장음표시 사용
71쪽
Ur .a i reris locis nati sunt, ita & parentes habuerunt non sub i insitioiu , dgos, sed alienos prorsus x peregrinos.Quod vero ad-i Eis oeundui uersarius persuadere conatur Henricum illum secun-
l . AN dum ex. pacto x conuentione potius quam propini: Iz quitate sanguinis, coepisse regnare: quam sit hoc va
suum adie- num & ridiculum, iudicent ij quotquot historias regni Rei sie=ba- huius, & rerum gestarum narrationes, vel mediocriter
ἡ. 'da. degustarunt. Peperit sanὸ, fateor, quietem interim &tiis r ret tranquillitatem ei conuentio illa, cum bona quoque
spe,&certa confidentia, re,ut post mortem Stephani Regis ipse pacifice & sne omni cotradictione regnum obtineret, quod&factum est. Sed ad ius& titulum eius nihil quicquam ei inde accreuit amplius. Erat enim verus regni h res, idque attestante & agnoscente ipso eius aduersiario Stephano. Etenim Henricus primus filiam Mathiidem Henrico Imperatori in matrimonium dedit, qui ex ea nullam prolem suscepit. Si enim suscepisset ex ea liberos, ad eos sine dubio ius hi reditarium regni Angliae pertinuisset. Imperatore mortuo, illa ad patrem reuersa est, qui effecit ut optimates omnes prcstito iuramento fidem darent,se eam, ut Reginam post ipsius mortem , 5: liberos eius post
Non ita diu post nupta est Galfrido Platageneto homini Gallo Comiti Andegavens, qui hunc Henri cum secundum ex ea genuit,iam tum degens in Gallia Unde Rex iuramentum illud obedientiae & obserum: tiae tam erga illam, quam erga filium eius post eam denuo renouauit. Consimili persuasione ficta & salsa . . , aduer
gnouit in couentu Episcoporum ac aliorum de regno optimatum,quod Dux Henri-eus ius haereditarium inresnum An- liet habebat. Et Dux benigne e n- misit, ut Rexstephanust in vita sua suum regno pacifice posisideret. ita tamen cogi-matum M pa ctum . quod ipse Rex Acipsi tum prae sentes cum caeteris regni optimatibus juraret. quod Dux Henri cus post mor,tem Regis si illum superuiueret . re-
72쪽
adueri tius libi &lectori suo imponit, in causa A thuri Ducis Britanniae, nepotis Ricbardi primi Regis, quasi scilicet iure eum regno exclusisset Rex Ioannes
patruus eius. quod apud exteros natus suillet. Si dixis let, ideo eum exclusum ne regnaret, quia aequum fuit patruum antcserri nepoti,etsi id quoque salso de apertὸ contra regulas iuris Anglicam asseruisset ut inter citera ex Richardo secundo Rege manifestum esse potest, qui Eduardo tertio auo suo successit, cum lia iberet tamen multo, patruos pristantissimos N nobi lissimos viros, qui nec tam imperiti, erant ut ius suum ignorare prςsumerentur : nec usque adco amicis, opibus , auctoritate,potentia, animo denique destituti, ut a vire suo & titulo vendicando, abstinere cogerem
tur in etsi igitur id quoque falso, ut coepi dicere , spe
ciem tamen aliquam probabilis assertionis . nec alienae a ratione prae sit: tulisset, quandoqui in cum a ctoritate multorum doctissimorum & iuris ciuilis con sultissimorum virorum plurima pretierea concurrunt&conspirant argumen a , H ῖ trui primo ani quius
Illud vero assirmata, locum natalem eius qui hi res sit regni, satis idoneum impedimentutri eta Eo Lira ius sanguinis, Npro quitatis, fragili admodum& tenui sandamento niti, cum in abii causis ivideri potest .: tum in Rostra certὸ, incertistimo & salsissi
ino. Cdm veri sitim sit . Richardum primum; uti diximus, ibtredem suum iasignasse illum, Arthuresn
ta a gnum adiciua tradictione obtinereti
m LM .ris 4ri Dissentien tesopiniones de patruo de nepote. uter prius in regnum sueceis aere debeati
73쪽
possessiones regni Angli in Gallia de
uenerunt in manus Regis Galliae pr pter caedem Arahuri.
