장음표시 사용
281쪽
RIA, LIBER III. 24 de Fore dare sim solitus. Tullius ad Τrebatiuin epistolis: Scripsit ad me Caesar perhumani ter,non se tibi satis esse familiarem propter occupationes suas,sed certe fore. excipiunt isti iista dictum a Cicerone,nobis uel fore uel esse in eadem ratione poneretur,idem tamen significare. O quam probe responsum, nunquid A pollo uel Themis ita respondebant 'Sed audi ant Virgilium: Nanq; fore illustrem fama factisque canebant Ipsam, sed magnum populo praetendere bellum: nimirum haec oratio adfutura penitus inclinat. Et in argumentis Anaedriae, Gravidaq; facta dat fidem sibi fore uxorem hanc: quippe quae adhuc uxor Pamphili dici non potest. Et quod modo dixi in nomi
Mum seu comparationum proprietatibus: Scias te quidem mihi esse charissimum, sed mulisto fore chariorem, si his praeceptis monumentisq; laetabere: pro uerbo futuri temporis constabit exemplum. Sunt de Salus ij, Valeri j, Li-
vij, omniumq; ueterum exempla ita certissi ma perquirentibus,ut ne fortasse graece dixerint, utro uis tempore componendum, tanqesseta oristus,nusquam nisi per futuri temporis significationem fore scriptum ostendent, quo quidem impudentius est apud doctos errorem deprehendere. Quin ijdem pariter, qui ita se scire graeca profitetur, pro esse in praesenti,in futuro autem longe aliter, uel γ'νέπι α. μελψην haud dubie pro fore uel futurum esse,uel ,εν stra pro fuisse copererint. Quid de oro & exoro dicendum ' Ingens est: ignoratium oratorii barathrum, qui exorare ita acci piunt,ut ualde uel frequenter orare,sicut exor
Aeneid. lib. 7. Fatis, Cr ροτα tedere legitur.
282쪽
: ό DE POLITIA LITER A no, ab orno,& alia uerba, quae cum pret positione componimus: adeoq; inepte, ut nunqua si bi ipsis contradicendo propositum sententiae suae peruertant, quippe cum orare sit precari: exorare autem, cum impetratur postulatum An non ridicule dixerint, Saepe literis meis te exoraui, sed facere noluisti .Ergo scienter a Vir Aeneid.3. gilio, qui Helenum uatem pacem deoru eXO-1 Antem inducit,hoc est, impetrantem, cum pretdixisset, Caesis primum de more iuuencis: in quorum mactatione deprecationem quoq- factam intelligi par est . ita quidem oramus aliis quando , non tamen exorantes : sicuti suademus, sed persuadere non possumus quod est graece & -απή μ) & audimus, uerum Phornr. non exaudientes. Itidem ad erentio, cu in alias saepe egregi tum illud praestatius: Non omit. tis me AElchine .at ille : Non ,nisi te exorem. , illud, Nequeo te exorare,ut maneas hic triduum. nam si pro precando, quid enim obstabat, quin ilico precareturi sed cum pro impetrando id nequibat Phaedria, quod a lenone consequi proposuerat. Extare, exi stero, aesti mare, existimare: prima duo habent extiti. primum autem extare,remanere est, superesse, uel quasi extra stare, Sc eminere inter alios, uel alia: uti dux procerus inter milites, aut stans inter sedentes, siue quis splendide armatus inter inςrmes,& hoc uisu: per cognitionem etiam,ut doctissimus quispiam inter rudes, Sceiusmodi multa. Porro existere,cum ui manere,&motu plerunque raestima Ie,cum precio censere, eXihi mare,est ut iudicare. Expleri, tantummo
do plenum esse:sauali uero , supra modu. EX- hiber G
283쪽
RIA, LIBER III. hibere male ponitur pro re qualibet, ut sum ptum exhibere librua peeuniam: cum uel solam duntaxat, seu magis proprie personae ex-la ibitionem significet, hoc est, praesentiam. CG funditur in metro nonnunquam, quod tameeo loco seruat Ouidius , Palladaque exhibuit , uenerantur numina nymphae: cotra Arach nen, cum te prius anum simulas et. Contra
