장음표시 사용
81쪽
I Iiboeis Regum ius aliquod nouum,nec respolici ad dulibium aliquod de illis &eorum btreditatibus , seὰ illud dicit, quod lex de Regno seu diademate Angliae talis
est, de temper fuit, quam legem nos, dicit Rex, dicunt optin tes,dicit plebs,ratam & confirmatam habemus in perpetuum quod liberi Regis,ubicunque nati sint,
terras primogenitorum suorum hqreditare poterint. - alijs peribitis omnis erat dubitatio,viciarumestex forma statuti nempe an extra Regis dominium ni ti, in maiorum suorum hireditates iure communi se cedere potuerint. Apparet autem magnis angustiis
constringi aduersarium, quando misella D. Rastalli annotatiuncula deliberis Regis, & non liberorum liberis, niti cogitur. Quae tamen nihil eius partes iuuat, quoad hoc statutum. Sed siue ille, sue Typographus, seu quisquisalius fuerit, sicut alias multas annotationessiimmatim de contextu colligit,ita in hcc verba gallica les Infantes de Roy adscribit margini, The Κings Child ren, hoc est, liberi Regis. Illa autem vox quam latὸ pateat, oc quousque extendatur, nihil quicquani dicit omnino. Neque tamen Resinae titulo seu iuri h reditatio quicquam pretiudicat, siue illa vox, Infantes, stricte pro primo griau sumi debeat, siue ad alios extendi largius Nam ii hoc statutum ad regiae prolis successionem in
alias duntaxat maiorum suorum ligreditates, non ad regnum & diadema pertineat, sicut pleris; exponunt,& ut diximusrecte exponi, atque admitti potest: tum hic quae vulgo censetur Maximade externis natalibus,
82쪽
quae extioc statuto deduci videtur titulo regni,quominus sit Regmae Scottae; nulli ex Parte derogat, nihil enim ibi de regno.Contra vero, uper l, reditatem liberorum Regis, diadema quoque intelligatur, tamen nec urgenda est regula de externis nata libris, usque ad liberos Regis,qui disertis statuti Verbis excipiuntumnec vox, Infans, ad primum duntaxat gradum violenterrestringenda est. propter eas rationes, pr iudicata, ex: empla, dcc tera argumenta, quae copiose in conuarium protulimus: quandoquidem titulo Regni ad eos iure deueniente, rectὸ Regis aut Regni liberi appellari possunt. Est& alia causa cur etiamsi ad diadema ipsum pertineat hoc statutum, de de eo exponi queat, ac debeat , Regina tamen Scottae terminis ieius non concludatur. Non enim ex Anglorum sententia intelligi pote si de personis in Scotia aut Uvallia natis sed de ijs sollim qui ultra uiare extra insulam 'geniti suerint, hoc eth in Gallia Flandria desimilibus locis. Nam Anglia,
Scotia, de V vallia omnes in avnum. territorium, Ut quidam Angli sentiunt, compr heduntur: neque certὸ mari diuiduntur.Quinetiam onines iotes relationes seu scripta iuris Recordatoria, 'uae vocant , de seruitio
aliquo in his duabus regi ibus pi stando, b Chabent verbi, infra, quamor maria . Quod Mecessario debet intelligi in Scottaac V varia, non mansi ludin m Anglia, quia una est terra continens omnium, 'Iam circundant quai r maria. Similiter mill 1sentantiquassatuta regni Anglici, Gallica Nesin3finorem b guiscripta, quae sic habent, Deins les quatre mers ioc est,
83쪽
Illud igitu nunc postremo loco consideremus, an, si decretum aliquod, aut actum Partamenti, quod a thunc serenissimae Mariς titulum. tollere , aut eidem pretiudicare existimetur. Et quoniam de illo seperius
commemorato statuto anni. M. Guardi tertii , in quo est declaratio iuris communis, satis abunde iam antea respondimus:eo omisib, examinemus statutum 28. &36. anni Henrici Octaui, sacram, quod aiunt, & solam aduersariorum anchoram,an iri eo subsit, aut ab eo de duci sorte possit aliquid, undὸ violetur, aut i datur hic serenissimae Mariae Reginae titulus, per quem in regnum Angliae succedere debeat. i. c Ex illo statuto quod anno 28. Henrici Octaui edi tum est, constat primum, per illud datam Regi suisse
hanc auctoritatein,ut per literas suas,quas Patentes V can aut ultimo testatuento seo manu propria o gnato, Regni succetarem declarare,determinare, costitu re,& designare posset. Constat porro ex altero statuto anni eiusdem Regis 3 . decretum, claue inacta publica relatum fuisse, quod diadema regni Anglici Re gi & h: redibus eius ex se legitimὸ procreatis staccessiuὸ
cederet, ac permaneret:hoc est filio Maiestatis suae natu maximo , quem de Do. Iana tum eius uxore sesceperat, & deficiente tali sobole, filiae suae D. Mariae,&h redibus de eius corpore legitime genitis :& iterum eiusmodi prole deficiente, filiae suae D. Eligabethae &h redibus, de eiusdem corpore legitimὸ susceptis: & statis quoque proles deficeret, illi vel illis personis quibus pr fato Regi Henrico Octauo videretur, manere
statuta H. Regis s. de regni luccessione.
