L. Cslii Lactantii Firmiani Diuinarum institutionum libri septem. De ira Dei, liber 1 De opificio Dei, liber 1 Epitome in libros suos liber acephalos. Phoenix. Carmen de dominica resurrectione

발행: 1515년

분량: 834페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

DE FALSA fAPIENTIAret Mae 'Pla si uri iret restilere,fiale ostenderἴ, ne apirarem huc suis,nec sanum ltemsi nulla nouidentia est, quomodo animitum aDrporarum nouidenter ordinam Ans ut sinPla quael numbra mirabili ratione dis sitae,sua officia conseruemfNihil in uit,in nocreandis ammatibus prouidentiae ratio molire est. Nam nes oculi sem sim ad uidendum,neq; aures ad audien M,nes linPa ad Iosuendum,msper ad ambulandum , quoniam nius haec nam sum, quam est loqui, audire, uider ambulare Ires non Lee ad usum nata sunt,sed usus ex illiue natus est. Si nulla prouidentia est,cur brescidunt, suus oriamitur, arbusta frondes uru mon,inquit,semper an mantium musa isti sunt, quoniam prouidennae ni

de ergo nascuntur, aut quomodo sigm omnia,quae geruntur'Non est: qui nouidentiae opus . Sunt ensim semina per mane Murentia, quibus inter se temere conglobatis uniuersi Ignuntur, atque ooncrescum. Cur imi illa non sintims,aut non cernimust Q a me oolorem haben jnquit ree calorem ullum,nec odore, aporis quos, re humoris expertia sinis, et rem nut ut si tri,ac diuidi nequeant sic eum,ga in nisopiosesim sifoeperat,mnsequentium rerum mors res ad deliramenta perduxit. v bi enim μne sue unde isti corpu'IatCur illa nemo praeter inum Leucip-p- μmniauityae quo Democritus eruditus haerediret 'utrinae reliquit Epicuro. M ae si sim corpuscuti, quidem solida,ut dirum, Ab oculos certe uenire possvns . t eadem est natura omni*m,qsso do res

242쪽

LIB. III I resciunti vario inquit ordine,aepositiora oenuemunis mi litem,quae cum simi paucae, ris tamecollocatae innumerabilia uerba conficiunt. At literae

re uon possunt H amam iItur esse oportet, ut possins

inuicem cDnarthenari. Cum uero rem m num esse

Mntur,ut nulla ferri acie disinci ualeane, quomodo hamos , aut anPlos habenti Quos quia extum , neces est pos diuelli .Deinde quo foedere inter si,qua meminaeon emunt, ut ex his aliquidoon'tuatur ij fiensiu cureant, nec coire rem distosite pollunt, quia non potest quicqram rationale perficere nisi rario. QSammultis coarvi haec vanitas potest,sed properat orario. Hic est ille, QSi unus humanum mutuo supervidi π omnes Resstrinxit stellas, exortus uri aetherius Altequidem uersius nuηρ sine risii levre possum. Non enim de Socrate, aut Platone hoc saltem .icebat, qui uelut reges habentur philosophori sed de ho ne,qκo sano,et vjunte nullus avr ineptius deurauit. Irus poem inanismus leonis laud bus murem non ornauit,sid obruit,er obtriuit . At idem nos metu liberat mortiς,de e haec ipsius uerba texpresse in ando nos Amus,mors non est,quido nos no sumus, mors est.blors ery nihil ad nos,s amae nos fefellit, q si uero transeam mors timeatur, ga iam sensiis erepto

243쪽

DE FALSA fAPIENTIA nos i; non β ις, mors fremem non dum est. Idq; ipsum uidetur strum esse,et quod mors esse incipit, nos esse desinimus Nec fustra dieiam est, mors misera non est. Aditus ad mortem est miser, hoc est morbo tabescere,imm perpeti cirrum corpore excipere,ardere igni,d M se harum lamari. Haec sunt,quae timentur,uon quia mortum asserui, sedquia dolorem magnum. Caesis potius esse ne δε--

