장음표시 사용
51쪽
v. 33. Bacchus summae pulcritudinis capax veteribus artificibus videbatur, praeter opinionem vulgi nostri. Montiaucon in antiq. expliq. tom. II. plures Ba chi emgies pulcerrime describendas aerique incidem . das curauit, quas non sine quodam animi motu adspicere possum: nec ulla me capit satietas. In Museo Capitolino tom. III. nr. 3o. est venustissimus Bacchus. ψIn thesauro Gemmarum Ebermayeriano Norib. Irao. Bacchus venustissimus Ariadnem suam in pompa du- cens in gemma quadam emctus est et expressus. conser etiam Winhelmannum, Vober die Κunst des ς Alterth. P. I. p. 16o. et F. . . in epistola ad Uoege- '
Mariette l. m. nr. 33. 3 . Κlotet veber den Nutgenund Gebrauch der geschnittenen Steine. pag. 1 9. v. 35 πυρ. sorte id h. I. quod color rubeus, de iquo ad vers. Io. disputauimus. v. 36. 'Aφελῆ, nudum et apertum ita enim frequentius; non, ut nunc mos est, velatum corpus emnc lxerunt veteres artifices, summam expressuri pulcri. ltudinem et vehustatem, uti Winhelmann , Cayius; ipraecipue Webb pag. 49, libr. memor. aliique ostende- .runt. Ceterum hic et sequens versus verecunde, de- lscribit primos pubertatis annos. confer Schwebet. ad
Bion. idyll. 8, 7. Motaium de verecundia Virgilii in opusculis p. 25 sq. et Barth ad calphurn. ecl. IIII. T.
Barnesius tamen αφελῆ reddere malit simplicem atque irinoeentem, minime flagitiosum: qualis esse solet pue- .rorum nondum Plane puberum.
52쪽
v. 38. incanter in nouis lacti. pag. IIS malit legere, πνέουσαν '. quae coniectura ingeniosa et eIegana est, et firmari potest locis a Motetio in opusc. Pag. 35T. 158. adlatis: num vero h. l. sit necessaria, subdubito. Non enim melior forsan aut elegantior coniectura, nudo codice adiuuante, ubiuis praeferenda est lectioni vulgatae, quae probari potest et bonum gignit sensum, nec varietate aut inconstantia codicum in dubium vocatur. V. 39. . tergum, totam partem corporis 'aversam. v. indicem. v. M. Apollo pulcerrimus deorum essingebatur. vido Broau. ad Tibull. III. 4. 28. qui praeter ea tres emies Apollinis aeri incidendas curauit: M seum Capitolin. tom. III. nr. XIII. XIV. XU. ac Winhesmann Geschichte etc. P. I. p. 158. et apud Samios in praecipua fuit veneratione. Bathylli statuam uisius in Floridis pag. 35o. ed. Francos. descripsit, 'huiusque longiusculam in suas transtulit notas Faber, quam lector Cum Anacreonte componat rogo. vide etiam Lessngii Laocoon. pag. a13.
53쪽
erat cum insignibus ciis, quem Anacreon in ossicina conspexit. Haec insignia demeret artisex, sic ex Apol- Iine fieret statim Bathyllus, et Apollinis effgies esset efigies ipsius Bathylli: et γρ. ψ. E. B. ex aduerso
significat: Ad efigiem Bathylli in Samo adpinge imsignia Apollinis, sic versa vice pro Apollinis effiae haberi poterit effgies illa Bathylli et Bathyllus erit
mox Apollo. Videant vero me acutiores, num omnio
no vera si haec explicatio. Equidem lubenter amquiesco in Lessivit sententia, a poeta Apollinem fuiste propositum artifici, ut, quam pulcritudinem summam describere non potuit, eam ab Apollinis effgie et pictura sumeret. Atque, etiamsi Schneideri coniectura. quae est ingeniosa, esset aut fieri posset certa, An creontem tunc commoratum in insula Rhodo, a pictore quodam Rhodio imaginem Bathylli, qui Sami fuit, sibi pingendam curasse, nondum tamen' a sententia meae recedo. Poeta viderit Apollinis imaginem sue inomina quadam, in insula Rhodo, siue alicubi, et momstrarit pictori, a qua sumeret exemplum, quod veram Bathylli efigiem referreti Tanta vero utriusque smilitudo visa fuit poetae, ut adfirmaret, pictorem, si Samum, ubi Bathyllus erat, Venerit, erilem Apollinis ibi sorte picturus, posse a Bathyllo formam, venust tem et exemplum sumere. Summa haec est laus v nustatist Alio, neque tamen plane dissimili modo, Virgil. Ecl. X. 7o. a Musis petit, ut, quae ipse minume in Galli honorem fecerit, ipsae faciant, ut pro maximis Gallo sint; ad quem Iocum vide cel. Heme. Vi agit. astu. I. 593.. maiestatem et splendorem Aeneae
54쪽
oxpressurus, sublimem fingit similitudinem a deo duactam: os humerosque deo similis. Sentisne magnit dinem l et compara cum Homeri Odyss. v. 35, 36, 37. ut alia omittam Ioca. De elegantissimo hoe carmine vide ci. Ra re iuri mem. pag. 43. tom. IV. v. 6. λυσαδ αι, Mi redimere, sue dato pretio M. dimere. λ η' autem vers. 7. si quis etiam pretio accepto redditurus sit redemtum, vel unico verbo, in iis, quae ad pignora et debita pertineant, sollemni. odditurus. De usa vero huius verbi in media et activa significatione vide Gaia ad Hom. II. . α, IO. ac per et Claritum in c ment. de verbis Graecorum
mediis, edit. secundae I ostii pag. 94, 135, aio. et P. α o clurii quoque obseruatio typis repetita est. v. 7. Κανθ vide ad callimachi H. in cererem. ar. etiam redderet.