84쪽
cain, quam vocant, Reuersionem: pr terea iuxta
talem statum sic leges Anglicae loquuntur atque eo
modo, ordine. & conditione , quae litteris eius Paten- ibu , vel ultimoid estamento manu propria obsignato, expriorerentur, dcclararentur, nominaremur, &pr scUberentur. πCuius decreti sue senatusconsulti in Partamento editi auctoritate ac virtute, Hcnricus Octauus Rex, ut volunt aduersarii,postea ultimo suo testamento scripto de manu propria subfgnato ordinauit, atque instituit, ut, si continseret Eduardum Principem, D. Mariam, &D. Elizabetham mori absque liberis de corporibus suis legitime susceptis, tum diadema regni huius transret& permaneret , redibus D. Francisca neptis suae, &filiae Mariae nuptae primum Ludovico Regi Galliat. Et tali prole deficiente,li redibus D.Eleonorae neptis suae, filiae eiusdem Mariae natu secundae,legitime procreatiS.
Quod si illa quoque sine prole legitima decessisset,lum
vi ad proximum legitimum ii redem deueniret. Ex quibus inserunt aduersarij,& concludunt regni succcs sionem ad liberos D.Franciscae,& eorum hqredes transire debere , non ad D. Mariam nunc Scottae Reginam , iuxta illud , quod salso tale existimant, Henrici Octaui Regis testamentum. Ad hoc pro tuendo iure D. Mariae Reginae Sciniae, inter c tera respondetur, Henricum Octauum Regem nunquam sua manu signasse Testamentum quod ob tendunt ideoq; testamentum illud contra causam in moratae Reginae nullum prorsus prpudicium afferre posse.
85쪽
poile. Contra quam responsionem pro tuenda fide &auctoritate illius Testamenti sic iterum resistunt aduersarij, plurima testamenti illius exemplaria inuenta suilli, sua ipsius manu signata, aut saltem interpolata, certe eorum aliqua, pro maiori parte, ipsius autographa, sicu sua manu conscripta cx quibus vcrisimile esse, desumptum suisse bellisque descriptum characteribus originale illud,seu principale testamentum, quod vulgo IHenrici octaui Regis Testamentum appellatur. Addunt prperea graues quasdam esse, de vehementes coniecturas, quod pro eo quem gessi:terga Rem p. paterno amore, & ut succession ta incerti tardo tolleretur,
gratam & probatam habucrit illam sibi a Partamento
delatam potestatem. 6c quod originale testanientum, in quo certa erat dcclaratio, d determinatio successionis, propria manu ipse cons gnauerit. Quas coniectu ras tanto vehementius instant urgere, & exaggerare, quod nulla prorsus subesset causa, cur erga Reginam Scotiae, aut D. Margaretam Lenoxi VComitissam propensius afficeretur: nulla, cur in sorores suas Reginae Galliae filias, ullam animo offensionem conciperet. Sed ut hic de re nulla sit amplius vel minima controuersia aut dubitatio, constat, inquiunt isti, undecim testes de i ii lustria a Rege vocatos ad se qui consignando testamento intersierint, & eidem sua nomina substri pserint: imo vero Principibus quibusdam viris ex concilio regio mandatam 3 commissam suisse huius testamenti executionem, quibus legata ex eodem testamento amplissima & maxima soluta fuerint , sicut