uero, pleraque seu composta, seu simplicia snt, nullam habent sensus disserentiam, etsi habere uideantur: ut eligere, deligere, & legere idem ualent. Virgilius,' Quasque legat de classe birem Es. Et ah bi, EX numero deligit omni:&, Lecti nauibus ibant,nihil prorsus di ferunt. Quibus & haec nonnulli coniunxere,
uO,reposco, remoueo, nihil magis quam primitiua demonstrantia. Augent se quaedam omnino, praecipue cum hoc orationis ordine: ut no solum,uerum etiam Non solum legi,uerum etiam perlegi. quod est totum legere,uel bis terti elegere. Ideoq; Virgilius: Quin protinus omnes Perlegerent oculis. Sic perfeci, perscripsi, pertuli, peroraui, persecutus sum. Cur lius de Dario apud suos: Bis me fugiente perinsecuti estis .nam insequor ad insidias dc uiolentiam pertinet. Seneca Tragicus: Leue qst mi se rias ferre, perferre est grave. Quinetia uerba coposita, quae isti negatione significantia crediderui, auctione saepe demonstrat: ut interuio, deseruio, inscribo, & multa huius generis .auget enim officiu, non diminuit. Ιtide uarijs sensibus mutabilia lunt, migro,emigro, commigro remigro. transmigro. Porro migrare non
Equos numearo pater eligit omni. In quinsito vero sic, Quatuor ex omni delecta classe carinae. Et in primo, cunctis iam lacti nauibus iabant. Et lib.
Quin protianus omnia,Pellegerent ocu
omne, Cr perlegerent: non omnes.
284쪽
DE POLITIA LITER A is minus, quam de uita dicitur excedere, sicut ad aliam uitam transire: emigrare, loco deserto, unde receditur: commigrare, uel cum alijs simul exulare & abire, uel bis terue ad uaria loca contendere: remigrare, ad eundem locu rein uerti: transmigrare, quam longissime ad alienas gentes, praecipuel transmarinas accede re. sed in metro confunduntur,primaque praecipue. Mutant & assurgo,consurgo, retiirgo. Affert quoque contrarios sensus praepositio, per quam negationem penitus, non auctione
intelligamus. Virgilius, Reserat stridentia limina consul. Eiusdem est sensus claudo & recludo. Idem, Veteres tellure reclusit Thesauros. Tego, retego. Idem, Caecumque domus scelus omne retexit. Figo, refigo. Idem, Hinxit leges precio atque refixit. Signo,resigno. nam resignare, signum &obstaculum est tollere: ut de Mercurio Dat somnos, adimitque,& lumina morte resignat. Sic ergo literas resi gnamus, cum eas aperimus. 8c resignare, restituere. Horatius, Tibi cuncta resigno. subsignare uero rectius in syngraphis annotatur. Tendo,retendo, ut in arcu proprie. Ouidius, Arcusque retentos in metam .ideoque alibi, Si nunquam cessas tendere, mollis erit. TeXO, retexo, quod est ut constructum intextumque
resoluere. Iisdem & haec fere consimilia consequuntur,ut prospicio,inspicio,despicio, conspicio, simulo, dissimulo,&id genus pleraq;:
quorum propriam significationem si scire .contendimus, non aliunde perfectius qex praestativa iactoru sedula lectione c5 sequemur, ut q
diligentissime quoq; loco reposita sunt,&ipsi
285쪽
RIA, LIBER III. 2 'pariter effingamus. Scio plerosq; nostrorum, qui de uocabulorum naturis suo intellectu liis bellos ediderunt,in literarum ordinem distinguentes, aliorum quaedam egregia praecepta suis inseruiisse: ut quidam praecipue nouus homo Genu ensis doctrinam tradidit, quid interfamiliaritatem & amicitiam, inter agnatos &cognatos differret: quae cum male ipsi a ueteribus, ubi posita sunt intellexerint,sibi praeceptore magis opus esse censerem, quam sese auiijs magistros exhibere. Sed ad seriem nostra regrediamur.Nauare,studiose implere, ideoq; saepe construi solet cum p pera, labore, studio, cura, uigilantia,industria,diligentia: tractum a