55쪽
Iudicia de hae oda sunt diuersa, praesenim
comparando illum cum Theocrito Idyll. I9. quod infra dabimus. Pavo primas tribuit Theocrito: Sehneuder libr. mem. pag. 4o et p. XVIII. sqq. ubi nostrum illustratum it odarium, putat, utrumque proprias habere virtutes, quod alius aliam Amoris aetatem sibi finxerit: denique, ut alios mittam, Ioannes GottliebLindner U. Cl. Rector scholae Arnstadiensis, in prolusione scholastica: Vergislahung Σwoer aehnsichen Stellen aus dem Theohrit und Ana reon, Arnstadii
1773. ab Anacreonte Theocritum suoeratum fuisse, clare planeque docuit: quocum iacio. Maior pul- critudo naturalis est in Anacreontis, qnam in Themeriti carmine. Vna apis unum tantum digitum non plures vulnerare potest: Anacreontis sortius est, quam Theocriti αλγεε- Amor apud nostrum ad matrem statim fugit absentem, et dolorem caunsamque illius aptius exponit, quam Timocritus fecerat, apud quem puer. iusto serius commouetur, V nusque apud illum, matris personam melius induit radde quod Theocritus naturam rei atque experientiam non satis sequutus videtur, dum puerum mel furantem ante alveare ab una tantum ape punctum finxit in extremis digitis. Apes enim plures alae rium defendentes, non extremos digitos, sed totam faciem lacerassent, toto examine commoto. Cet rum Baxter doricam dialectum retinuit: Barnesius autem ionicam iure maiori restituisse videtur.
56쪽
Oφης μ' ετυψε μιΗος Ioc 3 Πτε- a. Κοιρομενην, non, dormientem, sed instar dommientis iacentem et cubantem, ut supra IX. 33. quod de ape mel sugente adprime dici potest: et tunc apis turbata acrius pungit. 3. αλλα, hoc loco, ut saepius fieri solet, v. Hoo- geu. de particui. c. I. indicat, quaedam supplenda esse, hoc sere modo: non viderat apem, nec senserat statim v. ad Bion I. T . quum ille momordisset: ised tamen, at vero vulnus accepit. Securitas et negligentia Amoris pueri bene depingitur. 5. Tας, melius τοῦς, et antea a δακνω mordeo, reposuit Barnes est suavis imitatio Pueri, qui, digito dolento, totam manum aegrotam et vulneratam esse clamitat. Deinde quod modo i Currendo modo volando properat ad matrem, id dolorem et ingenium pueruli eleganter pingit. . ΣΟ. . En metumi en inscitiam pueri suauissime de.
scriptam i se pereulfum eta, ait, a serpente pusillo
alato, quem ruricolae vocitant apem, quinimo se moriturum esse clamitat. Theocritus multo inferior
est in describenda hac animi perturbatione.
57쪽
V. M. T . Barnes. ' Dein το κώδρον - τὸ τας μ. Bames. τῆς μελίπτης venustatem, quam L lini adsequi non possunt, in iterando articulo iam obseruauit Stephanus. Germani vero bene expri- mere possunt: wenu der Stachri Ρhmeret, der vonder Biene. πονεῖ active, crueiat, mox πινοῦσι passive, 'dolent. Ceterum conser Ramleri Lyrifiae Blumenisse. Lipsae 1774. libr. I. earm. 3s, et libr. IIII. pag. 3ODearm. M.
