob. Subsm. Quod universaliter profitetur, et penes Omnes Nationes dominatur , id nonnisi verum , et rationi consonum esse potest ; δε quo e rim, ait Tullius Lib. I. de Nat. Duoi'. Cap. I7. omnium natura consentit, id Verum essct necesse est a Atqui Posytheismus , ante Christi ad Ventum. universaliter , et apud omnes gentes dominabatur ; Ergo etc. g. 68. R. admissa malo n. min. , et ConSm. Licet ante Christi aduculum Polytheismus toto orbe terrarum longe , lateque propagatus Videretur , ut Mundus plenus csset idolis : putandum tamen non est, gentes omnes revera credidiSse , quos colebant, Veros esse Deos, quin imo tenendum est , non Solum Doctos, et Eruditos unum Deum cogno isse , sed et Vulgus ipsum. Sane de
hum rerum omnium Principium a Se existens , atque
bonisutis, et Avientiae Planum , agnovisse. De Persis, refert Eusebius Praep. Evang. lib. I. ὶ , ipsos ex doctrina Zoroastri : Ens primum immortale stas socio , aut aequali , cognovisse. De Graecis scribit S. Cyril- Ius , i Lib. I. contra Julianum ); eos , unum eSSe Deum universi Conditionem, et natura omnes Superantem , putavisse; hinc narrat Eusebius ς Pracp Evang. Lib. I S.Cap. 3. ). Sophoclen Poetam . vel in ipso Atheniensi
210쪽
Vnus Profecto est, unus est mutum, Deus. Et sic ile aliis Nationibus. scribunt alii , ut merito dixerit Maximas Tirius dist. I. ) r La hac tanta quoad res alias ) Pugna , contentione , atque minionum varietata , in eo leges ubique terrarum, atque Uiniones convctnire ridebis, Deum eAss uniam , rvem Omnium , et patrem. At dices e si unum D um verum Cognoscebant , cur tam multos venerabanturῖ Quia huic, sequitur ipsemct , multos additos esse Deos alios opinio popularis cratὶ , qui supremi illius filii sin6 G asi in imperio col me. O eo Graecus cram Barbaro , , Medioerraneus cum Osulans , sviens Consentit cumfluuo. Revera observat Lactantius Lib.ΙΙ. De Divin. nai. p. 1. ), quod esto Ethnici plures Deos admittere , communiter viderentur , cum jurant , tamen , et cum W- ωnt , et cum gratias Vrant, non Moem, ant De mullos , s E Deum nominante adeo ipsa veritas , e Cente natura, ab inυitis Me toribus errampit. Ergo et 'S. 69. obuo. o. Pro Manichaeis.' In Mundo sunt bona et mala ; Atqui haec produci non possumi ab umi C. , eodemque principio, bono ; Ergo bona a principio bono; mala vero a principio malo prodacuntur; Meoque ete.
g. 7o. R. non . mai. dist. min. Produci non possunt ah unico principio effectius ea singula prod CPnte , couc. , Singula sive producente , sive permi tento , n. min. Ergo cie . , 1. utramque consequen-liam. Cum Deus sit infinito honus, immo ipsa bonitas Per ossentiam , Proculdubio ipso mali , sicuti et honi Caussa essectrix esse nequit. Dum ergo asserimus sub unico Deo , et quidem bono , bona et mala locum habere , hoc intelligere volumus , nempe hona a Deo, tamquam a vera caussa enicien te produci ; mala vero solum a Deo permitti ; et hoc quidem bonum esse. Nam
non sinerentur ait S. Aug. in c. Cap. 96. I mat ab omnipotenti bono fieri , nisi hoc esseι homum , ut