est. QSid ergo non possum non fimerestriquod mortem antecessi aut efficit, malum sic utriquod totum illud ammentum Ad um est quia non interm ut anta mae. Vere inquit,nam quod cum svrpore nascitur,cum Oorpore intereat necesse est,iam superius dixi , differre hunc locum melius, re operi ultimo referuare ut hae Epicuri persuasionem,sive illa Democritisue Dicaearchi fuit, ammentis,σ diuinis testimoniis redarPam. Verum ille frius inpunitutem uitiis μου θο-pondit. Fuit enim mussimae uoluptatis asperi , cuiusculente musa nasci hominem putauit. QSiue cum hoc affirmari inussiat,u tῆς, sceleribus abstineati Namsi periturae μne animae, appetamus diuitias, ut omnes βι iretes cupepos s. insae si nobis de stas, ab iis qui habent, amus cum, dolo, vi , Eo --Iς humanas res nullus Deus cura quandocus stre pumiretis arriserit, rapiamur, necemus. Sapiensς est enim malefacere,si ere utile sit, tutum,quoniam siquis coeti Deus est,non irascitur cuiquam. Aeque stulti est re benefacere, quia sicut ira n cum umotur tu nec gratia iungitur.Volupaenbus iItur κο-

244쪽

LIB. III ro 3 epis do possim; simiamur.B- enm tempore lli erimus omnimo miliam diem nullinu denique temporis p fiam fuere nobis sine uoluptate panamur, re quia ipsi quandos perituri sumus,idipsum,

quod uixmus,pereat. Hoc ille re etsi non dicit uerbo,re tamen ipse docet.Nam cum distulat omnia

pientem sua causa Scere, ad utiliretem suam resin omnia,qμα ant. Ires qsi audit haec stantia,nec boni quicquam ficiendaem putabit,quoniam benefacere ad utilitatem emi alienam, nec a scelere abstinedwm, quia malefido praedamni est. Archipirata quisquam uel latronum dumr,si suos ad Drassandum a hortet , quo alio sermone uti potest quam ut eade dicat, quae dirit Epicurus, Deos nihil curare. Non ira, non gratia Mngi, inferorum poenas non es metuendas,quod animae post mortem oridant, nec ulli omia o suiu inferi,uolupretem esse maximum bon-,nullam esse humanam μdemtem,sibi quens consulere, Mnem esse,qui altae ruis dbdiPt,nisi sua mula.Mortem non esse metuendam serti uiro,nec ullo dolorem,snetiam si foreseatur,si uratur,nihilse curare dicit.EApIane', cur quisquam putet hane uocem uiri esse sapietis,quae poto latronibus aprisime oommodari

Q modonthareia,etyia contrario Epicureis errore desipiant e animisrum immortalitatem sti

tuenter,ut eas in uaria corpora transire mentiantur.Et

tantariam mortem persuaserint inarito phil Hantibus. Caput XVIII

245쪽

DE FALs A sAPIENTIALij autem contraria dixeruit Aperesse alia a mas post nu)rtem, hi sunt maxime nibamici,ac sistri,quibus et si ignoscendum est, quia uor sentiunt, non possῖm tamen non reprehendere eos,qui nonicientia, sed cre u inciderunt mueritatem. Itaq; in eo ipst, quod re, sentiebant, aliquid errauerunt. Nam mm nmerent armentum illud,quo colBItur, sese e,ut occidant animae cum corporious,quia Gm corporibus nascuntur,dixerunt nonasa animus,sed insinuari potius in corpora,et de alijς n alia migrare cvrpora. Non putauerunt aliter posse peri,utsῖpersin tanimae post corpora, visi uideantur fuisse ante oorpora .Par intur,ac prope'similis error est partis utriusq;. sed haec in praeterim falsa est, illa in futuro. Nemo enim vjdit, quod est uerissimum,et nasci animas, uon Ocndere,quia cur id fere aut quae ratio esset,homines nescierunt. Multi ergo ex iis, qui aetemus esse animas si 'imbantur,renquum in coelum migraturi essent,sibi ipsis manus intulerun At Cleanthes, Chruippus,ut Zeno, Empedocles, qμi se in ardentis Aetnae tecum intempesta dis deiecit ut cum repente uon apparuiset, abi se ad Deos creder tur,ex Romanis Cato, qui fuit in omni sua uim socraticae uanitatis imitator. Nam Democritus in alia fuit uastoe sed tum n sponte βa letoc ut obuius ob

tulit ipse, quo nihil sceleranus feri potest NAE si ho

micida nefarius est, qui hominis exfinrur est,eide scelari Obst ictur est, qui si nec , quia hominem mari. Immo uero malus ese id facinus exishmandum est,cuius ultio Deo fli subiacet. Nam sint in hac uirem no