58쪽
Tyrtaeus, Atheniensis, florάit anno to olym
XXIII. poeta fuit egregius; pede vero claudus. quem, bello secundo inter Messenios et Spartanos gesto, 'Athenienses Lacaedemoniis, ducem belli ab Atheniem sibus petere, oraculo Delphis consulto, iussis, in Contemtum misere. Iustin. III. s. 4. Τyrtaeus vero compositis carminibus, quae pro concione recitaret, in quibus hortamenta virtutis, damnorum solatia, belli consilia conscripserat, militibus paene fractis tantum ardorem iniecit, ut non de salute, sed de se. Pultura solliciti, proolium committerent, in eoque discederent superiores. Hac re praeclare gesta, Tyrtaeus ius. ciuitatis, praemium, reportauit. Reliqua,
quae ad Tyrtaei vitam pertineant, vide in Motali dissertatione erudita, de Tyrtaeo, subiuncta locupletissi- mae editioni, inscriptae r ortaei, quae 'perfunt, Omnia, costegit, commentario illustrauit, edidit Chrisianus Mesphus MotΣius. Altenb. 1767. quam in particulis hisee sormulis typographicis describendis sequuti sumus. Atque, quum Marius, integerrimus olim amicus, nihil paene omisit ad vocabula etiam singula, quae paullulum obscuriora essent, docte pulcreque, in
terdum vero iusto copiosius illustranda, ex commentario illius ea tantummodo delibauimus, quae commodo eorum, quibus noster hic labor dicatus est, inser. ure viderentur. Pauca sunt, quae sue in notis, siue in indice adiecimus immiscuimusve. Contulimus
tamen Henrici Stephani poetas Principes, ubi p. 473. sqq. reperiuntur Tyrtaei reliquiae; Hertesii edit. i eognidis et aliorum quorumdam poetarum minorum,
59쪽
xs83- in 8. Carmina nouem illastrium feminartim -eκ bibliotheca Fuisti Vrfini AntWerp. T568. p. aT sqq. inlotaius quidem valde doluit, se librum hunc
rarissimum oculis usurpare non potuisse, at, quantum intelligimus, illo haud aegre carere potuit:) tum Winterionii poetas minores, Cantabrig. a. cIDIICπππV. De prioris carminis elegantia vide, quae dicit Roberti Lowth in Iibro de saera poesi Hebraeorum pag. a exempli Gottingens. Theotiscam interpretationem carminum Tyrtaei, quam elegantissimus missius voL II. Lyricorum sitorum carminum chisine serique G dichte pag. 127. sqq. inseruit, et Κlolgius suae ad- ieeit Tyrtaei editioni, cum graecis componere verbis, multum iuvabit, quamquam paullo liberius verba graeci poetae interdum expresserit vir doctissimus. v. I. γαζ. carmen non ideo truncatum est, quoniam statim ab initio γαρ occurrit: elegantissime enim in principio orationis paullo vehementioris et conci' latioris poni, obseruat cl. ebsus in oess. in Ν. Τ. e Iosepho pag. 71 et 238. et multa exempla e Iosepho profert. vide etiam Homerum Ιl. α, Iaa. Hoogeu. ad Vigeri de idiotism. VIII. s. pag. s . eumdem de particui. graecae Linguae pag. 1 9. 3. -- πεσοντα. Cone Hom. Il. a. 496. ibique Garh. eumd. ad Hom. Il. μ. a 3. Horat. III. a, 13. Virg. Aen. II. 3II. V. a. ἀγαΘον. v. ind. Opponitur τῆ, κακου, de milite timido. Xenoph. mem. Socr. III, 1. 9. qui est Iocus classicus. Horat. I. 1s, a8. Tydides melior, h. e. sortior, patre. ut Latinorum tar, idem quoque saepius est, qui vir fortis,bellicosus,in trepidus. v. Kloim
60쪽
V. 4. Πτωχευειν : quomodo πτωχεια et πενία dis. serant, doceat Aristoph. Plui. 5 9. pag. 163. AAmmon. in πένης. vide etiam ind. Motzius multa. collegit exempla Tyrtaei sententiae similia, Hom. . Od. o. 3 a. Onian. Halleui. I. a77. ad quem locum Conr. Riuershusus plura contulit. Eleganter
v. 6. Κουρ. ἁλ. vide indicem. V. 7. γαρ. Haec lectio metri eaussa quum perferri nequeat, alii aliter legerunt emendaruntue. Winterion, Stephan, in edit. minori Theocriti ali rumque poetarum Idyll. etc. a. 1597. in I a. pag. 26.)a'.que μιλεν quae quidem lectio proba. bilis est: Taylor addit aliam: γαρ quae motato omnium optima videtur. Melanchion legit 'E. γαρ quae mihi quidem placet. Primo γαρ δή eleganter auget vim sensus, et verterem utique. vid. verS. 2I. et Gogeueen, Viger. pag. 4si. deinde δη a prima syllaba sequentis voculae τοῖς , Propter assinitatem soni sacile potuit absorberi. - Conier Homer. Iliad. XXIlII. 533. sqq. κε, J vide ad Callim. H. in Cereri 27. et ΗOogeu. de partiss. pag. 77. n. a. hoc loco construitur cumaor. a. coniunctivi, et reddi potest ad quoscumque se. siret, vel venerit, ab λινέο Am, umis.