in Britannia natum, non Regis alicuius, sed Galstidi Britanniae Ducis, fratris sui, filium, idque Ioanne patruo eius adhuc superstite.Et in omnibus nostris Chronicis pro tali censetur denique pro tali orbis ipse terrarum uniuersus eum habebat, Richardo mortuo: nec Ioannem alium existimabant quam Tyrannum, prumo, quod eum excluderet, deinde etiam homicidam, quod in vinculis tenuerit,& clam de medio tollendum
Pro quo scelere Rex Galliae egregias illas terras quot quot in Gallia Regis Anglorum erant, sibi uniuersas accepit, utpotὸ iure iam deperditas, & ad se tanquamprscipuum Dominum pertinentes. Per hoc tam immane facinus Ioannis Regis, Normanniam quoque amiserunt Angli,& totius Britanniae hqreditata spem, quae ad Arthurum & hqredes eius per matrem Constantiam deuentura fuisset. Et quamuis pretiatus Ioannes, satagente Regina Eteonora matre eius, ambitiosascemina,& in primis Huberto Archiepiscopo Cantu riensi procurante, aliisque in Anglia nonnullis facti sis hominibus, regnum Arthuro nepoti priripuerit, quod non erat ei difficile, qui iam omnes thesauros Richardi fratris priter alios quoque Angliae redditus ingentes in sua potestate haberet, Arthuro aute etiamnum infante,*in transmarinis partibus degente sub tutela matris Constantiae, tamen huius secti contra omne sis perpetrati tam Archiepiscopum, quam alios plurimos vehemeter α serib poenitebat, postquam ubderent Acturo ccdem crudeliter & iniuste comparatam,
74쪽
Rac Non vM ANGO AE ET HIBERNI AE.
tam,& ut aliqui auisores scribunt ab ipso Ioanne ' polyd este commissam. Quod tam immane & nefandum si cinus non fuisset opus Ioannem admittere, si externa natalia Arthurum a regni successione prohibuissent: multoque minus necesse fuisset, Do. Eteonoram Arthuri sororem innocentisiimam foeminam in carcerem arcis Bristoliensis coniecisse, ubi miserabiliter vi
tam finiuit, si ad hosce duos solo peregrinae & trans
marinae natiuitatis nomine excludendos egregia illa Maxima valuisset.
Quid, quod ex aliis quoque gestis illorum tempo
rum, & ex historia de eodem Ioanne apparet, peregrinamvmtiuitatem ex parentibus non subditis, non satis idoneant causam visam esse,ob quam ius regni amitteretur Z Nam Barones Angliae cum Ioanne Rege litigantes , renuneiata erga eum obedientia, Ludovicum
filium Philippi gis Galliae natu maximum, propter
ius Blanchae uxoris ius, Regem suum esse volebant. Erat autem Blancha externis natalibus orta,sed Neptis
memorati Richardi, Alphonsi Regis Castilia filia eY
Eleonora uxore quae filia Henrici secundi, ror eorum quos dixi, Regum Richardi & Ioannis suit. Quam hiastoriam in hunc duntaxat finem proferre olin, ut ex ea facilὸ illorum temporum hanc Risite opinioliem cognosceremus, externam natiuitate ad titulum regnili reditarium, nullum plane impedimentum existi mari. Sin autem, qua tandem ratione aut quo pr textu regnum Angliae postulasset Ludovicus Gallus, homi noBlanchae uxoris suae in Ptispania natae
Regis. uxoris suae nomineresnum An.:liae petebat. to haerediainte Gotis meae, sellieet neptis Regis Ioannis . v que ad mortem si neres itas exigerer, decertabo. Flor. Hst .an.
75쪽
Haroldus muneribus,&genere se tus,regni diadema inualit. H. Hunte.
Cui regnum iure haereditario debe batur Ealte4. Rhiual. in hist. R. Ang ad. H. x. Cui de iure debebatur regnuAnglorum. Io. Lond. in Chron. An-iglie Eadem verba sunt in MatthtoVvestrΠ.