Argumentorum aduersarii hare est
summa , ut ementito H. octaui Re gis testamento Regina
86쪽
& cettera, quorum meminit testamentum, confecta &transacta omnia. Prettere. inter Regem Eduardum& executores testamenti, ut ad effectum perducer tur certius, legatorum assignationes, & literas Patentes
intercessisse. Ipsum postremo testamentum in Cancellatiam scripto relatum fuisse. Vnde in contrariam partem ne quςrendum quidem esse omnino , imo ex duobus alterutrum concedendum necessario , vel quod sua manu hoc testamentum subsignauerit, vel quod nullum prorsus testamentum secerit. Vtrunque concedi debet, aut utrunque negari. Negabit soritan quispiam Si ex testibus aliquis, suum ipsius impugnabit testimonium r sin executorum quisquam, baum & sundamentum eorum omnium subuertet
quae seeit, dum testamentum hoc in scripta Cancellariae referri, & sub magno sigillo diuulgari procurauit:
atque ita per inconstantiam & leuitatem ac veluti pretuaricationem, dum factis dicta repugnant, se parum idoneos testes declarabunt. Iam vero prcter ista duo genera testium & executorum, ex quibus nomnulli regiae Maiestati continuo assistebant, nemo socile imaginari potest quomodo alius aliquis hoc testamentum impugnare queat, & probare quod Rex illud non consignauerit. Si tamen sint aliqui, considerandum esset quot illi sint & quales, omnino autem di ficile erit negativam facti probare. Sed id perspicuum est rursus inquiunt isti quod nulla unquam eiusmodi legitima demonstratio contra pretiatum testamentum producta fuerit. Si enim suistit, iam in Camerastella-
87쪽
stellata,quam vocant, hoc est, in Curia prima & maxima regii senatus promulgat , ad Crucem sancti Pauli Apostoli pr dicata, inter acta Partamenti declarata, in singulis quatuor totius regni partibus publica Pr conis voce denunciata suisset.Imo ponamus inquiunt) iam probatum esse quod testamentum illud omni Regis autographo caruerit, nihilominus tamen illa ipsas. exemplaria seu archetypa, quae diximus scripta &sgnata, aut saltem interpolata sua manu, recte su T- ciens syngrapha& autographa eius signatura dici poterunt. Nam cum finis & scopus illius statuti huc denique tenderet, ut de certissima successione prospicer tur, & comperti aliquid haberetur, quod in dicto testamento abunde factum est,& cum ad id solum requireretur eius syngrapha, ut dolo malo ac sinistris fictio nibus nullus relinqueretur locus, de quibus nulla potest in memorato testamento oriri suspicio: quid resertiandem, aut ad rem quid interest, quando Rex pr clarum illud actum seu decretum tam gratiosum, tam vehementer expectatum compleuerit & perscripserit Da ne manu, an non, illud consignauerit.