solerti nautarum ministerio. Consulere,prae terquam dare uel accipere consilium, aptissime ponitur pro cuipiam opportune rei prouidere,& in hoc sensu optimi saepe utuntur scriptores. Consultare,aut saepe consulere est, aut certe inter duos secretoq; cosulere:hinc consultor uicissim appellatur interdu qui cosulit, de qui collit. Consultus homo, grauitate uirile, dignitatem,auctoritatemq; demonstrat.Compellare proprie est coram & cominus alloqur,& amice praecipue,ac inter duos dutaxat: quo
quidem sermone &sensu Virgilius libenter uintitur.ut, Compellare uirum,& dextrae coniun Aeneida. gere dextram.&,Dictis ultro compellat amiis Aeneid.a.cis. Quandoque etiam reprehendendo, ut Gy Aeneid.s. as rectorem suum compellauit. Sed utcunque tamen est ut cominus appellare, graeca etiam uoce demonstrante: nam ipsi MHis dicunt, quod est ante uel coram appellare. Precor& imprecor pro eodem sun t, sed imprecari ueq s hementius,
286쪽
2so DE POLITIA LITER A is Aeneid. . uehemetius, quasi adiurare: ut, Littora littorib. cotraria fluctib. undas Imprecor. Et deprecari frequetius pro aliculas personae beneficio, ali. Aeneid. 3. quando pro recusare, tergiversariue: ut, MorEqstidem meα tem neq; deprecor,adsunt .Regunt plerunq; ac rui,nec depres culandi calum,nonnunquam da di: ut, precor
cor. illud uero uel imprecor tibi mortem.Incusat minor mais unde iambiu in Oxςm Rccusarwparem uel minorem. Quin etia ''P ' inepth confunduntur expugnare, oppugnare, lit,' 10ρ- propugnare, quae ueterum crebris ligui sicationibus distincte reperiuntur . nam expugnare idem est ut debellare: unde expugnatio debellatioq; ad arces proprie, uel moenia uel praesi dia, cum ui capiuntur pertinet. quod etiam Homeri graeca uoce comprobatur: ut, λπέλ/ν id est, Ilij urbem expugnare siue debet Eunucho. lare. Quamobrem Terentius non improprie. Thrasonem illudens inquit, Primum aedes expugnabo: quas adhue non oppugnauerat. Propugnatio autem repugnatioq; ad defensores pertinet. Quae ideo uerba per figuram pariter
hominibus attribuuntur, cum quempiam Orado exhortando ue, aut forte comita inando superare tentamus, &in sententiam nostram adducere persuasionibus. Promereri semper in bonis habetur: nam bene agere est. Virgilius:
Aeneid 4- Nunquam regina negabo Pro meritam . at mereri & meritus in malis nonnunqua,quem ad modum, Meriti sunt supplicium. Item mereo pro mereor antique, sicut reuerto, ac pro mili- Libro io. ubi rare,cuiusmodi Lucanus, Ere merent mo paruo so mota dico . nam a mereor, mereris nos habemus edico testitur Πςς pQ ςς uerum etiam oratorie dita se cere. Sane Valarius, Decreuerunt inquit,tit ex
287쪽
RIA, LIBER III. 2s iis,qui equo meruerant, peditum numero militarent.quod cum a moerore seu moesticia descendit , cum ae scribendum quidam uoluere, ut sit a macerando. Morari passivum & transitiuum est.Terentius,Nihil moror. Quid ut terius moror Et morari, alium in mora trahere seu distinere. Gemere,non flere est,ut confundunt, sed suspiria ducere, si ad animata: ad inasensata uerb ut strepere est, quod datur arboribus saepe & ripis, cum a uento fluctibusque feruntqEut Virgilius, Gemitumq; dedere cauernae: ex hastae scilicet incussione,non arma intorii questu .Quod si flere sit,muliebriter foreta Lucano de Pompeio descriptum, quem gementem erga uxorem,inducit: & licet paulo superius madidas genas eius ostenderit, quas pro Oculorum tantum orbibus intellexisse puto,non tamen ululasse uel plorasse , sed suspiria duxisse tantum arbitramur . Caeterum quid ambigui Cordubensis exempla perquirimus ' Ecce Virgilij de utroque sermo,&m uno uersu planissime : Lachrymansque semensque . nam ab Euandro uehementer lachrymante, ac suspiria cum singultibus eia fundente, filium defletum esse par est. bd si