246쪽

LIB. MI Io nostra 'onte uemims,im rusus ex hoc domicilio curia. Wris,quod tuendi nobis assigrustum est,eiusdem ius μ nobiue readendum est, qui nos in hoc curpus induxit, fandiu habireturos, donec rubeat emitti. Etsius aliqua instratur, aequa mente patiendini est,cum extincta innocentis amm multae esse non possit,habeamus uindicem musPaem, mi Foli uindim maeva semper est. Homicile intur illi omnes philosophi, et ipse Romrime sapientiae princeps Cato,qui ante quim e ocrideret,periens e Platonis libr- dratur , qui sscriptus de aeternitate animarum, re ad Ammumne .fς philosephi authorirete compulsiur est . Et hic M-mem aliquam moriendi musam uidetur habuis, odi m seruitutis. M id Ambraciores ille, qui,cum

eundem librum perienset, praeripirem si dedit, llam aliam ob musam, nisi quod Platoni cred2His Execrabiliue prorsus, ac Iunenda domitus, si abire homines uita, in od si fas ct Plato,atque domist, ae quo, σ quomodo, σ qisibiis, er qμα ob fim , quo tempore immortalitres tribuatur,

nee Cleombrotum inpenset in momtem uoli dit

riam, nec Catonem, sed eos ad uitum, re ad iustitiam potius erudist . Nam Cato uidetur mihi musam quaesis moriendi , non rem ut Caesarem ret , quam ut Apicurum decreris obtemperare quos

si satur , nomen q; μ- grandi aliquo siduore cla curet, cui quid mali acridere potuerit, si uiueret,

non inuenio. Callis enim Caesar, ut clemens erat,mbit aliud emere uolebat,etii mim bella ciuilis ardore,quam ut bene mereri de Rep. uideretur, duobus

247쪽

DE FALSA SAPI INTIA optin s ibus Cicerone, Catone servianti sed re deamus ad eos,qui mortem pro bouo laudane. De uim quereris quasi uixeris,aut unquam tibi ratio con his terit, cur omnino sis tus. Non ne intur tibi uerus il Ie,, communis omnium pater Terennanum illud iure increpaverit, prius disce quid sit uiuere, si di 'licebit uitae,ium Mocutitor Indignariue se malu esse subieμιm,qvisi qκicquam memearu boni,qui patrem qui dominum,qui reum tum nescis, qui quamuis claris

si im lucem intuearis oculis,mente remen Oecies es,

er in profundu is ritiae tenebris iaces . ignoranna efficat, ut quosdam dicere non puderet, icuroo nos esse nanos, ut sceler m poenas lueremur,quo quid delirius dici possit non inuetuo. Vbi enim uel quae scelera potusemus ad uere, qui omnino non Iu My Nisi forte credemur inepto isti fieri, qui si in priori uidie Euphorbum fulse mentitur est. Η te credo, quod erat ignobili unere natus smiliamsibi ex Homeri comnibus a pluuit. o' miram, simiarem DibaP- memoriam,o' miseram obliuionem nostrum omni 'r, qvi nesciamus, qd ante fuerimus, sed forinse uel errore aliquo,uel gratia sit effodiam,ut illeselus reum gurgirem non attori nec obliuionis aquam stiuerit uidelicet sinex uanus sicut otiose animia μIene fabuIM Mns intibus credulis finxit . Quod si bene sensis et de th, quibus haec Iocutus est, si so-

ως eos ex imas et, nunquam sibi rem petulanter mentiendi licentiam uendicuset,sed deridenda hom --nis Iruis uanitas. Quid Ciceroni faciemusqui cum

lerum

248쪽

TIB: III ros Ieru n mula nasci homines. Iter i posea, stasi obiurPns eum,qui uirum non esse malu plena iuret emerPp Miti rest error ac miserabili ueri extis ignorantia se temeri .Qubod Claro,er alii sapientsi inmorrulitae-- animaru sed infideliter docent. Et mod ila, ues bona mors bt ponderanda ex ante am vim, σgratia Dei. Caput XIXT gi,qui de mortis bono Asspurens , quia a nihil ueri sciunt,sic arvmeniuntur, si nihil est post mortem, non est malum mors, auset enim sensum mali .si autem semper sunt animae, est etiam bonu, quia immortalitur fistur.