Atque hqc exempla talia esse arbitror, ut cuiuis homini non pertinacisiimo, sui'; friuolis imaginationibus nimis addicto, aut aliter in deterius deprauato, pro indubitata de solida iuris communis interpretatione sufficere queant. Neque sane alienum esset ab instituto nostro, considerare hoc in loco & perpendere, quibus de quam cala mitosis cladibus propter hanc iniustam,& tyrannicam ex ementitis titulis dominationem Regnum Angli assectum atque afflictum suerit Nolo
autem magnitudinem,& numerum caru calamitatum
odiosa commemoratione suscitare, quae cum ex aliis causis, tum vero maxime ex illa duaru amplissimarum fanailiarum Eboracensis de Lancastrensontestina dis cordia contigerunt: pr sertim cum nostra serὸ memo ria tam seliciter extincta sit, & prorsus composita. Nunc eorum tantdm te admonebo.optime lector,
de quorum falsis fictisque titulis inpr sentiaru agimus. Atq; ut ab eo potissimiim exordiar,quod cst antiquissim v. quid obsecro de Haroldo factu est, qui largitionibusti uxiliis propinquoru sirorum, regnum hoc cotram fatu Eadgarum adolescent veru ut ante dixi S ve iusta historiographorum monumenta aperte testatur atque legitimum ii redem, tyrannice obtinueratZEumne yel per unu integru annum ambitiosa & nefaria sua tyrannide frui potuisse existimatisῖnihil minus.Nonduenim primo anno iniustae dominationis eius reuoluto, regno simul & vita spoliatus est. Imo ab illa eius tyrannide causam de imitu habuit totius regni subiugatio per
Gulielmu Normandiae Ducem, spurium filisi Roberti sexti
76쪽
sexti eiusdem Normandiae Ducis,pbst coiecuta. Et nos Ris vis amodo omnia tuta & secura, tabumq, periculorum vacua arbitrabimur, si a via recta & regia iuris ac iustitiae
declinantes, denique Haroldi vestigijs insistemus 3 Quid commemorabo hoc in loco bella ciuilia inter Stephanum & Henricum a. crudeliter gesta, quae inde nata sunt,quod Henricus iniuste Regno prohibebatur, quod Mathildi matri suae primum,deinde post eam s-bi debebatur ξ Quis regnum Ioannis miserabile & luctuosum non defleat,atq; illas Normandiae & Aquitaniae prouincias una cum spe totius Britanniae Ducatus,c terasque in Gallia egregias possessiones omnes simul amissas, & de Anglorum potestate ereptas, propter tyrannide eius contra A rthurum nepote Seci hasce prς- teritorum temporu tristes& ingratas comemorationes omittamus,& adhuc etia porro inquiramus, si sorte recentior aliqua vel statuti illius vel iuris potius ipsus interpretatio,ad nostru institutum conuenientior,adeoq; propensior in causam nostra inueniri queat. Atq; ecce mira Dei bonitate &prouidentia,qui si superiora exempla non sussicerent de posteriori interpretatione nobis prospexit,la iusta,tam certa,tam ad nostra causam apta&co sentanea,vt luculentiore nemo sanae metis deside 'rauerit. Interpretatione dico ad nostra causam directe pertinente,nuptias D. Margaretae,filiae Henrici 7. natu maximae cu Iacobo . Rege Scottae de opinionem dicti prudelisit mi Principis,qua eande filiam sua in Scotiam elocauit,quae una res satis magnas habet vires ad quas cunq; cauillationes &comenta aduersarioru refelicita
77쪽
Nam cum Iacobus quartus Rex legationem mittercead Henricum septimum,ut in illas cum Margareta nuptias sibi consentiret, non desuere ex Consiliarijs eius viri legum dc consuetudinum Angliae non ignari, qui matrimonium illud non probarent: fcri enim polle, ut has ratione Titulus regni ad Margaretam & liberos eius dc uolueretur, & Anglia Scottae subijceretur. Quibus respondebat prudentissimus Rex, talem deuolutionem si sortὸ contingeret nullum Angliae prsiudicium afferre posse: suturum enim, ut Anglia, utpotὸ
pr cipua , principalis, & pristantissima insulae pars,
Scotiam ad se traheret, quemadmodum iam inde a Conquestu traxit Normanniam. Quae responsio uniuerso Senatui mirifies placuit. Vnde&de nuptijs res transacta est, ut author est Polydorus Historicus gentis
Angliae, qui acta illius temporis sic conscripsit, ut ab
ipso met Rege edoctus fuerat. Dico igitur sapientissimum hunc veluti Salom nem , quatenus prquidit talem deuolutionem accidere potuisseunterpretem cause nostrae una cum prudentissimo &grauisiimo suo concilio extitisse. Nam alioqui
frustra de Regni huius subiectione disseruissent, si D.