ad complorationem utrimque reseras, cum maiori quidem uerbositate fuerit, minorique sententia. Dare poenas,& accipere, maiores nostri alia ratione distinxerunt, quam ano stris saepe praeceptum est . Dantur enim poenae a noxio,non a puniente e sumuntur a puniente, seu ulciscente, non autem a noxio:
si quidem poena non pro ipso supplicio st, sed supplicij sumptione per alium, tametsi
Varro de lin/gua Latina. Aeneida. Aeneid. n
288쪽
DE POLITIA LIΤERA- uocabulum hoc a poenitentia ducatur. Ergo Aeneid.4. Dido cum se consolatur, Vita uirum, poenas inimico a fratre recepi: non mihi persuadet de
supplicia a germano sumpsisse, sed de fratremeritam punitionem accepisse: hoc est,uindi Aea id a. ς-Jς Πῖm diAit, Vita uirum. Eadem ratione in aeneam minitatur, Dabis improbe poenas: hoc est, de te sumam ultionem. Cicero in Philippicis de luis inimicis superatis, Mihi poena rum illi plus quam optarem, dederui. Acillud elarissimum quidem exemplum est de Sino in Aeneid. a. ne,Iamdudum sumite poenas: cum ipsi Troiani non in sese supplicia, sed in hostem forent
Aeneid. ic illaturi. Item hoc pulcherrimum, Tros, Italus- De mihi pariter det sanguine poenas : nempe Diana pro ultione Camillae minitatur . nam quas ipsa potuerat a mortali homine in se diis Uam morti h poenas accipere φ Quibus rationi bus apparet secundum poetam, apud inferos non eas poenas pati, sed poenarum stippii Aeneid. s. cia: ut, Omnia poenarum percurrere nomi na possem et scilicet quae ab inferorum ulistoribus de noxijs accipiuntur, dantur autema damnatis. Dare tibi literas dicimus, ut alis teri perferas: dare ad te, hoc est , ad quem per ferantur: idneoque utroque sensu interdum poni contingit. ut, Tabellario literas dedi ad filium meum Hieronymia. Dicimus &,Me doIet tuae mi seriae, passive: & mihi dolet miseria tua,transitive. Diςere diem,est accusare: ut, Diem tibi dico uel dicam. dicere tamen est defendere. Dono te corona, libertate, equo, politius dicitur,& oratorie, quam dono tibi co
Ionam, quod saepe Liuius & historici ussir-Pant:
289쪽
RI A, LIBER III. pant: ut,Eum sagulo aureoq; annulo donauit.
nam quod Virgilius dixit, Donathabore uiro Aeneid.Ldecus, Sc tu tamen in armis: poeticu est,& graece trant criptum, pro eo quod est, donat habendum loricam, quae sit decus & tutamen. hinc . Terentius, Pamphilum tuum adductum &in Andria. uentum curabo: cum hic nominatiuus sit pro infinitiuo,illic infinitiuu pro nominativo positum. Vacare si cum dandi casu,est deseruire. Ouiditis in Epistolis, Vt tibi Colchorum me mini, regina uacaui. Si cum sexto,carere est: ut, Bursa uacans auro. Ali qua do ponitur absolu Burs,nouum: te,more imperionalis uerbi, sicuti uacat, pro syd a Graeco . eo quod tempus est. Virgilius, Et vacet an Π3--, id est, les nostrorum andire laborum. Accedere non eosis uenire proprie, sed propinquare ut, Accede ad ,-- ignem hunc. Sc accedere,superuenire: ut, His o commodis accessit & alia felicitas. Vel in malum, ut saepenumero contingit: His malis uel miserijs accessit 8c alia calamitas. Dicitur aut, Accessit mihi,& ad me: ad hac rem,& huic rei.
Oratorem adsciscere ad se,uocare est: nec im pudenter aut temere,sed scite, caute, conlulto
uocatum petere. Consciscere, de seipso magis yordinatur,& stibi jpsi coscio ultrb: ut, Qui mortem sibi consciverit. Pollicemur sponte nostra, promittimus rogati. Profitemur ultro, sed necessitate coacti fatemur, uel confitemur. Profiteri quoq; est aliquam sententiam,vel artem,aut uitae genus, quod saepe ex corporis habitu recognoscimus. Proscribere,cum aduenale proponitur. nam ideo nobiles quondam tyrannice proscripti dicebantur, quod eorum bona uenderentur. Descendere perpolite diiscitur,