sintennam Cicero de lepbus sic explicauit . C ratulemurq; uobis, quoriam mvirs avit leuiorem, quam qui est mutire, aut certe non deteriorem est allatura βα- tum.Namsime onrpore animo utunte diuina est uitu,

sensu cureti,nihil pro ficto est nudi AT te, ut sibi uidetur, quasi nihil aliud es possit. Atqui utrumq; hoe

fissam est. Docent en Humae literis no exti si avnimas,sed aut pro iustina praemio agis,aut poena pro sceleribus sempiterna Nec enim fis est,aut eum, qui sceleratur in uita siliciter fuerit, sume quod meretur, aut eum,qui ob iusEtiam xnseremus fuerit,sua mercede fraudari. Mod adeo uerum est,ut idem Tullius in conseiation non easdem sides incolere iWlas,

atq; impios praedicauerit.Nec ensen omnibus, nPit,

ijdem illi sapientes arbitrati sunt inde cursum in coe

249쪽

DE FALs A SAPIENTIA I patere,nam uituis, sceleribus conreminatos deprimi in tenebras, atq; in coeno iacere domerunt. Caslas, autem animos puros,integros, incorruptrs, boniς

etiam studiis,atepartibus expolitos leui quodam, facili Ia ι ad Deos,idest ad naturam sui similem peruolare. Quae sententia superiori illi ar em repπgnat. Illud enim sic assumptum est,mnquam necese sit

mnem hominem natum immorrelirete donari. Modiptur erit discrimen uirtutis, ac sceleru, simhil intersest uir ne Aristidessit aliquis,an Phalaris ρUtrum Cato,an Catilinalsed hanc repugnantiam rerum,sintensiam s non cremissust qui tenet uerirerem . siquis intur nos royt, utrum 'ne mors sit bonum,an malin vestondebimus qualimrem eius ex uitae ranorae pende re. Nam sicut uim ipsi bonum est,mm uirtute vivitur,

malum si cum scelere,im mors ex praeteritis uitae assibus ponderanda est. Ire fit, ut si uim in Dei rebianone transa misit, morς malum non',qΗia translatio est ad immor&hmtem .sin aliter,malum sit neces est, quonii iit dixi ad aeterna Applicia transmittit . Quid ergo dicemur,nisi errare illos, qui aut mortem appetunt tanq bonum,aut uirum Agunt reng malui Nisi sitim iniquissimi,qui pauciora mala non compesane bonis pruribus.Nam cum omnem uirem pereXgsires , uarias traducunt uolupretes,mori aspiunt,

Rujd yrte his amaritudinis Aperuenerit. Et sic hal. bens,inns illis nun3 fuerit bene,si aliqn fuerit male. Dinans intur utrem omnem,bomsq; pleni nihil aliud, si mrile opinantur. Hinc nam est inepra illasententia, hances mortem, qua nos uimm purumus, illam uia

250쪽

LIB. in rogum,psam nos Pro morte nineamus. Ire yrmuni bon; ese ron inci,secundis anus mori. Q sae ut malorusit authorirens, Sileno attribuitur. cicero in consolatione. Non nasci,in t lanu optimum Iec in hos sipulos inridere ultae. Prim autems rustus sis,

primum mori, tanquam ex incendio estuvre uioletiam Iortunae. Credidise illi vanissimo diri exinde apparet,quod adierit aliqdde suo ut ornaret. ro ivtur, cui esse optimum putet non nabla,cum sit nutulus omnino, qui sentiat. Nam ut bonum sit aliquid,

bil aliud esse , quam 'pulos, re incendium putasse rit, quasi aut in nostra fuerit potestite,ne nasaremur,

di ratio quicquisimile incendio habere uideatur. Non dis te Platonis illud est,quod aiebat,si gratias age

re naturae Primum,s homo natus esset potius quam mutum animal.Deinde,p mas potius 3 foemno,qμod Graecus,s Barbarus. Potiremo quod Atheniensis non Thebanur,et εχ temporibus socratis Diri no pol, rem menti bus caecitatem,stos s pariat errores i ratio ueriretis. Ego plane' contenderi nuns quicquam dictuese in rebus humanis delirius , quasi uero si aut baν barus, aut mulier, aut asinus deniq; natus est,idem ipsi Plato non est,ac non illud ipsum,quod natus fuisset sed Pythagorae uideliret credidit, qui ut uereret homines animalibus uesct,dixi animas de corporibG in aliorum animaliu corpora mmmeare, ql et uanu , impossibile est Vanum quia necesse non fuit uete-ves animus in noua metora iducere, cu idem artisex,

o et

SEARCH

MENU NAVIGATION