Margaretae liberi nullo iure hqreditario regnum Angliae obtinere potuissent. Nam de marito eius, non erat periculum, ut illi subijcerentur Angli, qui nullum Angi ici regni ius sibi ex his nuptijs acquirebat.vnde rectissime inscrri potest, hanc nouam Maximam illorum hominum,per quam
Principum successiones definiri volunt, nec ipsi Regi homini
78쪽
somini sapientissimo, nec alicui in una vers Cras con- .cilio notam fuisse sin vero, non tamen existimatam ad lsanguinem regium in Scotia nasciturum extendi po- uille. Atque ita undique stabilis & inconcuiliis maenet
Mariae Reginae certissimus Regni Anglici titulus. Porro ex his quae diximus, facile apparet, quam leuibus &exilibus argumentis conatus sit aduersarius dictionem illam sInfantes seu liberos ad primum duntaxat gr dum restringere.Eiusdem momenti est & alia illa eiu dem consideratio, qua imaginatur & suspicatui ideo
statutum hoc editum fuisse, quod rex totaes, rebus nincessario exigentibus,in transmarinis partibus apud Reginam uxorem suam esse cogeretur. Quasi .vero non solerent plurima ante eum Reges mare transiuittere,
aut quasi personale hoc statutum esset hominis .causa speciali consilio factum, non etiam pro communis iuris sententia ac declaratione accipiendum: quod asserere ex diametro repugnat,& aduersiatur literae ipsius statuti. Quasi denique liberi ipsius non sipissimὸ adi ex teras nationes proficiscerentur,ut Ioannes de Gandatio Dux Lancastriae, qui Petri filiam Regis Castiliae natu
maximam duxit uxorem,cuius nomine regnum Castiliae ut suum vendicabat: ut Edmundus frater eius Co
ines Cantabrigiae, qui filiam eiusdern natu minimam in matrimonio habuit: ut Lionellus Dux Clarenturi qui Mediolani Violantam Galeatij. Ducis Mediolanensis filiam & ho edem accepisconiugem sed horuni maxime Princeps Eduardiis qui loimnem Regem Gai liae bello cepit, & captiuumduxit in Angliam cum to-
79쪽
ipho dc applausu cuius filius aus paulo post mortuus,& transnatu mareri
tius regni trium maximus Eduar
in Gasconia natus est alter vcro Richardus, qui Atio succcisit natus est Burdegalis. Atque ut hi illustrissimi filii Eduardi Regis uxores acceperunt alienigenas, ita 5e suas ipsi filias c teris Principibus in matrimonium dederunt. Ut Dux Lancastriae,Philippam filiam RegPortugalliae,& filiam Cathecinam Regi Hispaniae: Iohanna autem neptis eius ex filio Comite Somersiti, nupta est Regi Scottae: Iohanna Thomae fratris sui
filia de Uvo istochia dicti, Ducis Glocestrensis, suit Hispaniae Regina et de altera filia Maria , Ducissa
Iam vero si huius hominis valebit interpretatio nemo omnino ex generosissimis hisce foeminis oriundus quamuis sanguine regio proximus in regno Angliae ad ipsum post mortem primogenitorum aeueniente frui potuisset.Qusd certe & contra vetera maiorum exempla.quae ostendimus, & contra commune Angloru ius quod non existimandum est hoc statuto abrogari,sed tantum declarari & contra omnem rationem di micasset. Nam ut regno Anglorum magnam factam esse iniuriam existimassemus, si Hispaniae regno. vel cette rarum, quas dixi, gentium cuiuscunque, quae exprgia
tis nuptiis ad ipsum iure deuenissent defraudatum suis sit.sicut hodie propter Galliam detentam, grauem sibi iniuriam fieri iideiri Angli queruntur & expostulant: ita prosectb liberi ista tum nobilisiimam sceminarum dure id iniuste secum agi rectissime iudicassent, si tale i . alia.
80쪽
aliquid in alios fieri contigisset. Neque huius odi sciuolae interpretationes &coacta glossemata quae iste bonus vir commi niscitur,& huic statuto affingit, aut tunc quicquam valuissent, aut nunc valere poterunt. Sed inter c teras omnes vanistrinas & ineptis imas inimia iis. commentationes seu coniectationes eius in illa verba '
Insantes de Roy una tame antecellit icilicet persuade, re nobis cupit quae hominii est peritia hoc statutum quoad finiantes de Royὶ editu suisse propter incertio
re m magisq; dubiam eoru, quamcςteroru hominum, in auitas hcreditates successionem.Cum enim iuris sinquit ille axioma essct,nemine ex parentibus no sobditis natum, i, reditates maioru adire potuisse: Porro cum ipse Rex subditus esse non potuerit: videri plane,liberos regios deieciori quam alios conditione suisse,penitus , exclusos, adcὀq, ex hoc statuto non dari illis aliud ali quod priuilegium, quam ut aequali cu c teris iure seuerentur atq, ideo hoc statutu,quoad, Infantes de Roy, insuperficie verborum,non an rei veritate, esse decretum. Iam vero inter citera affirmat,ut ante diximus hoc
vocabulum s Infantes de Royὶ cuius in hoc statuto habetur mentio, de liberis in primo gradu exponendum esse, quod ex annotatiuncula quadam D Rastalli sibi videtur probare: sed ad hoc respondemus suauissimo somnio consonitum fuisse hominem, cum hanc ineptam Sc phantasticam expositionem animo conciperet, planeq; insantem ratione & legum scientia sese declarasse. Aut enim nulla erat Maxima. aut non tam certa,antequam hoc statutum ederetur, quod non dat