Quod si ita obijciatur Regem ad certum quendam ordinem &exactam sermulam astrictu & obligatum fuisse, quam nullo pacto negligere aut pr termittere
potuerit, ut non labefactatum prorsus absq, ea periret,& irritum ac nulliuspoderis fieret decrctum .Hac ratione inquiunt, tota interdum Pariameia irrita faceremus tam ex iis,quae tempore Mariae Reginae,quam quae Herico octauo regnante habebantur. Tempore quidem
88쪽
Mariae, eό quod omisit stylum a Partamento constitu tum his verbis, Anno Henrici Octaui tricesimo quinto : regnante vero Henrico Octauo: quia pr ter verba
statuti, quod dicit licere Regi suum astensum deςreto Partamenti per literas Patentes sua manu subsigilatas prςbere , quamuis ipse in persona tua non adsit, idem
Rex scpissime solo sigillo suo assensum dederit. Quae
tamen Partamenta non ideo sua auctoritato carent, quia liae formulae in illis omittuntur. .. vi
Atque EF serὸ summa est eorum quae aduersarij nobis respondent pro tuendo illo falso 5: supposititio
tellamento. Ad quae nos hac utemur defensione,dicen tes. Primum non nos in eo ponere caput questionis nostrae an Rex sufficiens aliquod testamentum condiderit, hoc enim in aliud tempus reijcimus: sed an secundum illum modum & illam sormula, quam statutum postulat aliquod condiderit testamentum ubi si in sotania sit desectus,sicut a nobis esse perhibetur, quantumuis alias optimum suisque omnibus numeris absolutum suerit, quamuis sub magno sigillo ex archetypo descriptum,in publica scripta Cancellariae re latum,protestamento eius vulgo reputatum, & eo hactenus ordi ne completum fuerit: nihil tamen facit ad primam &pxςcipuam qu stionem. Superest igitur, ut consideremus quantam vim habeant aduersariorum conicimi. rae,ex quibus verisimiliter inferri volunt valdeque asciueranter dicunt, testamentum sermulam illam requi sitam habuisse. Sed ante omnia videndum est, quae in contrarium conlecturae, ", quantique momenti
89쪽
occurrant, adillas aduersariorum, aliasque eius generis quascunque redarguendas de conuincendas. Dicimus igitur multas,magnasque esse coniecturas& rationes, quae nos in eam opinionem adducunt, ut existimemus egem, sicut nullam unquam causam
bonam & iustam habuit,cur tale actum seu decretum, quale obtenditur,moliri voluerit, ita reuera nec huiusmodi actum molitum tactea Equidem non negabo talem ei auctoritatem delatam tasse, neque illud porro inficiaci debeo, hanc eum auctoritatem pro Rei p. dignitate de utilitate,pro totius gintis pace dc tranquillitate, aliquo saltem modo honorifice etiam exercere potuisse. Sed aut causitan ullam suisse cur faceret, autusem esse potestate illa eo modo quo pr tenditur. tam inaudito,iam alieno adignitate de honore ioc est pia ne quod nego. Nam cum illo ipso tempore quo testamentum hoc condidisse perhibetur, pr clara sobole auctus, atque ornatus esset, nempe Eduardo non ita pridem Rege, Maria de Elizabetha pr stantibus heroi. nis: cumque eorum status ic successio paulo ante decreto Par lamenti constabilita fuissent quid necesse sui aut quam verisimilitudinem habere videatur. Regem talibus machinationibus nouiter excogitatis usum suisse, lualcS nemo, ut arbitror, ante eum, vel ex Angl icis vel alienis uspiam Regibus factitasset: & sicubi fori factitatae taliciat, miserabilem dc calamitosum exitum
Q id q4 so. habet verisimile talia eum consibama
chinatum, maturiori pr sertim aetate iam senescentem
90쪽
cum prudentia atque amore tam erga Deum, quam l:rga patriam maximὸ pollere debuisset quae hostilis rontentionis in Anglia &calamitosi exitii maius in-zendium erant excitatura, quam excitauerant olim capitales factiones rubiae atque albae Rose ante paucos annos per incorporationem &vnionem utriusque sa-lmiliae Eboracensis & Lancastrensis, in persona patris eius,ex nuptijs D.Elirabethae filiae Henrici 4. Regis notu maximae felicissimὸ extinctae & consopit ZQuamuis autem cogitauerit,aut dixerit etiam aliquis, talem nul-llam fuisse metuendi causam,eb quod ex decreto Pari menti res acta esset, non tamen ignorare potuit Rex, quod nec Partamenta pro Henrico . habita, aut continuatus in Henrico sexto duorum hominum descensus qui in assignando regni titulo nullum habebat locum nec Parumenta habita pro Richardo 3. nec ea in quibus pater eius ista Maiestatis postu labatur,quicquapaterno iuri pr iudicare aut c teros adiuuare potue-lrint, qui potiorem titulum obtendebant. Et sicut hoc non potuit nescire, ita neque illud est credi bile, eum fide sibi commissa ex Partamento abuti voluisse,& regio sanguine proximam absque perspicua
causa exti redare, tanquam prςtextus Partamenti omnia tuta & secura faceret, cuius vim & auctoritatem quam esset contra legitimam heredem exigua ac pia ne nulla, ipse non ita pridem in paterna caula, cum amplissimo utriusque eorum beneficio abunde expertus suisset. Quanquam si cogitasset aliquando apud animum suum fraude aliquam, aut pr iudicium crea